nea mamaka

ΓΙΑΤΙ ΕΓΙΝΑ ΕΤΣΙ........ (επιλόχειος κατάθλιψη?)

    Recommended Posts

    ΕΧΩ ΤΩΡΑ 3 ΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΚΛΑΜΑΤΑ. ΟΡΕΞΗ ΓΙΑ ΤΙΠΟΤΑ. Η ΜΙΚΡΗ ΩΡΕΣ ΩΡΕΣ ΜΕ ΕΚΝΕΥΡΙΖΕΙ. ΕΧΩ ΝΑ ΒΓΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ 4 ΜΕΡΕΣ. ΦΟΡΑΩ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΠΑΛΙΑ ΡΟΥΧΑ. ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΚΑΜΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ. ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΙΛΑΩ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ. ΜΟΝΟ ΝΑ ΚΛΑΙΩ. ΕΧΩ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΜΗΝΕΣ ΝΑ ΕΡΓΑΣΤΩ ΚΑΙ ΜΟΥ ΤΗΝ ΕΧΕΙ ΔΩΣΕΙ. ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΤΡΕΜΩ ΠΟΥ ΘΑ ΑΦΗΣΩ ΤΗΝ ΜΙΚΡΗ ΣΕ 10 ΜΕΡΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΩ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ. ΟΛΑ ΜΟΥ ΦΤΑΙΝΕ. HELP ME PLEASE...............

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    nea mamaka πόσο σε νοιώθω! Το πέρασα κι εγώ. Είναι ύπουλη η επιλόχειος κατάθλιψη. Όταν γύρισα στη δουλειά και έγινα πάλι γυναίκα (ντύθηκα, βάφτηκα και συναναστράφηκα και με ανθρώπους επιτέλους εκτός από μπιμπερό) ένοιωσα καλύτερα, και ανανεώθηκα. Θέλει πολύ δύναμη να βγεις από αυτό. Μην το αφήσεις να σε καταβάλλει! Προσπάθησε να βρεις διεξόδους! Έχεις βοήθεια? Βγες λίγο από το σπίτι, δες μια ευχάριστη ταινία όταν κοιμάται η μπέμπα. Μην αφήνεσαι.

    Σου εύχομαι να το ξεπεράσεις γρήγορα για να μπορέσεις να χαρείς και το μωράκι σου, και μεις εδώ είμαστε.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    δεν εισαι ουτε η πρωτη.. ουτε η τελευταια.. αυτα ενιωθα κι εγω πριν καποιο καιρο.. ναι θελω να παω στη δουλεια γιατι μου την βαρεσε στο σπιτι αλλα δεν θελω ν αφησω και το μωρουλι μου!!

    λογικο ειναι να σκεφτεσαι ετσι.. απο την αλλη βοηθησε εσυ την ψυχολογια σου.. φορωντας ενα πιο "καλο" ρουχο, να κοιταξεις λιγο τον εαυτο σου να ομορφαινει, να κρατησεις λιγο χρονο για σενα.. οχι για να σιδερωσεις-συμμαζεψεις-μαγειρεψεις.. για σενα μονο.. η πιο καλη στιγμη ειναι οταν το μωρουλι κοιμαται εστω αυτη την μια ωρα..

    κουκλιτσα 4 μερες με τετοιο καιρο?? να βγεις βρε γλυκια μου και με την μικρουλα αν θελεις και μπορεις..

    θα ελεγα οτι οδηγησε σε καταθλιψη (ξερω, ξερω χοντρη κουβεντα) αλλα μην σε παιρνει απο κατω! μονο εσυ μπορεις να βοηθησεις τον ευατο σου.. ξερουμε οτι το πρωτο διαστημα ειναι δυσκολο αλλα μοιρολογοντας και κλαιγοντας δεν καταφερνεις τιποτα!!! κανε κατι που θα σε ευχαριστησει πολυ!!!αυτη ειναι η συμβουλη μου!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Μια χαρα εισαι. Απλα η κουραση τσιτωνει τα νευρα :?


    Σιγουρα ο γυαλος ειναι στραβος.. δεν εξηγειτε αλλοιως!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    γλυκειά μου

     

     

    ...άσε το μωρό στο κρεβάτι του,και να κλάψει για λιγο δεν πειράζει

     

     

    κάνε ένα γρήγορο ντουζακι

    χρησιμοποίησε ενα αφρολουτρο με ωραιο άρωμα

    βάλε ενα ρουχακι καθημερινό που σου πάει πολυυυυ

    βάψου ελαφρα,ισα ισα,ή τελοσπάντων να σ'αρεσει

    βαλε μουσικούλα που να σε "ανεβάζει"

    παρε αγκαλια το μωρο και χορεψτε χορεψτε χορεψτε

    χαμογέλα

    αποφασισε που θα πας βολτα το απογευμα-ναι,και με το μωρο,γιατι οχι

     

    σκεψου ομορφα πραγματα

    ξαναχαμογέλα

     

    (μωρέ το έχουμε περάσει οι περισσότερες)

     

    περνα ωραία στη βόλτα σου

    κανε σχεδια,ονειρα

     

    (οχι δεν ειναι επιφανειακο το προβλημα,σοβαρο ειναι,αλλα πρεπει εμεις πρωτα απ'ολα να βοηθησουμε τον εαυτο μας)

     

    με τον αντρα σου?? ποσο μπορει να σε βοηθησει?

     

    γραψε παλι...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Τι ακριβώς είναι η επιλόχειος κατάθλιψη;

     

    Η επιλόχειος κατάθλιψη δεν είναι μια απλή ιδιοτροπία της νέας μητέρας, αλλά μια ασθένεια. Για την ίασή της χρειάζεται ψυχοθεραπεία, σύστημα υποστήριξης από τον οικογενειακό και κοινωνικό κύκλο της νέας μητέρας ή και φαρμακοθεραπεία με αντικαταθλιπτικά.

     

    Συμπτώματα

     

    Απώλεια ενδιαφερόντων ή χαράς της ζωής

    Απώλεια όρεξης

    Λιγότερη ενέργεια και διάθεση να κάνει πράγματα

    Δυσκολία να κοιμηθεί ή να παραμείνει κοιμισμένη για μεγάλο χρονικό διάστημα

    Περισσότερος ύπνος από το κανονικό

    Αυξημένα επεισόδια κλάματος

    Συναισθήματα ότι δεν αξίζει η ίδια, δεν υπάρχει ελπίδα, ενοχές

    Ανήσυχη, εκνευρισμένη, με άγχος

    Ανεξήγητη απώλεια ή αύξηση βάρους

    Αίσθηση ότι δεν αξίζει να ζει

    Σκέψεις να κάνει κακό στον εαυτό της

    Σκέψεις να κάνει κακό στο μωρό της

    Αν και πολλές γυναίκες παθαίνουν κατάθλιψη μετά τον τοκετό, μερικές δεν αισθάνονται τα συμπτώματα έντονα παρά εβδομάδες ή μήνες αργότερα. Η κατάθλιψη που συμβαίνει ακόμα και έξι μήνες μετά τη γέννηση του παιδιού θεωρείται επιλόχειος κατάθλιψη.

     

     

    Τι μπορώ να κάνω για να βοηθήσω τον εαυτό μου;

     

    Τα παρακάτω παραδείγματα είναι πράγματα που έκαναν άλλες νέες μητέρες για να ξεπεράσουν την επιλόχειο κατάθλιψη:

     

    Συζητήστε με πρόσωπα που αγαπάτε κι εμπιστεύεστε και μοιραστείτε τα συναισθήματά σας μαζί τους.

    Αναζητήστε βοήθεια για τις δουλειές του σπιτιού, τη φροντίδα του μωρού και τις άλλες δουλειές που πρέπει να γίνουν.

    Αξιοποιείστε τον ελεύθερο χρόνο που θα δημιουργήσετε με αυτό τον τρόπο για να ξεκουραστείτε, να κάνετε πράγματα για τον εαυτό σας και να βρείτε την εσωτερική σας ισορροπία.

    Επενδύστε στον εαυτό σας: δεν είναι εγωιστικό να κάνετε πράγματα που σας ευχαριστούν και σας ξεκουράζουν. Αντίθετα, σας βοηθάνε να 'γεμίσετε' τις μπαταρίες σας και να είστε σε καλύτερη θέση να προσφέρετε στο μωρό σας και την οικογένειά σας.

    Ακόμα και 15-20 λεπτά τη μέρα που θα τα αφιερώσετε σε κάτι που σας ευχαριστεί, όπως το διάβασμα, η γυμναστική, ένα χαλαρωτικό μπάνιο με αφρόλουτρο ή μια περιποίηση προσώπου ή μανικιούρ/πεντικιούρ από αισθητικό είναι πράγματα που συμβάλλουν στο να νιώσετε πιο ευχάριστα.

     

    Κρατήστε ημερολόγιο με τα συναισθήματα και τις σκέψεις σας, σαν έναν τρόπο να τα αποβάλλετε από το σύστημά σας. Επίσης, μην ξεχνάτε να σημειώνετε και κάτι όμορφο που συνέβη ή που κάνατε κάθε μέρα, όσο μικρό κι αν είναι.

    Καθώς θα βλέπετε ακόμα και τις μικρές αλλαγές κάθε μέρα και θα κάνετε τη σύγκριση με τις προηγούμενες μέρες, θα αισθανθείτε ότι έχετε περισσότερο έλεγχο των πραγμάτων και θα νιώσετε καλύτερα.

     

    Είναι φυσιολογικό να αισθάνεστε καταβεβλημένη, γιατί η γέννηση ενός παιδιού φέρνει πολλές αλλαγές και ο ρόλος της μητέρας είναι νέος και ακόμα άγνωστος. Όταν δεν αισθάνεστε ότι είστε ο εαυτός σας, αυτές οι αλλαγές μπορεί να φαίνονται τεράστιες και δύσκολο να τις αντιμετωπίσετε.

     

    Μην περιμένετε να γίνετε σούπερ μαμά. Να είστε ειλικρινής με το πόσα πράγματα μπορείτε να κάνετε, να γνωρίζετε και να σέβεστε τις δυνάμεις σας και να μην ξεχνάτε να ζητάτε βοήθεια.

     

    http://health.in.gr/news/article.asp?lngArticleID=48927


    ΜΙΑ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΔΩΡΑ ΠΟΥ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΔΩΣΟΥΝ

    Ρατσιστής δεν γεννιέσαι … γίνεσαι

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Μην περιμένετε να γίνετε σούπερ μαμά. Να είστε ειλικρινής με το πόσα πράγματα μπορείτε να κάνετε, να γνωρίζετε και να σέβεστε τις δυνάμεις σας και να μην ξεχνάτε να ζητάτε βοήθεια.

     

    Ολα θα πάνε καλά ! Προσεξε τον εαυτό σου για να είσαι σε θέση να προσέξεις και το μωρό σου !

    Ολες σχεδόν εχουμε περάσει τετοιες "φάσεις" δεν εισαι η μόνη....


    Eίναι προτιμότερο σε ένα παιδί να περισσεύει η αγάπη παρά να του λείπει....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΤΡΕΜΩ ΠΟΥ ΘΑ ΑΦΗΣΩ ΤΗΝ ΜΙΚΡΗ ΣΕ 10 ΜΕΡΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΩ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ.

     

    ολα απο αυτό ξεκινάνε :wink: .ακολουθησε τις συμβουλες που σου εδωσαν τα κοριτσια και θα πανε ολα καλα


    rQGhp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ΝΙΩΘΩ ΤΥΨΕΙΣ ΚΑΙ ΕΝΟΧΕΣ ΠΟΥ ΕΚΝΕΥΡΙΖΟΜΑΙ ΜΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ. Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΟΛΗ ΜΕΡΑ. ΕΙΜΑΙ ΜΟΝΗ ΜΟΥ. ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΚΑΙ ΜΕΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ. Η ΠΕΘΕΡΑ ΜΟΥ ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΚΙ ΜΕΝΕΙ ΣΤΗΝ ΑΡΤΑ. ΕΧΩ ΠΟΛΛΟΥΣ ΓΝΩΣΤΟΥΣ ΕΔΩ ΑΛΛΑ ΚΑΝΕΝΑΝ ΦΙΛΟ. ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟΥ ΜΙΛΗΣΩ. ΑΝ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΑΤΟΜΟ ΠΟΥ ΤΑ ΚΡΑΤΑΩ ΟΛΑ ΜΕΣΑ ΜΟΥ!

     

     

     

    ΑΦΡΟΔΙΤΗ ........... ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!!!!! ΞΕΡΕΙΣ ΕΣΥ.........

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    nea mamaka μου, είναι φυσιολογικό να νοιώθεις έτσι...πιστεύω ότι μόλις ξεκινήσεις δουλειά τα πράγματα θα ισιώσουν...εγώ έχω ακόμη άδεια τοκετού (λείπω από τον Μάιο του 2007 από τη δουλειά..)και έχω κουραστεί πολύ που δε δουλεύω όσο παράξενο κι αν ακούγεται...πέρασα παρόμοια φάση με σένα το χειμώνα που ο καιρός δεν ήταν καλός και δε μπορούσα να βγω εύκολα...δύσκολη κατάσταση...τα πράγματα φτιάχνουν μετά όμως..κάνε λίγο shopping therapy-η εποχή είναι η πιο κατάλληλη λόγω εκπτώσεων-,βγες καμμιά βολτίτσα με το μωράκι σου,-εγώ κάθε μέρα έξω τη βγάζω σε πάρκα,πλατείες,παραλία....είναι καλοκαιράκι,μπορείς να κάνεις πολλά πράγματα...κάνε μια αλλαγή στα μαλλιά σου, τώρα που θα επιστρέψεις στη δουλειά,κάνε πράγματα που θα σε ανεβάσουν,μην αφήνεσαι....σκέψου ότι όλες τα περάσαμε αυτά,αλλά πάνω από όλα σκέψου πόσο τυχερή είσαι που έχεις έναν θησαυρό στην αγκαλιά σου..όλα τα υπόλοιπα με τον καιρό διορθώνονται...

    ΥΣ:Eγώ πάντως στις εκπτώσεις του χειμώνα είχα τινάξει τη μπάνκα στον αέρα από τα ψώνια...είχα νοιώσει πολύ καλύτερα όμως κι ας μη φόρεσα όλα όσα αγόρασα...δε πειράζει,θα τα βάλω του χρόνου...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    nea mamaka,τώρα είδα που μένεις....είμαστε πατριώτισσες το ξέρεις;;;...τέλη του μήνα κατεβαίνω Κατάκωλο... :):):)

    Μη νοιώθεις άσχημα γλυκιά μου....εμένα μου πέρναγαν από το μυαλό τρομερά άσχημες σκέψεις...πάλεψέ το..θα νικήσεις..έχει σύμμαχο την αγάπη του μωρού σου κι εμάς όλες φυσικά... :)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Υπάρχουν χειρότερα ...εγώ !!

     

    Φαντασου ήθελα να κοψω τα μαλλιά μου και δεν μπορουσα να της εξηγήσω πως τα θέλω . Να σαι απο καμιά μερια να γελάς

    :lol:

     

    Ειμαι σε ξενη χωρα , χωρίς κανεναν δικό μου ανθρωπο , χωρις να ξέρω καλα καλα την γλώσσα , ο αντρας μου δουλεύει νυχτα και την ημέρα κοιμαται , ολη μα ολη μερα και νυχτα ειμαι μαζί με την μικρή μου , δεν δουλεύω και δεν θα δουλεψω σύντομα .... θα θυμηθώ και άλλα :)

     

    Μην το βάζεις κατω , φαση ειναι και θα περάσει .

    Εγω παιρνω το καρότσι και οπου φυγει ! Το βραδυ μολις βάλω την μωρουλινίτσα για ύπνο και βεβαιωθώ οτι κοιμάται καλά μπαίνω στο μπάνιο και απολαμβάνω ενα ωραίο αφρολουτρο ..να τετοια μικρα πραγματακια που σου χαρίζουν λιγη χαλάρωση :)

     

    Μην σκεφτεσαι συνέχεια οτι δεν εχεις κανέναν , οτι δεν έχεις εναν ανθρωπο να πεις μια κουβέντα γιατι ετσι σε παιρνει απο κάτω . Σήκω και πηγαινε μια βόλτα στο παρκο , σε μια παιδική χαρα . Σιγουρα θα βρεις αλλες μαμαδες με παιδάκια θα μιλήσεις λίγο θα ξεχαστεις .

     

    Εδω ειμαστε ολες να τα λεμε και να φαινονται ολα μικρότερα και πιο εύκολα ! :)


    VgL7.jpgIgLdp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κανε υπομονη κοπέλα μου , ειναι μια φαση που την περνανε πολλες γυναικες δεν εισαι η μονη αλλα ουτε και μονη , όλες εχουμε να λεμε τις ιστοριες μας απο αυτη την φαση της ζωης μας !!! μολις πας στην δουλεια σου και περασει το πρωτο διμηνο όλα θα στρωσουν!!! χαμογελα σου παει .... :wink::D

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    γλυκειά μου

     

     

    ...άσε το μωρό στο κρεβάτι του,και να κλάψει για λιγο δεν πειράζει

     

     

     

    (μωρέ το έχουμε περάσει οι περισσότερες)

     

     

    (οχι δεν ειναι επιφανειακο το προβλημα,σοβαρο ειναι,αλλα πρεπει εμεις πρωτα απ'ολα να βοηθησουμε τον εαυτο μας)

     

     

    γραψε παλι...


    Great minds discuss ideas, average minds discuss events, small minds discuss people.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Υπάρχουν χειρότερα ...εγώ !!

     

    Φαντασου ήθελα να κοψω τα μαλλιά μου και δεν μπορουσα να της εξηγήσω πως τα θέλω . Να σαι απο καμιά μερια να γελάς

    :lol:

     

    Εγώ πήγαινα να χτενιστώ και με έπαιρνε ο ύπνος στο λουτήρα :D

     

    Όπως είπαν και τα κορίτσια όλες μας την περάσαμε λίγο πολύ αυτή τη φάση.

    Οι βολτίτσες είναι το καλύτερο αγχωλυτικό. Όσο πεσμένη και να νιώθεις, πάρε το μωρό σου και βγείτε έξω. Όταν επιστέφεις καταλαβαίνεις πόσο καλό σου έχει κάνει.

    Όσο για το ότι δεν έχεις καμία φίλη κοντά για να μιλήσεις, χάθηκαν βρε παιδί μου τα τηλέφωνα; :)

    Μην σε παίρνει από κάτω. Καθώς περνάει ο καιρός και το μωρό μεγαλώνει θα μπείτε σε ένα πρόγραμμα που θα σου επιτρέπει να διαχειρίζεσαι καλύτερα το χρόνο και τις ασχολίες σου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    συμφωνω με ολες τις παραπανω γνωμες. να σου πω επεισης πως την ψυχολογικη σου κατασταση την νιωθει το παιδι. προσπαθησε λοιπον να εισαι καλα και το παιδι θα το νιωσει και θα χαλαρωσει . φαση ειναι και θα περασει καλη μου. μην επιτρεπεις σε τιποτα να σε παρει απο κατω.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ξεχασα.......

    Χορέψαμε κιολας το πρωι! Το χέρια ψηλά του Χαντζηγιαννη. η μπέμπα ολο γέλαγε, της αρεσε πολύ μαλλον!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    :D ωραία ! :D

    (οντως το "χέρια ψηλά" είναι απίστευτά διασκεστικό )


    Eίναι προτιμότερο σε ένα παιδί να περισσεύει η αγάπη παρά να του λείπει....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Έτσι μπράβο! Ενα βήμα τη φορά! ΕΔΩ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ!!! :wink:


    Great minds discuss ideas, average minds discuss events, small minds discuss people.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    δεν ξερω αν σε παρηγορει αλλα απο ολε ςακους οτι η φαση που περνας ειναι συνηθισμενη..οποτε να σου προτεινουμε τροπους για να χαλαρωσεις λιγο...η δικη μου ιστορια ειναι πανομοιοτυπη με την δικη σου γιαυτο δεν στην γραφω..

    1.φωναξε κομμωτρια στο σπιτι και κανε το μαλλακι σου εστω αν χρειαστει να εχεις το νινι αγκαλια...

    2.κανε μανικιουρ πετικιουρ στο σπιτι παλι...

    3.βαψου και πηγαινε με το νινι βολτα και ψωνισε ομορφα ρουχακια..τωρα με τις εκπτωσεις θα ξετρελλαθεις

    εσυ εισαι και τυχερη ..εγω που το επαθα αυτο φεβρουαριο με 1 μετρο χιονι και περιμενα να λιωσει για να βγω βολτα? :cry::cry:

    παρε και αλλες μανουλες και πειτε τα δικα σας...

    παρε θαρρος και βγε ςκοριτσι μου..αλλα οχι με την φορμα που εχει λιωσει απο το συρσιμο στον καναπε...

    βαλε ομορφα ρουχακια και βαψου.......

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Το να μην δουλευεις και να εισαι με το μωρακι σου ειναι οντως ομορφο αλλα καποιες φορες κατανταει ανυποφορο..

    Εμενα ο αντρας μου ειναι ναυτικος.. ελειπε για μεγαλα διαστηματα και γω ημουν μονη μου.. Σε ολη την εγκυμοσυνη μονη μου..

    Απ΄οταν γεννηθηκε το μωρο αποφασισε να μην ξανακανει μεγαλα ταξιδια αλλα δυστυχως ειναι τετοια η φυση της δουλεια που δουλευε σε ενα καραβι 100 μετρα μακρυα απο το σπιτι μας και μπορει να εκανε μια βδομαδα να γυρισει σπιτι..

    οσο λοιπον δεν δουλευα φροντισα να φτιαξω τη δικη μου "ρουτινα" για να εχω κατι να κανω.. καθε παρασκευη πρωι ερχοταν μια κοπελα στο σπιτι και με χτενιζε.. δεν πηγαινα πουθενα ενα ισωμα εκανα αλλα ηταν κατι..

    Επισης καθε πρωι επερνα τον μικρο και πηγαιναμε στο Γρηγορη Μικρογευματα και πιναμε καφε... καθομασταν εξω στα τραπεζακια (με ηλιο και με κρυο..) και πιναμε καφε..

    καποιες φορες ερχοταν και η μαμα μου ή τυχαινε να παιρναει καποια γνωστη ή καποια φιλη και καθομασταν.. με τον καιρο ομως παρατηρησα οτι υπηρχαν και αλλες μαμαδες που το εκαναν οποτε καθομασταν ολες μαζι..

    παρειτσα..

    και φυσικα ειχα και εχω και το ιντερνετ..

    τωρα που εχω ξεκινησει και τη δουλεια πραγματικα αποζητω λιγο χρονο.. δεν μου φτανει το 24ωρο..

    χτες με πηρε ο υπνος στις 11, ξυπνησα στις 4.30 και ηθελα να μπω στο φορουμ να ριξω μια ματια..

     

    όντως υπηρχαν στιγμες οπου φρικαρα , ηθελα να πεσω απο το μπαλκονι..

    Αλλα για να ειμαι εδω σημερα παει να πει οτι δεν το εκανα..

    Ειπα απλα στον εαυτο μου οτι ειμαι πολυ δυνατη για να αφησω την επιλοχια καταθλιψη να φωλιασει μεσα μου.. οτι δεν μου ταιριαζει.. οτι το παθαινουν αυτες που δεν ξερουν.. δεν το αποδεχτηκα οταν μου χτυπησα την πορτα και ειπα "αντε τραβα πουθενα αλλου.. εδω δεν εχει ψωμι η υποθεση εχω καλυτερα πραγματα να κανω στη ζωη μου απο τα καθομαι και να μυξοκλαιω..


    O5Lop2.png

    kIP3p2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Οπως βλεπεις δεν εισαι μονη, ειμαστε πολλες.

    Ειχα επιλοχεια καταθλιψη στην πρωτη μου κορη για 2 χρονια περιπου. Ενιωθα τοσο, μα τοσο ενοχη...Κρυβομουν απο τα παντα. Απο φιλους, συγγενεις, τον αντρα μου, τις ευθυνες μου. Ενιωθα απελπιστικα μονη μα ταυτοχρονα δεν ηθελα και κανεναν. Ειχα απιστευτα ασχημες σκεψεις για μενα και το παιδι μου, σκεφτομουν πολυ το θανατο. Καθε μερα μολλις σουρουπωνε επαιρνα τα χαρτομαντιλα μου,καθομουν στο μπαλκονι και εκλαιγα με τις ωρες.Να φανταστεις ειχα χασει τα 36 κιλα της εγκυμοσυνης σε 2 μηνες.

    Ενα πρωι λοιπον ερχεται η μαμα μου με ενα κουτι λεξοτανιλ.Μου δινει μια σφαλιαρα και τα χαπια στο χερι και λεει: "Αν εισαι τοσο χαλια παρτα να συνελθεις. Αν τα παρεις ομως θα κοιμασαι ολη μερα, αυτο το μικρο τι θα κανει;"

    Καπου εκει ταρακουνηθηκα. Και ενεργοποιηθηκα. Ντυθηκα, εφτιαξα τα μαλλια μου, πηρα μια γυναικα για τις δουλειες του σπιτιου, βγηκα απο το σπιτι και απο το καβουκι μου.Καπου εκει συναντησα και τον αντρα μου που τον ειχα ξεχασει.Το χαδι του μου εδινε κουραγιο.

    Κουκλα μου το να μεγαλωσεις ενα παιδι ειναι δυσκολο και πολλες φορες νιωθεις να φτανεις στα ορια σου, ψυχικα και σωματικα. Σε περιμενουν δυσκολες μερες. Σε περιμενουν ομως και ομορφες. Ενα χαμογελο, ενα σκερτσο να κανουν τα ατιμα λιωνουμε.

    Το οτι γυριζεις στη δουλεια θα σου κανει καλο. Διαβασα πολυ ωραιες συμβουλες απο τα κοριτσια(μακαρι να σας ηξερα τοτε). Νομιζω πως και μονη σου καταλαβαινεις πως αυτο που περνας ειναι μια φαση και πως θα περασει(σαν εφηβεια σκεψου το :D ).Μικρα μικρα βηματακια, εχοντας στο νου σου πως καμια μας δεν ειναι η τελεια μαμα.

    Φυσικα δεν το συζητω οτι θα αφησεις 2 ωριτσες το νινι στο μπαμπα και θα αφεθεις στη μαγεια του shopping! Θαυματα κανει λεμε!

    Αντε και σε 2 χρονακια απο τωρα θα γραφεις ποσο θελεις ενα δευτερο νινι και ποσο σου ελειψε η μυρωδια των μωρουδιακων στο σπιτι!(ετσι την παταμε και κανουμε το δευτερο) :lol:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Θα συμφωνήσω με όλες τις κοπέλες.... Όλες τα περάσαμε γλυκειά μου και ξέρουμε..σε καταλαβαίνουμε, σε νιώθουμε..


    Όταν παίρνω...γεμίζουν τα χέρια μου. Όταν δίνω, γεμίζει η ψυχή μου...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα