Recommended Posts

    Just now, Deena είπε:

     

    @Έσπερος πιθανότατα θα νιώσεις ότι δεν σε βολεύουν αλλά τα μόνα που μπορώ να σου προτείνω είναι αυτά που εφάρμοσα προσωπικά 2 φορές σε λίγο μικρότερη ηλικία από τον γιο σου, με επιτυχία και χωρίς πισωγυρίσματα και τις δυο φορές.

     

     

    ναι πράγματι δεν νομίζω ότι αυτά μπορούμε να τα εφαρμόσουμε. εξαναγκασμό ασκήσαμε μόνο στο πλύσιμο δοντιών κ στο καθάρισμα της μύτης. δεν νομίζω ότι μου ταιριάζει να τον βάζω με το ζόρι στο γιογιό κλπ. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    πρίν από 9 λεπτά , Deena είπε:

    @Έσπερος πιθανότατα θα νιώσεις ότι δεν σε βολεύουν αλλά τα μόνα που μπορώ να σου προτείνω είναι αυτά που εφάρμοσα προσωπικά 2 φορές σε λίγο μικρότερη ηλικία από τον γιο σου, με επιτυχία και χωρίς πισωγυρίσματα και τις δυο φορές.

     

    1. Συζητάς με το παιδί ότι πλέον είναι καιρός όταν είναι ξύπνιος να φοράει βρακάκι όπως η μαμά και ο μπαμπάς/ο ξάδερφος/το γείτονακι κλπ και ότι όταν θέλει θα πηγαίνετε στο γιογιό ή στην λεκάνη.

     

    2. Δεν του βάζεις πάνα παρά μόνο στους ύπνους, ούτε στην βόλτα, ούτε όταν είσαι απασχολημένη. Παίρνεις μαζί γιογιό στην βόλτα και πολλές αλλαξιές και τον βάζεις οπωσδήποτε για τσίσα πριν φύγετε.

     

    3. Του επαναλαμβάνεις πολύ συχνά ότι πρέπει να σου πει όταν θέλει τσίσα να πάτε στον γιογιό ή την λεκάνη. Μην τον ρωτάς, θα πει σίγουρα όχι, απλά του το θυμίζεις.

     

    4. Τον παρατηρείς συνέχεια (σίγουρα έχει κάποια χαρακτηριστικά δείγματα ότι θέλει τσίσα ή κακά) και χωρίς πολλά λόγια τον πας στο γιογιό ή την λεκάνη (και πάλι χωρίς ερώτηση). Έστω κι αν στην πορεία του φύγουν, έστω και ενμερει να τελειώσει στο γιογιό είναι σημαντικό και επιτυχία.

     

    5. Τον πας μόνη σου συχνά, ειδικά αν έχει περάσει πάνω από μία ώρα ή αν είναι ώρα που υποψιάζεσαι ότι θα έχει τσισα (πχ αν το πρωί έχει ξυπνήσει με στεγνή πάνα, σίγουρα η κύστη του είναι γεμάτη).

     

    6. Δεν παρακαλάς/φωνάζεις/εκνευρίζεσαι. Στα ατυχήματα τον αλλάζεις χωρίς πολλά λόγια και του υπενθυμίζεις ότι την επόμενη φορά πρέπει να σου το πει. Όταν τα καταφέρνει, τον επιβραβεύεις με τον ενθουσιασμό σου (τώρα στην αρχή, όχι για πάντα εννοείται).

     

    7. Κανείς πολλή υπομονή!

    Πολύ χρήσιμες κ συγκεντρωμένες όλες  οι πληροφορίες!  

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    ναι πράγματι δεν νομίζω ότι αυτά μπορούμε να τα εφαρμόσουμε. εξαναγκασμό ασκήσαμε μόνο στο πλύσιμο δοντιών κ στο καθάρισμα της μύτης. δεν νομίζω ότι μου ταιριάζει να τον βάζω με το ζόρι στο γιογιό κλπ. 

    To θεωρείς σημαντικό να βγάλει την πάνα ή όχι, σε αυτή τη φάση; Αυτή είναι η ερώτηση νομίζω. Εγώ μπορεί να είμαι υποχόνδρια και να λυπάμαι και το μωρό των 6 μηνών να κάθεται με τα κόπρανα στην πάνα έστω και 2 λεπτά, άλλος μπορεί να το κάνει από ανάγκη όταν το παιδί θα πάει νήπιο (έχω τέτοιο παράδειγμα και γενικά είναι καταπληκτική μαμά), και όλα τα ενδιάμεσα. Αν δεν το πάρεις εσύ απόφαση, πώς θα γίνει;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, ΑΡΓΚ είπε:

    To θεωρείς σημαντικό να βγάλει την πάνα ή όχι, σε αυτή τη φάση; Αυτή είναι η ερώτηση νομίζω. Εγώ μπορεί να είμαι υποχόνδρια και να λυπάμαι και το μωρό των 6 μηνών να κάθεται με τα κόπρανα στην πάνα έστω και 2 λεπτά, άλλος μπορεί να το κάνει από ανάγκη όταν το παιδί θα πάει νήπιο (έχω τέτοιο παράδειγμα και γενικά είναι καταπληκτική μαμά), και όλα τα ενδιάμεσα. Αν δεν το πάρεις εσύ απόφαση, πώς θα γίνει;

    Εγω το θεωρώ σημαντικό να μην γίνει αργά, τώρα είναι καλοκαίρι που το κάνουν συνήθως κ έχω κ ένα εικοσαήμερο ακόμα άδεια, άρα είναι η σωστή εποχή. Ο άντρας μ είναι πιο διστακτικός γιατί φοβάται μήπως βιαζόμαστε, δλδ αν συνεχίσει έτσι σε δυο τρεις μέρες νομίζω θα μου πει ότι αμφιβάλλει. απλώς προτιμώ να αποτύχω λόγω ελλιπούς προσπάθειας παρά λόγω πίεσης. δεν μου πάει να κυνηγάω κ να πιέζω κ να νουθετώ. 

     

    Σημερα τρεις φορές πήγε στο γιογιό αρκετή ώρα κ δεν έκανε τίποτα κ έκανε μετά από λίγα λεπτά πάνω του. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγώ έχω μια απορία πως τα βάζατε να κάτσουν στο γιογιό η στη τουαλέτα όταν εκείνα είχαν άρνηση κ έντονο ξέσπασμα θυμού εκείνη την ώρα γιατί απλά δεν ήθελαν να κάτσουν (όχι ότι δεν ήθελαν τσισα η κακά απαραίτητα) αυτό το πέρασα πολύ έντονα με τον μεγάλο μου γιο που είχαμε δοκιμάσει σχεδόν τα πάντα, αλλά ότι κ να κάναμε έβγαζε άρνηση... Για να ξέρω για τον μικρό όταν ξεκινήσουμε την εκπαίδευση 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    7 ώρες πρίν, xaroumenh mama είπε:

    Εγώ έχω μια απορία πως τα βάζατε να κάτσουν στο γιογιό η στη τουαλέτα όταν εκείνα είχαν άρνηση κ έντονο ξέσπασμα θυμού εκείνη την ώρα γιατί απλά δεν ήθελαν να κάτσουν (όχι ότι δεν ήθελαν τσισα η κακά απαραίτητα) αυτό το πέρασα πολύ έντονα με τον μεγάλο μου γιο που είχαμε δοκιμάσει σχεδόν τα πάντα, αλλά ότι κ να κάναμε έβγαζε άρνηση... Για να ξέρω για τον μικρό όταν ξεκινήσουμε την εκπαίδευση 

     
    Στον μεγάλο μου έκανα ένα παιχνίδι, έβαζα ξυπνητήρι κάθε μια ώρα στο κινητό και του είχα πει ότι οταν χτυπάει τρέχουμε στο γιογιό και οποιος φτάσει πρώτος νικάει. Δεν είχε όμως τρελή αντίδραση, ειδικά από όταν έφερα το γιογιό στον χώρο που έπαιζε και έτσι δεν χρειαζόταν να διακόψει το παιχνίδι του. Ή τέλος πάντων είχε μια αντίδραση αντίστοιχη του «δεν θέλω να αλλάξω πάνα» ή «θέλω να ανέβω στον πάγκο της κουζίνας» ή «θέλω να φάω μπισκότο πριν το φαγητό», απλά δηλαδή φώναζε, όχι ότι πάλευε, κλοτσούσε κλπ. Ήταν όμως παιδί με πολύ καλή λεκτική επικοινωνία και πολύ ώριμη συμπεριφορά για την ηλικία του.

     

    Η μικρή δεν αντιδρούσε καθόλου.

    10 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    ναι πράγματι δεν νομίζω ότι αυτά μπορούμε να τα εφαρμόσουμε. εξαναγκασμό ασκήσαμε μόνο στο πλύσιμο δοντιών κ στο καθάρισμα της μύτης. δεν νομίζω ότι μου ταιριάζει να τον βάζω με το ζόρι στο γιογιό κλπ

     Το κλπ περί τίνος πρόκειται; Γιατί ισως μπορώ να καταλάβω ότι θεωρείς εξαναγκασμό να βάζεις το παιδί στο γιογιό χωρίς να το ζητήσει, από τα υπόλοιπα τί είναι εξαναγκασμός κατά την γνώμη σου;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Deena είπε:

    Το κλπ περί τίνος πρόκειται; Γιατί ισως μπορώ να καταλάβω ότι θεωρείς εξαναγκασμό να βάζεις το παιδί στο γιογιό χωρίς να το ζητήσει, από τα υπόλοιπα τί είναι εξαναγκασμός κατά την γνώμη σου;

    Η πίεση ότι μεγάλωσε κ πρέπει να το κάνει σωστά, το να του διακοπτώ με το ζόρι το παιχνίδι, να τον σηκώνω με το ζόρι μόλις ξυπνήσει να κάνει τσίσα στο γιογιό κλπ (τώρα χουζουρεύει κ παίζει πολλή ώρα στο κρεβάτι κ πίνει γάλα στο κρεβάτι). 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Η πίεση ότι μεγάλωσε κ πρέπει να το κάνει σωστά, το να του διακοπτώ με το ζόρι το παιχνίδι, να τον σηκώνω με το ζόρι μόλις ξυπνήσει να κάνει τσίσα στο γιογιό κλπ (τώρα χουζουρεύει κ παίζει πολλή ώρα στο κρεβάτι κ πίνει γάλα στο κρεβάτι). 

    Εφόσον θεωρείς εξαναγκασμο την πιό στάνταρ μέθοδο εκπαίδευσης μιας βασικής λειτουργίας μπορείς κάλλιστα να μην το κάνεις (παρόλα τα σημάδια ετοιμότητας). Όμως σε βλέπω σε λίγο καιρό να επανέρχεσαι με ανάρτηση θέματος "όλα τα 3χρονα πάνε τουαλέτα και το δικό μου τα κάνει στην πάνα. Τι έχει το παιδί μου;" :)

    • Μου αρέσει 1
    • Χαχαχα 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Anna3011 είπε:

    Εφόσον θεωρείς εξαναγκασμο την πιό στάνταρ μέθοδο εκπαίδευσης μιας βασικής λειτουργίας μπορείς κάλλιστα να μην το κάνεις (παρόλα τα σημάδια ετοιμότητας). Όμως σε βλέπω σε λίγο καιρό να επανέρχεσαι με ανάρτηση θέματος "όλα τα 3χρονα πάνε τουαλέτα και το δικό μου τα κάνει στην πάνα. Τι έχει το παιδί μου;" :)

    Μα με τόσα που ακούμε για παιδάκια που αγχώνονται κ τα κρατάνε κ αντιδρουν, πώς να πιέσω; δλδ δια της βίας στο γιογιο? δεν θα αντιδραςει; τώρα το βλέπει σαν ευχάριστο διάλειμμα κάποιες φορές τη μέρα, ελπίζω να κάνει ξανά τσίσα για να καταλάβει τη διαδικασία.  κ αν θέλει να σηκωθεί δλδ θα τον κρατάμε δυο άτομα μέχρι να τα κάνει; δεν νομίζω ότι κάνει έτσι κάποιος γονιός, απλώς κάποια παιδιά είναι έτοιμα κ ώριμα. έχω μισό μήνα, λογικά ο μπιχεβιορισμος θα αποδώσει μέχρι τότε. 

     

    σηνερα δεν πρόλαβα καθολου γιογιο εκανε κάθε μισή ώρα τσισα επι δυο ώρες! 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Μα με τόσα που ακούμε για παιδάκια που αγχώνονται κ τα κρατάνε κ αντιδρουν, πώς να πιέσω; δλδ δια της βίας στο γιογιο? δεν θα αντιδραςει; τώρα το βλέπει σαν ευχάριστο διάλειμμα κάποιες φορές τη μέρα, ελπίζω να κάνει ξανά τσίσα για να καταλάβει τη διαδικασία.  κ αν θέλει να σηκωθεί δλδ θα τον κρατάμε δυο άτομα μέχρι να τα κάνει; δεν νομίζω ότι κάνει έτσι κάποιος γονιός, απλώς κάποια παιδιά είναι έτοιμα κ ώριμα. έχω μισό μήνα, λογικά ο μπιχεβιορισμος θα αποδώσει μέχρι τότε. 

     

    σηνερα δεν πρόλαβα καθολου γιογιο εκανε κάθε μισή ώρα τσισα επι δυο ώρες! 

    Φυσικά δεν θα πιέσεις, ούτε θα τον πάρεις σηκωτο με τη βία ενώ αντιδράει. Θα βρεις τρόπους να τον πείσεις να κάτσει, θα εξηγείς γιατί γίνεται αυτό, μπορείς να μιλήσεις για την λειτουργια του σώματος, γενικώς θα βάλεις μπρος την φαντασία σου για να βρεις κινητρα να πάει στο γιογιό. Μην απογοητεύεσαι πάντως, ελάχιστα παιδιά δεν είχαν ούτε ένα ατύχημα. Ειδικά αυτό: να κάθεται πόση ώρα στο γιογιό και να τα κάνει μόλις βγει νομίζω είναι πολύ συνηθισμένη αντιδραση στην αρχή.

    • Μου αρέσει 4

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Έσπερος δ ξερω πως το έχεις φανταστεί αλλα δ κρατουσαμε κ οι δυο γονεις με το ζορι το παιδι στην τουαλετα μέχρι να τα κάνει εκεί κ αυτο παράλληλα να ουρλιάζει κ να χτυπιεται

    Ούτε ήταν τα σούπερ έτοιμα παιδια που πήγαιναν με τρελή χαρα

    Αφύπνιση κάθε μία ώρα, φυσικά μπορεί να μην θέλει να διακόψει το παιχνίδι, η να κάθεται ένα δευτερόλεπτο στην τουαλετα κ να θελει να σηκωθει

    Εκεί θέλει παιχνίδι απόσπαση προσοχης(κ οχι δ κοροιδευουμε τα παιδια, δ ειναι κτ που θα το κάνουν για πάντα). Αλλα ένα 2-3χρ δ θα αφήσει το παιχνίδι, η θα κάτσει στην τουαλετα μόνο αν κολλάει Αυτοκόλλητα, παίζει με σαπουνοφουσκες, του λες ιστορίες κλπ

    Κ εννοείται κάθονταν δ κανανε τπτ κ τα κάνανε πάνω τους με το που σηκωνοντουσαν

    • Μου αρέσει 2
    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Μα με τόσα που ακούμε για παιδάκια που αγχώνονται κ τα κρατάνε κ αντιδρουν, πώς να πιέσω; δλδ δια της βίας στο γιογιο? δεν θα αντιδραςει; τώρα το βλέπει σαν ευχάριστο διάλειμμα κάποιες φορές τη μέρα, ελπίζω να κάνει ξανά τσίσα για να καταλάβει τη διαδικασία.  κ αν θέλει να σηκωθεί δλδ θα τον κρατάμε δυο άτομα μέχρι να τα κάνει; δεν νομίζω ότι κάνει έτσι κάποιος γονιός, απλώς κάποια παιδιά είναι έτοιμα κ ώριμα. έχω μισό μήνα, λογικά ο μπιχεβιορισμος θα αποδώσει μέχρι τότε. 

     

    σηνερα δεν πρόλαβα καθολου γιογιο εκανε κάθε μισή ώρα τσισα επι δυο ώρες! 

    Επειδή και εγώ παρακολουθώ με ιδιαίτερο ενδιαφέρον το θέμα και τις συμβουλές που δίνονται από τις μαμάδες που έκαναν εκπαίδευση, ειλικρινά δεν είδα πουθενα να μιλάνε για άσκηση βιας. Όλα αυτά από που τα συμπέρανες; Για κίνητρα μίλησαν προκειμένου να κάτσει το παιδί στο γιογιό (η Deena συγκεκριμένα έλεγε να κάνουν αγώνα ποιός θα πάει πρώτος στο γιογιό), για αποδοχή των ατυχημάτων χωρίς μάλωμα κτλ. Πραγματικά με τον τρόπο που το σχολιάζεις αισθάνομαι ότι άλλο θέμα διαβάζω εγώ και άλλο εσύ. 

     

    Από την άλλη αναρωτιεμαι πως έβαλες την ταμπέλα του μη έτοιμου στο γιό σου επειδή για 1-2 μέρες του έβαλες βρακί (χωρίς να τον πηγαίνεις στο γιογιό) και κατουρήθηκε. Στο μυαλό σου πως είναι ένα έτοιμο παιδί; Ξυπνάει ένα πρωί, του βγάζεις την πάνα και του βάζεις βρακί και ως δια μαγείας όταν νιώσει ότι κατουριέται πάει γραμμή στο γιογιό, κατεβάζει βρακί και τα κάνει;

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Το θέμα είναι ότι εμείς δεν έχουμε απλώς ατυχήματα. είναι ότι ποτέ δεν τα έχει κάνει στο γιογιό εκτός από τη δεύτερη φορά που έκατσε. 

     

    έχουμε συζητήσει πολύ καιρό πριν το πάρουμε κ έδειχνε ενθουσιασμό. κ τώρα με χαρά κάθεται όταν το πετύχω στην καλή φάση, διαβάζει τα βιβλία του, περνάει ώρα εκεί αλλά δεν κάνει τίποτα. 

     

    Το πρωί ήμουν δίπλα του όλες τις φορές που του έφυγαν, πραγματικά δίπλα του, κάθε φορά έλεγα να έχω το νου μου σε καμία ώρα κ τα έκανε στο μισάωρο. 

    Just now, Anna3011 είπε:

    Επειδή και εγώ παρακολουθώ με ιδιαίτερο ενδιαφέρον το θέμα και τις συμβουλές που δίνονται από τις μαμάδες που έκαναν εκπαίδευση, ειλικρινά δεν είδα πουθενα να μιλάνε για άσκηση βιας. Όλα αυτά από που τα συμπέρανες; Για κίνητρα μίλησαν προκειμένου να κάτσει το παιδί στο γιογιό (η Deena συγκεκριμένα έλεγε να κάνουν αγώνα ποιός θα πάει πρώτος στο γιογιό), για αποδοχή των ατυχημάτων χωρίς μάλωμα κτλ. Πραγματικά με τον τρόπο που το σχολιάζεις αισθάνομαι ότι άλλο θέμα διαβάζω εγώ και άλλο εσύ. 

     

    Από την άλλη αναρωτιεμαι πως έβαλες την ταμπέλα του μη έτοιμου στο γιό σου επειδή για 1-2 μέρες του έβαλες βρακί (χωρίς να τον πηγαίνεις στο γιογιό) και κατουρήθηκε. Στο μυαλό σου πως είναι ένα έτοιμο παιδί; Ξυπνάει ένα πρωί, του βγάζεις την πάνα και του βάζεις βρακί και ως δια μαγείας όταν νιώσει ότι κατουριέται πάει γραμμή στο γιογιό, κατεβάζει βρακί και τα κάνει;

    Δεν είδα να αναφέρει κάποιος βία, όταν όμως λέω ότι δεν θέλει να πηγαίνει πάντα την ώρα που λέω στο γιογιό κ ακούω ότι πρέπει κάθε μια ώρα, ή το αφήνω ή το βάζω με το ζόρι, δεν έχει ενδιάμεσο. 

     

    Η αλήθεια είναι το έτοιμο παιδί αυτό θεωρούσα ότι εννοούμε, ότι τουλάχιστον τις μισές φορές θα το πει, μετά από 1-2 μέρες προσαρμογής. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

     

    Δεν είδα να αναφέρει κάποιος βία, όταν όμως λέω ότι δεν θέλει να πηγαίνει πάντα την ώρα που λέω στο γιογιό κ ακούω ότι πρέπει κάθε μια ώρα, ή το αφήνω ή το βάζω με το ζόρι, δεν έχει ενδιάμεσο.

     

    Δεν υπάρχει ενδιάμεσο; Αλήθεια τώρα; Να τον δελεάσεις με κάτι; Να δώσεις ένα κίνητρο; Να επινοήσεις μια ιστορία; Τον γιό σου πως τον πείθεις να κάνει διάφορα πράγματα που πρέπει να γίνουν;

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Μα με τόσα που ακούμε για παιδάκια που αγχώνονται κ τα κρατάνε κ αντιδρουν, πώς να πιέσω; δλδ δια της βίας στο γιογιο? δεν θα αντιδραςει; τώρα το βλέπει σαν ευχάριστο διάλειμμα κάποιες φορές τη μέρα, ελπίζω να κάνει ξανά τσίσα για να καταλάβει τη διαδικασία.  κ αν θέλει να σηκωθεί δλδ θα τον κρατάμε δυο άτομα μέχρι να τα κάνει; δεν νομίζω ότι κάνει έτσι κάποιος γονιός, απλώς κάποια παιδιά είναι έτοιμα κ ώριμα. έχω μισό μήνα, λογικά ο μπιχεβιορισμος θα αποδώσει μέχρι τότε. 

     

    σηνερα δεν πρόλαβα καθολου γιογιο εκανε κάθε μισή ώρα τσισα επι δυο ώρες! 

    Ο δικος μου εκανε κατευθειαν ορθιος στη λεκανη με ενα σκαμπουδακι. Και το εβρισκε πιο διασκεδαστικο! Για δοκιμασε το!

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, Anna3011 είπε:

    Δεν υπάρχει ενδιάμεσο; Αλήθεια τώρα; Να τον δελεάσεις με κάτι; Να δώσεις ένα κίνητρο; Να επινοήσεις μια ιστορία; Τον γιό σου πως τον πείθεις να κάνει διάφορα πράγματα που πρέπει να γίνουν;

    Τη μύτη κ τα δόντια με το ζόρι, τη μύτη τη συνήθισε κ τη ζητάει, τα δόντια με το παιχνίδι να ανοίξει πολύ πολύ το στόμα από εμένα (τα πλένει μόνος του ανεπαρκώς κ δεν θέλει να τα βουρτσίζω κ εγω κ η γιατρός τα βρήκε λίγο κίτρινα κ θορυβηθήκαμε). Κάποιες φορές το φαγητό για να μπούμε σπίτι, στον ύπνο έχω καταθέσει τα όπλα αυτήν την περίοδο. αλλιώς δεν νομίζω ότι υπάρχει κάτι που δεν θέλει ή κάτι που να αντιδρά μετά από τη συζήτηση γιατί πρέπει ή δεν πρέπει. νόμιζα ότι γενικά δεν πρέπει να ξεγελάμε κ να δίνουμε κίνητρα. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Δεν είδα να αναφέρει κάποιος βία, όταν όμως λέω ότι δεν θέλει να πηγαίνει πάντα την ώρα που λέω στο γιογιό κ ακούω ότι πρέπει κάθε μια ώρα, ή το αφήνω ή το βάζω με το ζόρι, δεν έχει ενδιάμεσο. 

     

    Nα σου πω την αληθεια τον μεγαλο (26-27 μηνων τοτε) απ'οτι θυμαμαι δεν τον πηγαινα καθε μια ωρα στο γιογιο, απλα του υπενθυμιζα αν θελει να κανει τσισα. Αν περνουσαν 2-3 ωρες και δεν πηγαινε τοτε προσπαθουσα να βρω ενα κινητρο για να κατσει. Θυμαμαι μου ειχε πει μια κοπελα εδω για το πως να "ακουμε το σωμα μας" και του ειχε αρεσει. Δεν του ελεγα "Θελεις τσισα;" ή "Θελεις τουαλετα;" (σ'αυτα η απαντηση ηταν παντα ΟΧΙ, ειδικα τουλαχιστον τους πρωτους 6-7 μηνες). Αντ'αυτου η συζητηση καθε μερα ηταν η εξης : "Ακουω κατι (με υφος περιεργειας). Ακους κατι εσυ;" "Τι;" "Νομιζω κατι λεει το σωμα σου" και σχεδον παντα πηγαινε παιρνοντας τα βιβλια του μαζι (ειχα καποια που τα ειχα για εξαιρετικες περιπτωσεις και του ηταν καινουρια). Αν παλι ελεγε "δεν ακουω τιποτα" τοτε ελεγα "ενταξει, αλλα εχε τον νου σου μηπως σου πει κατι για να πας γρηγορα ωστε να μπουνε στο γιογιο". Ριξε μια ματια στις προηγουμενες σελιδες, υπαρχουν πολλες ιδεες και εμπειριες.

    • Μου αρέσει 1

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Sentir...natureza είπε:

    Nα σου πω την αληθεια τον μεγαλο (26-27 μηνων τοτε) απ'οτι θυμαμαι δεν τον πηγαινα καθε μια ωρα στο γιογιο, απλα του υπενθυμιζα αν θελει να κανει τσισα. Αν περνουσαν 2-3 ωρες και δεν πηγαινε τοτε προσπαθουσα να βρω ενα κινητρο για να κατσει. Θυμαμαι μου ειχε πει μια κοπελα εδω για το πως να "ακουμε το σωμα μας" και του ειχε αρεσει. Δεν του ελεγα "Θελεις τσισα;" ή "Θελεις τουαλετα;" (σ'αυτα η απαντηση ηταν παντα ΟΧΙ, ειδικα τουλαχιστον τους πρωτους 6-7 μηνες). Αντ'αυτου η συζητηση καθε μερα ηταν η εξης : "Ακουω κατι (με υφος περιεργειας). Ακους κατι εσυ;" "Τι;" "Νομιζω κατι λεει το σωμα σου" και σχεδον παντα πηγαινε παιρνοντας τα βιβλια του μαζι (ειχα καποια που τα ειχα για εξαιρετικες περιπτωσεις και του ηταν καινουρια). Αν παλι ελεγε "δεν ακουω τιποτα" τοτε ελεγα "ενταξει, αλλα εχε τον νου σου μηπως σου πει κατι για να πας γρηγορα ωστε να μπουνε στο γιογιο". Ριξε μια ματια στις προηγουμενες σελιδες, υπαρχουν πολλες ιδεες και εμπειριες.

    Αυτό θα το δοκιμάσω γιατί κάπως έτσι τον δελεάζω για να αφήσει το χουζούρι κ να φάει μεσημεριανό τώρα που είναι άστατο το ωράριο μας. Λέω ότι η κοιλιτσα ζητάει φαγητό κ θα πονέσει αν μείνει άδεια. άρα θα σκεφτώ κάτι κ για τα τσίσα. το θέμα όμως είναι ότι δεν κάνει στο γιογιό! αυτό πώς θα το καταφέρω; 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    το θέμα όμως είναι ότι δεν κάνει στο γιογιό! αυτό πώς θα το καταφέρω; 

    Με αρκετά ατυχηματα, υπομονή και συνέπεια :)


     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Eμείς τον πρώτο καιρό στο γιογιό παίζαμε μπάλα. Έτσι τον δελέαζα να πηγαίνει. Του έλεγα να διαλέξει μπάλα για να πάει στο γιογιό. Έπιανε πάντα. 

    Εμείς ακόμη έχουμε ατυχήματα. 10 μέρες που είμαστε διακοπές έχει κάνει 2 φορές τσίσα πάνω του και 2 κακά. το δεύτερο δεν το περίμενα. Από τον ύπνο ξυπνάει  πάντα στεγνός αλλά έφυγα χωρίς σελτεδάκια και υποσέντονα , οπότε δεν του την έχω βγάλει ακόμη στον ύπνο. 

    Πάντως @Έσπερος μην το βλέπεις σαν καταπίεση. Σκέψου ότι θα του αρέσει όταν βγάλει την πάνα. Δεν είναι ευχάριστο για αυτά να την φοράνε. Κυρίως στη ζέστη. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Yovanna είπε:

    Πάντως @Έσπερος μην το βλέπεις σαν καταπίεση. Σκέψου ότι θα του αρέσει όταν βγάλει την πάνα. Δεν είναι ευχάριστο για αυτά να την φοράνε. Κυρίως στη ζέστη. 

    Αυτό σκέφτομαι κ υπομένω να αλλάζω 5-6 βρακιά τη μέρα. όμως νομίζω ότι δεν έχει καταλάβει τι γίνεται. είναι δυνατόν δυο μέρες τωρε ούτε μια φορά μα μην πει ότι θέλει τσίσα κ να κάθεται τόσες ώρες στο γιογιό χωρίς να κάνει τίποτα; 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Αυτό σκέφτομαι κ υπομένω να αλλάζω 5-6 βρακιά τη μέρα. όμως νομίζω ότι δεν έχει καταλάβει τι γίνεται. είναι δυνατόν δυο μέρες τωρε ούτε μια φορά μα μην πει ότι θέλει τσίσα κ να κάθεται τόσες ώρες στο γιογιό χωρίς να κάνει τίποτα; 

    Μηπως παο τοπολυ γιογιο το εχει παρει για παιχνιδι? Εχεις δοκιμασει να τον βαλεις στην τουαλετα? Να του εξηγησεις την τουαλετα και να αφησεις το γιογιο? Να του δειξεις πως παει τουαλετα ο μπαμπας και τωρα που μεγαλωσε θα πηγαινει και αυτος τουαλετα σαν το μπαμπα? Δεν ξερω μια ιδεα δινω...σε εμας το γιογιο κυριολεκτικα ηταν ανευ νοηματος...Ο μεγαλος μου εμαθε αμεσως στην τουαλετα...του αρεσε να ποτιζει τα λουλουδια... να προσπαθει να "γεμισει" την λεκανη με "πολλαααααα τσισα"...

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 44 λεπτά , Έσπερος είπε:

    Το θέμα είναι ότι εμείς δεν έχουμε απλώς ατυχήματα. είναι ότι ποτέ δεν τα έχει κάνει στο γιογιό εκτός από τη δεύτερη φορά που έκατσε. 

     

    έχουμε συζητήσει πολύ καιρό πριν το πάρουμε κ έδειχνε ενθουσιασμό. κ τώρα με χαρά κάθεται όταν το πετύχω στην καλή φάση, διαβάζει τα βιβλία του, περνάει ώρα εκεί αλλά δεν κάνει τίποτα. 

     

    Το πρωί ήμουν δίπλα του όλες τις φορές που του έφυγαν, πραγματικά δίπλα του, κάθε φορά έλεγα να έχω το νου μου σε καμία ώρα κ τα έκανε στο μισάωρο. 

    Δεν είδα να αναφέρει κάποιος βία, όταν όμως λέω ότι δεν θέλει να πηγαίνει πάντα την ώρα που λέω στο γιογιό κ ακούω ότι πρέπει κάθε μια ώρα, ή το αφήνω ή το βάζω με το ζόρι, δεν έχει ενδιάμεσο. 

     

    Η αλήθεια είναι το έτοιμο παιδί αυτό θεωρούσα ότι εννοούμε, ότι τουλάχιστον τις μισές φορές θα το πει, μετά από 1-2 μέρες προσαρμογής. 

    Για να καταλάβεις ένα έτοιμο παιδι

    Πχ η κορη μου που είχε 3ατυχηματα την πρώτη μέρα, κ ξανά οχι

    Ζητουσε από μόνη γύρω στις 15-20φορες την ημέρα που συνήθως δ εκανε τπτ, κ κατουρουσε πραγματικά κατά μέσο όρο 3

    Καταφερε να κατουρησει στην τουαλετα τα μισα στο τρίτο ατύχημα. Κ επίσης μόλις θυμήθηκα ότι η πρώτη μέρα δ ηταν ολόκληρη, αλλα ξεκινησαμε στις 6το απογευμα

    Για καμια βδομαδα οι βόλτες μας ήταν το πολυ μια ωρα γιατι δ κατουρουσε έξω, κ κακα έκανε 2-3μερες μετά από αυτήν την πρώτη που λεω

    Δ ειχα σκοπό καν να της την βγάλω τότε, ήταν λιγες μερες πριν την βαφτιση του μικρού, είχαμε Εσωρουχα, σκαλί κ κάθισμα, είχαμε μιλήσει, κ απλα της βάζει ένα βρακι ο αντρας μου κ μαλιστα έφυγε, κ εγω εμεινα έχοντας κ το μωρο 6μ κ μαλιστα δ ειχαμε καν μαζέψει χαλια(δ τα λες κ ιδανικές συνθήκες) 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πάντως εγώ καταλαβαίνω τι θέλει να πει η @esperos γιατί όπως έγραψα κ πάρα πάνω το πέρασα με τον μεγάλο μου γιο, όταν ένα παιδί βγάζει μεγάλη άρνηση στο θέμα της εκπαίδευσης είναι πολύ δύσκολο να το πείσεις να το προσπαθήσει  κ στο νηπιαγωγείο η δασκάλα του μου είχε πει δεν έχω ξανά δει παιδί να βγάζει τόση άρνηση κ να μη θέλει να πάει ούτε να κάτσει να προσπαθήσει, ίσως είναι κ στο παιδί ίσως κ στην ετοιμότητα του παιδιού...

    Πάντως κ στον παιδικό όταν ξεκινήσαμε την εκπαίδευση η δασκάλα μου είχε πει κάθε μισή ώρα κανονικά πρέπει να το υπενθυμίζω κ να τον δελεαζω να πάει.... 

    Πάντως εγώ πιστεύω είναι λίγες οι μέρες που ξεκινησατε δωστου λίγο χρόνο ακόμα να το εμπεδώσει κ ίσως όπως γράφτηκε κ πάρα πάνω να του αρέσει ποιο πολύ όρθιος.. Να ποτιζει τα λουλούδια, η να πηγαίνουν τα τσισακια στον ποταμό η στην λιμνούλα 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    14 ώρες πρίν, xaroumenh mama είπε:

    Εγώ έχω μια απορία πως τα βάζατε να κάτσουν στο γιογιό η στη τουαλέτα όταν εκείνα είχαν άρνηση κ έντονο ξέσπασμα θυμού εκείνη την ώρα γιατί απλά δεν ήθελαν να κάτσουν (όχι ότι δεν ήθελαν τσισα η κακά απαραίτητα) αυτό το πέρασα πολύ έντονα με τον μεγάλο μου γιο που είχαμε δοκιμάσει σχεδόν τα πάντα, αλλά ότι κ να κάναμε έβγαζε άρνηση... Για να ξέρω για τον μικρό όταν ξεκινήσουμε την εκπαίδευση 

    Παιρνω ως αφορμή το σχόλιο σου για να εξηγήσω. 

     

    Όταν ένα παιδί αντιδρα πολύ με κλάμα φωνές κ δεν κάθεται με τίποτα δεν θα κάθισε ό,τι κι αν κάνεις. Αφήνεις μα περάσει ένα διάστημα κ προσπαθείς με κόλπα κ παιχνίδια να το πάρει με καλό μάτι. 

     

    Αλλα είναι διαφορετικό το να χρειάζεται ενθάρρυνση για να σηκωθεί να αφήσει το παιχνίδι. Κόλπα για μας ήταν το καζανακι που είχα βάλει μία ταμπλέτα που κάνει μπλε το νερό κ του άρεσε να το παρατηρεί. Στα κακά θυμάμαι του έδινα να δει τα μανο κ τα καλλυντικά μου, πέρα απ την ζωγραφική κ τα αυτοκόλλητα. 

     

    Εν τέλει εκτός απ την ετοιμότητα του παιδιού ρόλο κλειδί εχει κ το άτομο που θα κάνει την εκπαίδευση. Ή ετοιμότητα του ίδιου να διαχειριστεί τις δυσκολίες κ ή αποφασιστικότητα του. Απ όσα διαβάζω @Έσπερος δεν φαινεσαι αποφασισμένη, ίσως είναι θέμα χαρακτήρα, ίσως λογο μπερδεμενων μηνυμάτων που σου δίνει το παιδί, ίσως κ να παίζει ρόλο που κ ο άνδρας σου είναι επιφυλακτικος πάνω στο ζήτημα. Ο δικός μου θυμάμαι μου ειχε αφήσει τελείως το ζήτημα πάνω μου, να ξεκίνησω οπότε το εκρινα απαραίτητο κ να το χειριστώ όπως πίστευα. Άλλωστε δεν χρειαζοταν κάπου ή συμβολή του. 

    Επεξεργάστηκαν by Mama_Anesti_
    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα