Recommended Posts

    Το θέμα είναι το παιδί να γνωρίσει και το θεό-Χριστό και το θεό-Αλάαχ και το θεό-Βούδα, ώστε να μπορεί να έχει άποψη τί να επιλέξει.....

     

    Αυτο πως θα τα πετυχεις? Καθε θρησκια οταν κανει "κατηχηση" ειναι το ιδιο απολυτη..


    wQjhp2.png f6fAp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Αυτο πως θα τα πετυχεις? Καθε θρησκια οταν κανει "κατηχηση" ειναι το ιδιο απολυτη..

    Πρακτικά αδύνατο....

    Δε ξέρω, δεν έχω εντρυφήσει και δε σκοπεύω. Ίσως μακριά από θρησκείες, μόνος μου, με ψάξιμο και διάβασμα από αντικειμενικά βιβλία...


    iyuNp3.png4hNCp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    διάβασμα από αντικειμενικά βιβλία

    Αντικειμενικά... και θρησκεία... δύσκολο το βρίσκω.

    Εκτός αν σταθείς στο λατρευτικό κομμάτι της καθεμιάς.

     

    Για το "πνευματικό" κομμάτι... δε νομίζω πως υπάρχει αντικειμενικότητα στα βιβλία. Και οι ερμηνείες ποικίλουν ακόμα και για τα "ίδια" πράγματα και έννοιες.


    Δεν εκπαιδεύω παιδιά... Εκπαιδεύομαι γονιός.

    "... άλλωστε, η εμπειρία που αποκτούμε είναι η συσσώρευση των λαθών μας, έτσι δεν είναι; ... " -E.M.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Τα παιδιά μου μεγαλώνουν με τη δική μου κοσμοθεωρία. Μαθαίνουν ότι η θρησκεία είναι πολύ προσωπικό θέμα του καθενός και ότι οι μορφές οργανωμένης θρησκεία πεισσότερο εξυπηρετούν κοινωνικούς παρά θρησκευτικούς λόγους.

    Η μητέρα μου τους πηγαίνει συχνά εκκλησία και γενικά ακολουθούμε τα έθιμα, οπότε, αν μου το ζητήσει, που το θεωρώ απίθανο, βασικά τον πρώτο θα μου τον στείλουν πίσω, γιατί θα τους πλακώσει στις ερωτήσεις, και κάτι τέτοια δεν τα σηκώνουν:lol::lol::lol:

    Σοβαρά τώρα, αν ζητήσουν να πάνε στο κατηχητικό της εκκλησίας, θα τους πω ναι, χωρίς αντίρρηση, γιατί οι αρχές της χριστιανικής θρησκείας με καλύπτουν απόλυτα.

    Αν ζητήσουν να πάνε σε θρησκευτική οργάνωση, θα πω όχι και θα το συζητήσω μαζί τους να ανακαλύψω τί είδους κενό προσπαθούν να καλύψουν...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Το θέμα είναι το παιδί να γνωρίσει και το θεό-Χριστό και το θεό-Αλάαχ και το θεό-Βούδα, ώστε να μπορεί να έχει άποψη τί να επιλέξει.....

     

    Ξέρεις έτσι σκέφτομαι και εγώ.

     

    Από την άλλη όμως και πριν κάποιος γίνει πολίτης του κόσμου, σε ένα "χωριό" θα φάει τα πρώτα χρόνια της ζωής του.

     

    Το θέμα είναι αυτό το "χωριό" να μη γίνει ούτε η φυλακή ούτε το σάβανό του. Απλά να έχει, όταν φτάσει κάποια ώρα, τα δικά του φτερά για να γνωρίσει και άλλους τόπους.

     

    εμενα μυ αρκει το αιδί μου να σεβεται τους θεους όλου του κόσμου και όταν μεγαλώσει ας κάτσει να μάθει και για τον Αλλάχ και για τον Βούδα.


    Το Ήλεκτράκι μου και ο Οδυσσέας μου, οι ηλιαχτίδες μου!

    ..................................................................................

    Ο Θεός πέθανε...

    Ο Μαρξ πέθανε...

    κι Εγώ τώρα τελευταία δε νοιώθω πολυ καλά...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    (αυτό δεν έχει ξανασυμβεί να σημειωθεί στα πρακτικά χαχαχαχα)

     

    Λέω αν σε καλύπτει ως απάντηση το τι συνέβει με εμένα ως παιδί που πήγα ;) αλλά όχι από επιλογή της μαμάς μου :P

     

    Έχεις αγωνία ε;


    Το Ήλεκτράκι μου και ο Οδυσσέας μου, οι ηλιαχτίδες μου!

    ..................................................................................

    Ο Θεός πέθανε...

    Ο Μαρξ πέθανε...

    κι Εγώ τώρα τελευταία δε νοιώθω πολυ καλά...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Το θέμα είναι το παιδί να γνωρίσει και το θεό-Χριστό και το θεό-Αλάαχ και το θεό-Βούδα, ώστε να μπορεί να έχει άποψη τί να επιλέξει.....

     

    Για εμενα και επαναλαμβανω για εμενα χωρις να προσπαθω να πεισω εσενα,η σκεψη που με περασε οταν σε διαβασα, ειναι οτι το βασικο ειναι να γνωρισει το Θεο που στο ονομα Του ειναι βαπτισμενο το παιδι...

     

    Αφου εντρυφησει στην πιστη των πατερων του,εχει ολες τις δυνατοτητες μετα, να εντρυφησει και σε αλλες θρησκειες αν αυτο το επιθυμει, ακομη και για ενημερωση.

     

    Ο Αγιος Λουκας ας πουμε, πρωτοπορος Ρωσος Επιστημονας χειρουργος ιατρος σε χρονια δυσκολα για καθε χριστιανο (1877-1961) αλλα και Επισκοπος, ειχε στη βιβλιοθηκη του εκτος απο τον Ιερο Χρυσοστομο, τον Ιωαννη Δαμασκηνο, αλλα και καθε βιβλιο που πολλοι εχουνε πολλοι εξορκισει απο το φοβο της μολυνσεως, οπως του Λενιν, Μαρξ,του Εγκελς, του Ινφιλντ εννοειται περα απο της επιστημης του.

     

    Στο κατω-κατω της Γραφης, αν θελησει να αποποιηθει οτι διδαχτηκε αλλα και οτι εζησε γιατι καταρχην βιωματικα ζει κανεις την πιστη μας, να το κανει, ελευθερος ανθρωπος ειναι.


    Πριν γράψεις, σκέψου!

    Πριν κατακρίνεις, περίμενε!

    Πριν προσευχηθείς, συγχώρα!

    Πριν παραιτηθείς, προσπάθησε!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Όταν ήμουν παιδί πήγαινα κατηχητικό. Δεν θυμάμαι κανέναν προσυλιτισμό αντιθέτως το θυμάμαι ως κέντρο δημιουργικής απασχόλησης.

    Ήταν δική μου επιλογή και όχι κάποιου τρίτου. Ίσως οι γονείς μου έβαλαν κάποιο λιθαράκι στην απόφαση αυτή διότι από μικρή μου έδειξαν τον δρόμο του Θεού και με οδήγησαν σ'αυτόν.

    Βέβαια το κατηχητικό κράτησε κάποια χρόνια, μετά άλλαξαν οι ηλικίες άρα και τα ενδιαφέροντα.

    Τώρα ως προς το παιδί μου αν κάποια στιγμή αποφασίσει οτι θέλει να πάει κατηχητικό σαφώς και δεν θα της το αρνηθώ. Μέχρι τώρα δεν μου έχει ζητήσει κάτι τέτοιο.

    Ως μητέρα της όμως αισθάνομαι την υποχρέωση να της διδάξω αυτό στο οποίο στηρίζεται η θρησκεία μας, την αγάπη! Χωρίς πιέσεις και χωρίς απόλυτες απόψεις.


    Δώσ' μου τα χέρια σου να κρατήσω τη ζωή μου.Τάσος Λειβαδίτης.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Σήμερα το πρωί κουβεντιάζαμε με τον Γιώργο και μας είπε πως από το επόμενο Σάββατο ξεκινάει το κατηχητικό. Τον ρώτησα εάν θέλει να πάει και είπε πως τη μισή ώρα θα παίζουμε παιχνίδια, οπότε θα ήθελε. Ο Κωνσταντίνος σα να φούντωσε κάπως και -δείχνοντας μια τρομερή αυτοσυγκράτηση- μου έκανε νόημα να αναλάβω εγώ την κουβέντα. Προσπάθησα να κάνω μια αντικειμενική συζήτηση, να του εξηγήσω τι ακριβώς συμβαίνει σε ένα κατηχητικό, λέγοντας στον εαυτό μου πως αν μετά από τη συζήτηση συνέχιζε να θέλει να πάει, φυσικά και θα τον πήγαινα.

     

    Του είπα λοιπόν πως στο κατηχητικό θα τον μάθουν τα πιστεύω του Χριστιανισμού και πως κατήχηση σημαίνει ότι θα προσπαθήσουν να τον πείσουν πως αυτά που λένε είναι σωστά. Κάπου εδώ ο Γιώργος αρχίζει να τσιτώνει, λέγοντας πως αυτός δεν πιστεύει στην θρησκεία (!!!). Εμείς δεν πιστεύουμε στα αυτιά μας… Του έχουμε πει λίγα γενικά, ποτέ προσπαθώντας να τον πείσουμε για κάτι. Αλλά όπως είδα στη συνέχεια, τα πιστεύω του είναι νομίζω αποτέλεσμα δικής του σκέψης και αναζήτησης. Ξεκίνησε λοιπόν λέγοντας πως έχει δει πάρα πολλά ντοκυμαντέρ, ξέρει για τους δεινόσαυρους και όλα τα άλλα. Φυσικά του είπα πως ο χριστιανισμός δεν λέει πουθενά οτι δεν υπήρξαν δεινόσαυροι. “Ναι αλλά έτσι ξέρουμε πως υπάρχει εξέλιξη. Και έχω δει και τόσα για τους Αυστραλοπίθηκους και ξέρω πως από εκεί προέρχονται οι άνθρωποι. Έχουν βρει ένα σωρό κρανία που ήταν μισά άνθρωποι και μισά πίθηκοι και ξέρουμε με αποδείξεις πως έτσι έγιναν τα πράγματα. Επίσης η γη δεν δημιουργήθηκε από το Θεό. Δε θυμάσαι αυτά που είδαμε στο Πλανητάριο (με το big bang); Εγώ λοιπόν δεν πιστεύω ούτε στο Θεό, ούτε στα θαύματα.”

     

    Δεν είχαμε τι να πούμε. Το παιδί πραγματικά το έχει σκεφτεί και έχει τα δικά του επιχειρήματα. Ο Κωνσταντίνος ξεφούντωσε, και ελαφρώς αμήχανα του εξήγησε απλώς ότι δεν θα πρέπει να τσακωθεί με κανέναν για τέτοια ζητήματα γιατί ο κόσμος δεν τα καταλαβαίνει. Ότι έχουμε κι εμείς φίλους βαθιά θρησκευόμενους με τους οποίους απλώς αποφεύγουμε τέτοιες κουβέντες. Και ο Γιώργος μας άφησε για άλλη μια φορά άφωνους, λέγοντας πως μπορεί για άλλα πράγματα να τσακωθεί, αλλά για αυτό το θέμα ποτέ και πως ακόμα και αν πει κάτι τέτοιο σε κάποιον, αν αυτός διαφωνήσει και του πει άλλα, αυτός απλώς θα του απαντήσει “καλά”. “Άλλωστε χρειάζονται δύο για να τσακωθείς. Κι εγώ δεν θέλω να τσακωθώ”.

     

    Εγώ του είπα πως σε αυτή την περίπτωση, αφού το έχει σκεφτεί κι έχει αυτές τις απόψεις, καλό είναι να πάει να παίξει κάπου αλλού και όχι στο κατηχητικό. Αν και η σκέψη ενός καημένου παπά που θα έχει να κάνει με τις απορίες και τις διαφωνίες του Γιώργου, δεν μου είναι τόσο δυσάρεστη!

     

    ΥΓ. Μόλις έμαθα πως κάποιος άμοιρος παπάς είχε για λίγες μέρες στα μαθήματα του κατηχητικού τον Κωνσταντίνο! Όταν όμως άρχισε να ρωτάει ερωτήσεις όπως “γιατί ο Θεός να είναι άντρας;”, του απάντησαν πως αυτές δεν είναι ερωτήσεις να κάνει ένα παιδί και αυτός, αφού δεν του έλυναν τις απορίες, απλώς δεν ξαναπάτησε!

     

    http://www.stoapeiro.gr/archives/789


     και αποθηλασε επιτελους!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Όταν ήμουν παιδί πήγαινα κατηχητικό. Δεν θυμάμαι κανέναν προσυλιτισμό αντιθέτως το θυμάμαι ως κέντρο δημιουργικής απασχόλησης.

    Ήταν δική μου επιλογή και όχι κάποιου τρίτου. Ίσως οι γονείς μου έβαλαν κάποιο λιθαράκι στην απόφαση αυτή διότι από μικρή μου έδειξαν τον δρόμο του Θεού και με οδήγησαν σ'αυτόν.

    Βέβαια το κατηχητικό κράτησε κάποια χρόνια, μετά άλλαξαν οι ηλικίες άρα και τα ενδιαφέροντα.

    Τώρα ως προς το παιδί μου αν κάποια στιγμή αποφασίσει οτι θέλει να πάει κατηχητικό σαφώς και δεν θα της το αρνηθώ. Μέχρι τώρα δεν μου έχει ζητήσει κάτι τέτοιο.

    Ως μητέρα της όμως αισθάνομαι την υποχρέωση να της διδάξω αυτό στο οποίο στηρίζεται η θρησκεία μας, την αγάπη! Χωρίς πιέσεις και χωρίς απόλυτες απόψεις.

     

     

    Κι εγώ την ίδια εμπειρία έχω και συμφωνώ απόλυτα...:-D

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    culte,

    επειδη ο συζυγος μου ειναι ανθρωπος που σα το γιο σου ψαχνοτανε,χωρις γονεις που να τον πιεζουν να παει κατηχητικο,οπως εσεις καλη ωρα, τελικα ψαχνοντας και ερευνοντας γιατι αυτο το προσφερει η πιστη μας, ανακαλυψε οτι ειναι αδυνατον να μη δημιουργηθηκε το συμπαν και να ετυχε. Το διδακτορικο του ως χημικος μηχανικος, τον βοηθησε να το ψαξει με νουμερα και πιθανοτητες. Επισης να σε πληροφορησω οτι πλεον ειναι αφελες να πιστευει καποιος χριστιανος οτι δεν υπηρχε εξελιξη. Τετοια αφελης ημουν και εγω.

     

    Ο συζυγος μου ομως με επεισε για το αντιθετο. Με εκανε να το ψαξω πιο πολυ, να βρω αρθρα επιστημονικα που να υποστηριζουν οτι η εξελιξη υπηρχε αλλα αυτο δεν αναιρει την υπαρξη του Θεου, οτι ακομη και το μοριο, απο καπου δημιουργηθηκε και οχι τυχαια και ολα συνεχιζουν να δηλωνουν τη δημιουργια,με τη μορφη της εξελιξης.

     

    Στα παιδια μας διδασκουμε την εξελιξη και θαυμαζουμε την ευελιξια της ζωης κα παραλληλα θαυμαζουμε τον Θεο. Αυτα.

     

    Πιστευω οτι ο γιος σου με την ερευνητικη του διαθεση, θα βρει το δρομο του. Αν δε βρηκε παντως τους σωστους ανθρωπους για να του δωσουν απαντησεις, μπορει καποτε να ψαξει να βρει ή να διαβασει, δεν ειναι αληθεια το ''πιστευε και μη ερευνα'', αυτο ανηκει στη Δυση, στη Δυτικη Εκκλησια και εμεις δεν εχουμε σχεση με αυτο...Εμεις ερευνουμε και πιστευουμε.


    Πριν γράψεις, σκέψου!

    Πριν κατακρίνεις, περίμενε!

    Πριν προσευχηθείς, συγχώρα!

    Πριν παραιτηθείς, προσπάθησε!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Να γράψω κι εγώ τη δική μου εμπειρία (την έχω ξαναγράψει σε άλλο θέμα, δεν έχετε deja vu).

    Εμείς ζητήσαμε να πάμε γιατί βλέπαμε τα παιδάκια στο προαύλιο της εκκλησίας να παίζουν, και οι γονείς μας δεν είχαν αντίρρηση (εγώ δευτέρα, ο αδερφός μου πρώτη δημοτικού). Εμένα μου άρεσε πολύ εκει, θυμάμαι μέχρι που άρχισα να συλλέγω και βιβλιαράκια με βίους αγίων.

    Στην τετάρτη δημοτικού, μας χώρισαν αγόρια - κορίτσια, μας είπαν να μην λέμε ψέματα ούτε την πρωταπριλιά (εγώ τρελαίνομαι να κάνω φάρσες), να μην ντυνόμαστε τις απόκριες (η αγαπημένη μου "γιορτή" ως και τώρα). Τεσπα. Μια μέρα μας είπαν ότι ο άνθρωπος δεν προήλθε από τον πίθηκο, κτλ κτλ. Εμένα άλλα μου είχαν πει οι γονείς μου. Ρώτησα τον πατέρα μου, μου εξήγησε ότι η ιστορία του Αδάμ και της Εύας ήταν ένας συμβολισμός και διάφορα άλλα.

    Εγώ όμως δεν ξαναπήγα - ήταν δική μου απόφαση, όχι των γονιών μου. Ο αδερφός μου δεν θυμάμαι για πόσο συνέχισε να πάει.

     

    Με τα παιδιά μου σκοπεύω να κάνω ό,τι κι οι γονείς μου. Αν εκφράσουν επιθυμία να πάνε, ας πάνε.

     

    Τώρα, αν υπάρχει θρησκευτική καταπίεση-εξαναγκασμός στην Ελλάδα: θα έλεγα ναι, ή εν πάση περιπτώσει μια τάση υπάρχει σίγουρα, αλλά εν τέλει βλέπω ότι οι περισσότεροι - που γνωρίζω - μάλλον τυπικά δηλώνουν χριστιανοί. Θέλω να πω, πάνε στην εκκλησία 2 φορές το χρόνο, βαφτίζουν το παιδί τους πιο πολύ για κοινωνικούς λόγους. Οπότε μπορεί και να μην έχει και αποτέλεσμα αυτό.


    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Ν.

    Στην τετάρτη δημοτικού, μας χώρισαν αγόρια - κορίτσια, μας είπαν να μην λέμε ψέματα ούτε την πρωταπριλιά (εγώ τρελαίνομαι να κάνω φάρσες), να μην ντυνόμαστε τις απόκριες (η αγαπημένη μου "γιορτή" ως και τώρα). Τεσπα. Μια μέρα μας είπαν ότι ο άνθρωπος δεν προήλθε από τον πίθηκο, κτλ κτλ. Εμένα άλλα μου είχαν πει οι γονείς μου. Ρώτησα τον πατέρα μου, μου εξήγησε ότι η ιστορία του Αδάμ και της Εύας ήταν ένας συμβολισμός και διάφορα άλλα.

    Εγώ όμως δεν ξαναπήγα - ήταν δική μου απόφαση, όχι των γονιών μου. Ο αδερφός μου δεν θυμάμαι για πόσο συνέχισε να πάει.

     

    .

     

     

    σορρυ αλλα δεν ηταν δικη σου αποφαση....αφου μονη σου λες πως ειχες διδαχθει ακριβως τα αντιθετα στο σπιτι σου...φυσικο ηταν να μην ξαναπας...εμεσα οι γονεις σου το ειχαν αποφασισει για σενα πριν απο σενα...το να μην πιστεψεις καποια πραγματα δηλαδη..

     

    εγω παντως προσωπικα ειχα παει και περασα πολυ καλα...και στην συνεχεια οταν μεγαλωσα εκανα και εγω η ιδια σε αλλα παιδακια και μπορω με σιγουρια να πω πως δεν υπαρχει ουτε προσυλιτισμος..ουτε πιεση ..τιποτα...

    αλλα δεν μπορεις να μη λες και αυτα που πρεπει..οποιος δεν πιστευει απλα δεν ξαναερχεται...και οσοι γονεις δεν θελουν δεν στελνουν τα παιδια τους...κανεις δεν τους υποχρεωνει...οσοι ειναι εκει ,ειναι εθελοντικα και χωρις κανενα κερδος προσφερουν οτι μπορουν καλυτερο στα παιδια μας...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Η δική μου σχεση με το θέο ήταν πάντα καπως ανεξάρτητη από την εκκλησία και παρόλο που πολλες φίλες μου πηγαιναν στο κατηχητικο (ήταν βεβαια μια άλλη εποχή τότε) δεν πηγα ποτέ. Παρόλα αυτά εάν το παιδι μου μου ζητούσε να παει στο κατηχητικο δε θα το αρνιομουν ουτε θα εκανα κατι αν αποφάσιζε να σταματησει.

    Κι αν έχω καποιες δευτερες σκεψεις σε σχεση μʼαυτο είναι σε άμεση συναρτηση με την προσωπικότητα των κατηχητών και όχι μʼαυτα που τωρα και μη γνωριζόντας τον τρόπο λειτούργιας θέωρω πιθανόν να ακούν τα παιδιά εκεί ή πολύ περισσότερο με την θέση μου για τον χριστιανισμό. Επειδή λοιπόν στον ανθρωπο δεν εχω επιστοσύνη και όχι στο Θεο,χωρίς ακριβώς να το εμποδίσω θα είμαι καπου εκει και θα προσπαθήσω να του δειξω την ουσια του πραγματος και από τη δική μου οπτική.

     

    Σχετικά με το ερώτημα περι θρησκευτικής καταπίεσης - εξαναγκασμού στην Ελλάδα ή περι κατευθύντηριας γράμμης όπως αναφερθηκε καπου αλλού....

    Όχι δεν το πιστευω.

    Αντίθέτα βλέπω μια μια «υπόγεια» προσπαθεια απομακρυνσης και ισοπέδωσης καποιων ιδεων, στην οποία εξυπηρετούν εξαιρετικά με τη συμμετοχη τους και κάποιοι εκ των υψηλα ιστάμενων (και όχι μόνο) «αντιπροσώπων» του θεου, συνειδητα ή οχι. Διακρινω δηλαδη ενα πολυ εξυπνα κινουμενο «προσηλυτισμο» αλλα προς την αντιθετη κατευθυνση.

     

    Αφου το θεμα επικεντρωνεται στο κατηχητικο δεν θα επεκταθώ αλλό.


    Η μικρή μου καραμέλα μεγαλώνει κάθε μέρα!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    εγω ηθελα καποια στιγμη να παω, αλλα δεν με αφησαν οι δικοι μου, ηταν τελειως αντιθετοι στην ιδεα (δεν ξερω γιατι, αλλα τους γονεις μου τους φρικαρε το κατηχητικο και ο προσκοπισμος... για καποιο λογο, τα ειχαν συνδεσει με δικτατορια και βασιλικα καθεστωτα ΜΗΝ ΜΕ ΡΩΤΗΣΕΤΕ ΓΙΑΤΙ, ΔΕΝ ΞΕΡΩ :rolleyes: )

     

    και ετσι μου εμεινε η απορια... τι εκαναν τα αλλα παιδακια εκει...

     

    δεν νομιζω να με χαλαγε αν μου ζηταγε η κορη μου να παει..

     

    εχω ακουσει ομως, για εναν πιτσιρικα παπα, αν δεν κανω λαθος στον κολωνο... διορθωστε με αν καποιος ξερει καλυετρα.... ο οποιος ειναι ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΣ.. κανει φανταστικα πραγματα με τα πιτσιρικια... αθλητισμο, εκδρομες, εργαστηρια τυπου ξυλουργικη κλπ...

    επισης ξερω οτι παιρνει τα πιτσιρικια, μαζευουν τροφιμα και τα πανε οπου υπηρχε αναγκη... τους παει γαλατα ο πατερας μου συχνα, θα μαθω περισσοτερα και θα ξαναγραψω..

     

    γενικα, εγω, αν και με τους παπαδες δεν εχω και τις καλυτερες σχεσεις, οφειλω να ομολογησω οτι ακουσω συχνα πολυ καλα πραγματα για νεους ανθρωπους που μπαινουν στην εκκλησια.. και σαν κατι να αρχιζει να κινειται.. σαν κατι να αλλαζει.... μακαρι...

     

    αν υπηρχε μια τετοια παρομοια περιπτωση με αυτην που ανεφερα παραπανω, στην γειτονια μου, θα χαιρομουν να παει το παιδι μου..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγώ δεν ήξερα καν ότι υπάρχει ακόμα το κατηχητικό...:shock: Οι γονείς μου είναι θρήσκοι αλλά ποτέ δεν είχε τεθεί θέμα να πάω και καμιά φίλη μου δεν πήγαινε οπότε ούτε όταν ήμουνα μικρή ήξερα κάτι γι'αυτό!

    Συγχωρήστε με λοιπόν που πρώτη φορά το ακούω ότι προτείνουν στα παιδάκια στο σχολείο να πάνε κατηχητικό....

    Εγώ δεν θα ήθελα να πάει το παιδί μου... δεν ξέρω αν μου το ζητούσε το ίδιο τι θα έκανα, αλλά σίγουρα θα προτιμούσα να το απασχολώ με άλλες ενδιαφέρουσες δραστηριότητες που θα επέλεγε το ίδιο εκτός εκκλησίας....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    αρα κατά πλειοψηφία θα πηγαίνατε τα παιδιά σας αν σας το ζητούσαν , κατηχητικό , είτε πιστεύεται είτε όχι

    !

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    αρα κατά πλειοψηφία θα πηγαίνατε τα παιδιά σας αν σας το ζητούσαν , κατηχητικό , είτε πιστεύεται είτε όχι

    !

    Αφου προσπαθούσα να το δελεάσω με κάτι άλλο, κάποια άλλη δραστηριότητα, αν δεν τα καταφερνα και επέμενε, ναι.

    Αλλά θα ήταν το τελευταίο στάδιο.....

    Ο δε άντρας μου θα έπεφτε ξερός (γνωστός και πλήρως άθεος).. Δεν θα το άντεχε νομίζω.....:rolleyes:


    Είναι αφελής όποιος πιστεύει ότι θα πάει στον παράδεισο μιας θρησκείας και δεν θα διακινδυνεύσει να καταλήξει στην κόλαση μιας άλλης.

     

     

     

    TbSdp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    εχω ακουσει ομως, για εναν πιτσιρικα παπα, αν δεν κανω λαθος στον κολωνο... διορθωστε με αν καποιος ξερει καλυετρα.... ο οποιος ειναι ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΣ.. κανει φανταστικα πραγματα με τα πιτσιρικια... αθλητισμο, εκδρομες, εργαστηρια τυπου ξυλουργικη κλπ...

    επισης ξερω οτι παιρνει τα πιτσιρικια, μαζευουν τροφιμα και τα πανε οπου υπηρχε αναγκη... τους παει γαλατα ο πατερας μου συχνα, θα μαθω περισσοτερα και θα ξαναγραψω..

     

    Αν υπαρχει κατι τετοιο ισως να ημουν εγω αυτη που θα την προωθουσα να παει κατηχητικο οσο και αν με υπερβαινει σαν λεξη........


    Don't give me love, i've had my share. Give me the truth instead.....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    αρα κατά πλειοψηφία θα πηγαίνατε τα παιδιά σας αν σας το ζητούσαν , κατηχητικό , είτε πιστεύεται είτε όχι

    !

     

    Ναι εννοειτε......ελευθερια αποφασεων σε τετοια θεματα. Επειδη εγω ειμαι καπως δεν θα την εμποδισω να το γνωρισει εκεινη. Ειναι αλλη οντοτητα απο εμενα, ξεχωριστη.......


    Don't give me love, i've had my share. Give me the truth instead.....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Ζητησα να παω μονη μου στο κατηχητικο οταν ημουν Δ δημοτικου γιατι πηγαιναν και οι φιλες μου. Η μητερα μου πιστευει στο Χριστο αλλα δεν με πιεσε ποτε. Εχω περασει καταπληκτικα. Εκανα φοβερες φιλες, εμαθα πινγκ πονγκ και παραδοσιακους χορους, καναμε παραστασεις και ειχα μια κατηχητρια μια μικρη κουκλα που την λατρευα. Πηγαινα και στις κατασκηνωσεις της Μητροπολης μας και περνουσα φοβερα.Μεχρι ταξιδι στη Γαλλια ειχαμε παει. Δεν με πιεσε ποτε κανεις για τιποτα. Ακουγα ροκ μουσικη, πηγαινα σε κλαμπ, εκδρομες και καποιες γιορτες (Χριστουγεννα ή Πασχα) γυριζαμε με τις φιλες μου απο τα κλαμπ στις 6 το πρωι αλλαζαμε και πηγαιναμε εκκλησια. Καποιες κοπελες παντρευτηκαν και αγορια απο τα κατηχητικα και εχουν κανει και ωραιες οικογενειες. Γενικα ειμαι ατομο που ψαχνομαι, σπουδασα στο εξωτερικο, διαβαζω μεταφυσικη, εσωτερισμο και θρησκειολογια, θα μπορουσα να ειχα γινει αθεη γιατι περναω κατα διαστηματα φαση σκεπτικισμου αλλα η πιστη μου στο Θεο δεν εχει κλονιστει καθολου και ισα ισα γινεται πιο συμπαγης. Οσες φορες ζητησα τη βοηθεια Του μου την εδωσε.

    Σεβομαι τις αντιληψεις καθε ανθρωπου οποιες και αν ειναι αυτες και το θεωρω δικαιωμα του να πιστευει καπου ή να μην πιστευει καθολου. Δε θιγω τις θρησκευτικες ή αθειστικες αποψεις κανενος γιατι πιστευω οτι αυτο δεν μας κανει περισσοτερο ή λιγοτερο ανθρωπους. Εξαλλου ο Θεος μας εδωσε το δωρο της ελευθεριας .

     

    Αν αποκτησω παιδι θα το αφησω να διαλεξει μονο του τι θελει να κανει.

    Ακριβώς τα ίδια!!!! 2 είναι οι διαφορές μας, δεν σπούδασα στο εξωτερικό και εξακολουθώ να ακούω ροκ!

    Οταν θα φτάσει σε ηλικία η κόρη μου να μπορεί να καταλάβει την εννοια του κατηχητικού, θα της εξηγήσω και αν της αρέσει θα πάει.Πάντως έχω περάσει υπέροχα!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Τώρα που διάβασα όλες σας τις απαντήσεις, θέλω να σας επισημάνω κάτι, το κατηχητικό δεν έχει καμμία μα καμμία σχέση με προσυλητισμό, και αναδρομικές καταστάσεις τύπου 1950, καταλαβαίνω γιατί κάποιοι απο τους γονείς μας ήταν αντίθετοι, απο τα λεγόμενα τουλάχιστον του πατέρα μου, ο δάσκαλος τους έριχνε ξύλο αν λειπανε απο την εκκλησία και το κατηχητικό, όμως το σημερινό νόημά του, εκτός απο κάποια διδάγματα για τη θρησκεία μας, όχι προσυλητισμό(εκτός ακραίων περιπτώσεων), είναι να μαζεύει τα παιδιά απο τους δρόμους και να τα απασχολεί δημιουργικά. Στην ενορία μας, εκτός απο πινγκ πονγκ έχουμε playstation και πολλά επιτραπέζια παιχνίδια. Φαντάζομαι ότι όποια μανούλα έχει απορίες σχετικά με το τι κάνουν, θα μπορει να παρακολουθήσει κάποια ωρα διδασκαλίας.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Guest
    Το θέμα αυτό είναι κλειστό για νέες απαντήσεις