pianist

Ομοφυλόφιλος Παιδίατρος - Θα τον απορρίπτατε;;

    Recommended Posts

    Κατά καιρούς στους ομοφυλόφιλους έχουν δοθεί πολλά ονόματα, π.χ. παιδεραστές, φορείς ασθενειών, χαμηλών ηθών, ανώμαλοι κλπ, οπότε βάση αυτών κάποιος που δε γνωρίζει κάποιον ομοφυλόφιλο στο στενό του κύκλο μπορεί να σκεφτεί πολύ αρνητικά, ακόμα και το ενδεχόμενο να του "κολλήσω" την ομοφυλοφιλία μου!! Και κατά καιρούς σε συζητήσεις που έχουν γίνει οι λέξεις ομοφυλόφιλος, κλπ έχουν χρησιμοποιηθεί με υποτιμητικό τρόπο. Για αυτό το λόγο και έθεσα την ερώτηση αυτή.

    Ομολογώ ότι εκπλήσσομαι που η πλειοψηφία φαίνεται να μην ενοχλείται από την ομοφυλοφιλία κι αυτό με κάνει να αισιοδοξώ. :-)

    Απ' όσα διαβάζω δε χρειάζεται να πω τίποτα για την προσωπική μου ζωή, αφού μας αναγνωρίζετε εύκολα!!!:-D

    Σας ευχαριστώ πολύ που απαντήσατε και για τις συμβουλές κι ευχές που μου δώσατε! Να 'στε καλά!!

     

    Αυτές είναι απόψεις που είχαν πριν 50 χρόνια... Σϊγουρα θα υπάρχουν άτομα που τις έχουν ακόμα αλλά θα είναι μια μικρή μειοψηφία (θέλω να πιστεύω). Εξάλλου αυτά τα άτομα μπορεί να είχαν πρόβλημα ακόμα και αν ήσουν υδραυλικός, οπότε δεν υπάρχει λόγος να απορρίψεις την παιδιατρική

    .

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    δε νομιζω να με ενοχλουσε. και εκτος αυτου αν δηλ. εισαι εργενης πρεπει να δινεις λογαριασμο γιατι δεν εχεις οικογενεια? και που ξερουμε, εδω υπαρχουν ενα σωρο ομοφυλοφιλοι με οικογεναια και παιδια, ξερουμε αν ενας απο αυτους ειναι και ο δικος μας παιδιατρος??


    d7i7p2.png?u2P8mcl6z0avp3.png?QbVqPift

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ερωτήσεις του τύπου..είσαι παντρεμένος/η, έχεις παιδιά κτλ δεν τις κάνουμε σε έναν άνθρωπο που η σχέση μας είναι γιατρού- ασθενή, επαγγελματία-πελάτη κτλ.

    Ο άνθρωπος μπορεί να είναι χωρισμένος, μπορεί να μην μπορεί να κάνει παιδιά να αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα γονιμότητας. Δεν είναι μόνο δηλαδή αν είναι γκέι ή στρειτ και φοβομαστε μην κάνουμε καμιά γκαφά.

    Εγώ είμαι δηλαδή υπερμάχος της φράσης...καλύτερα να μασάς παρά να μιλάς!!


    Δώσ' μου τα χέρια σου να κρατήσω τη ζωή μου.Τάσος Λειβαδίτης.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Αυτές είναι απόψεις που είχαν πριν 50 χρόνια...

    Σίγουρα τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα από τότε, αλλά έχουμε ακόμα πολύ δρόμο μπροστά μας, ιδιαίτερα εκτός Αθηνών.

     

    Ερωτήσεις του τύπου..είσαι παντρεμένος/η, έχεις παιδιά κτλ δεν τις κάνουμε σε έναν άνθρωπο που η σχέση μας είναι γιατρού- ασθενή, επαγγελματία-πελάτη κτλ.

     

    Σε περίπτωση που ασκήσω γενική παιδιατρική και δεν εξειδικευτώ, είναι επόμενο να έχω μια συνεχή επαφή με κάποιες οικογένειες τα πρώτα χρόνια της ζωής των παιδιών. Θεωρώ απίθανο να μη γίνει μια μικρή γνωριμία με τους γονείς κατά τη διάρκεια αυτού του διαστήματος.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ΚΑΝΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ δε θα τον κανουν γιατρο οι σεξουαλικες του προτιμησεις αλλα οι σπουδες και το ηθος του....και απο κει και περα δεν πισυεω οπως κανενας επαγγελματιας να σαλιαριζει μπροστα στα παιδια.......ΜΗΝ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΠΟΙΕΙΣ ΜΟΝΟ ΣΟΥ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΔΙΑΛΕΞΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΣ ΚΑΙ ΚΑΝΤΟ ΚΑΛΑ.Συγουρα θα υπαρξει αποδοχη και απο καποιους οχι οπως γινεται σε ολους τους ανθρωπους....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Σε περίπτωση που ασκήσω γενική παιδιατρική και δεν εξειδικευτώ, είναι επόμενο να έχω μια συνεχή επαφή με κάποιες οικογένειες τα πρώτα χρόνια της ζωής των παιδιών. Θεωρώ απίθανο να μη γίνει μια μικρή γνωριμία με τους γονείς κατά τη διάρκεια αυτού του διαστήματος.

     

    Η γνωριμία μεταξύ γιατρού και ασθενή δε σημαίνει αποκλειστικά οτι πρέπει να γνωρίζει ο δεύτερος την οικογενειακή κατάσταση του πρώτου.

    Είναι μερικά πράγματα που δεν τα ρωτάς αν ο άλλος δεν σου δώσει το πράσινο φως. Τους λόγους τους εξήγησα στο προηγούμενο μου ποστ.


    Δώσ' μου τα χέρια σου να κρατήσω τη ζωή μου.Τάσος Λειβαδίτης.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αν και με κάλυψαν οι προηγούμενες απαντήσεις,θα σου πω τι ισχύει για μένα,μιας και μαζεύεις γνώμες :D

    Αυτό που με ενδιαφέρει σε έναν παιδίατρο είναι:

    1)Να είναι ευσυνείδητος και ενημερωμένος στη δουλειά του

    2)Να ξέρει τι κάνει

    3)Να έχει τον τρόπο του με τα παιδιά.Γιατί έχω δει γυναίκα παιδίατρο,μάνα που έκανε για Λογαχός,όχι για να επικοινωνεί με μικρά παιδάκια :-) Μιλάμε για τελείως αγέλαστη.Σου ερχόταν να τραβήξεις προοοοσοχή όταν την έβλεπες :lol: Για εμένα παίζει ρόλο και η σχέση του παιδιάτρου με το παιδί.

    Από εκεί και πέρα,αν ο παιδίατρος (και ο οποιοσδήποτε άνθρωπος) δεν είναι παιδόφιλος δεν μου πέφτει λόγος τι κάνει στην προσωπική του ζωή.

    Είμαι στην κατηγορία των ασθενών που μπορώ να κάνω πλάκα με τον γιατρό,να πούμε δυο κουβέντες παραπάνω,πέραν του τυπικού αλλά ποτέ δεν ρωτάω για προσωπικά θέματα,αν ο ίδιος δεν μου μιλήσει για αυτά.Ούτε χρειάζεται να δίνεις αναφορά τι κάνεις γιατι υπάρχουν πολλοί στενόμυαλοι.-Είσαι παντρεμένος;,-Όχι. Αυτό (και πολλά λες! :mrgreen: ).Με το καλό το πτυχίο!


    [/url]

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Νομίζω οτι πρέπει να κάνεις αυτό που σου αρέσει. Τι λόγο έχεις να στηρίξεις την επαγγελμάτική σου επιλογή στην πιθανότητα ένα μέρος των πιθανών πελατών σου να σε απορρίψει; Θα γίνεις δυστυχισμένος χωρίς λόγο!

    Άλλωστε την καφρίλα ορισμένων υποθέτω οτι μπορεί να την βιώνεις και σε άλλες περιστάσεις, οπότε αν συμβεί κάτι τέτοιο έχεις ήδη μάθει να το διαχειρίζεσαι!

     

    Φυσικά είναι ενδιαφέρον και με χαροποιεί οτι είχες ουσιαστικά μόνο θετικές απαντήσεις εδω μέσα! Οπότε ένας λόγος παραπάνω να προχωρήσεις!!

     

    Καλή σταδιοδρομία σου εύχομαι!

     

    ΥΓ Παρασύρθηκα και δεν απάντησα στο ερώτημα: Δεν θα αποτελούσε κριτήριο που θα λάμβανα υπόψη μου στην επιλογή παιδιάτρου!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Σίγουρα τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα από τότε, αλλά έχουμε ακόμα πολύ δρόμο μπροστά μας, ιδιαίτερα εκτός Αθηνών.

     

     

     

    Σε περίπτωση που ασκήσω γενική παιδιατρική και δεν εξειδικευτώ, είναι επόμενο να έχω μια συνεχή επαφή με κάποιες οικογένειες τα πρώτα χρόνια της ζωής των παιδιών. Θεωρώ απίθανο να μη γίνει μια μικρή γνωριμία με τους γονείς κατά τη διάρκεια αυτού του διαστήματος.

     

    Το κλειδί είναι να αποδεχτείς αυτό που είσαι και να απενοχοποιηθείς σε ότι κι αν διαλέξεις να κάνεις στη ζωή σου. Αν καταφέρεις να το κάνεις αυτό θα το επικοινωνείς και στους συνανθρώπους σου (και στους πελάτες σου στην προκειμένη περίπτωση).

     

    Τώρα, σχετικά με "την μικρή γνωριμία" θα μείνει "μικρή". Και εξηγούμαι: έχουμε επισκεφτεί 3 παιδιάτρους από το 2008. Κανείς τους δεν μίλησε ΠΟΤΕ για την οικογένεια ή τα παιδιά του. Ότι έχουν παιδιά το λαμπυρίζετε μόνο από τις φωτογραφίες. Με άλλα λόγια συμφωνώ με όλους τους παραπάνω συνφορουμίστες ότι η προσωπική ζωή είναι προσωπική!

    Επιπλέον, μόλις θυμήθηκα ότι προχθές σε παιδική χαρά είδα πατέρα με 2 κόρες τον οποίο αν τον έβλεπα σόλο θα ορκιζόμουν ότι είναι gay! Οπότε, δεν σας ξεχωρίζουμε (εμείς οι κοινωνικά αποδεκτοί straight ;)) μέσα... στο σκοτάδι, γιατί δεν έχετε ένα συγκεκριμένο τρόπο/χρώμα που λαμπυρίζετε...

     

    Και για να κλείσω, μήπως αυτός σου ο προβληματισμός θα μπορούσε να σε οδηγήσει να ψάξεις λίγο και να δουλέψεις πάνω στις ανασφάλειες σου? Σε όλους μας παρουσιάζεται μια τέτοια ευκαιρία στη ζωή μας! Μιλάω καθαρά για συμβουλευτική (ψυχολόγο)! Είναι πράγματι μια καλή ευκαιρία να οπλιστείς με αποδοχή και αγάπη γι' αυτό που έχεις επιλέξει! Γιατί το ότι είσαι gay δεν σημαίνει ότι είσαι κατάλληλος για χ και ψ ειδικότητα αλλά όχι για α ή β! Ψάξτο... ίσως είναι μια καλή αφορμή!

    Καλή επιτυχία σε ότι κι αν κάνεις, και να είσαι πάντα χαρούμενος!

     

    Υ.Γ. Απάντηση στο ερώτημα: Δεν θα με αφορούσε αν ήταν gay ο/η παιδίατρος μας. Αλήθεια κι αν ήταν γυναίκα και λεσβία? Πάλι δεν θα με αφορούσε εφ' όσον έκανε κλικ σ' εμάς και στα παιδιά μας!


    tZh5p3.png

    G0KVp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    1ον: Όποιος δεν έχει γυναίκα και παιδιά δε σημαίνει απαραιτήτως ότι είναι και ομοφυλόφιλος!:wink:

     

    2ον: Δε χρειάζεται να λες ψέματα σε κανέναν.

     

    3ον: Ούτε την αλήθεια σε ανθρώπους που δεν τη χρειάζονται. Σε αυτούς συμπεριλαμβάνονται οι ασθενείς σου. Δεν τους αφορούν τα προσωπικά σου, όπως δεν αφορούν κι εσένα τα δικά τους.

     

    4ον: Δε θα σε απέρριπτα γι' αυτό (αν υποθέσουμε ότι το γνώριζα) αλλά δε θα σε επέλεγα (όπως και κανέναν άλλο γιατρό) αν προηγουμένως δεν είχα βεβαιωθεί (όσο γίνεται) ότι έχω να κάνω με έναν αξιόλογο επιστήμονα που μπορώ να του εμπιστευτώ την υγεία του παιδιού μου.

     

    5ον: Καλείσαι να απολογηθείς για τις προσωπικές σου επιλογές σε επίπεδο συμφοιτητών - παρέας - οικογένειας - ευρύτερου φιλικού/κοινωνικού κύκλου; Αν ναι πώς το αντιμετωπίζεις; Αν θέλεις απάντησέ μας, αλλιώς νομίζω ότι οι ερωτήσεις αυτές θα σου είναι χρήσιμες στο να διαχειριστείς το θέμα αυτό με τον εαυτό σου και έπειτα με τους γύρω σου.

     

    Φιλικά!


    697577wcowvfyq3s.gif

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Εγώ εκπλήσσομαι και μόνο με το γεγονός ότι, όντας επιστήμων, θέτεις την ερώτηση αυτή. Δηλαδή, αν σου απαντούσε η πλειοψηφία ότι δε θα προτιμούσε να πάει σε ομοφυλόφιλο παιδίατρο, τι θα έκανες;

     

    1. Θα άλλαζες ειδικότητα και θα ξαναέθετες το ερώτημα;

    2. Θα άλλαζες ειδικότητα αλλά δε θα σε ενδιέφερε το γκάλοπ και κατ' επέκταση η γνώμη του κόσμου;

    3. Θα άλλαζες επιστημονικό αντικείμενο, που πιθανότατα δε θα ήταν σχετικό με ιατρική;

    4. Θα σταματούσες τις σπουδές σου;

     

    Πάντα πίστευα ότι οι γιατροί δεν παρασύρονται από συναισθήματα, γι' αυτό και παλεύουν κάθε μέρα με την ανθρώπινη ζωή. Στο ιατρείο τους έρχονται αντιμέτωποι εκτός από τις συνηθισμένες και απλές περιπτώσεις, με περιπτώσεις ανίατων ασθενειών, στραπατσαρισμένων σωμάτων, και τέλος, ακόμη και με το θάνατο. Είναι απίθανο επομένως, ένας γιατρός να πτοηθεί από κριτικές και επικρίσεις, όσο κακόβουλες κι αν είναι αυτές.

     

    Ύστερα, εσύ τι προτίθεσαι να κάνεις; Να διατυμπανίζεις τις προτιμήσεις σου στην ίδια κοινωνία που εσύ πρώτος, στο ποστ σου #1 υποστηρίζεις ότι, ακόμη έχει ως ταμπού το θέμα ομοφυλοφιλία; Μα, αν εσύ πρώτος δε δείξεις τις προτιμήσεις σου και τις κρατήσεις για τον εαυτό σου, εφόσον δε ζεις ούτε στην Αμερική, ούτε σε άλλο ευρωπαϊκό κράτος πιο απελευθερωμένο σε τέτοια θέματα από την Ελλάδα, δε θα έχει λόγο ο πελάτης σου να πάει σε άλλο παιδίατρο, δε θα έχει λόγο να σου θέσει ερωτήματα για την οικογένειά σου, και τέλος, δε θα έχεις λόγο εσύ να θέτεις το ίδιο το ερώτημα σε μας.

     

    Όπως ανέφεραν κι άλλα μέλη, ούτε εμείς γνωρίζουμε τις προτιμήσεις των δικών μας παιδιάτρων, αλλά ούτε και θα κάτσουμε να τους ξεψαχνίσουμε τι είναι και τι δεν είναι. Κάποτε η κόρη μου πήγαινε σε ομοφυλόφιλο οδοντίατρο. Ο άνθρωπος ήταν μια χαρά επιστήμονας και η συμπεριφορά του ήταν άψογη. Ο λόγος που τον διακόψαμε ήταν, καθαρά, ότι μας τσάκισε με τις αρκετά υψηλές τιμές του σε σχέση με άλλους.

     

    Τέλος, στην περίπτωση που θες πειστική δικαιολογία στους πελάτες με τους οποίους θα έχεις οικειότητα, για το αν είσαι ή δεν είσαι παντρεμένος, υπάρχει και η απάντηση: "δεν έτυχε".


    1457745k8p286od3g.gif

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Τώρα που το λες, δεν έχω ιδέα αν ο παιδίατρός μας είναι ομοφυλόφιλος ή ετεροφυλόφιλος, παντρεμένος ή ελεύθερος, με παιδιά ή χωρίς. Να τον ρωτήσω;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δεν θα με επηρέαζε σε καμία περίπτωση το τι κάνει ο άλλος τα βράδυα (μεσημέρια πρωινά κ.ο.κ.) και με ποιον κοιμάται. Σωστός στην δουλειά του να ήταν, να μην ήταν παιδεραστής και φυσικά θα πήγαινα το παιδί μου σε τέτοιον παιδίατρο.

    Εξάλλου όποιος πιστεύει ότι θα επηρέαζε και άλλα ,τότε δεν θα έπρεπε να αφήνει τα παιδία του να βλέπουν τηλεόραση, να πηγαίνουν σχολειό, να πηγαίνουν σε αθλητικές δραστηριότητες...Ποιός τους λέει ότι εκεί δεν είναι gay αυτός που τα προσέχει.

    Τα πρότυπα κατ'εμέ δίνονται από την οικογένεια πρωτίστως. Τα υπόλοιπα είναι δικαιολογίες.(Δική μου άποψη,έχω πάρα πολλούς gay φίλους που είναι άριστοι στην δουλειά τους και δυστυχώς αυτή τους η προτίμηση σε όσες περιπτώσεις έχει γίνει γνωστή έχει αντιμετωπιστεί χειρότερα κι από το να είχαν λέπρα.)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Φυσικά και δεν θα είχα πρόβλημα, δεν θα με απασχολούσε καν!

    Ο πατριος μου που είναι ομοφυλοφιλος και γιατρός δεν αντιμετώπισε ποτέ πρόβλημα σαν γιατρός απ'οσο γνωρίζω, αντιθέτως ήταν πολύ αγαπητός στους ασθενείς του(τώρα βγήκε σε σύνταξη)... βέβαια δεν το έλεγε εξου και παντρευτηκε αλλά παρόλαυτα και φαινότανε και μάλλον ήταν αρκετά γνωστό στο χώρο που δουλευε.

    Καλή σταδιοδρομία...


    dca8030271.png4b2d857635.png

    Το τρίτο κοντό μου ανθρωπάκι τσουυυυυπ βγήκε στις 8/12/2011!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Εγώ εκπλήσσομαι και μόνο με το γεγονός ότι, όντας επιστήμων, θέτεις την ερώτηση αυτή. Δηλαδή, αν σου απαντούσε η πλειοψηφία ότι δε θα προτιμούσε να πάει σε ομοφυλόφιλο παιδίατρο, τι θα έκανες;

     

    1. Θα άλλαζες ειδικότητα και θα ξαναέθετες το ερώτημα;

    2. Θα άλλαζες ειδικότητα αλλά δε θα σε ενδιέφερε το γκάλοπ και κατ' επέκταση η γνώμη του κόσμου;

    3. Θα άλλαζες επιστημονικό αντικείμενο, που πιθανότατα δε θα ήταν σχετικό με ιατρική;

    4. Θα σταματούσες τις σπουδές σου;

     

    Πάντα πίστευα ότι οι γιατροί δεν παρασύρονται από συναισθήματα, γι' αυτό και παλεύουν κάθε μέρα με την ανθρώπινη ζωή. Στο ιατρείο τους έρχονται αντιμέτωποι εκτός από τις συνηθισμένες και απλές περιπτώσεις, με περιπτώσεις ανίατων ασθενειών, στραπατσαρισμένων σωμάτων, και τέλος, ακόμη και με το θάνατο. Είναι απίθανο επομένως, ένας γιατρός να πτοηθεί από κριτικές και επικρίσεις, όσο κακόβουλες κι αν είναι αυτές.

     

    Ύστερα, εσύ τι προτίθεσαι να κάνεις; Να διατυμπανίζεις τις προτιμήσεις σου στην ίδια κοινωνία που εσύ πρώτος, στο ποστ σου #1 υποστηρίζεις ότι, ακόμη έχει ως ταμπού το θέμα ομοφυλοφιλία; Μα, αν εσύ πρώτος δε δείξεις τις προτιμήσεις σου και τις κρατήσεις για τον εαυτό σου, εφόσον δε ζεις ούτε στην Αμερική, ούτε σε άλλο ευρωπαϊκό κράτος πιο απελευθερωμένο σε τέτοια θέματα από την Ελλάδα, δε θα έχει λόγο ο πελάτης σου να πάει σε άλλο παιδίατρο, δε θα έχει λόγο να σου θέσει ερωτήματα για την οικογένειά σου, και τέλος, δε θα έχεις λόγο εσύ να θέτεις το ίδιο το ερώτημα σε μας.

     

    Όπως ανέφεραν κι άλλα μέλη, ούτε εμείς γνωρίζουμε τις προτιμήσεις των δικών μας παιδιάτρων, αλλά ούτε και θα κάτσουμε να τους ξεψαχνίσουμε τι είναι και τι δεν είναι. Κάποτε η κόρη μου πήγαινε σε ομοφυλόφιλο οδοντίατρο. Ο άνθρωπος ήταν μια χαρά επιστήμονας και η συμπεριφορά του ήταν άψογη. Ο λόγος που τον διακόψαμε ήταν, καθαρά, ότι μας τσάκισε με τις αρκετά υψηλές τιμές του σε σχέση με άλλους.

     

    Τέλος, στην περίπτωση που θες πειστική δικαιολογία στους πελάτες με τους οποίους θα έχεις οικειότητα, για το αν είσαι ή δεν είσαι παντρεμένος, υπάρχει και η απάντηση: "δεν έτυχε".

     

    Εκπλήσσεσαι που θέτω αυτήν την ερώτηση;;!! Μα σε άλλο κόσμο μεγάλωσα και ζω;;

    Νομίζω ότι τα 6 χρόνια βρισιών στο σχολείο δικαιολογούν απόλυτα αυτή την ερώτηση. Ήθελα να δω πως αντιμετωπίζουν το ζήτημα αυτό οι νέες μητέρες, εάν έχει αλλάξει κάτι. Μετά το γκάλοπ πάλι θα σταθμίσω ακόμη μια φορά τα υπερ και τα κατά των ειδικοτήτων που σκέφτομαι, αφού 60 -70 απαντήσεις ναι μεν δίνουν μια γενική εικόνα, αλλά δε μπορούν να θεωρηθούν ότι είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα του συνόλου, και θα επιλέξω.

     

    Την ξέρω την απάντηση "δεν έτυχε", εξάλλου την έχω χρησιμοποιήσει ως τώρα πολλές φορές όταν ρωτάνε φίλοι και γονείς "μα γιατί δεν έχεις ακόμα κοπέλα;;!!" Όμως, Εviri εγώ δε θέλω να κρύβομαι άλλο. Δεν μπορώ συνέχεια να φοράω ένα προσωπείο για την κοινωνία και να είμαι ο πραγματικός εαυτός μου μόνο ανάμεσα στους 4 τοίχους και ούτε καν σε αυτούς μιας και μένω ακόμα με τους γονείς μου. Και για να γίνω ανεξάρτητος πρέπει να βρω δουλειά! Βέβαια δεν θέλω να το διατυμπανίσω, αλλά ταυτόχρονα θέλω να μπορώ να εκφράσω τα συναισθήματα και τις σκέψεις μου. Αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να το κάνω αυτό. Αντιθέτως, πρέπει να υποκρίνομαι στους περισσότερους φίλους μου, αφού δεν μπορώ να εκμυστηρευτώ αυτά τα οποία νιώθω και βιώνω είτε είναι ευχάριστα, είτε δυσάρεστα. Ούτε μπορώ να τους απευθύνω την ερώτηση που απευθύνω σε εσάς. Στο δρόμο δεν μπορώ να κρατήσω ούτε το χέρι του συντρόφου μου!!Δεν πιστεύω να θεωρείτε ότι έτσι το διατυμπανίζω... είναι από τις πιο απλές μορφές εκδήλωσης αγάπης και υποστήριξης. Δεν θέλω να δείξω ότι έχω γκόμενο, ούτε λέω "κοιτάξτε με, είμαι γκέι".

     

    Είναι πολύ λογικό να μη ξέρετε τη σεξουαλική ταυτότητα των γιατρών, γιατί πολύ απλά, κανείς δεν πρόκειται να το πει ευθέως ή άλλοι έχουν οικογένεια και κρύβονται πίσω από αυτό. Και είναι αναμενόμενο αυτό, αφού μεγάλωσαν σε χειρότερες εποχές από τη δική μου. Και εννοείται ότι οι περισσότεροι ασθενείς δε θα το ξεψαχνίσουν εφ' όσον αριθμητικά η πλειοψηφία των ανθρώπων είναι ετεροφυλόφιλοι. Άμα δωθεί αφορμή όμως... γίνεται πανηγύρι πίσω από την πλάτη του οποιουδήποτε ομοφυλόφιλου, (εγώ δεν αποτελώ εξαίρεση) με αρκετά αρνητικά σχόλια που δεν ξέρω κατά πόσο επηρεάζουν τις αντιλήψεις των ανθρώπων στο θέμα αυτό.

     

    Απ' όσα διάβασες Εviri, ελπίζω να κατάλαβες ότι και οι γιατροί έχουμε συναισθήματα, αν και με τον καιρό έχουμε χρειαστεί να γίνουμε πιο απαθείς, για να αντέξουμε τον πόνο που αντιμετωπίζουμε καθημερινά. Εγώ ακόμα είμαι στην αρχή, δεν ξέρω πως θα είμαι σε 20 χρόνια. Ο καθένας πάντως έχει αναπτύξει το δικό του μηχανισμό άμυνας, γιατί κανείς δε μας μαθαίνει πως να διαχειριζόμαστε τον πόνο. Άνθρωποι είμαστε, όχι ρομπότ!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Εκπλήσσεσαι που θέτω αυτήν την ερώτηση;;!! Μα σε άλλο κόσμο μεγάλωσα και ζω;;
    Ο λόγος που εκπλήσσσομαι είναι ότι μια τέτοια ερώτηση δεν τη θέτει ένας επιστήμονας σαν εσένα, που μαθαίνει να χειρίζεται την ανθρώπινη ζωή. Να κάνει καλά τους ανθρώπους - από τη νεαρή τους ακόμη ηλικία - ή ακόμη και να ξεγελάει το θάνατο και να τους ανασταίνει όταν θα σταματά να χτυπάει η καρδιά τους.

     

    Δίνεις την εντύπωση ότι, θα αφήσεις να σε παρασύρουν τα συναισθήματά σου και στην πρώτη κακοτοπιά (που μπορεί να είναι ίσως, κάποια άσχημα σχόλια ασθενών-πελατών σου, ή ένα λοξοκοίταγμα) θα λυγίσεις και θα τα παρατήσεις. Αυτό δεν είναι προφίλ γιατρού.

     

    Νομίζω ότι τα 6 χρόνια βρισιών στο σχολείο δικαιολογούν απόλυτα αυτή την ερώτηση
    Διακρίνω εμφανή απωθημένα. Η ηλικία του σχολείου πέρασε, τώρα εφόσον είσαι στο πανεπιστήμιο και πιθανότατα γύρω στα 23-24 ή λίγο παραπάνω, θα έπρεπε να έχεις αλλάξει ρότα και να χαλιναγωγείς τη συμπεριφορά των άλλων ανθρώπων. Εσύ είσαι ο κυρίαρχος του παιχνιδιού σε σχέση με το τι θα επιτρέψεις να σε ρωτάνε και πώς να σε κοιτάνε. Ο σεβασμός κερδίζεται, ούτε ζητείται, ούτε απαιτείται. Κάποιος που είναι αυθεντία στη δουλειά του και στη συμπεριφορά του, δεν έχει λόγο να αισθάνεται λιγότερο αξιοσέβαστος.

     

    Ήθελα να δω πως αντιμετωπίζουν το ζήτημα αυτό οι νέες μητέρες, εάν έχει αλλάξει κάτι.
    Χρησιμοποιώντας τα λεγόμενά (γραφόμενά) σου, θα σε ρωτήσω αυτό που με ρώτησες. Εσύ σε άλλο κόσμο μεγάλωσες και έζησες; Αν ζεις διαρκώς στο έδαφος της Ελλάδας, θα το έχεις αντιληφθεί και μόνος σου, εκτός αν είσαι κλεισμένος στο σπίτι και χωρίς τηλεόραση και εξωτερική επικοινωνία. Το κομπιούτερ σου όμως, αποκλείει αυτή τη σκέψη. Επίσης, οι συμμαθητές που είχες τότε, μη ξεχνάς ότι είναι οι σημερινοί συνομήλικοί σου, οι οποίοι σε λίγα χρόνια (ειδικά οι συμμαθήτριές σου) θα έχουν παιδιά. Δεν ξέρω πόσα χρόνια χρειάζονται για να αλλάξει κάποιος από τότε μέχρι σήμερα. Ο κάθε άνθρωπος είναι ξεχωριστός, αλλά όλοι ανήκουν σε κάποια μάζα. Αφού πήρες τη ζυγαριά, ζύγισέ τους και βγάλε συμπέρασμα.
    Μετά το γκάλοπ πάλι θα σταθμίσω ακόμη μια φορά τα υπερ και τα κατά των ειδικοτήτων που σκέφτομαι, αφού 60 -70 απαντήσεις ναι μεν δίνουν μια γενική εικόνα, αλλά δε μπορούν να θεωρηθούν ότι είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα του συνόλου, και θα επιλέξω.
    Οι γιατροί που γνωρίζω εγώ, επιλέγουν την ειδικότητά τους σύμφωνα με το ενδιαφέρον που βρίσκουν σ' αυτή ή το πολύ-πολύ σύμφωνα με το πόσο επικερδής είναι κι όχι σύμφωνα με σφυγμομετρήσεις του κόσμου γύρω από τις προσωπικές τους προτιμήσεις. Αυτό ακούγεται σε μένα παράξενο, περίεργο.
    Την ξέρω την απάντηση "δεν έτυχε", εξάλλου την έχω χρησιμοποιήσει ως τώρα πολλές φορές όταν ρωτάνε φίλοι και γονείς "μα γιατί δεν έχεις ακόμα κοπέλα;;!!" Όμως, Εviri εγώ δε θέλω να κρύβομαι άλλο. Δεν μπορώ συνέχεια να φοράω ένα προσωπείο για την κοινωνία και να είμαι ο πραγματικός εαυτός μου μόνο ανάμεσα στους 4 τοίχους και ούτε καν σε αυτούς μιας και μένω ακόμα με τους γονείς μου. Και για να γίνω ανεξάρτητος πρέπει να βρω δουλειά! Βέβαια δεν θέλω να το διατυμπανίσω, αλλά ταυτόχρονα θέλω να μπορώ να εκφράσω τα συναισθήματα και τις σκέψεις μου. Αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να το κάνω αυτό. Αντιθέτως, πρέπει να υποκρίνομαι στους περισσότερους φίλους μου, αφού δεν μπορώ να εκμυστηρευτώ αυτά τα οποία νιώθω και βιώνω είτε είναι ευχάριστα, είτε δυσάρεστα. Ούτε μπορώ να τους απευθύνω την ερώτηση που απευθύνω σε εσάς. Στο δρόμο δεν μπορώ να κρατήσω ούτε το χέρι του συντρόφου μου!!Δεν πιστεύω να θεωρείτε ότι έτσι το διατυμπανίζω... είναι από τις πιο απλές μορφές εκδήλωσης αγάπης και υποστήριξης. Δεν θέλω να δείξω ότι έχω γκόμενο, ούτε λέω "κοιτάξτε με, είμαι γκέι".
    Πόσων ετών είσαι; Η απάντηση είναι προαιρετική.

    Νομίζω ότι υπερισχύει μέσα σου η δήλωση της ταυτότητάς σου και η απελευθέρωσή σου, παρά πραγματικά η επιλογή της ειδικότητάς σου ως γιατρός. Μου δίνεις την εντύπωση ότι θες να βγεις έξω, να κραυγάσεις, να ανακοινώσεις σε όλους την προτίμησή σου και να κερδίσεις την αποδοχή. Είσαι πληγωμένος από το παρελθόν και θες αυτό να πάρει ένα τέλος. Ακριβώς όμως επειδή ζεις στην Ελλάδα, έχε υπ' όψιν σου ότι αυτό θα αργήσει. Η κοινωνία μας χωρίζεται σε στρώματα και επίπεδα. Είναι περιττό ακόμη και που το αναφέρω, καθώς είναι γνωστό και σε σένα και σε όλους. Μην περιμένεις λοιπόν την πλήρη αποδοχή, όπως ούτε και την πλήρη απόρριψη.


    1457745k8p286od3g.gif

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αν καποιος ειναι σωστος στην δουλεια του δεν με ενοχλει καθολου...

    το τι κανει καποιος στο κρεβατι του ειναι ασχετο πραγμα...

    μακαρι να γινεις ενας καλος επιστημονας γιατι τα παιδακια χρειαζονται καλους γιατρους που να τα φροντιζουν...ολα τα αλλα αφορουν εσενα και μονο εσενα!

    καλη σταδιοδρομια..


    η Κατερινα μας ηρθε...13/2/2006

    ''ζω για να βλεπω την θαλασσα των ματιων σου'!

    η Μαρια-Δημητρα ειναι μαζι μας απο 19/5/2013!

    'η νυχτα γεμισε φως!'

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Νομίζω ότι τα 6 χρόνια βρισιών στο σχολείο δικαιολογούν απόλυτα αυτή την ερώτηση

    Διακρίνω εμφανή απωθημένα. Η ηλικία του σχολείου πέρασε, τώρα εφόσον είσαι στο πανεπιστήμιο και πιθανότατα γύρω στα 23-24 ή λίγο παραπάνω, θα έπρεπε να έχεις αλλάξει ρότα και να χαλιναγωγείς τη συμπεριφορά των άλλων ανθρώπων. Εσύ είσαι ο κυρίαρχος του παιχνιδιού σε σχέση με το τι θα επιτρέψεις να σε ρωτάνε και πώς να σε κοιτάνε. Ο σεβασμός κερδίζεται, ούτε ζητείται, ούτε απαιτείται. Κάποιος που είναι αυθεντία στη δουλειά του και στη συμπεριφορά του, δεν έχει λόγο να αισθάνεται λιγότερο αξιοσέβαστος.

     

    δεν το θεωρω τοσο ευκολο να γινει....6 χρονια βρισιων στο σχολειο ..οκ ναι ισως να μπορουσαν να ξεπεραστουν τα 'απωθημενα' (αν κ ειναι δυσκολο για καποιον να ξεπερασει τα απωθημενα του μονο κ μονο επειδη ενηλικιωθηκε)...αλλα δεν ειναι μονο αυτα, προφανως!δεν ξερω που μενει το παληκαρι, αλλα δεν κυριαρχει παντου η ανωνυμια οπως στην Αθηνα. Αλλου σε κραζουν ακομα κ λογω ψευδων κουτσομπολιων!

     

    τωρα ..αυτο που ειπε για το οτι ντρεπεται να περπατησει κρατωντας απο το χερι τον συντροφο του....ε ναι...φαντασου το πως ειναι...να θες τοσο πολυ να το κανεις κ να μην μπορεις. επειδη θα σε κακολογησουν, θα πεσουν απο τα συννεφα θα θα θα..

     

    ενιγουει, να μην πολυλογω σιγουρα ο pianist ξερει καλυτερα τι γινεται...απλα το μονο που εχω να προσθεσω ειναι 1. οτι προφανως δεν θα με πειραζε αν ησουν παιδιατρος της κορης μου αρκει να ηξερες τα περι θηλασμου κ να μην πασαρες με ευκολια συμπληρωματα:mrgreen: και 2. καλο για σενα ειναι να δικτυωθεις σε ομαδες με αντιστοιχους προβληματισμους για να δεις οτι δεν εισαι μονος κ οτι υπαρχουν τροποι να διεκδικεις τα δικαιωματα σου κ να περνας καλα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Ο λόγος που εκπλήσσσομαι είναι ότι μια τέτοια ερώτηση δεν τη θέτει ένας επιστήμονας σαν εσένα, που μαθαίνει να χειρίζεται την ανθρώπινη ζωή. Να κάνει καλά τους ανθρώπους - από τη νεαρή τους ακόμη ηλικία - ή ακόμη και να ξεγελάει το θάνατο και να τους ανασταίνει όταν θα σταματά να χτυπάει η καρδιά τους.

     

    Δίνεις την εντύπωση ότι, θα αφήσεις να σε παρασύρουν τα συναισθήματά σου και στην πρώτη κακοτοπιά (που μπορεί να είναι ίσως, κάποια άσχημα σχόλια ασθενών-πελατών σου, ή ένα λοξοκοίταγμα) θα λυγίσεις και θα τα παρατήσεις. Αυτό δεν είναι προφίλ γιατρού.

     

    Διακρίνω εμφανή απωθημένα. Η ηλικία του σχολείου πέρασε, τώρα εφόσον είσαι στο πανεπιστήμιο και πιθανότατα γύρω στα 23-24 ή λίγο παραπάνω, θα έπρεπε να έχεις αλλάξει ρότα και να χαλιναγωγείς τη συμπεριφορά των άλλων ανθρώπων. Εσύ είσαι ο κυρίαρχος του παιχνιδιού σε σχέση με το τι θα επιτρέψεις να σε ρωτάνε και πώς να σε κοιτάνε. Ο σεβασμός κερδίζεται, ούτε ζητείται, ούτε απαιτείται. Κάποιος που είναι αυθεντία στη δουλειά του και στη συμπεριφορά του, δεν έχει λόγο να αισθάνεται λιγότερο αξιοσέβαστος.

     

    Χρησιμοποιώντας τα λεγόμενά (γραφόμενά) σου, θα σε ρωτήσω αυτό που με ρώτησες. Εσύ σε άλλο κόσμο μεγάλωσες και έζησες; Αν ζεις διαρκώς στο έδαφος της Ελλάδας, θα το έχεις αντιληφθεί και μόνος σου, εκτός αν είσαι κλεισμένος στο σπίτι και χωρίς τηλεόραση και εξωτερική επικοινωνία. Το κομπιούτερ σου όμως, αποκλείει αυτή τη σκέψη. Επίσης, οι συμμαθητές που είχες τότε, μη ξεχνάς ότι είναι οι σημερινοί συνομήλικοί σου, οι οποίοι σε λίγα χρόνια (ειδικά οι συμμαθήτριές σου) θα έχουν παιδιά. Δεν ξέρω πόσα χρόνια χρειάζονται για να αλλάξει κάποιος από τότε μέχρι σήμερα. Ο κάθε άνθρωπος είναι ξεχωριστός, αλλά όλοι ανήκουν σε κάποια μάζα. Αφού πήρες τη ζυγαριά, ζύγισέ τους και βγάλε συμπέρασμα.

    Οι γιατροί που γνωρίζω εγώ, επιλέγουν την ειδικότητά τους σύμφωνα με το ενδιαφέρον που βρίσκουν σ' αυτή ή το πολύ-πολύ σύμφωνα με το πόσο επικερδής είναι κι όχι σύμφωνα με σφυγμομετρήσεις του κόσμου γύρω από τις προσωπικές τους προτιμήσεις. Αυτό ακούγεται σε μένα παράξενο, περίεργο.

    Πόσων ετών είσαι; Η απάντηση είναι προαιρετική.

    Νομίζω ότι υπερισχύει μέσα σου η δήλωση της ταυτότητάς σου και η απελευθέρωσή σου, παρά πραγματικά η επιλογή της ειδικότητάς σου ως γιατρός. Μου δίνεις την εντύπωση ότι θες να βγεις έξω, να κραυγάσεις, να ανακοινώσεις σε όλους την προτίμησή σου και να κερδίσεις την αποδοχή. Είσαι πληγωμένος από το παρελθόν και θες αυτό να πάρει ένα τέλος. Ακριβώς όμως επειδή ζεις στην Ελλάδα, έχε υπ' όψιν σου ότι αυτό θα αργήσει. Η κοινωνία μας χωρίζεται σε στρώματα και επίπεδα. Είναι περιττό ακόμη και που το αναφέρω, καθώς είναι γνωστό και σε σένα και σε όλους. Μην περιμένεις λοιπόν την πλήρη αποδοχή, όπως ούτε και την πλήρη απόρριψη.

     

    Συνεχίζω να μην καταλαβαίνω το λόγο που εκπλήσσεσαι. Συμφωνώ, ο ιατρός οφείλει να είναι βράχος, για να στηρίζει τους ασθενείς του, αλλά το γεγονός ότι σπούδασα Ιατρική με καθιστά ικανό να αντιμετωπίζω μόνος αποτελεσματικά το κάθε είδους εμπόδιο;;

    Σπούδασα Ιατρική, όπου έμαθα να θεραπεύω τους αρρώστους. Δεν έμαθα να χαλιναγωγώ τους ανθρώπους κι ούτε θέλω να κάνω αυτό. Ως επιστήμονας έμαθα να αναζητώ την αλήθεια, να την εφαρμόζω και να την προωθώ και οι μόνες συμπεριφορές στις οποίες σκέφτομαι ότι μπορώ να παρέμβω ατομικά είναι λίγες π.χ. οι διατροφικές συνήθειες, η άθληση, οι συνθήκες υγιεινής.

    Ελπίζω σύντομα να είμαι σε θέση να υπερασπίζομαι πιο έμπρακτα την ομοφυλοφιλία έξω στην κοινωνία, γιατί όχι ακόμα και να το φωνάξω στο φεστιβάλ υπερηφάνειας που γίνεται στην Αθήνα.

    Αυτό δε σημαίνει ότι είμαι στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Τα αρνητικά σχόλια θα με πληγώνουν, ό,τι και να γίνει. (Σαν τους διάσημους ένα πράμα!!) αλλά τα άντεξα όταν ήμουν 13. Τώρα θα με πτοήσουν; Το θέμα είναι πόσους θα αποτρέψουν τα σχόλια αυτά από το έρθουν στο ιατρείο μου και να αξιολογήσουν οι ίδιοι εάν θα με εμπιστευτούν και στη συνέχεια. Πώς ακριβώς θα δείξω την ικανότητά μου εάν δεν έρχεται κόσμος στο ιατρείο;;!!

    Με χαρά βλέπω ότι στη δουλειά ανταμείβεται η υπευθυνότητα, η αποδοτικότητα, ο χαρακτήρας και όχι οι κακές γλώσσες.

    Τέλος, θέλω να πω ότι αποφάσισα να γίνω ιατρός για να βοηθάω τους ανθρώπους. Το ποια ειδικότητα θα διαλέξω εξαρτάται εννοείται από το ποιο αντικείμενο με ενδιαφέρει πιο πολύ, αλλά τυχαίνει δυστυχώς ή ευτυχώς να με ενδιαφέρουν 2-3, οπότε πρέπει να σταθμίσω και αλλά πράγματα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γνώμη μου pianist: να ασκήσεις το λειτούργημά σου επικεντρωμένος μόνο σε αυτο χωρίς να μοιράζεσαι με ασθενεις ή γονεις λεπτομέρειες για την προσωπική σου ζωή. Αυτό θα στο συμβούλευα ακόμα και αν δεν ήσουν ομοφυλόφιλος.

    Να είσαι έτοιμος να αντιμετωπίσεις τα καλύτερα και τα χειρότερα με αξιοπρέπεια και δύναμη γνωρίζοντας ότι για να επιβληθείς ως επιστήμων σημασία πρωτίστως έχει η ικανότητά σου. Αν κάποιοι αρρωστημένα εμμένουν να βάζουν ως κύριο κριτήριο τις προσωπικές σου σεξουαλικές προτιμήσεις, προσπέρασε τους. Ετσι και αλλιώς θα σου είναι αδύνατο να τους αλλάξεις μυαλά.

    Μη ξεχνάς ότι δεν είναι μακριά η εποχή που κάποιες γυναίκες πάλευαν να επιβληθούν σε όλα τα επαγγελματα και επιστήμες κόντρα σε προκαταλήψεις, απωθημένα και στερεότυπα που έκαναν πχ τους Ελληνες να αποδέχονται ως γιατρό τους μόνο άντρα.

    Προσωπικα αν ήσουν ικανός γιατρός θα μου ήταν τελείως αδιάφορο αν μάθαινα ότι είσαι ομοφυλόφιλος. Θα με ενοχλούσε όμως οποιαδήποτε προσπάθειά σου να μοιραστείς μαζί μου τη προσωπική σου ζωή, 1ον γιατί θα μου ήταν αδιάφορη και 2ον γιατί δεν μου αρέσει οποιαδήποτε τέτοιου είδους προσέγγιση από κανένα γιατρό. Με αυτό τον τρόπο θα με ενοχλούσε αν ο γιατρός μας ερχόταν να μας λέει ιστορίες για τη προσπάθειά του πχ να βρει σύζυγο και να αποκατασταθεί.

    Δυο τελευταίες κουβέντες:

    -να προσπαθείς παντα να είσαι καλός σε αυτό που κάνεις και να μη κρύβεσαι πίσω από την ομοφυλοφιλία για να δικαιολογήσεις όλες τις αποτυχίες που μπορεί να ερθουν.

    -Να είσαι μετρημένος και σοβαρός αν θες ο κόσμος να σε αποδεχτεί.

    Αυτά από μια γυναίκα τουλάχιστον 23 χρόνια μεγαλύτερη σου που έχει καταφέρει αν μη τι άλλο να επιβάλει εαυτόν επαγγελματικά σε ένα χώρο που αποτελείται από 90 άντρες και 10 γυναίκες. Στην Ελλάδα.


    Το Ήλεκτράκι μου και ο Οδυσσέας μου, οι ηλιαχτίδες μου!

    ..................................................................................

    Ο Θεός πέθανε...

    Ο Μαρξ πέθανε...

    κι Εγώ τώρα τελευταία δε νοιώθω πολυ καλά...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κατα τα άλλα θα ήθελα να πω ότι συμφωνώ 100% με όσα γράφει η eviri. Respect,


    Το Ήλεκτράκι μου και ο Οδυσσέας μου, οι ηλιαχτίδες μου!

    ..................................................................................

    Ο Θεός πέθανε...

    Ο Μαρξ πέθανε...

    κι Εγώ τώρα τελευταία δε νοιώθω πολυ καλά...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Γεια σας!

    Είμαι τελειόφοιτος Ιατρικής και σε λίγο καιρό θα επιλέξω ειδικότητα. Αν και στην αρχή δεν το σκεφτόμουνα, από τότε που έκανα Παιδιατρική στη Σχολή και ήρθα κοντά στα παιδιά, σκέφτομαι σοβαρά την Παιδιατρική. Όμως είμαι ομοφυλόφιλος και δε θέλω να κρύβομαι μια ζωή π.χ. όταν με ρωτάνε αν έχω οικογένεια, δεν θέλω να λέω, ότι δεν έχω χρόνο ή ότι έχω γυναίκα και παιδιά, όταν αυτό δεν ισχύει. Δυστυχώς, όμως, η ελληνική κοινωνία έχει ακόμα μια άκριτα αρνητική εικόνα για την ομοφυλοφιλία. Γι' αυτό ήθελα να θέσω την εξής ερώτηση: Θα απορρίπτατε κάποιον ομοφυλόφιλο παιδίατρο μέσα στην μεγάλη πληθώρα παιδιάτρων που υπάρχει μόνο και μόνο επειδή είναι ομοφυλόφιλος ή πως θα αντιδρούσατε, εάν μαθαίνατε, ότι ο παιδίατρός σας είναι ομοφυλόφιλος;;

    Αν ναι, παρακαλώ εξηγήστε την απάντησή σας.

     

    Το τι κανει στο κρεβατι του ο καθενας δεν με αφορα (εκτος και αν ειναι εγκλημα). Το αν εισαι καλος παιδιατρος ειναι το μονο που θα με απασχολουσε.

     

    Η αληθεια ειναι πως δεν καταλαβαινω πως πιστευεις οτι θα ξερει ο καθε πελατης-γονιος ασθενη τι κανεις εσυ τις ιδιαιτερες στιγμες σου.:roll:


    Σιγουρα ο γυαλος ειναι στραβος.. δεν εξηγειτε αλλοιως!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ελπίζω σύντομα να είμαι σε θέση να υπερασπίζομαι πιο έμπρακτα την ομοφυλοφιλία έξω στην κοινωνία, γιατί όχι ακόμα και να το φωνάξω στο φεστιβάλ υπερηφάνειας που γίνεται στην Αθήνα.

     

    Να πω κατι χωρις παρεξηγηση? Γιατι πρεπει να κατσεις να υπερασπιστεις τον εαυτο σου? Γιατι να μπαινεις σε αμυντικη θεση χωρις λογο?

    Δειξε εσυ σεβασμο στις προσωπικες σου στιγμες και διαχωρισε της απο τις επαγγελματικες σου και να εισαι σιγουρος οτι κανεις δεν θα ασχοληθει να μαθει καν.

     

    Τωρα το να καθεται ο παιδιατρος να μου κανει διαλεξη για την ομοφυλοφυλια... ε εκει ισως να ειχα ενα θεμα.

    Οπως επισης δεν θα μου αρεσε να κατσω να ακουω τον παιδιατρο μου να μου λεει για τις προσωπικες του στιγμες ετσι δεν θα ηθελα και τις δικες σου. Ασχετως επιλογων φυλλου συντροφου.


    Σιγουρα ο γυαλος ειναι στραβος.. δεν εξηγειτε αλλοιως!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Δεν μπορώ συνέχεια να φοράω ένα προσωπείο για την κοινωνία και να είμαι ο πραγματικός εαυτός μου μόνο ανάμεσα στους 4 τοίχους και ούτε καν σε αυτούς μιας και μένω ακόμα με τους γονείς μου. Και για να γίνω ανεξάρτητος πρέπει να βρω δουλειά! Βέβαια δεν θέλω να το διατυμπανίσω, αλλά ταυτόχρονα θέλω να μπορώ να εκφράσω τα συναισθήματα και τις σκέψεις μου. Αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να το κάνω αυτό. Αντιθέτως, πρέπει να υποκρίνομαι στους περισσότερους φίλους μου, αφού δεν μπορώ να εκμυστηρευτώ αυτά τα οποία νιώθω και βιώνω είτε είναι ευχάριστα, είτε δυσάρεστα. Ούτε μπορώ να τους απευθύνω την ερώτηση που απευθύνω σε εσάς. Στο δρόμο δεν μπορώ να κρατήσω ούτε το χέρι του συντρόφου μου!!Δεν πιστεύω να θεωρείτε ότι έτσι το διατυμπανίζω... είναι από τις πιο απλές μορφές εκδήλωσης αγάπης και υποστήριξης. Δεν θέλω να δείξω ότι έχω γκόμενο, ούτε λέω "κοιτάξτε με, είμαι γκέι".

     

    pianist από αυτά που γράφεις βγάζω το συμπέρασμα ότι έχεις μεγαλύτερα θέματα να ξεπεράσεις πρώτα πριν από το αν θα σε αποδεχτούν οι μελλοντικοί σου πελάτες όταν μάθουν ότι είσαι ομοφυλόφιλος.

     

    Μπορεί να μην έχει σχέση με το αρχικό σου ποστ αλλά αν μου επιτρέπεις θα ήθελα να σου κάνω μερικές ερωτήσεις και αν θες απαντάς?

     

    Υποθέτω ότι οι γονείς σου δεν το ξέρουν και καταλαβαίνω ότι είναι δύσκολο να τους το πεις.

    Στην περίπτωση που το έλεγες ποιά θα ήταν η αντίδρασή τους?

     

    Τώρα για το θέμα των φίλων................γιατί έχεις φίλους ανθρώπους που υπάρχει περίπτωση να μην αποδεχτούν τις σεξουαλικές σου επιλογές?

    Αν σε κρίνουν οι φίλοι σου με βάσει του τι κάνεις στο κρεβάτι σου, τότε δεν είναι φίλοι σου.

     

    Οι ανησυχίες σου για το επαγγελματικό σου μέλλον ξεκινάνε από τώρα γιατί δεν σε αποδέχεται ο τωρινός σου περίγυρος και φοβάσαι ότι αυτό θα συμβεί και στο μέλλον.

     

    Δεν ξέρω τις συνθήκες της ζωής σου, αλλά αν μπορείς κάνε μια προσπάθεια να συζητήσεις με τους γονείς σου εφόσον σε παίρνει (εσύ τους ξέρεις) και σαφέστατα ένα ξεσκαρτάρισμα στους "φίλους".

    Ο φίλος είναι ιερό πράγμα........ο πραγματικός φίλος είναι ιερός δεσμός και ξεπερνάει ακόμα και τον δεσμό αίματος καμία φορά.

     

    Νιώσε καλά με τον εαυτό σου και βγες από το τρυπάκι του "τι θα πει ο κόσμος".

    Εγώ προσωπικά δεν το μπορώ αυτό το τρυπάκι με τίποτε.......τσακωνόμουν άσχημα με τους δικούς μου όταν μου έλεγαν "τι θα πει η γειτονιά" και γενικώς δεν κάνω καθόλου παρέα με άτομα που έχουν τέτοιες αντιλήψεις.

    Αν ήσουνα μπροστά σε κάτι σκηνικά με απαντήσεις που έχω δώσει σε κάτι μπαρμπάδια στο σόι μου (και στου άντρα μου), θα' πεφτες ξερός από τα γέλια:lol:

     

    Είναι κρίμα να διαλέξεις άλλη ειδικότητα μόνο και μόνο επειδή φοβάσαι τις μελλοντικές αντιδράσεις των πελατών σου...........δεν χρειάζεται να το μάθουν στο κάτω κάτω......δεν τους αφορά.

    Και άντε και διαλέγεις άλλη ειδικότητα (πες μια)......πως είσαι σίγουρος ότι δεν θα σε αντιμετωπίσουν με τον ίδιο τρόπο οι πελάτες σου όταν το μάθουν?

    Είναι να μην τον έχει τον κάλο ο άνθρωπος στο κεφάλι, αν τον έχει είτε παιδίατρος είσαι, είτε ουρολόγος το ίδιο θα σου φέρονται.

     

    Φαντάζεσαι δηλαδή να είσαι ουρολόγος και να χρειάζεται να κάνεις ψηλάφηση προστάτη στον ασθενή σου?

    Ποιός άντρας θα κάτσει να του το κάνει αυτό όταν είναι προκατειλημμένος επειδή είσαι ομοφυλόφιλος?


    [B][SIZE="3"]Τα δικαιώματά μας συκοφαντήθηκαν ως προνόμια [/SIZE][/B](κλεμμένο το'χω, δεν είναι δική μου σοφία)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Συνεχίζω να μην καταλαβαίνω το λόγο που εκπλήσσεσαι. Συμφωνώ, ο ιατρός οφείλει να είναι βράχος, για να στηρίζει τους ασθενείς του, αλλά το γεγονός ότι σπούδασα Ιατρική με καθιστά ικανό να αντιμετωπίζω μόνος αποτελεσματικά το κάθε είδους εμπόδιο;;

     

    Μα οι προσωπικές σου προτιμήσεις δε θεωρούνται εμπόδιο, ούτε στην επιστήμη σου, ούτε στην εφαρμογή της ειδικότητας που θα διαλέξεις. Ίσως μόνο εσύ το βλέπεις απ' αυτήν την οπτική γωνία και κανείς άλλος.

     

    Σπούδασα Ιατρική, όπου έμαθα να θεραπεύω τους αρρώστους.

     

    Και αυτό θα κληθείς να κάνεις και μόνο.

     

    Δεν έμαθα να χαλιναγωγώ τους ανθρώπους κι ούτε θέλω να κάνω αυτό.

     

    Αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι πρώτοι οι γονείς σου (οι σημαντικότεροι άνθρωποι στη ζωή σου) δεν είναι ενήμεροι της προσωπικής σου ζωής. Τους άλλους ανθρώπους του κύκλου σου (συγγενείς-φίλους) τους αφήνω σε δεύτερη μοίρα.

     

    Ως επιστήμονας έμαθα να αναζητώ την αλήθεια, να την εφαρμόζω και να την προωθώ και οι μόνες συμπεριφορές στις οποίες σκέφτομαι ότι μπορώ να παρέμβω ατομικά είναι λίγες π.χ. οι διατροφικές συνήθειες, η άθληση, οι συνθήκες υγιεινής.

    Ελπίζω σύντομα να είμαι σε θέση να υπερασπίζομαι πιο έμπρακτα την ομοφυλοφιλία έξω στην κοινωνία, γιατί όχι ακόμα και να το φωνάξω στο φεστιβάλ υπερηφάνειας που γίνεται στην Αθήνα.

     

    Μάλλον με δικαιώνεις σ' αυτό που είπα στο προηγούμενο ποστ μου. Πρωταρχικός σου στόχος είναι η δήλωση της ταυτότητάς σου, θες να κραυγάσεις έξω ανοιχτά στον κόσμο και όλοι να σε αποδεχτούν. Δε θες να μείνει κανείς που να μη σε αποδεχτεί.

     

    Αυτό δε σημαίνει ότι είμαι στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Τα αρνητικά σχόλια θα με πληγώνουν, ό,τι και να γίνει. (Σαν τους διάσημους ένα πράμα!!) αλλά τα άντεξα όταν ήμουν 13. Τώρα θα με πτοήσουν;

    Επανέρχεσαι στην παιδική σου ηλικία και τη φέρνεις διαρκώς στο προσκήνιο. Αυτό είναι το λάθος σου. Αν μέναμε όλοι σ' αυτή, δε θα προχωρούσαμε σωστά στη ζωή μας. Αυτά που μας πλήγωναν όταν είμασταν παιδιά, θα έπρεπε να μας μάθουν να αντιμετωπίζουμε τους ανθρώπους στην ενήλικη ζωή μας.

     

    Το θέμα είναι πόσους θα αποτρέψουν τα σχόλια αυτά από το έρθουν στο ιατρείο μου και να αξιολογήσουν οι ίδιοι εάν θα με εμπιστευτούν και στη συνέχεια. Πώς ακριβώς θα δείξω την ικανότητά μου εάν δεν έρχεται κόσμος στο ιατρείο;;!!

     

    Γιατί έχεις την εντύπωση ότι, όποιος μπαίνει στο ιατρείο σου θα αναρωτιέται αν είσαι παντρεμένος ή όχι; Θα κρεμάσεις καμμιά ενημερωτική ταμπέλα απ' έξω; Το πρωτεύον στην υπόθεση είναι το κατά πόσο θα έχεις κάνει καλές σπουδές, θα παρακολουθείς σεμινάρια για την αναβάθμιση των γνώσεών σου πάνω σε νέες ανακαλύψεις και θα εφαρμόζεις αυτές τις γνώσεις στους άρρωστους ανθρώπους.

     

    Με χαρά βλέπω ότι στη δουλειά ανταμείβεται η υπευθυνότητα, η αποδοτικότητα, ο χαρακτήρας και όχι οι κακές γλώσσες.

    Μα τις κακές γλώσσες εμείς οι ίδιοι με τις πράξεις μας και τη στάση μας τις κάνουμε να μιλάνε. Στη σοβαρότητα, υπευθυνότητα και σωστή συμπεριφορά οι κακές γλώσσες μένουν μαζεμένες και δεμένες.

     

    Τέλος, θέλω να πω ότι αποφάσισα να γίνω ιατρός για να βοηθάω τους ανθρώπους. Το ποια ειδικότητα θα διαλέξω εξαρτάται εννοείται από το ποιο αντικείμενο με ενδιαφέρει πιο πολύ, αλλά τυχαίνει δυστυχώς ή ευτυχώς να με ενδιαφέρουν 2-3, οπότε πρέπει να σταθμίσω και αλλά πράγματα.

    Ναι αλλά, δεν έχεις αναφέρει ακόμη ποιες είναι οι άλλες συνιστώσες εκείνες, που θα σε κάνουν να αποφασίσεις οριστικά;


    1457745k8p286od3g.gif

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα