Δεμ αντέχω άλλο την κατάσταση που ζούμε

[Dionysia]

Θέλω κάπου να πω τον πόνο μου και δυστηχώς δεν έχω κανέναν που να είναι σε θέση να ακούσει. Από το καλοκαίρι και μετά όλα πηγαίνουν τόσο άσχημα. Εγώ και ο άντρας μου δουλεύουμε στην ίδια εταιρεία πληροφορικής η οποία αποφάσισε από τον Μάη και μετά να μην πληρώνει . Μας είπαν ότι δεν πρόκειται να ξαναπληρώσουν. Εγώ έγκυος στον έβδομο. Από την στεναχώρια που δεν θα είχα λεφτά να πληρώσω το Νοσοκομείο και την αγωνία εάν θα καταφέρουμε να πάρουμε τα λεφτά από το ΙΚΑ και την απίστευτη στεναχώρια για την όλη κατάσταση γεννάω πρόωρα ένα μήνα πριν τη μπέμπα.Η μπέμπα στην θερμοκοιτίδα.Πόνος αγωνία και τύψεις. Ευτυχώς την πήραμε μετά από 10 μέρες. Ψηφίζόταν τότε το μνημόνιο και εγώ να παρακαλάω μέσα μου να μην χρεοκοποήσουμε για να πάρουμε τα λεφτά από το ΙΚΑ για να μπορέσω να πληρώσω και να ζήσω τα παιδιά μου μέχρι να δούμε τι θα κάνουμε. Τόσο αξιολύπητες σκέψεις έκανα. Ουσιαστικά είμαστε και οι δυο άνεργοι τόσους μήνες.Πέρασε το καλοκαίρι χωρίς τίποτα να αλλάζει.Κανένας λόγος για τα λεφτά που μας χρωστάει η εταιρεία που δουλεύουμε.

Η μπέμπα παρουσίασε αλλεργία στο γάλα με αποτέλεσμα να χρειάζομαι 100 ευρώ την βδομάδα για γάλα.Έξοδα έξοδα έξοδα και εγώ να μην μπορώ να ηρεμήσω και να χαρώ τα παιδάκια μου και να μην έχω λεφτά να πληρώσω.Εγώ να νιώθω ανήμπορη στο έλεος των καταστάσεων. Εγώ που πάντα πέταγα από την αισοδοξία και την αυτοπεποίθηση να είμαι ένα φοβισμένο κουρέλι. Η μπέμπα στο νοσοκομείο γιατί σταμάτησε να τρώει, άλλη απίστευτη στεναχώρια και αγωνία Ακόμα δεν μας έχουν δώσει γνωμάτευση από το νοσοκομείο για να δω εάν θα πάρω τίποτα πίσω. Ευτυχώς οι γονείς μας μας έχουν στηρίξει πάρα πολύ οικονομικά και ηθικά και για αυτό τους ευχαριστώ πάρα πολύ και χάρη αυτούς έχουμε ζήσει και τόσους μήνες χωρίς εισόδημα.

Πως καταντήσαμε όμως έτσι βρε κορίτσια; Είμαστε αξιοπρεπάστοι άνθρωποι με τις ανώτατες σπουδές μας και σε λίγο δεν θα μπορούμε καν να επιβιώσουμε. Και όχι μόνο αυτό. Δεν θέλω την ελευμοσύνη κανενός. Εγώ ήμουν τόσο δυαντή και έχω καταντήσει τόσο αδύναμη και φοβισμένη. Πως μας φέρανε έτσι σε αυτή την κατάσταση δεν έχω καταλάβει. Πόσο χειρότερα μπορούν να γίνουν τα πράγματα διοτι ειλικρινά δεν αντέχω άλλο.

Θέλω να ζήσω εγώ και τα παιδιά μου. Δεν με νοίαζει τόσο η φτώχια την αντέχω άλλωστε ποτέ δεν είχα ποτέ πολλά. Θέλω πίσω την ελπίδα μου και την χαρά μου. Θέλω πίσω τα όνειρα μου για μένα και τα παιδιά μου. Θέλω να ξυπνάω με τον άντρα μου αγαπημένοι και όχι μες στα νέυρα και το άγχος για την κατάσταση μας. Ειλικρινά δεν αντέχω. Θέλω όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας απλά να καταγαλιάσουν να τελειώσουν. Πόσο πόλεμο μπορούμε να αντέξουμε ; Ειλικρινά δεν αντέχω άλλο.

Συγνώμη για το μεγάλο θέμα και τις σκόρπιες σκέψεις

[Elenaki25]

Dionysia υπομονη!! Όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε δυστυχώς και αν δεν ξεκουμπιστούν όλοι αυτοί που μας έχουν φτάσει σε αυτό το σημείο, δεν πρόκειται να δούμε προκοπή!! Και εμένα με απολύουν αυτόν τον μήνα όχι επειδή υπάρχει πρόβλημα στην εταιρεία αλλά λόγω εσωτερικών περικοπών. Τι να κάνεις?? Τυχεροί είναι πια όσοι μπορούν να δώσουν πέντε φάσκελα και να φύγουν για εξωτερικό!!!

[demi]

Αν υποθεσουμε οτι δεν μπορουμε να φυγουμε το μονο που μπορουμε να κανουμε ειναι υπομονη και να σκεφτουμε αλλες λυσεις..

δυστυχως η χωρα ειναι σε αδιεξοδο και φταινε ΟΛΟΙ οι κυβερνωντες ..οποιος και να ερθει τωρα δεν μπορει να μας σωσει..πρεπει να ειμαστε ετοιμοι για πολυ φτωχεια..δυστυχως.

[esta76]

Κοπέλα μου, υπομονή!Ολος ο κόσμος στην ίδια περίπου κατάσταση βρίσκεται.Κι αν δεν έχει ουσιαστικό πρόβλημα ακόμα, είναι τόσο αρνητικό το κλίμα που βιώνουμε την κατάθλιψη, λες κας μας έχει σκεπάσει όλους σαν σύννεφο.

Είναι πολύ δύσκολη η κατάσταση, όπως την περιγράφεις και δεν ξέρω τι να σου πω, υπομονή, μα πόση πια να δείξουμε όλοι μας.

Σε καταλαβαίνω, γιατί κι εγώ είμαι χωρίς δουλειά, έχω ένα μωράκι και νιώθω συνεχώς ότι δεν μπορώ να του προσφέρω τίποτα περισσότερο από την αγάπη και την φροντίδα μου. Είναι τρομερό να διανύουμε την καλύτερη περίοδο στη ζωή μας κι αντί να χαιρόμαστε τα παιδιά μας να κάνουμε μαύρες σκέψεις και να ζούμε μέσα στην αβεβαιότητα...

[aasimak]

Τι να πεις; και δυστυχώς το πηγάδι δεν έχει πάτο. Δε ξέρουμε τι άλλο μας περιμένει. Θα γίνουμε μια χώρα με παμφτωχους και πάμπλουτους , το μονο που μας κρατάει ακόμα ειναι η βοήθεια από γονεις. Δε μπορω να σου πω να μη στεναχωριεσαι είναι δύσκολο να το κάνεις, και δυστυχώς άθελα σου το μεταφέρεις και στο μωρο σου. Να σου ευχηθώ να φιλοτιμηθούνε να δώσουνε κανένα μισθο στην εταιρεία σου, γιατι και οι εταιρειες το έχουν παραξηλώσει. Δε λέω πολλες έχουν πρόβλημα ρευστότητας αλλά πολλές δεν έχουν και απλα δεν πληρώνουν. Στην αναμπουμπουλα χαίρεται ο λύκος.

[momitsi]

δεν εισαι μονη σου.....υπομονη!

[Ηλίανθος3]

Yπομονή.... τα παιδάκια σου να είναι καλά κι έχει ο Θεός.

Θα μου πεις εμείς δεν έχουμε...αλλά αν πιάσεις πάτο δεν μπορεί παρά να αρχίσεις κάποια στιγμή να σηκώνεσαι.

Εύχομαι το καλύτερο και περαστικά στη μικρούλα.

[dorasky80]

Διονυσια μου ειμαι και εγω ανεργη με παιδια και δυστυχως δεν ειμαστε οι μονες.Εχεις δικιο εχουμε παψει να κανουμε ονειρα.Εγω πολλες φορες αισθανομαι οτι εχω γερασει και ας ειμαι μονο 28χρονων.Ψυχολογικη κυριως κουραση,ρουτινα,μελαγχολια.Προσπαθω ομως[ ετσι που μας εκαναν οι πολιτικοι]να περναω με τα λιγα καθως και να εχω κοντα μου την οικογενεια μου,τους φιλους τα παιδια μου και να μοιραζομαι τις χαρες[λιγες εχουν μεινει]και τις λυπες μαζι τους.Αυτο μονο με βοηθαει πλεον εφοσον ειναι δυσκολο να βρουμε δουλεια πρεπει να ειμαστε δυνατοι και σαν μια γροθια να αντιδρασουμε ολοι για αυτα που μας κανουν επιτελους.Καλη δυναμη και κουραγιο.........

[Katerina.S]

όλος ο κόσμος στην ίδια κατάσταση είναι, δυστυχώς, θεωρώ πως ζούμε μια σύγχρονη κατοχή...όμως βρε κορίτσια η ελλάδα έχει περάσει απο κατοχές και κατοχές και πάλι καταφέραμε να σηκωθούμε, θέλω να πιστεύω πως πάλι το ίδιο θα γίνει.

έχω την ανάγκη να σκέφτομαι θετικά...έχω την ανάγκη να βάλω λίγο χρώμα στην ζωή μου...δεν μπορώ άλλο να βλέπω και να τα ακούω όλα αυτά.

ξέρω πως δυστυχώς τα πράγματα είναι πααααρα πολύ άσχημα...αλλά βρε κορίτσια...έχω την ανάγκη να πιστέψω πως θα αλλάξουν γιατί μόνο έτσι θα έχω την δύναμη να το πολεμήσω...

όπως μάθαμε να ζούμε με τα πολλά θα μάθουμε να ζούμε και με τα λίγα...δεν έχουμε άλλη λύση.

[luna 82]

Μην απογοητευσε...δυστυχως ολοι ειμαστε στην ιδια κατασταση!!Να χαιρεσε για αυτα που εχεις, τα παιδακια σου,τον αντρα σου και γονεις που σας αγαπανε και την υγεια σας!!Τα οικονομικα μας εχουν διαλυσει ολους αλλα που θα παει θα φτιαξουν τα πραγματα!!χειροτερα δεν μπορει να γινουν!!

[Dionysia]

Δεν μπορεί να το χωρέσει το μυαλό μου σε τι κόσμο φέραμε τα παιδιά μας. Δεν με παρηγορεί που είμαστε πολλοί στην ίδια κατάσταση. Με εξοργίζει. Μακάρι να είμουν μόνο εγώ σε αυτή την κατάσταση. Τότε θα υπήρχε ελπίδα να βρω γρήγορα μια άλλη δουλειά, ελπίδα να γεμίσει πάλι χαρά το σπίτι μου.

Υπομονή κάνω τόσο καιρό. Μας πέσαν όμως τόσα πολλά και κάπου φτάνω στο οριακό σημείο μηδέν που δεν μπορώ πια να ανταπεξέλθω σε απλά πράγματα.

Το ξέρω ότι δεν μπορώ να κάνω τίποτα τώρα και αυτό είναι το χειρότερο. Άνθρωποι γεμάτοι ζωή και ενεργητικότητα να νιώθουν ανήμποροι και κουρασμένοι.

Αυτό όμως που με τρομάζει περισσότερο είναι ο φόβος που νιώθω. Όταν φοβάσαι σταματάς να ζεις και εμείς που έχουμε παιδιά δεν έχουμε κανένα περιθώριο να βουλιάξουμε στις σκέψεις και στους προβληματισμούς μας.

Μακάρι κορίτσια να έχει όλο αυτό κάποιο τέλος. Μακάρι...

[DALIA]

. Δεν με παρηγορεί που είμαστε πολλοί στην ίδια κατάσταση. Με εξοργίζει. ...

 

δεν έχω ξανακούσει πιο σωστή κουβέντα...

[papmar]

Την Κυριακή έπιασε το παράπονο τον άντρα μου, δουλεύουμε και οι δύο από τα 18 μας, πως καταντήσαμε έτσι... Τώρα πάει να πάρει χρήματα από τον πατέρα του για να πληρώσουμε την ασφάλεια του αυτοκινήτου... έναν τσιγκούνη, αυταρχικό άνθρωπο, πέσαμε στην ανάγκη του... κουράγιο...

[χριστινάκι π.]

Κουράγιο Διονυσία μου...Από προβλήματα δυστυχώς να φάν και οι κότες όλοι....

 

Πολύ πιθανό στον τομέα της δουλειάς σου να μην μπορείς να βρεις, αλλά έχεις σκεφτεί να καταγγείλεις την εταιρεία για να καταβάλλει τα δεδουλευμένα και εσύ να πας να δουλέψεις οπουδήποτε;;;Καθαρίστρια, baby sitter (την εμπειρία την έχεις αφού έχεις παιδιά), στα jumbo, everest, zara, οπουδήποτε και παράλληλα να ψάχνεις για κάτι στο επάγγελμα σου;;;Ξέρω πόσο δύσκολο είναι να κάνεις τέτοιο κοινωνικο-επαγγελματικό άλμα προς τα κάτω (έχω κι εγώ ανώτατες σπουδές) αλλά τι να κάνεις, κάπως πρέπει να ζήσεις...

 

Επίσης, ίσως μπορείτε να ψάξετε τις θέσεις εργασίας στο εξωτερικό μιας και ο τομέας σας έχει ζήτηση...

 

Να είστε όλοι καλά στην υγεία σας, πάνω απ'όλα...

[Luce]

Tα ίδια με εσένα Διονυσία νιώθω κι εγώ δυστυχώς. 2 άνεργοι στο σπίτι, είχαμε όλα τα καλά και μας ζήλευαν και τώρα άγχος και αγωνία. Αβάσταχτη η καθημερινότητα και τα παιδιά να στερούνται. Κάποια στιγμή θα πρέπει να σταματήσουμε να είμαστε αδρανείς και να αποφασίσουμε να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Πόσο πια θα πρέπει να εξαθλιωθούμε ακόμη για να αντιδράσουμε; Αν δεν ήταν οι παπούδες που σώζουν την κατάσταση με την σύνταξη κι αν δεν ήταν ενωμένη η Ελληνική οικογένεια θα ήμασταν ακόμη χειρότερα. Ζούμε δυστυχώς από τα έτοιμα και από την ελεημοσύνη των δικών μας. Μια ολόκληρη γενιά προδομένη και με ψαλιδισμένα φτερά. Θα πρέπει να αγγίξουμε πάτο για να δώσουμε μια ώθηση με το πόδι να σηκωθούμε! Δεν έχει παρακάτω από τον πάτο! Και είμαστε πολύ κοντά στο να τον αγγίξουμε. Ελπίζω μόνο η άνωση να είναι γρήγορη και να μην χρειαστεί να δοκιμαστούμε για πολύ ακόμη. Οπότε κουράγιο σε όλους!

[χριστινάκι π.]

Κοριτσάκια μου γλυκά, εσείς οι άνεργες που έχετε και παιδάκια, γιατί δεν ρίχνετε μια ματιά στις αγγελίες του φόρουμ;;Απ'ότι έχω καταλάβει πολλές ζητούν baby sitter...Έλα να βοηθήσουμε η μία την άλλη, δώστε ένα χέρι να σηκωθούν οι συμφορουμίτισσες!!!!!!!!!!!!!!:D:D:D:D:D

[Luce]

αλλά έχεις σκεφτεί να καταγγείλεις την εταιρεία για να καταβάλλει τα δεδουλευμένα και εσύ να πας να δουλέψεις οπουδήποτε;;;

Και να καταγγείλει την εταιρεία μέχρι να εκδικαστεί η υπόθεση με τις αναβολές κλπ θα περάσουν 2-3 χρόνια. Και ο άντρας μου ήταν απλήρωτος όταν απολύθηκε, δεν πήρε αποζημίωση, η εταιρεία του χρωστάει 15 χιλιάδες ευρώ, έκανε την καταγγελία και περιμένει να εκδικαστεί εδώ και ενάμισυ χρόνο. Όσο για δουλειές είναι πιο εύκολο να απολύσουν παρά να προσλάβουν σε οποιαδήποτε δουλειά, ακόμη και αυτή μιας καθαρίστιας. Δεν θέλω να απογοητεύσω την φίλη μας αλλά αυτή είναι η ζοφερή πραγματικότητα. Το να δοκιμάσει κανείς βέβαια δεν βλάπτει, δεν ξέρεις ποτέ τι γίνεται! Μακάρι να περάσει όλο αυτό σύντομα κορίτσια!

[Little Monkey]

Πως καταντήσαμε όμως έτσι βρε κορίτσια; Είμαστε αξιοπρεπάστοι άνθρωποι με τις ανώτατες σπουδές μας και σε λίγο δεν θα μπορούμε καν να επιβιώσουμε. Και όχι μόνο αυτό. Δεν θέλω την ελευμοσύνη κανενός. Εγώ ήμουν τόσο δυαντή και έχω καταντήσει τόσο αδύναμη και φοβισμένη. Πως μας φέρανε έτσι σε αυτή την κατάσταση δεν έχω καταλάβει. Πόσο χειρότερα μπορούν να γίνουν τα πράγματα διοτι ειλικρινά δεν αντέχω άλλο.

Να σου πω κάτι, εγώ το έχω φιλοσοφήσει αλλιώς το θέμα. Η κατάσταση που ζούμε είναι πρωτόγνωρη. Δεν φταίω εγώ που δεν έχω δουλειά, δεν φταις εσύ που δεν πληρώνεσαι. Συνεπώς γιατί να σκάω και να στεναχωριέμαι; Μπορώ να κουνήσω το μαγικό ραβδί για να σταματήσει η οικονομική κρίση; Όχι. Θα αλλάξει κάτι αν είμαι συνέχεια θυμωμένη; Όχι. Θα κερδίσω κάτι από το να μεταφέρω την ανησυχία μου στο παιδί; Σίγουρα όχι. Άρα κοιτάω να βολευτώ όπως όπως μέχρι να φτιάξουν τα πράγματα. ΑΡΝΟΥΜΑΙ να χαραμίσω τους πρώτους μήνες της ζωής του γιου μου ανησυχώντας για το τι θα γίνει στο μέλλον, εφόσον δεν μπορώ να κάνω κάτι για να το επηρεάσω. Ζω με λιγότερα ΚΑΙ με ελεημοσύνες, και κάνω υπομονή. Αφού οι γονείς μου μπορούν, γιατί να μην με βοηθήσουν; Όποιος μπορεί ας με βοηθήσει και όποιον μπορώ θα βοηθήσω εγώ, μέχρι να ορθοποδήσουμε όλοι.

[χριστινάκι π.]

Και να καταγγείλει την εταιρεία μέχρι να εκδικαστεί η υπόθεση με τις αναβολές κλπ θα περάσουν 2-3 χρόνια. Και ο άντρας μου ήταν απλήρωτος όταν απολύθηκε, δεν πήρε αποζημίωση, η εταιρεία του χρωστάει 15 χιλιάδες ευρώ, έκανε την καταγγελία και περιμένει να εκδικαστεί εδώ και ενάμισυ χρόνο. Όσο για δουλειές είναι πιο εύκολο να απολύσουν παρά να προσλάβουν σε οποιαδήποτε δουλειά, ακόμη και αυτή μιας καθαρίστιας. Δεν θέλω να απογοητεύσω την φίλη μας αλλά αυτή είναι η ζοφερή πραγματικότητα. Το να δοκιμάσει κανείς βέβαια δεν βλάπτει, δεν ξέρεις ποτέ τι γίνεται! Μακάρι να περάσει όλο αυτό σύντομα κορίτσια!

 

Ναι, το είπα επειδή τους ξεκαθάρισαν ότι δεν θα πληρωθούν...Ίσως αν τους ζητήσουν να τους απολύσουν για να μπουν στο ταμείο;;;;;;;Είναι αυτό πιθανό Διονυσία;;;Γιατί αν μπείτε και οι δύο ταμείο ανεργίας και πάρετε και τα επιδόματα για τα παιδιά κάτι γίνεται...Φυσικά θα πρέπει να αποποιηθείτε του δικαιώματος αποζημίωσης, αλλά κομμάτια να γίνει....

[χριστινάκι π.]

Να σου πω κάτι, εγώ το έχω φιλοσοφήσει αλλιώς το θέμα. Η κατάσταση που ζούμε είναι πρωτόγνωρη. Δεν φταίω εγώ που δεν έχω δουλειά, δεν φταις εσύ που δεν πληρώνεσαι. Συνεπώς γιατί να σκάω και να στεναχωριέμαι; Μπορώ να κουνήσω το μαγικό ραβδί για να σταματήσει η οικονομική κρίση; Όχι. Θα αλλάξει κάτι αν είμαι συνέχεια θυμωμένη; Όχι. Θα κερδίσω κάτι από το να μεταφέρω την ανησυχία μου στο παιδί; Σίγουρα όχι. Άρα κοιτάω να βολευτώ όπως όπως μέχρι να φτιάξουν τα πράγματα. ΑΡΝΟΥΜΑΙ να χαραμίσω τους πρώτους μήνες της ζωής του γιου μου ανησυχώντας για το τι θα γίνει στο μέλλον, εφόσον δεν μπορώ να κάνω κάτι για να το επηρεάσω. Ζω με λιγότερα ΚΑΙ με ελεημοσύνες, και κάνω υπομονή. Αφού οι γονείς μου μπορούν, γιατί να μην με βοηθήσουν; Όποιος μπορεί ας με βοηθήσει και όποιον μπορώ θα βοηθήσω εγώ, μέχρι να ορθοποδήσουμε όλοι.

 

Πολύ, πολύ σωστά τα λες και μπράβο για τη στάση σου!Μην ανησυχείς για ό,τι μπορείς να αλλάξεις και για ό,τι δεν μπορείς να αλλάξεις, λένε οι Κινέζοι!

[Little Monkey]

Μην ανησυχείς για ό,τι μπορείς να αλλάξεις και για ό,τι δεν μπορείς να αλλάξεις, λένε οι Κινέζοι!

Έτσι το σκέφτομαι κι εγώ. Επιπλέον είχα δύσκολη εγκυμοσύνη και το μωρό παραλίγο να το χάσω. Όταν με πιάνουν οι μαύρες μου σκέφτομαι πόσο πιο χάλια θα ήμουν αν είχε συμβεί το μοιραίο, είτε είχα χρήματα είτε όχι, και λέω ότι αφού το μωρό είναι καλά, δεν πρέπει να στεναχωριέμαι για τίποτα.

[Linguini]

Καλησπέρα κορίτσια. Δυστυχώς Διονυσία είσαι μέσα στο μυαλό μου, στην καθημερινότητα μου και η δική σου πραματικότητα είναι και δική μου. Δεν θα σου πω με τίποτα να μην στεναχωρίεσαι και να μην αγχώνεσαι γιατί ξερω οτι δεν γίνεται με τίποτα. Λύσεις δεν έχω θα σου παρουσιάσω, όμως θα σου πώ οτι το μεν ταμείο σε καμία περίπτωση δεν είναι λύση, είναι κατι εντελώς προσωρινό και αμφίβολο αν θα συνεχιστεί. Η δε καταγγελία και οι δικαστικές διαμαχες με αφεντικά μέγα σφάλμα! Και όλα αυτά στα λέω γιατί είμαι σε αυτή την κατασταση και χειρότερο δεν υπάρχει, αναβολές χρόνων και απο το πουθενά εχθροί. Εμείς λοιπον επειδή πέρασε 1 1/2 χρόνος έτσι και αφου ξεζουμίσαμε τους γονείς μας και αφού εξαντλήσαμε όλα μας τα ψυχικά και οικονομικά αποθέματα φεύγουμε οικογενειακώς. Εντός Ελλάδος, ωστόσο ως οικονομικοί μετανάστες γιατί αυτό είμαστε.Απο νοικοκυραίοι, οικονομικά ανεξαρτητοι και νομοταγείς ξεσπιτωνόμαστε και το κυριότερο θα εργαστούμε σε εντελώς ασχετες δουλειές απο τις σπουδες και απο την "καριέρα" που έχουμε. Αν όλα αυτά σου λένε κάτι θα σου πώ κ απο που αντλώ και κουράγιο. Απο τα παιδιά μας και απο τον Θεό. Αυτά είναι τα μόναδικά που μας απέμειναν. Υπομονή και να προσέχεις την οικογένειά σου, αυτοί βάλθηκαν να μας διαλύσουν.....Α ξέχασα καλό μήνα!!!

[Dionysia]

Κορίτσια έχετε όλες δίκιο.

Υπάρχουν μέρες καλές που η αισιοδοξία είναι πιο ισχυρή και άλλες δυστυχώς που ότι και να κάνω δεν μπορώ να τα βλέπω όλα καλά.

Σίγουρα δεν φταίω εγώ για την κρίση αλλά λόγω μάλλον χαρακτήρα η αδυναμία μου τώρα να μπορώ να αλλάζω άμεσα και αποτελεσματικά τις καταστάσεις με κάνει δυστυχισμένη.

Δουλεύω από τα 16 μου σε διάφορες δουλειές για να σπουδάσω και τίποτα δεν μου χαρήστηκε στη ζωή. Μια ζωή αγωνίζομαι. Τώρα νιώθω ότι δεν έχω΄πολλές δυνατότητες. Αυτό είναι το πρόβλημα. Μπορώ και θα κάνω οποιαδήποτε δουλειά χρειαστεί και βρω ελπίζω στο μέλλον.

Πολλαπλά προβλήματα που ζητούν άμεσα λύση με εξαντλούν.

Είναι πρωτόγνωρο αυτό που ζούμε αλλά δεν μπορώ να το δεχτώ έτσι αβίαστα. Μέσα μου ένα κομμάτι επαναστατεί.

Ποτέ δεν είχα πολλά λεφτά απλά ζούσα αξιοπρεπώς χωρίς πολλά πολλά και ήμουν ευτυχισμένη. Τώρα νιώθω να μας κόβουν τα φτερά μας και όλα αυτά για να πλουτίσουν μαλλον κάποιοι.

 

Luce νομίζω ότι εξέφρασες με τον καλλίτερο δυνατό τρόπο αυτά που δεν μπορώ να πω εγώ

 

Little monkey τα λες πολύ σωστά. Και εγώ το ίδιο κάνω βολεύομαι όπως μπορώ τόσο καιρό. Πόσο όμως μπορούμε να εξασφαλίζουμε ότι μπορεί να συμβαίνει αυτό με όλη αυτή την κατάσταση που επικρατεί; Κόβουνε συντάξεις οπότε δεν θα έχουν οι γονείς να δώσουν, ταμείο ανεργίας να μπω θα με πληρώσει όμως και για πόσο ; Ανασφάλεια και αγωνία με διακατέχουν.

 

Έκανα σήμερα τα χαρτιά μου για το εξάμηνο και ελπίζω να μην διαλυθεί το σύμπαν για να δώσουν τίποτα.

[maribel]

Εφόσον και εσύ και ο σύζυγός σου έχετε σπουδάσει και εργαζόσαστε στον τομέα της πληροφορικής, έχετε πολύ καλά εφόδια για δουλειά στο εξωτερικό...μην το αποκλείετε σαν ιδέα.Σίγουρα δεν ειναι εύκολο να ξεσπιτώνεσαι ,αλλά και τι είναι εύκολο τελικά...

[zouzounel]

Εγώ και ο άντρας μου δουλεύουμε στην ίδια εταιρεία πληροφορικής η οποία αποφάσισε από τον Μάη και μετά να μην πληρώνει . Μας είπαν ότι δεν πρόκειται να ξαναπληρώσουν.

 

 

Απ' ότι καταλαβα εσυ εισαι σε αδεια λοχειας και τωρα κανεις αιτηση για το εξαμηνο προστασίας μητρότητας.

Ο αντρας σου εργαζεται ακομα στην εταιρία αυτή?

Εχετε επικοινωνήσει με την Επιθεωρηση εργασίας να υποθεσω? Σας ειπαν για το δικαίωμα επισχεσης? Αν κανεις επισχεση μπορείς να μην πηγαίνεις στη δουλειά και ομως να πληρωνεσαι. Ενταξει το "πληρωνεσαι" σχετικό ειναι, ας το πούμε σωστά ότι μπορείς να διεκδικήσεις τους μισθούς σου, εντοκα, και να καθεσαι σπίτι. Ή να βρεις μια άλλη δουλειά παράλληλα (νομιμα γινεται αυτό) και να επιδοτηθείς και από τον ΟΑΕΔ.