Recommended Posts

    11 ώρες πρίν, μαγιοπουλας είπε:

    Στο χρόνο να κοπεί η πάνα? Κατάλαβα καλά? Η αντίδραση στην αλλαγή της πάνας είναι κοινό φαινόμενο σε όλους όσους ξέρω. Εμένα κάνει κακά κ έρχεται κ μου το λέει. Θεωρείται δείγμα ετοιμότητας? 16 μηνών. 

     

    Ναι, πράγματι, και όμως είναι σημάδι ετοιμότητας. Τα δικά μου την είχαν, όπως πολλά, αν όχι όλα τα μωρά, εκεί στους 6-9 μήνες. Οπότε και τα καθήσαμε στο γιογιό. Εννοείται σταδιακά με υπομονή και μόνο με προσδοκίες για τα κακά. Και έπιασε απόλυτα. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    5 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    Όρθιο τον αλλάζω εδώ και μήνες, γι αυτό χρησιμοποιώ πάνα βρακάκι. Στα κακά προσπαθώ υποτυπωδώς να τον ακινητοποίησω αλλά με δυσκολια. Δεν έχω προσδοκίες άμεσες κ δεν περιμενω γενικα να κοψει την πανα. αφου δεν μιλαει ακομα κ καταλαβαινει ελαχιστα. τουλαχιστον μήπως πριν πως προλαβαίνω τα κακά κάποιες φορές. Εξάλλου τώρα είμαι σπίτι κ μπορώ να το κάνω. Πιο πιθανο δεν ειναι να συνεργαστει μικρότερος με τη μαμα του παρα μεγαλυτερος με ξενο προσωπο; Δεν επρεπε να εθχα ρωτήσει την παιδιατρο, έπρεπε να το χα προχωρήσει γιατί τώρα έχει πάτημα ο άντρας μου να μου λέει όχι ακόμα. 

    Κοίταξε σε μία κουβέντα που είχα στους δεκαοχτώ μήνες με την παιδίατρο μου είπε πως μετά τα δύο + να προσπαθήσω. Εγώ είχα αγοράσει γιογιο που ο μικρός το είχε πάρει για παιχνίδι και κολλουσαμε μόνο αυτοκόλλητα πάνω. Στους 21 μήνες είδα πως είχε καλύτερο έλεγχο στα κακά και αρχιζα να τον βάζω στην τουαλέτα με κάθισμα. Δεν ξέρω αν παίζει ρόλο αλλά συνενοοουμασταν κανονικά και διαβαζαμε και ενα σχετικό βιβλίο που πιστεύω τον βοήθησε. Όταν κατέκτησε τα κακά προσπάθησα και τα τσισα και πάνα έκοψε πρωί βράδυ στους 23 μήνες. Ή παιδίατρος στους 24 όταν πήγαμε και τον είδε με εσώρουχο δεν το πίστευε! Να σου πω πως γενικά ο περίγυρος μου δεν ήταν πολύ ενθαρρυντικός. Είχα όμως την στήριξη του συζύγου και άφησε πάνω μου το πως να το διαχειριστω. Με βοήθησαν πολύ και τα κορίτσια του φόρουμ στο να καταλάβω αν ήταν ετοιμος και τον τρόπο.

      Ή ετοιμότητα πιστεύω εχει τον κύριο λογο. Όσο και να ενθαρρυνα τον γιο μου πριν τους 21 μήνες δεν είχε αποτέλεσμα ή δεν είχα εγώ την υπομονή και την διάθεση να προσπαθήσω περισσότερο. Πιστεύω λοιπόν πως είναι θέμα ετοιμότητας. Απ την άλλη έχω γνωστή που έβαζε το μωρό στο γιογιο από 8 μηνών και μέχρι τον ενάμιση χρόνο έκοψε την πάνα.  

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    χωρίς υποστήριξη από τον άντρα μου δεν μπορώ να προχωρησω. γιατί αν κάτι πάει στραβά δεν θέλω να τ ακουσω. πάντως στην ομάδα που δεν φοράνε πάνες (που είναι κ της ενσυναίσθησης, δεν ειναι τιποτα αυταρχική σχολη) λενε οτι αν δεν το μαθεις απο τη γέννηση υοαρχουν καποια παράθυρα αργοτερα. αν τα χασεις αυτα, πας για τα 3 όντως. αλλά δεν τα θυμάμαι τώρα ποιαειναι.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    6 ώρες πρίν, ΑΡΓΚ είπε:

     

    Μα πώς μπορεί να είναι επίτευγμα του γονιού μία σωματική λειτουργία; είναι να καμαρώνουμε που το παιδί κάνει κακά;

     

    Επίτευγμα εννοώ ότι έκανε το σωστό, να ενθαρρύνει το παιδί του σε κάτι αντί να το κρατήσει πίσω. Είτε στην πάνα, είτε στο φαγητό, είτε σε οτιδήποτε άλλο μαθαίνεται. (δεν εννοώ τον ύπνο πχ)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    7 ώρες πρίν, ΑΡΓΚ είπε:

     

    Ναι, πράγματι, και όμως είναι σημάδι ετοιμότητας. Τα δικά μου την είχαν, όπως πολλά, αν όχι όλα τα μωρά, εκεί στους 6-9 μήνες. Οπότε και τα καθήσαμε στο γιογιό. Εννοείται σταδιακά με υπομονή και μόνο με προσδοκίες για τα κακά. Και έπιασε απόλυτα. 

    Μα πως γίνεται αυτό ; Πως γίνεται ένα μωρό σε αυτή την ηλικία να κάτσει σε ένα γιογιό χωρίς να θέλει να κατέβει να παίξει κ να το επεξρργαστει; Όταν πάω τον μεγάλο τουαλέτα καμιά φορά βάζω κ τον μπέμπη κ κάθεται στο γιογιό χωρίς παμπερς για να τον βλέπει ο μεγάλος κ το μωρό πέφτει κ κάθεται κ παίζει με το γιογιό πως γίνεται να μείνει ακίνητο σε τέτοιες ηλικίες που το ενδιαφέρον τους είναι να επεξεργαστούν ;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    πρίν από 43 λεπτά , xaroumenh mama είπε:

    Μα πως γίνεται αυτό ; Πως γίνεται ένα μωρό σε αυτή την ηλικία να κάτσει σε ένα γιογιό χωρίς να θέλει να κατέβει να παίξει κ να το επεξρργαστει; Όταν πάω τον μεγάλο τουαλέτα καμιά φορά βάζω κ τον μπέμπη κ κάθεται στο γιογιό χωρίς παμπερς για να τον βλέπει ο μεγάλος κ το μωρό πέφτει κ κάθεται κ παίζει με το γιογιό πως γίνεται να μείνει ακίνητο σε τέτοιες ηλικίες που το ενδιαφέρον τους είναι να επεξεργαστούν ;

    Τα περισσότερα καλά καλά δεν μπορούν να στηριχθούν καθημενα 6 μηνων. Άστο μην το ψάχνεις. Κ εμένα η κόρη μου από ενός έτους λύνει εξισωσεις, διανυσματικες, όχι αστεια. If you know what i mean ;)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    10 ώρες πρίν, ΑΡΓΚ είπε:

     

    Να κοπεί η πάνα όχι, αλλά δεν βγάζει νόημα ένα παιδάκι να δείχνει ότι καταλαβαίνει τα κακά, που κατά κανόνα συμβαίνει εκεί στο χρόνο, και να μην χρησιμοποιεί το γιογιό. Είναι "μόδα" των λίγων τελευταίων δεκαετιών. Ο έλεγχος των κενώσεων δεν έρχεται στα 2-3 κατά πολλούς παιδιάτρους, και εμπειρικά όπως μαρτυρούν οι περισσότερες γιαγιάδες-προγιαγιάδες, αλλά πολύ νωρίτερα. Δεν άλλαξε η βιολογία επειδή βγήκαν πάνες μίας χρήσης. Την εποχή της γιαγιάς μου, αν ένα παιδί τα έκανε πάνω του στα 3, έμπαινε υποψία, αν όχι βεβαιότητα, ότι κάτι δεν πάει καλά. Χωρίς σε καμία περίπτωση να πιστεύω κάτι τέτοιο, αυτή η κανονικοποίηση του παιδιού αυτής της ηλικίας που δεν κάνει κακά στο γιογιό, είναι καθαρά θέμα καλής διαφημιστικής εκστρατείας των μεγάλων εταιρειών που ζουν από αυτό. Τα παιδιά τα δίνουν τα σημάδια: δυσανασχετούν πριν την κένωση ή αμέσως μετά, γκρινιάζουν στο άλλαγμα, πολλές φορές κρύβονται για να κάνουν κακά. Απλά τα εκπαιδεύουμε άθελά μας στο ότι η πάνα είναι η τουαλέτα, εξ ου και οι συχνές μάχες με δίχρονα και τρίχρονα που αρνούνται να κάνουν κακά στο γιογιό και καταλήγουν με δυσκοιλιότητα. Το να κρατάει το παιδί για μέρες τα κακά του μέχρι να του δωθεί πάνα, σημαίνει εκπληκτικό έλεγχο των σφιγκτήρων προ πολλού εδραιωμένο. Απλά έχει εκπαιδευτεί να τα κάνει πάνω του από ένα σημείο και πέρα και το θέμα είναι ψυχολογικό

    Για το αμέσως μετά λοιπόν τι μπορούμε να κάνουμε? Εννοώ όταν έρχεται κ μου το λέει εκ των υστέρων. Υπενθυμίζω ότι δεν είναι ακόμη 17 μηνών. 

    Στην ομάδα στο fb πράγματι αναφέρονται κάποια λογικά σημάδια ετοιμότητας. Από την άλλη όμως μιλάνε για παιδιά κάτω του έτους. Όταν μπαίνει μια μαμά με μωρό δύο κ τεσσάρων μηνών κ γράφει ότι ψάχνει για σημάδια, θα έλεγα ότι ναι μεν αυτά υπάρχουν άλλα να εφαρμοστεί το γιογιό σε αυτά μου φαίνεται ουτοπικό κ χαζό. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    10 ώρες πρίν, μαγιοπουλας είπε:

    Για το αμέσως μετά λοιπόν τι μπορούμε να κάνουμε? Εννοώ όταν έρχεται κ μου το λέει εκ των υστέρων. Υπενθυμίζω ότι δεν είναι ακόμη 17 μηνών. 

    Στην ομάδα στο fb πράγματι αναφέρονται κάποια λογικά σημάδια ετοιμότητας. Από την άλλη όμως μιλάνε για παιδιά κάτω του έτους. Όταν μπαίνει μια μαμά με μωρό δύο κ τεσσάρων μηνών κ γράφει ότι ψάχνει για σημάδια, θα έλεγα ότι ναι μεν αυτά υπάρχουν άλλα να εφαρμοστεί το γιογιό σε αυτά μου φαίνεται ουτοπικό κ χαζό. 

     

    Στο συγκεκριμένο ερώτημα που αναφέρεις @μαγιοπουλας η απάντηση είναι "παρατήρησέ την", κάποιο σημάδι ότι πρόκειται να κάνει κακά θα σου το δίνει. Αν θες μπορείς να δοκιμάσεις τότε να την πας στην λεκάνη.

     

    Προσωπικά δεν μπήκα ποτέ στην διαδικασία να τα βάλω 9 μηνών στην λεκάνη ή στο γιογιό, ωστόσο πιστεύω ότι με το που περπάτησαν θα μπορούσα να το είχα κάνει. Το μεγάλο μου παιδάκι άρχισε να το βάζει η νταντά του 19 μηνών με το στεφανάκι στην λεκάνη και μέχρι να γίνει 2 κακά έκανε στάνταρ εκεί, με το που κατάλαβε πόσο πιο άνετα ένιωθε έτσι, δεν ξαναέκανε στην πάνα...μέχρι που γεννήθηκε η αδερφή του και πισωγύρισε σε αυτό το ζήτημα, ωστόσο δεν άργησε να κόψει την πάνα μετά από αυτό.

     

    Αυτή την ομάδα στο fb εγώ δεν την ξέρω και γενικώς δεν είμαι καθόλου μα καθόλου "εναλλακτική" ως μαμά, αλλά θα συμφωνήσω ότι η κουλτούρα της πάνας έχει εδραιωθεί τόσο πολύ λόγω της μεγάλης διευκόλυνσης που μας προσφέρει που δυσκολευόμαστε να διανοηθούμε ότι ένα παιδί μικρότερο των 2 μπορεί να κόψει την πάνα. Ακόμα και οι παιδίατροι...και οι δύο γιατροί με τους οποίους έχω συνεργαστεί με κοίταξαν και τις δύο φορές σαν εξωγήινη όταν τους πήγα τα παιδιά χωρίς πάνα, ενώ δεν ήταν και τόσο μικρά όταν την έκοψαν (2,5 ο γιος μου, 2 ετών και 4 μηνών η κόρη μου) και άρχισαν τα "Μπράβο, τόσο νωρίς!!! Και τί ώριμα παιδάκια!", ενώ τα παιδιά πριν την εκπαίδευση δεν είχαν δείξει το παραμικρό σημάδι ετοιμότητας, απλά η μαμά είχε μπουχτίσει την πάνα!!!!

     

     

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Deena εννοείς να παρατήσω την πάνα? Για πες. Η νταντά πως ακριβώς το έκανε? Δεν είναι πάντα σταθερό το διάστημα για τα κακά. Πόσο πρέπει να περιμένεις για να κάνουν στη λεκάνη? 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, μαγιοπουλας είπε:

    Deena εννοείς να παρατήσω την πάνα? Για πες. Η νταντά πως ακριβώς το έκανε? Δεν είναι πάντα σταθερό το διάστημα για τα κακά. Πόσο πρέπει να περιμένεις για να κάνουν στη λεκάνη? 

     

    Μπορείς να της φοράς πάνα-βρακάκι και όταν την βλέπεις ότι αρχίζει να κάνει κακά να την πηγαίνεις στην λεκάνη. Στην αρχή δεν θα την προλαβαίνεις πάντα. Επίσης, μπορείς από τώρα κάθε φορά που κάνει κακά, να την παίρνεις μαζί σου όταν τα πετάς στην λεκάνη να εξοικειωθεί με το concept.

     

    H νταντά μας είχε εντοπίσει από παρατήρηση τις ώρες που συνήθως έκανε και τα σημάδια που έδινε από πριν (ο δικός μου πήγαινε σε ένα συγκεκριμένο σημείο) και τον βούταγε κατευθείαν και πήγαιναν στην λεκάνη. Βέβαια το παιδί δεν αντιδρούσε και η ίδια είχε και άπειρη υπομονή. Του είχε μάθει και ένα κόλπο ώστε να κατεβαίνουν τα κακά πιο εύκολα (του ανέβαζε τα πόδια πάνω στην λεκάνη) και έτσι δεν χρειαζόταν να κάθονται πολλή ώρα.

     

    Προσωπικά δεν είμαι υπέρ της άποψης να καθόμαστε με τις ώρες στην τουαλέτα, δεν το έκανα ποτέ. Σε αυτή την φάση μπορείς να την βάζεις στην λεκάνη κάποιες σταθερές ώρες, π.χ. το πρωί μετά το ξύπνημα, πριν και μετά τον μεσημεριανό ύπνο και πριν το βραδυνό ύπνο και ό,τι κάνει. Είναι λίγο μικρή για να πεις ότι βγάζεις την πάνα τελείως, εκτός κι αν έχεις πολύ χρόνο να αφιερώσεις και αρκετή υπομονή. Δεν νομίζω ότι δεν γίνεται δηλαδή ή ότι το παιδί θα πιεστεί, απλά αν περιμένεις (λίγο καιρό ακόμα, όχι πολύ) θα είναι πιο εύκολο.

     

    Φυσικά μπορείς να μην κάνεις και τίποτα απολύτως τώρα και να προσπαθήσεις όταν το παιδί πλησιάζει τα 2. Πριν αρχίσω εγώ την εκπαίδευση είχα διαβάσει το 3 day potty training solution, το οποίο αν δεν κάνω λάθος υποστηρίζει ότι από 22 μηνών και μετά όλα τα παιδιά έχουν την ικανότητα να καθαρίσουν ανεξαρτήτως από το αν μιλούν ή όχι. Ως ελάχιστη ηλικία όριζε τους 16 μήνες, για παιδιά όμως που έχουν λεκτική επικοινωνία από νωρίς ή που έχουν δείξει βαρβάτα σημάδια ετοιμότητας (π.χ. ξυπνάνε ή μένουν πολλές ώρες στεγνά).

    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Τι ωραίο  @Deena να έχεις καλή νταντά ε! Ευλογία! 

     

    Εγώ βασικά είμαι πολύ υπέρ της ενθάρρυνσης,  είμαι αλλά κατά της πίεσης. Καλά το να βάζεις το χρονιάρικο στο γιογιό το βρίσκω εκτός πραγματικότητας. Δεν το αμφισβητώ ότι μπορεί να συμβεί, πιστεύω όμως,  είμαι σχεδόν σίγουρη πως δεν αφορά το μέσο όρο. 

     

    Ο δικός μου με έχει μπερδεψει.  Είναι πολύ αρνητικός ενώ του επικοινωνώ συχνά το θέμα χωρίς να του έχει ασκηθεί καμία πίεση. Έχουμε άριστη λεκτική επικοινωνία αλλά δεν μου το λέει καν,  απλά είναι πολύ συνεργάσιμος πια να δω αν έχει κάνει ή όταν πρέπει να αλλάξουμε. Τον ρωτάω βρε μωρό μου δεν σε ενοχλεί που έχεις κακάκια στο πωπουδάκι σου? Αν μου το λες θα πηγαίνουμε στο γιογιό ή στη λεκάνη και θα ξεμπερδεύουμε γρήγορα.  Όχι δεν με ενοχλεί καθόλου λέει. Τώρα τον προετοιμάζω αρκετά λεκτικά όχι συνέχεια ούτε κάθε μέρα πως μόλις βγάλουμε τα χαλιά θα ξεκινήσουμε να τα κάνουμε στο γιογιό. Θα πάμε και σχολείο σε λίγο,  δεν γίνεται να φοράς συνέχεια πάνα.  Φαίνεται να με γράφει αλλά πιστεύω πως όλα καταγραφονται κανονικά στο μυαλό του. Έχουμε πάρει και τον Τιμο με το γιογιο το παραμύθι αλλά σφυρίζει αδιάφορα.  


    TmO0p3.png Ο τρόπος που μιλάμε στα παιδιά μας, γίνεται η εσωτερική τους φωνή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, marakiz είπε:

    Τι ωραίο  @Deena να έχεις καλή νταντά ε! Ευλογία! 

     

    Εγώ βασικά είμαι πολύ υπέρ της ενθάρρυνσης,  είμαι αλλά κατά της πίεσης. Καλά το να βάζεις το χρονιάρικο στο γιογιό το βρίσκω εκτός πραγματικότητας. Δεν το αμφισβητώ ότι μπορεί να συμβεί, πιστεύω όμως,  είμαι σχεδόν σίγουρη πως δεν αφορά το μέσο όρο. 

     

    Ο δικός μου με έχει μπερδεψει.  Είναι πολύ αρνητικός ενώ του επικοινωνώ συχνά το θέμα χωρίς να του έχει ασκηθεί καμία πίεση. Έχουμε άριστη λεκτική επικοινωνία αλλά δεν μου το λέει καν,  απλά είναι πολύ συνεργάσιμος πια να δω αν έχει κάνει ή όταν πρέπει να αλλάξουμε. Τον ρωτάω βρε μωρό μου δεν σε ενοχλεί που έχεις κακάκια στο πωπουδάκι σου? Αν μου το λες θα πηγαίνουμε στο γιογιό ή στη λεκάνη και θα ξεμπερδεύουμε γρήγορα.  Όχι δεν με ενοχλεί καθόλου λέει. Τώρα τον προετοιμάζω αρκετά λεκτικά όχι συνέχεια ούτε κάθε μέρα πως μόλις βγάλουμε τα χαλιά θα ξεκινήσουμε να τα κάνουμε στο γιογιό. Θα πάμε και σχολείο σε λίγο,  δεν γίνεται να φοράς συνέχεια πάνα.  Φαίνεται να με γράφει αλλά πιστεύω πως όλα καταγραφονται κανονικά στο μυαλό του. Έχουμε πάρει και τον Τιμο με το γιογιο το παραμύθι αλλά σφυρίζει αδιάφορα.  

    Καλησπέρα, μπορεις να πατε να αγορασετε μαζι βρακακια και να του πεις οτι οποτε θελει μπορει να τα φοραει! Επισης μπορεις να εχεις ενα γιογιο στο χωρο που παιζει να το βλεπει κ να του εξηγησεις οτι εκει κανουμε τσισα και κακα και οποτε θελει μπορει να κανει...  Εγω ετσι εκανα στην δικια μου λιιγο πριν τα 2.. Οταν ηθελε πηγαινε, χωρις πιεση.. στα 2,5 μονη της αποφασησε και βγαλαμε την πανα..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, marakiz είπε:

    Εγώ βασικά είμαι πολύ υπέρ της ενθάρρυνσης,  είμαι αλλά κατά της πίεσης. Καλά το να βάζεις το χρονιάρικο στο γιογιό το βρίσκω εκτός πραγματικότητας. Δεν το αμφισβητώ ότι μπορεί να συμβεί, πιστεύω όμως,  είμαι σχεδόν σίγουρη πως δεν αφορά το μέσο όρο. 

    Για αυτό δεν έχω γνώμη, κι η φίλη πάντως που με άγχωσε τις προάλλες μου είπε τελικά ότι απλώς παίζει και μια φορά κάθισε έτσι απλά χωρίς να γίνει τίποτα. Άδικα έχασα τον ύπνο μου, χαχαχα!

     

    Αυτό που περιγράφει η @Deena πάντως, δεν μου φαίνεται πίεση. Αν δεν έχεις προσδοκίες, και δεν το συζητάς ιδιαίτερα, και απλά διευκολύνεις το παιδί και ό,τι προκύψει, σε τι πιέζεται; 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γενικά το γράφω για την πίεση,  όχι με κάποιο συγκεκριμένο παράδειγμα εδώ στο θέμα. 


    TmO0p3.png Ο τρόπος που μιλάμε στα παιδιά μας, γίνεται η εσωτερική τους φωνή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 7 λεπτά , marakiz είπε:

    Τι ωραίο  @Deena να έχεις καλή νταντά ε! Ευλογία! 

     

    Εγώ βασικά είμαι πολύ υπέρ της ενθάρρυνσης,  είμαι αλλά κατά της πίεσης. Καλά το να βάζεις το χρονιάρικο στο γιογιό το βρίσκω εκτός πραγματικότητας. Δεν το αμφισβητώ ότι μπορεί να συμβεί, πιστεύω όμως,  είμαι σχεδόν σίγουρη πως δεν αφορά το μέσο όρο. 

     

    Ο δικός μου με έχει μπερδεψει.  Είναι πολύ αρνητικός ενώ του επικοινωνώ συχνά το θέμα χωρίς να του έχει ασκηθεί καμία πίεση. Έχουμε άριστη λεκτική επικοινωνία αλλά δεν μου το λέει καν,  απλά είναι πολύ συνεργάσιμος πια να δω αν έχει κάνει ή όταν πρέπει να αλλάξουμε. Τον ρωτάω βρε μωρό μου δεν σε ενοχλεί που έχεις κακάκια στο πωπουδάκι σου? Αν μου το λες θα πηγαίνουμε στο γιογιό ή στη λεκάνη και θα ξεμπερδεύουμε γρήγορα.  Όχι δεν με ενοχλεί καθόλου λέει. Τώρα τον προετοιμάζω αρκετά λεκτικά όχι συνέχεια ούτε κάθε μέρα πως μόλις βγάλουμε τα χαλιά θα ξεκινήσουμε να τα κάνουμε στο γιογιό. Θα πάμε και σχολείο σε λίγο,  δεν γίνεται να φοράς συνέχεια πάνα.  Φαίνεται να με γράφει αλλά πιστεύω πως όλα καταγραφονται κανονικά στο μυαλό του. Έχουμε πάρει και τον Τιμο με το γιογιο το παραμύθι αλλά σφυρίζει αδιάφορα.  

     

    Καλά εάν εγώ περίμενα να συμφωνήσουμε εκ των προτέρων με τα παιδιά μου ότι θα κόψουν την πάνα, χαιρετίσματα....ακόμα με πάνα θα τα είχα!

     

    Προσωπικά δεν έκανα σχεδόν καμία προετοιμασία, μία Δευτέρα απλά βγάλαμε την πάνα. Για την ακρίβεια την βγάλανε στον παιδικό την πρώτη φορά, το πρώτο σοκ το περάσανε εκεί αλλά οι δασκάλες ήταν έμπειρες και δεν μασήσανε. Το μυστικό νομίζω είναι να μην αποθαρρυνθείς εκεί στο τέλος της πρώτης εβδομάδας, που εσένα σου φαίνεται ότι έχει περάσει αιώνας και δεν υπάρχει πρόοδος, ενώ στην πραγματικότητα είναι ζήτημα ακόμα λίγων ημερών (και πολλών σφουγγαρισμάτων βεβαίως).

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Ναι για τα σφουγγαρίσματα το έχω υπόψιν,  γι αυτό και λέω να βγάλω τα χαλιά πρώτα!  :mrgreen:

     

    Τώρα για το άλλο που λες,  δεν θα ήθελα να ξεκινήσει παιδικό το Σεπτέμβρη και μαζί με όοολη την προσαρμογή που θα έχει να κάνει να αντιμετωπίσει και τη ξαφνική διακοπή πάνας, αναθέτοντας το δηλαδή στους παιδαγωγούς.  


    TmO0p3.png Ο τρόπος που μιλάμε στα παιδιά μας, γίνεται η εσωτερική τους φωνή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    @marakiz ναι το κατάλαβα αυτό. Απλώς αναρωτιέμαι κι εγώ γιατί ενώ έχω προσπαθήσει να εξηγήσω το σκεπτικό μου στην παιδίατρο και τον άντρα μου, ή δεν γίνομαι κατανοητή, ή φοβούνται μήπως παρασυρθώ και πιέσω και βλέπω τέτοια άρνηση (από την παιδίατρο βασικά, ο άντρας μου είπε να την ρωτήσουμε κ μετά να την ακολουθήσουμε).

     

    Για τους παιδικούς τελικά τι ισχύει; Γιατί αλλού διαβάζω ότι δεν έχουν δικαίωμα να μη δεχτούν παιδί με πάνα. Αλλά τι σημαίνει αυτό; Ότι ασχολείται ο γονιός σπίτι και στο σχολείο πάνε με πάνα; Ή πάει χωρίς πάνα και ό,τι προκύψει; 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    18 ώρες πρίν, xaroumenh mama είπε:

    Μα πως γίνεται αυτό ; Πως γίνεται ένα μωρό σε αυτή την ηλικία να κάτσει σε ένα γιογιό χωρίς να θέλει να κατέβει να παίξει κ να το επεξρργαστει; Όταν πάω τον μεγάλο τουαλέτα καμιά φορά βάζω κ τον μπέμπη κ κάθεται στο γιογιό χωρίς παμπερς για να τον βλέπει ο μεγάλος κ το μωρό πέφτει κ κάθεται κ παίζει με το γιογιό πως γίνεται να μείνει ακίνητο σε τέτοιες ηλικίες που το ενδιαφέρον τους είναι να επεξεργαστούν ;

     

    Το πας όταν όντως έχει κακά, συνήθως μετά το γεύμα, και δεν το αφήνεις να παίξει. Κρατάς μερικά ειδικά παιχνιδάκια, βιβλιαράκια κλπ για να κρατάνε λίγα λεπτά το ενδιαφέρον του. Οταν κάποια στιγμή κάνει κακά, σιγά σιγά το συνδέει. Εννοείται δεν το καθίζεις με τις ώρες κλπ αν δε θέλει.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    15 ώρες πρίν, Lenia16 είπε:

    Τα περισσότερα καλά καλά δεν μπορούν να στηριχθούν καθημενα 6 μηνων. Άστο μην το ψάχνεις. Κ εμένα η κόρη μου από ενός έτους λύνει εξισωσεις, διανυσματικες, όχι αστεια. If you know what i mean ;)

     

    Ολα τα μωρά κάνουν κακά. Όλα. Δεν απαιτεί ειδική ικανότητα. Όταν μάθουν να κάθονται, θες άλλο στους 5 μήνες, αλλο στους 8, μπορούν μια χαρά να καθήσουν και στην καρέκλα και στο γιογιό. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Για μένα θα έπρεπε να πείσεις τον άντρα σου πως μπορείς να κάνεις τις δοκιμές σου. Τόσο άκαμπτος είναι? 

     

    Για τον παιδικό ακούω ότι δεν δέχονται αν φοράει πάνα από την άλλη διαβάζω οτι δεν υπάρχει νόμος που να το γράφει αυτο.  Πιστεύω πως με καλή θέληση κι απο τις δυο πλευρες όλα γίνονται,  δεν νομίζω να μην δεχτούν ένα παιδάκι επειδή μπορει να φοράει πανα,  απλά ίσως επισπευσουν το να τη βγάλουν.  Θα βοηθήσουν δηλαδή όπως έγινε με της Deena.


    TmO0p3.png Ο τρόπος που μιλάμε στα παιδιά μας, γίνεται η εσωτερική τους φωνή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 7/4/2019 at 3:20 ΜΜ, Έσπερος είπε:

    χωρίς υποστήριξη από τον άντρα μου δεν μπορώ να προχωρησω. γιατί αν κάτι πάει στραβά δεν θέλω να τ ακουσω. πάντως στην ομάδα που δεν φοράνε πάνες (που είναι κ της ενσυναίσθησης, δεν ειναι τιποτα αυταρχική σχολη) λενε οτι αν δεν το μαθεις απο τη γέννηση υοαρχουν καποια παράθυρα αργοτερα. αν τα χασεις αυτα, πας για τα 3 όντως. αλλά δεν τα θυμάμαι τώρα ποιαειναι.

    Όντως υπάρχουν παράθυρα. Όταν μπει στη φάση της άρνησης, εκεί στα 2, είναι πολύ δύσκολο να συνεργαστεί από τη μία, γιατί πάντα λένε όχι τα δίχρονα, και επίσης αρνούνται και να αποχωριστούν συνήθειες. Όταν αρχίσεις το γιογιό από πριν το χρόνο, το μωρό δεν αντιδρά, δεν είναι σε φάση όπου δοκιμάζει όρια και πάει κόντρα γενικά, όχι όπως στα 2. Οπότε πείσματα, νεύρα, δυσκοιλιότητες από άγχος κλπ, δεν παίζουν ακόμη. Είναι πολύ σταδιακή μεν, αλλά πολύ ήρεμη διαδικασία. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    1 hour ago, Maria2387 είπε:

    Καλησπέρα, μπορεις να πατε να αγορασετε μαζι βρακακια και να του πεις οτι οποτε θελει μπορει να τα φοραει! Επισης μπορεις να εχεις ενα γιογιο στο χωρο που παιζει να το βλεπει κ να του εξηγησεις οτι εκει κανουμε τσισα και κακα και οποτε θελει μπορει να κανει...  Εγω ετσι εκανα στην δικια μου λιιγο πριν τα 2.. Οταν ηθελε πηγαινε, χωρις πιεση.. στα 2,5 μονη της αποφασησε και βγαλαμε την πανα..

    Του πήρα γιογιο 18 μηνών περίπου να υπάρχει στο χώρο γιατί ειχαμε δει κάτι σημάδια ετοιμότητας,  ιδέα μας ή όχι δεν ξέρω. Να υπάρχει στο χώρο.   Μετά πήραμε και γιογιο με σκαλάκι που ανεβαίνει στη λεκάνη.  Νομίζω έχει καταλάβει τι περίπου πρέπει να κάνει,  αλλά δεν δείχνει πρόθυμος. 


    TmO0p3.png Ο τρόπος που μιλάμε στα παιδιά μας, γίνεται η εσωτερική τους φωνή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, marakiz είπε:

    Για μένα θα έπρεπε να πείσεις τον άντρα σου πως μπορείς να κάνεις τις δοκιμές σου. Τόσο άκαμπτος είναι? 

     

    Για τον παιδικό ακούω ότι δεν δέχονται αν φοράει πάνα από την άλλη διαβάζω οτι δεν υπάρχει νόμος που να το γράφει αυτο.  Πιστεύω πως με καλή θέληση κι απο τις δυο πλευρες όλα γίνονται,  δεν νομίζω να μην δεχτούν ένα παιδάκι επειδή μπορει να φοράει πανα,  απλά ίσως επισπευσουν το να τη βγάλουν.  Θα βοηθήσουν δηλαδή όπως έγινε με της Deena.

    Έχει αλλάξει ο νόμος από περυσι περνούν όλα τα παιδιά με πάνα κ οι δημόσιοι σταθμοί ..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, marakiz είπε:

    Για μένα θα έπρεπε να πείσεις τον άντρα σου πως μπορείς να κάνεις τις δοκιμές σου. Τόσο άκαμπτος είναι? 

    Όχι απλώς είπε να ρωτήσουμε πρώτα και μετά είπε να ακολουθήσουμε τη γιατρό. βασικά βαριέμαι τις συζητήσεις. σε κανα μήνα θα το επαναφέρω. μπορεί να κάνω και μόνη μου καμιά δοκιμή με τη λεκάνη να δω αν τον προλαβαίνω πριν κάνει κακά. μην αρχίσω να κάνω θέμα άνευ λόγου. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, marakiz είπε:

    Για μένα θα έπρεπε να πείσεις τον άντρα σου πως μπορείς να κάνεις τις δοκιμές σου. Τόσο άκαμπτος είναι? 

     

    Για τον παιδικό ακούω ότι δεν δέχονται αν φοράει πάνα από την άλλη διαβάζω οτι δεν υπάρχει νόμος που να το γράφει αυτο.  Πιστεύω πως με καλή θέληση κι απο τις δυο πλευρες όλα γίνονται,  δεν νομίζω να μην δεχτούν ένα παιδάκι επειδή μπορει να φοράει πανα,  απλά ίσως επισπευσουν το να τη βγάλουν.  Θα βοηθήσουν δηλαδή όπως έγινε με της Deena.

    Που το ακουσες αυτό; Εμάς μια χαρά μας δέχτηκαν, ούτε καν αναφέρθηκε ποτέ αν φοράει η δε φοράει πάνα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα