nasia79

Ξαφνική εγκυμοσύνη. Διλήμματα!

    Recommended Posts

    Καλησπέρα σε όλες! Είμαι 32 ετών και μόλις χθες διαπίστωσα ότι είμαι έγκυος 2-3 εβδομάδων υπολογίζω. Έπαιρνα εδω και μηνες αντισυλληπτικα χαπια τα οποια όπως μου συνεστησε ο γιατρος έπρεπε να τα διακοψω για 2-3 μήνες και μετα να συνεχίσω κανονικά. Έχω μόνιμη σχέση εδώ και πολλά χρόνια η οποία εχει στοχο το γάμο και την οικογένεια. Το γεγονός όμως αυτό με εχει τρομοκρατησει και λυπάμαι πολύ που του λέω (για να μη πω ότι ντρέπομαι) ξέροντας ποσες γυναίκες προσπαθούν να γίνουν μανούλες με θυσίες και πόνους ενώ εγω το κατάφερα τόσο εύκολα. Με εχεί φοβίσει το γεγονός ότι σε λίγους μήνες θα εχω ενα μωρό και οτι θα πρεπει να αλλάξω τα πάντα στη ζωή μου που μέχρι τώρα είχαν να κανουν με το ΕΓΩ μου. Σκέφτομαι πολύ και τη λύση της εκτρωσης αλλά φοβάμαι και το γεγονός ότι δεν ειμαι πιτσιρίκα αλλά 32 χρονών με ότι αυτό συνεπάγεται για μια μελλοντική εγκυμοσύνη μετα ίσως απο 2-3 χρόνια. Θα μπορέσω τότε να μείνω έγκυος; Θα πάθω κάποια ζημιά απο την εκτρωση; Σας ευχαριστώ

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    σε 2-3 χρονια τι θα εχει αλλαξει?? ενα παιδι ειναι ενα παιδι και ποτε δεν υπαρχει πιο καταλληλη περιοδος να ερθει απο οταν αποφασισει αυτο να ερθει...σε 2-3 χρονια θα υπαρχει κατι αλλο που θα σε κραταει πισω και θα εχεις αλλα διλληματα! δεν ξερω γιατι σκεφτεσαι την εκτρωση απο την στριγμη ειδικα που εισαι σε πολυετη σχεση και με σκοπο το γαμο και την οικογενεια? δεν ξερω αν συντρχουν αλλοι λογοι που δεν αναφερεις αλλα αν οχι σε 2-3 χροναι που θα μεινεις εγκυος σε ενα "αλλο" παιδι" θα ειναι πιο "παιδι" απο αυτο που σκεφτεσαι να θυσιασεις σημερα ή το ΕΓΩ σου που γραφεις θα εχει αποφασισει να συρικνωθει? φιλικα παντα θα ελεγα οτι πρεπει να επαναπροσδιορισεις τι θες...


    έχω δύο δωράκια

    UDcLp3.png euQwp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    αν βρε κοριτσι μου οπως λες εχεις σταθερη σχεση με σκοπο τον γαμο για ποιο λογο σκεφτεσαι την εκτρωση?ενταξει αν ησουν πιτσιρικα αλλα 32 χρονων?εγω ειμαι 33 και προσπαθουσα 4 ολοκληρα χρονια με χαπια,σπερματεγχυσεις και εν τελει μια εξωσωματικη που μου εφερε το πολυποθητο αποτελεσμα..δεν στο λεω αυτο επειδη εγω περασα πολλα για να κανω παιδια αλλα λογω ηλικιας και μονο..αν δηλαδη ησουν 10 χρονια μικροτερη θα σου ελεγα οκ..τωρα ομως?

    δεν ξερω απλως αυτη ειναι η γνωμη μου..

    συγνωμμη αν σε στεναχωρω


    * Τα πιο γλυκά χαμόγελα,που υπάρχουν στη ζωή μας,μας δίνουνε απλόχερα,οι άγγελοι οι δικοί μας,Κι αυτοί είναι τα μικρά παιδιά,που ζουν ανάμεσά μας,και μας διδάσκουν πως σωστά...να λειτουργεί ...η καρδιά μας...Κάθε πρωϊ στα μάτια τους,βλέπουμε άλλιως το κόσμο...με άνθη και ροδόσταμο..μέλι ,μέντα και δυόσμο...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    καλησπερα ευχομαι να παρεις την καλυτερη για σενα αποφαση.αλλα συγνωμη κιολας πως ξερεις οτι εισαι εγκυος 2-3εβδομαδων:shock::shock:...αν υπαρχει καποιο στανταρ κολπο που να το μαθαινεις απο τοσο νωρις πες μου!!!!


    χαμογελα τρελλα κ ολα θα πανε μια χαρα

    8kg4p3.png

     

     

    το αγορακι μου ειναι η ζωη μου ολη!!!!!!!!!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Σας ευχαριστώ πολύ! Τι να πω; Απορώ και εγώ με τον εαυτό μου. Αλλά δεν ξέρω τι μου συμβαίνει. Ο συντροφός δείχνει ότι μάλλον θέλει να το κρατήσουμε αλλά εγω... Φοβάμαι πολύ. Με πιάνουν κλάματα όταν σκέφτομαι ότι μέσα σε λίγους μήνες θα πρέπει να παντρευτώ, να αλλάξω σπίτι, να έχω αλλάγες στο σώμα μου και στο τέλος ένα μωρό ενώ μεχρι τώρα ζούσα μόνο για τον εαυτό και σκεφτομούν που θα παω διακοπές, τι ρούχα θα βάλω το σαββατοκύριακο κτλ. Έχω φρικάρει με τον εαυτό μου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Η τελευταία φορά που είχα περίοδο ήταν στις 26 Ιουλίου. Κάπως έτσι το υπολογίζω. Έχω κλέισει ραντεβού με γυναικολόγο να δούμε τι θα πει και αυτός.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ο τρόπος σκέψης σου (αν και είμαι με τον σύντροφό μου 10 χρόνια, τα 6 παντρεμένη) συν διάφορα γυναικολογικά προβλήματα που απαίτησαν τρία χειρουργεία με έφτασαν σε ηλικία 38 ετών χωρίς μωρό. Σκέψου πολύ καλά πριν κάνεις έκτρωση...


    it's never too late to start all over again

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Η τελευταία φορά που είχα περίοδο ήταν στις 26 Ιουλίου. Κάπως έτσι το υπολογίζω. Έχω κλέισει ραντεβού με γυναικολόγο να δούμε τι θα πει και αυτός.

     

    αρα εισαι περιπου 5,οι βδομαδες μετρανε απο την πρωτη μετα της τελευταιας περιοδου!ειπα κ εγω ξερεις κανενα κολπο για να το μαθαινουμε νωριτερα να αποφυγω την αναμονη αλλα μπα!τελος παντων,ευχομαι κ παλι να παρεις την καλυτερη αποφαση,καλη συνεχεια!


    χαμογελα τρελλα κ ολα θα πανε μια χαρα

    8kg4p3.png

     

     

    το αγορακι μου ειναι η ζωη μου ολη!!!!!!!!!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Σας ευχαριστώ πολύ! Τι να πω; Απορώ και εγώ με τον εαυτό μου. Αλλά δεν ξέρω τι μου συμβαίνει. Ο συντροφός δείχνει ότι μάλλον θέλει να το κρατήσουμε αλλά εγω... Φοβάμαι πολύ. Με πιάνουν κλάματα όταν σκέφτομαι ότι μέσα σε λίγους μήνες θα πρέπει να παντρευτώ, να αλλάξω σπίτι, να έχω αλλάγες στο σώμα μου και στο τέλος ένα μωρό ενώ μεχρι τώρα ζούσα μόνο για τον εαυτό και σκεφτομούν που θα παω διακοπές, τι ρούχα θα βάλω το σαββατοκύριακο κτλ. Έχω φρικάρει με τον εαυτό μου.

    γιατι εμεις τι νομιζεις σκεφτομασταν μεχρι να μαθουμε οτι περιμενουμε μωρο:-D:rolleyes::?: ενταξει ειναι πολλες και μεγαλες αλλαγες δεν λεει κανεις το αντιθετο αλλα να σου πω κατι, πραγματικα δεν υπαρχει καταλληλη στιγμη...παντα υπαρχει κατι που περιμενει και λες αργοτερα ...εγω σιγουρα παντως αν περιμενα την καταλληλη στιγμη το πιο πιθανο ειναι οτι θα ημουν με 1 παιδι:rolleyes:

    με προλαβε η καταλληλη στιγμη...:D


    έχω δύο δωράκια

    UDcLp3.png euQwp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Εγώ θα σου έλεγα, αν είσαι σίγουρη ότι σκοπός της ζωής σου είναι να κάνεις οικογένεια, να αφήσεις τα πράγματα να κυλήσουν ομαλά. Ποτέ δεν ξέρουμε τι μας επιφυλλάσσει το αύριο.

     

    Ο άντρας σου είναι μάλλον σίγουρος... Δηλαδή?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Σας ευχαριστώ πολύ! Τι να πω; Απορώ και εγώ με τον εαυτό μου. Αλλά δεν ξέρω τι μου συμβαίνει. Ο συντροφός δείχνει ότι μάλλον θέλει να το κρατήσουμε αλλά εγω... Φοβάμαι πολύ. Με πιάνουν κλάματα όταν σκέφτομαι ότι μέσα σε λίγους μήνες θα πρέπει να παντρευτώ, να αλλάξω σπίτι, να έχω αλλάγες στο σώμα μου και στο τέλος ένα μωρό ενώ μεχρι τώρα ζούσα μόνο για τον εαυτό και σκεφτομούν που θα παω διακοπές, τι ρούχα θα βάλω το σαββατοκύριακο κτλ. Έχω φρικάρει με τον εαυτό μου.

     

    Τίποτα δεν ΠΡΕΠΕΙ!Η ζωή είναι δικιά σου και λίγο πολύ όλοι μας ονειρεύομαστε ένα γάμο,ένα σπίτι και ένα παιδί.Πάρε τον χρόνο σου και ζήσε τη διαδικασία.Δεν τρέχει τίποτα αν αλλάξετε σπίτι όταν γεννηθεί και ξεπεταχτεί λίγο το μωρό.Τον γάμο μπορείς να τον κάνεις με την βάφτιση ώστε να έχεις χρόνο να διαλέξεις αυτό που σου ταιριάζει.Δεν χρειάζεται άγχος και βιασύνη.


    [/url]

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ολα αυτα που σκεφτεσαι μπορει να εινια και ψιλοορμονικα ως ενα βαθμο.

     

    η ζωη εινια δικη σου και το σωμα ειναι δικο σου.

    αλλα θα συμφωνησω και εγω με τις κοπελες. δεν εισαι 15 χρονων, να μην ξερεις που πανε τα τεσσερα κτλ.

     

    αν εχετε δουλεια, εισαστε καλα και οντως σκεφτεστε καποια χρονικη στιγμη να παντρευτειτε και να κανετε οικογενεια, τι σημερα τι αυριο τι τωρα. και μη νομιζεις οτι ο γαμος αλλαζει κατι στην καθημερινοτητα του ζευγαριου. απλα εχετε κοινη εφορια. το μωρο ναι εχει απαιτησεις, αλλα μπορειτε και οι δυο να προσαρμοστειτε στα νεα δεδομενα. λιγο πολυ ολες οι γυναικες εχουν αυτους τους φοβους που εχεις και εσυ τωρα. αλλα προσαρμοζεσαι. εχεις αλλωστε 9 μηνες μπροστα σου να προσαρμοστεις, να το συνειδητοποιησεις, να αρχισεις να νιωθεις υπευθυνη για το πλασματακι αυτο.

    και πραγματι δεν ξερουμε ποτε τι μας επιφυλασσει το μελλον, ουτε τι προκειται να γινει σε 2 η 3 χρονια.

     

    και εγω παντως σου ευχομαι να παρετε την καλυτερη αποφαση για σας (εννοω και το συντροφο σου)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Καλησπέρα σε όλες! Είμαι 32 ετών και μόλις χθες διαπίστωσα ότι είμαι έγκυος 2-3 εβδομάδων υπολογίζω. Έπαιρνα εδω και μηνες αντισυλληπτικα χαπια τα οποια όπως μου συνεστησε ο γιατρος έπρεπε να τα διακοψω για 2-3 μήνες και μετα να συνεχίσω κανονικά. Έχω μόνιμη σχέση εδώ και πολλά χρόνια η οποία εχει στοχο το γάμο και την οικογένεια. Το γεγονός όμως αυτό με εχει τρομοκρατησει και λυπάμαι πολύ που του λέω (για να μη πω ότι ντρέπομαι) ξέροντας ποσες γυναίκες προσπαθούν να γίνουν μανούλες με θυσίες και πόνους ενώ εγω το κατάφερα τόσο εύκολα. Με εχεί φοβίσει το γεγονός ότι σε λίγους μήνες θα εχω ενα μωρό και οτι θα πρεπει να αλλάξω τα πάντα στη ζωή μου που μέχρι τώρα είχαν να κανουν με το ΕΓΩ μου. Σκέφτομαι πολύ και τη λύση της εκτρωσης αλλά φοβάμαι και το γεγονός ότι δεν ειμαι πιτσιρίκα αλλά 32 χρονών με ότι αυτό συνεπάγεται για μια μελλοντική εγκυμοσύνη μετα ίσως απο 2-3 χρόνια. Θα μπορέσω τότε να μείνω έγκυος; Θα πάθω κάποια ζημιά απο την εκτρωση; Σας ευχαριστώ

     

     

    Νασια, απ ότι λέπω είμαστε συνομήλικες. Αυτό που περνάς εσύ τώρα, εγώ το πέρασα στα 27 μου. Ειχα σταθερή σχέση 4 ετών αλλά δεν είχαμε στο μυαλό μας το γάμο. Τουλάχιστον όχι στο άμεσο μέλλον. Ο γάμος και τα παιδιά ήταν κάτι μακρυνό για μένα και τον συντροφό μου. Ομως μια ωραία πρωία, διαπίστωσα πως είμαι έγκυος!

    Πέρασα και εγω τα ίδια ακτιβώς συναισθήματα με εσένα. Ενιωθα πως ήταν νωρίς. Εγω δεν είχα δουλεια, μέναμε σε ένα 2αράκι στο καρακέντρο της Αθήνας (μαύρα χάλια) και γενικά δεν είμασταν ετιμοι για μια τέτοια αλλαγή. Ομως, το τολμίσαμε και είμαστε ευγνόμονες για την απόφαση μας αυτή, γιατί τώρα έχουμε μια όμορφη οικογένεια με 2 παιδάκια και είμαστε πραγματικά ευτυχισμένοι!

    Αυτό που με έκανε να απορίψω την έκτρωση, ήταν πως ένιωθα πως αν έκανα έκτωση, θα άλλαζε και ο τρόπος με τον οποίο έβλεπα τον σύντροφό μου. Και αυτό δεν το ήθελα με τίποτα! Δεν ήθελα να το έχω μέσα μου σαν αγγάθι μεταξύ μας.

    Καταλαβαίνω πως νιώθεις ανέτιμη, αλλά σκέψου πως δεν είσαι παιδάκι πια. Τί τώρα, τί σε 2 χρόνια. Δεν υπάρχει απολύτως καμία διαφορά! Οτι είναι να αλλάξει τώρα, θα αλλάξει και τότε. Αν κάποια πράγματα σε αγχώνουν (γάμος, αλλαγή σπιτιού...) άσ τα για μετά τον ερχομό του μικρού σου. Δεν χρειάζεται να τα κάνεις όλα μαζί.

    Εγώ παντρεύτηκα όταν ήμουν 4 μηνών τελικά (με θρησκευτικό και γλέντι), αλλά σπίτι αλλάξαμε όταν ο μικρός ήταν πια 9 μηνών.

    Ηρέμισε και σκέψου αν θέλεις πραγματικά οικογένια. Αν θέλεις οικογένεια, η άποψή μου είναι να μην χάσεις την ευκαιρία που σου δείνεται!


    6/ 11/2007: Ο μικρός Πρίγκιπας!!!

    24/3/2011: Η Μπουκίτσα μας!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αχ, και να έμενα έγκυος χωρίς να το καταλάβω!!!

    Απολαυσέ το και άφησε στην άκρη τις αρνητικές σκέψεις....


    Αστεράκι μου, ήρθες και μας φωτισες :P Σε λατρεύω!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Μεχρι να γεννησω την πρωτη μου κορη δεν ηξερα αν ημουν ετοιμη να ανταποκριθω σ ολες αυτες τις αναγκες και τις ευθυνες ενος μωρου , στα 26 . Τωρα στα 31 πια και μολις 3 μηνων η τριτη μου κορη λεω οτι ειμαι πλασμενη για να τις μεγαλωσω μ ολη μου την αγαπη...:-):-):-)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Η τελευταία φορά που είχα περίοδο ήταν στις 26 Ιουλίου. Κάπως έτσι το υπολογίζω. Έχω κλέισει ραντεβού με γυναικολόγο να δούμε τι θα πει και αυτός.

     

    αρα δεν εισαι 2 εβδ εισαι σχεδον 5 εβδομαδων!σε μια εβδομαδα ισως ακουσεις και την καρδια του!δεν υπαρχει λογος να φοβασαι.οκ λογικο ειναι να εχεις καποιες ''φοβιες'' για το αγνωστο.νομιζω οτι τα 32 ειναι μια χαρα ηλικια(εγω εγινα μαμα 22χρ) και προλαβες να ζησεις και τα εξω σου και τη διασκεδαση και το χαβαλε.εφοσον η σχεση σας ειναι σοβαρη και δεν ηταν να πεις απο απροσεξια της μιας νυχτας...κριμα ειναι να κανεις εκτρωση...γιατι?για να διασκεδαζεις τα σαββατοκυριακα...στα λεω ωμα και συγνωμη αλλα νομιζω οτι χρειαζεσαι ταρακουνημα.

    μια χαρα θα ανταποκριθεις σε ολα.εισαι ενα συνειδητοποιημενο ατομο 32 ετων και κατασταλαγμενο.με σοβαρη σχεση μακροχρονια με σκοπο τον γαμο.και εισαι εγκυος.τι πιο φυσιολογικο απο ολο αυτο .οι διασκεδασεις θα ερθουν ξανα.αυτο το μωρο ομως...οχι!


     Ραφαελα 10/10/2005 Αλεξανδρος 22/01/2008 Νεφελη 28/10/2010 Β+Δ 04/10/2001

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    αρα δεν εισαι 2 εβδ εισαι σχεδον 5 εβδομαδων!σε μια εβδομαδα ισως ακουσεις και την καρδια του!δεν υπαρχει λογος να φοβασαι.οκ λογικο ειναι να εχεις καποιες ''φοβιες'' για το αγνωστο.νομιζω οτι τα 32 ειναι μια χαρα ηλικια(εγω εγινα μαμα 22χρ) και προλαβες να ζησεις και τα εξω σου και τη διασκεδαση και το χαβαλε.εφοσον η σχεση σας ειναι σοβαρη και δεν ηταν να πεις απο απροσεξια της μιας νυχτας...κριμα ειναι να κανεις εκτρωση...γιατι?για να διασκεδαζεις τα σαββατοκυριακα...στα λεω ωμα και συγνωμη αλλα νομιζω οτι χρειαζεσαι ταρακουνημα.

    μια χαρα θα ανταποκριθεις σε ολα.εισαι ενα συνειδητοποιημενο ατομο 32 ετων και κατασταλαγμενο.με σοβαρη σχεση μακροχρονια με σκοπο τον γαμο.και εισαι εγκυος.τι πιο φυσιολογικο απο ολο αυτο .οι διασκεδασεις θα ερθουν ξανα.αυτο το μωρο ομως...οχι!

     

    πολυ καλα τα λες , συμφωνω !

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κλάψε όσο θές, ξέσπασε, αλλά μην κάνεις κάτι που θα μετανοιώσεις μετά.

    Τις ευκαιρίες όταν μας δίνονται πρέπει να τις εκμεταλευόμαστε. Συμφωνώ με όλες τις κοπέλες, τι τώρα τι μετά. Εκτός κι αν εσύ δεν έβλεπες μακροπρόθεσμα τη σχέση σας?

    Σίγουρα οι αλλαγές είναι πολλές αλλά ό,τι περνά απ'το χέρι σου κάντο σταδιακά όπως σου είπαν, πρώτα γέννα μετά όλα τ'αλλα και μια χαρά!


    ένα τόσο δα ανθρωπάκι με κάνει καλύτερο άνθρωπο, σ'αγαπώ!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Μην κάνεις κάτι για το οποίο δεν είσαι σίγουρη και πιθανόν να το μετανιώσεις αργότερα...Και μην φορτώνεις το μυαλό σου με χιλιάδες πράγματα μαζί....

    Θέσε τις προτεραιότητές σου και προτεραιότητα αυτή τη στιγμή έχει το μωρό..ο γάμος και η αλλαγή του σπιτιού μπορούν μια χαρά να περιμένουν όπως είπαν και οι κοπέλες νωρίτερα...Θα χαρώ πολύ να μάθω ότι επέλεξες να κρατήσεις το μωράκι σου και να είσαι σίγουρη ότι θα ανταμειφθείς...θα βιώσεις τέτοια συναισθήματα που δεν είχες ποτέ σου φανταστεί..Καλή τύχη


    4iqfp2.png?nAtPrUav

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    οχι βεβαια να μην κανεις εκτρωση-δεν εισαι και δα καμια μικρουλα και κανεις δεν ξερει τι αντικτυπο θα εχει μια εκτρωση...μπορει μετα να θες και να μην μπορεις...οι φοβοι σου ειναι λογικοι μεχρι εναν βαθμο και ναι θα αλλαξει η ζωη σου και το σωμα σου αλλα δεν συγκρινονται με τιποτα με ολα αυτα που θα νιωσεις...ολα θα επανελθουν και το σωμα και οι ρυθμοι στην ζωη σου αλλα θα εχεις και ενα παιδακι....βεβαια η αποφαση ειναι δικη σου και του συντροφου σου αλλα αν σκεφτεσαι ετσι ποτε δεν θα εισαι ετοιμη.


    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Σκέφτομαι πολύ και τη λύση της εκτρωσης αλλά φοβάμαι και το γεγονός ότι δεν ειμαι πιτσιρίκα αλλά 32 χρονών με ότι αυτό συνεπάγεται για μια μελλοντική εγκυμοσύνη μετα ίσως απο 2-3 χρόνια. Θα μπορέσω τότε να μείνω έγκυος; Θα πάθω κάποια ζημιά απο την εκτρωση; Σας ευχαριστώ

    Να κάνεις ό,τι είναι καλύτερο για σένα και τον σύντροφό σου. Με αυτόν να το συζητήσεις και όχι με εμάς, γιατί η απόφαση που θα πάρεις θα βαραίνει πρωτίστως εσάς τους δυο και καθόλου οποιονδήποτε άλλο, είτε αποφασίσεις να συνεχίσεις την εγκυμοσύνη, είτε όχι.

     

    Κανένας δεν μπορεί να σου πει αν θα πάθεις ζημιά από την έκτρωση, αλλά γιατί να πάθεις; Τόσες κοπέλες έχουν κάνει έκτρωση και μετά έκαναν παιδάκια κανονικά. Εν πάσει περιπτώσει, αυτό είναι κάτι που πρέπει να το συζητήσεις με το γυναικολόγο σου.

     

    Εγώ δεν θα σου πω τι να κάνεις, θα σου πω μόνο καλή τύχη!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Nα σου πω κάτι...αν τα κάνεις όλα στο χρόνο τους, όπως τα είχες προγραμματίσει μέσα στο μυαλό σου και όταν θελήσεις παιδί, καθυστερεί να έρθει, το μυαλό σου πάντα μα πάντα θα γυρίζει σε εκείνο που δεν κράτησες. Θα λες "άμα το είχα γεννήσει, τώρα θα ήταν 3 χρονών" πχ ή "αυτή είναι η τιμωρία μου, που το αρνήθηκα όταν ήρθε" και όσο το σκεφτεσαι, τόσο θα αγχώνεσαι κι όσο θα αγχώνεσαι, τόσο θα καθυστερεί. Το ζω κάθε μέρα με μία κολλητή μου και το έχω συναντήσει γενικά άπειρες φορές. Δράμα. Μην υποβάλλεις τον εαυτό σου σε αυτή τη διαδικασία.

     

    Τα κορίτσια έχουν απόλυτο δίκιο, δεν χρειάζεται να τα κάνεις όλα μαζί. Τις περισσότερες φορές στη ζωή τα πράγματα δεν πάνε όπως τα σχεδιάσαμε. Αλλάζουν οι συνθήκες, αλλάζουν και τα σχέδιά μας. Δώσε λίγο χρόνο στον εαυτό σου να συνηθίσεις στην ιδέα και να δεις που σιγά σιγά θα εξοικειωθείς και θα σου αρέσει. κι όταν θα γεννηθεί με το καλό και θα σου χαμογελάει, θα τρελαίνεσαι που σου πέρασε έστω και μια στιγμή η σκέψη να μην το κρατήσεις.

     

    Πριν πάρεις την απόφασή σου, πήγαινε κάνε τον πρώτο υπέρηχο, δες τον σάκο, άκου την καρδούλα. Δώστου μια ευκαιρία. Και σε καμία περίπτωση μην αγνοήσεις την άποψη του συντρόφου σου σε ένα τέτοιο θέμα-αυτό κι αν θα θέσει δυναμίτη στα θεμέλια της σχέσης σας.


    sK6ep3.pngEnQrp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Nα σου πω κάτι...αν τα κάνεις όλα στο χρόνο τους, όπως τα είχες προγραμματίσει μέσα στο μυαλό σου και όταν θελήσεις παιδί, καθυστερεί να έρθει, το μυαλό σου πάντα μα πάντα θα γυρίζει σε εκείνο που δεν κράτησες. Θα λες "άμα το είχα γεννήσει, τώρα θα ήταν 3 χρονών" πχ ή "αυτή είναι η τιμωρία μου, που το αρνήθηκα όταν ήρθε" και όσο το σκεφτεσαι, τόσο θα αγχώνεσαι κι όσο θα αγχώνεσαι, τόσο θα καθυστερεί. Το ζω κάθε μέρα με μία κολλητή μου και το έχω συναντήσει γενικά άπειρες φορές. Δράμα. Μην υποβάλλεις τον εαυτό σου σε αυτή τη διαδικασία.

     

    Τα κορίτσια έχουν απόλυτο δίκιο, δεν χρειάζεται να τα κάνεις όλα μαζί. Τις περισσότερες φορές στη ζωή τα πράγματα δεν πάνε όπως τα σχεδιάσαμε. Αλλάζουν οι συνθήκες, αλλάζουν και τα σχέδιά μας. Δώσε λίγο χρόνο στον εαυτό σου να συνηθίσεις στην ιδέα και να δεις που σιγά σιγά θα εξοικειωθείς και θα σου αρέσει. κι όταν θα γεννηθεί με το καλό και θα σου χαμογελάει, θα τρελαίνεσαι που σου πέρασε έστω και μια στιγμή η σκέψη να μην το κρατήσεις.

     

    Πριν πάρεις την απόφασή σου, πήγαινε κάνε τον πρώτο υπέρηχο, δες τον σάκο, άκου την καρδούλα. Δώστου μια ευκαιρία. Και σε καμία περίπτωση μην αγνοήσεις την άποψη του συντρόφου σου σε ένα τέτοιο θέμα-αυτό κι αν θα θέσει δυναμίτη στα θεμέλια της σχέσης σας.

    τέλεια τα είπες! όλα!


    ένα τόσο δα ανθρωπάκι με κάνει καλύτερο άνθρωπο, σ'αγαπώ!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    κι εγω οταν το μαθα ειχα παθει πανικο. θυμαμαι τον εαυτο μου να οδηγαει και να σκεφτεται διαφορα σεναρια καλα η ασχημα. ετοιμαζαμε και το γαμο μας σε 3 μηνες.... πως και ποτε θα το πω στον αντρα μου μη παθει σοκ και μεσα μου ελεγα "ναι σιγα μην ειναι σωστα αυτα τα τεστ"....(τελικα ηταν).

    Το αποτελεσμα ηταν πως ετσι κι αλλιως ο δρομος στο τι να κανω ηταν ετσι κ αλλιως μονοδρομος χωρις να το ξερω. Ημουν ηδη 4μισι μηνων χωρις να το παρω ειδηση οποτε δεν υπηρχε σκεψη για κατι αλλο παρα για το οτι...ξεκιναμε οικογενεια!και πιστεψε με ετρεμα τα παιδια που ολο φωναζουν κλαινε, εκλαιγα στη σκεψη πως ξεβολευομαι, φοβομουν τη γεννα και ολα τα σχετικα...ευτυχως ολα πηγαν καλα και τωρα εχω 2 χωρις καλα καλα να το καταλαβω. και τελικα δε ξεβολευτηκα και ιδιεταιρα οπως νομιζα.


    d7i7p2.png?u2P8mcl6z0avp3.png?QbVqPift

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα