Recommended Posts

    Μυρτώ, ναι, τον γιό μου τον νάρκωναν. Διότι απ' ό,τι μου είπαν χωρίς νάρκωση ήταν τόσο ζωηρός που ήταν αδύνατο σε αυτούς να δουλέψουν.

     

    :( και πως κατάφερνες να τον κρατας νηστικό τόοοοσες ώρες, για να τον ναρκώσουν??

     

    Εγώ την θηλάζω ακόμα και προσπαθώ να βρω λύση πως να'ναι χορτάτη για να μην υποφέρει


    :lol:Κωνσταντίνος 2/2/2010 & Αλκυόνη 3/11/2011

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    Αυτή ήταν η μεγαλύτερη δυσκολία στην αλλαγή γύψων. Έπρεπε να είναι νηστικός από τις 3 τα ξημερώματα οπότε τον ξυπνούσα τότε, έπινε γάλα, αν ήμασταν τυχεροί ξανακοιμόταν, 6 εγερτήριο για να προλάβουμε την πρώτη πρωινή πτήση και μετά κατευθείαν Παίδων... Και παρακαλούσαμε να είμαστε τυχεροί να μας πιάσουν γρήγορα για να λήξει η νηστεία του μικρού μας, κι ως τότε προσπαθούσαμε να τον ξεγελάσουμε με βόλτες, παιχνιδάκια κλπ. Πάντως, όσο το μωρό μεγαλώνει, γίνεται και πιο ανθεκτικό στην πολύωρη νηστεία. Από τη δική μου εμπειρία: υπομονή. Είναι μια δύσκολη φάση, η οποία όμως θα περάσει. Έπειτα θα βλέπετε τα ποδαρα΄κια της μικρής σας και δε θα το πιστεύετε!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    σε ευχαριστώ Kat!!

     

    άλλη μια βοήθεια παρακαλώ!!

     

    :(:(Τα πόδια της μικρής έχουν γεμίσει πληγές!!

     

    ΠΡΙΝ μπουν οι γύψοι τι μπορώ να βάζω στο δέρμα της για να γλυτώνει η μικρή και αυτη την ταλαιπωρία?

     

    Τώρα που έχουν τα πόδια της πληγές μου είπαν απο το Παίδων απλά να βάζω betadin, και φοραει νάρθικα στο 1 πόδι μόνο μέχρι να επουλωθεί το άλλο της ποδαράκι που είναι...δράμα!!

    Δεν μου σύστησαν όμως τι να βάζω πριν την τοποθέτηση γύψω πάνω στο δέρμα της?? πχ ταλκ? sudocream?


    :lol:Κωνσταντίνος 2/2/2010 & Αλκυόνη 3/11/2011

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δεν είμαι σίγουρη γι' αυτό που ρωτάς διότι στον γιό μου γινόταν επί τόπου η αφάιρεση του παλιού γύψου και η τοποθέτηση του νέου. Οπότε εγώ είδα τα ποδαράκια του γυμνά μετά από 5,5 μήνες (ήταν λίγο κόκκινα αλλά μου είπαν να τα βλέπει ο καθαρός αέρας-δύσκολο διότι ήταν Γενάρης! - και να βάζω ενυδατική μετά το μπάνιο). Αν ρωτούσες στο φαρμακείο για κάποιο προϊόν; Νομίζω οτι αντίστοιχα προβλήματα έχουν και τα παιδιά που φορούν κηδεμόνες για σκολίωση, ίσως κάτι αντίστοιχο;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    :( και στην μικρή μου με την αφαίρεση των παλιών βάζουν κ τους νέους γύψους,

    αλλά...ήταν τόσο χάλια τα πόδια της απο τις πληγές που δεν έβαλαν τους νέους γύψους μέχρι να επουλωθούν. Οπότε φοράμε νάρθικες..αλλά και αυτοί κρατάνε την υγρασία μέσα και γίνονται κι άλλες πληγές... τι να πω!!

     

    θα ρωτήσω και τη φαρμακοποιώ όπως συστήνεις, διοτι οι ορθοπεδικοί που την παρακολουθούν..αυτές τις μέρες..δεν απαντάνε στα τηλέφωνα!:(


    :lol:Κωνσταντίνος 2/2/2010 & Αλκυόνη 3/11/2011

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    :( και στην μικρή μου με την αφαίρεση των παλιών βάζουν κ τους νέους γύψους,

    αλλά...ήταν τόσο χάλια τα πόδια της απο τις πληγές που δεν έβαλαν τους νέους γύψους μέχρι να επουλωθούν. Οπότε φοράμε νάρθικες..αλλά και αυτοί κρατάνε την υγρασία μέσα και γίνονται κι άλλες πληγές... τι να πω!!

     

    θα ρωτήσω και τη φαρμακοποιώ όπως συστήνεις, διοτι οι ορθοπεδικοί που την παρακολουθούν..αυτές τις μέρες..δεν απαντάνε στα τηλέφωνα!:(

     

     

    Μυρτω γεια σου!εμεισ τον μικρο μασ τον ταιζουμε με μπιμπερο καθε φορα που αλλαζουμε γυψουσ κ παρολο που κλαιει η ψιλοπνιγεται(...) καταφερνει κ κρατα σταθερα τα ποδια του! αποταν μασ βγαζουν τουσ παλιουσ γυψουσ κ μεχρι να βαλουν τουσ καινουριουσ (μεχρι να ερθει ο γιατροσ κανα τεταρτο δηλαδη)του βαζαμε ενυδατικη η και sudocrem..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Μυρτω γεια σου!εμεισ τον μικρο μασ τον ταιζουμε με μπιμπερο καθε φορα που αλλαζουμε γυψουσ κ παρολο που κλαιει η ψιλοπνιγεται(...) καταφερνει κ κρατα σταθερα τα ποδια του! αποταν μασ βγαζουν τουσ παλιουσ γυψουσ κ μεχρι να βαλουν τουσ καινουριουσ (μεχρι να ερθει ο γιατροσ κανα τεταρτο δηλαδη)του βαζαμε ενυδατικη η και sudocrem..

     

    Αυτό ζητάνε οι γιατροί απο τους γονείς, πιπίλα ή τάισμα για να είναι ήσυχα τα μικράκια. Αλλά εμένα δεν τα δέχεται η μικρή. Δοκιμασα να την θηλάζω κατά την διαδικασία, αλλά ήταν και πάλι ανήσυχη και δεν άφηνε τα πόδια της ελεύθερα και γι'αυτο μας είπαν ότι έκανε πληγές.

     

    Θα δοκιμάσω την sudocream. Σήμερα μια θεία μου είπε να της φτιάξω αλοιφή με λάδι και χαμομύλι. Αυτό έφτιαχναν παλιααά για τα συγκάματα μωρών, το οποίο το έχω δοκιμάσει παλιά στο γιο μου -στην περιοχη της πάνας- και οντως βοηθούσε πολύ.

     

    Όλες οι ιδέες ευπρόσδεκτες!


    :lol:Κωνσταντίνος 2/2/2010 & Αλκυόνη 3/11/2011

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    καλησπερα θα ηθελα να σε ρωτησω τι σου ειπαν οι γιατροι αν διορθωνεται και ποιος γιατρος ειναι εχω και εγω ενα κοριτσακι 2,5 μηνων και εχουμε ραιβοποιδια και ατροφια στα ποδαρακια περιμνω απαντηση σου

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    καλησπερα θα ηθελα να σε ρωτησω τι σου ειπαν οι γιατροι αν διορθωνεται και ποιος γιατρος ειναι εχω και εγω ενα κοριτσακι 2,5 μηνων και εχουμε ραιβοποιδια και ατροφια στα ποδαρακια περιμνω απαντηση σου

     

    Καλησπέρα Μαρία,

    τη μικρή μου την παρακολουθούν στο Νοσοκομείο Παίδων Πεντέλης οι ορθοπεδικοί κ.Χάγερ και η κα.Πασπάτη. Ξεκινήσαμε γύψους όταν ήταν 2 μηνών (έχει συγγενές ραιβομετατάρσιο-δηλαδη τη ''μισή'' ραιβοιποποδια, και γι'αυτό και το καθυστερήσαμε).

    Διορθώνεται αρκεί να ξεκινήσει θεραπεία όταν σου πει ο ορθοπεδικός (όλοι οι ορθοπεδικοί συστήνουν τη μέθοδο ''ponseti'' - μέθοδος θεραπείας με γύψους, δες βιντεάκι

     

    Τώρα η μικρή ειναι 15 μηνών, φοράει όταν κοιμάται ειδικά παπούτσια (dennis brown) και μέσα στη μέρα ειδικά ναρθηκάκια, αλλά σαφώς έχουν βελτιωθεί τα πόδια της κατα πολύ. Έχουμε δρόμο βέβαια ακόμα, αλλά βελτιώνονται τα πόδια της, αργά μεν, σταθερά δε!

     

    :-P καλή δύναμη, και ότι χρειαστείς όλες εδώ είμαστε για βοήθεια:-P


    :lol:Κωνσταντίνος 2/2/2010 & Αλκυόνη 3/11/2011

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    :lol:Κωνσταντίνος 2/2/2010 & Αλκυόνη 3/11/2011

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γεια σας κορίτσια,

    Είμαι καινούργια στο forum και θα ήθελα να μοιραστώ το προβληματάκι μου και να μου δώσετε κάποιες συμβουλές πάνω σ'αυτό.Το μωράκι μας από τον 6 μήνα στο β' επιπέδου διαγνώστηκε ότι έχει ραιβοϊπποποδία στο αριστερό του ποδαράκι.Έπειτα καταφύγαμε σε αμνιοπαρακέντηση.Όλα ήταν τέλεια μόνο αυτό.Πριν γεννήσω το ψάξαμε και μέσω ίντερνετ διαβάσαμε αρκετα και είδαμε ότι βάζουν κάποια γυψακια. Αρχικά είχαμε τρελαθεί πολύ......Τώρα είναι 6 μέρες που έχω γεννήσει και μας είπαν εγκαίρως να καταφύγουμε στο παίδων Αγ.Σοφία σε παιδοορθοπεδικό για να αποκατασταθεί το προβληματάκι αυτό και όχι σε κάποιον ορθοπεδικό όσο εξειδικευμένος και αν είναι.Μας λένε όλοι οι γιατροί ότι γίνεται πλήρης αποκατάσταση.Μας έχουν συστήσει από το Αγ Σοφία τον Νικόλαο Πέττα, τον Αναστασόπουλο και τον Ματσίνο Γεώργιο.Δεν έχω κλείσει με κάποιον αλλά εντός της νέας εβδομάδας πρέπει να πάω στο παίδων.Θα σας παρακαλούσα να με διαφωτίσετε κατά την εμπειρία σας ποιον θεωρείται καλό και τη ακριβώς είναι στο παίδων πχ διευθυντης κτλ. και να μου δώσετε και τηλέφωνα.Του κ. Αναστασόπουλου δεν έχω το τηλ.Σας ευχαριστώ πολύ.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γεια σας κορίτσια,

    Είμαι καινούργια στο forum και θα ήθελα να μοιραστώ το προβληματάκι μου και να μου δώσετε κάποιες συμβουλές πάνω σ'αυτό.Το μωράκι μας από τον 6 μήνα στο β' επιπέδου διαγνώστηκε ότι έχει ραιβοϊπποποδία στο αριστερό του ποδαράκι.Έπειτα καταφύγαμε σε αμνιοπαρακέντηση.Όλα ήταν τέλεια μόνο αυτό.Πριν γεννήσω το ψάξαμε και μέσω ίντερνετ διαβάσαμε αρκετα και είδαμε ότι βάζουν κάποια γυψακια. Αρχικά είχαμε τρελαθεί πολύ......Τώρα είναι 6 μέρες που έχω γεννήσει και μας είπαν εγκαίρως να καταφύγουμε στο παίδων Αγ.Σοφία σε παιδοορθοπεδικό για να αποκατασταθεί το προβληματάκι αυτό και όχι σε κάποιον ορθοπεδικό όσο εξειδικευμένος και αν είναι.Μας λένε όλοι οι γιατροί ότι γίνεται πλήρης αποκατάσταση.Μας έχουν συστήσει από το Αγ Σοφία τον Νικόλαο Πέττα, τον Αναστασόπουλο και τον Ματσίνο Γεώργιο.Δεν έχω κλείσει με κάποιον αλλά εντός της νέας εβδομάδας πρέπει να πάω στο παίδων.Θα σας παρακαλούσα να με διαφωτίσετε κατά την εμπειρία σας ποιον θεωρείται καλό και τη ακριβώς είναι στο παίδων πχ διευθυντης κτλ. και να μου δώσετε και τηλέφωνα.Του κ. Αναστασόπουλου δεν έχω το τηλ.Σας ευχαριστώ πολύ.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Γεια σας κορίτσια,

    Είμαι καινούργια στο forum και θα ήθελα να μοιραστώ το προβληματάκι μου και να μου δώσετε κάποιες συμβουλές πάνω σ'αυτό.Το μωράκι μας από τον 6 μήνα στο β' επιπέδου διαγνώστηκε ότι έχει ραιβοϊπποποδία στο αριστερό του ποδαράκι.Έπειτα καταφύγαμε σε αμνιοπαρακέντηση.Όλα ήταν τέλεια μόνο αυτό.Πριν γεννήσω το ψάξαμε και μέσω ίντερνετ διαβάσαμε αρκετα και είδαμε ότι βάζουν κάποια γυψακια. Αρχικά είχαμε τρελαθεί πολύ......Τώρα είναι 6 μέρες που έχω γεννήσει και μας είπαν εγκαίρως να καταφύγουμε στο παίδων Αγ.Σοφία σε παιδοορθοπεδικό για να αποκατασταθεί το προβληματάκι αυτό και όχι σε κάποιον ορθοπεδικό όσο εξειδικευμένος και αν είναι.Μας λένε όλοι οι γιατροί ότι γίνεται πλήρης αποκατάσταση.Μας έχουν συστήσει από το Αγ Σοφία τον Νικόλαο Πέττα, τον Αναστασόπουλο και τον Ματσίνο Γεώργιο.Δεν έχω κλείσει με κάποιον αλλά εντός της νέας εβδομάδας πρέπει να πάω στο παίδων.Θα σας παρακαλούσα να με διαφωτίσετε κατά την εμπειρία σας ποιον θεωρείται καλό και τη ακριβώς είναι στο παίδων πχ διευθυντης κτλ. και να μου δώσετε και τηλέφωνα.Του κ. Αναστασόπουλου δεν έχω το τηλ.Σας ευχαριστώ πολύ.

     

     

    Γεια σου Χρονια πολλα ,εγω ειμαι ενα" παιδακι" με ΡΑΙΒΟΙΠΠΟΠΟΔΙΑ μου εκαναν μια φορα εγχειρηση πριν 39 χρονια !!!!!!!!και στα 2 ποδια .Θυμαμαι που φορεσα γυψο για ενα χρονικο διαστημα .Απο τοτε δεν αντιμετωπισα ποτε προβλημα ,το μονο που εχει μείνει ειναι τα σημαδακια της εγχειρησεις που ποτε δεν με ενοχλησαν γιατι η μαμα μου μου ελεγε οτι δεν ειναι τιποτα .Μην αγχωνεσε δεν ειναι κατι σοβαρο θα βρεις τον καλυτερο γιατρο (διαλεξε ενα απο τους καθηγητες που εχουν μεγαλύτερη εμπειρια ) και θα το διορθωσετε .Μπορει νσ μην χρειαστεις καν εγχείρηση εχει αλλαξει ο τροπος αντιμετωπισεις μετα απο τοσα χρονια

    ,Με το καλο να ερθει το μωρακι σου .;)


    RA3Np3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Γεια σας κορίτσια,

    Είμαι καινούργια στο forum και θα ήθελα να μοιραστώ το προβληματάκι μου και να μου δώσετε κάποιες συμβουλές πάνω σ'αυτό.Το μωράκι μας από τον 6 μήνα στο β' επιπέδου διαγνώστηκε ότι έχει ραιβοϊπποποδία στο αριστερό του ποδαράκι.Έπειτα καταφύγαμε σε αμνιοπαρακέντηση.Όλα ήταν τέλεια μόνο αυτό.Πριν γεννήσω το ψάξαμε και μέσω ίντερνετ διαβάσαμε αρκετα και είδαμε ότι βάζουν κάποια γυψακια. Αρχικά είχαμε τρελαθεί πολύ......Τώρα είναι 6 μέρες που έχω γεννήσει και μας είπαν εγκαίρως να καταφύγουμε στο παίδων Αγ.Σοφία σε παιδοορθοπεδικό για να αποκατασταθεί το προβληματάκι αυτό και όχι σε κάποιον ορθοπεδικό όσο εξειδικευμένος και αν είναι.Μας λένε όλοι οι γιατροί ότι γίνεται πλήρης αποκατάσταση.Μας έχουν συστήσει από το Αγ Σοφία τον Νικόλαο Πέττα, τον Αναστασόπουλο και τον Ματσίνο Γεώργιο.Δεν έχω κλείσει με κάποιον αλλά εντός της νέας εβδομάδας πρέπει να πάω στο παίδων.Θα σας παρακαλούσα να με διαφωτίσετε κατά την εμπειρία σας ποιον θεωρείται καλό και τη ακριβώς είναι στο παίδων πχ διευθυντης κτλ. και να μου δώσετε και τηλέφωνα.Του κ. Αναστασόπουλου δεν έχω το τηλ.Σας ευχαριστώ πολύ.

     

    γεια σου εμεις εχουμε ενα αγορακι που ειναι τωρα 10,5 μηνων!! γιατρο εχουμε τον κ. Ματσινο ειναι πολυ καλος!!! παμε πολυ καλα μην αγχωνεσαι ολα θα πανε καλα κ ολα αντιμετωπιζονται!!! καλη δυναμη

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    Αχ, ξεχασα κατι σημαντικό.

    Αν κάποιος απο εσας χρειαστεί τα ειδικά παπουτσάκια τύπου bebax τα έχω κρατήσει όλα (5 ζευγάρια). Θα χαρώ πολύ να τα χαρίσω σε κάποιον που τα χρειάζεται, καθότι είναι και λιγουλάκι ακριβά. Αλλωστε είναι ρυθμοζόμενα και ταιριάζουν σε όλα τα ποδαράκια.

    Φιλιά!

    ΕΙΝΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟ ΟΤΙ ΘΑ ΧΡΕΙΑΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΣΥΝΤΟΜΑ ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΣΤΑΔΙΟ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΓΧΕΙΡΗΣΗ ΤΩΝ ΓΥΨΩΝ

    ΤΑ ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ ΘΑ ΤΑ ΧΡΕΩΘΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΑΝ ΔΕΝ ΤΑ ΧΡΕΙΑΖΕΣΤΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΤΑ ΔΩΣΕΤΕ ΜΕ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΝΕΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΠΩΑ ΘΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΟΥΜΕ;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    καλησπέρα σας.είμαι 19 ετών και γεννήθηκα με ραιβοποδία.μου έβαλαν το πόδι στο γύψο τους πρώτους μήνες και μετά μου έκαναν εγχείριση στη φτέρνα επαναφέροντας την πατούσα.έπειτα μου έβαλαν νάρθηκα.απ το γύψο το πόδι έκανε μια πληγή που τώρα είναι μια μικρή γούβα μπροστά απ τον αστράγαλο.λειτουργικά δεν έχω κάποιο πρόβλημα.στο ποδόσφαιρο π.χ χρησιμοποιώ και αυτό το πόδι κανονικά.εμφανισιακά εκτός απ τη γούβα,η γάμπα είναι πιο λεπτή απ την άλλη.πίστευα πως τέτοιες περιπτώσεις ήταν μηδαμινές αλλά είδα ότι είναι αρκετές.την ίδια μέρα γεννήθηκε και ένα κοριτσάκι με το ίδιο πρόβλημα.αν γίνεται να μου απαντήσουν παιδιά με το ίδιο πρόβλημα και παρόμοια ηλικία και να μου πουν πως είναι το-τα δικό-δικά τους πόδια.για τις μητέρες ίσως δύσκολη θα ναι η εφηβεία των παιδιών όπου ασχολούμαστε περισσότερο με την εμφάνιση μας όπως και στη δική μου περίπτωση.έχω να πάω για μπάνιο και να φορέσω σορτσάκι έξω εδώ και 3 χρόνια.επισκέφτηκα πλαστικό και μου είπε γίνεται επέμβαση μετά τα 18-20.έως τότε δύσκολα θα πάω για μπάνιο.μπορεί να με βρείτε και υπερβολικό αλλά δεν αισθάνομαι καλά μ αυτό.όταν ήμουν μικρός δεν το καταλάβαινα.περιμένω κάποια απάντηση.καλημέρα

     

    Το παρόν μήνυμα είναι απάντηση στο μέλος navas. Προειδοποιώ τις μανούλες που έχουν τα παιδιά τους ραιβοιπποποδία κι είναι ακόμα στην αρχή του αγώνα τους να μην το διαβάσουν, γιατί η δική μου περίπτωση αφορά εμένα κι όχι το παιδί μου κι έχει να κάνει με θεραπεία που ακολουθήθηκε το 1984 και μετά, οπότε καταλαβαίνετε ότι τότε η ιατρική δεν είχε προχωρήσει και τόσο πολύ. Αυτή τη στιγμή είμαι έγκυος κι επειδή ξέρω πόσο δύσκολο μπορεί να φανεί σε μια μάνα νέα που ακόμα τώρα ξεκινά ν' αντιμετωπίζει το πρόβλημα να διαβάζει όλα αυτά, θέλω να ξέρετε ότι κάθε περίπτωση διαφέρει και μπορεί το μικρό σας (και εύχομαι ολόψυχα) να μην χρειαστεί ποτέ μα ποτέ να περάσει όλα αυτά που πέρασα εγώ.

     

     

    navas, σε καταλαβαίνω απόλυτα. Κι εγώ, με το που γεννήθηκα, έκανα εγχείριση και στα δύο μου πόδια. Ειδικά το δεξί ήταν πάρα πολύ δύσκολη περίπτωση και χρειάστηκε μεγαλύτερη προσοχή. Ξέρω ότι η περίπτωσή μου ήταν τόσο δύσκολη που χρειάστηκε μέχρι και καρφιά να μου βάλουν για να ισιώσουν όλα μου τα κόκαλα τότε κι αυτό φυσικά άφησε και τα σημάδια του. Χρειάστηκαν φυσιοθεραπείες και ειδικά παπούτσια που οι γονείς μου έκαναν ειδική παραγγελία σε μαγαζιά στο κέντρο της Αθήνας ειδικά φτιαγμένα πάνω στο πόδι μου. Το πιο δύσκολο για εμένα σ' όλ' αυτά τα χρόνια ήταν ότι έπρεπε να ακούω πιστά οδηγίες ως προς το πώς καθόμουν (ακόμα κι όταν έπαιζα) αλλά και ως προς το πώς κοιμόμουν (δεν έπρεπε ποτέ να κοιμάμαι μπρούμυτα). Γι' αυτό και θυμάμαι ότι πάρα πολλές φορές ξύπναγα μέσα στον ύπνο μου για να βεβαιωθώ ότι ήμουν στη σωστή στάση ενώ άλλες τόσες ερχόταν κι η μητέρα μου και με ξυπνούσε για να γυρίσω και πάλι σωστά. Δύσκολα χρόνια.

     

    Είχα, όμως, πάντα την ελπίδα ότι όλα αυτά θα περνούσαν και θα γινόμουν καλά και μια μέρα όλα αυτά θα έμεναν στο παρελθόν. Γι' αυτό και έκανε εντύπωση στους γιατρούς το από πόσο μικρή ηλικία ακολουθούσα συνειδητά και με απόλυτη πειθαρχία τις οδηγίες τους. Αφού η μητέρα μου λέει ότι τις οδηγίες δεν τις έδιναν στους γονείς μου αλλά απευθείας σ' εμένα γιατί έβλεπαν ότι ήθελα πραγματικά να θεραπευτώ. Ποτέ δεν έφερνα αντιρρήσεις κι όταν καμιά φορά μ' έπιανε το παράπονο γιατί δεν μπορούσα να φορέσω κι εγώ τα στιλάτα και μοντέρνα παπούτσια που κυκλοφορούσαν τότε, θυμάμαι ότι έπαιρνα κορδελίτσες ή κοκαλάκια μαλλιών και τα στόλιζα για να φαίνονται πιο όμορφα.

     

    Η πιο δύσκολη εποχή στη ζωή μου ήταν το σχολείο. Τα παιδιά μπορούν να γίνουν πάρα πολύ σκληρά απέναντι σε άτομο που έχει εμφανή σημάδια στο σώμα του. Όταν στις αρχές φορούσα φουστίτσες ή σορτσάκια τα καλοκαίρια, με σταματούσαν ακόμα και τα πιο άσχετα άτομα για να με ρωτήσουν τι είχαν τα πόδια μου κι ήθελα ν' ανοίξει η γη να με καταπιεί. Στα πρώτα χρόνια του δημοτικού που ακόμα οι προσπάθειές μου για να φτιάξουν τα πόδια ήταν έντονες κι ήταν στραβά, πολλές φορές εκεί που έτρεχα πάνω στο παιχνίδι, μπερδεύονταν τα πόδια μου μεταξύ τους κι έπεφτα κάτω. Τότε τα παιδιά γέλαγαν μαζί μου, με κορόϊδευαν όσο δεν έπαιρνε και μιμούνταν τον τρόπο που περπατούσα και έτρεχα. Στην αρχή το είχα πάρει κατάκαρδα και κρυβόμουν ώσπου μια μέρα ανακάλυψα το πόσο βαριά ήταν τα ειδικά παπούτσια που φορούσα και τι ζημιά μπορούσαν να κάνουν στο καλάμι κάποιου οπότε μόλις κανείς τολμούσε να με κοροϊδέψει, έπαιρνα φόρα και του έδινα μια στο καλάμι που τον έκανε να δει τον ουρανό με τ' άστρα. Αυτό, βέβαια, βοήθησε στο να σταματήσουν οι εμφανείς κοροϊδίες αλλά είχε σαν αποτέλεσμα να απομονωθώ και να στιγματιστώ ως αγρίμι. Και δυστυχώς, τα ίδια παιδιά μ' ακολούθησαν σ' όλα τα χρόνια, δημοτικό, γυμνάσιο, λύκειο οπότε εξελίχτηκα σ' ένα παιδί με πολλά κόμπλεξ και τάση στην κατάθλιψη.

     

    Πολλά από αυτά τα κόμπλεξ με ακολουθούν μέχρι και σήμερα. Δε φοράω ποτέ φούστες χωρίς καλτσόν (ακόμα και το καλοκαίρι) με πυκνή ύφανση όταν είναι πάνω από το γόνατο, δε φοράω ποτέ σορτσάκια το καλοκαίρι και, φυσικά, στη θάλασσα πάω μόνο με τον σύζυγό μου και συγγενείς, αλλά δε θέλω ποτέ να πάω με φίλους. Δε νιώθω ποτέ ότι μπορώ να φορέσω ένα παπούτσι και θα καθίσει καλά στο πόδι μου, αποφεύγω να τα κοιτάζω γιατί πικραίνομαι, κοιτάζω μόνο να με βολεύει ένα παπούτσι και δε θέλω ποτέ να τα βλέπω στον καθρέφτη.

     

    Παλιά θεωρούσα δεδομένο ότι δε θα βρω ποτέ σύντροφο κι ακόμα και τώρα, μετά από τόσα χρόνια που είμαι με τον άντρα μου και τη βαθειά αγάπη που είμαι σίγουρη ότι μοιραζόμαστε, αναρωτιέμαι πάρα πολλές φορές αν τον αηδιάζει το θέαμα των ποδιών μου. Μάλιστα, ο ίδιος δυσκολεύτηκε πάρα πολύ να με πείσει να πάμε έστω για μπάνιο στη θάλασσα στις αρχές, πόσο μάλλον να του ανοιχτώ λίγο παραπάνω και μετά από πολύ καιρό που ήμασταν μαζί του εκμυστηρεύτηκα το πρόβλημά μου και το πόσο ντρεπόμουν να δει τα πόδια μου. Και τότε, εκείνος με έπεισε να του τα δείξω και θυμάμαι ακόμα και σήμερα τη σκηνή που έσκυψε πάνω στα πόδια μου και φίλησε τα σημάδια από τις εγχειρίσεις για να μου δείξει ότι ούτε αηδίαζε ούτε φοβόταν. Εκείνη τη μέρα ήταν και που κατάλαβα ότι μ' αυτόν τον άνθρωπο ήθελα να περάσω το υπόλοιπο της ζωής μου και θυμάμαι τι κλάμα είχα ρίξει.

     

    Όσον αφορά την ανατομία του όλου θέματος μπορώ να σας πω τα θετικά, ότι δηλαδή περπατάω πλέον κανονικά χωρίς να κουτσαίνω αν κι έχω ένα ιδιαίτερο στυλ περπατήματος, αλλά δεν καταλαβαίνει κανείς το πρόβλημά μου αν δε δει τα πόδια μου γυμνά. Συμμετέχω σε χορευτικούς συλλόγους και γενικώς μπορώ να κάνω αρκετά πράγματα. ΟΜΩΣ, κι εδώ υπάρχει ένα μεγάλο όμως... αν και μπορώ να σταθώ πάρα πολλές ώρες όρθια σερί ή να περπατήσω απίστευτες αποστάσεις, όταν τα κουράσω (το δεξί κουράζεται πολύ πιο εύκολα απ' ό,τι ένα κανονικό πόδι) και καθίσω να ξεκουραστώ, αντιμετωπίζω φρικτό πόνο που δε μ' αφήνει ούτε να κοιμηθώ πόσο μάλλον να περπατήσω. Αρχίζω να κουτσαίνω και στηρίζομαι στους τοίχους για να μπορέσω να περπατήσω. Το κακό είναι ότι δεν μου δίνει να καταλάβω πότε έχω ξεπεράσει τα όρια, το ξέρω πάνω κάτω. Έτσι, όσο είναι ζεστό μπορώ να κάνω τα πάντα χωρίς πρόβλημα, αλλά μόλις σταματήσω αρχίζει το βασανιστήριο. Νιώθω λες και περπατάω με το οστό της φτέρνας εκτεθιμένο για να σας δώσω να καταλάβετε. Φανταστείτε πόσο θα πονάγατε αν περπατούσατε και δεν είχατε το δέρμα να περιβάλλει το πόδι σας, ε, έτσι ακριβώς νιώθω ότι συμβαίνει.

     

    Η επιλογή των παπουτσιών φυσικά είναι μεγάλο ζήτημα. Τα χειμωνιάτικα όχι και τόσο όσο τα καλοκαιρινά. Και φυσικά, το ένα πόδι από το άλλο έχει διαφορά ένα νούμερο, πράγμα που δυσκολεύει στην αγορά (έχω βρεθεί πολλές φορές στη δυσάρεστη θέση να πάρω δύο διαφορετικά νούμερα από το ίδιο μοντέλο παπούτσι για να μπορέσω να τα φορέσω). Και η γάμπα στο δεξί είναι πιο πρησμένη από το αριστερό.

     

    Είμαι πλέον 29 ετών κι έχω μάθει πια να ζω με τον πόνο αυτό. Όχι ότι μου αρέσει που τον ζω ή ότι μπορώ να τον συνηθίσω, αλλά απλώς προσπαθώ να τον περνάω όσο πιο αγόγγιστα μπορώ. Όχι, δεν παίρνω χάπια για τον πόνο, δεν πήρα ποτέ μου κι αφού έτσι έχω μάθει τόσα χρόνια, δεν προτίθεμαι και να πάρω. Αυτό που με πειράζει περισσότερο είναι ότι καθημερινές δραστηριότητες που για άλλους ανθρώπους είναι απλές και ανώδυνες για εμένα συνοδεύονται από πόνο και κουτσό με στήριγμα τους τοίχους του σπιτιού μου: δουλειές του σπιτιού, χορός σε κάποιο χορευτικό, γυμναστική που υποτίθεται ότι βοηθά κιόλας στη στήριξη του ποδιού, μια πεζοπορία στη φύση, το οτιδήποτε. Δεν επιτρέπω στον εαυτό μου να μην τα κάνει όλα αυτά, αλλά ξέρω ότι η απόλαυση που θα λάβω θα είναι εκείνη τη στιγμή και μετά, όταν θα πάω για να ξεκουραστώ, απλώς θα σφαδάζω από τους πόνους.

     

    Τώρα είμαι στον 5ο μήνα της εγκυμοσύνης μου, στο πρώτο μου παιδί. Ακόμα δεν έχω φτάσει να βαρύνω πολύ, αλλά φοβάμαι για τους επόμενους μήνες τι επιπτώσεις θα υπάρξουν στο πόδι μου.Το αριστερό δεν το φοβάμαι γιατί αυτό ήταν πιο εύκολη περίπτωση και λειτουργεί λες κι ήταν φυσιολογικό. Το δεξί όμως ακόμα δεν ξέρω τι μου επιφυλάσσει.


    fgGsp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ειμαι μια μαμα που εχω ενα γιο με εγκεφαλικη παραλυση λογω προωροτητας

    σπαστικη διπληγια,η διαγνωση...ραιυοποδια εδειξε το β επιπεδου,ηπιας μορφης

     

    παρολο που απευθυνεσαι στο συγκεκριμενο μελος...σε διαβασα...

    συγκινηιηκα με τον αντρα σου...λυπαμαι για ο,τι περασες κ περνας

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    ειμαι μια μαμα που εχω ενα γιο με εγκεφαλικη παραλυση λογω προωροτητας

    σπαστικη διπληγια,η διαγνωση...ραιυοποδια εδειξε το β επιπεδου,ηπιας μορφης

     

    παρολο που απευθυνεσαι στο συγκεκριμενο μελος...σε διαβασα...

    συγκινηιηκα με τον αντρα σου...λυπαμαι για ο,τι περασες κ περνας

     

    Σου εύχομαι καλό κουράγιο και δύναμη σε ό,τι περνάς. Δώσε αγάπη στο παιδί σου, πολλή αγάπη και στήριξη. Είναι πολύ σημαντική. Οι δικοί μου με στήριξαν όσο μπορούσαν, όμως, η μητέρα μου ήταν της άποψης ότι όσο πιο σκληρά μου φερόταν, τόσο πιο δυνατή θα γινόμουν. Δεν έβρισκα μια τρυφερή αγκαλιά να με παρηγορήσει. Ίσως αν δεν ήταν τόσο σκληρή, να μην είχα περάσει τόσο δύσκολα τα παιδικά μου χρόνια. Ειλικρινά, εύχομαι ό, τι καλύτερο σ' εσένα, το παιδί σου και τον σύντροφό σου.

     

    Σ' ευχαριστώ πάρα πολύ για τις ευχές σου.


    fgGsp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    προσπαθω να κανω οτι μπορω...βλεπεις ειναι τριδυμος.κ ειμαι σε διασταση...

    πηγαινουμε φυσικοθεραπειες,εργο....

    τωρα παρηγγειλα και καινουργιους ναρθηκες

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κοριτσια καλησπερα,

    Εκανα και γω β επιπεδου και εχουμε ραβοποδια και στα δυο ποδαρακια,επειδη θα αρχισουμε να ψαχνουμε γιατρο για να μπορουμε μετα την γεννα να το χειριστουμε μπορειτε να μου προτεινετε καποιον καλο γιατρο μετα απο δικη σας εμπειρεια στο παιδων,ευχαριστω


    kytJp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Κοριτσια καλησπερα,

    Εκανα και γω β επιπεδου και εχουμε ραβοποδια και στα δυο ποδαρακια,επειδη θα αρχισουμε να ψαχνουμε γιατρο ...... στο παιδων

     

    Soulio εμάς μας παρακολουθεί στο Παίδων Πεντέλης ο Χάγιερ-διευθυντης ορθοπεδικου τμήματος και η Πασπάτη.

     

    Μια φορά το εξάμηνο πηγαίνω και στον Κανελλόπουλο στο ΙΑΣΩ -που θεωρείτε κορυφή, αλλά ... 80? η επίσκεψη, οπότε ειδικά στην αρχή που βλέπουν το παιδί συνέχεια=το Παίδων είναι η καλύτερη λύση

     

    Ρίξε μια ματιά σε όλες τις αναρτήσεις παρακάτω σε αυτό το θέμα, άλλες μαμάδες γράφουν και για άλλους γιατρούς

     

    Καλή δύναμη


    :lol:Κωνσταντίνος 2/2/2010 & Αλκυόνη 3/11/2011

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ναι myrto θα διαβασω ολες τις σελιδες να δω,θα δω βεβαια και ποιον θα μου συστησει και ο γυναικολογος μου,και εσυ το ιδιο θεμα ειχες?τι βαθμο αν επιτρεπεται? και πως το αντιμετωπισατε?ευχαριστω για την απαντηση


    kytJp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα