Recommended Posts

    Just now, samsympan είπε:

    συμπεραίνω ότι ο τρόπος που αντιμετωπίζει τις πλύσεις με ορό ένα παιδί είναι ανάλογος της εντύπωσης που έχουν σχετικά με αυτό οι γονείς-φροντιστές.

    Σίγουρα ο αγχωμένος γονιός μεταδίδει άγχος. Αλλά γενικά δεν ειναι ολα τα παιδια δεκτικά στα ιδια πραγματα. Οταν το παιδι ειναι απο την αρχη αρνητικο ειδικα σε ηλικιες χωρις πολλη επικοινωνια, δεν εχει σχεση με τη σταση του γονιου απαραιτητα. εννοειται βεβαια οτι μια αρνηση φερνει αγχος κ γινεται φαύλος κυκλος. 

     

    Ο δθκος μου αποδέχτηκε πλεον με στωική τωρα τον ορο κ το σπρέι αλλα ειλικρινα δεν βλεπω κανενα αποτελεσμα. το σπρέι του καθαριζει την αναπνοή μετα απο λιγο αλλα δεν βλεπω καμια μύγα να τρεχει κ με τον ορο αυτο που τρεχει μολις το βαζω μαλλον ειναι ο ιδιος ο όρος κ τιποτα αλλο. με βοηθαει μονο να ρευστοποιήσει για να τραβηξω ευκολοτερα. μακαρι να δεχτει κ τον αποφραχτηρα τελικα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Η κόρη μου γέμιζε μυξούλες από μωρό σε βαθμό που κατά καιρούς χρειαζόταν για σειρά πολλών ημερών ορό και αποφρακτήρα. Η αντίστασή της ως βρέφος ήταν πολύ μεγάλη αλλά εμείς πολύ αποφασισμένοι γιατί οι μυξουλες δεν την άφηναν συχνά να αναπνέει οπότε δεν είχαμε και μεγάλα περιθώρια να μην κάνουμε κάτι. Την ακινητοποιούσε ο ένας και ρούφαγε ο άλλος, είχαμε γίνει τρελό ντουέτο. Πολύ κλάμα βέβαια αλλά δεν το μετανιώνω, η μικρή δεν έχει αρρωστήσει ποτέ έως τώρα. Όταν άρχισε να καταλαβαίνει της εξηγούσαμε τι κάνουμε και γιατί το κάνουμε και σιγά σιγά έγινε πιο συνεργάσιμη. Ξεμπουκώσαμε και τα κουκλάκια πολλές φορές με τον αποφρακτήρα. Πλέον μας ζητάει η ίδια να της καθαρίσουμε τη μύτη, μας φέρνει τον ορό και τη διαδικασία την κάνουμε σαν παιχνίδι. Νομίζω ότι εμάς μας βοήθησε η επανάληψη της διαδικασίας, προφανώς με τις πολλές φορές συνήθισε. Μπορεί να φταίει και η εξήγηση. Στη θέση των μαμάδων που δυσκολεύονται νομίζω ότι θα έπαιρνα σετ γιατρού και θα καθάριζα πρώτα τις μύτες των μπουκωμένων λούτρινων.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    5 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    Αυτό είναι το κλειδί όμως. Με το πολύ περίμενε, κλείσαμε εβδομάδα. προφανώς κ τα έχουμε κάνει ολα τα παραπάνω. Τώρα όμως τίθεται θέμα ευθύνης. θα ρισκάρουμε την ωτίτιδα; έχει πάθει ήδη μια φορά. δεν θελουμε να μείνει ευαισθησία ή να ξαναπάρει αντιβίωση. Ο δικός μου δεν είναι παιδί που συνεργάζεται σε θέματα περιποίησης. Κι αν παρει στραβα κατι δεν το λειπει ουτε σαν παιχνιδι. το μονο που με κραταει για το κεντρο υγειας ειναι οτι θα παθει σοκ. πριν απο 10 μερες καναμε εμβολιο κ απο τοτε αρχισε η αντιδραση στον ορο. πριν καθοταν μια χαρα απλως εμεις μαλλον το καναμε λαθος γιατι δεν μας ειχε ξαναπαθει συναχι κ δεν ξέραμε. μετα την παιδιατρο δεν ηθελε τον ορο κ σκεφτομαι οτι αν πεσουν πανω του τοσα ατομα στο κεντρο υγειας μετα μπορει παλι να μην θελει τον ορο στο σπίτι κ δεν γινεται να εχουμε τα ιδια παρατράγουδα καθε φορα. παντως νομιζω οτι εχει σταματησει η παραγωγη μύξας, συγγνώμη για την εκφραση. απλως εχει συσσωρευτεί, γι αυτο θα ηθελα να καθαρίσει αμεσα μια κ καλη για να τελειωνουμε. Έχω σκεφτεί να του το κάνω κ στον ύπνο αλλά ο άντρας μου σε αυτό είναι κάθετος, μην κουνηθεί κ τον τραυματισω. 

    Ελπίζω να κανεις πλάκα, καταλαβαίνω ότι δ ειναι ευχάριστη διαδικασία για εσάς, αλλά εννοείται δ γινεται στον υπνο πως θα βγουν οι μυξες; 

     

    4 ώρες πρίν, little lamb είπε:

    Να ρωτήσω κάτι εγώ η άπειρη που έχω μωρό; Ο ορός που λέτε είναι ο φυσιολογικός ορός; Αυτές οι αμπουλίτσες; Και κάνουν δουλειά στα παιδιά; Γιατί όταν είχα δοκιμάσει να βάλω στον εαυτό μου κάποια στιγμή που ήμουν κρυωμένη στην εγκυμοσύνη δεν έκαναν τίποτα! Σε μερικά λεπτά ξαναβούλωνε. Και κατέληξα στο ρονάλ που μου το επέτρεψε ο γυναικολόγος. Γι' αυτό αναρωτιέμαι πώς στα παιδιά είναι τόσο θαυματουργός ο ορός! Εμείς στη δικιά μας που είναι 7 μηνών δεν έχει τύχει να βάλουμε ποτέ γιατί δεν έκανε ποτέ ρουθούνισμα. Μάλιστα έχουμε 4 κουτιά αμπούλες γιατί μας είχαν πει ότι είναι στα χρειαζούμενα και τις είχε πάρει ο άντρας μου μαζικά πριν γεννήσω, χαχα! Οπότε από αυτά που λέτε ελπίζω να χρησιμοποιηθούν κάποια στιγμή. Έχουμε και ένα μεγάλο μπουκάλι που απ' ό,τι έχω καταλάβει το τρυπάς με συριγγα επειδή μας είπαν στο μαιευτήριο να καθαρίζουμε τσίμπλες, αλλά μετά η παιδίατρος μας είπε μόνο νερό.

    Ναι αυτό εννοούμε όρο, τις αμπούλες η το μεγάλο που βάζεις σε συριγγα, φυσικά χωρίς βελόνα για τις πλυσεις

    Αν έχεις μάθει στο ροναλ λογικο να μην σου φαίνεται αποτελεσματικό, προσωπικα που ποτέ δ μου αρεζαν τα σπρευ κ για πολλα χρονια τα απέφευγα τα τελευταία 6χρ που χρησιμοποιώ μόνο αυτά για τα παιδια μια χαρα μου αρκουν


    z05y1ebwohf5jra3.pngkk3v7ypa2n0kj0uy.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    5 ώρες πρίν, little lamb είπε:

    Να ρωτήσω κάτι εγώ η άπειρη που έχω μωρό; Ο ορός που λέτε είναι ο φυσιολογικός ορός; Αυτές οι αμπουλίτσες; Και κάνουν δουλειά στα παιδιά; Γιατί όταν είχα δοκιμάσει να βάλω στον εαυτό μου κάποια στιγμή που ήμουν κρυωμένη στην εγκυμοσύνη δεν έκαναν τίποτα! Σε μερικά λεπτά ξαναβούλωνε. Και κατέληξα στο ρονάλ που μου το επέτρεψε ο γυναικολόγος. Γι' αυτό αναρωτιέμαι πώς στα παιδιά είναι τόσο θαυματουργός ο ορός! Εμείς στη δικιά μας που είναι 7 μηνών δεν έχει τύχει να βάλουμε ποτέ γιατί δεν έκανε ποτέ ρουθούνισμα. Μάλιστα έχουμε 4 κουτιά αμπούλες γιατί μας είχαν πει ότι είναι στα χρειαζούμενα και τις είχε πάρει ο άντρας μου μαζικά πριν γεννήσω, χαχα! Οπότε από αυτά που λέτε ελπίζω να χρησιμοποιηθούν κάποια στιγμή. Έχουμε και ένα μεγάλο μπουκάλι που απ' ό,τι έχω καταλάβει το τρυπάς με συριγγα επειδή μας είπαν στο μαιευτήριο να καθαρίζουμε τσίμπλες, αλλά μετά η παιδίατρος μας είπε μόνο νερό.

    Δεν είναι, είναι σχεδόν άχρηστος αν τον συγκρίνεις με φάρμακο. Αλλά σε μωρό δεν μπορείς να βάλεις φάρμακο, οπότε, από τα ολότελα... και δέκα λεπτα να ανακουφιστεί το παιδί να φάει, κάτι είναι. Σαν να φυσας εσύ τη μύτη, που το μωρό δεν μπορεί.

    Σε πιο μεγάλα παιδιά και ενήλικες, πιο πολύ πρόληψη είναι και προσωρινή ανακούφιση. Δεν πρόκειται να έχει αποτέλεσμα για ώρες όπως θα είχαν 2 σταγόνες από φαρμακευτικό σκεύασμα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, vicky86 είπε:

    πίζω να κανεις πλάκα, καταλαβαίνω ότι δ ειναι ευχάριστη διαδικασία για εσάς, αλλά εννοείται δ γινεται στον υπνο πως θα βγουν οι μυξες; 

    Για την αναρρόφηση λέω.  επειδή κοιμάται βαριά, λογικά δεν θα το καταλαβει, θα είναι και ακίνητος κι έτσι θα γίνει εύκολα κ γρήγορα. αλλά τέλος πάντων αφού δεν θέλει ο άντρας μού δεν παίρνω την ευθύνη. αλλά πιστεύω ότι αν με είχε αφήσει να το κάνω την Τετάρτη που πήρα το εργαλείο, δεν θα κάναμε αυτή τη συζήτηση τώρα.

    • Μπερδεμένη/-ος 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Just now, ΑΡΓΚ είπε:

    Δεν είναι, είναι σχεδόν άχρηστος αν τον συγκρίνεις με φάρμακο.

     

    Just now, ΑΡΓΚ είπε:

    Σαν να φυσας εσύ τη μύτη, που το μωρό δεν μπορεί.

    Δε συμφωνώ. Διάβασα (με αφορμή τη συζήτηση εδώ) μια έρευνα που έλεγε πως έχει διατυπωθεί η υπόθεση ότι τα ιόντα χλωρίου που περιέχονται στο διάλυμα φυσιολογικού ορού, έχουν ανασταλτική δράση στο ιικό φορτίο του ρινικού βλεννογόνου. Και συλλογιζόμενη τη δράση του αλατιού-αλατόνερου και της χλωρίνης, μου ακούγεται απολύτως λογικό. Βέβαια ο ορός έχει άλλες ιδιότητες, άλλη δράση, άλλο αποτέλεσμα από τα ρινικά φαρμακευτικά σκευάσματα, τα οποία ναι, στα παιδιά αν είναι δυνατόν καλύτερα να αποφεύγονται.

     

    Πλύση με ορό = τρομακτικό που μοιάζει με σωματικό έλεγχο της αστυνομίας vs κέντρο υγείας για αναρρόφηση, αποφρακτήρας κατά τη διάρκεια του ύπνου... @Έσπερος νομίζω μας τρολάρεις :mrgreen:

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, samsympan είπε:

     

    Πλύση με ορό = τρομακτικό που μοιάζει με σωματικό έλεγχο της αστυνομίας vs κέντρο υγείας για αναρρόφηση, αποφρακτήρας κατά τη διάρκεια του ύπνου... @Έσπερος νομίζω μας τρολάρεις :mrgreen:

    Για το κέντρο υγείας κ τον ύπνο όχι δεν τρολαρω. είναι σκέψεις απόγνωσης. τρομακτικό είπα το να κρατάς ένα μυτερό αντικείμενο κοντα στο προσωπο ενος παιδιου που κουνιεται, με το ενα χερι, ενω με το αλλο προσπαθεις ταυτοχρονα να κρατησεις ακίνητα τα ποδια, το χερι κ το κεφαλι του. αφού σου λέω παραλίγο να του βάλω το στόμιο του σπρέι στο μάτι, είναι δυνατόν να μην τρομάξω; αυτό για τον σωματικό ελεγχο το ειπα χιουμοριστικά για να περιγράψω τη σταση γιατι ηταν ο μονος τροπος που βρηκα για να ειναι ακινητος κ να κοιταει μπροστα/κατω. αλλιως κ καθιστος που ειναι λιγο πισω γέρνει το κεφαλι του κ καταπινει αντι να βγουν μπροστα

     

    παντως κ εγω δεν εχω καταλαβει σ εμας τους μεγαλους πώς λειτουργει ο όρος κ το φυσιομερ. αυτο ειδικα με κανει σαν να νιωθω οτι πνίγομαι. τον ορο δεν καταλαβαινω σε τι χρησιμευει κ ισως γι αυτο δυσκολεύτηκα να το κανω στον μικρο γιατι δεν καταλαβαινα τι να περιμενω να συμβει. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Για το κέντρο υγείας κ τον ύπνο όχι δεν τρολαρω. είναι σκέψεις απόγνωσης. τρομακτικό είπα το να κρατάς ένα μυτερό αντικείμενο κοντα στο προσωπο ενος παιδιου που κουνιεται, με το ενα χερι, ενω με το αλλο προσπαθεις ταυτοχρονα να κρατησεις ακίνητα τα ποδια, το χερι κ το κεφαλι του. αφού σου λέω παραλίγο να του βάλω το στόμιο του σπρέι στο μάτι, είναι δυνατόν να μην τρομάξω;

    Δεν έχεις καταλάβει τι είναι η πλύση με φυσιολογικό ορό. Χρησιμοποιούμε φυσιολογικό ορό (NaCl 0.9% το ίδιο διάλυμα που χρησιμοποιείται για ενδοφλέβια έγχυση - όχι σε αμπούλες, σε 200ml πχ) και σύριγγες 10/20 ml (για παιδί άνω του έτους - που εννοείται απομακρύνουμε τη βελόνη όταν κάνουμε την πλύση - τα 5 ml ορού που περιέχουν οι αμπούλες δεν είναι αρκετή ποσότητα για να διατρέξει ο ορός την ρινική κοιλότητα και να συμπαρασύρει τις μύξες, χρειάζονται 10ml ή 20ml εάν είναι πολύ μπουκωμένο). Η χρήση αποφρακτήρα μετά την πλύση, δεν είναι απαραίτητη (κατ' εμέ καλύτερα να αποφεύγεται). Δεν έχει σχέση με μυτερά αντικείμενα και σπρέι... :roll:

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Για το κέντρο υγείας κ τον ύπνο όχι δεν τρολαρω. είναι σκέψεις απόγνωσης. τρομακτικό είπα το να κρατάς ένα μυτερό αντικείμενο κοντα στο προσωπο ενος παιδιου που κουνιεται, με το ενα χερι, ενω με το αλλο προσπαθεις ταυτοχρονα να κρατησεις ακίνητα τα ποδια, το χερι κ το κεφαλι του. αφού σου λέω παραλίγο να του βάλω το στόμιο του σπρέι στο μάτι, είναι δυνατόν να μην τρομάξω; αυτό για τον σωματικό ελεγχο το ειπα χιουμοριστικά για να περιγράψω τη σταση γιατι ηταν ο μονος τροπος που βρηκα για να ειναι ακινητος κ να κοιταει μπροστα/κατω. αλλιως κ καθιστος που ειναι λιγο πισω γέρνει το κεφαλι του κ καταπινει αντι να βγουν μπροστα

     

    παντως κ εγω δεν εχω καταλαβει σ εμας τους μεγαλους πώς λειτουργει ο όρος κ το φυσιομερ. αυτο ειδικα με κανει σαν να νιωθω οτι πνίγομαι. τον ορο δεν καταλαβαινω σε τι χρησιμευει κ ισως γι αυτο δυσκολεύτηκα να το κανω στον μικρο γιατι δεν καταλαβαινα τι να περιμενω να συμβει. 

    Εφόσον το παιδί δε συνεργάζεται και δεδομένου όπως λες ότι η μύτη πρέπει να καθαρίσει άμεσα για να μην πάρετε αντιβίωση κτλ, πόσο δύσκολο είναι να τον ακινητοποιήσετε 2 άτομα, να βάλετε ορό να μαλακώσει η μύξα και μετά να το τραβήξετε με τον αποφρακτήρα; Προφανώς δεν είναι η καλύτερη λύση αλλά δε νομίζω ότι θα περάσει καλύτερα στο κέντρο υγείας εφόσον αυτός είναι ο μόνος τρόπος καταπώς φαίνεται. Το ξεβούλωμα στον ύπνο δεν θα το συζήταγα καν.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, samsympan είπε:

    Δεν έχεις καταλάβει τι είναι η πλύση με φυσιολογικό ορό. Χρησιμοποιούμε φυσιολογικό ορό (NaCl 0.9%) και σύριγγες 10/20 ml (για παιδί άνω του έτους). Δεν έχει σχέση με μυτερά αντικείμενα και σπρέι... :roll:

    Εξήγησα άπειρες φορές ότι χρησιμοποιω κ αμπούλες ορου κ σπρέι frezymar normal εναλλαξ κ τα δυο. επισης εξηγησα γιαυι δεν το κανω με συριγγα. 

    Just now, Anna3011 είπε:

     πόσο δύσκολο είναι να τον ακινητοποιήσετε 2 άτομα, να βάλετε ορό να μαλακώσει η μύξα και μετά να το τραβήξετε με τον αποφρακτήρα; Προφανώς δεν είναι η καλύτερη λύση αλλά

    Οσες φορες το καναμε μαζι ηταν δυσκολότερο γιατι αυτος που βαζει τον ορό δεν εχει αισθήση προς τα πού θα κινηθει το παιδι για να προλαβει. καπως ετσι χυσαμε το μισο οτριβιν στο παπλωμα. κ κατεληξα καλυτερα μονη μου. 

    • Μπερδεμένη/-ος 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, samsympan είπε:

    Δεν έχεις καταλάβει τι είναι η πλύση με φυσιολογικό ορό. Χρησιμοποιούμε φυσιολογικό ορό (NaCl 0.9% το ίδιο διάλυμα που χρησιμοποιείται για ενδοφλέβια έγχυση - όχι σε αμπούλες, σε 200ml πχ) και σύριγγες 10/20 ml (για παιδί άνω του έτους που εννοείται απομακρύνουμε τη βελόνη όταν κάνουμε την πλύση). Δεν έχει σχέση με μυτερά αντικείμενα και σπρέι... :roll:

     

    Ούτε εγώ έχω καταλάβει πάντως τι ακριβώς είναι η πλυση! Θα ρωτήσω την παιδίατρο όταν έρθει η ώρα να κάνουμε στην μπεμπα, εκτός αν ξέρει ο άντρας μου.Οταν έβαζα στον εαυτό μου έβαζα στη μύτη κ το ρουφαγα, λάθος ήταν; Βέβαια το έκανα για να ξεβουλωσει υποτίθεται(αφού την είχα φυσήξει δηλαδή), όχι για να φύγουν μυξες όπως στα παιδιά.

    Επεξεργάστηκαν by little lamb

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 7 λεπτά , samsympan είπε:

    τα 5 ml ορού που περιέχουν οι αμπούλες δεν είναι αρκετή ποσότητα για να διατρέξει ο ορός την ρινική κοιλότητα και να συμπαρασύρει τις μύξες, χρειάζονται 10ml ή 20ml εάν είναι πολύ μπουκωμένο). Η χρήση αποφρακτήρα μετά την πλύση, δεν είναι απαραίτητη (κατ' εμέ καλύτερα να αποφεύγεται). Δεν έχει σχέση με μυτερά αντικείμενα και σπρέι... :roll:

    Τώρα είδα το πλήρες μηνυμα. Εγώ βάζω μισή αμπούλα στο κάθε ρουθούνι κ αν κάτσει βάζω άλλη μισή κ στα δυο. αυτό με τη σύριγγα πάντως δεν μπορώ να φανταστώ να το κανείς σε παιδί που δεν κάθεται ακίνητο. δηλαδή ρε κορίτσια πραγματικα απορω. εγω εχω ενα ησυχο παιδακι. θα παιξει σαν παιδι, θα τρέξει, κανει καμια ταρζανια πού κ πού, αλλα εινει πολυ ησυχι κ ηρεμο. ακίνητο ομως αν του πω μα κατσει, δεν καθεται.ουτε για να ντυθει. πανα του αλλαζω εκει που παιζει εκτος αν τον παω σηκωτό στο μπανιο. Ρουχα του φοραω επισης εκει που παιζει, εν κινήσει πολλες φορες. Κ κούρεμα ετσι του κανω. μονο στα νυχια κάθεται αλλά όχι πάντα την ώρα που θέλω κ όχι πάντα όλο το χέρι, αλλά κάθεται τέλος πάντων. Αλλά δεν πρόκειται να κάτσει ακινητος για να του κανω κατι, δηλαδη τα δικα σας γιατι το εχουν τοσο ευκολο; κ με το σπρέι παντως στην αρχη που καθοταν, με το που το ψεκαζα τιναζοταν κ μάλλον του μπήκε στο μάτι κ το αντιπαθή σε κ τώρα τραβάνε όλα αυτά. με τη σύριγγα δεν φοβάστε μήπως κουνηθεί κ τραυματιστεί; 

     

    κ αυτό με τον ύπνο δεν καταλαβαίνω γιατί το απορρίπτετε ολες. αφού δεν θα το καταλάβει κ θα είναι ανώδυνο! ούτε τραύμα ούτε πίεση. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    7 ώρες πρίν, little lamb είπε:

     

    Ούτε εγώ έχω καταλάβει πάντως τι ακριβώς είναι η πλυση! Θα ρωτήσω την παιδίατρο όταν έρθει η ώρα να κάνουμε στην μπεμπα, εκτός αν ξέρει ο άντρας μου.Οταν έβαζα στον εαυτό μου έβαζα στη μύτη κ το ρουφαγα, λάθος ήταν; Βέβαια το έκανα για να ξεβουλωσει υποτίθεται(αφού την είχα φυσήξει δηλαδή), όχι για να φύγουν μυξες όπως στα παιδιά.

     

    Όχι δεν το έκανες λάθος. Είναι ακριβώς οι οδηγίες που δίνουν οι ωριλάδες, θα μπορούσες να αφήεις και τον ορό να φύγει μπροστά, αλλά δεν αλλάζει επί της ουσιας κάτι.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    6 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

     

    6 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    με τον ύπνο δεν καταλαβαίνω γιατί το απορρίπτετε ολες. αφού δεν θα το καταλάβει κ θα είναι ανώδυνο! ούτε τραύμα ούτε

    Σκεψου εκεί που κοιμάσαι εσύ κάποιος να σου σταματά τν αναπνοή με τον αποφρακτηρα και να κινδυνευεις να πνιγεις μεταξύ υπνου, ξύπνιου και με μυξες! 

     

    Προσωπικά μου φαίνεται επικίνδυνη ιδέα περισσότερο απ την πιθανότητα να χτυπήσει με την αμπούλα. Την νύχτα δεν είναι υποψιασμένος και ούτε ξέρεις πως θα αντιδράσει.

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Mama_Anesti_ είπε:

     

    Σκεψου εκεί που κοιμάσαι εσύ κάποιος να σου σταματά τν αναπνοή με τον αποφρακτηρα και να κινδυνευεις να πνιγεις μεταξύ υπνου, ξύπνιου και με μυξες! 

     

    Προσωπικά μου φαίνεται επικίνδυνη ιδέα περισσότερο απ την πιθανότητα να χτυπήσει με την αμπούλα. Την νύχτα δεν είναι υποψιασμένος και ούτε ξέρεις πως θα αντιδράσει.

     

    Χωρίς πλάκα, φαντάζομαι ότι απλώς θα πνιγεί. Και δεν εννοώ να στραβοκαταπιεί απλά, εννοώ μία κι έξω. Σαν μέθοδος δολοφονίας ακούγεται.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    10 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    Για το κέντρο υγείας κ τον ύπνο όχι δεν τρολαρω. είναι σκέψεις απόγνωσης. τρομακτικό είπα το να κρατάς ένα μυτερό αντικείμενο κοντα στο προσωπο ενος παιδιου που κουνιεται, με το ενα χερι, ενω με το αλλο προσπαθεις ταυτοχρονα να κρατησεις ακίνητα τα ποδια, το χερι κ το κεφαλι του. αφού σου λέω παραλίγο να του βάλω το στόμιο του σπρέι στο μάτι, είναι δυνατόν να μην τρομάξω; αυτό για τον σωματικό ελεγχο το ειπα χιουμοριστικά για να περιγράψω τη σταση γιατι ηταν ο μονος τροπος που βρηκα για να ειναι ακινητος κ να κοιταει μπροστα/κατω. αλλιως κ καθιστος που ειναι λιγο πισω γέρνει το κεφαλι του κ καταπινει αντι να βγουν μπροστα

     

    Ποιος σου έχει πει ότι πειράζει να καταπίνει;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    8 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    Τώρα είδα το πλήρες μηνυμα. Εγώ βάζω μισή αμπούλα στο κάθε ρουθούνι κ αν κάτσει βάζω άλλη μισή κ στα δυο. αυτό με τη σύριγγα πάντως δεν μπορώ να φανταστώ να το κανείς σε παιδί που δεν κάθεται ακίνητο. δηλαδή ρε κορίτσια πραγματικα απορω. εγω εχω ενα ησυχο παιδακι. θα παιξει σαν παιδι, θα τρέξει, κανει καμια ταρζανια πού κ πού, αλλα εινει πολυ ησυχι κ ηρεμο. ακίνητο ομως αν του πω μα κατσει, δεν καθεται.ουτε για να ντυθει. πανα του αλλαζω εκει που παιζει εκτος αν τον παω σηκωτό στο μπανιο. Ρουχα του φοραω επισης εκει που παιζει, εν κινήσει πολλες φορες. Κ κούρεμα ετσι του κανω. μονο στα νυχια κάθεται αλλά όχι πάντα την ώρα που θέλω κ όχι πάντα όλο το χέρι, αλλά κάθεται τέλος πάντων. Αλλά δεν πρόκειται να κάτσει ακινητος για να του κανω κατι, δηλαδη τα δικα σας γιατι το εχουν τοσο ευκολο; κ με το σπρέι παντως στην αρχη που καθοταν, με το που το ψεκαζα τιναζοταν κ μάλλον του μπήκε στο μάτι κ το αντιπαθή σε κ τώρα τραβάνε όλα αυτά. με τη σύριγγα δεν φοβάστε μήπως κουνηθεί κ τραυματιστεί; 

     

    κ αυτό με τον ύπνο δεν καταλαβαίνω γιατί το απορρίπτετε ολες. αφού δεν θα το καταλάβει κ θα είναι ανώδυνο! ούτε τραύμα ούτε πίεση. 

     

    Μισή αμπούλα, μην μπαίνεις καν στον κόπο. Τι θα μπορούσε ποτέ να κάνει; Απλά βασανίζεστε άσκοπα. 

    Θα έλεγα άσε τις αμπούλες και βάλτε μόνο το διάλυμα που ψεκάζεις, έτσι κι αλλιώς ή το ένα ή το άλλο παίρνουμε, την ίδια δουλειά κάνουν. 

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    8 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    δηλαδή ρε κορίτσια πραγματικα απορω. εγω εχω ενα ησυχο παιδακι. θα παιξει σαν παιδι, θα τρέξει, κανει καμια ταρζανια πού κ πού, αλλα εινει πολυ ησυχι κ ηρεμο. ακίνητο ομως αν του πω μα κατσει, δεν καθεται.ουτε για να ντυθει. πανα του αλλαζω εκει που παιζει εκτος αν τον παω σηκωτό στο μπανιο. Ρουχα του φοραω επισης εκει που παιζει, εν κινήσει πολλες φορες. Κ κούρεμα ετσι του κανω. μονο στα νυχια κάθεται αλλά όχι πάντα την ώρα που θέλω κ όχι πάντα όλο το χέρι, αλλά κάθεται τέλος πάντων. Αλλά δεν πρόκειται να κάτσει ακινητος για να του κανω κατι, δηλαδη τα δικα σας γιατι το εχουν τοσο ευκολο; κ με το σπρέι παντως στην αρχη που καθοταν, με το που το ψεκαζα τιναζοταν κ μάλλον του μπήκε στο μάτι κ το αντιπαθή σε κ τώρα τραβάνε όλα αυτά. με τη σύριγγα δεν φοβάστε μήπως κουνηθεί κ τραυματιστεί; 

     

    Όλα τα παιδάκια αντιδρούν αρχικά και χτυπιούνται είτε πρόκειται για πάνα, είτε για ντύσιμό, είτε για ξεμπούκωμα, λογικό είναι. Εγώ όμως βλέπω ότι όσο μεγαλώνει και αρχίζει να καταλαβαίνει , η κατάσταση σώζεται με κουβέντα. Πιο μικρή τσίριζε όταν την πήγαινα στην αλλαξιέρα, της έλεγα γλυκόλογα και τραγούδια να την ηρεμήσω αλλά δε βοηθούσαν ιδιαίτερα. Οταν άρχισε να καταλαβαίνει της έλεγα ότι μυρίζει η πάνα της και δε θα θέλουν να παιξουν τα παιδάκια μαζί της ή ότι θα κοκκινίσει ο πωπός της αν δε βγουν τα κακά κτλ. Το λες μια φορά, το λες 10, το λες 50, το λες και σε άσχετη φάση, κάποια στιγμή θα συνεργαστεί. Στο ντύσιμο επίσης, δεν την παίρνω απότομα από το παιχνίδι, τη βάζω να συμμετέχει, δίνω επιλογές στα ρουχα κτλ. Αν έχει τις στραβές της και δε ντύνεται δε θα πάμε βόλτα, αν πρέπει να βγούμε οπωσδήποτε και κάνει τη δύσκολη  θα τη ντύσω με το ζόρι. Δε θα κυνηγάω σε καμία περίπτωση ένα 2χρονο μέσα στο σπίτι κρατώντας παντελόνια και μπλούζες. Στο πλύσιμο των δοντιών που δεν το δεχόταν ούτε για πλάκα αρχισα να της λέω ότι αν δεν τα πλύνουμε δε θα είναι άσπρα, τα είδαμε και στον καθρέφτη μαζί, τα έπλυνα και εγώ 100 φορές, είπαμε ότι θα χαρεί και η γιατρός όταν δει πάλι τα ωραία της δόντια και νάτη τώρα που μου το θυμίζει μόνη της να τα πλύνουμε. Όμως θέλει πολλήηηηη επανάληψη  και υπομονή. Σίγουρα παίζει ρόλο και η ιδιοσυγκρασία του παιδιού (και η δικιά μου ήσυχη είναι αλλά και πολύ πεισματάρα σε φάσεις) αλλά στην ηλικία των δικών μας που πλέον αντιλαμβάνονται τι τους λέμε αξίζει να προσπαθήσεις αλλιώς, από το να τον κυνηγάς μέσα στο σπίτι για να κάνει τα βασικά. 

    Το ξεβούλωμα της μύτης υποθέτω είναι πιο ζόρικο γιατί ενοχλεί το παιδί. Η δικιά μου το γουστάρει, τι να πω. Πάντως θεωρώ ότι ο μόνος τρόπος να κάτσει ένα παιδί ακίνητο είναι να καταλάβει το λόγο που κάθεται, αλλιώς αναγκαστικά το ακινητοποιείς με το ζόρι. Δε βλέπω άλλη λύση.

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    21 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    Οταν το παιδι ειναι απο την αρχη αρνητικο ειδικα σε ηλικιες χωρις πολλη επικοινωνια, δεν εχει σχεση με τη σταση του γονιου απαραιτητα

    12 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    Αλλά δεν πρόκειται να κάτσει ακινητος για να του κανω κατι, δηλαδη τα δικα σας γιατι το εχουν τοσο ευκολο;

    Θα σου φέρω παράδειγμα τη μικρή μας, που είναι 1έτους. Συναχώθηκε. Πάμε για πλύση με ορό. Πριν την πλύση παίζουμε με τη σύριγγα, κάνουμε ορό στα παιχνίδια του μπάνιου, της κάνω γελάκια-ήχους. Της κάνω την λαβή. Αρχίζει να δυσανασχετεί. Γρήγορα και ήπια της κάνω την πλύση στα ρουθουνάκια. Αντιστέκεται κάπως και πάει να πατήσει κλάμα. Έχουμε όμως ήδη τελειώσει! Τη σηκώνω, κοιταζόμαστε στον καθρέφτη, ανασαίνω με ανακούφιση "Ααα! Τι ωραία που ξεβούλωσε η μυτούλα!". Κάνουμε μερικές φούσκες. Και εκεί που πήγε να κλάψει, δεν κλαίει. Τέλος. Μέσα στη μέρα, θα δει και την αδερφή της να κάνει ορό, θα παίξουμε και γιατρό, να κάνει σε εμάς. Τις επόμενες φορές η διαδικασία γίνεται πιο εύκολα. Εντάξει, αν πχ είναι πολύ μπουκωμένη-εκνευρισμένη-νυστάζει κλπ, θα διαμαρτυρηθεί. Αλλά για λιγα δευτερόλεπτα. Αν πάλι είναι σε καλή διάθεση μπορεί να μην αντιδράσει και καθόλου! Και μιλάμε για 1έτους παιδί. Όσο μεγαλώνει με παιχνίδι πολύ και συζήτηση περισσότερη όλο αυτό γίνεται ευκολότερο. Εντάξει στην ηλικία του "όχι" και της αντίδρασης το παιδί μπορεί να το έχεις πιο πολλή ώρα στο μπλα-μπλα. Αλλά πως αλλιώς;! Έτσι είναι τα πράγματα. Δε θα κάνεις "πόλεμο" με το παιδί. Συζήτηση, εξήγηση, διαπραγμάτευση. Και κυρίως όταν το ίδιο καταλάβει πόσο καλύτερα νιώθει μετά τον ορό, δε θα αντιδρά.


    Θα σου φέρω παράδειγμα τη μεγάλη μας, όταν ήταν 3ετών. Πήγαμε για αιμοληψία. Δεν έβγαλε κιχ. Γύρισε και είπε στην αιμολήπτρια "τι αυτοκολλητάκι θα βάλουμε τώρα;". Πως έγινε αυτό; Σε όλες τις αιμοληψίες τις δικές μου κατά τη διάρκεια της 2ης κύησης, την είχα αγκαλιά και έβλεπε, "γίναμε φίλοι" με τις αιμολήπτριες. Παίζουμε γιατρό καθημερινά-"παίρνει αίμα" από τα κουκλιά της από εμάς, παππούδες-γιαγιάδες-επισκέπτες. Της έκανα ολόκληρη επεξήγηση πριν γιατί το κάνουμε (αρκετές φορές, όχι μόνο μία). Πήραμε αστεία αυτοκόλλητα. Κλπ.

    Δεν είναι τα δικά μας παιδιά, ιδιαίτερα παιδιά. Απλώς επιδιώκουμε να τα εξοικειώσουμε με κάποιες διαδικασίες που θα χρειαστεί να κάνουν στη ζωή τους, οι οποίες δεν είναι βασανιστήρια, αλλά δεν είναι και παιχνίδια. Με ηρεμία, υπομονή και παιγνιώδη τρόπο (μετά τη θρέψη και την ασφάλεια, το βασικότερο στη ζωή του παιδιού) τα παιδιά το δέχτηκαν. Αυτό δε σημαίνει ότι πάντα θα είναι δεκτικά σε οποιαδήποτε ιατρική πράξη (πχ πήγαμε για οφθαλμολογικό έλεγχο και αντέδρασε - άλλο θέμα δεν τα μπλέκω). Όμως στα βασικά και τα "εύκολα" δεν θα υπάρχει τόση αντίσταση πια!

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    1 ώρα πρίν, Anna3011 είπε:

    Σίγουρα παίζει ρόλο και η ιδιοσυγκρασία του παιδιού (και η δικιά μου ήσυχη είναι αλλά και πολύ πεισματάρα σε φάσεις) αλλά στην ηλικία των δικών μας που πλέον αντιλαμβάνονται τι τους λέμε αξίζει να προσπαθήσεις αλλιώς, από το να τον κυνηγάς μέσα στο σπίτι για να κάνει τα βασικά. 

    Μπα εγώ έχω διαπιστώσει ότι αυτά που δεν του αρέσουν, όσο πιο πολύ τα συζητάω, τόσο πιο πολύ εκνευρίζεται. ΠΡοφανώς βλέπω ότι σε πολλά πράγματα συνεννοείται, αλλά πχ με το που θα πω ότι έχει κάνει κακά κ σε λίγο θα πάμε να τα αλλάξουμε, αρχίζει να φωνάζει. Κι ας έχει συγκαεί πολλές φορές. Οπότε τον αλλάζω επιτόπου και στην πρώτη ευκαιρία τον παίρνω και για κανονικό πλύσιμο. Έτσι δεν αντιδρά καθόλου. Και στο ντύσιμο το ίδιο. Όχι για βόλτα, εκεί ντύνεται. Στο σπίτι μέσα που θέλει να είναι με το φανελάκι, πηγαίνω δίπλα του την ώρα που παίζει, λέω να δώσει χεράκι ποδαράκι κλπ, κ ντύνεται μια χαρά. αλλιώς με το που δει την μπλούζα την παίρνει από τα χέρια μου και την αφήνει στη θέση της. και δεν είναι ότι τον ντύνω χοντρα, κάθε άλλο. 

     

    πρίν από 17 λεπτά , samsympan είπε:

    Της κάνω την λαβή. Αρχίζει να δυσανασχετεί. Γρήγορα και ήπια της κάνω την πλύση στα ρουθουνάκια. Αντιστέκεται κάπως και πάει να πατήσει κλάμα. Έχουμε όμως ήδη τελειώσει!

    Ε τώρα τι να σου πω. Τον καθίζω στα γόνατά μου, λέω θα καθαρίσουμε μυτούλα, παίρνει θέση για ορό, όχι απόλυτα σκυμμένος μπροστά αλλά τέλος πάντων κάτι γίνεται. αδειάζω 3-4 αμπούλες στα δυο ρουθούνια. αυτό είναι το καλό σενάριο από χθες. μετά παίρνω αποφρακτήρα. κάθεται ήσυχα κ στωικά γιατί κατά βάθος κατάλαβε ότι κάνει καλό. με το που ρουφήξω μια δυο κ αρχίζει να βγαίνει η μύξα, αυτός ξαφνικα΄ουρλιάζει, πατάει τα πόδια του κόντρα και κάνει πίσω το κεφάλι. τον ηρεμώ, κάθεται, στην καλύτερη θα ρουφήξω άλλη μια δυο και θα βγει άλλο λίγο, μετά αρχίζει να κοπανιέται και δεν ηρεμεί με τίποτα. προσπαθώ άντε μια δυο φορές ακόμα όπου όμως δεν κάθεται καν να προλάβω να ρουφήξω, οπότε δεν έχει νόημα. δύο φορές έγινε αυτό σήμερα το πρωί κ ακόμα δεν βγάλαμε όλη τη μύξα (συγγνώμη για τη διατύπωση).

     

    Δεν θεωρώ καθόλου ότι έχω ιδιαίτεορ παιδί. ΑΝτίθετα, λέω ότι είναι πολύ ήσυχο και πολύ συνεργάσιμο και καθόλου αντιδραστικό γενικά. Αλλά δεν είναι παιδί που θα κάνει πάντα αυτό που του λες ακριβώς την ώρα που του το λες και θεωρώ ότι αυτή είναι φυσιολογική συμπεριφορα για ένα διχρονο.

    πρίν από 28 λεπτά , samsympan είπε:

    αίζουμε γιατρό καθημερινά-"παίρνει αίμα" από τα κουκλιά της από εμάς, παππούδες-γιαγιάδες-επισκέπτες. Της έκανα ολόκληρη επεξήγηση πριν γιατί το κάνουμε (αρκετές φορές, όχι μόνο μία).

    Na ρωτήσω κάτι για αυτό με τα κουκλάκια που δεν καταλαβαίνω γιατί ε΄λιναι το μόνο που δεν έχουμε κάνει συστηματικά. Αφού λέτε ότι το παιδί σε αυτήν την ηλικία έχει καταλάβει ότι το κουκλάκι είναι ψεύτικο, σε τι το βοηθάει να κάνει το παιχνίδι αφού ετσι κι αλλιώς ξέρει ότι το κουκλάκι δεν θα κλάψει; να κάνει τον γιατρό στους γονείς του, εντάξει το καταλαβαίνω γιατί βλέπει ότι εμείς δεν διαμαρτυρόμαστε. αλλά στο κουκλάκι; και πώς θα το εξηγήσω; θα του πω "να δες που το αρκουδάκι δεν κλαίει"; αφού ξέρει ότι το αρκουδάκι δεν μπορεί να κλάψει γιατί είναι ψεύτικο. κι εξαρχής αν του πω να ξεβουλώσουμε τη μύτη από το αρκουδάκι, αφού ξέρει ότι δεν είναι ζωντανό, δεν καταλαβαίνει ότι το κοροιδεύω εκέινη την ώρα; 

     

    το σετ γιατρού σκέφτομαι σοβαρά να το πάρω τώρα γιατί η κάθε επίσκεψη στον παιδίατρο γίνεται όλο κ πιο εφιαλτική, μας έχει στην μαύρη λίστα των πιο δύσκολων ραντεβού και είναι φορές που δεν προλαβαίνουμε ούτε να μιλήσουμε μαζί της από το κλάμα. βοηθάει όμως ή άδικα θα εναποθέσω τις ελπίδες μου;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

     

    Just now, Έσπερος είπε:

    Ε τώρα τι να σου πω. Τον καθίζω στα γόνατά μου, λέω θα καθαρίσουμε μυτούλα, παίρνει θέση για ορό, όχι απόλυτα σκυμμένος μπροστά αλλά τέλος πάντων κάτι γίνεται. αδειάζω 3-4 αμπούλες στα δυο ρουθούνια. αυτό είναι το καλό σενάριο από χθες. μετά παίρνω αποφρακτήρα. κάθεται ήσυχα κ στωικά γιατί κατά βάθος κατάλαβε ότι κάνει καλό. με το που ρουφήξω μια δυο κ αρχίζει να βγαίνει η μύξα, αυτός ξαφνικα΄ουρλιάζει, πατάει τα πόδια του κόντρα και κάνει πίσω το κεφάλι. τον ηρεμώ, κάθεται, στην καλύτερη θα ρουφήξω άλλη μια δυο και θα βγει άλλο λίγο, μετά αρχίζει να κοπανιέται και δεν ηρεμεί με τίποτα. προσπαθώ άντε μια δυο φορές ακόμα όπου όμως δεν κάθεται καν να προλάβω να ρουφήξω, οπότε δεν έχει νόημα. δύο φορές έγινε αυτό σήμερα το πρωί κ ακόμα δεν βγάλαμε όλη τη μύξα (συγγνώμη για τη διατύπωση).

     

    Λοιπόν, έχουμε ένα παιδί που οικειοθελώς σκύβει το κεφαλάκι του πάνω από τον νιπτήρα για να καθαριστεί η μυτούλα του.

    Και ανοίγουμε 4 αμπούλες ορού 5ml (σύνολο 20ml). Τις βάζουμε τη μια μετά την άλλη στα ρουθούνια (πως μπαίνει ο ορός μέσα στη μυτούλα να φτάσει μέσα μέσα αν είναι σκυφτό; βάζεις μια αμπούλα και μέχρι να πιάσεις να βάλεις την επόμενη δεν έχει βγει ο ορός από το ρουθουνάκι;) και μετά πιάνουμε το αποφρακτήρα. Λέμε στο παιδί να σηκώσει το κεφάλι. Ρουφάμε. Κάνει ο αποφρακτήρας αυτόν τον χαρακτηριστικό ήχο που κάνει όταν ρουφάει και παράλληλα τραβάει σαν "σκούπα ηλεκτρική" και ξεκολλάει τις μύξες με την αίσθηση που αυτό συνεπάγεται. Ρουφάμε ξανά και ξανά... Το παιδί αρχίζει να διαμαρτύρεται και φεύγει.
    Ή
    Έχουμε προγεμίσει σύριγγα των 20ml. Πιέζουμε το έμβολο. 10ml ορού στο ένα ρουθουνάκι-βγαίνει απ'το άλλο (παρασύρει τις μυξούλες). 10ml στο άλλο-βγαίνει απ'το πρώτο. Τέλος - επιστροφή στο παιχνίδι.

    Συγγνώμη, κάτι είπες ότι δε θες σύριγγες αλλά δε βρήκα να διαβάσω το γιατί. Το στόμιο της σύριγγας και της αμπούλας του ορού είναι παρόμοιο. Αφού ακουμπάς την αμπούλα στο ρουθουνάκι, με την σύριγγα τι πρόβλημα υπάρχει; Θα μπορούσες να κολλήσεις αυτοκόλλητα στη σύριγγα και να κάνετε πως είναι διαστημόπλοιο και πάει να διώξει τις εξωγήινες μυξούλες.

    Επίσης

    Just now, Έσπερος είπε:

    Na ρωτήσω κάτι για αυτό με τα κουκλάκια που δεν καταλαβαίνω γιατί ε΄λιναι το μόνο που δεν έχουμε κάνει συστηματικά. Αφού λέτε ότι το παιδί σε αυτήν την ηλικία έχει καταλάβει ότι το κουκλάκι είναι ψεύτικο, σε τι το βοηθάει να κάνει το παιχνίδι αφού ετσι κι αλλιώς ξέρει ότι το κουκλάκι δεν θα κλάψει; να κάνει τον γιατρό στους γονείς του, εντάξει το καταλαβαίνω γιατί βλέπει ότι εμείς δεν διαμαρτυρόμαστε. αλλά στο κουκλάκι; και πώς θα το εξηγήσω; θα του πω "να δες που το αρκουδάκι δεν κλαίει"; αφού ξέρει ότι το αρκουδάκι δεν μπορεί να κλάψει γιατί είναι ψεύτικο. κι εξαρχής αν του πω να ξεβουλώσουμε τη μύτη από το αρκουδάκι, αφού ξέρει ότι δεν είναι ζωντανό, δεν καταλαβαίνει ότι το κοροιδεύω εκέινη την ώρα; 

    ;;;!!! :shock::blink::confused: συνεχίζεις να μας τρολάρεις;...

    Ή κάτι δεν αντιλαμβάνομαι καλά... Δε χρειάζεται να μου εξηγήσεις :).

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, samsympan είπε:

    Συγγνώμη, κάτι είπες ότι δε θες σύριγγες αλλά δε βρήκα να διαβάσω το γιατί. Το στόμιο της σύριγγας και της αμπούλας του ορού είναι παρόμοιο. Αφού ακουμπάς την αμπούλα στο ρουθουνάκι, με την σύριγγα τη πρόβλημα υπάρχει; Θα μπορούσες να κολλήσεις αυτοκόλλητα στη σύριγγα και να κάνετε πως είναι διαστημόπλοιο και πάει να διώξει τις εξωγήινες μυξούλες.

    Δεν σκύβει οικειοθελώς. απλώς κάθεται κ περιμένει. το στόμιο της αμπούλες είναι μαλακό, της σύριγγας είναι πιο σκληρο πλαστικο. δεν μου εγγυαται κανεις ότι δεν θα κουνηθεί εκείνη την ώρα. αλλά ακόμα κι αν δεν κινδυνεύω να του βγάλω το μάτι, το πιο πιθανό είναι ότι την ώρα που θα πάω να αδειάσω τη συριγγα να στο ρουθούνι να τραβηξει το κεφαλι κ να του φυγει με πιεση στο ματι κ να μην ξανακάτσει, οπως εγινε πιθανότατα κ με το σπρέι.εχω δοκιμασει με συριγγα κ τελικα την έχυσα ολη στην προσπαθεια να τον κρατησω ακίνητο. εχει δοκιμάσει να τον κρατάει ο άντρας μου για να ρίξω εγώ αλλά πάλι κούνησε τελευταία στιγμή το κεφάλι. Δηλαδή εσείς στα δικά σας παιδιά λέτε να μείνουν ακίνητα κ όντως μένουν; κ πώς φτάνει το δίχρονο να σκύψει πάνω από τον νιπτήρα; εγω τον εχω καθιστο στο κρεβατι, στις συνεργάσιμος φασεις, ή στα ποδια μου, στις μη συνεργασιμες. 

    Just now, samsympan είπε:

    Ή κάτι δεν αντιλαμβάνομαι καλά... Δε χρειάζεται να μου εξηγήσεις 

    Όχι αλήθεια απορώ γιατί διαβάζω συνέχεια ποσό βοηθάει να κάνουμε αναπαράσταση κάτι κακο

    στα κουκλάκια κ αναρωτιέμαι. αφού το παιδί ξέρει ότι το κουκλάκι ειναι ψεύτικο αρα δεν πειναει, δεν κανει κακα, δεν ειναι άρρωστο, σε τι το βοηθάει κάτι που είναι εξαρχής δεδομένο ότι είναι ψεύτικο; κπώς του το παρουσιάζουμε αφού δεν παριστάνουμε ότι το κουκλάκι είναι αληθινό; λέμε ότι πάμε να παίξουμε στα ψέματα ή λέμε ότι το κουκλάκι είναι άρρωστο κ θα τογιατρεψουμε; 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

     

    Όχι αλήθεια απορώ γιατί διαβάζω συνέχεια ποσό βοηθάει να κάνουμε αναπαράσταση κάτι κακο

    στα κουκλάκια κ αναρωτιέμαι. αφού το παιδί ξέρει ότι το κουκλάκι ειναι ψεύτικο αρα δεν πειναει, δεν κανει κακα, δεν ειναι άρρωστο, σε τι το βοηθάει κάτι που είναι εξαρχής δεδομένο ότι είναι ψεύτικο; κπώς του το παρουσιάζουμε αφού δεν παριστάνουμε ότι το κουκλάκι είναι αληθινό; λέμε ότι πάμε να παίξουμε στα ψέματα ή λέμε ότι το κουκλάκι είναι άρρωστο κ θα τογιατρεψουμε; 

    @Έσπερος ή μας τρολάρεις τώρα στα σοβαρά, ή θυμάμαι ότι κάποια στιγμη είχες πει αστειευόμενη ότι μπορεί να είσαι στο φάσμα, ε, ίσως θα ήταν καλό να το κοιτάξεις, απλά ενημερωτικά. Δεν παίζετε με το παιδί; Δεν κοιμίζει το κουκλάκι, δεν το ταϊζει, δεν το σκεπάζει; Ο δικός μου πάντως ετών 10, και αρκετοί από τους φίλους του, μία χαρά ακόμη σκεπάζουν το αγαπημένο τους αρκουδάκι πριν κοιμηθούν, να μην κρυώνει, και δεν το αφήνουν στο σπίτι όταν πάνε κατασκώνωση για να μην νιώθει μοναξιά. Μιλάω για ηλικίες Τετάρτης και Πέμπτης δημοτικού, και για παιδί που μπορεί να ανοίξει συζήτηση για το κατά πόσο η άνιση κατανομή πλούτου στον πλανήτη είναι απόδειξη ότι δεν υπάρχει Θεός. Λες να νομίζει ότι το αρκουδάκι με το οποίο κοιμάται από μωρό είναι ζωντανό;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Παντως για να μη λετε, δοκιμασα με συριγγα κ ηταν χειροτερο απο οτιδηποτε άλλο κ αμφιβάλλω αν είχε αποτέλεσμα. Δεν είχα μεγάλη κ απλώς άδειασα μια αμπούλα σε σύριγγα των 5, καθίσαμε αγκαλιά μπροστά στον υπολογιστή για να βλέπουμε κ μουσική, κ με το που έβαλα τη σύριγγα στο ρουθούνι έφυγε πίσω, μετά άρχισα να εξηγώ οτι πρεοει να μεινει ακινητος, μετα δεν ξερω πώς κ τι, αρχισε να χτυπιέται κ να ουρλιάζει, με τα πολλα τον μάζεψα κ την άδειασα, παλι βεβαια εκανε πισω αντανακλαστικα, αλλά ειδα κατι να τρεχει απο τα ρουθούνια. δεν ξέρω πώς, έκανα κ στο άλλο την ίδια διαδικασία αλλά κ πάλι δεν είδα να γίνεται κάτι συγκλονιστικό. Πολυ πιο τραυματική εμπειρία πάντως κ φυσικά δεν βάζω αποφρακτγρα. κι ο άντρας μ να ήταν μαζί δεν θα γινόταν τιποτα, έπρεπε ένας να κρατάει το σώμα κ αλλος το κεφαλι. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Η απόσπαση της προσοχής του παιδιού δεν βοηθάει στην διαδικασία, ο ορός είναι τόσο ενοχλητικός που εννοείται ότι το παιδί θα κουνηθεί και θα αντιδράσει ειδικά αν είναι απροετοίμαστο. 
     

    Η σύριγγα για να έχει αποτέλεσμα θέλει μεγάλη ποσότητα + να την αδειάσεις με πίεση (όχι σιγά-σιγά) + να έχει σωστή κλίση το κεφάλι του παιδιού. 
     

    Παντως εγώ την ιδέα του κέντρου υγείας δεν την βρίσκω κακή ή να έρθει η παιδιατρος σπίτι να σας δείξει, κανείς δεν γεννήθηκε μαθημένος. Εμένα μου έδειξε η νταντά μας που είχε μεγάλη εμπειρία και δεν μασούσε με τίποτα, έκανε τρομερό κεφαλοκλειδωμα, αν δεν την είχα θα έπρεπε κάποιος άλλος να μου δείξει.

     

    Εντέλει η μόνη λύση είναι η συνεχής επανάληψη, κάποια στιγμή το παιδί θα το πάρει απόφαση έστω κι αν σηκώσει τον κόσμο από τις φωνές. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα