Recommended Posts

    Yπάρχει ένα βιβλίο της Doris Lessing (η οποία έχει βραβευτεί με Νόμπελ Λογοτεχνίας), που λέγεται A Proper Marriage κι εκδόθηκε το 1954. Περιγράφει, μεταξύ άλλων, τη φρικτή εμπειρία της γέννας μιας 19χρονης (παρατημένη μόνη της στο μαιευτήριο σχεδόν ενα 24ωρο, οι μαίες ερχόντουσαν να ελέγξουν μόνο τη διαστολή της κι όταν τελικά γεννήθηκε το μωρό, της το πήραν και το φέρανε την επόμενη μέρα) και το manual για την ανατροφή του μωρού που της δώσανε μαζί με το εξιτήριο. Θηλασμός για συγκεκριμένη ώρα και σε σταθερά διαστήματα, ύπνος από την πρώτη μέρα στο κρεββάτι του, αγκαλιά μόνο όσο χρειάζεται για να το ταϊσεις/αλλάξεις, τις υπόλοιπες ώρες που βρίσκονται στο σπίτι, το μωρό πρέπει να είναι στο πάρκο του. Αν κλαίει, άστο να πλαντάξει, καλό του κάνει. Ιδιαίτερα σκληρές ήταν οι σκηνές όπου το μωρό έπρεπε να μάθει να τρώει μόνο του (σε ηλικία 1 έτους, αν θυμάμαι καλά) και η μητέρα του έβαζε το πιάτο με το φαί στο πάρκο κι εκείνο το σκόρπιζε, με αποτέλεσμα να μείνει νηστικό μια ολόκληρη εβδομάδα και να κοιμάται εκεί κλαίγοντας από την πείνα και την εξάντληση, πριν τα καταφέρει τελικά.

     

    Για διάφορους λόγους, η συγκεκριμένη ηρωίδα τελικά ζητάει διαζύγιο, εγκαταλείποντας την κόρη της στο σύζυγό της.

     

    Αν κάπως έτσι μεγάλωσε ο Sears, δεν είναι να απορεί κανείς που του βγήκε εντελώς ανάποδα.


    sK6ep3.pngEnQrp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Νιώθω μια ακαταμάχητη επιθυμία να κάνω το θέμα μαντάρα.

     

    Θα συγκρατηθώ όμως.

     

    Θα πω μόνο πως αν δεν χρειαζόταν να λείπω 12 ώρες την μέρα από το σπίτι, να βιώνω την οικογένεια με τον ένα εργαζόμενο, και τα χίλια άλλα προβλήματα, και αν είχα πεθερό τον παππού SEARS θα τα έδενα απάνω μου με κολλητική ταινία ως τα 12.

     

    Γιατί εγώ δεν χόρτασα αγκαλιές, δεν χόρτασα πατσοκοιλιές και ζάρες και σβέρκο διπλό, και με άφησαν να κάνω cry it out μόνη μου, στα λεωφορεία και στον δρόμο όλη μέρα να σκληραγωγούμαι, και με στείλανε και για ύπνο μοναχή μου.

     

    Θέλω attachement childing λοιπόν.

     

    Όλη μέρα σκέφτομαι τον μικρό μου σήμερα, το μαναρι μ, βλέπουνε τελευταία το hotel transylvania, τους αρέσει και μιμούνται φωνούλες… το μικρό κάνει το λυκανθρωπάκι, σηκώνει ψηλά πηγούνι, σφίγγει χειλάκια, και ξεκινάει, αουουού! αουουουού!

     

    και γω απαντάω 35 χιλ μακριά, Αουουού! Αουουουού!

     

     

    Δεν έχει και κουμπι να σου κάνω Like!!!!!

    :mrgreen::mrgreen::mrgreen::mrgreen::mrgreen:


    "]as1cF2f0g410000MTAwMTM3N2x8MDMxMWR8.gif

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Νιώθω μια ακαταμάχητη επιθυμία να κάνω το θέμα μαντάρα.

     

    Θα συγκρατηθώ όμως.

     

    Θα πω μόνο πως αν δεν χρειαζόταν να λείπω 12 ώρες την μέρα από το σπίτι, να βιώνω την οικογένεια με τον ένα εργαζόμενο, και τα χίλια άλλα προβλήματα, και αν είχα πεθερό τον παππού SEARS θα τα έδενα απάνω μου με κολλητική ταινία ως τα 12.

     

    Γιατί εγώ δεν χόρτασα αγκαλιές, δεν χόρτασα πατσοκοιλιές και ζάρες και σβέρκο διπλό, και με άφησαν να κάνω cry it out μόνη μου, στα λεωφορεία και στον δρόμο όλη μέρα να σκληραγωγούμαι, και με στείλανε και για ύπνο μοναχή μου.

     

    Θέλω attachement childing λοιπόν.

     

    Όλη μέρα σκέφτομαι τον μικρό μου σήμερα, το μαναρι μ, βλέπουνε τελευταία το hotel transylvania, τους αρέσει και μιμούνται φωνούλες… το μικρό κάνει το λυκανθρωπάκι, σηκώνει ψηλά πηγούνι, σφίγγει χειλάκια, και ξεκινάει, αουουού! αουουουού!

    και γω απαντάω 35 χιλ μακριά, Αουουού! Αουουουού!

     

    LIKE ΚΑΙ ΑΠΟ ΜΕΝΑ!


    Insanity is doing the same thing over and over again and expecting different results.

    Albert Einstein

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Νιώθω μια ακαταμάχητη επιθυμία να κάνω το θέμα μαντάρα.

     

    Θα συγκρατηθώ όμως.

     

    Θα πω μόνο πως αν δεν χρειαζόταν να λείπω 12 ώρες την μέρα από το σπίτι, να βιώνω την οικογένεια με τον ένα εργαζόμενο, και τα χίλια άλλα προβλήματα, και αν είχα πεθερό τον παππού SEARS θα τα έδενα απάνω μου με κολλητική ταινία ως τα 12.

     

    Γιατί εγώ δεν χόρτασα αγκαλιές, δεν χόρτασα πατσοκοιλιές και ζάρες και σβέρκο διπλό, και με άφησαν να κάνω cry it out μόνη μου, στα λεωφορεία και στον δρόμο όλη μέρα να σκληραγωγούμαι, και με στείλανε και για ύπνο μοναχή μου.

     

    Θέλω attachement childing λοιπόν.

     

    Όλη μέρα σκέφτομαι τον μικρό μου σήμερα, το μαναρι μ, βλέπουνε τελευταία το hotel transylvania, τους αρέσει και μιμούνται φωνούλες… το μικρό κάνει το λυκανθρωπάκι, σηκώνει ψηλά πηγούνι, σφίγγει χειλάκια, και ξεκινάει, αουουού! αουουουού!

    και γω απαντάω 35 χιλ μακριά, Αουουού! Αουουουού!

    πολυ καλοοοοοοοοο!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αννα, όπως τα γράφεις, θυμάμαι κάτι που μου άρεσε σαν παιδί ήταν το χουζούρι στο μεγάλο κρεβάτι με τους γονεις το πρωί τα ΣΚ, αφού πρώτα όλοι είχαν χορτάσει τον ύπνο τους στα κρεβάτια τους. Νομίζω θα μπορούσες να το παραχωρήσεις αυτό, σε ένα μεγάλο παιδί, που μπορείς να συνεννοηθείς;

     

    Το ποσο μπορούν να εφαρμόσουν όλες οι μαμάδες AP εννοείται, καμιά φορά υπάρχουν θυσίες που δεν έχει νόημα να γίνουν. Εγώ ήμουν τυχερή και σε σχέση με την εγκυμοσύνη που ήταν δύσκολη, ενώ μια ελεύθερη επαγγελματίας θα έχανε πελάτες... Τέλος πάντων, βρέθηκαν κάποιοι άνθρωποι και βασιζόμενοι σε τέτοιες θεωρίες και διάφορα άλλα, κέρδισαν μια γενναιόδωρη άδεια για μεγάλες κατηγορίες των εργαζόμενων γυναικών. Ειμαστε από τις χώρες με τις πιο γενναιόδωρες άδειες.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Αννα, όπως τα γράφεις, θυμάμαι κάτι που μου άρεσε σαν παιδί ήταν το χουζούρι στο μεγάλο κρεβάτι με τους γονεις το πρωί τα ΣΚ, αφού πρώτα όλοι είχαν χορτάσει τον ύπνο τους στα κρεβάτια τους. Νομίζω θα μπορούσες να το παραχωρήσεις αυτό, σε ένα μεγάλο παιδί, που μπορείς να συνεννοηθείς;

     

    Το ποσο μπορούν να εφαρμόσουν όλες οι μαμάδες AP εννοείται, καμιά φορά υπάρχουν θυσίες που δεν έχει νόημα να γίνουν. Εγώ ήμουν τυχερή και σε σχέση με την εγκυμοσύνη που ήταν δύσκολη, ενώ μια ελεύθερη επαγγελματίας θα έχανε πελάτες... Τέλος πάντων, βρέθηκαν κάποιοι άνθρωποι και βασιζόμενοι σε τέτοιες θεωρίες και διάφορα άλλα, κέρδισαν μια γενναιόδωρη άδεια για μεγάλες κατηγορίες των εργαζόμενων γυναικών. Ειμαστε από τις χώρες με τις πιο γενναιόδωρες άδειες.

     

    Αχ, κι εγώ τρελαινόμουν γι αυτό το πρωινό χουζούρι, αλλά δε μου κάθεται το τερατάκι. Μόλις ξυπνήσει βάζει νέφτι στο κ^& της!:P Από μωρό προσπαθώ να την ζουμπήξω κάτω!!!

     

    Τώρα για τις άδειες, υπάρχει τρομακτική ανισότητα.

    Ευτυχώς εμφανίζεται μια συμπαντική ισορροπία καμμιά φορά και τη σκαπουλάρεις, είχα την ομαλότερη δυνατή εγκυμοσύνη (πήγα κανονικά στο γραφείο μέχρι Τετάρτη και γέννησα Σάββατο).

    Η μόνη παροχή που είχα από το κράτος, ήταν 800 Ευρώ άπαξ που πήρα από το ΤΕΒΕ.

    Κάθε ένας με τις επιλογές του, δεν παραπονιέμαι, αν και ο Στουρνάρας έχει κάνει τα αδύνατα δυνατά να εξαλείψει κάθε πιθανό πλεονέκτημα...

     

    Αουουουουουουου! Αουουουουουου!!!!


    Insanity is doing the same thing over and over again and expecting different results.

    Albert Einstein

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

     

     

     

    Αουουουουουουου! Αουουουουουου!!!!

     

     

    Α χα! το ήξερα ότι είναι άκρως μεταδοτικό και εθιστικό,

     

    .... να μην ανησυχώ δλδ που με έπιασα να το κάνω στον καθρέφτη της τουαλέτας στην δουλειά:roll:


    s-age.pngs-age.png

     

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Α χα! το ήξερα ότι είναι άκρως μεταδοτικό και εθιστικό,

     

    .... να μην ανησυχώ δλδ που με έπιασα να το κάνω στον καθρέφτη της τουαλέτας στην δουλειά:roll:

     

    Αστειεύεσαι? Από τις υγιέστερες επιλογές για τη δουλειά. :mrgreen:


    Insanity is doing the same thing over and over again and expecting different results.

    Albert Einstein

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Αννα, όπως τα γράφεις, θυμάμαι κάτι που μου άρεσε σαν παιδί ήταν το χουζούρι στο μεγάλο κρεβάτι με τους γονεις το πρωί τα ΣΚ, αφού πρώτα όλοι είχαν χορτάσει τον ύπνο τους στα κρεβάτια τους. Νομίζω θα μπορούσες να το παραχωρήσεις αυτό, σε ένα μεγάλο παιδί, που μπορείς να συνεννοηθείς;

     

     

    Εγώ πάντως μια χαρά το παραχωρώ και τρελαίνομαι για το ομαδικό πρωινό χουζουρι του Σαββατοκύριακου...:rolleyes:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Γνωρίζετε αν υπάρχουν βιβλία για το Attachment Parenting στα ελληνικά;;

    δεν ξερω εαν εχεις διαβασει το υπεροχο βιβλιο της Φιλιοζατ "στην καρδια των συναισθηματων του παιδιου" ειναι ενα βιβλιο που οι αρχες του στηριζονται στο απ!! εμενα με εχει βοηθησει πολυ στον τροπο που μιλαω κ πλησιαζω το παιδακι μου οταν πχ ειχε/εχει καποιο ξεσπασμα/κουραση/νευρα!!


    Xc60p3.png ghL0p3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα