Recommended Posts

    Καλησπερα κι απο μενα. Να σας πω κι εγω τα δικα μου. Εχω ενα κοριτσακι 22 ημερων τωρα και τα εχουμε παιξει! Ενω ολα ηταν καλα στην αρχη τωρα δεν μπορουμε να την ηρεμησουμε, τετοιο κλαμα που γινεται μωβ. Πηγαμε στον παιδιατρο και ειδε στα κακα της κατι σαν βλεννες και μου ειπε να κοψω ολα τα γαλακτοκομικα και ο,τι αλλο περιεχει εστω και δειγμα γαλακτος και μας ειπε να περνουμε το frezylac-ok (ενω πριν ειχαμε το απλο αυτο εδιναν στο Διαβαλκανικο και το συνεχισαμε). Εντωμεταξυ, γεννηθηκε 3180 και τωρα ειμαστε 4000κγ και ειπε ο παιδιατρος να την δινω μονο στηθος οπως και κανω και εκει ειναι το μεγαλο μας προβλημα. Ποτε κλαιει γιατι πειναει και ποτε γιατι ποναει? καθε φορα που κλαιει βαζει τα χερια στο στομα και τα ρουφαει και καταληγω να ειναι 24 ωρες με ενα μωρο στο στηθος. Πως μπορω να ξερω σιγουρα ποτε πειναει και ποτε ποναει? Μερικες φορες κλαει και αμεσως μετα ακολουθουν κακακια η αερισμοι αλλα στην πλειοψηφια δεν ξερουμε τι θελει κι ετσι δεν εχουμε ενα σταθερο προγραμμα δεν ξερω τι ωρα θα πεινασει κτλ. Επισης απο το γαλα πινει σχεδον 90ml πως μπορω εγω μονο με θηλασμο να την χορτασω? ποση ωρα θελει? γιατι τωρα το λιγοτερο που την εχω στο στηθος ειναι 1 ωρα. Α! και τα κακα της εδω και 2 μερες απο στερεα εχουν γινει υγρα. Ποσο καιρο με αποκλειστικο θηλασμο στρωνει το εντερακι του. Ο παιδιατρος μας ειπε μετα τις 21 του μηνος να του παμε πανες να δει. Ευχαριστω εκ των προτερων για τις πιθανες σας απαντησεις θα μου ειναι πολυτιμες. Ευχαριστω και παλι!

     

    Αν το μωρό έπαιρνε και στήθος και μπουκάλι, ενώ τώρα παίρνει αποκλειστικά στήθος, αυτό σημαίνει ότι θα θηλάζει σχεδόν ασταμάτητα, για να αυξήσει την παραγωγή σου. Φρόντισε να σιγουρεύεσαι ότι βρέχει τουλάχιστον 5-6 πάνες τη μέρα, αυτό σημαίνει ότι παίρνει αρκετό γάλα. Επίσης, πρέπει να έχει και 3-4 κενώσεις στο μέγεθος μεγάλου κέρματος. Σε λίγες μέρες δεν θα έχουν τόση σημασία τα κακά.

    Άφηνε το μωρό να θηλάσει από το ένα στήθος όσο θέλει, μετά βάζε το και στο άλλο και κάνε όσες εναλλαγές χρειάζεται, μέχρι να χάσει το ενδιαφέρον του. Ενδιάμεσα αν δυσανασχετεί, μπορείς να το βάλεις να ρευτεί και να ξαναδοκιμάσεις αν θέλει να θηλάσει. Στόχευε σε 8-12 θηλασμούς και τη νύχτα μην αφήνεις πάνω από 4-5 ώρες χωρίς θηλασμό. Αυτά είναι απαραίτητα για να εδραιωθεί η γαλουχία. Περιορισμός στο χρόνο του θηλασμού θα έχει αποτέλεσμα να μειωθεί σταδιακά η παραγωγή και να κοπεί το γάλα.

     

    Το ξένο που δίνεις τώρα σε πόσες δόσεις το δίνεις; Πόσα μλ συνολικά στο 24ωρο; Δεν πρέπει να το κόψεις απότομα, αν έδινες μεγάλη ποσότητα. Εφόσον φτάνει να παίρνει τουλάχιστον το μισό γάλα από σένα, θα αρχίσεις να κόβεις μερικά μλ ανά λίγες μέρες, ώστε να προλαβαίνει το στήθος να αυξάνει παραγωγή και να καλύπτει το μωρό.

    Για να εξαφανιστούν τα ίχνη του αγελαδινού και από τις δυο σας, χρειάζονται περίπου 4 εβδομάδες, οπότε μπορεί να εξακολουθήσετε να έχετε κάποια συμπτώματα-κολικούς. Για τη μορφή που έχουν τα κακά παίζει ρόλο και το ξένο γάλα. Στο μωρό που θηλάζει αποκλειστικά, τα κακά πρέπει να είναι κιτρινωπά σαν μουστάρδα.

    Όταν κλαίει το μωρό, είναι πιο ασφαλές να προσφέρεις κατευθείαν στήθος και μετά να εξετάζεις αν τρέχει κάτι άλλο, γιατί το κλάμα και ο εκνευρισμός δυσκολεύουν τον θηλασμό, το μωρό καταπίνει περισσότερο αέρα και δυσφορεί περισσότερο κοκ. Αν δεν θέλει να θηλάσει, θα στο δείξει. Ο θηλασμός επίσης είναι και παρηγοριά εκτός από τροφή.

    Τα γράφω κάπως συνοπτικά, αν έχεις ειδικότερες απορίες, δες και τα θέματα στην ενότητα του θηλασμού ή ρώτα εδώ :)


    "Θήλαζε και μη ερεύνα!"  Qw1Ep3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Αν το μωρό έπαιρνε και στήθος και μπουκάλι, ενώ τώρα παίρνει αποκλειστικά στήθος, αυτό σημαίνει ότι θα θηλάζει σχεδόν ασταμάτητα, για να αυξήσει την παραγωγή σου. Φρόντισε να σιγουρεύεσαι ότι βρέχει τουλάχιστον 5-6 πάνες τη μέρα, αυτό σημαίνει ότι παίρνει αρκετό γάλα. Επίσης, πρέπει να έχει και 3-4 κενώσεις στο μέγεθος μεγάλου κέρματος. Σε λίγες μέρες δεν θα έχουν τόση σημασία τα κακά.

    Άφηνε το μωρό να θηλάσει από το ένα στήθος όσο θέλει, μετά βάζε το και στο άλλο και κάνε όσες εναλλαγές χρειάζεται, μέχρι να χάσει το ενδιαφέρον του. Ενδιάμεσα αν δυσανασχετεί, μπορείς να το βάλεις να ρευτεί και να ξαναδοκιμάσεις αν θέλει να θηλάσει. Στόχευε σε 8-12 θηλασμούς και τη νύχτα μην αφήνεις πάνω από 4-5 ώρες χωρίς θηλασμό. Αυτά είναι απαραίτητα για να εδραιωθεί η γαλουχία. Περιορισμός στο χρόνο του θηλασμού θα έχει αποτέλεσμα να μειωθεί σταδιακά η παραγωγή και να κοπεί το γάλα.

     

    Το ξένο που δίνεις τώρα σε πόσες δόσεις το δίνεις; Πόσα μλ συνολικά στο 24ωρο; Δεν πρέπει να το κόψεις απότομα, αν έδινες μεγάλη ποσότητα. Εφόσον φτάνει να παίρνει τουλάχιστον το μισό γάλα από σένα, θα αρχίσεις να κόβεις μερικά μλ ανά λίγες μέρες, ώστε να προλαβαίνει το στήθος να αυξάνει παραγωγή και να καλύπτει το μωρό.

    Για να εξαφανιστούν τα ίχνη του αγελαδινού και από τις δυο σας, χρειάζονται περίπου 4 εβδομάδες, οπότε μπορεί να εξακολουθήσετε να έχετε κάποια συμπτώματα-κολικούς. Για τη μορφή που έχουν τα κακά παίζει ρόλο και το ξένο γάλα. Στο μωρό που θηλάζει αποκλειστικά, τα κακά πρέπει να είναι κιτρινωπά σαν μουστάρδα.

    Όταν κλαίει το μωρό, είναι πιο ασφαλές να προσφέρεις κατευθείαν στήθος και μετά να εξετάζεις αν τρέχει κάτι άλλο, γιατί το κλάμα και ο εκνευρισμός δυσκολεύουν τον θηλασμό, το μωρό καταπίνει περισσότερο αέρα και δυσφορεί περισσότερο κοκ. Αν δεν θέλει να θηλάσει, θα στο δείξει. Ο θηλασμός επίσης είναι και παρηγοριά εκτός από τροφή.

    Τα γράφω κάπως συνοπτικά, αν έχεις ειδικότερες απορίες, δες και τα θέματα στην ενότητα του θηλασμού ή ρώτα εδώ :)

     

    Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον να απαντήσετε :) Μονό 5-6 πάνες?? Πολλές φορές την αλλάζω, την βάζω στο στήθος και μετά από λίγο πάλι θέλει άλλαγμα. Για τις κενώσεις δεν μπορώ να υπολογίσω αν είναι σαν μεγάλο κέρμα που λες γιατί είναι υδαρείς αλλά λερώνει όλη τη πάνα και το χρώμα τους είναι ακριβώς όπως τα περιγράφεις, χρώμα μουστάρδας και τώρα, μετά από 3 μέρες αποκλειστικά με δικό μου γάλα άρχισαν και να μην μυρίζουν όσο μύριζαν ή είναι ιδέα μου; Όσο για το ξένο που τις έδινα δεν ήταν πάνω απ 2-3 γεύματα την ημέρα και 60-90 μλ μέσω όρο. Τώρα το μόνο που κάνω είναι να της δίνω 30μλ το πρωί μόνο και μόνο γιατί ο παιδίατρος μας έδωσε κάτι φακελάκια που διαλύονται στο γάλα για καλύτερη χώνεψη τα Ultra Levure. Ο παιδίατρος μου είπε να κόψω τέλειος το ξένο γάλα (είδε οτι μετά από 21 μερες από 3180 που γεννήθηκε πήγε 3900) αν και αυτό που λες εσύ για σταδιακή μείωση μου φαίνεται πιο λογικό. Υπάρχει δηλαδή πιθανότητα να μην χορταίνει από μένα μόνο; Κάθε 2 μιση με 3 ώρες (όχι πάντα βέβαια μπορεί και λιγότερο), μετά από συμβούλιο με τον άντρα μου, (χαχαχαχ τόσο απελπισία) καταλαβαινουμε ότι πείνασε. Μόνο τα βράδια τα διαστήματα μεγαλώνουν και κοιμάται χωρίς κλάματα ενώ την υπόλοιπη μέρα γίνεται της κακομοίρας χαχαχα

    Θέλω να την θηλάζω αποκλειστικά όσο τίποτα ακόμα αν κι αυτό σημαίνει να είμαι όρθια όλο το 24ωρο αλλά αυτό με τους κολικούς και η αμφιβολία πονάει ή πεινάει με σκοτώνει. Ευτυχώς που είναι και ο άντρας μου. Πλησιάζει και καλοκαίρι και θέλω να την βγάλω και καμιά βόλτα να γνωρίσει τον κόσμο άλλα με τέτοιο κλάμα κάθε λίγο και λιγάκι και με τα άτακτα γεύματά της που να πάμε...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον να απαντήσετε :) Μονό 5-6 πάνες?? Πολλές φορές την αλλάζω, την βάζω στο στήθος και μετά από λίγο πάλι θέλει άλλαγμα. Για τις κενώσεις δεν μπορώ να υπολογίσω αν είναι σαν μεγάλο κέρμα που λες γιατί είναι υδαρείς αλλά λερώνει όλη τη πάνα και το χρώμα τους είναι ακριβώς όπως τα περιγράφεις, χρώμα μουστάρδας και τώρα, μετά από 3 μέρες αποκλειστικά με δικό μου γάλα άρχισαν και να μην μυρίζουν όσο μύριζαν ή είναι ιδέα μου; Όσο για το ξένο που τις έδινα δεν ήταν πάνω απ 2-3 γεύματα την ημέρα και 60-90 μλ μέσω όρο.

     

    Αν βρέχετε και λερώνετε αρκετές πάνες μόνο με το δικό σου γάλα, τότε σίγουρα η παραγωγή σου είναι σε καλό επίπεδο, οπότε δεν νομίζω ότι έχει τώρα κάποια χρησιμότητα να επαναφέρεις μεγαλύτερη ποσότητα ξένου.

    Οι κενώσεις φαίνονται ΟΚ. Η μυρωδιά τους με αποκλειστικό θηλασμό είναι μια ελαφριά "γιαουρτίλα".

     

    Τώρα το μόνο που κάνω είναι να της δίνω 30μλ το πρωί μόνο και μόνο γιατί ο παιδίατρος μας έδωσε κάτι φακελάκια που διαλύονται στο γάλα για καλύτερη χώνεψη τα Ultra Levure.

     

    Τα ultra levure νομίζω περιέχουν λακτόζη, σίγουρα είναι κατάλληλα για το πρόβλημα σας; Αν δεν κάνω λάθος, είναι προβιοτικά, δεν είναι για τη χώνεψη. Υπάρχουν προβιοτικά που δεν έχουν αλλεργιογόνα.

     

    Κάθε 2 μιση με 3 ώρες (όχι πάντα βέβαια μπορεί και λιγότερο), μετά από συμβούλιο με τον άντρα μου, (χαχαχαχ τόσο απελπισία) καταλαβαινουμε ότι πείνασε. Μόνο τα βράδια τα διαστήματα μεγαλώνουν και κοιμάται χωρίς κλάματα ενώ την υπόλοιπη μέρα γίνεται της κακομοίρας χαχαχα Θέλω να την θηλάζω αποκλειστικά όσο τίποτα ακόμα αν κι αυτό σημαίνει να είμαι όρθια όλο το 24ωρο αλλά αυτό με τους κολικούς και η αμφιβολία πονάει ή πεινάει με σκοτώνει. Ευτυχώς που είναι και ο άντρας μου.

     

    Το μητρικό γάλα θέλει περίπου 1.5 ώρα για να χωνέψει. Άρα;

    Θεωρώ καλύτερο να προσφέρεις στήθος, εφόσον κλαίει. Το κλάμα είναι από τις τελευταίες ενδείξεις ότι το μωρό πείνασε, δηλαδή είναι ήδη πολύ πεινασμένο. Τα πρώτα σημάδια είναι ότι ψάχνει στήθος - κουνάει το κεφάλι δεξιά-αριστερά, βάζει τα χέρια στο στόμα, κάνει ήχους που σταδιακά μαθαίνεις να αναγνωρίζεις. Αν το μωρό ησυχάζει στο στήθος, σημαίνει ότι κάνεις αυτό που χρειάζεται. Αν δεν ησυχάζει, ψάχνεις να δεις πάνες, ζεστη, κρύο κτλ. Θεωρητικά μετά τις 40 μέρες βελτιώνονται τα πράγματα. Σίγουρα θα βελτιωθούν και με την προσεκτική αποχή από τα γαλακτοκομικά. Πρόσεχε και τα κρυμμένα σε ψωμί, αλλαντικά κτλ.

     

    Το καλύτερο σου όπλο για να θηλάσεις αποκλειστικά είναι η ενημέρωση. Σχεδόν όλα τα προβλήματα λύνονται με σωστή ενημέρωση. Και ψυχραιμία, βεβαίως.

     

    Πλησιάζει και καλοκαίρι και θέλω να την βγάλω και καμιά βόλτα να γνωρίσει τον κόσμο άλλα με τέτοιο κλάμα κάθε λίγο και λιγάκι και με τα άτακτα γεύματά της που να πάμε...

    Δεν ξέρεις πώς μπορεί να ωφεληθεί από τις βολτίτσες, οπότε δεν χάνεις τίποτε να δοκιμάσεις! Τα άτακτα γεύματα στον αποκλειστικό θηλασμό είναι το μόνο εύκολο, έχεις πάντα έτοιμο το γεύμα :)

    Λένε ότι οι απογευματινές βόλτες είναι οι πιο πολλά υποσχόμενες για πιο ήσυχες νύχτες, δεν ξέρω κατά πόσο ισχύει.


    "Θήλαζε και μη ερεύνα!"  Qw1Ep3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κολικούς έχουμε κι εμείς ταυτόχρονα με δυσκοιλιότητα. Ο μπέμπης είναι 26 ημερών, φοβερά φαγανός (δεν θηλάζω) αλλά έχουμε δυσκοιλιότητα οπότε πίνουμε και χαμομήλι, και το βράδυ έχουμε στο τσεπάκι μιάμιση ώρα σερί κλαμα. Η αναστάτωση είναι τεράστια, ούτε μπορώ να το βοηθήσω ούτε μπορώ να ησυχάσω γιατί ξέρω ότι υποφέρει. Δεν προλαβαίνω σχεδόν να κάνω τίποτα άλλο. Όλη την ώρα πονάει η κοιλίτσα του :(


    it's never too late to start all over again

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Κολικούς έχουμε κι εμείς ταυτόχρονα με δυσκοιλιότητα. Ο μπέμπης είναι 26 ημερών, φοβερά φαγανός (δεν θηλάζω) αλλά έχουμε δυσκοιλιότητα οπότε πίνουμε και χαμομήλι, και το βράδυ έχουμε στο τσεπάκι μιάμιση ώρα σερί κλαμα. Η αναστάτωση είναι τεράστια, ούτε μπορώ να το βοηθήσω ούτε μπορώ να ησυχάσω γιατί ξέρω ότι υποφέρει. Δεν προλαβαίνω σχεδόν να κάνω τίποτα άλλο. Όλη την ώρα πονάει η κοιλίτσα του :(

    καλημέρα να σου ζήσει το μωρακι σου!!!!!!όσον αφορά τους κολικους δοκίμασε να έχει ανοιχτό το μπιστολακι ή ηλετρ. σκούπα ή τον απορροφητηρα ,όταν πονάει η κοιλίτσα του.σε μένα έπιασε που είναι κ αγοράκι κ έχουν περισσότερους!μόλις αναβα το σεσουαρ σταματούσε να κλαίει!


    hiEW.pngpFRip3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Κολικούς έχουμε κι εμείς ταυτόχρονα με δυσκοιλιότητα. Ο μπέμπης είναι 26 ημερών, φοβερά φαγανός (δεν θηλάζω) αλλά έχουμε δυσκοιλιότητα οπότε πίνουμε και χαμομήλι, και το βράδυ έχουμε στο τσεπάκι μιάμιση ώρα σερί κλαμα. Η αναστάτωση είναι τεράστια, ούτε μπορώ να το βοηθήσω ούτε μπορώ να ησυχάσω γιατί ξέρω ότι υποφέρει. Δεν προλαβαίνω σχεδόν να κάνω τίποτα άλλο. Όλη την ώρα πονάει η κοιλίτσα του :(

     

    Αυτα που μπορεις να κανεις για να διευκολυνεις καπως την ανασταστωση και τη δυσφορια του ειναι να το βαζεις μπρουμυτα στα γονατα σου για να τεντωνεται η κοιλιτσα του και το εντερακι του η να το ξαπλωνεις στο κρεβατι ανασκελα και να πιεζεις σιγα σιγα και προσεκτικα τα ποδαρακια του προς το κεφαλακι του....για να διευκολυνεται η εξαγωγη αερα απο το εντερο......

     

    Επιπλεον αυτοι οι κολικοι που σου κανει ειναι καθαρα αερας που ειτε υπαρχει φυσιολογικα στο εντερο ειτε μπαινει με την λαθος χρηση μπιμπερου.....και τρυπουλας θηλης....καταποση αερα.

     

    Ειναι δυσκολο και επωδυνο αλλα με τον καιρο θα μειωνονται απλα να προσεχεις πως τρωει.....κυριως!!!!!!!!!!


    Η φουρτουνα μου ηρθε...και ξεσηκωσε τον κοσμο μου στις 27/07/2012

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    καλησπερα..να σου ζησει!! μηπως δεν του καθεται καλα το γαλα του κ γιαυτο εχει δισκιλιοτητα??συζητησε το με τον παιδιατρο σας!!! για τους κολικους κ εγω προτεινω μπρουμητα κ πολλα χαδακια στην κοιλιτσα να κανεις μασαζακι


    Xc60p3.png ghL0p3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δες και την τρυπούλα της θηλής που ανέφερε και το κοαλάκι, δε φαντάζεσαι τι ιστορία μπορεί να σου προκαλέσει η λάθος τρύπα θηλής! Εμείς άσχετοι και οι δύο, δε γνωρίζαμε ότι κάποια στιγμή πρέπει να μεγαλώσουμε τις τρυπούλες ή ότι υπάρχουν διάφορα μεγέθη θηλών. Ο μικρός λοιπόν έπιανε λαίμαργα το μπιμπερό, ρουφούσε σαν τρελός για να κατεβάσει εντέλει μια γουλιά, κατάπινε από το ζόρι του τον απίστευτο αέρα, έκανε να φάει καμιά ώρα, εκνευριζόταν κι έκανε υστερία! Κι εμείς τα βόδια (εγώ και ο άντρας μου) λέγαμε ότι μοιάζει στον πατέρα μου που τρώει αργά!όταν μάθαμε για τις θηλές από τη χαρά μας δείξαμε υπερβάλλοντα ζήλο και τις ανοίξαμε μάλλον πολύ γιατί φτάσαμε στο άλλο άκρο, κατέβαζε μια γουλιά και πνιγόταν! (Τι τραβάνε κι αυτά τα βρεφάκια από την ασχετοσύνη μας...!!) πετάξαμε λοιπόν κι αυτές τις θηλές, πήραμε τις κατάλληλες και σωθήκαμε! Τρώει σε 10 λεπτά ήρεμος και οι κολικοί έχουν σχεδόν εξαφανιστεί!


    8hwQp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Η μπουμπού μας είναι 12 ημερών και μπήκε κι αυτη από νωρίς στα δύσκολα. Μέρα παρά μέρα υποφέρει από κολικούς. Κάνω τα πάντα: αγκαλιά, λευκούς θορύβους, τρίψιμο κοιλίτσας κ.τ.λ. αλλά αυτό που τελικά απέδωσε είναι ο θηλασμός. Κάθε φορά που τη βάζω στο στήθος ηρεμεί κι έτσι έχω καταλήξει να περνάω τη μισή μου μέρα με τη μικρή στο στήθος. Στην αρχή μου φαινόταν πολύ περίεργο, φοβόμουν μήπως μπουκώσει το παιδί από το πολύ γάλα. Ο παιδίατρός μου όμως με καθησύχασε λέγοντάς μου ότι δεν τρώει μόνο, παίζει κι ανακουφίζεται κιόλας (μιας και δεν παίρνει πιπίλα με τίποτα). Μου συνέστησε λοιπόν, να τη θηλάζω όσο θέλει κι όταν θέλει. Όσο εξαντλητικό και να 'ναι είναι πολύ σημαντικό σ' αυτή την ηλικία.


    tt16920e.aspxtt18a6db.aspx

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    καλησπερα κι απο μενα!ο γιος μου ειναι 2μηνων κι εχει τρελους κολικους.πριν καταληξουμε σαυτο ομως καναμε τα παντα απο εξετασεις μεχρι και εισαγωγη στο νοσοκομειο με εντονο και ασταματητο κλαμα.τωρα που βεβαιωθηκαμ πως δεν υπαρχει τπτα αλλο κανουμε...υπομονη!!ειναι μια πολυ δυσκολη κατασταση για το ζευγαρι γιατι δυστυχως δεν μπορουμε να εχουμε τον ελεγχο.ηρεμει καπως μονο με το πιστολακι κ με τις βολτες με το αυτοκινητο απο δρομους χωρις φαναρια γιατι εκει ξαναξεκιναει!!!εγω νομιζω οτι εχω χασει τον εαυτο μου,ειμαι εντελως ρομποτοποιημενη κ περιμενω αυτη την αγια μερα που θα σταματησουν.η πιπιλα,τα μπανακια ,αραια και που το ντεπον και απειρες αγκαλιες...εχω βρεθει πολυ συχνα σε απελπιστικη κατασταση.κουραγιο σε ολους τους γονεις!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    καλησπερα κ εμενα 2 μηνωβ ειναι κ εχουμε κολικουσ απο 20 ημερων πηραμε λοιπον τοinfacolin κ εχουμε ηρεμησει .ακινδυνο φαρμακακι.επιπλεον τριψιμο με λαδακι στην κοιλιτσα ζεστο

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    καλημέρα σε όλους, σαν μπαμπάς βίωσα πολύ κοντά τους κολικούς της μικρής μου.

    Με πόναγε το στομάχι μου κάθε φορά που την άκουγα να κλαίει βοερά απο τους πόνους.

    τώρα είναι 3.5 μηνών και έχει ηρεμήσει πολύ όσον αφορά τους κολικούς.

    Εμείς κάναμε τα εξής.

    1. αλλάξαμε τα μπιμπερό (Avent) με τα Dr. Brown's

    2. την έπαιρνα αγκαλιά μπρούμυτα ξαπλωμένη πάνω στο βραχίονα μου κατά τέτοιο τρόπο ώστε η παλάμη του χεριού μου να της αγκαλιάζει την κοιλιά της και την έκανα βόλτες στο σπίτι, ακούγοντας κλασσική μουσική. (το ίδιο κάνω και τώρα αλλά για να την νανουρίσω, ακούγοντας και χορεύοντας waltz) θέλει πολύ υπομονή.

    3. ένα ζεστό μπάνιο. Θα την ηρεμήσει πολύ.

     

    αυτά...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλημέρα και απο μένα!Και εγω άλλαξα τα μπιμπερό της Avent με Dr. Brown's και είδα μεγάλη διαφορά....

    Επίσεις, το infacolic βοηθάει αρκετά..Μας το σύστησε ο παιδίατρος..Είναι φυτικό και τελείως ακίνδυνο..Δεν αποροοφάται απο τον οργανισμό του μωρού..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Καλημερα σας, ειναι η πρωτη φορα που γραφω στο φορουμ παρολο που το παρακολουθω εδω και τρια χρονια! Ενιωσα την αναγκη να μοιραστω μαζι σας τη χτεσινη μου ανακαλυψη! Εδω και 20 μερες δίνω στην δυο μηνων κορουλα μου το infacol γιατι εχει φοβερους κολικους, κατοπιν συνεννοησης με τον παιδιατρο μας. Χτες διαβασα στα συστατικα του οτι το κατα τα αλλα "αθωο" αυτο φαρμακευτικο σκευασμα περιεχει parabens. Συγκεκριμμενα μεθυλ και προπυλ paraben. Και αναρρωτιεμαι, αν ειναι τοσο κακα για την υγεια τα parabens ωστε να τα αποφευγουμε απο τα καλλυντικα, γιατι τα δινουμε στα μωρακια μας απο το στομα;;;;; Ο παιδιατρος μου απαντησε οτι δεν πιστευει οτι τα parabens ειναι τοσο επικινδυνα οσο τα παρουσιαζουν! Εγω πραγματικα δεν ξερω αν πρεπει να συνεχισω να δινω στο μωρο αυτο το σκευασμα.


    Κωνσταντινα 3 χρονων, Στυλιανη 2 μηνων:D

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλημέρα ΕμιλυΠΔ! Να σου ζήσει η μπέμπα!

    Κι εμένα μου φαίνεται πολύ περίεργο να παίρνει η μπέμπα σκεύασμα με parabens. Το infacol τι είναι ακριβώς; Κάτι σαν σιρόπι - φάρμακο;

    Ο μπέμπης μου έκανε πολύ άσχημους κολικούς (μέχρι τον 3ο περίπου μήνα) αλλά η παιδίατρος μας είχε πει ότι δεν μπορούμε να του δώσουμε κάτι. Μόνο να τον παρηγορούμε αγκαλιά, βρίσκοντας μια στάση που να το ανακουφίζει. Επίσης είχα παρατηρήσει, επειδή τον θήλαζα αποκλειστικά, ότι όποτε έτρωγα κάποιες τροφές όπως χόρτα ή ψάρι, οι κολικοί ήταν εντονότεροι.

    Πόσο χάλια είναι οι κολικοί της μπέμπας; Κρατάνε πολλή ώρα; Την πιάνουν πολλές φορές μέσα στη μέρα;

    Πάντως για μένα θα ήταν καλύτερο να έπαιρνες και μια άλλη γνώμη πριν το συνεχίσεις!

    Εύχομαι να περάσουν σύντομα!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Μεχρι πριν 15 μερες ηταν πολυ ασχημοι οι κολικοι. Πρωι και απογευμα για τουλαχιστον μια μιση ωρα καθε φορα και να μην την ηρεμει τιποτα! Χωρια που δε πιανει ουτε πιπιλα! Απο τη μερα που αρχισα το infacol ειδα σημαντικη διαφορα! Ειναι φυσικο σκευασμα που δεν απορροφαται υποτιθεται στο αιμα, περιεχει σιμετικονη, μια ουσια που κανει τις μικρες φυσαλιδες αερα που παγιδευονται στον πεπτικο σωληνα, να ενωνονται σε μεγαλυτερες και να αποβαλλονται ευκολα απο το μωρο. Τωρα το σταματησα απο χτες και θα δω, αν δεν χειροτερεψει το μωρο δε θα τις ξαναχρησιμοποιησω. Το θεμα ειναι οτι ολοι οι παιδιατροι, τουλαχιστον εδω στην Κυπρο το συνιστουν ως ενα φυσικο σκευασμα χωρις παρενεργειες, για προληψη των κολικων.


    Κωνσταντινα 3 χρονων, Στυλιανη 2 μηνων:D

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    καλησπέρα σας....είμαι σχετικα καινουργια στο σαιτ..εχω μια τροφαντουλα μπεμπα κοντα 3μιση μηνων,εμεις με τους κολικους δεν ταλαιπωρηθήκαμε ιδιαιτερα,ειχαμε βεβαια κι εμεις τα κολπακια μας όταν βλέπαμε πως ζοριζοταν την βαζαμε λιγο μπρουμιτα στα γονατα μας κι ηρεμουσε ε και φυσικα μας αμολαγε και "δωρακια";);):D χαχαχαχχα επισης το άλλο που καναμε την βαζαμε ανασκελα στο κρεβατακι της και καναμε κυκλικεσ κινησης στα ποδαράκια της σαν γυμναστικουλα εκει εκανε και κακακια και πριτσι της :oops::oops::lol::lol: και την ημερα την βαζουμε και κοιμαται μπρουμητα και την ηρεμη πολύ πολύ...;)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    ....και την ημερα την βαζουμε και κοιμαται μπρουμητα και την ηρεμη πολύ πολύ...;)

     

    ποτέ μπρούμυτα το παιδί στον ύπνο!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    ποτέ μπρούμυτα το παιδί στον ύπνο!!

     

     

     

     

    το βραδυ οχι ποτε αλλα την ημερα που μπορω να την βλεπω και να την παρακολουθω την βαζω.τωρα πια οχι γιατι σταματησαν οι κολικοι

    ;)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    καλησπέρα και να μασ ζήσουν τα αγγελούδια μασ! θα ήθελα τη βοήθεια των πιο έμπειρων από μένα στο θέμα. εχω ένα κοριτσάκι 29 ημερών και μασ συμβαίνει το εξησ: την ημέρα περνάμε μια χαρά, ξυπνάει τρώει μπορεί να μην κοιμάται άμεσωσ πάντα αλλά το πολύ μετά από δύο ωρεσ από τη στιγμή που ξύπνησε θα έχει κοιμηθεί. θηλαζουμε και ξυπνάει ανά 3 με 3μίση ωρεσ περίπου. τα περισσότερα βράδια ομωσ είναι πολύ δύσκολα. δε λέει να κοιμηθεί με τίποτα. με το που τη βάζω στην κούνια κλαίει. τι να την κουνάμε, τι να τη βάζω στο στήθοσ.. γκρίνια! πωσ θα καταλάβω αν έχει κολικουσ? κι αν δεν έχει κολικουσ, τι έχει ρε παιδιά? χτεσ με είχε από τισ μια και μίση μέχρι τισ έξι το πρωί, δεν αντέχω άλλο.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    καλησπέρα και να μασ ζήσουν τα αγγελούδια μασ! θα ήθελα τη βοήθεια των πιο έμπειρων από μένα στο θέμα. εχω ένα κοριτσάκι 29 ημερών και μασ συμβαίνει το εξησ: την ημέρα περνάμε μια χαρά, ξυπνάει τρώει μπορεί να μην κοιμάται άμεσωσ πάντα αλλά το πολύ μετά από δύο ωρεσ από τη στιγμή που ξύπνησε θα έχει κοιμηθεί. θηλαζουμε και ξυπνάει ανά 3 με 3μίση ωρεσ περίπου. τα περισσότερα βράδια ομωσ είναι πολύ δύσκολα. δε λέει να κοιμηθεί με τίποτα. με το που τη βάζω στην κούνια κλαίει. τι να την κουνάμε, τι να τη βάζω στο στήθοσ.. γκρίνια! πωσ θα καταλάβω αν έχει κολικουσ? κι αν δεν έχει κολικουσ, τι έχει ρε παιδιά? χτεσ με είχε από τισ μια και μίση μέχρι τισ έξι το πρωί, δεν αντέχω άλλο.

     

    Φυσικά και είναι κολικοί και μπορείς να κάνεις λίγα πράγματα. Τα πιο αποτελεσματικά είναι οι "λευκοί ήχοι" δηλαδή να ανάψεις ένα σεσουάρ κοντά στα αυτάκια της και να δεις ότι θα κοιμηθεί σχεδόν αμέσως. Εμείς έστι κοιμόμασταν 1.5 μήνα μέχρι που το κάψαμε και μετά καθόμασταν κάτω από τον απορροφητήρα (κάνει εξίσου καλή δουλειά αλλά δε μεταφέρεται στο κρεββάτι :) )

     

    Αν έδινες μπιμπερό, τα μόνα που βοηθάνε είναι τα dr Brown τα οποία είναι έτσι φτιαγμένα ώστε το μωρό να μην τραβάει αέρα στην κοιλίτσα του πίνοντας γάλα και έτσι να μη δημιουργεί αέρια και άρα να ΜΗΝ πονάει!

     

    Αν ακούσεις την κορούλα σου καλά, πρέπει να βγάζει συνεχώς αέρια και για αυτό δε σας αφήνει να κοιμηθείτε! Επίσης να αφιερώνεις ΠΟΛΥ ώρα στο να ρευτεί μετά από κάθε τάισμα.

     

    Ελπίζω να σε βοήθησα!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Καλημέρα και απο μένα!Και εγω άλλαξα τα μπιμπερό της Avent με Dr. Brown's και είδα μεγάλη διαφορά....

    Επίσεις, το infacolic βοηθάει αρκετά..Μας το σύστησε ο παιδίατρος..Είναι φυτικό και τελείως ακίνδυνο..Δεν αποροοφάται απο τον οργανισμό του μωρού..

     

    Κι εγώ είδα τεράστια διαφορά με τα dr Brown με τη στενή θηλή και τα βρήκα και σε πολύ καλή τιμή εδώ: http://www.pharmacyonclick.gr/Dr-Brown-mpimpero-2-pack-120ml?keyword=brown&category_id=0&description=1&model=1

     

    Τα AVENT που τα χρησιμοποίησα στο γιο μας πριν 2,5 χρόνια με ταλαιπώρησαν οικτρά! Μακάρι να είχα δοκιμάσει τα dr Brown τότε, θα είχαμε σωθεί από 3 μήνες αυπνίας και πόνων του παιδιού!

     

    Επίσης, τώρα πίνουμε το Almiron HA1 (ειδικό για αντιμετώπιση κολικών και δυσανεξία στη λακτόζη) μαζί με θηλασμό (όσο γάλα έχω το δίνω!) και είναι απίστευτα καλύτερο από το Frezylac ηρεμώ και Κοιμάμαι που επίσης δε μας έκανε καθόλου καλό στους κολικούς!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    καλησπέρα και να μασ ζήσουν τα αγγελούδια μασ! θα ήθελα τη βοήθεια των πιο έμπειρων από μένα στο θέμα. εχω ένα κοριτσάκι 29 ημερών και μασ συμβαίνει το εξησ: την ημέρα περνάμε μια χαρά, ξυπνάει τρώει μπορεί να μην κοιμάται άμεσωσ πάντα αλλά το πολύ μετά από δύο ωρεσ από τη στιγμή που ξύπνησε θα έχει κοιμηθεί. θηλαζουμε και ξυπνάει ανά 3 με 3μίση ωρεσ περίπου. τα περισσότερα βράδια ομωσ είναι πολύ δύσκολα. δε λέει να κοιμηθεί με τίποτα. με το που τη βάζω στην κούνια κλαίει. τι να την κουνάμε, τι να τη βάζω στο στήθοσ.. γκρίνια! πωσ θα καταλάβω αν έχει κολικουσ? κι αν δεν έχει κολικουσ, τι έχει ρε παιδιά? χτεσ με είχε από τισ μια και μίση μέχρι τισ έξι το πρωί, δεν αντέχω άλλο.

     

    Είχαμε ακριβώς το ίδιο πρόβλημα με την κόρη μας, διήρκησε περίπου ενάμισυ μήνα. Πολλά νεογέννητα το παθαίνουν αυτό, ενώ είναι ήρεμα όλη τη μέρα, ξαφνικά το βράδυ για κάποιες ώρες δεν ησυχάζουν με τπτ ό,τι και να κάνεις. Είναι συσσωρευμένη ενέργεια, την οποία εκδηλώνουν με αυτόν τον τρόπο. Μπορεί να είναι και κολικοί, αλλά δεν είναι και απαραίτητο. Η κόρη μας θεωρώ ότι δεν είχε κολικούς. Για αντιμετώπιση τυχόν κολικών εγώ έπινα πολύ μάραθο, για να υπάρχει στο γάλα που της έδινα όταν θήλαζα και προσθέταμε μάραθο στο γάλα του εμπορίου (της δίναμε μισό μισό δεν είχα αρκετό για αποκλειστικό θηλασμό). Καταπραύνει το στομάχι. Κατα τ'άλλα, αφού ελέγχαμε ότι δεν πεινάει και δεν έχει κάνει κακά, αυτό που έπιανε σε εμάς ήταν 1) της βγάζαμε το pampers και την αφήναμε στην αλλαξιέρα γυμνή, 2) της βάζαμε το τραγουδάκι "μη με ξυμπνάς από τις 6" από στρουμφάκια και κουνιόμασταν με το ρυθμό. Σταματούσε αμέσως!!! Το κάθε μωρό βέβαια έχει τα δικά του... Εμάς με αυτά έπιανε στάνταρ, ειδικά με τα στρουμφάκια :P

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

    • Σύνδεση/Εγγραφή

      Για να μπορέσετε να απαντήσετε σε ερωτήματα ή να ρωτήσετε τα μέλη κάποιο νέο ερώτημα είναι απαραίτητο να εγγραφείτε! Είναι εύκολο & δωρεάν! 

    • Similar Content

      • Από Maonoki,
        Καλησπέρα σας, ελπίζω να μην υπάρχει αντίστοιχο θέμα στο forum..Απ΄ ότι βλέπω για τα μωράκια που έχω δει απορίες με το θέμα ύπνου είναι λίγο μεγαλύτερα (10 μηνών και πάνω).  
        Εγώ γέννησα πριν 2 βδομάδες και θα ήθελα τη γνώμη σας...Ο μπέμπης μου κοιμάται μια χαρά όλη μέρα, ξυπνάει ανά 1,5 - 2,5 ώρες για να θηλάσει και μετά πάλι ύπνος...
        Το πρόβλημα είναι τη νύχτα: τη νύχτα λοιπόν, έχει το μάτι ¨γαρίδα" (!) δεν θέλει να κοιμηθεί, σαν κάτι να το φοβίζει, τεντώνεται, σφίγγεται, είναι ανήσυχο πολύ. Ο μόνος τρόπος να κοιμηθεί είναι πάνω μου και ενώ το θηλάζω στο ειδικό μαξιλάρι. (προσπαθώ γι΄ αποκλειστικό θηλασμό). Τότε αποκοιμιέται, αλλά όταν πάω να το βάλω στην καλαθούνα, μετά από μερικά λεπτά ξυπνάει.  
        Ίσως πάλι είναι πολύ νωρίς και προσπαθεί να προσαρμοστεί. όμως σκέφτομαι μήπως μάθει να κοιμάται μόνο στην αγκαλιά μου.
        Δεν ξέρω αν πρέπει να προσπαθήσω με νανούρισμα γιατί φοβάμαι ότι επίσης θα συνηθίσει με αυτό τον τρόπο και δε θα μπορεί έπειτα αλλιώς.
        Έχω ακούσει για την εκμάθηση συνηθειών ύπνου, έχω πάρει και το βιβλίο "ΚΟΙΜΗΣΟΥ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ" αλλά είναι λίγο νωρίς θεωρώ για να τις εφαρμόσω... 
        Επίσης ο ΛΕΥΚΟΣ ΘΟΡΥΒΟΣ δε φαίνεται να βοηθάει και πολύ, μάλλον το ταράζει περισσότερο.
        Εσείς πώς προσπαθείτε με το μωράκι σας να κοιμηθεί το βράδυ, έχετε εφαρμόσει κάτι που να πιάνει?
        Το κάθε μωράκι είναι μοναδικό, γι αυτό όσα περισσότερα ακούμε, τόσο το καλύτερο! 
         
      • Από Efi Germany,
        Καλησπέρα σε όλη τη παρέα.Πριν 8 βδομαδες αποκτήσαμε την πρώτη μας κόρη.Η εγκυμοσύνη ήταν μια χαρά χωρίς πρόβλημα αλλά η γεννα δύσκολη με τεχνητούς πόνους.Το μωρό μας κλαίει ασταμάτητα λοιπόν εδώ και καιρό.Η παιδίατρος μας αποφαίνεται ότι σωματικά είναι μια χαρά.Δειχνει να μην είναι ευχαριστημένη με τίποτα.Δεν θέλει αγκαλιά και γενικά δεν δεν!Η αλήθεια είναι ότι έχουμε και εγώ και ο άντρας μου απελπίστει καθώς εδώ κι σχεδόν δυο μήνες δεν έχουμε ευχαριστηθεί τη κόρη μας.Η σκέψη μας πάει στο ότι έχει άγχος η κάποιες φοβίες που της προήλθαν πολύ πιθανό από την δύσκολη γεννα.Το μωρό τρώει και λερώνει της πάνες της κανονικά.Απλα αυτό που μας πονάει είναι ότι κλαίει συνέχεια και δεν μπορούμε να την ησυχάσουμε.Ευτυχως τα βραδιά κοιμάται αρκετά!Θελω τη γνώμη σας και τη συμπαράσταση σας παιδιά.Καθε σκέψη δέχτη!
      • Από irresanna,
        Η κόρη μου είναι ενός μηνός κ η παιδίατρος υποψιάζεται ότι έχει γοπ. Παίρνει βάρος κανονικά χωρίς να βγάζει γουλιές. Αλλά έχει συριγμός στην αναπνοή της και δε ρεύεται σχεδόν ποτέ. Το το πρόβλημα είναι ότι εξαιτίας της γοπ θηλάζει συνεχώς. Μόλις την απομακρύνω από το στήθος μου γκρινιάζει και θέλει να το ξαναπιάσει χωρίς ωστόσο να φαίνεται πεινασμένη. Δεν ξέρω πραγματικά τι να κάνω γιατί έτσι λαμβάνει περισσότερη τροφή από όση θα έπρεπε. Προσπαθώ να την ξεγελάσω με την πιπίλα αλλά δεν την αποδέχεται με τίποτα. Έχει κάποια παρόμοια εμπειρία; Μπορείτε να με βοηθήσετε;
      • Από mamyb,
        Οι κολικοί για εμάς είναι παρελθόν…έχει περάσει αρκετός καιρός βεβαία αλλά σκέφτηκα ότι καλό θα ήταν να μοιραστώ την λύση που βρήκαμε με όλες εσάς τις νέες και ταλαιπωρημένες μανούλες….
        Σε μεγάλες αναζητήσεις τα ξημερώματα που ήμουν εξαντλημένη κι έψαχνα λύση είχα πέσει πάνω στο parents.gr αρκετές φορές αλλά λύση δεν…
        Μια μέρα έπεσα πάνω σε μια σελίδα στο ιντερνετ που τώρα ποια δεν ανοίγει, και το μονό που μπορώ να σας παραθέσω είναι ένα εισαγωγικό σημείωμα της τεχνικής αυτής…
         
        edit admin επεξεργασία από συντονιστή - προσθέσαμε τους εξής σύνδεσμους:
        https://www.mamanatural.com/baby-colic/
        https://www.webmd.com/parenting/baby/colic-treatments#1
         
        εγώ είχα στάθεί τυχερή και άνοιγε η σελίδα του και εφάρμοσα την τεχνική του….η οποία ήταν αναλυτικότατη και εμπεριστατωμένη
         
        Εμείς δοκίμασε ομοιοπαθητικά φάρμακα που και αυτά δυστυχώς δεν είχαν μεγάλα αποτέλεσμα…
        Όπως θα σας έχουν πει πολύ γιατροί δεν υπάρχει λύση….αγκαλιά βόλτα πέρα δώθε, βόλτα με το αμάξι καλό ρέψιμο κι άγιος ο θεός …..
        Όπως επίσης δεν υπάρχει και αιτία…τσιγάρο καφεΐνη κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης όλα σχετικά…..
         
        Η μέθοδος είναι απλή αλλά χρειάζεται καθημερινή εξάσκηση…..
         
        Κάθε μέρα λοιπόν πρέπει να αφιερώσετε τουλάχιστον ένα τέταρτο γυμναστικής
         
        (1)Το παιδί ξαπλωμένο ανάσκελα Παίρνετε τα ποδαράκια του παιδιού και κάνετε ποδήλατο…δλδ τα φέρνετε κοντά στην κοιλιά του σαν να κάνει ποδήλατο, πότε ένα ένα τα ποδαράκια και ποτέ ταυτόχρονα με σκοπό την ελαφρά πίεση που θα ασκείται στην κοιλιά όταν τα γόνατα θα την αγγίζουν….λογικά θα έχει αέρια ( η βασική αιτία των κολικών σε νεογνά) αυτό το επαναλαμβάνεται για 5 με 10 λεπτά….αλλα με προσοχη, το παιδι δεν πρέπει να αντιστεκετε, πρπει να σας επιτρεπει απο μονο του να κανετε κατι τετοιο και να μην το πιεζετε..αν δειτε αντισταση εγγαταλειψτε και δοκιμάστε αργοτερα....
        αυτή η ασκηση δεν γινεται βεβαια μετα το φαγητο αλλα ενδιαμεσα απο τα γευματα του για ευνότηους λογους....
         
        (2)Το παιδί κατά την διάρκεια που πίνει το γαλα του πρέπει να είναι γύρω στις 70 μοίρες όρθιο….αυτό αποτρέπει τα αέρια που δημιουργούνται να διαμοιράζονται σε όλο το στομάχι κι έτσι, τα κρατά στο πάνω μέρος και για αυτό θα ρευτεί πιο εύκολα και δεν θα κρατηθούν σε όλο το στομάχι για ώρα με αποτέλεσμα να παρουσιάσει κολικούς μετά από αρκετές ώρες και συνήθως βράδυ που χαλαρώνει κι ο οργανισμός…( συνήθως όταν μας ρωτάνε οι γιατροί αν ρεύετε λεμέ ναι αλλά το θέμα έχει δημιουργεί πολύ νωρίτερα κατά την διάρκεια που τρώει)
         
        (3)Τέλος μετά το φαγητό πρέπει να κάτσετε στην ακόλουθη στάση ( θα προσπαθήσω να την περιγράψω όσο καλυτέρα μπορώ) για τουλάχιστον 20 με 30 λεπτά….:
         
        Εσείς ξαπλωμένη στο κρεβάτι και ελαφρός ανασηκωμένο το κεφάλι σαν …να είσαστε χαλαρή και να θέλετε να γράψετε κάτι στα γόνατα σας….
        Τα γόνατα λυγισμένα με τις πατούσες να ακουμπάνε στο στρώμα , βάζετε το παιδί αντικριστά σας με την σπονδυλική κατά μήκος των μοιρών σας το κεφάλι στα γόνατα και τα πόδια του ελαφρώς ληγησμένα με τις πατούσες του να ακουμπούν την κοιλιά σας…..
        Αυτή η στάση επίσης βοηθά το παιδί παρά πολύ
        Ξέρω μπορεί η περιγραφή που έκανα να μην είναι και τόσο καλή….αυτά τα έγραφε στην σελίδα του ο Towel με σαφώς καλύτερα και πιο επιστημονικό τρόπο….σημασία για μένα έχει το αποτέλεσμα το οποίο είναι ότι εμείς πραγματικά μετά από 3 μέρες που εφάρμοσα αυτήν την μέθοδο σταμάτησαν οι κολικοί της μικρής…..και μάλιστα σαν άπιστος Θωμάς κάποιες μέρες μετά σταμάτησα να της κάνω αυτή τη γυμναστική και ξανάρχισαν…
        ήταν δε τρομερός ο τρόπος που περίγραψε ο Towel το πόσο πολύ πονάνε τα παιδιά με τους κολικούς…
        Τέλος ...
        ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΠΡΙΝ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΝ-ΤΗΝ ΠΑΙΔΙΑΤΡΟ ΚΑΙ ΕΠΊΣΗΣ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ …ΟΠΟΙΑ ΚΙΝΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΝΕΤΕ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΟΛΥ ΑΠΑΛΑ ΚΑΙ ΜΕ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ΓΙΑ ΑΠΟΦΥΓΗ ΤΥΧΩΝ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΩΝ
         
        Εγώ πάντως αυτό το σύστημα το εφάρμοσα και είχε αποτελέσματα , επίσης όλα τα έκανα με την συμβουλή και ενγγρηση των δυο παιδιάτρων που παρακολουθούν την μικρή….
        Σας φιλώ καλή γυμναστική και κουράγιο…..
      • Από mmmenexe,
        Καλησπέρα!
        Η μικρούλα μου είναι 44 ημερών και σε γενικές γραμμές ήσυχη. Το πρόβλημα μου είναι ότι δυσκολεύομαι να την κοιμίσω την ημέρα. Όταν περάσουν κάποιες ώρες αισθάνεται εκνευρισμό (που μου τον μεταδίδει διότι δεν έχω κάποια βοήθεια) κλαίει και δεν μπορώ να λειτουργήσω. Πόσες ώρες πρέπει να κοιμάται την ημέρα? Υπάρχουν τρόποι να την απασχολήσω αλλά να κάνω και τις δουλειές μου? Ποιες είναι κατάλληλες ώρες να την βγάλω βόλτα? Το σπίτι έχει 25 βαθμούς κελσίου χωρίς θερμάνση πλέον μήπως φταίει αυτό? Σας ευχαριστώ πάρα πολύ!
      • Από Ε.Α. Βερυκοκάκης,
        Θα αναφέρω μερικά πράγματα για την εξέταση του νεογέννητου από Παιδοορθοπαιδικό, μία εξέταση τόσο απαραίτητη , που όμως οι γονείς την αγνοούν και τα μαιευτήρια την αμελούν.
         
            Γίνεται στην Ελλάδα συστηματικά προληπτικός ορθοπαιδικός έλεγχος στα νεογέννητα;
        Η απάντηση μετά λυπης είναι όχι. Δεν έχουμε καταφέρει σαν ορθοπαιδική κοινότητα να πείσουμε και το κράτος και τα μαιευτήρια για την αναγκαιότητά της. Ο έλεγχος έχει αφεθεί στα χέρια των παιδιάτρων ,των νεογνολόγων, οι οποίοι δεν ξέρουν και δεν είναι υποχρεωμένοι να ξέρουν το φάσμα των ορθοπαιδικών παθήσεων που μπορεί να έχει ένα νεογνό. Το αποτέλεσμα είναι να γεννιούνται παιδιά χωρίς να έχουν περάσει από αυτό που λέμε screening δηλ. προληπτικό ορθοπαιδικό έλεγχο, κάτι που θεωρείται δεδομένο βέβαια σε όλες τις προηγμένες ιατρικά χώρες.
            Τι περιλαμβάνει ο έλεγχος:
        Παλαιότερα που ξεγεννούσε τα παιδιά η μαμή, έλεγε πως αν το παιδί έχει 10 δάκτυλα στα χέρια, 10 δάκτυλα στα πόδια είναι εντάξει. Σήμερα έχουμε προχωρήσει πολύ σε σχέση με αυτό. Η ορθοπαιδική επιστήμη στοχεύει στο να εξασφαλίσει την υγεία και την ευεξία του μυοσκελετικού συστήματος και αυτό ακριβώς εξετάζουμε στο νεογνό. Κάθε οστό και κάθε άρθρωση του νεογνού ελέγχεται εξονυχιστικά. Ψάχνουμε για παραμορφώσεις των οστών , για εξογκώματα, για οστικά ελλείματα , για μειωμένη κινητικότητα των αρθρώσεων. Γενικά αναζητούμε οτιδήποτε παρεκλίνει του φυσιολογικού, οτιδήποτε στο σκελετό δεν λειτουργεί σωστά.
            Πότε πρέπει χρονικά να γίνεται ο έλεγχος;
        Ο έλεγχος πρέπει να πραγματοπιείται με το που θα γεννηθεί το μωρό, εντός της πρώτης εβδομάδος από τη γέννηση του μωρού.
            Χρειάζονται κάποιες συμπληρωματικές εξετάσεις προκειμένου να είναι πλήρης η ορθοπαιδική εξέταση του νεογέννητου;
        Ενδεχομένως να χρειαστεί κάποιος υπέρηχος ή κάποια ακτινογραφία. Όμως πάντα στην ιατρική το Α και το Ω είναι η κλινική εξέταση και σε αυτό βασιζόμαστε. Οι συμπληρωματικές εξετάσεις είναι απλά για επιβεβαίωση ή για ποσοτικοποίηση του προβλήματος.

            Ποιες ορθοπαιδικές παθήσεις μπορεί να έχει ένα νεογνό;
        Είναι πληθώρα παθήσεων και θα χρειαζόμουν , χωρίς υπερβολή 100 σελίδες για να τις αναφέρω όλες.
        Εν συντομία να πω ξεκινώντας από τη σπονδυλική στήλη η νεογνική κύφωση και η σκολίωση. Εν αντιθέσει με το τί πιστεύει ο πολύς κόσμος, η σκολίωση μπορεί να εμφανιστεί από γεννήσεως. Έχουμε βρει και θεραπεύσει βρεφικές σκολιώσεις με άριστα αποτελέσματα.
        Ακόμα μπορεί το νεογνό να έχει διαταραχές των άνω άκρων όπως πολυδακτυλία (παραπάνω δάκτυλα) ή συνδακτυλία (ενωμένα δάκτυλα). Επίσης συνοστεώσεις δηλ. οστά που είναι ενωμένα αντί να είναι χωριστά.
        Στα κάτω άκρα αναζητούμε διαταραχές του άκρου ποδός. Αν το ποδαράκι του μωρού κοιτάζει προς τα μέσα, κοιτάζει προς τα έξω , προς τα κάτω, αυτό μπορεί να υποκρύπτει μια σοβαρή κατάσταση. Η γιαγιά μπορεί να πει ότι το ποδαράκι του μωρού μοιάζει με του μπαμπά ή της μαμάς στην αντίστοιχη ηλικία , και βέβαια η κληρονομικότητα παίζει μεγάλο ρόλο, δεν μπορούμε να τα αποδίδουμε όλα στην κληρονομικότητα. Μπορεί να υποβόσκει μια πάθηση σοβαρή , που να επιδέχεται θεραπείας.
        Η ραιβοϊπποποδία , συχνότερη στα αγόρια, είναι μια πάθηση που μέχρι προσφάτως αντιμετωπιζόταν με μεγάλα χειρουργεία , ανοίγαμε το παιδικό ποδαράκι σαν τριαντάφυλλο για να το διορθώσουμε. Σημερά ,εαν διαγνωσθεί εγκαίρως , την αντιμετωπίζουμε αμέσως μόλις γεννηθεί το παιδί, με εφαρμογή διορθωτικών γύψων και έχουμε καλύτερα αποτελέσματα εν συγκρίσει με τα βάρβαρα, επιτρέψτε μου να πω, χειρουργεία του παρελθόντος.
        Η δυσπλασία του ισχίου , πάθηση ιδιαίτερα συχνή στον Ελλαδικό χώρο, ιδιαίτερα στα κορίτσια και σε νεογνά που έχουν γεννηθεί με ισχιακή προβολή. Πρόκειται για μια ανωριμότητα της άρθρωσης του ισχίου, με αποτέλεσμα να μην είναι σταθερή , να εξαρθρώνεται και να μην παρέχει στήριξη για την ορθοστάτηση και τη βάδιση. Εδώ με εφαρμογή ενός απλού κηδεμόνα η πάθηση διορθώνεται στην βρεφική ηλικία και αποφεύγουμε τα προβλήματα που προκύπτουν στην ενήλικο ζωή με αρθρίτιδες,  δυσκολία στη βάδιση ακόμα και διαταραχές στην σεξουαλική ζωή του ενήλικα. Ειδάλλως θα χρειαστούν μεγάλα τραυματικά χειρουργεία ανακατασκευής , με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
            Υπάρχουν τραυματισμοί του σκελετού κατά τον τοκετό;
        Βεβαίως. Τα μαιευτικά κατάγματα είναι άλλο ένα μεγάλο κεφάλαιο που απασχολεί εμάς τους παιδοορθοπαιδικούς. Κατά τον τοκετό καθώς το νεογνό περνά μέσα από το γεννητικό κανάλι, μπορεί να υποστεί κάποιο τραυματισμό που να οδηγήσει σε κάταγμα. Εδώ υπάρχει το ιατρικό ζήτημα της σωστής πώρωσης του κατάγματος. Η επουλωτική ικανότητα των οστών στα νεογνά είναι πολύ μεγάλη , όπως χαρακτηριστικά λέμε στα νεογνά το εργοστάσιο που φτιάχνει τα οστά είναι ακόμα ανοιχτό , συνεπώς μια έγκαιρη διάγνωση του κατάγματος οδηγεί σε άριστο αποτέλεσμα.

            Ποια η συχνότητα των παθήσεων αυτών για να καταλάβει ο αναγνώστης;
        Έχει υπολογιστεί ότι τι 6% των νεογνών εμφανίζει κάποια ανωμαλία του μυοσκελετικού συστήματος. Μέχρι και το 20% των θανάτων στην περιγεννητική περίοδο ,δηλ. κατά τον τοκετό ή λίγο μετά , αποδίδονται σε παθήσεις που σχετίζονται με το σκελετό. Ενδεικτικά να πούμε ότι η συγγενής ραιβοϊπποποδία απαντάται σε 1 ανά 1000 γεννήσεις, συχνότερη στα αγόρια. Η αναπτυξιακή δυσπλασία του ισχίου το ίδιο, αλλά η πιθανότητα αυξάνει αν είναι κορίτσι ή ισχιακή προβολή. Προφανώς αυτά τα ποσοστά αυξάνονται κατά πολύ εάν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό, εάν δηλ. η μαμά, ο μπαμπάς ή κάποιος άλλος στην οικογένεια είχε από γεννήσεως ορθοπαιδικό πρόβλημα. Ομοίως η πιθανότητα ορθοπαιδικού προβλήματος αυξάνει εάν συνυπάρχει άλλο πρόβλημα υγείας του νεογνού, για παράδειγμα εάν το νεογνό έχε εκ γενετής πρόβλημα με την καρδιά, οι γονείς οφείλουν να είναι ευαισθητοποιημένοι να ζητήσουν ορθοπαιδικό  έλεγχο διότι μπορεί να υποκρύπτεται και πρόβλημα μυοσκελετικό. Αυτό είναι ιδιαίτερα έκδηλο σε παιδιά που γεννιούνται με κάποιο σύνδρομο. Εδώ η ορθοπαιδική εξέταση είναι επιβεβλημένη, διότι τα σύνδρομα κατά κανόνα επηρεάζουν την ανάπτυξη του σκελετού.

            Γιατί είναι σημαντική η πρόληψη και ποιες οι συνέπειες αν δεν γίνει.
        Η πρόληψη στην ιατρική είναι πάντα καλύτερη της θεραπείας αυτό είναι αυταπόδεικτο. Συγκεκριμένα στο ορθοπαιδικό κομμάτι μπορούμε να πούμε πως στο νεογνό οι ανατομικές δομές είναι ακόμα εύπλαστες, τα οστά είναι σε μεγάλο βαθμό χόνδρινα, οι μύες είναι πιο ελαστικοί. Είναι πολύ ευκολότερο συνεπώς να διορθωθεί μια παραμόρφωση στη νεογνική ηλικία παρά όταν το παιδί μεγαλώσει. 
        Αν μια ορθοπαιδική πάθηση περάσει αδιάγνωστη σε νεογνική ηλικία οι συνέπειες μπορεί να είναι ολέθριες .Συχνά απαιτούνται μεγάλα τραυματικά χειρουργεία για να αντιμετωπιστεί μια παραμόρφωση που θα μπορούσε να διορθωθεί με απλά μέσα όπως κηδεμόνας ή ένας γύψος τους πρώτους μήνες της ζωής του βρέφους. Στη βρεφική ηλικία πολλές παραμορφώσεις διορθώνονται με απλές ασκησούλες που δείχνουμε στους γονείς και κάνουν. Επιδιώκουμε δηλαδή  να συμμετέχουν και οι γονείς στη θεραπευτική διαδικασία. Το χέρι του γονιού είναι καλύτερο από το χέρι του ιατρού. Έρχονται στο ιατρείο μου παιδιά με βλαισοπλατυποδίες ή ραιβοποδίες από γεννήσεως που παραμελήθηκαν και τώρα οι γονείς έχουν πολύ  πιο περιορισμένες θεραπευτικές επιλογές για τα παιδιά τους. Έρχονται παιδιά με συγγενείς βραχύνσεις μυών, με πιο κοντούς μυς δηλαδή, με στραβά ποδαράκια, με δυσπλασία ισχίων και συχνά η μόνη θεραπεία που απομένει στην προχωρημένη ηλικία που τα βλέπουμε είναι το χειρουργείο. Κάτι που θα μπορούσε να αποφευχθεί εάν κάποιος ορθοπαιδικός είχε εξετάσει και αντιμετωπίσει το πρόβλημα όταν παιδί ήταν ακόμα νεογέννητο.
        Καταλαβαίνετε βέβαια ποιο είναι το ψυχολογικό κόστος για το παιδί και την οικογένεια που καλούνται να θεραπεύσουν κάτι με καθυστέρηση ετών . Επιπλέον υπάρχει και η οικονομική επιβάρυνση για τον ασθενή και για τα ασφαλιστικά ταμεία .Συνεπώς η επίπτωση της μή πρόληψης εμφανίζεται σε πολλαπλά επίπεδα και πέφτει σαν βάρος στην κοινωνία και στην οικογένεια που είναι ο πυρήνας της κοινωνίας.
            Πονάει το νεογέννητο όταν το εξετάζετε; Διότι πολλές μαμάδες ανησυχούν όταν βλέπουν το μωρό να κλαίει.
        Όχι το μωρό δεν πονάει.Οι μαμάδες ανησυχούν όταν βλέπουν το νεογέννητό τους να κλαίει όταν το εξετάζουμε , αλλά  αυτό το κλάμα δεν είναι πόνος , είναι ενόχληση. Το μωρό δεν έχει άλλο τρόπο να το εκφράσει και το εκφράζει κλαίγοντας. Εξ'αλλου όλοι εμείς που ασχολούμαστε με παιδιά ακολουθούμε πρωτόκολλα κατά την εξέταση ώστε η   εξέταση να είναι και ασφαλής και αποτελεσματική.
            Τι  γίνεται μετά , πότε ξαναβλέπει το παιδί ο παιδοορθοπαιδικός;
        Μετά από την εξέταση που γίνεται στο μαιευτήριο, το επόμενο ραντεβού με τον παιδοορθοπαιδικό είναι όταν το παιδί κάθεται μόνο του, για να δούμε τη στάση του κορμού του. Στη συνέχεια το βλέπουμε σε ηλικία βάδισης ώστε να ελέγξουμε πως βαδίζει. Έπειτα από αυτό τα παιδιά πρέπει να εξετάζονται μία φορά το χρόνο προκειμένου να προλαμβάνουμε όλες αυτές τις παθήσεις που ονομάζουμε αναπτυξιακές, δηλ. που εμφανίζονται ή επιδεινώνονται όσο ο σκελετός αναπτύσσεται.
            Τα πρόωρα έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να έχουν μια μυοσκελετική δυσμορφία;
        Όταν λέμε ότι το νεογνό είναι πρόωρο , σημαίνει πως δεν έχει προλάβει να ολοκληρώσει την ενδομήτριο ανάπτυξή του και αυτό περιλαμβάνει και την ανάπτυξη του μυοσκελετικού του συστήματος. Δεν αποτελεί έκπληξη λοιπόν ότι αυτά τα παιδιά εμφανίζουν σε μεγαλύτερη συχνότητα παραμορφώσεις του σκελετού, όσων αφορά την ανάπτυξη και την διαφοροποίησή του. Πολύ περισσότερο λοιπόν αυτά τα παιδιά θα πρέπει να τα εξετάσει ένας παιδοορθοπαιδικός με το που γεννιούνται, ώστε να είναι οι γονείς βέβαιοι πως όλα βαίνουν καλώς.
            Για τα παιδιά που δεν έχουν ελεγχθεί από παιδοορθοπαιδικό όταν γεννήθηκαν , πως θα καταλάβει η μαμα ότι κάτι δεν πάει καλά για να αναζητήσει συμβουλή;
        Η εμπειρία μου έχει δείξει ότι το μητρικό ένστικτο , και το πατρικό βέβαια –μην ξεχνάμε και τους πατεράδες- , είναι αλάθανστο. ΑΝ η μαμά υποπτεύεται ότι κάτι δεν πάει καλά, ε τότε κάτι υπάρχει. Αν το καλοκαίρι που το παιδί είναι με το μαγιουδάκι του, το δει η μαμά να γέρνει από τη μια πλευρά, αν στραβοπατά τα παπούτσια του, αν πονά σε κάποιο οστό ή σε κάποια άρθρωση οφείλει να αναζητήσει συμβουλή. Στην περίπτωση δε που το παιδί της δεν έχει εξεταστεί ποτέ από ορθοπαιδικό, η παραμικρή υποψία πρέπει να ελεγχθεί.

         
      • Από Mama_Anesti_,
        Με αφορμή τα γενέθλια του παιδιού μου που είναι σε λίγες μέρες συλλογίζομαι τις πρώτες μέρες του στην αγκαλιά μου. Επειδή ήδη έχω διηγηθει την ιστορία του τοκετού μου θα ήθελα να μοιραστω μαζί σας και τις πρώτες στιγμές στο σπιτικό του. 
          Φεύγοντας από το μαιευτήριο στο καθισματακι αυτοκινήτου μέσα στο μπλε του κουβερτακι κοιμόταν το μικρακι μου' ακομα ελαφρα πρησμενος μα γαλήνιος. Ούτε που σαλεψε μέχρι να φτάσουμε σπίτι, δέκα λεπτά διαδρομή.  Στο διαμέρισμα τον ανέβασε απ τις σκάλες ο πατέρας του και εγώ ακολουθούσα. Η πεθερά μου μας περίμενε και είχε βάλει ένα σίδερο στο κατώφλι για να πατησω. Ο άνδρας μου κρατούσε τ μωρό μέχρι να ετοιμασω το καροτσι. Όταν το σκέπασα θυμαμαι με έπιασε ένα τεράστιο αγχος. Σκεφτόμουν πως τώρα είχα την πλήρη φροντίδα του, και οι μαίες ειχαν μείνει πίσω στην κλινική!
          Τροφή! Έπρεπε να φάει όταν θα έκλαιγε! Το γάλα μου δεν είχε κατέβει καλά καλά ακόμα και είχα μεγάλη αμφιβολία αν θα καταφερνα να τον θηλάσω αποκλειστικά. Αποστείρωσα προσεκτικά τα μπουκάλια και εστειλα τον άνδρα μου να πάρει το γάλα και τα πρώτα προϊόντα περιποίησης του μωρού. Θυμάμαι είχα έναν ανεξήγητο εκνευρισμό, ήθελα να είναι όλα στην εντελεια, και οι ορμόνες μου χόρευαν ακόμα! Η πεθερά μου ήθελε να μείνει και το βράδυ για να με βοηθήσει αλλά αν και φοβομουν ήθελα μόνο εγω να ασχολούμαι με το νεογέννητο μου για να παρω τον αέρα.
          Όταν ξύπνησε και έπρεπε να τον αλλάξω για πρώτη φορά μπροστά στους άλλους με έλουσε κρύος ιδρώτας. Είχα δει αλλαγή πάνας μόνο στο μαιευτήριο. Έτρεμαν τα χέρια μου, τι συγκινητικές στιγμές! 
        Το μπιμπερο δεν ηξερα αν το κρατούσα καλά, αν τον ταιζα σωστά. Μόνο ο θηλασμός με ηρεμουσε μαζι και το μωρό μου που μόνο έτσι σταματούσε το κλάμα. 
          Το πρώτο μας βράδυ στο σπίτι μας, αφού τον ταισα και τον αλλαξα τον ακούμπησα στην κούνια που είχα ετοιμάσει από μέρες μην τυχόν και δεν προλαβαινα.
          Εκεί το άγχος μου κορυφώθηκε. Άραγε θα τον ακουγα την νυχτα? Και αν σπαραζε στο κλάμα? Και πως να κοιμομουν ήσυχη? Τελικά εβαλα ξυπνητήρι κάθε δύο ώρες για να βλέπω αν είναι καλα. 
          Ο γιος μου ακουνητος και σφηνομενος στο πλάι κοιμόταν αμεριμνος στην φωλιτσα του. Οι γονείς του τον κοιταζαμε με θαυμασμό όλη την νύχτα μεχρι που αποκοιμηθηκαμε. 
          Μοναδικές και ανεπανάληπτες στιγμές που όσο και να γράφω δεν περιγράφονται η χαρα, ή υπερηφάνεια και ή αγάπη μου για αυτό το πλασματακι. Δεν μπορούσα να πιστέψω πως ήταν δικό μου, πως πριν λίγες μέρες βρισκόταν στην κοιλιτσα μου. Νόμιζα πως θα μου ελειπε αυτή ή αίσθηση τελικά ούτε που μου περνούσε απ το μυαλό. Πλέον τον είχα στα χέρια μου!
          Συγκινηθηκα που τα θυμηθηκα! Αναποληστε κι εσεις και ας μοιράστουμε μαζί τις πρωτες στιγμές της μητρότητας!