Recommended Posts

    Υπαρχει λυση;

    Σας ετυχε, πως το αντιμετωπισατε;

    Ποσο καιρο κρατησε;

    Ποσο συχνα εμφανιζοταν στην ημερα;

    Καμμια ιδεα;

    Βασιλης

     

     edit admin επεξεργασία από συντονιστή - προσθέσαμε τους εξής σύνδεσμους:

    https://www.mamanatural.com/baby-colic/

    https://www.webmd.com/parenting/baby/colic-treatments#1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Δυστυχώς για τους κωλικούς δεν υπάρχει κάποια θαυματουργή λύση.

     

    Το δικό μου μωράκι ξεκίνησε να έχει κωλικούς περίπου στον πρώτο του μήνα, και δυστυχώς μέχρι να γίνει 5 μηνών είχαμε τρομερά προβλήματα στον ύπνο.

     

    Αυτό που μπορείς να κάνεις είναι να το κρατάς μπρούμητα στα γόνατα και να του τρίβεις την κοιλίτσα. Εγώ πολλές φορές το έβαζα μπρούμητα και στο κρεββάτι μας και καθόμουν δίπλα του και τον χάιδευα. Βέβαια τις περισσότερες περιπτώσεις το μωράκι συνέχιζε να κλαίει...

     

    Επίσδης μπορείς να δοκιμάσεις να του δώσεις λίγο χαμομηλάκι. Εμείς του δίναμε σκέτο χαμομήλι (όχι ότι του άρσεσε, αλλά προσπαθούσαμε να τον κάνουμε να πιεί λίγο). Ίσως και τα έτοιμα (π.χ. Kinderte) να βοηθούν, αν και εμάς εκτός από το γεγονός ότι δεν τα ήθελα καθόλου, ή παιδίατρος μας είπε να προτημούμε το φυσικό χαμομήλι..

     

    Δυστυχώς εφόσον έχετε και εσείς αυτό το πρόβλημα, πρέπει να οπλιστείτε με υπομονή. Το ξέρω ότι δεν είναι εύκολο, όμως κάποια στιγμή θα περάσει και θα σου φαίνεται πάρα πολύ παλιό.

     

    Εμένα ο μπέμπης μου έχει μπει στον 9 μήνα, και αν και ομολογώ ότι περάσαμε 5 βασανιστικούς πρώτους μήνες, πλέον, όλα αυτά τα έχω ξεχάσει.

     

    Σου εύχομαι καλό κουράγιο, και να σταματήσει σε εσάς σύντομα αυτή η περίοδος. Παρεπιπτώντως λένε ότι κρατάει συνήθως μέρχι τον 3ο μήνα και ας μας πήρε εμάς λίγο περισσότερο.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Και παλι εξαρταται και απο το παιδι η "ενταση" αλλα και απο την "υπομονη" του...

    Αν θυμαμαι καλα πανε και τοσα χρονια βλεπετε :D:D:D:D:D το χαμομιλι το φυσικο μειωνε την ενταση......

    ΑΝ θυμαμαι καλα ( ρωτα παιδιατρο για σιγουρια) νομιζω οτι παιζει ρολο ΚΑΙ το γαλα..... ισω με αλλαγη μειωθει καπως...


    .png.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Και παλι εξαρταται και απο το παιδι η "ενταση" αλλα και απο την "υπομονη" του...

    Αν θυμαμαι καλα πανε και τοσα χρονια βλεπετε :D:D:D:D:D το χαμομιλι το φυσικο μειωνε την ενταση......

    ΑΝ θυμαμαι καλα ( ρωτα παιδιατρο για σιγουρια) νομιζω οτι παιζει ρολο ΚΑΙ το γαλα..... ισω με αλλαγη μειωθει καπως...

     

    Θα ρωτησω τονπαιδιατρο αυριο, αλλα το γαλα τι να αλλαξει; Αφου μονο μητρικο γαλα πινει ο καημενος.

     

    Τελος παντων ευχαριστω για την προσπαθεια τουλαχιστον

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Οταν το μωρό θηλάζει πέζει ρόλο και το τι τρώει η μητέρα. Κάποιες τροφές είναι δύσπεπτες για το μωρό. Καλύτερα να ρωτήσετε τον παιδίατρο.


     .png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Έχουμε το μωρό μπροστά μας μπρούμητα στο κρεβάτι.

    Το κεφάλι αριστερά τα πόδια δεξιά.

    1) περνάμε το δεξί μας χέρι ανάμεσα στα ποδαράκια του και από κάτω( με την παλάμη μας προς τα πάνω) μέχρι να φτάσουμε την κοιλιά.

    2) περνάμε το αριστερό μας χέρι από μπροστά ( στην γωνία που σχηματίζει ο αριστερός όμος του παιδιού με το κεφάλι) και η παλάμη μας ( πάντα προς τα πάνω ) φτάνει την άλλη παλάμη.

     

    Είμαστε έτοιμοι να σηκώσουμε το μωρό...........το σηκώνουμε και μοιραία ασκούμε μια πίεση στην κοιλίτσα του η οποία ( δεν έμαθα ποτέ τον λόγο ) το ανακουφίζει.

     

    σημ. όπως κρατάμε το μωρό , ενοείτε πως το ακουμπάμε πάνω μας .....και τα χέρια μας δεν είναι τεντωμένα μακριά από το σώμα μας .

     

    Όλα αυτά τα είχα διαβάσει και δει σε φωτό από ένα βιβλίο όπου ήταν πιο κατανοητό.

    Το ξέρω όπως το έγραψα είναι σαν γρίφος...............αλλά ολόκληρο παιδί θα μεγαλώσετε σε ένα γρίφο θα κολλήσετε 8)8)8)8)

     

    Καλή επιτυχία Βασίλη :lol::lol::lol:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλημέρα σε όλους!

    Είμαι καινούργια στο site και μπορεί να μην κάνω και την δημοσίευση σωστά! Ελπίζω πάντως να φτάσει στα μάτια σας!!!

    Είμαι και εγώ μια νέα χαζομαμά. Η μικρή μου γεννήθηκε στις 22 Αυγούστου και είναι πλέον 4,5 μηνών. Πέρασαμε και εμείς από αυτό το δραματικό στάδιο των κολικών και μπορώ να πω ότι ήμασταν σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Ευτυχώς για μας κράτησε 1,5 μήνα(από 10 ημερών μέχρι 2 μηνών περίπου), αλλά δυστυχώς ήταν σε πολύ ΟΥΑΟΥ κατάσταση. Η μικρή έκλαιγε όλη τη μέρα, όλες τις ώρες, ανεξάρτητα από το τί γάλα έπινε (θήλαζα και έδινα και συμπλήρωμα) και το τί γιατροσόφια της κάναμε (ακούς τα διάφορα αυτή τη περίοδο). Είχαμε δοκιμάσει τα πάντα...ζεστά πανακια στη κοιλίτσα, χαμομήλια, χάδια, μπρούμυτα, κωλοτούμπες..ναι!!! καλά ακούσατε κωλοτούμπες. Μας έδειξαν μέχρι και μια ειδική κωλοτούμπα που πιάνεις το παιδί από τα πόδια και το γυρίζεις. Με αυτό το τρόπο και καλά τεντώνουν τα αντεράκια του και απελευθερώνονται τα αέρια. Τίποτα δεν έδειχνε να την ανακουφίζει εκτός από το να την έχουμε αγκαλιά στον ώμο και να κόβουμε χιλιόμετρα μέσα στο σπίτι. Κοντέψαμε να τρελαθούμε!Τελικά αυτό που κατάλαβαμε ήταν ότι πρέπει να το πάρεις απόφαση ότι μέχρι να περάσουν οι κολικοί το μωρό θα κλαίει απαρηγόρητο και δεν θα φταίς εσύ αλλά ούτε και μπορείς να κάνεις πολλά πράγματα για να το βοηθήσεις!Η αλήθεια είναι ότι γίνεσαι λίγο πιο χοντρόπετσος στο κλάμα με την καθημερινή και πολύωρη τριβή σε αυτό (είναι το λεγόμενο στάδιο "...λίγο πριν το Δαφνί".Τώρα πλεόν βέβαια δεν θυμόμαστε τίποτα από αυτά, και μας αποζημιώνει για αυτά που περάσαμε, καθε μέρα με τα γελάκια της (...ή μήπως μας προετοιμάζει για τα δόντια???)


    .png.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    ........Τίποτα δεν έδειχνε να την ανακουφίζει εκτός από το να την έχουμε αγκαλιά στον ώμο και να κόβουμε χιλιόμετρα μέσα στο σπίτι. Κοντέψαμε να τρελαθούμε!.....
    Μάλλον αγκαλίτσα γύρευε για την αγκαλίτσα , παρά ανακούφιση στο αντεράκη της :lol::lol::lol:

     

    Κοντέψατε να τρελαθείτε ?????? και είμαστε στην αρχή ακόμα :roll: διασκεδασέτο όπως έρχεται......καλώς ήλθες και πάλι :)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    εμένα για τους κολικούς μου είπε μια μαία (μεγάλη πια) ότι το κιντερτε βοηθάει περισσότερο γιατί έχει γλυκάνισο.

     

    εμείς για την ώρα την βάζουμε την μπέμπα μας ανάμεσά μας και της χαιδεύουμε την κοιλίτσα ασκώντας λίγη πίεση....ή ο άντρας μου απλά βάζει το χέρι του στην κοιλίτσα της καθώς τύφλα να έχουν τα¨"ζεστά πανάκια", είναι πάντα πολύ ζεστό.

     

    και...εκπαιδευόμαστε στην αντοχή του να ακούς το κλάμα.... :cry:


    1132112.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Τίποτα δεν έδειχνε να την ανακουφίζει εκτός από το να την έχουμε αγκαλιά στον ώμο και να κόβουμε χιλιόμετρα μέσα στο σπίτι.

     

    Όταν εμάς, λίγο μετά τις πρώτες εβδομάδες, άρχισε τα ανεξήγητα κλάματα και υποθέσαμε ότι είναι κολικοί, ο παιδίατρος μας έδωσε την παραπάνω συμβουλή. Πολύ πολύ αγκαλιά. Είδαμε ότι πιάνει και τον πρώτο καιρό ο μικρός ήταν συνέχεια αγκαλιά (μία η μαμά μία ο μπαμπάς), γάλα και νάνι.

    Αυτό έφερε την ηρεμία και στο σπίτι μας και στο μωρό μας. Να 'ναι καλά ο παιδίατρος που μας έκανε να ξεπεράσουμε τα στερεότυπα του στυλ "μην το παίρνεις αγκαλιά γιατί θα κακομάθει..."

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γιατρος δεν ειμαι οποτε το φαρμακο που θα σας πω ρωτηστε τον παιδιατρο σας

     

    INFANCOLIK ( Ζητηστε το οπως ακουγεται και οχι οπως γραφεται)...... οι φαρμακοποιοι το ξερουν

     

    Μεχρι στιγμης καταφερνει να κρατει τα πραγματα υπο ελεγχο και Depon δινουμε σε εξαιρετικες περιπτωσεις ( 3 φορες τις τελευταιες 10 μερες)

     

    Μία δοση σε καθε γευμα.... Μια φορα που μες στον υπνο μας το ξεχασαμε μετα απο λιγη ωρα εγινε το ελα να μας δεις και ελα να μας σωσεις....

     

    ΞΑΝΑΛΕΩ: Φαρμακο ειναι μην το δωσετε αν δεν ρωτησετε τον γιατρο σας.


    .png.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δεν ειναι ομως πανακεια...... ναι καλα καταλαβατε μπηκαμε στη φαση μας οπου δεν καταλαβαινουμε τιποτα και μας ακουει ολη η γειτωνια.....

     

     

    Υπομονη................................

     

    Η πρωτη μπορα ειναι θα περασει..... και θα ερθει η δευτερη...τριτη τεταρτη...... :D:D:D:D:D:D:D


    .png.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    FOKION....πόσο σε καταλαβαίνω!!!! :wink:

    το σερί της μία μέρα ήταν από τις 7 το απόγευμα μέχρι τις 2 το ξημέρωμα με κλάμα ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΟ. Εκεί θέλει γερά νεύρα γιατί σου στρίβει λίγο η αλήθεια είναι!!! Πάντως το παρήγορο είναι ότι όσο ξαφνικά τα πιάνουν οι κολικοί έτσι ξαφνικά τ'αφήνουν!!! Δηλαδή μία μέρα ξαφνικά δεν έχουν...περιμένεις την ώρα που ήξερες ότι συνήθως το πιάνει...και περιμένεις...και λές μπααααα...λες να είμαι τόσο τυχερή που να μην την πιάσουν σήμερα??? Και πάπαλαααααα!!!!Σταματούν... :D


    .png.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Και ξανα-αλλαζουμε γαλα μετα την χτεσινη επισκεψη στον παιδιατρο...... 4η φορα....

     

    Δε με λετε μια που το εφερε η κουβεντα ποση ωρα αφηνετε το νερο να βρασει για να το βαλετε στο μπιμπερο????


    .png.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    fokion, εμεις βράζουμε μέχρι τέρμα στον βραστήρα και το αφήνουμε - όταν χρειαστεί το ξαναβράζουμε ώς την θερμοκρασία σχεδόν και λίγο παραπάνω (για να δυαλύεται καλά ό,τι κι αν ρίξουμε μέσα - γάλα ή κίντερτε) και το σερβίρουμε!!!

     

    η αλήθεια είναι πως είμαστε πολύ τυχεροί αφού οι κολικοί ήταν ζήτημα μιας βραδιάς μόνο!!! επίσης θηλάζω αποκλειστικά και δεν χρειαζόμαστε συχνά τα βρασίματα κλπ!!

     

    καλή υπομονή και κουράγιο!!


    1132112.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εμάς μας είχαν πει να το βράζουμε για 15 λεπτά ώστε να αποστειρώνετε.

    Βράζαμε μια φορά την ημέρα και το βάζαμε το νερό μέσα σε θερμός.


    .png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    εμείς βραστήρα(όσο έκανε να βράσει γιατί κλείνει μόνος του) και μετά θερμός.

     

    ομοίως..


    .png

    Ιωακείμ το αγγελούδι μου!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εμας πάλι η παιδίατρος μας είχε αποκλείσει τον βραστήρα μέχρι τον 1ο χρόνο. Βρασμό με τον παροδοσιακό τρόπο για δέκα λεπτά. (χρονομετρούμε αφού πάρει βράση).


    Οι θησαυροί μου:

    Δημήτρης 5,5 χρονών, Ματθαίος 22 μηνών

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Xmmmmm σαν να εχουμε θεμα εδω........ το βγαζουμε το πολυ μετα απο 5 λεπτα βρασιματος...... στην κατσαρολα βεβαια.......


    .png.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    δεν νομίζω ότι υπάρχει πρόβλημα fokion. Γιατί και εμείς στον βραστήρα που βράζουμε δεν βράζει πάνω από 3-4 λεπτά.

     

    "Το νερό που χρησιμοποιούμε για το γάλα είναι νερό από τη βρύση, που αφού προηγουμένως βράσει για 5 λεπτά, το αφήνουμε να γίνει χλιαρό."

    ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΡΗΚΑ ΣΤΟ paidiatros.gr , άρα δεν έχεις πρόβλημα!!!


    .png.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Bizeli, το νερό στον βραστήρα δεν βράζει πάνω απο λεπτό.

    Η παιδίατρος μας είχε πει να μην τον χρησιμοποιήσουμε μέχρι να γίνει το παιδί 1 χρονών.

    Δεν ρωτάς για καλό και για κακό πάλι τον παιδίατρο σου??

    ( αν δεις και στην συσκευασία απο το γάλα γράφει για 10min. βράσιμο)


    .png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Eμάς είναι λίγο παλίος ο βραστήρας και κάνει κατι τις παραπάνω :wink:

    Παρόλα αυτά ο παιδιάτρος μου είπε ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με τον βραστήρα. Αλλά μην σε παραξενεύει αυτο γιατί κάθε παιδίατρος έχω καταλάβει ότι έχει τα δικά του!!! άλλος κόβει την αποστείρωση στους 2 μήνες, άλλος στους 6, άλλος πιο μετά. Άλλος δίνει κρέμες από τον 5ο , άλλος από τον 6ο, άλλος πιο μετά. Άρα δεν υπάρχουν "νόμοι" για κάθε πράγμα. Εξαρτάται κυρίως από τον παιδίατρο. Εμάς ο δικός μας είναι και λίγο του πιο "ανάλαφρου στυλ" και ίσως αυτό εξηγεί και την ταχτική του για το βράσιμο.


    .png.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

    • Σύνδεση/Εγγραφή

      Για να μπορέσετε να απαντήσετε σε ερωτήματα ή να ρωτήσετε τα μέλη κάποιο νέο ερώτημα είναι απαραίτητο να εγγραφείτε! Είναι εύκολο & δωρεάν! 

    • Similar Content

      • Από Maonoki,
        Καλησπέρα σας, ελπίζω να μην υπάρχει αντίστοιχο θέμα στο forum..Απ΄ ότι βλέπω για τα μωράκια που έχω δει απορίες με το θέμα ύπνου είναι λίγο μεγαλύτερα (10 μηνών και πάνω).  
        Εγώ γέννησα πριν 2 βδομάδες και θα ήθελα τη γνώμη σας...Ο μπέμπης μου κοιμάται μια χαρά όλη μέρα, ξυπνάει ανά 1,5 - 2,5 ώρες για να θηλάσει και μετά πάλι ύπνος...
        Το πρόβλημα είναι τη νύχτα: τη νύχτα λοιπόν, έχει το μάτι ¨γαρίδα" (!) δεν θέλει να κοιμηθεί, σαν κάτι να το φοβίζει, τεντώνεται, σφίγγεται, είναι ανήσυχο πολύ. Ο μόνος τρόπος να κοιμηθεί είναι πάνω μου και ενώ το θηλάζω στο ειδικό μαξιλάρι. (προσπαθώ γι΄ αποκλειστικό θηλασμό). Τότε αποκοιμιέται, αλλά όταν πάω να το βάλω στην καλαθούνα, μετά από μερικά λεπτά ξυπνάει.  
        Ίσως πάλι είναι πολύ νωρίς και προσπαθεί να προσαρμοστεί. όμως σκέφτομαι μήπως μάθει να κοιμάται μόνο στην αγκαλιά μου.
        Δεν ξέρω αν πρέπει να προσπαθήσω με νανούρισμα γιατί φοβάμαι ότι επίσης θα συνηθίσει με αυτό τον τρόπο και δε θα μπορεί έπειτα αλλιώς.
        Έχω ακούσει για την εκμάθηση συνηθειών ύπνου, έχω πάρει και το βιβλίο "ΚΟΙΜΗΣΟΥ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ" αλλά είναι λίγο νωρίς θεωρώ για να τις εφαρμόσω... 
        Επίσης ο ΛΕΥΚΟΣ ΘΟΡΥΒΟΣ δε φαίνεται να βοηθάει και πολύ, μάλλον το ταράζει περισσότερο.
        Εσείς πώς προσπαθείτε με το μωράκι σας να κοιμηθεί το βράδυ, έχετε εφαρμόσει κάτι που να πιάνει?
        Το κάθε μωράκι είναι μοναδικό, γι αυτό όσα περισσότερα ακούμε, τόσο το καλύτερο! 
         
      • Από Efi Germany,
        Καλησπέρα σε όλη τη παρέα.Πριν 8 βδομαδες αποκτήσαμε την πρώτη μας κόρη.Η εγκυμοσύνη ήταν μια χαρά χωρίς πρόβλημα αλλά η γεννα δύσκολη με τεχνητούς πόνους.Το μωρό μας κλαίει ασταμάτητα λοιπόν εδώ και καιρό.Η παιδίατρος μας αποφαίνεται ότι σωματικά είναι μια χαρά.Δειχνει να μην είναι ευχαριστημένη με τίποτα.Δεν θέλει αγκαλιά και γενικά δεν δεν!Η αλήθεια είναι ότι έχουμε και εγώ και ο άντρας μου απελπίστει καθώς εδώ κι σχεδόν δυο μήνες δεν έχουμε ευχαριστηθεί τη κόρη μας.Η σκέψη μας πάει στο ότι έχει άγχος η κάποιες φοβίες που της προήλθαν πολύ πιθανό από την δύσκολη γεννα.Το μωρό τρώει και λερώνει της πάνες της κανονικά.Απλα αυτό που μας πονάει είναι ότι κλαίει συνέχεια και δεν μπορούμε να την ησυχάσουμε.Ευτυχως τα βραδιά κοιμάται αρκετά!Θελω τη γνώμη σας και τη συμπαράσταση σας παιδιά.Καθε σκέψη δέχτη!
      • Από irresanna,
        Η κόρη μου είναι ενός μηνός κ η παιδίατρος υποψιάζεται ότι έχει γοπ. Παίρνει βάρος κανονικά χωρίς να βγάζει γουλιές. Αλλά έχει συριγμός στην αναπνοή της και δε ρεύεται σχεδόν ποτέ. Το το πρόβλημα είναι ότι εξαιτίας της γοπ θηλάζει συνεχώς. Μόλις την απομακρύνω από το στήθος μου γκρινιάζει και θέλει να το ξαναπιάσει χωρίς ωστόσο να φαίνεται πεινασμένη. Δεν ξέρω πραγματικά τι να κάνω γιατί έτσι λαμβάνει περισσότερη τροφή από όση θα έπρεπε. Προσπαθώ να την ξεγελάσω με την πιπίλα αλλά δεν την αποδέχεται με τίποτα. Έχει κάποια παρόμοια εμπειρία; Μπορείτε να με βοηθήσετε;
      • Από mamyb,
        Οι κολικοί για εμάς είναι παρελθόν…έχει περάσει αρκετός καιρός βεβαία αλλά σκέφτηκα ότι καλό θα ήταν να μοιραστώ την λύση που βρήκαμε με όλες εσάς τις νέες και ταλαιπωρημένες μανούλες….
        Σε μεγάλες αναζητήσεις τα ξημερώματα που ήμουν εξαντλημένη κι έψαχνα λύση είχα πέσει πάνω στο parents.gr αρκετές φορές αλλά λύση δεν…
        Μια μέρα έπεσα πάνω σε μια σελίδα στο ιντερνετ που τώρα ποια δεν ανοίγει, και το μονό που μπορώ να σας παραθέσω είναι ένα εισαγωγικό σημείωμα της τεχνικής αυτής…
         
        edit admin επεξεργασία από συντονιστή - προσθέσαμε τους εξής σύνδεσμους:
        https://www.mamanatural.com/baby-colic/
        https://www.webmd.com/parenting/baby/colic-treatments#1
         
        εγώ είχα στάθεί τυχερή και άνοιγε η σελίδα του και εφάρμοσα την τεχνική του….η οποία ήταν αναλυτικότατη και εμπεριστατωμένη
         
        Εμείς δοκίμασε ομοιοπαθητικά φάρμακα που και αυτά δυστυχώς δεν είχαν μεγάλα αποτέλεσμα…
        Όπως θα σας έχουν πει πολύ γιατροί δεν υπάρχει λύση….αγκαλιά βόλτα πέρα δώθε, βόλτα με το αμάξι καλό ρέψιμο κι άγιος ο θεός …..
        Όπως επίσης δεν υπάρχει και αιτία…τσιγάρο καφεΐνη κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης όλα σχετικά…..
         
        Η μέθοδος είναι απλή αλλά χρειάζεται καθημερινή εξάσκηση…..
         
        Κάθε μέρα λοιπόν πρέπει να αφιερώσετε τουλάχιστον ένα τέταρτο γυμναστικής
         
        (1)Το παιδί ξαπλωμένο ανάσκελα Παίρνετε τα ποδαράκια του παιδιού και κάνετε ποδήλατο…δλδ τα φέρνετε κοντά στην κοιλιά του σαν να κάνει ποδήλατο, πότε ένα ένα τα ποδαράκια και ποτέ ταυτόχρονα με σκοπό την ελαφρά πίεση που θα ασκείται στην κοιλιά όταν τα γόνατα θα την αγγίζουν….λογικά θα έχει αέρια ( η βασική αιτία των κολικών σε νεογνά) αυτό το επαναλαμβάνεται για 5 με 10 λεπτά….αλλα με προσοχη, το παιδι δεν πρέπει να αντιστεκετε, πρπει να σας επιτρεπει απο μονο του να κανετε κατι τετοιο και να μην το πιεζετε..αν δειτε αντισταση εγγαταλειψτε και δοκιμάστε αργοτερα....
        αυτή η ασκηση δεν γινεται βεβαια μετα το φαγητο αλλα ενδιαμεσα απο τα γευματα του για ευνότηους λογους....
         
        (2)Το παιδί κατά την διάρκεια που πίνει το γαλα του πρέπει να είναι γύρω στις 70 μοίρες όρθιο….αυτό αποτρέπει τα αέρια που δημιουργούνται να διαμοιράζονται σε όλο το στομάχι κι έτσι, τα κρατά στο πάνω μέρος και για αυτό θα ρευτεί πιο εύκολα και δεν θα κρατηθούν σε όλο το στομάχι για ώρα με αποτέλεσμα να παρουσιάσει κολικούς μετά από αρκετές ώρες και συνήθως βράδυ που χαλαρώνει κι ο οργανισμός…( συνήθως όταν μας ρωτάνε οι γιατροί αν ρεύετε λεμέ ναι αλλά το θέμα έχει δημιουργεί πολύ νωρίτερα κατά την διάρκεια που τρώει)
         
        (3)Τέλος μετά το φαγητό πρέπει να κάτσετε στην ακόλουθη στάση ( θα προσπαθήσω να την περιγράψω όσο καλυτέρα μπορώ) για τουλάχιστον 20 με 30 λεπτά….:
         
        Εσείς ξαπλωμένη στο κρεβάτι και ελαφρός ανασηκωμένο το κεφάλι σαν …να είσαστε χαλαρή και να θέλετε να γράψετε κάτι στα γόνατα σας….
        Τα γόνατα λυγισμένα με τις πατούσες να ακουμπάνε στο στρώμα , βάζετε το παιδί αντικριστά σας με την σπονδυλική κατά μήκος των μοιρών σας το κεφάλι στα γόνατα και τα πόδια του ελαφρώς ληγησμένα με τις πατούσες του να ακουμπούν την κοιλιά σας…..
        Αυτή η στάση επίσης βοηθά το παιδί παρά πολύ
        Ξέρω μπορεί η περιγραφή που έκανα να μην είναι και τόσο καλή….αυτά τα έγραφε στην σελίδα του ο Towel με σαφώς καλύτερα και πιο επιστημονικό τρόπο….σημασία για μένα έχει το αποτέλεσμα το οποίο είναι ότι εμείς πραγματικά μετά από 3 μέρες που εφάρμοσα αυτήν την μέθοδο σταμάτησαν οι κολικοί της μικρής…..και μάλιστα σαν άπιστος Θωμάς κάποιες μέρες μετά σταμάτησα να της κάνω αυτή τη γυμναστική και ξανάρχισαν…
        ήταν δε τρομερός ο τρόπος που περίγραψε ο Towel το πόσο πολύ πονάνε τα παιδιά με τους κολικούς…
        Τέλος ...
        ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΠΡΙΝ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΝ-ΤΗΝ ΠΑΙΔΙΑΤΡΟ ΚΑΙ ΕΠΊΣΗΣ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ …ΟΠΟΙΑ ΚΙΝΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΝΕΤΕ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΟΛΥ ΑΠΑΛΑ ΚΑΙ ΜΕ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ΓΙΑ ΑΠΟΦΥΓΗ ΤΥΧΩΝ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΩΝ
         
        Εγώ πάντως αυτό το σύστημα το εφάρμοσα και είχε αποτελέσματα , επίσης όλα τα έκανα με την συμβουλή και ενγγρηση των δυο παιδιάτρων που παρακολουθούν την μικρή….
        Σας φιλώ καλή γυμναστική και κουράγιο…..
      • Από mmmenexe,
        Καλησπέρα!
        Η μικρούλα μου είναι 44 ημερών και σε γενικές γραμμές ήσυχη. Το πρόβλημα μου είναι ότι δυσκολεύομαι να την κοιμίσω την ημέρα. Όταν περάσουν κάποιες ώρες αισθάνεται εκνευρισμό (που μου τον μεταδίδει διότι δεν έχω κάποια βοήθεια) κλαίει και δεν μπορώ να λειτουργήσω. Πόσες ώρες πρέπει να κοιμάται την ημέρα? Υπάρχουν τρόποι να την απασχολήσω αλλά να κάνω και τις δουλειές μου? Ποιες είναι κατάλληλες ώρες να την βγάλω βόλτα? Το σπίτι έχει 25 βαθμούς κελσίου χωρίς θερμάνση πλέον μήπως φταίει αυτό? Σας ευχαριστώ πάρα πολύ!
      • Από Ε.Α. Βερυκοκάκης,
        Θα αναφέρω μερικά πράγματα για την εξέταση του νεογέννητου από Παιδοορθοπαιδικό, μία εξέταση τόσο απαραίτητη , που όμως οι γονείς την αγνοούν και τα μαιευτήρια την αμελούν.
         
            Γίνεται στην Ελλάδα συστηματικά προληπτικός ορθοπαιδικός έλεγχος στα νεογέννητα;
        Η απάντηση μετά λυπης είναι όχι. Δεν έχουμε καταφέρει σαν ορθοπαιδική κοινότητα να πείσουμε και το κράτος και τα μαιευτήρια για την αναγκαιότητά της. Ο έλεγχος έχει αφεθεί στα χέρια των παιδιάτρων ,των νεογνολόγων, οι οποίοι δεν ξέρουν και δεν είναι υποχρεωμένοι να ξέρουν το φάσμα των ορθοπαιδικών παθήσεων που μπορεί να έχει ένα νεογνό. Το αποτέλεσμα είναι να γεννιούνται παιδιά χωρίς να έχουν περάσει από αυτό που λέμε screening δηλ. προληπτικό ορθοπαιδικό έλεγχο, κάτι που θεωρείται δεδομένο βέβαια σε όλες τις προηγμένες ιατρικά χώρες.
            Τι περιλαμβάνει ο έλεγχος:
        Παλαιότερα που ξεγεννούσε τα παιδιά η μαμή, έλεγε πως αν το παιδί έχει 10 δάκτυλα στα χέρια, 10 δάκτυλα στα πόδια είναι εντάξει. Σήμερα έχουμε προχωρήσει πολύ σε σχέση με αυτό. Η ορθοπαιδική επιστήμη στοχεύει στο να εξασφαλίσει την υγεία και την ευεξία του μυοσκελετικού συστήματος και αυτό ακριβώς εξετάζουμε στο νεογνό. Κάθε οστό και κάθε άρθρωση του νεογνού ελέγχεται εξονυχιστικά. Ψάχνουμε για παραμορφώσεις των οστών , για εξογκώματα, για οστικά ελλείματα , για μειωμένη κινητικότητα των αρθρώσεων. Γενικά αναζητούμε οτιδήποτε παρεκλίνει του φυσιολογικού, οτιδήποτε στο σκελετό δεν λειτουργεί σωστά.
            Πότε πρέπει χρονικά να γίνεται ο έλεγχος;
        Ο έλεγχος πρέπει να πραγματοπιείται με το που θα γεννηθεί το μωρό, εντός της πρώτης εβδομάδος από τη γέννηση του μωρού.
            Χρειάζονται κάποιες συμπληρωματικές εξετάσεις προκειμένου να είναι πλήρης η ορθοπαιδική εξέταση του νεογέννητου;
        Ενδεχομένως να χρειαστεί κάποιος υπέρηχος ή κάποια ακτινογραφία. Όμως πάντα στην ιατρική το Α και το Ω είναι η κλινική εξέταση και σε αυτό βασιζόμαστε. Οι συμπληρωματικές εξετάσεις είναι απλά για επιβεβαίωση ή για ποσοτικοποίηση του προβλήματος.

            Ποιες ορθοπαιδικές παθήσεις μπορεί να έχει ένα νεογνό;
        Είναι πληθώρα παθήσεων και θα χρειαζόμουν , χωρίς υπερβολή 100 σελίδες για να τις αναφέρω όλες.
        Εν συντομία να πω ξεκινώντας από τη σπονδυλική στήλη η νεογνική κύφωση και η σκολίωση. Εν αντιθέσει με το τί πιστεύει ο πολύς κόσμος, η σκολίωση μπορεί να εμφανιστεί από γεννήσεως. Έχουμε βρει και θεραπεύσει βρεφικές σκολιώσεις με άριστα αποτελέσματα.
        Ακόμα μπορεί το νεογνό να έχει διαταραχές των άνω άκρων όπως πολυδακτυλία (παραπάνω δάκτυλα) ή συνδακτυλία (ενωμένα δάκτυλα). Επίσης συνοστεώσεις δηλ. οστά που είναι ενωμένα αντί να είναι χωριστά.
        Στα κάτω άκρα αναζητούμε διαταραχές του άκρου ποδός. Αν το ποδαράκι του μωρού κοιτάζει προς τα μέσα, κοιτάζει προς τα έξω , προς τα κάτω, αυτό μπορεί να υποκρύπτει μια σοβαρή κατάσταση. Η γιαγιά μπορεί να πει ότι το ποδαράκι του μωρού μοιάζει με του μπαμπά ή της μαμάς στην αντίστοιχη ηλικία , και βέβαια η κληρονομικότητα παίζει μεγάλο ρόλο, δεν μπορούμε να τα αποδίδουμε όλα στην κληρονομικότητα. Μπορεί να υποβόσκει μια πάθηση σοβαρή , που να επιδέχεται θεραπείας.
        Η ραιβοϊπποποδία , συχνότερη στα αγόρια, είναι μια πάθηση που μέχρι προσφάτως αντιμετωπιζόταν με μεγάλα χειρουργεία , ανοίγαμε το παιδικό ποδαράκι σαν τριαντάφυλλο για να το διορθώσουμε. Σημερά ,εαν διαγνωσθεί εγκαίρως , την αντιμετωπίζουμε αμέσως μόλις γεννηθεί το παιδί, με εφαρμογή διορθωτικών γύψων και έχουμε καλύτερα αποτελέσματα εν συγκρίσει με τα βάρβαρα, επιτρέψτε μου να πω, χειρουργεία του παρελθόντος.
        Η δυσπλασία του ισχίου , πάθηση ιδιαίτερα συχνή στον Ελλαδικό χώρο, ιδιαίτερα στα κορίτσια και σε νεογνά που έχουν γεννηθεί με ισχιακή προβολή. Πρόκειται για μια ανωριμότητα της άρθρωσης του ισχίου, με αποτέλεσμα να μην είναι σταθερή , να εξαρθρώνεται και να μην παρέχει στήριξη για την ορθοστάτηση και τη βάδιση. Εδώ με εφαρμογή ενός απλού κηδεμόνα η πάθηση διορθώνεται στην βρεφική ηλικία και αποφεύγουμε τα προβλήματα που προκύπτουν στην ενήλικο ζωή με αρθρίτιδες,  δυσκολία στη βάδιση ακόμα και διαταραχές στην σεξουαλική ζωή του ενήλικα. Ειδάλλως θα χρειαστούν μεγάλα τραυματικά χειρουργεία ανακατασκευής , με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
            Υπάρχουν τραυματισμοί του σκελετού κατά τον τοκετό;
        Βεβαίως. Τα μαιευτικά κατάγματα είναι άλλο ένα μεγάλο κεφάλαιο που απασχολεί εμάς τους παιδοορθοπαιδικούς. Κατά τον τοκετό καθώς το νεογνό περνά μέσα από το γεννητικό κανάλι, μπορεί να υποστεί κάποιο τραυματισμό που να οδηγήσει σε κάταγμα. Εδώ υπάρχει το ιατρικό ζήτημα της σωστής πώρωσης του κατάγματος. Η επουλωτική ικανότητα των οστών στα νεογνά είναι πολύ μεγάλη , όπως χαρακτηριστικά λέμε στα νεογνά το εργοστάσιο που φτιάχνει τα οστά είναι ακόμα ανοιχτό , συνεπώς μια έγκαιρη διάγνωση του κατάγματος οδηγεί σε άριστο αποτέλεσμα.

            Ποια η συχνότητα των παθήσεων αυτών για να καταλάβει ο αναγνώστης;
        Έχει υπολογιστεί ότι τι 6% των νεογνών εμφανίζει κάποια ανωμαλία του μυοσκελετικού συστήματος. Μέχρι και το 20% των θανάτων στην περιγεννητική περίοδο ,δηλ. κατά τον τοκετό ή λίγο μετά , αποδίδονται σε παθήσεις που σχετίζονται με το σκελετό. Ενδεικτικά να πούμε ότι η συγγενής ραιβοϊπποποδία απαντάται σε 1 ανά 1000 γεννήσεις, συχνότερη στα αγόρια. Η αναπτυξιακή δυσπλασία του ισχίου το ίδιο, αλλά η πιθανότητα αυξάνει αν είναι κορίτσι ή ισχιακή προβολή. Προφανώς αυτά τα ποσοστά αυξάνονται κατά πολύ εάν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό, εάν δηλ. η μαμά, ο μπαμπάς ή κάποιος άλλος στην οικογένεια είχε από γεννήσεως ορθοπαιδικό πρόβλημα. Ομοίως η πιθανότητα ορθοπαιδικού προβλήματος αυξάνει εάν συνυπάρχει άλλο πρόβλημα υγείας του νεογνού, για παράδειγμα εάν το νεογνό έχε εκ γενετής πρόβλημα με την καρδιά, οι γονείς οφείλουν να είναι ευαισθητοποιημένοι να ζητήσουν ορθοπαιδικό  έλεγχο διότι μπορεί να υποκρύπτεται και πρόβλημα μυοσκελετικό. Αυτό είναι ιδιαίτερα έκδηλο σε παιδιά που γεννιούνται με κάποιο σύνδρομο. Εδώ η ορθοπαιδική εξέταση είναι επιβεβλημένη, διότι τα σύνδρομα κατά κανόνα επηρεάζουν την ανάπτυξη του σκελετού.

            Γιατί είναι σημαντική η πρόληψη και ποιες οι συνέπειες αν δεν γίνει.
        Η πρόληψη στην ιατρική είναι πάντα καλύτερη της θεραπείας αυτό είναι αυταπόδεικτο. Συγκεκριμένα στο ορθοπαιδικό κομμάτι μπορούμε να πούμε πως στο νεογνό οι ανατομικές δομές είναι ακόμα εύπλαστες, τα οστά είναι σε μεγάλο βαθμό χόνδρινα, οι μύες είναι πιο ελαστικοί. Είναι πολύ ευκολότερο συνεπώς να διορθωθεί μια παραμόρφωση στη νεογνική ηλικία παρά όταν το παιδί μεγαλώσει. 
        Αν μια ορθοπαιδική πάθηση περάσει αδιάγνωστη σε νεογνική ηλικία οι συνέπειες μπορεί να είναι ολέθριες .Συχνά απαιτούνται μεγάλα τραυματικά χειρουργεία για να αντιμετωπιστεί μια παραμόρφωση που θα μπορούσε να διορθωθεί με απλά μέσα όπως κηδεμόνας ή ένας γύψος τους πρώτους μήνες της ζωής του βρέφους. Στη βρεφική ηλικία πολλές παραμορφώσεις διορθώνονται με απλές ασκησούλες που δείχνουμε στους γονείς και κάνουν. Επιδιώκουμε δηλαδή  να συμμετέχουν και οι γονείς στη θεραπευτική διαδικασία. Το χέρι του γονιού είναι καλύτερο από το χέρι του ιατρού. Έρχονται στο ιατρείο μου παιδιά με βλαισοπλατυποδίες ή ραιβοποδίες από γεννήσεως που παραμελήθηκαν και τώρα οι γονείς έχουν πολύ  πιο περιορισμένες θεραπευτικές επιλογές για τα παιδιά τους. Έρχονται παιδιά με συγγενείς βραχύνσεις μυών, με πιο κοντούς μυς δηλαδή, με στραβά ποδαράκια, με δυσπλασία ισχίων και συχνά η μόνη θεραπεία που απομένει στην προχωρημένη ηλικία που τα βλέπουμε είναι το χειρουργείο. Κάτι που θα μπορούσε να αποφευχθεί εάν κάποιος ορθοπαιδικός είχε εξετάσει και αντιμετωπίσει το πρόβλημα όταν παιδί ήταν ακόμα νεογέννητο.
        Καταλαβαίνετε βέβαια ποιο είναι το ψυχολογικό κόστος για το παιδί και την οικογένεια που καλούνται να θεραπεύσουν κάτι με καθυστέρηση ετών . Επιπλέον υπάρχει και η οικονομική επιβάρυνση για τον ασθενή και για τα ασφαλιστικά ταμεία .Συνεπώς η επίπτωση της μή πρόληψης εμφανίζεται σε πολλαπλά επίπεδα και πέφτει σαν βάρος στην κοινωνία και στην οικογένεια που είναι ο πυρήνας της κοινωνίας.
            Πονάει το νεογέννητο όταν το εξετάζετε; Διότι πολλές μαμάδες ανησυχούν όταν βλέπουν το μωρό να κλαίει.
        Όχι το μωρό δεν πονάει.Οι μαμάδες ανησυχούν όταν βλέπουν το νεογέννητό τους να κλαίει όταν το εξετάζουμε , αλλά  αυτό το κλάμα δεν είναι πόνος , είναι ενόχληση. Το μωρό δεν έχει άλλο τρόπο να το εκφράσει και το εκφράζει κλαίγοντας. Εξ'αλλου όλοι εμείς που ασχολούμαστε με παιδιά ακολουθούμε πρωτόκολλα κατά την εξέταση ώστε η   εξέταση να είναι και ασφαλής και αποτελεσματική.
            Τι  γίνεται μετά , πότε ξαναβλέπει το παιδί ο παιδοορθοπαιδικός;
        Μετά από την εξέταση που γίνεται στο μαιευτήριο, το επόμενο ραντεβού με τον παιδοορθοπαιδικό είναι όταν το παιδί κάθεται μόνο του, για να δούμε τη στάση του κορμού του. Στη συνέχεια το βλέπουμε σε ηλικία βάδισης ώστε να ελέγξουμε πως βαδίζει. Έπειτα από αυτό τα παιδιά πρέπει να εξετάζονται μία φορά το χρόνο προκειμένου να προλαμβάνουμε όλες αυτές τις παθήσεις που ονομάζουμε αναπτυξιακές, δηλ. που εμφανίζονται ή επιδεινώνονται όσο ο σκελετός αναπτύσσεται.
            Τα πρόωρα έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να έχουν μια μυοσκελετική δυσμορφία;
        Όταν λέμε ότι το νεογνό είναι πρόωρο , σημαίνει πως δεν έχει προλάβει να ολοκληρώσει την ενδομήτριο ανάπτυξή του και αυτό περιλαμβάνει και την ανάπτυξη του μυοσκελετικού του συστήματος. Δεν αποτελεί έκπληξη λοιπόν ότι αυτά τα παιδιά εμφανίζουν σε μεγαλύτερη συχνότητα παραμορφώσεις του σκελετού, όσων αφορά την ανάπτυξη και την διαφοροποίησή του. Πολύ περισσότερο λοιπόν αυτά τα παιδιά θα πρέπει να τα εξετάσει ένας παιδοορθοπαιδικός με το που γεννιούνται, ώστε να είναι οι γονείς βέβαιοι πως όλα βαίνουν καλώς.
            Για τα παιδιά που δεν έχουν ελεγχθεί από παιδοορθοπαιδικό όταν γεννήθηκαν , πως θα καταλάβει η μαμα ότι κάτι δεν πάει καλά για να αναζητήσει συμβουλή;
        Η εμπειρία μου έχει δείξει ότι το μητρικό ένστικτο , και το πατρικό βέβαια –μην ξεχνάμε και τους πατεράδες- , είναι αλάθανστο. ΑΝ η μαμά υποπτεύεται ότι κάτι δεν πάει καλά, ε τότε κάτι υπάρχει. Αν το καλοκαίρι που το παιδί είναι με το μαγιουδάκι του, το δει η μαμά να γέρνει από τη μια πλευρά, αν στραβοπατά τα παπούτσια του, αν πονά σε κάποιο οστό ή σε κάποια άρθρωση οφείλει να αναζητήσει συμβουλή. Στην περίπτωση δε που το παιδί της δεν έχει εξεταστεί ποτέ από ορθοπαιδικό, η παραμικρή υποψία πρέπει να ελεγχθεί.

         
      • Από Mama_Anesti_,
        Με αφορμή τα γενέθλια του παιδιού μου που είναι σε λίγες μέρες συλλογίζομαι τις πρώτες μέρες του στην αγκαλιά μου. Επειδή ήδη έχω διηγηθει την ιστορία του τοκετού μου θα ήθελα να μοιραστω μαζί σας και τις πρώτες στιγμές στο σπιτικό του. 
          Φεύγοντας από το μαιευτήριο στο καθισματακι αυτοκινήτου μέσα στο μπλε του κουβερτακι κοιμόταν το μικρακι μου' ακομα ελαφρα πρησμενος μα γαλήνιος. Ούτε που σαλεψε μέχρι να φτάσουμε σπίτι, δέκα λεπτά διαδρομή.  Στο διαμέρισμα τον ανέβασε απ τις σκάλες ο πατέρας του και εγώ ακολουθούσα. Η πεθερά μου μας περίμενε και είχε βάλει ένα σίδερο στο κατώφλι για να πατησω. Ο άνδρας μου κρατούσε τ μωρό μέχρι να ετοιμασω το καροτσι. Όταν το σκέπασα θυμαμαι με έπιασε ένα τεράστιο αγχος. Σκεφτόμουν πως τώρα είχα την πλήρη φροντίδα του, και οι μαίες ειχαν μείνει πίσω στην κλινική!
          Τροφή! Έπρεπε να φάει όταν θα έκλαιγε! Το γάλα μου δεν είχε κατέβει καλά καλά ακόμα και είχα μεγάλη αμφιβολία αν θα καταφερνα να τον θηλάσω αποκλειστικά. Αποστείρωσα προσεκτικά τα μπουκάλια και εστειλα τον άνδρα μου να πάρει το γάλα και τα πρώτα προϊόντα περιποίησης του μωρού. Θυμάμαι είχα έναν ανεξήγητο εκνευρισμό, ήθελα να είναι όλα στην εντελεια, και οι ορμόνες μου χόρευαν ακόμα! Η πεθερά μου ήθελε να μείνει και το βράδυ για να με βοηθήσει αλλά αν και φοβομουν ήθελα μόνο εγω να ασχολούμαι με το νεογέννητο μου για να παρω τον αέρα.
          Όταν ξύπνησε και έπρεπε να τον αλλάξω για πρώτη φορά μπροστά στους άλλους με έλουσε κρύος ιδρώτας. Είχα δει αλλαγή πάνας μόνο στο μαιευτήριο. Έτρεμαν τα χέρια μου, τι συγκινητικές στιγμές! 
        Το μπιμπερο δεν ηξερα αν το κρατούσα καλά, αν τον ταιζα σωστά. Μόνο ο θηλασμός με ηρεμουσε μαζι και το μωρό μου που μόνο έτσι σταματούσε το κλάμα. 
          Το πρώτο μας βράδυ στο σπίτι μας, αφού τον ταισα και τον αλλαξα τον ακούμπησα στην κούνια που είχα ετοιμάσει από μέρες μην τυχόν και δεν προλαβαινα.
          Εκεί το άγχος μου κορυφώθηκε. Άραγε θα τον ακουγα την νυχτα? Και αν σπαραζε στο κλάμα? Και πως να κοιμομουν ήσυχη? Τελικά εβαλα ξυπνητήρι κάθε δύο ώρες για να βλέπω αν είναι καλα. 
          Ο γιος μου ακουνητος και σφηνομενος στο πλάι κοιμόταν αμεριμνος στην φωλιτσα του. Οι γονείς του τον κοιταζαμε με θαυμασμό όλη την νύχτα μεχρι που αποκοιμηθηκαμε. 
          Μοναδικές και ανεπανάληπτες στιγμές που όσο και να γράφω δεν περιγράφονται η χαρα, ή υπερηφάνεια και ή αγάπη μου για αυτό το πλασματακι. Δεν μπορούσα να πιστέψω πως ήταν δικό μου, πως πριν λίγες μέρες βρισκόταν στην κοιλιτσα μου. Νόμιζα πως θα μου ελειπε αυτή ή αίσθηση τελικά ούτε που μου περνούσε απ το μυαλό. Πλέον τον είχα στα χέρια μου!
          Συγκινηθηκα που τα θυμηθηκα! Αναποληστε κι εσεις και ας μοιράστουμε μαζί τις πρωτες στιγμές της μητρότητας!