Recommended Posts

    Το παιδι ενος γνωστου μου το οποιο μεγαλωσε σε πολυγλωσσο σπιτι, με την εννοια οτι ακουγε 2 και 3 γλωσσες καθημερινα να μιλουνται μεσα στο σπιτι δεν ειχε πει κουβεντα μεχρι τα 5 του. Αλλα οταν αρχισε να μιλαει ηξερε να μιλαει 3 γλωσσες. Δεν νομιζω να χρειαζεται να ανυσηχεις για τετοια θεματα εκτος βεβαια αν πει κατι ενας ειδικος...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    On 30/8/2017 at 1:02 ΜΜ, Μαρια38 είπε:

     

    γεια σας 

     

       θελω να ρωτησω αν υπαρχουν γονεις με εμπειρια στην καθυστερηση ομιλιας μετα τα 3,5 . Η δικη μας ειναι 3,9 περιπου ,πολυ  κοινωνικη , ζωηρη , κινητικη ( ισως και υπερκινητικη ) ,της αρεσει το παιχνιδι , οι δραστηριοτητες ,βαριεται ευκολα  , δεν εχει συγκεντρωση ομως .Λεει λιγες λεξεις μεμονομενες στα Ελληνικα  .Ειναι διγλωσσο παιδι , καταλαβαινει αρκετα καλα και τις 2 γλωσσες και λεει μονο αυτες τις λιγες λεξεις , ενω κανει κινησεις παντομιμας για να περιγραψει πιο δυσκολες φρασεις η αυτο που θελει . Π.χ οταν πειναει τριβει την κοιλια της και λεει μαμ . Εχουμε παει σε αναπτυξιολογο 2 φορες  που βρισκει να υπαρχει καποια πολυ μικρη εξελιξη  στο λογο και πιθανως υπαρχει  ειδικη γλωσσικη διαταραχη  και συστηνει λογοθεραπεια την οποια ηδη κανουμε απο τα 3  .Δεν βλεπω μεχρι τωρα καμια αξιοπροσεκτη βελτιωση , οι 2-3-5 λεξεις που πιθανων προσθεσε δεν νομιζω οτι δεν θα τις προσθετε και χωρις παρεμβαση . Πηγαινει ηδη παιδικο σταθμο , απο περυσι , οπου μου λενε καλα λογια για την συμπεριφορα της ,την παρεα που κανει με αλλα παιδια ,ομως στον λογο δεν εχουμε κανει προοδο με την συναναστροφη της με παιδια που μιλανε σχεδον κανονικα .  Εκεινο που με ανησυχει ειναι το οτι φετος δευτερη σεζον παιδικο , θα ειναι πιο πισω ακομα απο τα υπολοιπα παιδια στην ομιλια ( οχι στην αντιληψη )  με αποτελεσμα ισως νιωσει ασχημα και ισως τα αλλα παιδια την απομονωσουν η την κοροιδευουν κτλ κτλ.  

    Εχετε καποια εμπειρια απο παρομοιες περιπτωσεις ?  

     

     

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Στους παιδικους σταθμους μπορει να σας μεταφερουν διαφορετικη κατασταση απο την πραγματικη και να μην ασχολουνται με το παιδι απλα κανουν φυλαξη. Σωστα κανετε λογοθεραπειες και να μην περιμενετε οτι η εξελιξη θα ειναι απο τη μια μερα στην αλλη. Σε εμας που ειμαστε 6,5 ειναι αργη αλλα σταθερη.  Και σε εμας ελεγε μερικες λεξεις εκει γυρω στα 3 ενω τωρα χρησιμοποιει προτασεις αν κι εχει θεματα στην αρθρωση στο προσωπο. Βεβαια καθε παιδι ειναι διαφορετικο και δεν ισχυουν γενικευσεις. Θα προτεινα εαν τα οικονομικα σας επιτρεπουν να βαλετε παραλληλη στηριξη τοσο τωρα οσο και μετα στο σχολειο. Αυτη θα προστατευει το παιδι απο τυχον bullying και θα σας μεταφερει ακριβως τι γινεται. Βεβαια μπορει να πρεπει να δουεψετ το παιδι στο θεμα της κοινωνικοποιησης πιο πολυ (εστω και στο κεντρο που πηγαινετε) 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 3/9/2018 at 12:09 ΜΜ, Alex Pavl είπε:

    γεια σας 

     

       θελω να ρωτησω αν υπαρχουν γονεις με εμπειρια στην καθυστερηση ομιλιας μετα τα 3,5 . Η δικη μας ειναι 3,9 περιπου ,πολυ  κοινωνικη , ζωηρη , κινητικη ( ισως και υπερκινητικη ) ,της αρεσει το παιχνιδι , οι δραστηριοτητες ,βαριεται ευκολα  , δεν εχει συγκεντρωση ομως .Λεει λιγες λεξεις μεμονομενες στα Ελληνικα  .Ειναι διγλωσσο παιδι , καταλαβαινει αρκετα καλα και τις 2 γλωσσες και λεει μονο αυτες τις λιγες λεξεις , ενω κανει κινησεις παντομιμας για να περιγραψει πιο δυσκολες φρασεις η αυτο που θελει . Π.χ οταν πειναει τριβει την κοιλια της και λεει μαμ . Εχουμε παει σε αναπτυξιολογο 2 φορες  που βρισκει να υπαρχει καποια πολυ μικρη εξελιξη  στο λογο και πιθανως υπαρχει  ειδικη γλωσσικη διαταραχη  και συστηνει λογοθεραπεια την οποια ηδη κανουμε απο τα 3  .Δεν βλεπω μεχρι τωρα καμια αξιοπροσεκτη βελτιωση , οι 2-3-5 λεξεις που πιθανων προσθεσε δεν νομιζω οτι δεν θα τις προσθετε και χωρις παρεμβαση . Πηγαινει ηδη παιδικο σταθμο , απο περυσι , οπου μου λενε καλα λογια για την συμπεριφορα της ,την παρεα που κανει με αλλα παιδια ,ομως στον λογο δεν εχουμε κανει προοδο με την συναναστροφη της με παιδια που μιλανε σχεδον κανονικα .  Εκεινο που με ανησυχει ειναι το οτι φετος δευτερη σεζον παιδικο , θα ειναι πιο πισω ακομα απο τα υπολοιπα παιδια στην ομιλια ( οχι στην αντιληψη )  με αποτελεσμα ισως νιωσει ασχημα και ισως τα αλλα παιδια την απομονωσουν η την κοροιδευουν κτλ κτλ.  

    Εχετε καποια εμπειρια απο παρομοιες περιπτωσεις ?  

     

     

     

     

    Γνωρίζω ότι η εξέλιξη μπορεί να είναι αργή σε τέτοιες περιπτώσεις. Εφόσον της κάνετε λογοθεραπεία από νωρίς, να είσαι σίγουρη ότι αντλεί τις πληροφορίες και κάποια στιγμή θα μπορέσει να τις χρησιμοποιήσει. Το μόνο που θα πρότεινα θα ήταν να βεβαιωθείτε ότι το κέντρο που την πηγαίνετε κάνει σωστή δουλειά. Να υπάρχει χημεία με το παιδί, να μην το κουράζουν, να έχουν αποφασίσει ποια μέθοδο θα χρησιμοποιήσουν και να μην το μπερδεύουν. Το θέμα δεν είναι να προσθέτει λέξεις, αλλά να μπορέσει να κάνει προτάσεις. 

    Καλώς το πηγαίνετε σε παιδικό σταθμό. Σίγουρα θα υπάρξει κάποιου είδους απομόνωση, να είστε προετοιμασμένοι. Μπορεί και το ίδιο το παιδί να θέλει να απομονωθεί νιώθοντας ότι δεν μπορεί να συμβαδίσει με τις συζητήσεις ή με τα παιχνίδια των άλλων παιδιών.

     

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλησπέρα κι από μένα, εμένα η κόρη μου είναι 3 και κάτι και ξεκινήσαμε λογοθεραπειες τον Απρίλιο με μια διακοπή τον Αύγουστο. Παράλληλα την έστειλα παιδικό σχεδόν όλο το καλοκαίρι αλλά τώρα τη σταμάτησα γιατί έχω νεογέννητο και θα ξαναρχίσει πάλι τον Μαρτη. Είδα μεγάλη βελτίωση αυτό το διάστημα. Η κόρη μου είπε μαμά μπαμπά 18 μηνών και μέχρι τα 2 πρόσθεσε 2-3 λέξεις. Μέχρι τα 2,5 έγιναν 30 και με τις λογοθεραπειες, μιλάει πλέον αλλά όχι καθαρά. Πλέον δε μετράω λέξεις, λέει τα πάντα, μετράω λάθος άρθρωση.

     

    Αυτό που κατάλαβα με τις λογοθεραπειες είναι να πετύχεις τη σωστή μέθοδο. Εμένα εξαρχής μου χε πει η λογοθεραπευτρια πως είναι πολύ μικρή για άμεση λογοθεραπεια και πως στην ηλικία αυτή η δουλειά με του; γονείς παιζει τον πιο σημαντικό ρόλο. Έτσι κάναμε έμμεση. Δλδ μου μάθαινε πράγματα και παιχνίδια και τρόπους, βάζαμε στοχους κάθε τόσο και προσπαθούσαμε να τους υλοποιήσουμε. Από την ανησυχία μου στο 10, έφτασα στο 5 σήμερα σε λίγους μήνες.

     

    Δεν σταμάτησα όμως καθώς ακόμα δε μιλάει καθαρά, και συνεχίζω με έμμεση κι άμεση παράλληλα, πάω εκεί το παιδί κ κάθομαι μαζί τους. Η μικρή μου δεν έχει ακόμα προσαρμοστει και βασίζομαι στο δικό μας παιχνίδι. Τώρα της άρχισα πέραν του ελεύθερου και ασκήσεις άρθρωσης που μου δίνει η λόγοθ.

     

    Δεν ξέρω τι πρόγραμμα ακολουθείτε αλλά καλό θα είναι να εντοπίσεις αν ανταποκρίνεται η κόρη σου. Αυτό φαίνεται σε 1 με 2 μήνες το πολύ.. Αν δεις ότι κάτι δεν πάει καλά σκέψου να αλλάξεις κέντρο. Και να σημειώνεις τις αλλαγές κάθε εβδομάδα, έτσι θα το καταλάβεις. 

    On 10/9/2018 at 1:25 ΜΜ, erin0000 είπε:

    Σίγουρα θα υπάρξει κάποιου είδους απομόνωση, να είστε προετοιμασμένοι. Μπορεί και το ίδιο το παιδί να θέλει να απομονωθεί νιώθοντας ότι δεν μπορεί να συμβαδίσει με τις συζητήσεις ή με τα παιχνίδια των άλλων παιδιών.

     

     

    Αυτό, αν επιτρέπεται που το βασιζεις? Προσωπική εμπειρια η επιστημονική τεκμηρίωση? Διότι τα παιδάκια στο προνηπιο τους ενδιαφέρει να παίξουν, δεν είναι κατά βάση ο λόγος ΣΕ ΑΥΤΉ ΤΗΝ ΗΛΙΚΊΑ που τα φέρνει κοντά, ούτε έχουν προλάβει να πονηρέψουν, έκτος αν τα πονηρέψουν οι ίδιοι οι γονείς από το σπίτι "α αυτό το παιδάκι θα έχει πρόβλημα δε μιλάει.." γιατί από μόνα τους ούτε που θα τους νοιάζει. Βρίσκουν τρόπους επικοινωνίας καθώς μέχρι και την πρώτη τάξη του δημοτικού πολλά παιδάκια δε μιλάνε εντελώς καθαρά. Παρόλα αυτα κανένα πρόβλημα δεν έχουν κοινωνικοτητας. Δεν είναι αυτο το μέλημα τους δλδ, το θέμα είναι να τα βρίσκουν στο παιχνίδι, στη διαδραση μεταξύ τους. 

    Επεξεργάστηκαν by Nefeli2014

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    6 hours ago, Nefeli2014 said:

    Αυτό, αν επιτρέπεται που το βασιζεις? Προσωπική εμπειρια η επιστημονική τεκμηρίωση? Διότι τα παιδάκια στο προνηπιο τους ενδιαφέρει να παίξουν, δεν είναι κατά βάση ο λόγος ΣΕ ΑΥΤΉ ΤΗΝ ΗΛΙΚΊΑ που τα φέρνει κοντά, ούτε έχουν προλάβει να πονηρέψουν, έκτος αν τα πονηρέψουν οι ίδιοι οι γονείς από το σπίτι "α αυτό το παιδάκι θα έχει πρόβλημα δε μιλάει.." γιατί από μόνα τους ούτε που θα τους νοιάζει. Βρίσκουν τρόπους επικοινωνίας καθώς μέχρι και την πρώτη τάξη του δημοτικού πολλά παιδάκια δε μιλάνε εντελώς καθαρά. Παρόλα αυτα κανένα πρόβλημα δεν έχουν κοινωνικοτητας. Δεν είναι αυτο το μέλημα τους δλδ, το θέμα είναι να τα βρίσκουν στο παιχνίδι, στη διαδραση μεταξύ τους. 

    Αυτό που λες το έχω προσέξει και εγώ, τα παιδιά είτε κάποιο μιλάει είτε όχι σε αυτήν την ηλικία θα βρουν κώδικα επικοινωνίας, θα παίξουν  και θα συνεννοηθούν μεταξύ τους.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    9 ώρες πρίν, Nefeli2014 είπε:

    Καλησπέρα κι από μένα, εμένα η κόρη μου είναι 3 και κάτι και ξεκινήσαμε λογοθεραπειες τον Απρίλιο με μια διακοπή τον Αύγουστο. Παράλληλα την έστειλα παιδικό σχεδόν όλο το καλοκαίρι αλλά τώρα τη σταμάτησα γιατί έχω νεογέννητο και θα ξαναρχίσει πάλι τον Μαρτη. Είδα μεγάλη βελτίωση αυτό το διάστημα. Η κόρη μου είπε μαμά μπαμπά 18 μηνών και μέχρι τα 2 πρόσθεσε 2-3 λέξεις. Μέχρι τα 2,5 έγιναν 30 και με τις λογοθεραπειες, μιλάει πλέον αλλά όχι καθαρά. Πλέον δε μετράω λέξεις, λέει τα πάντα, μετράω λάθος άρθρωση.

     

    Αυτό που κατάλαβα με τις λογοθεραπειες είναι να πετύχεις τη σωστή μέθοδο. Εμένα εξαρχής μου χε πει η λογοθεραπευτρια πως είναι πολύ μικρή για άμεση λογοθεραπεια και πως στην ηλικία αυτή η δουλειά με του; γονείς παιζει τον πιο σημαντικό ρόλο. Έτσι κάναμε έμμεση. Δλδ μου μάθαινε πράγματα και παιχνίδια και τρόπους, βάζαμε στοχους κάθε τόσο και προσπαθούσαμε να τους υλοποιήσουμε. Από την ανησυχία μου στο 10, έφτασα στο 5 σήμερα σε λίγους μήνες.

     

    Δεν σταμάτησα όμως καθώς ακόμα δε μιλάει καθαρά, και συνεχίζω με έμμεση κι άμεση παράλληλα, πάω εκεί το παιδί κ κάθομαι μαζί τους. Η μικρή μου δεν έχει ακόμα προσαρμοστει και βασίζομαι στο δικό μας παιχνίδι. Τώρα της άρχισα πέραν του ελεύθερου και ασκήσεις άρθρωσης που μου δίνει η λόγοθ.

     

    Δεν ξέρω τι πρόγραμμα ακολουθείτε αλλά καλό θα είναι να εντοπίσεις αν ανταποκρίνεται η κόρη σου. Αυτό φαίνεται σε 1 με 2 μήνες το πολύ.. Αν δεις ότι κάτι δεν πάει καλά σκέψου να αλλάξεις κέντρο. Και να σημειώνεις τις αλλαγές κάθε εβδομάδα, έτσι θα το καταλάβεις. 

     

    Αυτό, αν επιτρέπεται που το βασιζεις? Προσωπική εμπειρια η επιστημονική τεκμηρίωση? Διότι τα παιδάκια στο προνηπιο τους ενδιαφέρει να παίξουν, δεν είναι κατά βάση ο λόγος ΣΕ ΑΥΤΉ ΤΗΝ ΗΛΙΚΊΑ που τα φέρνει κοντά, ούτε έχουν προλάβει να πονηρέψουν, έκτος αν τα πονηρέψουν οι ίδιοι οι γονείς από το σπίτι "α αυτό το παιδάκι θα έχει πρόβλημα δε μιλάει.." γιατί από μόνα τους ούτε που θα τους νοιάζει. Βρίσκουν τρόπους επικοινωνίας καθώς μέχρι και την πρώτη τάξη του δημοτικού πολλά παιδάκια δε μιλάνε εντελώς καθαρά. Παρόλα αυτα κανένα πρόβλημα δεν έχουν κοινωνικοτητας. Δεν είναι αυτο το μέλημα τους δλδ, το θέμα είναι να τα βρίσκουν στο παιχνίδι, στη διαδραση μεταξύ τους. 

     

    Μήπως υπάρχουν σχολές και στους λογοθεραπευτές; Πρόσφατα ξεκίνησε ο γιος μου (σε πολύ μεγαλύτερη ηλικία) αλλά βλέπω τα προηγούμενα και επόμενα ραντεβού είναι εκεί στα 3-4 χρόνια το πολύ, και μπαίνουν μέσα στην αίθουσα μόνα, χωρίς μαμά, η οποία αίθουσα θυμίζει παιδικό σταθμό στη διαμόρφωση, με μοκέτες, παιδικά επιπλάκια, κουκλοθέατρο κλπ.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    12 ώρες πρίν, ΑΡΓΚ είπε:

     

    Μήπως υπάρχουν σχολές και στους λογοθεραπευτές; Πρόσφατα ξεκίνησε ο γιος μου (σε πολύ μεγαλύτερη ηλικία) αλλά βλέπω τα προηγούμενα και επόμενα ραντεβού είναι εκεί στα 3-4 χρόνια το πολύ, και μπαίνουν μέσα στην αίθουσα μόνα, χωρίς μαμά, η οποία αίθουσα θυμίζει παιδικό σταθμό στη διαμόρφωση, με μοκέτες, παιδικά επιπλάκια, κουκλοθέατρο κλπ.

    Το έρωτημα σου δεν κατάλαβα ποιο είναι. Σόρυ, αν θέλεις γίνε λιγο πιο σαφής.. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    10 ώρες πρίν, Nefeli2014 είπε:

    Το έρωτημα σου δεν κατάλαβα ποιο είναι. Σόρυ, αν θέλεις γίνε λιγο πιο σαφής.. 

    Eίναι απορία, αν υπάρχουν άραγε διαφορετικές σχολές λογοθεραπείας, για καθαρά εγκυκλοπεδικούς λόγους. Τίποτε άλλο. Αν ξέρει κανείς.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 12/10/2018 at 11:12 ΠΜ, ΑΡΓΚ είπε:

     

    Μήπως υπάρχουν σχολές και στους λογοθεραπευτές; Πρόσφατα ξεκίνησε ο γιος μου (σε πολύ μεγαλύτερη ηλικία) αλλά βλέπω τα προηγούμενα και επόμενα ραντεβού είναι εκεί στα 3-4 χρόνια το πολύ, και μπαίνουν μέσα στην αίθουσα μόνα, χωρίς μαμά, η οποία αίθουσα θυμίζει παιδικό σταθμό στη διαμόρφωση, με μοκέτες, παιδικά επιπλάκια, κουκλοθέατρο κλπ.

    Για μενα εννοειται οτι τα παιδια θα μπαινουν μονα στην αιθουσα. Η μαμα, χωρις να το θελει, μπορει να ειναι εμπιδιο στη θεραπεια. 

    Εννοειται, επισης, οτι υπαρχουν πολλα παιχνιδια μεσα απο τα οποια γινεται διαγνωση και θεραπεια.

    Δεν κατανοω το ερωτημα σου. Τεχνικες υπαρχουν απειρες, οπως υπαρχουν και απειρες παιδαγωγικες προσεγγισεις, αν αυτο ειναι που ρωτας.

    Επισης, ως νηπιαγωγος, θεωρω οτι ενας «μπακσλιστικος» κανονας για τη λογοθεραπεια ειναι οτι πρεπει να γινρι την εποχη που το παιδι ειναι νηπιο, αν ο λογος του δεν ειναι πληρως κατανοητος απο οκους (οχι απο τους γονεις μονο). Δηλαδη, αν ενα παιδι δεν μιλα καθαρα τον Ιουλιο της χρονιας που γινεται 5 (για φετος, παιδια γεννημενα το 2013), θεωρω οτι πρεπει να κανουν μια λογοθεραπευτικη διερευνηση και ισως θεραπεια.

     

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    2 ώρες πρίν, emmaki είπε:

    Για μενα εννοειται οτι τα παιδια θα μπαινουν μονα στην αιθουσα. Η μαμα, χωρις να το θελει, μπορει να ειναι εμπιδιο στη θεραπεια. 

    Εννοειται, επισης, οτι υπαρχουν πολλα παιχνιδια μεσα απο τα οποια γινεται διαγνωση και θεραπεια.

    Δεν κατανοω το ερωτημα σου. Τεχνικες υπαρχουν απειρες, οπως υπαρχουν και απειρες παιδαγωγικες προσεγγισεις, αν αυτο ειναι που ρωτας.

    Επισης, ως νηπιαγωγος, θεωρω οτι ενας «μπακσλιστικος» κανονας για τη λογοθεραπεια ειναι οτι πρεπει να γινρι την εποχη που το παιδι ειναι νηπιο, αν ο λογος του δεν ειναι πληρως κατανοητος απο οκους (οχι απο τους γονεις μονο). Δηλαδη, αν ενα παιδι δεν μιλα καθαρα τον Ιουλιο της χρονιας που γινεται 5 (για φετος, παιδια γεννημενα το 2013), θεωρω οτι πρεπει να κανουν μια λογοθεραπευτικη διερευνηση και ισως θεραπεια.

     

     

    @emmaki απο καθαρή περιέργεια η ερώτηση, τίποτε άλλο.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    7 ώρες πρίν, emmaki είπε:

    Για μενα εννοειται οτι τα παιδια θα μπαινουν μονα στην αιθουσα. Η μαμα, χωρις να το θελει, μπορει να ειναι εμπιδιο στη θεραπεια. 

     

     

     

    Εξαρτάται την ηλικία. Εμείς ξεκινήσαμε 3 σχεδόν. Πόσο εύκολο πιστεύεις είναι να κάτσει? Καθόλου. Γιαυτο κάναμε έμμεση κ είχε επιτυχία. Τώρα με την άμεση δύσκολα τα πράγματα.. Είμαστε στην ηλικία του ΕΓΏ.. 

    Γιατι να ξεκινήσει κάποιο παιδί λογ στα 5?αργα δεν είναι? Μου το πε κι άλλη νηπιαγωγος αυτό

    Επεξεργάστηκαν by Nefeli2014

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    14 ώρες πρίν, Nefeli2014 είπε:

    Εξαρτάται την ηλικία. Εμείς ξεκινήσαμε 3 σχεδόν. Πόσο εύκολο πιστεύεις είναι να κάτσει? Καθόλου. Γιαυτο κάναμε έμμεση κ είχε επιτυχία. Τώρα με την άμεση δύσκολα τα πράγματα.. Είμαστε στην ηλικία του ΕΓΏ.. 

    Γιατι να ξεκινήσει κάποιο παιδί λογ στα 5?αργα δεν είναι? Μου το πε κι άλλη νηπιαγωγος αυτό

    Δεν ειπα στα 5! Ειπα οτι οταν παει νηπθαγωγειο πρεπει να μιλαει καθαρα. Αρα αν δεν ειναι κατανοητο απο ολους, τοτε ενα διμηνο περιπου πριν το νηπθαγωγειο πρεπει να γινει εκτιμηση (δεν σημαινει ιτι η εκτιμηση παντα ισουται θεραπεια). Επισης, ειπα οτι ειναι «μπακαλιστικος» τροπος. Αυτο σημαινει οτι δεν ειναι κανονας. Καθε παιδι ειναι διαφορετικο και εχει αλλες αναγκες. Προφανως για βα αρχισατε στα 3 κριθηκε οτι οι αναγκες σας ηταν τετοιες που χρειαζοταν λογοθεραπεια απο τα 3. Και προφανως στα 3 το παιδι δυσκολα κανει «μαθημα» (οχι οτι δεν γινεται, τροπος χρειαζεται), αλλα στα 4 και στα 4μιση μπορει να καθισει και εκει η μαμα μενει εξω απο την αιθουσα

     

    Επεξεργάστηκαν by emmaki

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 12/10/2018 at 2:01 ΠΜ, Nefeli2014 είπε:

    Αυτό, αν επιτρέπεται που το βασιζεις? Προσωπική εμπειρια η επιστημονική τεκμηρίωση? Διότι τα παιδάκια στο προνηπιο τους ενδιαφέρει να παίξουν, δεν είναι κατά βάση ο λόγος ΣΕ ΑΥΤΉ ΤΗΝ ΗΛΙΚΊΑ που τα φέρνει κοντά, ούτε έχουν προλάβει να πονηρέψουν, έκτος αν τα πονηρέψουν οι ίδιοι οι γονείς από το σπίτι "α αυτό το παιδάκι θα έχει πρόβλημα δε μιλάει.." γιατί από μόνα τους ούτε που θα τους νοιάζει. Βρίσκουν τρόπους επικοινωνίας καθώς μέχρι και την πρώτη τάξη του δημοτικού πολλά παιδάκια δε μιλάνε εντελώς καθαρά. Παρόλα αυτα κανένα πρόβλημα δεν έχουν κοινωνικοτητας. Δεν είναι αυτο το μέλημα τους δλδ, το θέμα είναι να τα βρίσκουν στο παιχνίδι, στη διαδραση μεταξύ τους. 

     

    Είχα καιρό να μπω. Τώρα είδα την ερώτηση.

     

    Απλώς είναι η γνώμη μου αυτή. Ένα παιδάκι ακόμα και στο προνήπιο (=4 χρονών), όταν δεν μπορεί να μιλήσει ή να εκφραστεί, όσο να ναι δυσκολεύεται να ακολουθήσει κάποια άλλα παιδάκια που μπορεί να μιλάνε πολύ καλά, γρήγορα κτλ. Και τα άλλα παιδάκια προφανώς σε αυτή την ηλικία δεν θα έχουν την υπομονή να προσπαθήσουν να καταλάβουν ή να ακούσουν...

    Ναι μεν θα βρουν άλλους τρόπους επικοινωνίας, αλλά μέχρι ένα σημείο.

    On 13/10/2018 at 6:24 ΜΜ, emmaki είπε:

    Για μενα εννοειται οτι τα παιδια θα μπαινουν μονα στην αιθουσα. Η μαμα, χωρις να το θελει, μπορει να ειναι εμπιδιο στη θεραπεια. 

    Εννοειται, επισης, οτι υπαρχουν πολλα παιχνιδια μεσα απο τα οποια γινεται διαγνωση και θεραπεια.

    Δεν κατανοω το ερωτημα σου. Τεχνικες υπαρχουν απειρες, οπως υπαρχουν και απειρες παιδαγωγικες προσεγγισεις, αν αυτο ειναι που ρωτας.

    Επισης, ως νηπιαγωγος, θεωρω οτι ενας «μπακσλιστικος» κανονας για τη λογοθεραπεια ειναι οτι πρεπει να γινρι την εποχη που το παιδι ειναι νηπιο, αν ο λογος του δεν ειναι πληρως κατανοητος απο οκους (οχι απο τους γονεις μονο). Δηλαδη, αν ενα παιδι δεν μιλα καθαρα τον Ιουλιο της χρονιας που γινεται 5 (για φετος, παιδια γεννημενα το 2013), θεωρω οτι πρεπει να κανουν μια λογοθεραπευτικη διερευνηση και ισως θεραπεια.

     

     

     

    Στο νήπιο είναι αργά να ξεκινήσεις λογοθεραπεία. Εκτός και αν μιλάς μόνο για θέματα άρθρωσης... Που και για αυτά πιστεύω ότι είναι καλύτερα να παρεμβαίνεις γύρω στα 3.

    Και μέσα σε ένα δίμηνο πριν το νηπιαγωγείο δεν υπάρχει περίπτωση να έχει  τέτοια βελτίωση ώστε να μιλάει καθαρά όταν ξεκινήσει.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γειά σας.

    :)

     

    Μόλις ανακάλυψα το σαιτ σας και η προσοχή μου επεσε στο πολυ ενδιαφερον αυτο θέμα.

    Επειδή τυχαίνει να έχω εμπειρία σχετικά με το ζητημα που συζητείται, θα την μοιραστώ μαζί σας.

     

    Πολύ απλά:

     

    Οι περισσότεροι γονείς, απο ένστικτό πολυ νωρίς διαισθάνονται αν στο παιδί τους υπαρχει κάποιο θέμα που πρέπει να τους ανησυχεί. 

    Αυτή η διάχυτη και πολλες φορές αδιευκρίνιστη ανησυχία είναι λόγος για να σημάνεται άμεσα συναγερμό!!

    Καλύτερα να τρεξτε  νωρίς, ακόμα Μακάρι  και χωρίς λόγο, παρά να χτύπατε αργότερα το κεφάλι σας στο τοιχο.

     

    Διότι πάρα πολλά θεματάκια, θέματα η και Θεματάρες, αν αντιμετωπιστούν άμεσα και εγκαιρα μπορεί να βελτιωθούν θεαματικά η και να εξαλειφθούν τελείως. Αντίθετα η καθυστερημένη παρέμβαση φέρνει συνήθως πενιχρά αποτελέσματα.

     

    Μόνο προσοχή που θα απευθυνθείτε!!!

     

    Υπάρχουν  άνθρωποι, ειδικοί,  που μπορεί να σας στηρίξουν απο την πρώτη στιγμή, να σας καθοδηγήσουν και να σας υποστηρίξουν αποτελεσματικά, αν παρ' ευχή χρειαστεί!!

    Είναι συνήθως αυτοί που έχουν  προσωπική εμπειρία  , ιδιαίτερες ικανότητες, την κατάλληλη εκπαίδευση, οργάνωση και πάνω απ όλα φιλότιμο καθώς και την ικανότητα, πολύ σημαντικό αυτό, ενσυναίσθησης!!

    Και κυρίως να εχουν το απαραίτητο πακέτο δεξιοτήτων για να δράσουν παρεμβατικά και θεραπευτικά!

    Δυστυχώς στη χώρα και όχι μόνο,  αυτοί είναι πολύ λίγοι!

     

    Κάποιοί " ειδήμονες" θα αρκεστούν  διεκπεραιωτικά να σας δώσουν μια εκθεσουλα με πράγματα που πιθανότατα ήδη γνωρίζετε και εκεί θα εξαντληθεί η χρησιμότητα τους.

    Αυτοί ή αυτές είναι τελείως Άχρηστοι. Απλά αποφυγετε τους.

     

    Καλές Διακοπές!!

     

     

     

     

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Καλησπέρα σας

    Με ενδιαφέρον διάβασα όσα γράφετε για την καθυστέρηση ομιλίας εφόσον είναι και αυτό ου με απασχολεί και με έχει ρίξει ψυχολογικά.Η κόρη μου 27 μηνών σήμερα ενώ είναι κοινωνική,ακολουθεί οδηγίες,μιμείται,παίζει μαζί μας,είναι της αγκαλιάς γενικά,τρέχει κατευθείαν στα παιδάκια να παίξει μαζί τους αλλά δυστυχώς δεν μπορεί να επικοινωνήσει με λέξεις,θα τους πετάξει ακαταλαβίστικα,θα την κοιτάξουν περίεργα και θα απομακρυνθούν κι εγώ νιώθω πως αυτό την παραξενεύει και τη στενοχωρεί.

    Οι λεξούλες που έλεγε κοντά στα δύο της χρόνια ήταν τα βασικά:μαμά,μπαμπά,γιαγιά,παππού,κοίτα,πάει,κακά,μαμ,μιμή,και τώρα το όχι όποτε όντως δε θέλει κάτι.Δεν θα φωνάξει π.χ. μπαμπά όταν τον θέλει κάτι,μπορεί να το πει όταν τον δει μία φορά την ημέρα.Εννοώ ότι δε λέει τις λέξεις όπως ένα παιδί θα πεί  π.χ. έλα μαμά,ή να φωνάξει τη μαμά του.Και κάποιες λέξεις που έλεγε δεν τις λέει τώρα ή μπορεί να χρησιμοποιεί μία λέξη,την ίδια, για πολλά πράγματα.Δεν έχει στερεοτυπίες,έχει βλεμματική επαφή,της αρέσει να κάνει γκριμάτσες στον καθρέφτη και να καμαρώνει,δείχνει μέρη του σώματος,παρακολουθεί το παραμυθάκι που της διαβάζω και μου δείχνει αρκετά από τις εικόνες αλλά δεν είναι το παιδί που έχει υπομονή να κάνει το πιο απλό παζλ ή να βάλει ενσφηνώματα.Θα τα βάλει αφού πιέζει με δύναμη σφίγγοντας τη γροθιά της στο άλλο χέρι,πράγμα ππου κάνει κι όταν της δίνω μαρκαδόρο ή κάποιο καινούριο αιχνίδι.Τρέχει με ενθουσιασμό γρήγορα να το ξετυλίξει και μετά τοο παίρνει στα χέρια της,το σφίγγει δυνατά και μπορεί και να φωνάξει κάοιους ήχους τύπου κραυγής για λίγα δευτερόλεπτα.Την πήγα σε αναπτυξιολόγο 19 μηνών λόγω της ομιλίας και μου είπε μάλλον για σφαιρική αναπτυξιακή καθυστέρηηση,συνέστησε εργοθεραπεία .Στα 2 που την ξαναπήγα την βρήκε βελτιωμένη (έλεγε κάποιες λέξεις κι έδειχνε σωστά)σαν να ήταν σε ανάπτυξη 18 μηνών.Συνέστησε και λογοθεραπείες μαζί με τις εργοθερ.και κάνουμε 2+1 λογο την εβδομάδα.Βελτίωση δεν έχω δει.Με τον νεαρό που κάνει εργο- μπαίνει με κλάμα,θέλει κι εμένα μαζί της ενώ με την κοπέλα στη λόγο- πάει άνετα μόνη της.Δεν ξέρω πια τι να κάνω.Μου περνέι αό το μυαλό μ'ήππως έχει νοητική υστέρηση,αυτισμός κλπ.Ότι δεν πρόκειται να μιλήσει και θα μας δείχνει με νοήματα ό,τι θέλει.Ο άνδρας μου μου λέει ότι είμαι υπερβολική κι ότι του έχουν πει για παιδιά που μίλησαν και 3 και 4 χρονών και το κάθε παιδί έχει το ρυθμό του.Εγώ όμως στενοχωριέμαι.Θέλει να επικοινωνήσει και δεν μπορεί.Δεν επαναλαμβάνει ακόμα και στα μπεμπεκίστικα κάτι που λίγο να μοιάζει με τη λέξη που της λέμε.Ακόμα και μπαμπά φώναξε τη γιαγιά της.Όποιος τη δει δεν μπορεί να καταλάβει ότι κάτι συμβαίνει παρά μόνο αν τη ρωτήσει κάτι κι αυτή πει τα δικά της..Όποια μαούλα αναγνωρίζει κάτι από αυτά στο δικό της παιδάκι ας μου απαντήσει..

    Επεξεργάστηκαν by Φάντια

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 29/12/2020 at 6:11 ΜΜ, Φάντια είπε:

    Καλησπέρα σας

    Με ενδιαφέρον διάβασα όσα γράφετε για την καθυστέρηση ομιλίας εφόσον είναι και αυτό ου με απασχολεί και με έχει ρίξει ψυχολογικά.Η κόρη μου 27 μηνών σήμερα ενώ είναι κοινωνική,ακολουθεί οδηγίες,μιμείται,παίζει μαζί μας,είναι της αγκαλιάς γενικά,τρέχει κατευθείαν στα παιδάκια να παίξει μαζί τους αλλά δυστυχώς δεν μπορεί να επικοινωνήσει με λέξεις,θα τους πετάξει ακαταλαβίστικα,θα την κοιτάξουν περίεργα και θα απομακρυνθούν κι εγώ νιώθω πως αυτό την παραξενεύει και τη στενοχωρεί.

    Οι λεξούλες που έλεγε κοντά στα δύο της χρόνια ήταν τα βασικά:μαμά,μπαμπά,γιαγιά,παππού,κοίτα,πάει,κακά,μαμ,μιμή,και τώρα το όχι όποτε όντως δε θέλει κάτι.Δεν θα φωνάξει π.χ. μπαμπά όταν τον θέλει κάτι,μπορεί να το πει όταν τον δει μία φορά την ημέρα.Εννοώ ότι δε λέει τις λέξεις όπως ένα παιδί θα πεί  π.χ. έλα μαμά,ή να φωνάξει τη μαμά του.Και κάποιες λέξεις που έλεγε δεν τις λέει τώρα ή μπορεί να χρησιμοποιεί μία λέξη,την ίδια, για πολλά πράγματα.Δεν έχει στερεοτυπίες,έχει βλεμματική επαφή,της αρέσει να κάνει γκριμάτσες στον καθρέφτη και να καμαρώνει,δείχνει μέρη του σώματος,παρακολουθεί το παραμυθάκι που της διαβάζω και μου δείχνει αρκετά από τις εικόνες αλλά δεν είναι το παιδί που έχει υπομονή να κάνει το πιο απλό παζλ ή να βάλει ενσφηνώματα.Θα τα βάλει αφού πιέζει με δύναμη σφίγγοντας τη γροθιά της στο άλλο χέρι,πράγμα ππου κάνει κι όταν της δίνω μαρκαδόρο ή κάποιο καινούριο αιχνίδι.Τρέχει με ενθουσιασμό γρήγορα να το ξετυλίξει και μετά τοο παίρνει στα χέρια της,το σφίγγει δυνατά και μπορεί και να φωνάξει κάοιους ήχους τύπου κραυγής για λίγα δευτερόλεπτα.Την πήγα σε αναπτυξιολόγο 19 μηνών λόγω της ομιλίας και μου είπε μάλλον για σφαιρική αναπτυξιακή καθυστέρηηση,συνέστησε εργοθεραπεία .Στα 2 που την ξαναπήγα την βρήκε βελτιωμένη (έλεγε κάποιες λέξεις κι έδειχνε σωστά)σαν να ήταν σε ανάπτυξη 18 μηνών.Συνέστησε και λογοθεραπείες μαζί με τις εργοθερ.και κάνουμε 2+1 λογο την εβδομάδα.Βελτίωση δεν έχω δει.Με τον νεαρό που κάνει εργο- μπαίνει με κλάμα,θέλει κι εμένα μαζί της ενώ με την κοπέλα στη λόγο- πάει άνετα μόνη της.Δεν ξέρω πια τι να κάνω.Μου περνέι αό το μυαλό μ'ήππως έχει νοητική υστέρηση,αυτισμός κλπ.Ότι δεν πρόκειται να μιλήσει και θα μας δείχνει με νοήματα ό,τι θέλει.Ο άνδρας μου μου λέει ότι είμαι υπερβολική κι ότι του έχουν πει για παιδιά που μίλησαν και 3 και 4 χρονών και το κάθε παιδί έχει το ρυθμό του.Εγώ όμως στενοχωριέμαι.Θέλει να επικοινωνήσει και δεν μπορεί.Δεν επαναλαμβάνει ακόμα και στα μπεμπεκίστικα κάτι που λίγο να μοιάζει με τη λέξη που της λέμε.Ακόμα και μπαμπά φώναξε τη γιαγιά της.Όποιος τη δει δεν μπορεί να καταλάβει ότι κάτι συμβαίνει παρά μόνο αν τη ρωτήσει κάτι κι αυτή πει τα δικά της..Όποια μαούλα αναγνωρίζει κάτι από αυτά στο δικό της παιδάκι ας μου απαντήσει..

     

    Mάλλον είναι η στιγμή να ξαναμιλήσετε με αναπτυξιολόγο και να πάρετε ίσως και μία δεύτερη γνώμη; 'Εχω την εντύπωση ότι η διανοητική καθυστέρηση δεν αναγνωρίζεται τόσο νωρίς, και ακόμη υπάρχουν πολλά πράγματα από ασήμαντα ως πιο σοβαρά κάτω από τον όρο αναπτυξιακή καθυστέρηση, αλλά δεν είμαι ειδικός, απλά έχω ακούσει από δύο φίλους ότι διάγνωση δύσκολα βγαίνει πριν τα 3-4 τουλάχιστον. Να υποθέσω ότι έχετε αποκλείσει πρόβλημα ακοής, σωστά;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 29/12/2020 at 6:11 ΜΜ, Φάντια είπε:

    Καλησπέρα σας

    Με ενδιαφέρον διάβασα όσα γράφετε για την καθυστέρηση ομιλίας εφόσον είναι και αυτό ου με απασχολεί και με έχει ρίξει ψυχολογικά.Η κόρη μου 27 μηνών σήμερα ενώ είναι κοινωνική,ακολουθεί οδηγίες,μιμείται,παίζει μαζί μας,είναι της αγκαλιάς γενικά,τρέχει κατευθείαν στα παιδάκια να παίξει μαζί τους αλλά δυστυχώς δεν μπορεί να επικοινωνήσει με λέξεις,θα τους πετάξει ακαταλαβίστικα,θα την κοιτάξουν περίεργα και θα απομακρυνθούν κι εγώ νιώθω πως αυτό την παραξενεύει και τη στενοχωρεί.

    Οι λεξούλες που έλεγε κοντά στα δύο της χρόνια ήταν τα βασικά:μαμά,μπαμπά,γιαγιά,παππού,κοίτα,πάει,κακά,μαμ,μιμή,και τώρα το όχι όποτε όντως δε θέλει κάτι.Δεν θα φωνάξει π.χ. μπαμπά όταν τον θέλει κάτι,μπορεί να το πει όταν τον δει μία φορά την ημέρα.Εννοώ ότι δε λέει τις λέξεις όπως ένα παιδί θα πεί  π.χ. έλα μαμά,ή να φωνάξει τη μαμά του.Και κάποιες λέξεις που έλεγε δεν τις λέει τώρα ή μπορεί να χρησιμοποιεί μία λέξη,την ίδια, για πολλά πράγματα.Δεν έχει στερεοτυπίες,έχει βλεμματική επαφή,της αρέσει να κάνει γκριμάτσες στον καθρέφτη και να καμαρώνει,δείχνει μέρη του σώματος,παρακολουθεί το παραμυθάκι που της διαβάζω και μου δείχνει αρκετά από τις εικόνες αλλά δεν είναι το παιδί που έχει υπομονή να κάνει το πιο απλό παζλ ή να βάλει ενσφηνώματα.Θα τα βάλει αφού πιέζει με δύναμη σφίγγοντας τη γροθιά της στο άλλο χέρι,πράγμα ππου κάνει κι όταν της δίνω μαρκαδόρο ή κάποιο καινούριο αιχνίδι.Τρέχει με ενθουσιασμό γρήγορα να το ξετυλίξει και μετά τοο παίρνει στα χέρια της,το σφίγγει δυνατά και μπορεί και να φωνάξει κάοιους ήχους τύπου κραυγής για λίγα δευτερόλεπτα.Την πήγα σε αναπτυξιολόγο 19 μηνών λόγω της ομιλίας και μου είπε μάλλον για σφαιρική αναπτυξιακή καθυστέρηηση,συνέστησε εργοθεραπεία .Στα 2 που την ξαναπήγα την βρήκε βελτιωμένη (έλεγε κάποιες λέξεις κι έδειχνε σωστά)σαν να ήταν σε ανάπτυξη 18 μηνών.Συνέστησε και λογοθεραπείες μαζί με τις εργοθερ.και κάνουμε 2+1 λογο την εβδομάδα.Βελτίωση δεν έχω δει.Με τον νεαρό που κάνει εργο- μπαίνει με κλάμα,θέλει κι εμένα μαζί της ενώ με την κοπέλα στη λόγο- πάει άνετα μόνη της.Δεν ξέρω πια τι να κάνω.Μου περνέι αό το μυαλό μ'ήππως έχει νοητική υστέρηση,αυτισμός κλπ.Ότι δεν πρόκειται να μιλήσει και θα μας δείχνει με νοήματα ό,τι θέλει.Ο άνδρας μου μου λέει ότι είμαι υπερβολική κι ότι του έχουν πει για παιδιά που μίλησαν και 3 και 4 χρονών και το κάθε παιδί έχει το ρυθμό του.Εγώ όμως στενοχωριέμαι.Θέλει να επικοινωνήσει και δεν μπορεί.Δεν επαναλαμβάνει ακόμα και στα μπεμπεκίστικα κάτι που λίγο να μοιάζει με τη λέξη που της λέμε.Ακόμα και μπαμπά φώναξε τη γιαγιά της.Όποιος τη δει δεν μπορεί να καταλάβει ότι κάτι συμβαίνει παρά μόνο αν τη ρωτήσει κάτι κι αυτή πει τα δικά της..Όποια μαούλα αναγνωρίζει κάτι από αυτά στο δικό της παιδάκι ας μου απαντήσει..

    μπορεις να ζητησεις κ δευτερη γνωμη αν κ αφου καταλαβαινει ειναι θεμα χρονου να μιλησει. κοιτα κ εμενα 27 μηνων παντως με τα παιδακια δεν πιανει κουβεντα ακαταλαβιστικα λεει. βεβαια με εμας λεει φρασουλες οπως παμε μαμα κατσε γιαγια , να σηκωθουμε , παμε για παιχνιδακια ελα εδω κ τετοια ...  

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 12/29/2020 at 6:11 PM, Φάντια said:

    Καλησπέρα σας

    Με ενδιαφέρον διάβασα όσα γράφετε για την καθυστέρηση ομιλίας εφόσον είναι και αυτό ου με απασχολεί και με έχει ρίξει ψυχολογικά.Η κόρη μου 27 μηνών σήμερα ενώ είναι κοινωνική,ακολουθεί οδηγίες,μιμείται,παίζει μαζί μας,είναι της αγκαλιάς γενικά,τρέχει κατευθείαν στα παιδάκια να παίξει μαζί τους αλλά δυστυχώς δεν μπορεί να επικοινωνήσει με λέξεις,θα τους πετάξει ακαταλαβίστικα,θα την κοιτάξουν περίεργα και θα απομακρυνθούν κι εγώ νιώθω πως αυτό την παραξενεύει και τη στενοχωρεί.

    Οι λεξούλες που έλεγε κοντά στα δύο της χρόνια ήταν τα βασικά:μαμά,μπαμπά,γιαγιά,παππού,κοίτα,πάει,κακά,μαμ,μιμή,και τώρα το όχι όποτε όντως δε θέλει κάτι.Δεν θα φωνάξει π.χ. μπαμπά όταν τον θέλει κάτι,μπορεί να το πει όταν τον δει μία φορά την ημέρα.Εννοώ ότι δε λέει τις λέξεις όπως ένα παιδί θα πεί  π.χ. έλα μαμά,ή να φωνάξει τη μαμά του.Και κάποιες λέξεις που έλεγε δεν τις λέει τώρα ή μπορεί να χρησιμοποιεί μία λέξη,την ίδια, για πολλά πράγματα.Δεν έχει στερεοτυπίες,έχει βλεμματική επαφή,της αρέσει να κάνει γκριμάτσες στον καθρέφτη και να καμαρώνει,δείχνει μέρη του σώματος,παρακολουθεί το παραμυθάκι που της διαβάζω και μου δείχνει αρκετά από τις εικόνες αλλά δεν είναι το παιδί που έχει υπομονή να κάνει το πιο απλό παζλ ή να βάλει ενσφηνώματα.Θα τα βάλει αφού πιέζει με δύναμη σφίγγοντας τη γροθιά της στο άλλο χέρι,πράγμα ππου κάνει κι όταν της δίνω μαρκαδόρο ή κάποιο καινούριο αιχνίδι.Τρέχει με ενθουσιασμό γρήγορα να το ξετυλίξει και μετά τοο παίρνει στα χέρια της,το σφίγγει δυνατά και μπορεί και να φωνάξει κάοιους ήχους τύπου κραυγής για λίγα δευτερόλεπτα.Την πήγα σε αναπτυξιολόγο 19 μηνών λόγω της ομιλίας και μου είπε μάλλον για σφαιρική αναπτυξιακή καθυστέρηηση,συνέστησε εργοθεραπεία .Στα 2 που την ξαναπήγα την βρήκε βελτιωμένη (έλεγε κάποιες λέξεις κι έδειχνε σωστά)σαν να ήταν σε ανάπτυξη 18 μηνών.Συνέστησε και λογοθεραπείες μαζί με τις εργοθερ.και κάνουμε 2+1 λογο την εβδομάδα.Βελτίωση δεν έχω δει.Με τον νεαρό που κάνει εργο- μπαίνει με κλάμα,θέλει κι εμένα μαζί της ενώ με την κοπέλα στη λόγο- πάει άνετα μόνη της.Δεν ξέρω πια τι να κάνω.Μου περνέι αό το μυαλό μ'ήππως έχει νοητική υστέρηση,αυτισμός κλπ.Ότι δεν πρόκειται να μιλήσει και θα μας δείχνει με νοήματα ό,τι θέλει.Ο άνδρας μου μου λέει ότι είμαι υπερβολική κι ότι του έχουν πει για παιδιά που μίλησαν και 3 και 4 χρονών και το κάθε παιδί έχει το ρυθμό του.Εγώ όμως στενοχωριέμαι.Θέλει να επικοινωνήσει και δεν μπορεί.Δεν επαναλαμβάνει ακόμα και στα μπεμπεκίστικα κάτι που λίγο να μοιάζει με τη λέξη που της λέμε.Ακόμα και μπαμπά φώναξε τη γιαγιά της.Όποιος τη δει δεν μπορεί να καταλάβει ότι κάτι συμβαίνει παρά μόνο αν τη ρωτήσει κάτι κι αυτή πει τα δικά της..Όποια μαούλα αναγνωρίζει κάτι από αυτά στο δικό της παιδάκι ας μου απαντήσει..

    Πολύ δύσκολο μου φαίνεται να έχει αυτισμό όπως τα περιγράφεις. Αν και δεν δίνεις πολλές πληροφορίες καταλαβαίνω πως το πρόβλημα εστιάζεται στον λόγο. Το πιο πιθανό είναι ότι κάποια στιγμή σύντομα θα μιλήσει. Δεν είναι και τόσο μεγάλη πια, πολλά απολύτως φυσιολογικά και ευφυή παιδάκια πήρανε μπρος γύρω στα τρία. Αν ήταν παιδί μου θα του έδινα χρόνο δεν θα το πιεζα και σε καμία μα καμία περίπτωση δεν θα του μετέδιδα το άγχος μου. Ξέρω πως είναι ψυχοφθορο αυτό που περνάς αλλά προσπάθησε να χαρείς το παιδί σου και μην το κοσκινιζεις προφανώς και θα μιλήσει. Τα.μπεμπεκιστικα τα λένε και πιο μεγάλα παιδιά 3ων και 4ων ακόμα, οκ μαζί με λέξεις αλλά τα μπεμπεκιστικα δεν είναι το πρόβλημα,το πρόβλημα *ίσως* είναι ότι δεν έχει αρκετές λέξεις ακόμα αλλά κατά τα άλλα δεν φαίνεται να έχει κάποιο άλλο πρόβλημα το παιδί. Το ότι λέει ακαταλαβιστικα στα άλλα παιδάκια σίγουρα δεν είναι πρόβλημα, η δικιά μου αρκετά μεγαλύτερη και με σχεδόν κανονική ομιλία, όλο κάτι ακαταλαβιστικα πάει και λέει στα άλλα παιδάκια. Γενικά το κάνουν τα παιδάκια αυτο για καιρό, να λένε ακαταλαβιστικα δίπλα στην κανονική γλώσσα, μην σε απασχολεί αυτό, προφανώς έχει καθυστέρησει λίγο στην κανονική γλώσσα αλλά οκ συμβαίνει σε πολλά παιδάκια. Στα δύομιση μπορείτε να ξαναπατε στον αναπτυξιολογο ίσως και σε άλλον για δεύτερη γνώμη. Ο παιδίατρος τι λέει? Εύχομαι και πιστεύω πως όλα θα πάνε καλά. Έχω ακούσει αρκετές τέτοιες περιπτώσεις παιδιών 2+ που οι γονείς τους είχαν τρελαθεί από την ανησυχία και στα 3 το είχαν κιόλας ξεχάσει 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 29/12/2020 at 6:11 ΜΜ, Φάντια είπε:

    Καλησπέρα σας

    Με ενδιαφέρον διάβασα όσα γράφετε για την καθυστέρηση ομιλίας εφόσον είναι και αυτό ου με απασχολεί και με έχει ρίξει ψυχολογικά.Η κόρη μου 27 μηνών σήμερα ενώ είναι κοινωνική,ακολουθεί οδηγίες,μιμείται,παίζει μαζί μας,είναι της αγκαλιάς γενικά,τρέχει κατευθείαν στα παιδάκια να παίξει μαζί τους αλλά δυστυχώς δεν μπορεί να επικοινωνήσει με λέξεις,θα τους πετάξει ακαταλαβίστικα,θα την κοιτάξουν περίεργα και θα απομακρυνθούν κι εγώ νιώθω πως αυτό την παραξενεύει και τη στενοχωρεί.

    Οι λεξούλες που έλεγε κοντά στα δύο της χρόνια ήταν τα βασικά:μαμά,μπαμπά,γιαγιά,παππού,κοίτα,πάει,κακά,μαμ,μιμή,και τώρα το όχι όποτε όντως δε θέλει κάτι.Δεν θα φωνάξει π.χ. μπαμπά όταν τον θέλει κάτι,μπορεί να το πει όταν τον δει μία φορά την ημέρα.Εννοώ ότι δε λέει τις λέξεις όπως ένα παιδί θα πεί  π.χ. έλα μαμά,ή να φωνάξει τη μαμά του.Και κάποιες λέξεις που έλεγε δεν τις λέει τώρα ή μπορεί να χρησιμοποιεί μία λέξη,την ίδια, για πολλά πράγματα.Δεν έχει στερεοτυπίες,έχει βλεμματική επαφή,της αρέσει να κάνει γκριμάτσες στον καθρέφτη και να καμαρώνει,δείχνει μέρη του σώματος,παρακολουθεί το παραμυθάκι που της διαβάζω και μου δείχνει αρκετά από τις εικόνες αλλά δεν είναι το παιδί που έχει υπομονή να κάνει το πιο απλό παζλ ή να βάλει ενσφηνώματα.Θα τα βάλει αφού πιέζει με δύναμη σφίγγοντας τη γροθιά της στο άλλο χέρι,πράγμα ππου κάνει κι όταν της δίνω μαρκαδόρο ή κάποιο καινούριο αιχνίδι.Τρέχει με ενθουσιασμό γρήγορα να το ξετυλίξει και μετά τοο παίρνει στα χέρια της,το σφίγγει δυνατά και μπορεί και να φωνάξει κάοιους ήχους τύπου κραυγής για λίγα δευτερόλεπτα.Την πήγα σε αναπτυξιολόγο 19 μηνών λόγω της ομιλίας και μου είπε μάλλον για σφαιρική αναπτυξιακή καθυστέρηηση,συνέστησε εργοθεραπεία .Στα 2 που την ξαναπήγα την βρήκε βελτιωμένη (έλεγε κάποιες λέξεις κι έδειχνε σωστά)σαν να ήταν σε ανάπτυξη 18 μηνών.Συνέστησε και λογοθεραπείες μαζί με τις εργοθερ.και κάνουμε 2+1 λογο την εβδομάδα.Βελτίωση δεν έχω δει.Με τον νεαρό που κάνει εργο- μπαίνει με κλάμα,θέλει κι εμένα μαζί της ενώ με την κοπέλα στη λόγο- πάει άνετα μόνη της.Δεν ξέρω πια τι να κάνω.Μου περνέι αό το μυαλό μ'ήππως έχει νοητική υστέρηση,αυτισμός κλπ.Ότι δεν πρόκειται να μιλήσει και θα μας δείχνει με νοήματα ό,τι θέλει.Ο άνδρας μου μου λέει ότι είμαι υπερβολική κι ότι του έχουν πει για παιδιά που μίλησαν και 3 και 4 χρονών και το κάθε παιδί έχει το ρυθμό του.Εγώ όμως στενοχωριέμαι.Θέλει να επικοινωνήσει και δεν μπορεί.Δεν επαναλαμβάνει ακόμα και στα μπεμπεκίστικα κάτι που λίγο να μοιάζει με τη λέξη που της λέμε.Ακόμα και μπαμπά φώναξε τη γιαγιά της.Όποιος τη δει δεν μπορεί να καταλάβει ότι κάτι συμβαίνει παρά μόνο αν τη ρωτήσει κάτι κι αυτή πει τα δικά της..Όποια μαούλα αναγνωρίζει κάτι από αυτά στο δικό της παιδάκι ας μου απαντήσει..

    Πρώτα απ' όλα να πω ότι είναι μικρουλα ακόμα κ όπως ήδη ειπώθηκε μέχρι τα 3 μπορεί να φτιάξει ο λόγος της. Κάτι όμως που Μ ήρθε στο μυαλό (βέβαια λογικά θα το είχαν δει οι γιατροί τόσο καιρό) είναι το εξής..μήπως έχει κοντό χαλινο κ δυσκολεύεται να αρθρώσει τις λέξεις? Κ κάτι ακόμα που είπες είναι ότι στον εργοθεραπευτη κλαίει ενώ στην λογοθεραπευτρια όχι. Μήπως ο συγκεκριμένος δεν έχει βρει τον τρόπο να την προσεγγίσει κ έτσι πάει χαμένη όλη η δουλειά που προσπαθείτε να κάνετε? Σκέφτηκες μήπως έβρισκες κάποιον άλλον? Μήπως σε κάποια γυναίκα νιώθει πιο άνετα? Μερικά μικρά παιδάκια μπορεί να φοβούνται κάποιους άντρες απ' τα χαρακτηριστικά, μούσια, έντονη βροντερή φωνή κλπ

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    4 ώρες πρίν, mama16 είπε:

    Πρώτα απ' όλα να πω ότι είναι μικρουλα ακόμα κ όπως ήδη ειπώθηκε μέχρι τα 3 μπορεί να φτιάξει ο λόγος της. Κάτι όμως που Μ ήρθε στο μυαλό (βέβαια λογικά θα το είχαν δει οι γιατροί τόσο καιρό) είναι το εξής..μήπως έχει κοντό χαλινο κ δυσκολεύεται να αρθρώσει τις λέξεις? Κ κάτι ακόμα που είπες είναι ότι στον εργοθεραπευτη κλαίει ενώ στην λογοθεραπευτρια όχι. Μήπως ο συγκεκριμένος δεν έχει βρει τον τρόπο να την προσεγγίσει κ έτσι πάει χαμένη όλη η δουλειά που προσπαθείτε να κάνετε? Σκέφτηκες μήπως έβρισκες κάποιον άλλον? Μήπως σε κάποια γυναίκα νιώθει πιο άνετα? Μερικά μικρά παιδάκια μπορεί να φοβούνται κάποιους άντρες απ' τα χαρακτηριστικά, μούσια, έντονη βροντερή φωνή κλπ

    Υπάρχουν δύο χαλινοι?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Υπάρχουν πολλοί χαλινοί :) Οι μεγαλύτεροι είναι αυτοί της γλώσσας και του άνω και κάτω χείλους. Χαλινοί επίσης λέγονται κι αυτές οι "γραμμές" βλεννογόνου στο στόμα που φαίνονται αν τραβήξουμε τα μάγουλα μας πολύ (μεταξύ μάγουλου και δοντιών). Πάντως στην ομιλία νομίζω πως της γλώσσας μόνο παίζει ρόλο, δεν έχω ακούσει περίπτωση να φταίει κάποιος άλλος, να σας πω την αλήθεια..

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Νεκταρινακι είπε:

    Υπάρχουν πολλοί χαλινοί :) Οι μεγαλύτεροι είναι αυτοί της γλώσσας και του άνω και κάτω χείλους. Χαλινοί επίσης λέγονται κι αυτές οι "γραμμές" βλεννογόνου στο στόμα που φαίνονται αν τραβήξουμε τα μάγουλα μας πολύ (μεταξύ μάγουλου και δοντιών). Πάντως στην ομιλία νομίζω πως της γλώσσας μόνο παίζει ρόλο, δεν έχω ακούσει περίπτωση να φταίει κάποιος άλλος, να σας πω την αλήθεια..

    Ρωτησα γιατι μου μπήκαν ιδεες.στο μαιευτήριο είχαμε αφαιρέσει τον έναν κ νομιζω οτι ηταν αυτός στο άνω χείλος.

    Δεν μπορει να αρθρώσει ολες τις λεξειςψκ εχω προβληματίστει.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα