Recommended Posts

    ΜΑΛΛΟΝ ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ, ΘΑ ΚΑΝΩ ΟΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΠΟΡΩ,

    ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΛΙΓΟ, ΠΟΥ ΑΚΟΜΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΧΗ, ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΘΑ ΜΠΩ ΣΕ ΕΝΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΕΥΚΟΛΟ, ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ...

    ΠΑΝΤΩΣ ΠΡΟΣΠΑΘΩ


    tn?sid=3721117070&mid=AIsKDNkAABLhSOXwJAz0dywE45w

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Καλή μου ανησυχείς που λατρεύει τον άντρα σου-τον πατέρα της? Λάθος!μην επηρεάζεσε απο οτι σου λένε οι γύρω σου. Είναι φυσιολογικό τα παιδάκια να δείχνουν περισσότερη αδυναμία σε όποιον τους λείπει περισσότερο.

    Έχω τρία υπέροχα παιδάκια, η πρώτη μου κόρη (4ετών) έχει αδυναμία σε εμένα και το δείχνει από μικρή, ο άντρας μου τρελενόταν όταν του γυρνούσε την πλάτη, η μικρή πήγαινε στους παππούδες και σε εμένα και αυτόν ούτε ματιά, σου μιλάω για νεύρα και μου έλεγε ¨θα κάνω κάποτε ένα παιδί που να μου έχει αδυναμία(στον άντρα μου)¨.Ήρθε η στιγμή που γέννησα την δεύτερη κόρη μου(2ετών) και πού είναι όλα αυτά που έλεγε? Είναι κυριολεκτήκα κολλημένη πάνω του, δεν μπορεί να κάνει τίποτα απο την ώρα που γυρνάει σπίτι κα μετά είναι όλο γκρίνια η μικρή και κλέει απο πίσω του. Τώρα έχει σκάσει απο την πολύ αδυναμία που του έχει η μικρή, ααα!! και το καλύτερο οτι τώρα τελευταία και η μεγάλη τρέχει που και που απο πίσω του. Δεν σου λέω για τον μικρό μπεμπάκο μου διότι είναι μόνο 1μηνών.Καταλαβαίνεις οτι τα παιδιά αγαπούν και τους δύο γονείς τους. Μην ανησυχείς για την συμπεριφορά της μικρούλας σου διότι ΜΑΝΑ είναι μόνο ΜΙΑ, και καλό θα ήταν να μην δείχνεις ενοχλημένη . Και σε όλους αυτούς που σου λένε τα δικά τους να τους απαντάς ¨είναι πατέρας της-αν δεν αγαπάει τον μπαμπά μας(όπως λέω εγώ) ποιόν θα αγαπάει?¨

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Και εμένα η μικρή είναι κολλημένη με τον πατέρα της!!!!Για πολύ κόλλημα όμως λέμε.Αλλά το αποδίσω ότι ο άντρας μου λείπει τις ώρες που τα παιδιά είναι σπίτι και όχι στον παιδικό και έτσι είναι λογικό να τους λείπει πολύ.Εμένα με θεωρούν δεδομένη μιας και εγώ δουλεύω μόνο πρωϊνά συνήθως.Προσπάθησε να ασχολείσαι πιο πολύ μαζί της!!!!Εγώ όταν νιώθω ότι με έχει παραπεταμένη η κουτσούνα μου, της λέω πάμε να μαγειρέψουμε και πάμε μαζί και κάνουμε κανένα κείκ.Της βάζω ποδιά, και της λέω ποιό από τα υλικά να μου δίνει γιατί είναι η βοηθός μου.Και όταν το κάνω αυτό η μικρή ξετρελαίνεται και όλο μου λέει πόσο πολύ με αγαπάει και ότι τώρα εμείς κάνουμε πράγματα για κορίτσια και τα αγόρια δεν τα παίζουμε.


    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλημέρα σε όλες τις μαμάδες και μπαμπάδες που διαβαζουνε!!! Εγώ έχω πρόβλημα με τον γιό μου. Είναι 3 χρονών και υπάρχουν πολλές στιγμές μέσα στη μέρα που δεν θέλει καθόλου τον μπαμπά του. Πάει να τον αγκαλιάσει,να τον φιλήσει,να του μιλήσει και τον διώχνει. Κάθε φορά που τον ρωτάω γιατί συμπεριφέρεται έτσι λέει "δεν ξέρω". Μήνες είναι έτσι. Όταν έλειπα στη δουλειά ήταν μια χαρά οι δύο τους όταν ήμουν σπίτι ήθελε μόνο εμένα. Ο άντρας μου στεναχωριεται πάρα πολύ. Φοβάται ότι τώρα που δεν δουλεύω τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα παρόλο που τα πρωινά το παιδί λείπει στον παιδικό και δεν είμαστε μαζί. Και είναι μπαμπάς που ασχολείται πολύ από την πρώτη στιγμή που ήρθε το παιδί στην ζωή μας. Καμία βοήθεια;;;;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 17/9/2021 at 9:46 ΠΜ, Rose! είπε:

    Καλημέρα σε όλες τις μαμάδες και μπαμπάδες που διαβαζουνε!!! Εγώ έχω πρόβλημα με τον γιό μου. Είναι 3 χρονών και υπάρχουν πολλές στιγμές μέσα στη μέρα που δεν θέλει καθόλου τον μπαμπά του. Πάει να τον αγκαλιάσει,να τον φιλήσει,να του μιλήσει και τον διώχνει. Κάθε φορά που τον ρωτάω γιατί συμπεριφέρεται έτσι λέει "δεν ξέρω". Μήνες είναι έτσι. Όταν έλειπα στη δουλειά ήταν μια χαρά οι δύο τους όταν ήμουν σπίτι ήθελε μόνο εμένα. Ο άντρας μου στεναχωριεται πάρα πολύ. Φοβάται ότι τώρα που δεν δουλεύω τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα παρόλο που τα πρωινά το παιδί λείπει στον παιδικό και δεν είμαστε μαζί. Και είναι μπαμπάς που ασχολείται πολύ από την πρώτη στιγμή που ήρθε το παιδί στην ζωή μας. Καμία βοήθεια;;;;

    Εγώ αυτό που θα ήθελα να σου πω είναι ότι όλοι έχουμε περάσει από φάσεις με τα παιδιά μας που νιώσαμε ότι μπορεί να αγαπάνε κάποιον άλλον περισσότερο η ότι δεν μας αγαπάνε και δεν μας θέλουν. Η αλήθεια είναι ότι ένα τρίχρονο παιδακι ότι κάνει δεν το κάνει επίτηδες κι σε καμία περίπτωση δεν θέλει να διώξει τον μπαμπά του ο οποίος του δείχνει αγάπη. Απλά η συμπεριφορά σε αυτές τις ηλικίες είναι λίγο αψυχολόγητη , δεν μπορείς να καταλάβεις γιατί κάνει κάτι σε συγκεκριμένες φάσεις. Και εμένα ο δικός μου δεν είναι παιδί που θα κάτσει να τον αγκαλιάσεις και πολύ. Παρόλο που είμαι πολύ τρυφερή μαζί του που όταν ήταν μωρό κοιμόταν μόνο πάνω μου .. αν πάω τώρα στα καλά καθούμενα να τον αγκαλιάσω από εμένα ίσως και να το δεχτεί και να ανταποδοσει .. ΙΣΩΣ δεν ξέρω σε τι φάση θα τον βρω και αν θα θέλει να παίξει να τον κυνηγήσω για φιλί η αν απλά κάτι άλλο κάνει και δεν έχει όρεξη για αγκαλιές. Είναι καλό να του δείχνετε ότι τον αγαπάτε αλλά αφήστε τον να το κάνει και μόνος του όποτε θελήσει να σας βρει για αγκαλιά απλά να είστε εκεί για αυτόν. Ίσως δεν χρειάζεται να τον πιέσετε αν δεν θέλει η ίσως δεν βρίσκεται την κατάλυση στιγμή .. μήπως την ώρα που πάει για ύπνο να είναι πιο δοτικός ;  Εμένα ας πούμε πολύ σπάνια να κάτσει να τον αγκαλιάσει ο μπαμπάς του .. από μένα μπορεί να το δεχτεί και να είναι πιο τρυφερός αλλά με τον μπαμπά του περισσότερο για παιχνίδι τον θέλει .. και εμένα ο άντρας μου μερικές φορές λέει «μα γιατί δεν θέλει να τον αγκαλιάσω και με σπρώχνει» του λέω « σταματα είναι πολύ μικρός δεν ξέρει τι κάνει». Μην στεναχωριέστε το κάθε παιδί είναι διαφορετικό , μπορεί κάποιο να είναι πιο χαδιάρικο και μπορεί κάποιο άλλο να μην έχει «χρόνο» για αγκαλιές και να θέλει παιχνίδι. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    On 17/9/2021 at 9:46 ΠΜ, Rose! είπε:

    Καλημέρα σε όλες τις μαμάδες και μπαμπάδες που διαβαζουνε!!! Εγώ έχω πρόβλημα με τον γιό μου. Είναι 3 χρονών και υπάρχουν πολλές στιγμές μέσα στη μέρα που δεν θέλει καθόλου τον μπαμπά του. Πάει να τον αγκαλιάσει,να τον φιλήσει,να του μιλήσει και τον διώχνει. Κάθε φορά που τον ρωτάω γιατί συμπεριφέρεται έτσι λέει "δεν ξέρω". Μήνες είναι έτσι. Όταν έλειπα στη δουλειά ήταν μια χαρά οι δύο τους όταν ήμουν σπίτι ήθελε μόνο εμένα. Ο άντρας μου στεναχωριεται πάρα πολύ. Φοβάται ότι τώρα που δεν δουλεύω τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα παρόλο που τα πρωινά το παιδί λείπει στον παιδικό και δεν είμαστε μαζί. Και είναι μπαμπάς που ασχολείται πολύ από την πρώτη στιγμή που ήρθε το παιδί στην ζωή μας. Καμία βοήθεια;;;;

    Καλησπέρα,

    Τα παιδιά συχνά περνούν φάσεις. Συνήθως τα νεαρά νηπιάκια εκφράζουν το θυμό τους με απόρριψη. Ίσως υπήρξε κάποια αλλαγή στη ρουτίνα του με τον μπαμπά (π.χ. αυξήθηκαν οι επαγγελματικές υποχρεώσεις του μπαμπά) που το έχει φορτίσει. Το βέβαιο είναι ότι κάτι προσπαθεί να πει.  Αν αυτή είναι μια κατάσταση που επιμένει, ίσως θα βοηθούσε η συνδρομή ενός ψυχολόγου-παιγνιοθεραπευτή που θα βοηθήσει να δημιουργηθούν οι συνθήκες για να "ξαναβρεθούν" το παιδί και ο μπαμπάς. Υπομονή, δυστυχώς τα παιδιά δεν έρχονται με manual να ξέρουμε πάντα τι ακριβώς να κάνουμε. Σιγά σιγά θα ξαναβρούν τους ρυθμούς τους.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα