Recommended Posts

    Θα ήθελα να ακούσω τις γνώμες σας για ένα ζήτημα/ερώτημα που το σκέφτομαι χρόνια, από τότε που ήμουν εγώ ακόμη παιδί, μέχρι και σήμερα πού έχω 2 παιδάκια.

    Οι γονείς, χωρίς αμφιβολία, αγαπάνε, υπέρ-λατρεύουνε τα παιδάκια τους. Και η μαμά και ο μπαμπάς. Το θέμα είναι εάν τα αγαπάνε το ίδιο!

    Τί θέλω να πω.... Η μαμά έχει άλλο δέσιμο με το παιδί, τα γνωστά εγκυμοσύνη, τοκετός, λοχεία, θηλασμός. Επομένως αποκτά άλλο δέσιμο με το παιδί της.

    Ο μπαμπάς, το αγαπά ''διαφορετικά'', δε ζει όλες τις εμπειρίες της γυναίκας. Το αγαπά ενστικτοδώς, ίσως, το παιδί.

    Να τονίσω, πως δεν υπονοώ σε καμία περίπτωση πως οι μπαμπάδες δεν αγαπάνε τα παιδιά τους, αλλά ίσως να τα αγαπάνε διαφορετικά από ότι η μητέρα ή να τα αγαπάνε ''λιγότερο'' σε σύγκριση με τη μαμά.

    Απλά θα ήθελα να ακούσω κι άλλες γνώμες επί του θέματυος ή μήπως εγώ το βλέπω λάθος...


    iyuNp3.png4hNCp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Νομίζω ότι τα αγαπούν λίγοτερο από τη μαμά. Χωρίς να θέλω να υπονοήσω κάτι, πιστεύω ότι η αγάπη της μάνας είναι η μεγαλύτερη από όλες.


    natassa + tasos = 15 years together

     

    " Να θυμάσαι ότι κάθε άνθρωπος που συναντάς, κάτι φοβάται, κάτι αγαπά και κάτι έχει χάσει"

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κρίνοντας από τους δικούς μου γονείς, με λατρεύουν και οι 2 (το ξέρω). Έχουν, όμως, διαφορετικό τρόπο να το εκφράζουν (ή να μην το εκφράζουν).

     

    Ο μπαμπάς μου, ίσως ως κλασικός άντρας, δεν δείχνει ποτέ συναισθήματα. Όταν είναι πολύ χαρούμενος, ας πούμε, για κάτι που έκανα, απλά κατεβάινει στο υπόγειο του και κάνει "δουλειές". Η μαμά μου με αγκαλιάζει και με φιλάει.

     

    Ο μπαμπάς μου είναι απίστευτα περήφανος για μένα, αλλά δεν το δείχνει ποτέ σε μένα. Το καταλαβαίνω από τον τρόπο που μου μιλάει ή τον έχω "πιάσει" να μιλάει σε άλλους.

     

    Δεν θεωρώ ότι είναι θέμα με αγαπά κάποιος περισσότερο από τον άλλο. Απλά με αγαπάνε με το δικό τους τρόπο ο καθένας τους, και με το δικό τους χαρακτήρα.

     

    Το αντίθετο ακριβώς συμβαίνει στην κολλητή μου. Εκεί ο μπαμπάς είναι ο πολύ εκδηλωτικός και η μαμά η "μαζεμένη"....

     

    Διαφορετικοί χαρακτήρες απλά

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πονάω εγώ. Πονάς εσύ. Εγώ πονάω περισσότερο... ή εσύ πονάς περισσότερο;

     

    Ποιος πονάει περισσότερο, ποιος θα το πει;

    Είναι αυτός που το εκφράζει περισσότερο;

     

    Οι άνθρωποι ανεξαιρετως φύλου είναι ικανοί στα συναισθήματα.

    Το πώς το εκφράζουν είναι άλλο θέμα.

     

    Μπαμπάδες και μαμάδες από κοινού στον ίδιο σκοπό. Αν τους ενδιαφέρει το θέμα οικογένεια, τότε αγαπάνε αλλά με το δικό του τρόπο ο καθένας.

     

    Αλήθεια, προς τι η σύγκριση των συναισθημάτων; Εννοώ... υπάρχει λόγος να μπαίνει κάποιος σε τέτοιες σκέψεις; :)


    Δεν εκπαιδεύω παιδιά... Εκπαιδεύομαι γονιός.

    "... άλλωστε, η εμπειρία που αποκτούμε είναι η συσσώρευση των λαθών μας, έτσι δεν είναι; ... " -E.M.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Πονάω εγώ. Πονάς εσύ. Εγώ πονάω περισσότερο... ή εσύ πονάς περισσότερο;

     

    Ποιος πονάει περισσότερο, ποιος θα το πει;

    Είναι αυτός που το εκφράζει περισσότερο;

     

    Οι άνθρωποι ανεξαιρετως φύλου είναι ικανοί στα συναισθήματα.

    Το πώς το εκφράζουν είναι άλλο θέμα.

     

    Μπαμπάδες και μαμάδες από κοινού στον ίδιο σκοπό. Αν τους ενδιαφέρει το θέμα οικογένεια, τότε αγαπάνε αλλά με το δικό του τρόπο ο καθένας.

     

    Αλήθεια, προς τι η σύγκριση των συναισθημάτων; Εννοώ... υπάρχει λόγος να μπαίνει κάποιος σε τέτοιες σκέψεις; :)

     

    Συμφωνώ απόλυτα με τον παραλίγο 5ο όροφο από πάνω μου. Τι το ζαλίζεις ρε παιδάκι μου?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Όχι!Κάθετα και αμετάκλητα ΟΧΙ.Η αγάπη είναι συναίσθημα και δεν μπορείς να την μετρήσεις...Δεν μπορώ να πιστέψω,ούτε να δεχτώ ότι ένας πατέρας αγαπάει "λιγότερο" απο μια μητέρα!Τα έχεις μπερδέψει λίγο τα πράγματα.Θέλεις να μου πεις ότι μια γυναίκα που δεν έχει αποκτήσει δικό της παιδί και υιοθετεί ένα παιδάκι 2 ετών και το μεγαλώνει,το σπουδάζει,το παντρεύει φτάνει αυτό το παιδάκι να γίνει ολόκληρος άνθρωπος 30 χρονών το αγαπάει λιγότερο απο το αν το γεννούσε,το θήλαζε κ.τ.λ. Όχι το αγαπάει το ίδιο.Η αγάπη είναι αγάπη.Αν αγαπάς αγαπάς.Δεν υπάρχει αγαπάω "λίγο" ή "πολύ" ή "διαφορετικά".Η αγαπάς ή όχι.


    o30Sp3.png

     

     

     

    cZW4p3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Στη δικη μου περιπτωση νομιζω οτι ο συγχωρεμενος ομπαμπακας μου με αγαπουσε αληθινα και απεριοριστα και πιο πολυ απο την μαμα μου...γιατι ειναι απλα θεμα ανθρωπου.

    Ποσο αγαπαει και ποση αγαπη μπορει να δωσει ο καθενας.

    Η μαμα μου τοση μπορει να μου δωσει και ειναι σαφως λιγοτερη απο οση μου εδωσε ο μπαμπας μου.

    Καθε ανθρωπος εχει οση αγαπη μπορει και καθε γονιος δινει στα παιδια του τη περισσοτερη που μπορει


    A14gp2.png

    XEMvp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    και εγώ πιστεύω ότι η ικανότητα των ανθρώπων να αγαπούν , δεν είναι ίδια. Από εκεί και πέρα έχει να κάνει με τον άνθρωπο, ασχετα από τον γονεικό του ρόλο.


    ''δεν ξέρω τι αξίζει πιο πολύ, η ειρήνη ή η αγωνία της ψυχής μας...'

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Και η μητερα και ο πατερας ειναι 2 γονεις οπου ζουνε και αναπνεουνε πανω απο ολα για τα παιδια τους . Και οι 2 τα λατρευουνε ακριβως το ιδιο , και οι 2 θα δεινανε τη ζωη τους για τα παιδια τους . Μπορει ο αντρας μοθ να μην τα ειχε στην κοιλια του , μπορει να μην τα θηλασε (ουτε εγω ομως τελικα ) ομως εκανε και κανει παντα ολα τα αλλα . Ξενυχτησε , κουραστικε , δακρυσε απο χαρα , απο στεναχωρια αμα ειναι αρρωστα και προχθες που τρεχαμε τη ζωηρουλα μας στα νοσοκομεια γιατι εφαγε ενα απορυπαντικο , ξενυχτησε εκεινος στο νοσοκομειο μαζι της .


    QRyOp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δε νομιζω πως υπαρχει διαφορα στο ποσο αγαπανε τα παιδακια τους μαμαδες και μπαμπαδες αλλα σιγουρα ο διαφορετικος τροπος σκεψης και βιωματων αναμεσα στα δυο φυλα ειναι φανερος ακομη και σε αυτο.Τι θελω να πω?Σα μαμαδες που εχουμε "κουβαλησει"το μωρακι μας 9 μηνες,το εχουμε νιωσει μεσα μας και εχουμε πονεσει για να το γεννησουμε ειμαστε πιο ευαισθητες και ισως απο τη φυση μας βλεπουμε πιο συναισθηματικα ολα οσα αφορουν τα παιδια μας.Απο την αλλη οι μπαμπαδες,ως επι το πλειστον,ειναι πιο ψυχραιμοι,αγχωνονται λιγοτερο και συγκινουνται λιγοτερο.Δεν πιστευω πως οι μπαμπαδες αγαπανε πιο λιγο σιγουρα ομως τα συναισθηματα που εχουμε βιωσει σα γυναικες στην εγκυμοσυνη και τη γεννα(που οσο και να συμμετεχουν και να το ζουν δεν προκειται με τιποτα να καταλαβουν πως ειναι)κανουν τη μεγαλη διαφορα....


    q3pIp3.png

    7QYNp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    H αγάπη της μητέρας είναι διαφορετική. Παλιότερα όταν υπηρχαν οι εκπομπές τύπου "πακέτο, φως στο τούνελ" μου έκανε εντύπωση ποσες πολλές μάνες που λόγο καταστάσεων αναγκάστηκαν να δωσουν το παιδί για υιοθεσία το έψαχναν μετά από πολλά χρόνια, ενώ δεν υπήρχε ούτε ένας άντρας που να απέκτησε παιδί με σύντροφο και μετά από χρόνια να το αναζητά. Ο αντρας θέλει χρόνο, κοινές εμπειρίες, για να νιώσει το απέκτησε παιδί, ενώ για τη γυναικα αρκεί που το γέννησε.

    Επιπλέον η μάνα δέχεται το παιδί της όπως και να είναι, ενώ ένας πατέρας έχει απατήσεις. Εξάλλου λένε ότι ο πατέρας αγαπά το παιδί "επειδή" η μάνα το αγαπά "παρόλο"

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Στη δικη μου περιπτωση νομιζω οτι ο συγχωρεμενος ομπαμπακας μου με αγαπουσε αληθινα και απεριοριστα και πιο πολυ απο την μαμα μου...γιατι ειναι απλα θεμα ανθρωπου.

    Ποσο αγαπαει και ποση αγαπη μπορει να δωσει ο καθενας.

    Η μαμα μου τοση μπορει να μου δωσει και ειναι σαφως λιγοτερη απο οση μου εδωσε ο μπαμπας μου.

    Καθε ανθρωπος εχει οση αγαπη μπορει και καθε γονιος δινει στα παιδια του τη περισσοτερη που μπορει

     

    σα να το εγραψα εγώ! :)

    μια από τα ίδια


    EXXQp3.pngAIzKp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ωραιο θεμα!Πιστευω οτι στην αρχη σιγουρα η μαμα εχει προλαβει να αγαπησει πιο γρηγορα το παιδι!Ο μπαμπας "τρεχει"να προλαβει!Δεν ξερω αν ο μπαμπας μπορει να αγαπησει οσο η μαμα,τι να πω?μετριεται? πιστευω οτι ειναι διαφορετικη αγαπη!Οχι λιγοτερη η περισσοτερη απλα διαφορετικη.Εγω ας πουμε αυτο που νιωθω για τα παιδια μου ειναι μοναδικο,νιωθω οτι ειναι κομματι μου,τα αγαπαω οπως αγαπαω κ το χερι μου!Ακουγεται αστειο αλλα ετσι νιωθω!Ειναι κομματια του εαυτου μου...η συνεχεια μου δεν ξερω πως αλλιως να το εκφρασω.Δεν πιστευω πως ενας μπαμπας μπορει να νιωσει αυτο που νιωθω εγω.Κι εγω αντιστοιχα γιατι ο μπαμπας χτιζει τη σχεση με το παιδι πανω σε αλλη βαση...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πιστεύω ότι συναίσθημα της αγάπης ενός παιδιού το νιώθουν οι άνθρωποι ασχέτως φύλου. Είναι καθαρά κάτι που έχει να κάνει με το τι είδους άνθρωπος είναι κάποιος κ όχι με το αν είναι άντρας ή γυναίκα. Ακόμα κ δύο μαμάδες νιώθουν διαφορετικά την αγάπη γιατί έχουν διαφορετικό χαρακτήρα κ βιώματα. Η αγάπη για ένα παιδί μπορεί να είναι εξίσου δυνατή κ για τα δύο φύλα παρόλο που υπάρχει ένα μικρό "προβάδισμα" στην γυναίκα λόγω εγκυμοσύνης κ τοκετού.

     

    Το προβάδισμα αυτό (κατά τη γνώμη μου πάντα)δεν δημιουργεί ουσιαστική διαφορά γιατί η αγάπη απέναντι σε ένα παιδί είναι κάτι που χτίζεται μέρα με τη μέρα με το μοίρασμα κοινών εμπειριών κ κυρίως μετά τη γέννηση. Γι' αυτό κ θα συμφωνήσω απόλυτα ότι κ οι μαμάδες που υιοθέτησαν αγαπούν εξίσου τα παιδιά τους με αυτές που τα γέννησαν.

     

    Αυτό που επηρεάζεται από το φύλο (δυστυχώς!) είναι ενδεχομένως ο τρόπος έκφρασης του συναισθήματος. Βλέπε "είσαι άντρας εσύ, οι άντρες δεν κλαίνε! " κλπ...

     

     

    Και μιας κ το είδα πρόσφατα κ συγκινήθηκα το παραθέτω. Δείχνει την αγάπη ενός πατέρα για την κόρη του. Αυτό ακριβώς εννοούσα ότι η αγάπη για ένα παιδί χτίζεται κ δεν έχει να κάνει με φύλα.

    http://www.eccefpolis.gr/2012/01/%CE%B7-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%86%CE%AE%CE%BC%CE%B9%CF%83%CE%B7-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%AD%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%B5-1-397-719-%CF%87%CF%81%CE%AE%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%82-%CE%BD%CE%B1-%CE%B4%CE%B1%CE%BA/

     

    "Η διαφήμιση που έκανε 1.397.719 χρήστες να δακρύσουν.Καμιά φορά δεν χρειάζεται να πεις με λέξεις πως αγαπάς κάποιον"


    "Great is the human who has not lost his childlike heart"-Mencius

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Εμενα καποιος αντρας καποτε σε κουβεντα μου ειχε πει οτι θα μπορουσε να ειχε κανει παιδι με μια γυναικα (σε σχεση της βραδιας) και να μην τον ενδιαφερει καθολου αν μαθαινε μετα απο καιρο οτι ειχε παιδι. (θεωρητικη κουβεντα παντα)! Με ειχε σοκαρει τοτε. Πάντως πιστευω αυτο που λενε οτι η αγαπη του πατερα περνα μεσα απο την αγαπη της μαμας. δηλ. ο αντρας αγαπαει τη γυναικα του και μεσω αυτης αρχιζει να αγαπαει το παιδι του!Ε μετα βεβαια δημιουργηται αλλη σχεση με το παιδι που αναπτυσσεται μονη της. Σκεφτηται ποσοι αντρες εχουν παρατησει τα παιδια τους και ποσες γυναικες αντιστοιχα τα δικα τους και δειτε.Βεβαια αυτα ειναι γενικευσεις και παντα υπαρχουν εξαιρεσεις. Ποσες περιπτωσεις ειναι ζευγαριων που χωριζουν και αφου σταματησει η ερωτικη διεκδικηση ο μπαμπας δεν βλεπει τα παιδια ή δεν πληρωνει διατροφη!Η μαμα θα το εκανε αυτο εστω οτι αναγκαζοταν να δωσει τα παιδια στο μπαμπα?


    s-age.pngs-age.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Εμενα καποιος αντρας καποτε σε κουβεντα μου ειχε πει οτι θα μπορουσε να ειχε κανει παιδι με μια γυναικα (σε σχεση της βραδιας) και να μην τον ενδιαφερει καθολου αν μαθαινε μετα απο καιρο οτι ειχε παιδι. (θεωρητικη κουβεντα παντα)! Με ειχε σοκαρει τοτε. Πάντως πιστευω αυτο που λενε οτι η αγαπη του πατερα περνα μεσα απο την αγαπη της μαμας. δηλ. ο αντρας αγαπαει τη γυναικα του και μεσω αυτης αρχιζει να αγαπαει το παιδι του!Ε μετα βεβαια δημιουργηται αλλη σχεση με το παιδι που αναπτυσσεται μονη της. Σκεφτηται ποσοι αντρες εχουν παρατησει τα παιδια τους και ποσες γυναικες αντιστοιχα τα δικα τους και δειτε.Βεβαια αυτα ειναι γενικευσεις και παντα υπαρχουν εξαιρεσεις. Ποσες περιπτωσεις ειναι ζευγαριων που χωριζουν και αφου σταματησει η ερωτικη διεκδικηση ο μπαμπας δεν βλεπει τα παιδια ή δεν πληρωνει διατροφη!Η μαμα θα το εκανε αυτο εστω οτι αναγκαζοταν να δωσει τα παιδια στο μπαμπα?

    Δυστηχως κοπελα μου εχει και πολλες μαμαδες εκει εξω που παρατανε τα παιδια τους με τους μπαμπαδες και εκεινες φευγουνε με τους γκομενους , και ξερω 2 τετοιες περιπτωσεις και οχι μονο τωρα αλλα και μιλαμε για μια 25ετια και παραπανω πριν,δεν ειναι δεδομενο οτι μονο η μανα δεν θα παρατησει τα παιδια της και θα το κανει παντα ο ακαρδος αντρας , ολα σχετικα ειναι .


    QRyOp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Για κάποιο λόγο έχω την αίσθηση πως, όταν μπαίνουμε σε μια διαδικασία να συγκρίνουμε και να μετρήσουμε τις αγάπες μας... πως κάπου στο βάθος αισθανόμαστε πως η δική μας ίσως να μην είναι αρκετή...

     

    Το να μην εκφράζει την αγάπη του κάποιος στον ίδιο βαθμό με εμάς ή με τον ίδιο τρόπο με εμάς δεν το βλέπω κακό.

     

    Το να καταλήξουμε σε ένα στερεότυπο που να ισχυρίζεται πως οι γυναίκες είναι πιο ικανές να αγαπούν από τους άντρες, νομίζω πως θα είναι λίγο... παρακινδυνευμένο.

     

    Εδώ και μεταξύ μαμάδων ακόμα, βλέπουμε διαφορές. Πόσες μαμάδες δε θεωρούμε "σκληρές" (σύμφωνα πάντα με τα δικά μας κριτήρια), ενώ αντίστοιχα εκείνες μας θεωρούν "μαλακές" (ή το αντίστροφο); Δηλαδή... ούτε οι άλλες μαμάδες μπορούν να αγαπήσουν;

     

     

    Ας μην υποτιμάμε τα συναισθήματα των άλλων. Και επίσης ας σεβαστούμε τη διαφορετικότητα της έκφρασής τους. Τα παιδάκια μας, χρειάζονται αυτή τη διαφορετικότητα. :D


    Δεν εκπαιδεύω παιδιά... Εκπαιδεύομαι γονιός.

    "... άλλωστε, η εμπειρία που αποκτούμε είναι η συσσώρευση των λαθών μας, έτσι δεν είναι; ... " -E.M.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Να ένα ωραίο θέμα.

     

    Οχι, δεν πιστεύω ότι οι μαμάδες αγαπούν περισσότερο τα παιδιά επειδή τα γέννησαν.

    Ξέρω μάνα που άφησε τα παιδιά της και έφυγε με άλλον και τα παιδιά τα κράτησε και τα μεγαλώνει ένας υπέροχος πατέρας.

    Ξέρω, πως κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης μου, μπορεί ο άντρας μου να μην τα είχε στην κοιλιά του, αλλά, λόγω άσχημης εγκυμοσύνης, δεν με άφησε ποτέ μόνη 9 μήνες, μου έφτιαχνε φαγητό, μου έστιβε πορτοκαλάδα καθημερινά, έκανε όλες τις δουλειές του σπιτιού, μου έκανε και τον καραγκιόζη για να μου ανεβάζει την ψυχολογία, με έτρεχε στους γιατρούς, ανέχτηκε όλα τα νεύρα μου και στο τέλος, περίμενε έξω με τεράστια αγωνία. Και όταν του τις πήγαν να τις δει, έκλαιγε από συγκίνηση και χαρά.

    Και το πρώτο βράδυ το πέρασε άυπνος πάνω από τα κουνάκια τους να τις κοιτάει μιας και εγω ήμουν χάλια λόγω ταλαιπωρίας και νάρκωσης.

    Αν αυτός ο πατέρας τα αγαπάει λιγότερο? ΟΧΙ.

    Διαφορετικά? Οχι πάλι. Η αγάπη, είναι αγάπη.

    Τα αγαπάει το ίδιο. Οπως εγώ θα έδινα τη ζωή μου για τα παιδιά μου, το ίδιο και ο πατέρας τους. Ο κάθε πατέρας....


    Είναι αφελής όποιος πιστεύει ότι θα πάει στον παράδεισο μιας θρησκείας και δεν θα διακινδυνεύσει να καταλήξει στην κόλαση μιας άλλης.

     

     

     

    TbSdp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Η μητέρα είναι δεμένη βιολογικά με το παιδί..(όχι οτι ο μπαμπάς δεν είναι απλά δεν μπορώ να βρω καταλληλότερη λέξη) μεγάλωνε μέσα της κ βίωσε κ τις αλλαγές όλων των ορμονών της εγκυμοσύνης..

    αυτό της δίνει κ ένα συν στο σφιγμόμετρο της αγάπης.. είναι κ πιο εύκολο να το πω..

    οι μπαμπάδες καταβάλουν την διπλή προσπάθεια... δεν έχουν όλες αυτές τις ορμόνες, δεν έχουν κ το παιδί να μεγαλώνει μέσα τους...τους λένε κ οι μάνες ότι οι αγάπη τους έιναι υποδεέστερη (κ αν δεν το λένε το νιώθουν πολλές)..νιώθουν πολλές φορές κ την "απόρριψη" από το παιδί τους ειδικά τον πρώτο καιρό που είναι κολλημένο στη μάνα του συνήθως..

    οπότε για μένα..

    οι μπαμπάδες αγαπάνε πιο πολύ τα παιδιά..(αν μετριέται η αγάπη προς το παιδί λέμε πάντα)

    κ μόνο επειδή ό,τι κάνουν είναι συνειδητό κ όχι ένστικτό (αν κ μπορεί να είναι κ ένστικτο δεν ξέρω)

    τους δίνει πολλά συν στο μέτρημα;)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Όχι το αγαπάει το ίδιο.Η αγάπη είναι αγάπη.Αν αγαπάς αγαπάς.Δεν υπάρχει αγαπάω "λίγο" ή "πολύ" ή "διαφορετικά".Η αγαπάς ή όχι.

     

    Αυτό!

     

     

    Ας μην υποτιμάμε τα συναισθήματα των άλλων. Και επίσης ας σεβαστούμε τη διαφορετικότητα της έκφρασής τους. Τα παιδάκια μας, χρειάζονται αυτή τη διαφορετικότητα. :D

     

    Κι αυτό!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πολύ ενδιαφέρουσες όλες οι απόψεις σας.

    Σίγουρα υπάρχουν μανάδες που παρατάνε ή αμελούν τα παιδιά τους και πατεράδες που τα λατρεύουν. Απλά εγώ μίλησα για το μέσο όρο, τί συμβαίνει εν γένει.

    Και σε καμία των περιπτώσεων δεν υπονόησα πως οι πατεράδες δεν αγαπάνε τα παιδιά τους. Απλά έκανα μια σύγκριση -εάν μπορεί αυτή να γίνει-.

    Ξέρω πως ο άντρας μου λατρεύει τα παιδιά μας, αλλά δε ξέρω εάν τα αγαπάει περισσότερο, λιγότερο ή το ίδιο με εμένα. Ίσως και να μην έχει σημασία... Απλά είναι μια σκέψη δική μου...

    Και εννοείται πως η αγάπη δεν έχει φύλο και δεν έχει γονεϊκή ταυτόητα.


    iyuNp3.png4hNCp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Το ίδιο πιστεύω εγώ αλλά με διαφορετικό τρόπο.Η μάνα εκφράζει πιο ευκολα όλα της τα συναισθήματα...ενώ ο πατερας είναι πάντα πιο συγκρατημένος.Είναι όπως η αγάπη του παιδιού προς τους γονείς...τους αγαπάει και τους δυο αλλά με διαφορετικό τρόπο.Κρίνοντας από τον εαυτό μου πάντα είχα αδυναμία στον πατερα μου γιατί με κανακευε αλλά όταν δεν είμαι καλά μόνο η μάνα υπάρχει.


    U5gcp2.png

    Eρωτεύτηκα!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα