*tingerbell*

ακομα να το αποδεχτω...

    Recommended Posts

    Όταν λες ότι ακόμα πονάει, lucky sylvester εννοείς σωματικά ή ψυχικά? Επίσης πόσο τελικά γεννήθηκε το μωράκι σου (σε βάρος). Είμαι και εγώ στις 40 ακριβώς και το μωρό χτες το μετρήσαμε γύρω στα 4.600.


    iHQAp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Όταν λες ότι ακόμα πονάει, lucky sylvester εννοείς σωματικά ή ψυχικά? Επίσης πόσο τελικά γεννήθηκε το μωράκι σου (σε βάρος). Είμαι και εγώ στις 40 ακριβώς και το μωρό χτες το μετρήσαμε γύρω στα 4.600.

     

    Και τα δυο εννοώ. 3.750 μπέμπαρος! Μην σε απασχολεί ο υπέρηχος καθόλου! Σε προηγμένες μαιευτικά χώρες μόνο α και β επιπέδου κάνουν και μετά τίποτα μέχρι το τέλος!


    I believe in miracles, they happen every day:mrgreen:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πως και ακομα πονάς? Μήπως να πήγαινες να το δεις? Ειναι πολλοι οι μήνες που πέρασαν.

    Εγώ περιμένω ακόμα, θα κλείσω και αυτη την εβδομάδα και θα δούμε. Πάντως ΑΝ δεν έχω εξέλιση για πρόκληση με ανώριμες συνθήκες ΔΕΝ πάω. Ειναι τζάμπα ταλαιπωρία και οι πιθανότητες 50-50 (να πετυχει ή όχι).


    iHQAp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Πως και ακομα πονάς? Μήπως να πήγαινες να το δεις? Ειναι πολλοι οι μήνες που πέρασαν.

    Εγώ περιμένω ακόμα, θα κλείσω και αυτη την εβδομάδα και θα δούμε. Πάντως ΑΝ δεν έχω εξέλιση για πρόκληση με ανώριμες συνθήκες ΔΕΝ πάω. Ειναι τζάμπα ταλαιπωρία και οι πιθανότητες 50-50 (να πετυχει ή όχι).

     

    Ακριβώς έτσι είναι. Αν δεν είναι το σώμα σου έτοιμο, ό,τι και να κάνεις... Το κοίταξα. Όταν λέω ότι πονάω, εννοώ όταν ζορίζω την περιοχή (τουαλέτα π.χ.), όταν βήχω κάποιες φορές, όταν σηκώνομαι απότομα κλπ. Η γιατρός που μου έκανε την καισαρική με διαβεβαίωσε ότι είναι φυσιολογικό, αλλά αφού άλλαξα, η καινούργια μου έδωσε 2 πιθανότητες. 1) 90% των γυναικών που κάνουν καισαρική αποκτούν συμφύσεις, που για να διαγνωστούν χρειάζεται λαπαροσκόπηση και σε καμία περίπτωση δεν με συμφέρει σωματικά να κάνω ακόμα ένα χειρουργείο. 2) Επειδή είμαι δυσκοίλια, μπορεί το έντερο να πιέζει την ήδη τραυματισμένη περιοχή και να πονάω. Οπότε προσπαθούμε να ρυθμίσουμε το έντερο.


    I believe in miracles, they happen every day:mrgreen:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλησπέρα σας!

    Τίνκερμπελ, σίγουρα ειναι θλιβερό που βίωσες τον τοκετό σου τόσο άσχημα...Σκέψου όμως οτι όλα κατέληξαν όμορφα..Το μωράκι σου κ εσύ είστε υγιέστατοι..Ξέρεις για την επόμενη φορά(με το καλό) κ θα διαλέξεις τον σωστό γιατρό!

    Απορώ πως το έχεις ακόμα τόσο ¨φρέσκο¨κ δεν τα έχεις αφήσει όλα πίσω , κοιτώντας το παιδάκι σου..

    Σκέψου μόνο πόσες γυναίκες θα παρακαλούσαν να αποκτήσουν μωράκι με οποιοδήποτε τρόπο..πόσες διαβάζουν την εμπειρία σου κ λένε άσ ήμουν κ εγω στη θέση της.....¨

    Δέν σε κατηγορώ , κ κατάλαβα τι εννοεις κ με ποιον τρόπο το λες...αλλα θεωρώ πως ουτος η άλλος δεν είχες καλή ψυχολογία κ το πήρες κάπως ¨βαριά¨

    Σου ευχομαι να το αφήσεις πίσω σου το συντομότερο και να χαρείς το μωράκι σου !...

    Τέλος καλά ..όλα καλά...

    Προσωπικά θα γένναγα κάθε μέρα (αν παρακάμπταμε βέβαια του 9 μήνες χιχι..)...Ήταν η πιο όμορφη εμπειρία της ζωής μου...

    12 υπέροχες ώρες, που ο πόνος ήταν μόνο¨γλυκος΄

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    veronica οτι και να πω ειναι λιγο...να ειναι παντα καλα το παιδακι σου και να μην το αποχωριστεις ποτε ξανα!

    Σωτηρια μου την εχω διαβασει την ιστορια σου αρκετα παλιοτερα και την θυμαμαι. κανεις δεν λεει οτι ο φυσιολογικος ειναι πιο ευκολος απο την καισαρικη.το ηξερα οτι θα ποναει πολυ(και εστω για οσο το βιωσα,ναι πονουσα πολυ),ηξερα ομως οτι θα μπορουσα να σηκωθω να περπατησω την ιδια μερα και οτι δεν θα ειμαι σαν μαστουρωμενη απο τα πολλα φαρμακα. δε με πειραζει που εκανα καισαρικη.με πειραζει που εκανα αδικα των αδικων καισαρικη.και δεν κατεληξα σ'αυτην επειδη δεν αντεχα αλλο τον πονο αλλα επειδη ο γιατρος μου αφου εξαφανιστηκε για ωρες επεστρεψε και με βρηκε ακομα με την κοιλια στο στομα.θα μπορουσε να μου κανει επισκληριδιο αλλα θα επρεπε και παλι να περιμενει...ειχαν ηδη περασει κοντα 11 ωρες ομως και μαλλον βαρεθηκε.τι να κανουμε,αλλη φορα θα ξερω.

    lucky-sylvester αν θυμαμαι καλα μου ειχες απαντησει και σε ενα θεμα που ειχα ανοιξει πριν γεννησω οπου ελεγα ποσο φοβομουν να κανω προκληση.μου φαινεται τα ιδια περασαμε...να παρακαλας για να κουνηθεις και να μη σ'αφηνουν.

    εσυ κυλησες αργοτερα.εμενα παλι απο την αρχη με επιασε.και μαλιστα ο γιατρος μου ειχε ερθει και μου ειχε πει να προσεχω λιγο την ψυχολογια μου γιατι το κλαμα το ειχα πολυ ευκολο!!! πονουσα φρικτα,το παιδι μου ηταν μακρια,δεν το ειχα καν αγγιξει κι αυτος με ελεγε κλαψιαρα! προς το παρον ουτε να το σκεφτομαι για 2ο παιδι...αν ομως ερθει καποια στιγμη με το καλο,θα ψαχτω πολυ καλυτερα και θα μαθω να ειμαι πιο απαιτητικη καθως επισης και να λεω οχι!ηδη εξεφρασα καποιες αποριες στο θεμα του vbac.

    δυστυχως στην χωρα μας οι καισαρικες ειναι ανεξελεγκτες! φιλη η οποια γεννησε απο δικης επιλογη με καισαρικη μου ειπε πως η γιατρος ειπε οτι σε λιγα χρονια καμια γυναικα δεν θα γενναει φυσιολογικα. ειναι λεει πολυ πιο ευκολο,καθαρο και υγιες να γεννας με καισαρικη.


    tt1108c2.aspx

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    ειναι λεει πολυ πιο ευκολο,καθαρο και υγιες να γεννας με καισαρικη.

     

    Τί λε' ρε η επιστήμονας;!:P:twisted: Κοίτα, σωματικά εσύ θα νιώσεις έτοιμη για ένα ακόμα μωρό, αλλά ψυχολογικά σίγουρα είναι νωρίς όσο δεν το έχουμε ξεπεράσει (εγώ θ 'αργήσω λίγο για το 2ο για δικούς μου λόγους). Μέχρι τότε, όμως, ας προσπαθήσουμε να έχουμε την καλήτερη ενημέρωση και να δούμε και τη θετική πλευρά. Π.χ. αν δεν είχα περάσει αυτήν την εμπειρία, ιδέα δεν θα είχα για το φυσικό τοκετο και τις αναίτιες παρεμβάσεις!

     

    Ναι, περίπου τα ίδια...και μας εύχομαι να πανε στον αγύριστο και να μην ξανάρθουν!;)


    I believe in miracles, they happen every day:mrgreen:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Και τα δυο εννοώ. 3.750 μπέμπαρος! Μην σε απασχολεί ο υπέρηχος καθόλου! Σε προηγμένες μαιευτικά χώρες μόνο α και β επιπέδου κάνουν και μετά τίποτα μέχρι το τέλος!

     

     

    Στη Σουηδία που γέννησα εγώ. Και την α', την αυχενική δηλαδή στη 12η εβδομάδα αν θες την κάνεις. Συμφωνώ απόλυτα σε ό,τι είπες στην τινγκερ! Εύχομαι το δεύτερο να το κάνεις φυσιολογικά κι εσύ κι εκείνη και γενικώς να περάσετε καλά στη γέννα!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αρχικα να πω οτι πρεπει να νοιωθεις καλα. Πολυ καλα.

    Παλεψες και προσπαθησες για φυσιολογικο τοκετο οποτε απο εκει και επειτα ΟΦΕΙΛΕΣ να βγαλεις απο εκει το παιδι σου γερο. Αυτο και μονο.

     

    Ισως δεν δικαιουμαι να μιλαω σε αυτο το ποστ γιατι μετα απο 2 φυσιολογικους τοκετους (διαρκειας 9 ωρες ο 1ος και 6 ο 2ος ) χωρις επισκληριδιο και όλα οσα περασες μεχρι την φάση της καισαρικης αν μου ελεγαν να ξαναγεννησω το πιθανοτερο θα ηταν να επελεγα με καισαρικη.

     

    Αλλα θα ήθελα να σου τονισω το εξης. Γεννησα φυσιολογικα αλλα το 1ο μου παιδι δεν το ακουσα να κλαιει. Νοερα ισως αλλα στην πραγματικοτητα με το που βγηκε λιποθυμησα απλα. Τον αντρα μου τον εβγαλαν εξω εσπευσμενα γιατι ειχε τυλιχθει με το λωρο 2 φορες και έπρεπε να χρησιμοποιήσουν κουταλες να τον ξεμπλεξουν.

    Οταν του κοπηκε η ανασα οσο έσπρωχνα δεν με ενδιεφερε πια το πως θα το βγαλουν. Αρκει να το βγαλουν και να ειναι καλα.

     

    Αυτο που θελω να πω ειναι με φυσιολογικο τοκετο ή καισαρικη το βασικο ειναι να κρατησουμε το μωρακι μας γερο στην αγκαλια μας. Το πως θα ερθει ειναι το λιγοτερο σημαντικο. Το σημαντικο ειναι να κανουμε ότι περναει απο το χερι μας ωστε να βγει γερο. Αυτο οφειλες ως μανα και αυτο εκανες.

    Εχεις συνειδητοποιησει οτι βρισκοταν χωρις νερα (αφου στα εσπασαν) μεσα στην κοιλια σου επι 26 ωρες? Εχεις καταλαβει οτι αν καθυστερουσαν λιγο ακομα ισως να μην ηταν το θεμα μας αν γεννησες με καισαρικη ή οχι αλλα το τι αφησε ο τοκετος πισω ....

     

    Ευθυνες δεν ξερω αν εχει κανενας και αν μπορουσε να γινει αλλοιως . Αυτο που μου ειχε πει ο γιατρος μου παντως για την επισκληρηδιο ηταν οτι καθυστερει τον τοκετο (και ισως για αυτο δεν στην εκαναν οσο προσπαθουσες ) .

     

    Ισως καταλαβαινω πως νοιωθεις σε αλλο επιπεδο. Ενοιωθα έτσι οταν απετυχα να θηλασω τον Βασιλη. Ενοιωθα ετσι οταν απο λαθος πληροφοριες και ενημερωση μου κοπηκε το γαλα.

     

    Στην πορεια συνειδητοποιησα οτι εφοσον προσπαθησα δεν ειχα κανενα λογο να νοιωθω ετσι. Το παιδι μου ηταν γερο διπλα μου και χαμογελουσε που με ειχε. Αυτο εφτανε. :D

     

    Το σιγουρο παντως ειναι οτι θα αναβα κερακι στην θεση σου . ΕΧΕΙΣ ΕΝΑ ΓΕΡΟ ΠΑΙΔΙ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΣΟΥ. ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΧΡΕΙΑΖΕΣΑΙ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΓΙΑ ΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΕΙΣ.


    Σιγουρα ο γυαλος ειναι στραβος.. δεν εξηγειτε αλλοιως!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    κοριτσια καλημερα κ απο μενα!διαβασα με μεγαλη προσοχη τα οσα ειπωθηκαν για το θεμα.εγω γεννησα τον ιουλιο με φυσιολογικο τοκετο αφου σπασαν τα νερα στον υπνο μου στις 1μιση το πρωι.ολο το προηγουμενο διαστημα ψαχτηκα πολυ στο θεμα κ ημουν σιγουρη οτι την καισαρικη δεν τη γλιτωνω αν κ ο γιατρος μου ηξερα απο κουβεντα που καναμε οτι η τελευταια λυση θα ναι η καισαρικη.ειχα λοιπον αυθυποβαλει τον ευαυτο μου οτι θα γεννησω με χειρουργικη διαδικασια.γεννησα μετα απο 6μιση ωρες περιπου με μια σχετικα δυσκολη διαδικασια που ακολουθησε και εμβρυουλκια.συμπερασματικα μακαρι ναναι η καισαρικη τελευταια λυση......αλλα αν πρεπει δεν πειραζει αρκει το αποτελεσμα ναναι ενα υγιες μωρακι στα χερια μας


    2gq862lerlo78vgo.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Tingerbell,

     

    έχω διαβάσει το post σου εδώ και λίγες ημέρες αλλά δεν βρήκα ώρα να σου δώσω κι εγώ τη δική μου άποψη και εμπειρία μιας και έγινα και εγώ μανούλα για δεύτερη φορά πριν από ένα μήνα (8 Οκτωβρίου).

    Ηθελα απλώς να πω σε σένα αλλά και σε όλες τις μανούλες ότι η καισαρική δεν σας (μας) κάνει λιγότερο μανούλες. Αυτά τα μωράκια έζησαν μέσα μας εννιά μήνες και η κάθε ανάσα μας ήταν ανάσα τους. Με ποιό τρόπο ήρθαν στον κόσμο δεν παίζει κανένα απολύτως ρόλο και σε αυτό είμαι τελείως κάθετη και δεν ακούω κουβέντα από κανέναν πορωμένο με το φυσιολογικό τοκετό. Εχω διαβάσει σε αυτό το φόρουμ από οπαδούς του "φυσικού τρόπου" ΤΑ τέρατα όπως "άλλαξε γιατρό γιατί ο γιατρός σου δεν θα προσπαθήσει να πάρει με φ.τ. ένα παιδί που έρχεται ανάποδα" και άλλα τέτοια. Δηλαδή να διακινδυνεύσουμε έναν τοκετό (παιδί και μαμά) για να ζήσουμε το "θαύμα" της γέννας.

    Γέννα είναι κορίτσι μου και η καισαρική και καταλαβαίνω ότι στη δική σου περίπτωση δεν ήταν τα πράγματα όπως τα περιγράφω και ότι μπορεί να υπέφερες αλλά τελικά είσαι μανούλα με ένα γερό παιδάκι και αυτό μετράει.

    Οσον αφορά την ψυχολογία σου που απ' ότι καταλαβαίνω ήταν από την αρχή χάλια μιας και έκλεγες πριν αρχίσει η διαδικασία, κανείς δεν σου λέει ότι τη δεύτερη φορά θα είναι τα πράγματα ίδια. Μπορεί τότε να είσαι πολύ πιο δυνατή, δεν το ξέρεις.

    Μιλάω με αυτή τη βεβαιότητα γιατί έχω ζήσει και τις δύο περιπτώσεις. Γέννησα το γιό μου πριν 11 χρόνια με φυσιολογικό τοκετό. Μου έσπασαν τα νερά το βράδυ (ακριβώς την ημέρα που συμπλήρωνα την 40ή εβδομάδα) αλλά επειδή μέχρι το πρωί δεν είχα καθόλου πόνους και το παιδί θα "στέγνωνε" ο γιατρός μου έκανε πρόκληση. Δεν μπορώ να πω ότι ταλαιπωρήθηκα ούτε ότι οι πόνοι ήταν φοβεροί. Γέννησα σε πέντε ώρες χωρίς επισκληρίδιο (γέννησα σε δημόσιο νοσοκομείο και τουλάχιστον τότε σε φ.τ. δεν έκαναν επισκληρίδιο).

    Το μωράκι μου γεννήθηκε 3,860 και καθ' ολα υγιές. Τουλάχιστον έτσι νόμιζα για 5 ώρες... γιατί μέχρι το απόγευμα δεν μου το είχαν φέρει να το δω και όταν ρώτησα πότε θα το φέρουν η απάντηση ήταν "το παιδί έχει πρόβλημα και το έχουμε βάλει σε θερμοκοιτίδα!!!"

    Δεν είχε θεωρήσει κανείς απαραίτητο να μας ενημερώσει ότι το παιδί είχε πρόβλημα. Ποιό ήταν το πρόβλημα? Μέχρι σήμερα δεν έχω καταλάβει τι είχε συμβεί. Μας είπαν ότι το παιδί δεν κρατούσε το φαγητό, έκανε συνέχεια αναγωγές. Μα ποιο φαγητό? Είχαν ταϊσει παιδάκι 5 ωρών? Δεν καταλάβαμε ποτέ τι έγινε. Κράτησαν το παιδί 5 ημέρες σε θερμοκοιτίδα κάνοντάς του διάφορες εξετάσεις για να βρουν αν είχε κάτι (τελικά βέβαια δεν βρήκαν τίποτα) Ολες αυτές τις ημέρες δεν πήρα το μωρό μου αγκαλιά, δεν το θήλασα, δεν το άγγιξα παρά μόνο βάζοντας το χέρι μου μέσα από την τρυπούλα της θερμοκοιτίδας όπου φοβόμουν να το αγγίξω μήπως του κάνω κακό. Το μόνο που σκέφτηκα εκ των υστέρων ήταν ότι ίσως επειδή το μωρό ήταν μεγάλο το μπέρδεψαν και το τάισαν μαζί με τα άλλα. Τι να πώ...

    Το δεύτερο μωράκι μου που γεννήθηκε προ μηνός το γέννησα με καισαρική γιατί ερχόταν ανάποδα και είχε περιτύλιξη στο λαιμό (και στην κοιλίτσα απ' ότι είδαμε κατά τη διάρκεια του τοκετού). Γέννησα την ημέρα που έκλεινα την 39η εβδομάδα παρ' ότι ο γιατρός μου είχε πει αν ήθελα να περιμένουμε μήπως γυρίσει. Αποφάσισα εγώ και όχι ο γιατρός μου να κάνω καισαρική γιατί εφόσον το μωρό είχε περιτύλιξη φοβόμουν μήπως συμβεί κάτι σε περίπτωση που προσπαθούσε να γυρίσει.

    γέννησα με καισαρική κάνοντας επισκληρίδιο. Η εμπειρία ήταν ότι καλύτερο μπορεί να περιμένει κανείς από μία γέννα. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης μιλούσα με το γιατρό και τον αναισθησιολόγο, σε κάθε βήμα μου έλεγαν τι έκαναν, είδα το μωράκι μου μόλις το έβγαλαν και το πήρα αμέσως αγκαλιά. Εμεινα στην ανάνηψη μόλις 1 ώρα και σε 2 ώρες είχα πάλι το μωρό μου στο δωμάτιο. Ενα κοριτσάκι υγιέστατο 3,430 κιλά που είναι η ζωή μου όλη μαζί με το γιό μου.

    Και η δυο εμπειρίες μου ήταν καταπληκτικές. Η καισαρική πολύ πιο ξεκούραστη, σηκώθηκα το ίδιο βράδυ (όπως και στο φ.τ.) και μπορούσα να καθήσω πολύ πιο εύκολα και να πάω στην τουαλέτα χωρίς πρόβλημα (καταλαβαίνετε).

    Είμαι το ίδιο μαμά για τα παιδιά μου. Δεν θα νοιαστούν ποτέ για το αν γεννήθηκαν με καισαρική ή με φ.τ. το μόνο που τα νοιάζει είναι να τα αγαπώ.

     

    Συγνώμη για το τόοοοσο μεγάλο ποστ αλλά εκεί που θέλω να καταλήξω είναι ότι η ψυχολογία μας πάντα παίζει μεγάλο ρόλο. Πρέπει πάντα να έχεις θετική σκέψη. Αναγκάστηκες μέσα από ταλαιπωρία να πας σε καισαρική, εντάξει δεν χάθηκε ο κόσμος, έχεις το μωράκι σου σήμερα υγιέστατο στην αγκαλιά σου. Αφησε όλες τις κακές σκέψεις πίσω και βάλε στόχο την επόμενη φορά να είσαι δυνατή και να σκέφτεσαι ότι τίποτα κακό δεν θα σου τύχει. Εύχομαι τα καλύτερα σε σένα και το μωρό σου. Θεώρησε τον εαυτό σου ηρωίδα που μέσα από όλη αυτή την ταλαιπωρία κατάφερες να έχεις σήμερα αυτό το πλασματάκι στην αγκαλιά σου και όταν χαμογελάει μέσα στον ύπνο του (ξέρεις αυτό το στραβό γέλιο από το πουθενά που έχουν τα μωρά) να ξέρεις ότι σε βλέπει στον ύπνο του και είναι ευτυχισμένο που σε έχει μανούλα.


    bh6wp3.png

    Gba0p3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    αγαπημενη μου tingerbell καμια φορα για καποιο λογο που δεν ξερουμε και δεν θα μαθουμε ποτε τα πραγματα δεν ερχονται οπως τα θελουμε.. εχω πολλα παραδειγματα και προσωπικα και ετερων να διηγουμαι..ακομη και τωρα εγω αφου γεννησα βιωνω μια απλη κατα τ'αλλα αλλα για τις δικες μου προσδοκιες δυσαρεστη κατασταση την οποια ομως παρα τη λοχεια μου η οποια δεν πρεπει να περνα αμελητεα (το ιδιο και για σενα και ας εχουν περασει 2 μηνες) πιστευω οτι στο τελος θα ξεπερασω και καποια στιγμη θα την αφησω πισω..οπως γενικα εκανα και σε οτι αλλο προεκυπτε..η καταθεση οπλων δεν οφελει..

     

    προσπαθησε λοιπον να το αποδεχθεις ως πραγματικο γεγονος καθως ειναι μη αναστρεψιμο και απο κει και περα ζησε το αυτοκολλητακι σου γιατι καθε μερα θα ειναι μια σημαντικη νεα μερα και στο εγγυομαι..

     

    να σου ζησει και ευχομαι να μην αφησεις τον φοβο να σε νικησει και στο μελλον να πας (με γνωση πλεον) για το δευτερο παιδακι σου..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    δεν εχω λογια...

    σας ευχαριστω πολυ για τις απαντησεις σας καθως και για το οτι καποιες απο εσας μοιραστηκαν τις δικες τους εμπειριες.

    ξεκιναω να γραφω καθε φορα για τις κοπελες που δεν με καταλαβαινουν.αυτες που με καταλαβαινετε ξερετε οτι δεν χρειαζονται λογια.κι αν μπορουσαμε να βρεθουμε καπου ολες μαζι ενα βλεμμα μονο θα ελεγε τα παντα.

    maria_a ειμαι ευγνωμων για το οτι εχω το παιδακι μου γερο στην αγκαλια μου αλλα δεν πιστευω πως δυο μηνες μετα απο μια γεννα ειναι μεγαλο χρονικο διαστημα για να ξεπερασεις και να αφησεις πισω σου καποιες καταστασεις.γι'αυτο το λογο αλλωστε εγραψα και την εμπειρια μου εδω.για να το βγαλω απο μεσα μου μπας και καταφερω να το ξεπερασω. επισης λυπαμαι πολυ που υπαρχουν γυναικες που παιδευονται για να αποκτησουν παιδακι.κατα μια εννοια ημουν κι εγω μια απο εσας,μιας και ο μικρος μου δεν ηρθε γρηγορα και ευκολα μεσα σε λιγους μηνες προσπαθειων,οποτε μην με κατακρινετε. ειναι αλλο το ενα και αλλο το αλλο. δεν ειναι που γεννησα με καισαρικη.ειναι που μ'εσφαξαν χωρις λογο. κι οσες το καταλαβαινετε ξερετε ακριβως τι λεω.

    σας ευχαριστω και παλι ολες για την στηριξη,τις ευχες και τις αποψεις σας! να ειστε παντα καλα κι εσεις και τα αγγελουδια σας!


    tt1108c2.aspx

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εντάξει tingerbell ! ελπίζω να μην με παρεξήγησες , το ειπα γιατί εχω συγγενείς που προσπαθούν πολλά χρόνια (14)για παιδάκι,κ βιώνω τον ( τεράστιο) πόνο τους..

    Σου εύχομαι ολόψυχα να ξεχάσεις αυτο που βίωσες όσο το δυνατόν συντομότερα, ο επόμενος τοκετός σου να ειναι η πιο υπέροχη εμπειρία της ζωής σου. και να ειστε υγιείς το παιδάκι σου , εσύ κ η οικογενειά σου....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Να σου ζησει το νινι σου και να ειναι γερο!:D

    Με κανες και εκλαψα και θυμηθηκα τα δικα μου.......

    Εγω ενω,ο μικρος ηταν κανονικα με το κεφαλι κατω ηταν ψηλα!

    Με βαλε η γιατρος μου( φοβερη ειναι ) απο τα μεσανυχτα της Δευτερας μεσα για προκληση,να το παλεψουμε με φυσιολογικο μηπως και κατεβει(γιατι η γιατρος μου ειναι υπερ του φυσιολογικου) Το θεμα ειναι οτι απο τις 12 τα μεσανυχτα προς Τριτη εγω χαμπαρι απο πονους!ουτε διαστολη! Πηγε 9 το πρωι και εγω τιποτα! ααα! Ξεχασα να πω οτι με ειχε πει η γιατρος οποτε θελεις λες και κανουμε επισκληριδιο αν πονας!

    Δεν πονουσα, σηκωνομουν , γελουσα με τον ανδρα μου που ηταν μεσα μαζι μου στο θαλαμο, ασε που με κοροιδευε η μαια μου, αντε καλε, λιγο να πονεσεις, τοσα σε εδωσα!

    Η γιατρος μου επαιρνε τηλ μεχρι τις 7 το πρωι, ηρθε με ειδε με λεει θα μπουμε καισαρικη, δεν εχει κατεβει το μωρο και ο τραχηλος σκληρος!

    Πραγματικα, ειχα φαει υποθετα αλλα εγω απο πονους τιποτα!:cool:

    το ζορι μου ηταν στην επισκληριδιο

    γιατι δεν μπορουσα να σκυψω, μιση ωρα με παιδευε, η καημενη!

    καλη ηταν αλλα εγω με 25 κιλα συν και μια τεραστια κοιλια ουτε να κυψω δε μπορουσα..

    Μπαινουμε μεσα,το μωρο σφηνωμενο πανω και με το λωρο!

    Οταν ακουσα το κλαμα του...το θυμαμαι και κλαιω.

    Σε ευχομαι ολα να τα ξεχασεις γιατι το πιο σημαντικο το εχεις αγκαλιτσα!

    οσο για τη δευτερη γεννα...αν ερθει θα ερθει και ολα καλα θα πανε!;)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Να σου ζησει το μπεμπακι!!!!!να ειναι γερο κ δυνατο!!!!!!!!

     

    Δεν ξερω για εσασ κοριτσια αλλα εγω 2 παιδια γεννησα φυσιολογικα ομωσ με πολλα εσωτερικα κ εξωτερικα ραματα.!!!!!!Πολλα κι ολας.Το μαχαιρι το εφαγα κ τισ 2 φορεσ παρολο που τα πιτσιρικια ηταν σχετικα μικρουλια.2800 ο μεγαλοσ 3070 ο μικροσ!!!!

     

    Στον πρωτο μου γιο εκανα επισκληριδιο (με τη γιατρο μου σε κλινικη)

    Την ωρα του τοκετου δεν καταλαβα ΤΙΠΟΤΑ!!!!!!!!!!!

    Αφου ηταν σαν ανεκδοτο πηγα με διαστολη 2 προσ 3 χωρισ πονο κ μετα απο 2 ωρεσ ειχα αγκαλια τον μικρουλη μου!

    Για να βγει πιο ευκολα? εφαγα μαχαιρι.Θυμαμαι πιο πολυ πονεσαν τα ραματα................τωρα τα εσωτερικα...........τωρα τα εξωτερικα.............μου ελεγε η γιατροσ..........αφου ολο ρωτουσα..........τι κανετε????????Το μονο καλο ειναι πωσ οση ωρα με εραβε ειχα αγκαλιτσα το μωρακι μου!

     

    Μετα ομωσ δεν μπορουσα ουτε να καθισω απο τον πονο!!!

     

    Θυμαμαι καθομουν πλαγια κανονικα δεν μπορουσα.....

     

    Εικοσι μερεσ εκανα να καθισω περιπου καλα.....

     

    Στον δευτερο μου γιο λογω κρισησ πηγα στο νοσοκομειο........

    Με αλλο γιατρο, εκανα προκληση τοκετου αφου ο μπεμπακοσ δεν ελεγε να βγει!!!!!!!!ειχε περασει η πητ.

    Στο δευτερο γιο μου καταλαβα τουσ πονουσ τησ γεννασ!!!!!!!

    ΠΟΝΟΙ!!!!

    Ολοι ρωτουσαν κ απορουσαν γιατι δεν εκανεσ επισκληριδιο???????

    Ηθελα να το ζησω να φωναξω να καταλαβω !!!!!!!!!

    Αλλα και παλι, με εκοψε να το βοηθησουμε ειπε......

     

    Η αληθεια ειναι πωσ ΠΟΝΟΥΣΑ δεν μπορουσα να περπατησω να καθισω επιανα τα ραμματα ελεγα ποτε θα φυγουν........

     

    Απο το καλοκαιρι που γεννησα τον μικρο αν με ρωτησεισ περισσοτερο πονο ενιωθα μερα με τη μερα μεχρι να σαραντησω παρα ο πονοσ του τοκετου........τι να πω........

    ΔΕΝ ΧΩΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΒΓΟΥΝ?ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ?

    ΓΙΑΤΙ ΑΛΛΕΣ ΚΟΠΕΛΕΣ ΠΟΥ ΕΒΛΕΠΑ ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΧΑΡΑ ΑΝΕΤΕΣ?

     

    ΔΕΝ ΕΧΩ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΚΑΙΣΑΡΙΚΗΣ ΑΛΛΑ Η ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΤΟΚΕΤΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΙΟ ΑΣΦΑΛΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ Κ ΤΟ ΠΑΙΔΙ.....

     

    ΣΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΕΦΑΓΕΣ ΑΔΙΚΑ ΤΟ ΜΑΧΑΙΡΙ ΑΛΛΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΧΑΙΡΕΣΑΙ ΠΟΥ ΕΙΣΤΕ Κ ΟΙ ΔΥΟ ΚΑΛΑ!!!!!!

    ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΑΓΚΑΛΙΤΣΑ ΤΟ ΜΩΡΑΚΙ ΣΟΥ!!!!!!!!!!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Να σου ζησει το μπεμπακι!!!!!να ειναι γερο κ δυνατο!!!!!!!!

     

    Δεν ξερω για εσασ κοριτσια αλλα εγω 2 παιδια γεννησα φυσιολογικα ομωσ με πολλα εσωτερικα κ εξωτερικα ραματα.!!!!!!Πολλα κι ολας.Το μαχαιρι το εφαγα κ τισ 2 φορεσ παρολο που τα πιτσιρικια ηταν σχετικα μικρουλια.2800 ο μεγαλοσ 3070 ο μικροσ!!!!

     

    Στον πρωτο μου γιο εκανα επισκληριδιο (με τη γιατρο μου σε κλινικη)

    Την ωρα του τοκετου δεν καταλαβα ΤΙΠΟΤΑ!!!!!!!!!!!

    Αφου ηταν σαν ανεκδοτο πηγα με διαστολη 2 προσ 3 χωρισ πονο κ μετα απο 2 ωρεσ ειχα αγκαλια τον μικρουλη μου!

    Για να βγει πιο ευκολα? εφαγα μαχαιρι.Θυμαμαι πιο πολυ πονεσαν τα ραματα................τωρα τα εσωτερικα...........τωρα τα εξωτερικα.............μου ελεγε η γιατροσ..........αφου ολο ρωτουσα..........τι κανετε????????Το μονο καλο ειναι πωσ οση ωρα με εραβε ειχα αγκαλιτσα το μωρακι μου!

     

    Μετα ομωσ δεν μπορουσα ουτε να καθισω απο τον πονο!!!

     

    Θυμαμαι καθομουν πλαγια κανονικα δεν μπορουσα.....

     

    Εικοσι μερεσ εκανα να καθισω περιπου καλα.....

     

    Στον δευτερο μου γιο λογω κρισησ πηγα στο νοσοκομειο........

    Με αλλο γιατρο, εκανα προκληση τοκετου αφου ο μπεμπακοσ δεν ελεγε να βγει!!!!!!!!ειχε περασει η πητ.

    Στο δευτερο γιο μου καταλαβα τουσ πονουσ τησ γεννασ!!!!!!!

    ΠΟΝΟΙ!!!!

    Ολοι ρωτουσαν κ απορουσαν γιατι δεν εκανεσ επισκληριδιο???????

    Ηθελα να το ζησω να φωναξω να καταλαβω !!!!!!!!!

    Αλλα και παλι, με εκοψε να το βοηθησουμε ειπε......

     

    Η αληθεια ειναι πωσ ΠΟΝΟΥΣΑ δεν μπορουσα να περπατησω να καθισω επιανα τα ραμματα ελεγα ποτε θα φυγουν........

     

    Απο το καλοκαιρι που γεννησα τον μικρο αν με ρωτησεισ περισσοτερο πονο ενιωθα μερα με τη μερα μεχρι να σαραντησω παρα ο πονοσ του τοκετου........τι να πω........

    ΔΕΝ ΧΩΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΒΓΟΥΝ?ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ?

    ΓΙΑΤΙ ΑΛΛΕΣ ΚΟΠΕΛΕΣ ΠΟΥ ΕΒΛΕΠΑ ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΧΑΡΑ ΑΝΕΤΕΣ?

     

    ΔΕΝ ΕΧΩ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΚΑΙΣΑΡΙΚΗΣ ΑΛΛΑ Η ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΤΟΚΕΤΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΙΟ ΑΣΦΑΛΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ Κ ΤΟ ΠΑΙΔΙ.....

     

    ΣΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΕΦΑΓΕΣ ΑΔΙΚΑ ΤΟ ΜΑΧΑΙΡΙ ΑΛΛΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΧΑΙΡΕΣΑΙ ΠΟΥ ΕΙΣΤΕ Κ ΟΙ ΔΥΟ ΚΑΛΑ!!!!!!

    ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΑΓΚΑΛΙΤΣΑ ΤΟ ΜΩΡΑΚΙ ΣΟΥ!!!!!!!!!!!!

     

     

     

     

     

     

    ΚΑΙ ΜΙΑ ΣΗΜΕΙΩΣΗ!!!!!!!!!ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΠΑΡΑΛΙΓΟ ΘΑ ΜΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΚΑΙΣΑΡΙΚΗ ΓΙΑΤΙ ΦΟΒΟΜΟΥΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΤΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΓΙΑΤΡΟΥ !!!!!!!!!!!!!ΣΠΡΩΞΕ ΚΑΛΑ ΕΛΕΓΕ ΓΙΑΤΙ ΑΛΛΙΩΣ ΣΟΥ ΤΡΑΒΑΩ ΜΙΑ ΚΑΙΣΑΡΙΚΗ!!!!!!!!!!!!!ΑΦΟΥ ΕΧΕΙΣ ΚΑΝΕΙ Κ ΕΠΙΣΚΛΗΡΙΔΙΟ!!!!!!!!!!

     

    Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΧΕ Κ ΔΙΚΙΟ ΑΦΟΥ ΜΗΝ ΑΝΤΕΧΟΝΤΑΣ ΤΟ ΠΟΝΟ ΣΦΙΓΓΟΜΟΥΝ Κ ΕΛΕΓΕ ΘΑ ΠΝΙΞΩ ΤΟ ΜΩΡΟ!!!!!ΠΑΝΤΩΣ ΑΝΕΦΕΡΕ Κ ΕΚΕΙΝΟΣ ΚΑΙΣΑΡΙΚΗ!!!!!

     

     

    ΜΗΠΩΣ ΕΙΝΑΙ Η ΕΥΚΟΛΗ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ??????

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    ΚΑΙ ΜΙΑ ΣΗΜΕΙΩΣΗ!!!!!!!!!ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΠΑΡΑΛΙΓΟ ΘΑ ΜΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΚΑΙΣΑΡΙΚΗ ΓΙΑΤΙ ΦΟΒΟΜΟΥΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΤΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΓΙΑΤΡΟΥ !!!!!!!!!!!!!ΣΠΡΩΞΕ ΚΑΛΑ ΕΛΕΓΕ ΓΙΑΤΙ ΑΛΛΙΩΣ ΣΟΥ ΤΡΑΒΑΩ ΜΙΑ ΚΑΙΣΑΡΙΚΗ!!!!!!!!!!!!!ΑΦΟΥ ΕΧΕΙΣ ΚΑΝΕΙ Κ ΕΠΙΣΚΛΗΡΙΔΙΟ!!!!!!!!!!

     

    Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΧΕ Κ ΔΙΚΙΟ ΑΦΟΥ ΜΗΝ ΑΝΤΕΧΟΝΤΑΣ ΤΟ ΠΟΝΟ ΣΦΙΓΓΟΜΟΥΝ Κ ΕΛΕΓΕ ΘΑ ΠΝΙΞΩ ΤΟ ΜΩΡΟ!!!!!ΠΑΝΤΩΣ ΑΝΕΦΕΡΕ Κ ΕΚΕΙΝΟΣ ΚΑΙΣΑΡΙΚΗ!!!!!

     

     

    ΜΗΠΩΣ ΕΙΝΑΙ Η ΕΥΚΟΛΗ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ??????

     

    Ρητορική η ερώτηση, να υποθέσω! Απαράδεκτοι οι γιατροί. Συμπεριφορά σε επίτοκο είναι αυτή;! Σφιγκόσουν και θα το'πνιγες;! Ε, βέβαια! Αν έχεις αυτόν να σου λέει ό,τι λέει... Όσων αφορά την περινεοτομή, όχι, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΠΑΝΤΑ. Αλλά εδώ επειδή σε έχουν να γεννάς στο μπουμ, που είναι η χειρότερη στάση, παρεμβαίνουν για να μην σκιστείς χειρότεα από μόνη σου. Σπάνια θα έπρεπε να γίνεται κι όχι ως ρουτίνα.


    I believe in miracles, they happen every day:mrgreen:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    ποσο διαφορετικα βιωσαμε την καισαρικη και κυριως με ποσο διαφορετικο αποτελεσμα:(

    για μενα ηταν η μονη ελπιδα να σωθει το μωρακι και να ακουσω το κλαμα του,ολα ολα περιγραφεις τα περασα αλλα ισως απο το αγχος για το μωρο περασαν στο μυαλο μου απλα σαν κομματι τοκετου

    δυστυχως το μωρακι μου δεν τα καταφερα και εγω απλα σκεφτομαι πως θα ξαναπερασω μια εγκυμοσυνη και στο τελος να γυρισω σπιτι λεχωνα χωρις μωρακι,σε ενα δωματιακι που απλα εχω κλεισει την πορτα και με τρελαινει η σκεψη οτι δεν θα δεχτει ποτε ακουσμα απ μτο κλαμα του

    ευχομαι το μωρακι να σε κανει να τα ξεχασεις ολα γρηγορα

     

    δεν ειχα διαβασει τα ασχημα νεα κ εχω παθει σοκ...κοριτσακι κουραγιο!κανε υπομονη,τα χω περασει κ γι αυτο στο λεω,καποια στιγμη θα αισθανθεις ξανα οπως πρωτα...μην βιαζεσαι,σιγα σιγα ολα θα ξαναβρουν τους ρυθμους τους,,σου κανω μια μεγαλη αγκαλια!

    Νεραιδουλα μου εισαι ΜΑΝΟΥΛΑ με ενα γερο μωρακι,ολα τ'αλλα δεν εχουν νοημα!!!πιστεψε με δεν εχει νοημα πως αποκτας το παιδι σου,νοημα εχει το ιδιο το παιδι!!!να στε καλα κ παντα ευτυχισμενοι!!!


    χαμογελα τρελλα κ ολα θα πανε μια χαρα

    8kg4p3.png

     

     

    το αγορακι μου ειναι η ζωη μου ολη!!!!!!!!!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ποσεσ φορεσ διαβασα την ιστορια σου.......

    δεν μπορω ομωσ να βρω λογια, τι να σου πω?

     

    μονο πωσ σου κανω μια μεγαλη αγκαλια και σου δινω μια ευχη μεσα απο την καρδια μου.......να εχεισ μελλοντικα μια ομαλη εγκυμοσυνη, ενα καλο τοκετο και σαν λεχωνα να γυρισεισ στο σπιτι σου με ενα γερο μωρακι............!!!!!!!!!!!!!ευχομαι να ειναι διαπλατα η πορτα του δωματιου του ανοιχτη και απο μεσα να ακουγονται παιδικα χαμογελα.....!!!!!!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Σημασία έχει γλυκιά μου tingerbell ότι το μωράκι σου είναι γερό και εσύ το ίδιο! Όσο τραυματική και αν ήταν η εμπειρία του τοκετού, αυτό δεν σημαίνει ότι και η επόμενη γέννα σου (όποτε με το καλό αποφασίσετε για δεύτερο) θα είναι το ίδιο δυσάρεστη. Απόλαυσε τις στιγμές με το μωράκι σου και άσε για αργότερα την αναζήτηση άλλου γιατρού.

    Να σας ζήσει το μωράκι!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    γειά σας κορίτσια, διάβασα τις ιστορίες σας και σε πολλές στιγμές δάκρυσα αλλά και χαμογέλασα. Ειμαι έγκυος στο πρώτο μου μωράκι και προσπαθώ να ενημερώνομαι όσο περισσότερο μπορώ. 'Εχω εμπιστοσύνη στον γιατρό μου αλλά πάντα φοβάμαι μη προσπαθήσουν να με κοροιδέψουν τις δύσκολες εκείνες ώρες. Προτιμώ να γεννήσω φυσιολογικά, αλλά αν για το καλό του μωρού ή της υγείας μου πρέπει να κάνω καισαρική οκ. Αυτό που ήθελα να ρωτήσω είναι το πρακτικό δίδαγμα των ιστοριών σας.. Αν κατάλαβα καλά,...

     

    - Δε πάμε στο νοσοκομείο μέχρι την τελευταία στιγμή που καταλαβαίνουμε πως γεννάμε...? Γιατί αλλιώς βιάζουμε την κατάσταση και μπαίνουμε σε διαδικασίες που βολεύουν τους γιατρούς αλλά όχι τόσο εμάς..?Και ποιά είναι η τελευταία στιγμή..? Το σπάσιμο των νερών...? Την διαστολή πως την καταλαβαίνουμε..? Και μέχρι τα τελικά αυτά στάδια το καλύτερο είναι να καθόμαστε σπίτι και να προσπαθούμε να περπατάμε πολύ..?

     

    σας ευχαριστώ πολύ!


    d8gLp3.png

     

    iXW1p2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Τη διαστολή δεν μπορούμε να την καταλάβουμε εμείς, μόνο η μαία ή ο γιατρός μπορεί να τη "μετρήσει" εξετάζοντας τον κόλπο σου με το χέρι.

     

    Για μένα το καλύτερο είναι, αν υπάρχει φυσικά η δυνατότητα, να έχεις κοντά σου μια έμπειρη μαία υπέρ του φυσιολογικού τοκετού που θα σε κατευθύνει κατάλληλα. Με το καλό.


    FLcUp3.png0BQfp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Τη διαστολή δεν μπορούμε να την καταλάβουμε εμείς, μόνο η μαία ή ο γιατρός μπορεί να τη "μετρήσει" εξετάζοντας τον κόλπο σου με το χέρι.

     

    Για μένα το καλύτερο είναι, αν υπάρχει φυσικά η δυνατότητα, να έχεις κοντά σου μια έμπειρη μαία υπέρ του φυσιολογικού τοκετού που θα σε κατευθύνει κατάλληλα. Με το καλό.

     

    Miriki σε ευχαριστώ πολύ για την απάντηση σου. Χρήσιμη η συμβουλή σου και σκέφτομαι σοβαρά να κινηθώ προς αυτή την κατεύθυνση όταν είναι ο καιρός. Τώρα με τον γιατρό δε ξέρω πως το χειρίζεται κανείς, να του πω πως αποφάσισα να έχω μαία? και αν δεν επιτρέπεται βάση πολιτικής του νοσοκομείου? Ο ίδιος πάντως δεν νομίζω να έχει δική του μαία, θα την είχα δει λογικά. Μαία λοιπόν υπερ του φυσιολογικού τοκετού, και αν είμαι τυχερή , να προωθεί και τον θηλασμό..Και πάλι σε ευχαριστώ πολύ!


    d8gLp3.png

     

    iXW1p2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Στα μαθηματα ψυχοπροφυλακτικής στο ΕΛΕΝΑ, μας είχαν πει:

    πάμε αμέσως στο νοσοκομείο αν σπάσουν τα νερα και δεν είναι διαυγή (είναι πράσσινα ή καφέ)

    πάμε γρηγορα (αφου κάνοιυμε μπανιο κλπ) αν σπασουν τα νερα και είναι διαυγή

     

    πάμε στο νοισοκομειο όταν οι πόνοι είναι τουλάχιστον ανα 10 λεπτο (όχι νωρίτερα)

     

    Αν εχεις τι δυνατότητα να πας να τα παρακολουθήσεις θα σε βοηθήσουν αρκετα ειδικά στο θέμα του θηλασμού!


    o6oy.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα