maria_t

Προβληματισμός με τις εξωσχολικές δραστηριότητες

    Recommended Posts

    Συγνώμη τώρα, παρακολουθώ τη συζήτησή σας και αναρωτιέμαι. Γιατί να στείλω το αγοράκι μου σε ένα άθλημα που θα συναναστρέφεται κυρίως με κορίτσια? Και μάλιστα χωρίς να μου το ζητήσει?

    Γιατί να στείλω το κοριτσάκι μου σε ένα άθλημα που το κάνουν κυρίως αγόρια? Και μάλιστα χωρίς να μου το ζητήσει?

     

    Ρωτώ πραγματικά. Ποιον να είναι ο λόγος? Για να κάνω την επανάστασή μου? Για να κάνω πείραμα αν το ανδριλίκι είναι στο DNA, και επομένως οι πιρουέττες δεν το επιρρεάζουν? Ή αν η κόρη μου, αφού τυλιχτεί στις λάσπες, φτύσει μία δύο φορές κάτω, κλωτσίσει και βρίσει καμία ώρα, μετά θα βάλει το άι λάινερ και τη φούστα και θα βγει για ποτό με το αγόρι της?

     

    Θέλω να πω ότι υπάρχει λόγος που κάποια αθλήματα τα προτιμούν τα αγόρια ή τα κορίτσια, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αν το παιδί μου θέλει, θα το εμποδίσω. Να είναι όμως επιλογή του όχι δική μου. Δεν είμαι σίγουρη αν είναι σωστά αυτά που λέω, απλά εκφράζω στα πρόχειρα μερικές σκέψεις....:oops::oops:

     

    Και περισι που η κόρη μου πήγε μπαλέτο, ο γιός μου ήθελε να ακολουθήσει... Ο λόγος που δεν τον πήγα ήταν επειδή ήταν πολύ μικρός για τέτοιες δραστηριότητες... Ίσως τελικά κακώς έκανα, αφού όπως λέτε ένα αγόρι μπαλαρίνος πιθανόν να έχει στο μέλλον επαγγελματικές ευκαιρίες μοναδικές!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    Βλεπεις???

    Αρα και εγω λεω...''γιατι να παει το παιδακι μου μπαλετο,αλλα να του λεω δεν θα το πουμε πουθενα...''τι του διδασκω ετσι? Οτι ειναι κακο αυτο που κανει? 'η απαγορευμενο.?

     

    Το ξερω οτι δεν ανεφαιρες για το ποδοσφαιρο,ομως εννοω πως δεν θα ειναι απο της επιλογες σου (τις πρωτες τουλαχιστον)

    και εγω αν τον δω οτι θελει πολυ(που ο δικος μου ειναι λιγο πιο αγρικος) θα το εκανα(με βαρια καρδια δεν σου κριβω).Ομως δεν θα το βαλω το μπαλετο στην λιστα με αυτα που θα του δωσω να επιλεξη.

     

    Εδώ ταιριάζει η ιστορία του χορευτή Billy Eliot που λάτρευε το χορό και το μπαλέτο και χόρευε κρυφά από τον πατέρα του... Υπάρχει και ταινία με το θέμα...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Και περισι που η κόρη μου πήγε μπαλέτο, ο γιός μου ήθελε να ακολουθήσει... Ο λόγος που δεν τον πήγα ήταν επειδή ήταν πολύ μικρός για τέτοιες δραστηριότητες... Ίσως τελικά κακώς έκανα, αφού όπως λέτε ένα αγόρι μπαλαρίνος πιθανόν να έχει στο μέλλον επαγγελματικές ευκαιρίες μοναδικές!

     

    οταν λεμε για δραστηριοτητες δεν εννοουμε καριερα,,,,δεν στελνουμε τα παιδια σε αυτες για να το κανουν επαγγελμα αλλα για να χαρουν,,,να γυμνασουν σωμα νου και ψυχη ο χορος αυτο κανει,,,και το κανει ομορφα και με σεβασμο και στα κοριτσια και στα αγορια

     

    ειναι μια καλη δραστηριοτητα και για τα δυο φυλλα,,,τωρα αν δεν ειναι στις προταιρεοτητες μας δεν τρεχει καστανο

     

    αν ομως για καποια οικογενεια ειναι δεν ειναι κριμα να μην αποτελεσει επιλογη επειδη ο περιγυρος εχει κομπλεξ αγνοια,,,

     

    οταν η μητερα μου μεγαλωνε στο χωριο λεγανε οτι οι γυναικες που σπουδαζουν ειναι πουτανες,,,,ο παππους μου πηγε κοντρα σε αυτην την προκαταληψη και οι κορες του σπουδασαν

     

    οταν ο αντρας μου μεγαλωνε,,,ποδηλατε εκαναν τα μωρα και οι αδερφες

     

    ας παμε και λιγο κοντρα στις προκατηληψεις της κοινωνιας μας,,,μονον ετσι προχωρανε τα πραγματα και θα ειμαστε πιο ευτυχισμενοι

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Ή αν η κόρη μου, αφού τυλιχτεί στις λάσπες, φτύσει μία δύο φορές κάτω, κλωτσίσει και βρίσει καμία ώρα, μετά θα βάλει το άι λάινερ και τη φούστα και θα βγει για ποτό με το αγόρι της?

     

    Θέλω να πω ότι υπάρχει λόγος που κάποια αθλήματα τα προτιμούν τα αγόρια ή τα κορίτσια, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αν το παιδί μου θέλει, θα το εμποδίσω. Να είναι όμως επιλογή του όχι δική μου.

    Καταρχήν, συμφωνώ απόλυτα ότι η όποια επιλογή (κλίση) πρέπει να είναι του παιδιού. Όσο ελεύθερη βέβαια μπορεί να είναι κάτω από τις φτερούγες μας...

     

    kyra, η ξαδέλφη μου έκανε ποδόσφαιρο (είχε περάσει σχεδόν απ' όλα τ' αθλήματα χωρίς να κολλήσει κάπου, ζητούσε κι έψαχνε χρόνια να βρει ποδοσφαιρική ομάδα) από τα 16 της μέχρι τα 24. Την είχα παρακολουθήσει σε πολλούς αγώνες/προπονήσεις κι η αλήθεια είναι πως είναι σκληρό το σπορ... Όμως σε διαβεβαιώ - η κοπέλα είναι κουκλάρα, το σώμα της θεικό κι ουδεμία αρνητική επίδραση δεν είχε η συγκεκριμένη ενασχόληση στη θηλυκότητά της. Το αντίθετο θα' λεγα...:oops:

     

    Εδώ ταιριάζει η ιστορία του χορευτή Billy Eliot που λάτρευε το χορό και το μπαλέτο και χόρευε κρυφά από τον πατέρα του... Υπάρχει και ταινία με το θέμα...

    Εκπληκτική ταινία!! Κι είδες που πείστηκε τελικά ως κι ο σκληροτράχηλος Άγγλος εργάτης (πατέρας)?

     

    Για το αρχικό θέμα τώρα : Πρόσφατα είχα μια σχετική συζήτηση με μια γνωστή μου ψυχολόγο και μου έλεγε πως τα παιδιά πρέπει να πηγαίνουν σε όποιες και όσες δραστηριότητες ζητήσουν. Κι αν κουραστούν, θα ξεσκαρτάρουν από μόνα τους.

     

    Δεν ξέρω αν συμφωνώ. Προβληματίζομαι γιατί ο γιος μου μέχρι και τώρα που άρχισε το Δημοτικό συμμετείχε σε δύο δραστηριότητες (εκτός παιδική χαρά, πάρτυ, κ.λ.π.) και τώρα μου ζητάει κι άλλες δύο!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφωνώ με την ψυχολόγο. Έγώ ως παιδί ήθελα να τα κάνω όλα. Και οι γονείς μου έλεγαν πάντα, ναι, ήμουν και άριστη στο σχολείο, δεν είχαν λόγο να μην το κάνουν. Το αποτέλεσμα είναι να μη καταφέρω να αποσιωθώ σε κάτι, να μην έχω ένα άθλημα που να το κάνω καλά, έχω κάνει πολλά και τίποτα. Δεν έγινα σε τίποτα καλή, δεν ξεσκάρταρα ποτέ. ΑΠλά έχω να λέω ότι έκανα δύο χρόνια μπαλέτο, ένα χρόνο ζωγραφική, ένα χρόνο ρυθμικη, ένα δύο εξάμηνα τένις, πέρασα και από μία θεατρική ομάδα, λίγα ιταλικούλια κλπ.

    Νομίζω ότι αν κάποιος έχει ένα παιδί με τέτοιο χαρακτήρα (εμένα δεν είναι έτσι το παιδί, είναι πολύ δυστακτικός στα νέα πράγματα, κινδυνεύει όμως από τη μανούλα:lol::lol::lol:), πρέπει να του βάζει ένα όριο, ακόμα και αριθμητικό (πχ. ένα άθλημα, μία ξένη γλώσσα κλπ). Τα περισσότερα παιδιά, εκτός από αυτά που είναι εξαιρετικά ταλαντούχα, θέλουν το χρόνο τους για να αποδόσουν σε κάτι, οπότε οι αλλαγές τα αποσυντονίζουν.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    Αυτό που θέλω να πω είναι ότι ούτε τα αγοράκια ούτε τα κοριτσάκια στα 5 ξέρουν τί είναι μπαλέτο. Το ότι ένα αγοράκι θέλει να κάνει μπαλέτο μαζί με την αδερφή του, δεν σημαίνει ότι λατρεύει το μπαλέτο. Σημαίνει απλά ότι θέλει να κάνει αυτό που κάνει η αδερφή του.

    Εννοείται δεν μιλάμε για καριέρα. Αν μιλούσαμε, μπορεί το μπαλέτο να συνέφερε στα αγόρια, γιατί είναι λίγοι. Όμως, αν έπρεπε να διαλέξω για το αγόρι μου ένα χόμπυ, όχι δεν θα διάλεγα μπαλέτο.

    Ο Βilly Eliot ήταν μεγάλο παιδάκι όταν ξεκίνησε, και είχε μία ξεκάθαρη και σαφή επιλογή τουλάχιστον έτσι το παρουσιάζει η ταινία και το μπαμπά του μία χαρά τον βρήκα. Είχε τους δισταγμούς του, μέχρι που κατάλαβε ότι το παιδί είναι ταλέντο και το θέλει τόσο πολύ. Μετά τον στήριξε μία χαρά, όπως όφειλε κάθε σωστός γονιός.

    Επίσης να διευκρινίσω ότι δεν είμαι ομοφοβική. Απλά θεωρώ ότι καλό είναι ο άνθρωπος να είναι ξεκάθαρος ως προς το φύλο του (του δημιουργεί λιγότερα προβλήματα αυτό) και ότι οι γονείς δεν πρέπει να δημιουργούμε στα παιδιά σε αυτή την ηλικία σύγχυση ως προς το φύλο.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    στην ελλαδα θα φτασουν οι γυναικες να χορευουν μονες τους χωρις αντρες για παρτενερ

    εχεις δικιο...θυμαμαι οταν πηγαμε να γραψουμε την αδερφη σε σχολη χορου τοτε η δασκαλα της ειχε πει πως δεν υπαρχουν πολλα διαθεσιμα αγορακια...ειχε καποια αλλα και εκεινα τα ειχαν ειδη γκαβατζωσει κατι κοριτσακια:(:(....ειχε πει τοτε πως αν θελει μπορει να περιμενει και οταν θα της βρουν παρτενερ θα την ειδοποιησουν...δυστυχως δεν εγινε αυτο...πολυ μεγαλη στεναχωρια τοτε η μικρη και ρωταγε συνεχεια γιατι δεν εχει αγορακια;;;ετρεχε στα διαλειματα και προσπαθουσε να πεισει τους συμμαθητες της να γραφτουν στη σχολη...:(:(

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Εδώ ταιριάζει η ιστορία του χορευτή Billy Eliot που λάτρευε το χορό και το μπαλέτο και χόρευε κρυφά από τον πατέρα του... Υπάρχει και ταινία με το θέμα...

     

    και...θυμάστε ο φιλος του Μπιλυ Ελιοτ που έπαζε μποξ; αυτος ηταν γκει τελικά!!!!!!!


     

    age.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαβάζω και ακουω γενικώς οτι κάποιες μαμάδες ειναι εναντια στις εξωσχολικες δραστηριώτητες...

    Λενε πως το παιδι εχει αναγκη απο παιχνιδι και πως με τις δραστηριώτητες αυτες τους το στερουν....

    Ποιο παιδι, που θα γυρισει απο το σχολειο του, (Νηπιαγωγειο, παιδικος), θα καθησει να παιξει συνεχομενες ωρες στο σπιτι του χωρις να βαρεθει, και μαλιστα περνωντας επικοδομητικα τον χρονο του? Δεν θα δει τηλεοραση? Δεν θα μπει στο computer?

    Η μια ωριτσα δραστηριωτητα την ημερα θα του φαει τον χρονο παιχνιδιου?

    Ασε που οι δραστηριωτητες αυτες ειναι ουσιαστικα σκετο παιχνιδι και μάλιστα με συνομιλικα! Ειδικα, αυτες που περιλαμβανουν και κινηση, ειναι Θειο Δώρο για το παιδι...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    Διαβάζω και ακουω γενικώς οτι κάποιες μαμάδες ειναι εναντια στις εξωσχολικες δραστηριώτητες...

    Λενε πως το παιδι εχει αναγκη απο παιχνιδι και πως με τις δραστηριώτητες αυτες τους το στερουν....

    Ποιο παιδι, που θα γυρισει απο το σχολειο του, (Νηπιαγωγειο, παιδικος), θα καθησει να παιξει συνεχομενες ωρες στο σπιτι του χωρις να βαρεθει, και μαλιστα περνωντας επικοδομητικα τον χρονο του? Δεν θα δει τηλεοραση? Δεν θα μπει στο computer?

    Η μια ωριτσα δραστηριωτητα την ημερα θα του φαει τον χρονο παιχνιδιου?

    Ασε που οι δραστηριωτητες αυτες ειναι ουσιαστικα σκετο παιχνιδι και μάλιστα με συνομιλικα! Ειδικα, αυτες που περιλαμβανουν και κινηση, ειναι Θειο Δώρο για το παιδι...

     

    Η αλήθεια είναι ότι εγώ μιλάω εκ του ασφαλούς, γιατί επιλέξαμε ένα σχολείο που του δίνει πολλά ερεθίσματα με διευρυμένο ωράριο, και επομένως και να ήθελα, θα ήταν υπερβολικό να κάνει και άλλα πράγματα.

    Δεν είμαι κατά των ερεθισμάτων στα παιδιά, πολύ περισσότερο. Απλά, χωρίς να κατηγορώ κανέναν, προσπαθώ να οργανώνουμε το χρόνο μας διαφορετικά.

    Καταρχάς διαφωνώ για το ότι οι δραστηριότητες είναι ουσιαστικά σκέτο παιχνίδι. Είναι βέβαια παιχνίδι αλλά με μεθοδευμένους κανόνες και μάλιστα κανόνες από κάποιον μεγάλο. Τα παιδιά δεν χρειάζονται καθοδήγηση από μεγάλο για να περάσουν καλά.

    Δεν καταλαβαίνω επίσης γιατί λες ότι όταν το παιδί μένει σπίτι, βλέπει τηλεόραση ή είναι στο κομπιούτερ. Και γιατί μένει σπίτι, αν δεν κάνει δραστηριότητες. Εμένα παίζει με τον αδερφό του, και χτίζει την αδερφική τους σχέση γκρεμίζοντας τα νεύρα μου (να δεις πόσο γλυκά αποκαλούν ο ένας τον άλλον 'φίλε'), 1-2 φορές βλέπουμε φίλους του από άλλα σχολεία, οπότε διευρύνουμε την κοινωνικότητά του, και επειδή πάμε σε παιδικές χαρές ανοιχτές, τρέχει 2-3 ώρες συνέχεια, 1 φορά πηγαίνει μουσική που του αρέσει, ένα απόγευμα πηγαίνουμε όλοι μαζί σύπερ μάρκετ και εκεί να δεις διασκέδαση, τα σαββατοκύριακα δεν το συζητώ, μακάρι να ήταν πέντε μέρες και μπορώ να σου λέω παραδείγματα μέχρι αύριο. Πάντα όμως φροντίζω να μένει ένα απόγευμα την εβδομάδα σπίτι μόνος με τον αδερφό του, ακριβώς για να μάθει να διαχειρίζεται το χρόνο του.

    Το ξαναλέω, είναι καθαρά υποκειμενικό. Αν θέλω να μάθει το παιδί μου ποδόσφαιρο και να κάνει πρωταθλητισμό σε αυτό, θα ακολουθήσει το πρόγραμμα που πρέπει, αλλά εγώ, που θέλω απλά να αθληθεί, το να κάνει τρεις φορές την εβδομάδα ποδόσφαιρο, το θεωρώ υπερβολικό.

    Επίσης μετά τις 8.00 αρχίζουν οι προετοιμασίες του ύπνου (για να πετύχουμε το 9.00), διαβάζουμε όλοι μαζί συζητάμε, χαλαρώνουμε κλπ.

    Και το ξαναματαλέω: Είναι η καθαρά προσωπική μου άποψη, απλά σου δίνω ένα παράδειγμα από την άλλη άποψη.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Επαναφέρω το θέμα για να ακούσω τις συμβουλές και τις απόψεις σας!

    Ποιο άθλημα θα επιλέγατε για ένα κοριτσάκι 3,5-4 ετών?

    Ποιο θεωρείτε ότι είναι το ιδανικό για τέτοια ηλικία?


     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Θεατρικό παιχνίδι, μουσική προπαιδεία, παιδική γιόγκα, μπαλέττο. Μία άντε βαριά δυο φορές την εβδομάδα. Εγώ προσωπικά σ' εκείνη την ηλικία δεν ήθελα να κάνει τίποτα. Να χαζεύει με τα παιχνίδια και τους φίλους του.

     

    Φέτος 5 ετών μάααλλον για ενόργανη πάμε αν και πραγματικά θα προτιμούσα μπαλέτο. Ο γιος μου δε θέλει άθλημα με μπάλα, ούτε να παλεύει και να χτυπάει. Του αρέσει να κάνει τούμπες όμως και να γυρνάει ανάποδα, αλλά και να πηδάει εμπόδια. Δοκιμαστικό στην ενόργανη

    (μαμά θα γραφτούμε παρκούρ; ) και στο στίβο και βλέπουμε.

     

    Κοιτάξτε τι ταιριάζει στο χαρακτήρα του παιδιού πάνω από όλα....


    FLcUp3.png0BQfp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Η αλήθεια είναι ότι δε θα την έγραφα τίποτα φέτος... Απλά ο παιδικός που πάει διαθέτει αθλητικές δραστηριότητες για τα παιδάκια μία φορά την εβδομάδα, σε κάποιο άθλημα που πιθανόν να τους αρέσει. Έχει μπαλέτο, ενόργανη, ρυθμική, κολυμβητήριο, tae kwo do κ.α.

    Απλά προβληματίστηκα για το πού να τη γράψω!


     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Επαναφέρω το θέμα για να ακούσω τις συμβουλές και τις απόψεις σας!

    Ποιο άθλημα θα επιλέγατε για ένα κοριτσάκι 3,5-4 ετών?

    Ποιο θεωρείτε ότι είναι το ιδανικό για τέτοια ηλικία?

     

    κι εμενα η γνωμη μου ειναι να κανει δημιουργικο χορο- μπαλετο. αλλα σε σχολη μπαλετου ανγνωρισμενη απο το κρατος με δασκαλα καταλληλη για την ηλικία του παιδιού. μπορω να σου προτεινω εαν θα ηθελες.


     

    age.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα