Μ και Ν

ΘΕΛΩ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ ΣΤΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΟΥ ΤΟΚΕΤΟΥ

    Recommended Posts

    ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΟΤΑΝ ΓΕΝΝΗΣΩ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΤΕΛΙΚΑ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΤΟΝ ΘΕΛΩ ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ ΟΥΤΕ ΑΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΜΕ ΔΕΙ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ. ΕΧΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΑΝΑΛΟΓΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙ ΤΙ ΘΑ ΗΤΑΝ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ? ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Κούκλα μου άσε να αποφασήσει εκείνος...μην τον πιέσεις!

    Αρκετό άγχος θα έχει ο καημένος με το να πάνε όλα καλά!

    Τραβάνε ζόρι οι άντρες μας (...και ας μην το δείχνουν οι περισσότεροι)!!!

    an1cCvIoSf-1220MjcyYmR8NTYyNTg3OGRhfHRvIG1vcm8gbW91IGVyeGV0YWkgc2U.gif

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Συννενοήσου εσύ με το γιατρό να σε αφήσει να ειναι μέσα και μετά βλέπετε και κάνετε. Εαν δει ότι δεν μπορεί βγαίνει έξω πριν αρχίσουν τα δύσκολα ή μπορεί να ειναι μέσα μόνο στις ωδίνες και να σε βοηθάει. Θα την βρείτε μεταξύ σας την ισορροπία αλλά να πατε προετοιμασμένοι....και μεις έτσι θα κάνουμε. Μπορεί στο τέλος να μην τον θέλω εγω ή να μην μπορεί αυτός.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ήμουν φανατικά υπερ του να είναι ο σύζυγος παρών στον τοκετό. Ο ίδιος όμως κόλλαγε.. Δεν ένιωθε άνετα, δεν ήθελε να με δει να υποφέρω, να με απομυθοποιήσει, ούτε ο ίδιος ήξερε ακριβώς, αλλά ήταν κάθετος "ΟΧΙ!". Στεναχωρήθηκα αρκεά γιατί πίστευα πως είναι μία εμπειρία που αξίζει να τη ζήσει, μιας & γίνεται 1 φορά & πως θα μας έδενε περισσότερο. Μίλησα με τη μαία μου γι'αυτό (ήμουν ακόμη στον 7ο) & με διαβεβαίωσε πως αν ο ίδιος δεν επιθυμεί να παραστεί, τότε μάλλον πρόβλημα θα δημιουργήσει & δε θα με βοηθήσει η παρουσία του καθόλου. Σταμάτησα λοιπόν να του μιλάω για το θέμα, ως τον τελευταίο μήνα.

     

    Όταν έφτασε ο μήνας μου να γεννήσω συμφωνήσαμε το εξής: θα έμπαινε μαζί μου στις ωδίνες & όποια στιγμή ένιωθε άσχημα θα αποχωρούσε. Έτσι & έγινε ως τη στιγμή που γεννήθηκε ο μικρός μπόμπιρας. Δεν ήθελε ο ίδιος να φύγει απ'το δωμάτιο ούτε για ενημέρωση της οικογένειας! Έζησε κάθε λεπτό της εμπειρίας, το χάρηκε, συγκινήθηκε, έκλαψε & με δικαίωσε..

     

    Μην τον πιέσεις, θα έχεις όλο σου το "χάλι", θα έχεις & έναν αγχωμένο-στραβωμένο σύζυγο σε μία γωνία με μούτρα ως το πάτωμα.Δώστου την επιλογή & κατάλαβέ τον, υπάρχουν άνθρωποι που στη θέα του πόνου λυγίζουν. Αυτό πρέπει να το σεβαστούμε νομίζω.

     

    Πάντως εύχομαι να γεννήσεις με τον άντρα σου δίπλα σου!! Είναι στιγμές που σε πλημμυρίζουν ευτυχία!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Εχει δίκιο η max οι άντρες είναι λίγο τραβάτε με κι ας κλαίω :)

    Ειναι τόσο υπέροχη η στιγμή της γέννας που μετανιώνουν προφανώς όποιους ενδοιασμούς κι αν είχαν...απλά δεν θέλουν πίεση. Κι εγω του το είπα στην αρχή κι αν θέλει ας έρθει μόνος του, του ζήτησα απλά να ειναι στις ωδίνες να με βοηθήσει αν χρειαστεί

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    & να είσαι βέβαιη πως η μετάβαση σε κάθε στάδιο θα είναι τόσο ομαλή, που δε θα καταλάβει ούτε ο ίδιος πώς φτάσατε ως τον τοκετό. Είναι αλλιώς να βάλεις κάποιον σε χειρουργείο την ώρα που η γυναίκα του εξωθεί, ίσως πονάει, έχει ορούς, είναι κουρασμένη, κλπ & πολύ διαφορετικό να ζήσει κάθε στιγμή μαζί της. Να σε δει με τον ορό, να μαθαίνει για τις διαστολές, να ακούει το γιατρό, να παρακολουθεί τους παλμούς του μωρού, να προχωράει μαζί σου στη διαδικασία. Όχι μπαμ & κάτω, θέλει τρόπο, όχι κόπο!

     

    yogini είμαι βέβαιη πως εσύ ίσως βγεις από την αίθουσα ωδινών για λίγο, ο άντρας σου όμως δε θα πάει πουθενά!! :lol:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    εχω και εγω το ιδιο προβλημα , θελω να είναι ο ανδρας μου μέσα στην αιθουσα τοκετου, αλλα αυτος δεν θέλει.

    Ομως ο δικος μου δεν θέλει για άλλο λόγο, είναι λόγο του επαγγέλματος του, μην γελάσετε ο ανδρούλης μου έχει φάρμα πιστοποιημενη από την ΕΕ με αγελάδες, κάνει τα πάντα στην φάρμα μόνος του, ακόμα και τις γέννες( οι αγελάδες δεν γεννανε αν δεν είναι εκει).

    Εχει βιώσει πολλές περιπτωσεις και καλές αλλά και κακές, και πιστεύει οτι θα είναι πιο υποψιασμένος με αυτά που θα λεει ο γιατρος και θα πηγαίνει το μυαλό του στο κακό.

    Αφού να φανταστείτε πως όταν πηγαινουμε στον γιατρο ο δικός μου ολο απορίες είναι , γιατι οι κοτυλυδονες είναι εκει , γιατι γιατι γιατι; στο ραντεβου καθόμαστε μια ωρα και παραπάνω,και καθε φορά ανταλλάσουν απόψεις και μιλανε με τις ώρες . :wink:

    που θα παει όμως θα τον πείσω :wink:


    as1cCDk0g410010NDdqfDk4MTE1N2R2fG1hcmlhIGlzIGFscmVhZHk.gif

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    εχω και εγω το ιδιο προβλημα , θελω να είναι ο ανδρας μου μέσα στην αιθουσα τοκετου, αλλα αυτος δεν θέλει.

    Ομως ο δικος μου δεν θέλει για άλλο λόγο, είναι λόγο του επαγγέλματος του, μην γελάσετε ο ανδρούλης μου έχει φάρμα πιστοποιημενη από την ΕΕ με αγελάδες, κάνει τα πάντα στην φάρμα μόνος του, ακόμα και τις γέννες( οι αγελάδες δεν γεννανε αν δεν είναι εκει).

    Εχει βιώσει πολλές περιπτωσεις και καλές αλλά και κακές, και πιστεύει οτι θα είναι πιο υποψιασμένος με αυτά που θα λεει ο γιατρος και θα πηγαίνει το μυαλό του στο κακό.

    Αφού να φανταστείτε πως όταν πηγαινουμε στον γιατρο ο δικός μου ολο απορίες είναι , γιατι οι κοτυλυδονες είναι εκει , γιατι γιατι γιατι; στο ραντεβου καθόμαστε μια ωρα και παραπάνω,και καθε φορά ανταλλάσουν απόψεις και μιλανε με τις ώρες . :wink:

    που θα παει όμως θα τον πείσω :wink:

     

    Κάνε αυτό που λέει η max έχε τον μαζί και καλά μόνο για τους πόνους και μετά άστο να κυλήσει μόνο του το πράγμα....αλλά βρε παιδί μου κι εσύ με τέτοιο σύζυγο τι τον θές τον γιατρό

    :lol::lol::lol:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εμενα ο Πανος ηταν μαζι μεσα απο την αρχη εως το τελος , και ητανε ο μονος που εγω ηθελα να ειναι παρων στη γεννηση του παιδιου μας . Εκεινη τη στιγμη δεν γεννουσα μονο εγω αλλα γεννιοτανε και ενα δικο του κομματι , το παιδι του και θεωρω οτι επρεπε να ειναι μεσα . Ο Πανος στην αρχη που το συζητησουμε φοβοτανε να μπει (φοβαται τη θεα του αιματος και γενικως τους ορους κτλ κτλ ) αλλα εγω τα φοβαμαι παραπανω απο αυτον χαχαχα και ομως ξεπερασα τους φοβους μου εστω και για ενα βραδυ , ισως γιατι δεν μπορουσα να κανω διαφορετικα . Πιστευω οτι ο Πανος μπηκε μεσα για μενα , για να μην με αφησει ολομοναχη και αρχησω και φοβαμαι χωρις να τον εχω εκει διπλα μου , πιστευω οτι φοβοτανε μην λυποθημησει και ολα τα σχετικα , ομως μετα τη γεννηση του μικρου το περιεγραφε ως την πιο τελεια εμπειρια που εχει ζησει ποτε , προσπαθουσε να πισει και τον αδελφο του να μπει μεσα στη γεννα της γυναικας του . Ισως ειμαι λιγακι αυστηρη σε αυτο το θεμα , απλως θεωρω οτι εφοσον εμεις μπορουμε και καταφερνουμε να γεναμε τα παιδια των αντρων μας ετσι και αυτοι εχουνε υποχρεωση να ειναι διπλα μας σε εκεινη τη στιγμη οπου και φοβομαστε και ποναμε και φυσικα το πιο σημαντικο , που φερνουμε το παιδι τους στον κοσμο . Εντα3ει Προς Θεου αμα τελικα δεν μπορουσε να μπει δεν θα του ελεγα και τιποτα απλως ισως λιγο να με κακοφαινοτανε , τωρα ομωε νοιωθω οτι μαζι μπορουμε να περασουμε και ζησουμε τα παντα .

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    εμένα ενώ στην αρχή που του το είχα ζητησει ήταν κάθετος στο όχι δεν θα μπώ.....

    μόλις πάτησα τον 9ο μηνα μου λέει..."αντε θα πάμε παρεακι στις ωδίνες και στο χειρουργείο ετσι?????"

    :D:D:D κοκκάλωσα.. του λέω αν το αντεξεις και το θέλεις πραγματικά πάμε...

    θα σας ενημερωσω σχετικά με το τι εγινε...

    ελπίζω να πάνε όλα καλα΄και να μην λυποθημήσει ή κάτσει κανενα μπουνίδι στο γιατρό.... :shock::shock:


    Aphrodite_k

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα