40+mama

Μήπως κάποια από σας είχε πρόωρο τοκετό;

    Recommended Posts

    Πριν δύο χρόνια γέννησα πρόωρα κοριτσάκι, στις 26 εβδομάδες κύησης, βάρους 950 gr...

    Τώρα είναι 8 κιλά, λόγω της προωρότητας έκανε εγκεφαλική αιμορραγία και μετά από αυτήν υδροκεφαλία και χρειάστηκε να μπουν δύο βαλβίδες παροχέτευσης υδροκεφάλου...

    Αναπτύσσεται αργά αλλά σταθερά, δεν απογοητεύομαι! Είναι έξυπνη και χαρούμενη, πολλές φορές κατηγορώ τον εαυτό μου για την προωρότητά της, πιστεύω ότι κάτι θα μπορούσα να είχα κάνει καλύτερα για να κρατηθεί η εγκυμοσύνη για περισσότερο καιρό, ώστε να έχει αναπτυχθεί καλύτερα...

    Είναι πάντως πολύ δυνατό παιδί, ακόμα και οι γιατροί δεν πίστευαν ότι θα τα καταφέρει αλλά ευτυχώς είναι εδώ μαζί μας και συνεχίζει να αγωνίζεται!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Πριν δύο χρόνια γέννησα πρόωρα κοριτσάκι, στις 26 εβδομάδες κύησης, βάρους 950 gr...

    Τώρα είναι 8 κιλά, λόγω της προωρότητας έκανε εγκεφαλική αιμορραγία και μετά από αυτήν υδροκεφαλία και χρειάστηκε να μπουν δύο βαλβίδες παροχέτευσης υδροκεφάλου...

    Αναπτύσσεται αργά αλλά σταθερά, δεν απογοητεύομαι! Είναι έξυπνη και χαρούμενη, πολλές φορές κατηγορώ τον εαυτό μου για την προωρότητά της, πιστεύω ότι κάτι θα μπορούσα να είχα κάνει καλύτερα για να κρατηθεί η εγκυμοσύνη για περισσότερο καιρό, ώστε να έχει αναπτυχθεί καλύτερα...

    Είναι πάντως πολύ δυνατό παιδί, ακόμα και οι γιατροί δεν πίστευαν ότι θα τα καταφέρει αλλά ευτυχώς είναι εδώ μαζί μας και συνεχίζει να αγωνίζεται!

    smartie καλησπερα.Και'γω γεννησα προωρα στις 34 εβδομαδες αλλα ευτυχως το παιδι δεν μπηκε καν σε θερμοκοιτιδα.Ωστοσο τα λιγα που ξερω σε σχεση με τον υδροκεφαλισμο και τις βαλβιδες παροχετευσεις ειναι πως απο την στιγμη που το παιδακι σου αναπτυχθηκε εστω και με βραδυτερους ρυθμους απλα θα χρειαστει λιγο μεγαλυτερη προσπαθεια και επιμονη απο μεριας σου.Η μικρη σου ομως δινει τον αγωνα της και τα καταφερνει.Υπομονη και πιστη στο παιδι σου.Οτι μπορω να κανω γτα να βοηθησω στην διαθεση σου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΜΑΝΟΥΛΕΣ!

    ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ Κ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑ...ΓΕΝΝΗΣΑ ΠΡΟΩΡΑ ΛΟΓΩ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ ΣΤΙΣ 26 1/2 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΤΗΝ ΜΠΕΜΠΟΥΛΑ ΜΟΥ 900gr.ΟΙ ΠΙΟ ΠΟΛΛΕΣ ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΝΤΑΤΙΚΗ ΝΕΟΓΝΩΝ...ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΗ ΑΙΜΟΡΑΓΙΑ,ΝΕΚΡΩΤΙΚΗ ΕΝΤΕΡΟΚΩΛΙΤΙΔΑ,ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ,ΑΝΤΙΒΙΩΣΕΙΣ...Κ ΤΟ ΑΠΟΚΟΡΥΦΩΜΑ??ΜΕΤΑ ΑΠΟ 29 ΜΕΡΕΣ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΜΠΕΙ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝΤΕΡΑΚΙ ΤΗΣ.4 ΩΡΕΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ.ΜΑΣ ΕΙΠΑ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΔΥΟ 24ΩΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ.ΤΑ ΔΥΟ 24ΩΡΑ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΠΕΡΑΣΑΝ...Η ΜΠΕΜΠΟΥΛΑ ΜΟΥ ΔΕΝ ΑΝΤΕΞΕ...ΒΙΑΖΟΤΑΝΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΓΓΕΛΑΚΙ!ΕΓΙΝΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΑΓΓΕΛΑΚΙ!ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑ ΝΑ ΤΗΝ ΚΡΑΤΗΣΩ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΜΟΥ.ΛΕΝΕ ΟΜΩΣ ΟΤΙ ΤΑ ΟΜΟΡΦΑ ΜΩΡΑ ΤΑ ΘΕΛΕΙ ΚΟΝΤΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΑΓΓΕΛΟΥΣ...ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ ΓΙΑ ΜΕΝΑ.ΕΥΧΟΜΑΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ 29 ΜΕΡΕΣ ΝΑ ΜΕ ΑΚΟΥΓΕ,ΝΑ ΕΝΙΩΘΕ ΟΤΙ ΤΗΣ ΧΑΙΔΕΥΑ ΤΟ ΧΕΡΑΚΙ,ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΘΗΚΕ ΠΟΣΟ ΠΟΛΥ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗΣΑ,ΠΟΣΟ ΤΗΝ ΑΓΑΠΑΩ Κ ΘΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΑΩ ΠΑΝΤΑ!!!

    ΕΥΧΟΜΑΙ ΣΕ ΟΛΕΣ ΣΑΣ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΚΟΥΡΑΓΙΟ,ΔΥΝΑΜΗ Κ ΠΙΣΤΗ!ΝΑ ΠΑΡΑΚΑΛΑΤΕ ΝΑ ΠΕΡΝΑΝΕ ΟΙ ΜΕΡΕΣ Κ ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΒΑΡΟΣ ΤΟ ΜΩΡΑΚΙ ΣΑΣ.Η ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΕΙ ΕΧΕΙ ΜΕΓΑΛΗ ΑΞΙΑ!

    ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ!ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΤΤΑ!ΜΟΝΟ ΥΓΕΙΑ...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    εγω γεννησα την κουκλαρα μου στην 35 εβδομαδα επειδη εσπασαν ξαφνικα τα νερα! εγω το ειχα καταλαβει οτι κατι δεν πηγαινε καλα γιατι το ιδιο μεσημερι ειχα πτωση του τραχηλικου βυσματος αλλα ο γιατρος μου που με εξετασε μου ειπε οτι δεν γενναω και οτι η πτωση τραχηλικου βυσματος μπορει να συμβει 2 εβδομαδες πριν τη γεννα:!:ναι καλα δεν ξερω τι ισχυει παντως 7 ωρα το απογευμα μου εσπασαν τα νερα και τρεχαμε για γεννα! ειχα φυσικα αγχωθει για το μωρο αλλα ολα καλα πηγαν ουτε οξυγονο χρειαστηκαμε ουτε εντατικη!! 1 μερα μονο θερμοκοιτιδα για παρακολουθηση και εχει γινει μια γυναικαρα ψηλη και κουκλα:cool:

    ξερω ειμαι ψωνιο!!!κουραγιο σε ολες τις μαμαδες και να ειστε δυνατες για τα μωρακια σας γιατι αυτα σιγουρα ειναι:!::!:


    έχω δύο δωράκια

    UDcLp3.png euQwp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγώ γέννησα στις 33 εβδομάδες και 5 ημέρες, λόγω ολιγάμνιου. Ξαφνικά, όταν έκλεινα τον 7ο, ανακαλύψαμε ότι είχαν λιγοστέψει τα αμνιακά υγρά και ο γυναικολόγος μου μου συνέστησε ακινησία. Έτσι κι έκανα. Δυστυχώς όμως, τα υγρά λιγόστευαν και η κοιλιά μου... μίκραινε... Έκανα ντόπλερ κάθε 3 ημέρες και τελικά δεν άντεξα άλλο αυτή την αγωνία και έκανα καισσαρική.

    Ο μικρός μπήκε στη ΜΕΝΝ για 13 ημέρες και 5 ημέρες στην απλή παρακολούθηση. Θα μπορούσαν να μας τον είχαν δώσει νωρίτερα αλλά στα ιδιωτικά μαιευτήρια τα κρατάνε παραπάνω από όσο χρειάζεται, από τη στιγμή που ξέρουν ότι τα ταμεία επιστρέφουν σχεδόν το 100% των εξόδων... Εμένα μου έλεγαν ότι άν τον πάρω σπίτι θα χάσει βάρος και θα τον γυρίσω πίσω... Στην αρχή μας είπαν ότι ανέβηκαν οι δείκτες της λοίμωξης, αλλά ευτυχώς δεν υπήρχε μικρόβιο στην καλλιέργεια. Τις τελευταίες μέρες μας είπαν ότι ξανάκανε ίκτερο (8!!!) και ότι ένα βράδυ έκανε εμετό.

    Μόλις τους είπαμε ότι θα τον πάρουμε με δική μας ευθύνη, την επόμενη μέρα μας έβγαλαν εξιτήριο. Από την ημέρα που τον φέραμε στο σπίτι έπαιρνε περίπου 150-200 γρ. ανά τριήμερο! Γεννήθηκε 2040 και 45 εκατοστά, έχασε 140 γρ και 18 ημέρες στην κλινική πήρε μόλις 240 γρ! 1,5 μήνα μετά το μωρό είναι σχεδόν 5 κιλά και κοντά 60 εκατοστά.

    Μάλιστα, φεύγοντας από την κλινική, έκανα αίτηση στα ιατρικα΄αρχεία να μου δώσουν έναν πλήρη φάκελο των εξετάσεων και των φαρμάκων που πήρε ο μπεμπης. Όταν πήρα τις εξετάσεις είδα ότι ο δείκτης λοίμωξης δεν ήταν καμία φορά υψηλός... μούφα δηλαδή, απλά μας καθυστερούσαν ...

    Προς θεού, δεν απορρίπτω τις ΜΕΝΝ, υπάρχουν παιδάκια που δεν θα είχαν επιβιώσει χωρίς αυτές, απλώς θίγω το θέμα των ιδιωτικών μαιευτηρίων και της οικονομικής εκμετάλλευσης. Και προσοχή στους γιατρούς σας παιδιά, να ξέρετε ότι οι γιατροί είναι οι μέτοχοι και αυτοί που στηρίζουν και στηρίζονται από τα ιδιωτικά μαιευτήρια...

    Το παιδί χρειάζεται και αγκαλιά για να μεγαλώσει, όχι ψυχρές μαίες... Να σημειώσω ότι όσες φορές πήγα στην απλή παρακολούθηση για να τον ταίσω, πολλά παιδάκια έκλαιγαν στα κουνάκια τους και καμία μαία δεν πήγαινε να τα παρηγορήσει... Ούτε εγώ θέλω να θυμάμαι τις μέρες που περάσαμε "χώρια", κι ας μην είχε προβλήματα υγείας το μωρό όπως αντιμετώπιζαν άλλοι γονείς.

    Εύχομαι σε όλα τα προωράκια να είναι υγιή και γρήγορα να "γυρίσουν" σπίτι τους και να χωθούν στην αγκαλιά των γονιών τους!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΜΑΝΟΥΛΕΣ!

    ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ Κ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑ...ΓΕΝΝΗΣΑ ΠΡΟΩΡΑ ΛΟΓΩ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ ΣΤΙΣ 26 1/2 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΤΗΝ ΜΠΕΜΠΟΥΛΑ ΜΟΥ 900gr.ΟΙ ΠΙΟ ΠΟΛΛΕΣ ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΝΤΑΤΙΚΗ ΝΕΟΓΝΩΝ...ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΗ ΑΙΜΟΡΑΓΙΑ,ΝΕΚΡΩΤΙΚΗ ΕΝΤΕΡΟΚΩΛΙΤΙΔΑ,ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ,ΑΝΤΙΒΙΩΣΕΙΣ...Κ ΤΟ ΑΠΟΚΟΡΥΦΩΜΑ??ΜΕΤΑ ΑΠΟ 29 ΜΕΡΕΣ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΜΠΕΙ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝΤΕΡΑΚΙ ΤΗΣ.4 ΩΡΕΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ.ΜΑΣ ΕΙΠΑ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΔΥΟ 24ΩΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ.ΤΑ ΔΥΟ 24ΩΡΑ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΠΕΡΑΣΑΝ...Η ΜΠΕΜΠΟΥΛΑ ΜΟΥ ΔΕΝ ΑΝΤΕΞΕ...ΒΙΑΖΟΤΑΝΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΓΓΕΛΑΚΙ!ΕΓΙΝΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΑΓΓΕΛΑΚΙ!ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑ ΝΑ ΤΗΝ ΚΡΑΤΗΣΩ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΜΟΥ.ΛΕΝΕ ΟΜΩΣ ΟΤΙ ΤΑ ΟΜΟΡΦΑ ΜΩΡΑ ΤΑ ΘΕΛΕΙ ΚΟΝΤΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΑΓΓΕΛΟΥΣ...ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ ΓΙΑ ΜΕΝΑ.ΕΥΧΟΜΑΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ 29 ΜΕΡΕΣ ΝΑ ΜΕ ΑΚΟΥΓΕ,ΝΑ ΕΝΙΩΘΕ ΟΤΙ ΤΗΣ ΧΑΙΔΕΥΑ ΤΟ ΧΕΡΑΚΙ,ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΘΗΚΕ ΠΟΣΟ ΠΟΛΥ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗΣΑ,ΠΟΣΟ ΤΗΝ ΑΓΑΠΑΩ Κ ΘΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΑΩ ΠΑΝΤΑ!!!

    ΕΥΧΟΜΑΙ ΣΕ ΟΛΕΣ ΣΑΣ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΚΟΥΡΑΓΙΟ,ΔΥΝΑΜΗ Κ ΠΙΣΤΗ!ΝΑ ΠΑΡΑΚΑΛΑΤΕ ΝΑ ΠΕΡΝΑΝΕ ΟΙ ΜΕΡΕΣ Κ ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΒΑΡΟΣ ΤΟ ΜΩΡΑΚΙ ΣΑΣ.Η ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΕΙ ΕΧΕΙ ΜΕΓΑΛΗ ΑΞΙΑ!

    ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ!ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΤΤΑ!ΜΟΝΟ ΥΓΕΙΑ...

    Psyxoula, συγκινήθηκα πα΄ρα πολύ από την ιστορία σου, γιατί μου θύμησε και την δική μου. Γέννησα και εγώ πρόωρα , 25 εβδομάδων και 5 ημερών, ένα αγοράκι 760gr και ένα κοριτσάκι 920gr., λόγω ρήξης μήτρας. Διασωληνωθήκανε και τα δύο, αλλά την μικρούλα μου την έχασα στις 11 ημέρες από πνευμονική αιμορραγία. Έχει περάσει ένας χρόνος από τότε (5 Ιανουαρίου 2008 την χάσαμε), αλλά δεν υπάρχει μέρα που να μην την σκεφτώ. Δεν πρόλαβα ούτε να την αγγίξω. Εχω βέβαια το αγοράκι μου, που παρόλο που οι γιατροί το είχανε ξεγραμμένο, (μείναμε 4μιση μήνες στην ΜΕΝΝ) είναι τώρα ένας παίδαρος 9 μηνών (διορθωμένη) χωρίς κανένα πρόβλημα. Ο Θεός και η Παναγία μας βοήθησαν. :-D:-D:-D

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγω γεννησα στις 34 εβδομαδες ενα αγορακι 2640Kg.

    Δεν μπηκαμε θερμοκοιτιδΑ παρα μονο για 3 ωρες.

    Ειχα συσπασεις και αιμορραγιες σε ολη την εγκυμ οσυνη και ετσι το ηξερα οτι θα γεννηθει προωρα και εκανα ενεσεις κορτιζονης.

     

    Σημερα 5μιση μηνων....

     

    Ευχομαι σε ολες τις εγκυουλες να γεννησουν το λιγοτερο στην 38η εβδομαδα. Ειναι πολυ αγχωτικη η κατασταση της προωροτητας..ειδικα αν το ξερεις κιολας οτι θα γεννηθει προωρα.

     

    Και σε ολες τις μανουλες με προωρα στην θερμοκοιτιδα γρηγορα να τα παρουν σπιτι και στην αγκαλια τους.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γέννησα πριν από ένα περίπου χρόνο με καισαρική τομή κυριολεκτικά στο σημείο μηδέν. Το αγγελούδι μου γεννήθηκε 30 εβδομάδων. Μόλις 960 γραμμάρια και πολύ ταλαιπωρημένο καθώς δεν τρεφόταν κανονικά την τελευταία εβδομάδα πριν γεννηθεί. Η μήτρα μου είχε αδειάσει από αμνιακά υγρά και το doppler έδειξε ότι υπήρχαν ελάχιστα γύρω από το κεφαλάκι του. Μείναμε 70 ημέρες στην εντατική του Μητέρα. Πρέπει να σας πω ότι ο μικρός μου αν και διασωληνώθηκε αμέσως, δεν αντιμετώπισε ευτυχώς κανένα πρόβλημα, ενώ πάλι με τη βοήθεια του Θεού δεν παρουσίασε καμία ενδονοσοκομειακή λοίμωξη, φαινόμενο πολύ συχνό, καθόλη τη διάρκεια της παραμονής μας στην εντατική.

    Πήρε με αρκετό κόπο το βάρος, που χρειαζόταν και όταν πλέον έφτασε τα 2 κιλά καταφέραμε να τον πάρουμε σπίτι.

    Τώρα, που τα ξανασκέφτομαι όλα το μοναδικό μας πρόβλημα ήταν ότι δεν παίρναμε γρήγορα βάρος και τρεφόμασταν για αρκετό καιρό με σωληνάκι.

    Τώρα ο άντρας της ζωής μου είναι 11μιση μηνών ημερολογιακά και ζυγίζει ήδη 10 κιλά. Το δε ύψος του είναι 77 εκατοστά και πάνω από όλα είναι υγιέστατος και πανέξυπνος!

    Περάσαμε δύσκολα και τα καταφέραμε. Βγήκαμε νικητές!!!

    Να σκέφτεστε θετικά ακόμη και όταν τα πράγματα γίνονται πραγματικά δύσκολα και να ξέρετε ότι οι μαμάδες πρόωρων μωρών κρατούν στα χέρια τους τους μεγαλύτερους μικρούς ήρωες της ζωής!!! Παιδιά, που έχουν μάθει να παλεύουν για τη ζωή τους και την επιβίωση τους από την στιγμή ακόμη, που βρίσκονταν στην κοιλιά μας... Πραγματικούς survivors που δεν θα χαθούν ποτέ... γιατί αυτά ξέρουν πόσο σημαντικό είναι να μπορείς να κρατηθείς στη ζωή... Α! και τα χάδια μας όσο αυτά είναι στη θερμοκοιτίδα τα καταλαβαίνουν... νιώθουν τη μανούλα και τον μπαμπά....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλημέρα και από εμένα. Γέννησα πριν απο 1 εβδομάδα 2 κοριτσάκια 32 εβδομάδων και 4 ημερών. 1700 και 1670 γρ. αντίστοιχα, μπήκαν και οι 2 στην εντατική στο "μητέρα" και προς το παρόν είναι σταθερά, σιτίζονται ακόμη από σωληνάκι, αλλά τους πηγαίνω γαλατάκι για όταν αρχίσουν να τρώνε. Το μαρτύριο ξεκίνησε το Σάββατο, που μαζί με το εξιτήριο μου, μας ανακοίνωσαν ότι λόγω έλλειψης θερμοκοιτίδων θα έπρεπε να μεταφερθεί με το εκαβ στη ΜΕΝ στο Αττικό το ένα εκ των 2!!! Το φαντάζεστε το σοκ! Μα να τις χωρίσουν? Ας τις μετέφεραν και τις 2 τουλάχιστον να μπορώ να τις βλέπω ταυτόχρονα....Τώρα είμαστε όλη μέρα στους δρόμους (Αττικό-μητέρα, Μητέρα-Αττικό), είμαι και αρκετά ταλαιπωρημένη από την καισαρική, προσπαθώ να βγάζω και το γάλα....αλλά το μόνο που σκέφτομαι είναι ότι πρέπει να είμαι δυνατή και ότι θα πάνε όλα καλά. Εύχομαι να πάρουμε όλες τα μωράκια μας σύντομα στο σπίτι και να είναι δυνατά και υγιή!


    032e2ce7b2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    καλημερα! γεννησα κ εγω στις 33εβδ. δυο κοριτσακια 1680γρ. κ 1890γρ. λογω προεκλαμψιας... καθισαμε 25 μερες η μια κ 30 η αλλη στην Μενν του Μητερα. ευτυχως ηταν μονο για το βαρος. απο οξυγονο ειμασταν καλα, ειχα προλαβει να κανω τις κορτιζονες... δεν θα ξεχασω ποτε αυτες τις ημερες κ ιδιως την ημερα που γυρισαμε σπιτι απο το μαιευτηριο χωρις τις μικρες! βεβαια τωρα τις εχουμε μαζι μας, ειμαστε ηδη 45 ημερων κ παχαινουμε με ταχυτατους ρυθμους:P:p:p!


    t7XLp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    maroulizou mou,sou euxomai o giokas sou na einai panta geros k dunatos!!

    oso gia thn koroula sou lupamai polu...mporei ekei psila na kanei parea me thn mpempoula mou...einai polu adiko gia auta ta plasmatakia.omws dustuxws etsi einai i zwi.kapoios apo kei panw mas dokimazei,8elei na dei poso pono antexoume.ti na pw!!!

    euxomai mono autes oi MENN na adeiasoun!na min exoun oute ena mwraki mesa...na vriskontai ola stin agkalia tis manoulas tous giati ekei anikoun...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Καλημέρα και από εμένα. Γέννησα πριν απο 1 εβδομάδα 2 κοριτσάκια 32 εβδομάδων και 4 ημερών. 1700 και 1670 γρ. αντίστοιχα, μπήκαν και οι 2 στην εντατική στο "μητέρα" και προς το παρόν είναι σταθερά, σιτίζονται ακόμη από σωληνάκι, αλλά τους πηγαίνω γαλατάκι για όταν αρχίσουν να τρώνε. Το μαρτύριο ξεκίνησε το Σάββατο, που μαζί με το εξιτήριο μου, μας ανακοίνωσαν ότι λόγω έλλειψης θερμοκοιτίδων θα έπρεπε να μεταφερθεί με το εκαβ στη ΜΕΝ στο Αττικό το ένα εκ των 2!!! Το φαντάζεστε το σοκ! Μα να τις χωρίσουν? Ας τις μετέφεραν και τις 2 τουλάχιστον να μπορώ να τις βλέπω ταυτόχρονα....Τώρα είμαστε όλη μέρα στους δρόμους (Αττικό-μητέρα, Μητέρα-Αττικό), είμαι και αρκετά ταλαιπωρημένη από την καισαρική, προσπαθώ να βγάζω και το γάλα....αλλά το μόνο που σκέφτομαι είναι ότι πρέπει να είμαι δυνατή και ότι θα πάνε όλα καλά. Εύχομαι να πάρουμε όλες τα μωράκια μας σύντομα στο σπίτι και να είναι δυνατά και υγιή!

     

    Καλημέρα και απο εμένα!!!!

    Καταρχάς να ευχηθώ να πατε γρήγορα στο σπίτι σας μιάς και με το βάρος που έχουν τα μικρα νόίζω ότι είστε πολύ κοντα!!!!

    Για την σίτιση που λες, εμένα ο μικρός-παρότι πολύ μικρότερος απο τα δικα σου, μόλις 890 γρ γέννηση-σίτίστηκε με το γάλα μου απο την 3η κιόλας ημέρα!!!5μλ΄την μιά μέρα, 7μλ την επόμενη κτλ!!!Γιάτι δεν ζητάς να δίνουν το γάλα σου απο τώρα στα μικρα?Υπάρχει κάποιο πρόβλημα?

     

    Φιλια και αν χρειαστείς βοήθεια, είμαστε όλες οι προωρομαμάδες εδω!!!


    z4X6p2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γέννησα ακριβώς στις 36 εβδομάδες τις δίδυμες κόρες μου.

    Η πρώτη γεννήθηκε 1,600 κιλά και έμεινε στην ΜΕΝΝ 3 εβδομάδες.

    Την πήρα 2,040.

    Η δεύτερη γεννήθηκε 2,550 κιλά και δεν χρειάστηκε καθόλου ΜΕΝΝ.

    Σήμερα είναι 2,5 χρονών και είναι όλη μου η ζωή!!!:)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Καλημέρα και από εμένα. Γέννησα πριν απο 1 εβδομάδα 2 κοριτσάκια 32 εβδομάδων και 4 ημερών. 1700 και 1670 γρ. αντίστοιχα, μπήκαν και οι 2 στην εντατική στο "μητέρα" και προς το παρόν είναι σταθερά, σιτίζονται ακόμη από σωληνάκι, αλλά τους πηγαίνω γαλατάκι για όταν αρχίσουν να τρώνε. Το μαρτύριο ξεκίνησε το Σάββατο, που μαζί με το εξιτήριο μου, μας ανακοίνωσαν ότι λόγω έλλειψης θερμοκοιτίδων θα έπρεπε να μεταφερθεί με το εκαβ στη ΜΕΝ στο Αττικό το ένα εκ των 2!!! Το φαντάζεστε το σοκ! Μα να τις χωρίσουν? Ας τις μετέφεραν και τις 2 τουλάχιστον να μπορώ να τις βλέπω ταυτόχρονα....Τώρα είμαστε όλη μέρα στους δρόμους (Αττικό-μητέρα, Μητέρα-Αττικό), είμαι και αρκετά ταλαιπωρημένη από την καισαρική, προσπαθώ να βγάζω και το γάλα....αλλά το μόνο που σκέφτομαι είναι ότι πρέπει να είμαι δυνατή και ότι θα πάνε όλα καλά. Εύχομαι να πάρουμε όλες τα μωράκια μας σύντομα στο σπίτι και να είναι δυνατά και υγιή!

     

    Αχ καλή μου, πολύ δύσκολα πράγματι, σε καταλαβαίνω. Το να τρέχω σε ενα παιδάκι 2 φορές την ημέρα, χώρια το γάλα που έπρεπε να βγάλω ήταν δύσκολο, όχι σε δυο μέρη....

    Κουράγιο και δύναμη σου εύχομαι και να πάρεις σύντομα τα μωράκια σου.

    Παρεπιπτόντως να σου ζήσουν κιόλας.


    932708c9ku0fnaz0.gif

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ΓΕΝΝΗΣΑ ΠΡΙΝ 1 ΧΡΟΝΟ ΤΑ ΔΙΔΥΜΑΚΙΑ ΜΟΥ ΣΤΙΣ 34W K 5D ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΒΑΡΟΥΣ ΤΟΥΣ..Η ΜΗΤΡΑ ΜΟΥ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕ ΑΛΛΟ,ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΝ 2500 ΤΟ ΚΑΘΕΝΑ ΤΟΝ ΑΓΓΕΛΑΚΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΚΡΑΤΗΣΑΝ 5 ΜΕΡΕΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ Κ ΤΗΝ ΒΙΚΤΩΡΙΑ ΜΟΥ 22 ΜΕΡΕΣ ΘΕΡΜΟΚΟΙΤΙΔΑ ΓΙΑΤΙ ΚΟΛΛΗΣΕ ΕΝΔΟΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΗ ΛΟΙΜΩΞΗ...ΝΑ ΣΗΜΕΙΩΣΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΒΟΗΘΕΙΑ ΑΠΟ ΠΟΥΘΕΝΑ Κ ΟΤΑΝ ΕΦΕΡΑ ΤΟΝ ΜΙΚΡΟ ΣΠΙΤΙ ΕΤΡΕΧΑ...ΝΑ ΤΟΝ ΦΡΟΝΤΙΣΩ ΝΑΤΟΝ ΤΑΙΣΩ ΝΑ ΒΓΑΛΩ ΓΑΛΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΙΚΡΗ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ Κ ΝΑ ΦΡΟΝΤΙΣΩ Κ ΤΟ ΣΠΙΤΙ...(ΟΣΑ ΒΛΕΠΕΙ Η ΠΕΘΕΡΑ ΦΥΣΙΚΑ).ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΩ ΝΑ ΤΗΝ ΒΛΕΠΩ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑ...ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΠΟΥ ΝΑ ΑΦΗΣΩ ΤΟΝ ΜΙΚΡΟ Κ ΠΟΝΟΥΣΑ ΦΡΙΧΤΑ ΣΤΗΝ ΤΟΜΗ ΓΙΑΤΙ ΕΙΧΑ ΑΚΟΜΑ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΚΟΙΛΙΑ,ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΗΓΑΙΝΕ ΤΟ ΓΑΛΑ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ...ΠΗΓΑ ΝΑ ΤΗΝ ΔΩ 2 ΦΟΡΕΣ ΑΦΟΥ ΕΙΧΑ ΒΓΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ,ΕΒΛΕΠΑ ΜΟΝΟ ΦΩΤΟ ΤΗΣ ΠΟΥ ΤΡΑΒΑΓΕ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ,ΤΗΝ 3 ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΠΗΓΑ ΤΗΝ ΠΗΡΑ ΣΠΙΤΙ.ΠΕΡΥΣΙ ΚΑΘ.ΔΕΥΤΕΡΑ....!ΟΛΑ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΑΣΧΗΜΟ ΟΝΕΙΡΟ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ!ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΗ ΛΟΙΜΩΞΗ ΠΗΓΑ ΤΟΝ ΦΑΚΕΛΟ ΤΗΣ ΜΙΚΡΗΣ ΜΟΥ ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΓΙΑΤΡΟ Κ ΕΥΤΥΧΩΣ ΓΙΑΥΤΟΥΣ Η ΛΟΙΜΩΞΗ ΗΤΑΝ ΥΠΑΡΚΤΗ....!ΜΗΝ ΦΟΒΑΣΤΕ ΤΑ ΠΡΟΩΡΑΚΙΑ.....ΕΙΝΑΙ ΜΑΧΗΤΕΣ............


     

     

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Κορίτσια καλήμέρα. Εγώ γέννησα την μικρή μου στις 5/11/09. Μόλις μπήκα στην 36η εβδομάδα ακρίβώς. Είχα συπάσεις τοκετού στην 33η εβδομάδα τις οποίες ευτυχώς προλάβαμε και αποτρέψαμε τον τοκετό με ενδοφλέβιο prepar, ξάπλα στο πλάι για ένα μήνα και χάπια. Η γιατρός δεν με άφηνε να σηκωθώ ούτε για το μπάνιο (τελικά μου επέτρεπε γιατί ήταν ακριβώς δίπλα στο κρεβάτι). Ακόμα και ξάπλα που ήμουν ενιωθα την κοιλιά μου να πετρώνει και να σφίγγει όλη μέρα και πονούσα τ'όσο που δεν μπορούσα να περπατήσω.. Τελικά η μικρή κρατήθηκε και γεννηθηκε την 1η μέρα του 9ου μήνα με βάρος 2650 και ύψος 51 πόντους. Η μήτρα μου δεν άντεχε άλλο. Γέννησα φ υσικά με καισαρική κ όταν με ράβανε άκουγα που έλεγαν οτι η μήτρα από τις συσπάσεις είχε λεπτύνει τόσο πολύ που ήταν έτοιμη να σπάσει και ο πλακούντας τόσο γερασμένος σαν 40 εβδομάδων...Ήταν μου είπαν αρκετά ψηλούλα για την ηλικία της γιαυτό και πονούσα τόσο. Τώρα γίναμε 3 μηνών με βάρος 5250 και ΄υψος 62 πόντοι. όλα μια χαρά

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γέννησα το πρώτο μου παιδάκι στις 33 εβδομάδες λόγω υδράμνιου και πολλές συσπάσεις . Το πρόβλημα παρουσιάστηκε στην 31 η εβδομάδα όταν πήγα για τον καθιερωμένο έλεγχο . Έμεινα στο νοσοκομείο με φάρμακα και έτσι κατάφερα να κερδίσω 2 (πολύτιμες) βδομάδες . Γέννησα με ΚΤ το μικρούλι μου 2580 και παρέμεινε στη ΜΕΝ τουΕλενα για 8 ημέρες - ήταν μεγαλούτσικος για την ηλικία κύησης και αυτό τον βοήθησε σημαντικά - βεβαια είχα προλάβει να πάρω και κορτιζόνη .

    Τώρα βρίσκομαι στη 33η εβδομάδα της 2ης εγκυμοσύνης μου και έχω πάλι το ίδιο πρόβλημα αλλά όχι σε ακραίο βαθμο , ελπίζω να καταφέρω να κερδίσω περισσότερο χρόνο αυτή τη φορά για τη η ιδέα και μόνο τη ΜΕΝ ΜΕ ΤΡΕΛΑΙΝΕΙ !!!


    Οι δυο ερωτες της ζωής μου :

    :DΔΗΜΗΤΡΑΚΗΣ 12-08-08 :DΣΤΕΛΙΟΣ 05-03-10

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ημουν από τις τυχερές και το μωράκι μου δεν τραλαιπωρήθηκε πολύ και όλα πήγαν κατευχήν όμως ακόμα και αυτές οι 8 ημέρες μου φάνηκαν Γολγοθάς , δε θα τις ξεχάσω ποτέ . Εύχομαι σε όλες καλή δύναμη και κουράγιο και να γυρίζουν σπίτι τους με τα μωράκια τους !


    Οι δυο ερωτες της ζωής μου :

    :DΔΗΜΗΤΡΑΚΗΣ 12-08-08 :DΣΤΕΛΙΟΣ 05-03-10

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλημέρα κορίτσια,

    Θα ήθελα να καταθέσω κι'εγώ τη δική μου εμπειρία. Γέννησα με καισαρική στις 3/11/08 όταν μου έσπασαν τα νερά στην 35η εβδομάδα. Ο μπέμπης μου γεννήθηκε 2770 kG, και μπήκε αμέσως θερμοκοιτίδα λόγω κάποιας ταχύπνοιας που παρουσίασε, οξυγόνο δε χρειάστηκε. Έκατσα μία εβδομάδα στο μαιευτήριο γιατί τον κράτησαν δύο μέρες σε θερμοκοιτίδα και τις υπόλοιπες μέρες στην απλή ΜΕΝ, λόγω παλινδρόμησης και οίκτερου. Εξαίτίας προηγούμενου ενδομήτριου θανάτου που είχα τρόμαξα πάρα πολύ, και η εικόνα του μικρού με τα καλώδια μου φαινόταν τραγική!

    Μέτα από αυτή τη περιπέτεια μου περνάει από το μυαλό μήπως υπάρχει σε ορισμένες περιπτώσεις και θέμα εκμετάλλευσης, μου είπαν ότι εφόσον μένω Αθήνα θα μπορώ να πηγαινοέργομαι να το βλέπω το μωρό στο μαιευτήριο όπου το κράταγαν πια μόνο για το οίκτερο. Τους εξήγησα ότι έφυγα μία φορά χωρίς μωρό από το μαιευτήριο δεν υπήρχε περίπτωση να φύγω και δεύτερη φορά έτσι. Και τότε ως εκ θαύματος το μωρό μου έγινε καλά και την επόμενη μέρα το πρωϊ μας έδωσαν εξιτήριο.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλημέρα και απο εμένα. Τα διδυμάκια μου γεννήθηκαν στις 34 εβδομάδες, 2120γρ η πρώτη και 1970γρ η δεύτερη. Εμειναν στην θερμοκοιτίδα 8 μέρες η μια και 10 μέρες η αλλη. Το θετικό ήταν ότι τις πηρα μια μια και ήταν πιο ευκολη η προσαρμογη στο σπιτι. Το αρνητικό ήταν ότι όταν πήραμε την πρώτη, νιώθαμε σαν να αφήναμε μόνη της την άλλη. Ευτυχώς γρήγορα πηραν βάρος και είναι δυο γαλανομάτες κούκλες, τωρα πια 3 ετών. Είναι όλη μου η ζωή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γέννησα κ εγώ πρόωρα την Ξανθούλα-Παναγιώτα στις 10/04/2008 στο Ιπποκράτειο Θεσ/νικης λόγω προεκλαμψίας. Η μικρή γεννήθηκε 650γρ, στις 28 εβδομάδες.Μείναμε στο νοσοκομείο 74 ημέρες με πολύ άγχος κ αγωνία. Τελικά στις 17/7/08 την πήρα σπίτι 1990γρ κ από τότε ούτε απο έξω θέλω να περάσω απο το νοσοκομείο.Δόξα το θεό όλα πηγαίνουν καλά κ τώρα τίποτα δεν μας θυμίζει εκέινες τις μέρες εκτός από ένα μικρό κομματάκι που λείπει στο πάνω μέρος του αυτιου, από λάθος μιάς νοσοκόμας που τράβηξε απότομα το τσιρότο που κρατούσε το σωληνάκι στο στόμα της μικρής. Δεν με νοιάζει όμως είναι κάτι που με την βοήθεια της επιστήμης φτιάχνεται μιάς κ δεν θέλω τίποτα να μας θυμίζει όσα περάσαμε.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Γέννησα κ εγώ πρόωρα την Ξανθούλα-Παναγιώτα στις 10/04/2008 στο Ιπποκράτειο Θεσ/νικης λόγω προεκλαμψίας. Η μικρή γεννήθηκε 650γρ, στις 28 εβδομάδες.Μείναμε στο νοσοκομείο 74 ημέρες με πολύ άγχος κ αγωνία. Τελικά στις 17/7/08 την πήρα σπίτι 1990γρ κ από τότε ούτε απο έξω θέλω να περάσω απο το νοσοκομείο.Δόξα το θεό όλα πηγαίνουν καλά κ τώρα τίποτα δεν μας θυμίζει εκέινες τις μέρες εκτός από ένα μικρό κομματάκι που λείπει στο πάνω μέρος του αυτιου, από λάθος μιάς νοσοκόμας που τράβηξε απότομα το τσιρότο που κρατούσε το σωληνάκι στο στόμα της μικρής. Δεν με νοιάζει όμως είναι κάτι που με την βοήθεια της επιστήμης φτιάχνεται μιάς κ δεν θέλω τίποτα να μας θυμίζει όσα περάσαμε.

     

    Μπράβο καλή μου. Πολύ χαίρομαι :) :)


    932708c9ku0fnaz0.gif

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ΓΕΙΑ ΣΑΣ Κ ΑΠΟ ΜΕΝΑ! ΕΙΜΑΙ Κ ΕΓΩ *ΠΡΟΩΡΗ ΜΑΝΟΥΛΑ* ΟΠΩΣ ΜΟΥ ΕΙΠΕ Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΤΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΜΑΣ ΠΡΟΩΡΑ ΑΛΛΑ Κ ΕΜΕΙΣ!

    ΓΕΝΝΗΣΑ 27/12/09 ΣΤΗΝ 32Η ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΕΝΑ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ 1870ΓΡ ΜΕ ΚΤ ΛΟΓΩ ΣΥΣΠΑΣΕΩΝ. ΑΠΟ ΤΗΝ 30Η ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΗΜΟΥΝ ΣΤΗΝ ΚΛΙΝΙΚΗ ΣΕ ΠΛΗΡΗ ΑΚΙΝΗΣΙΑ Κ ΕΤΣΙ ΤΟ ΜΩΡΟ ΜΟΥ ΚΕΡΔΙΣΕ ΑΛΛΕΣ 2 ΕΒΔΜΑΔΕΣ ΣΤΗΝ ΚΟΙΛΙΑ!!! ΕΜΕΙΝΕ 20 ΜΕΡΕΣ ΣΤΗΝ ΜΕΝ ΣΤΟ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΘΕΣΣ/ΝΙΚΗΣ ΟΠΟΥ ΚΟΛΛΗΣΕ ΛΟΙΜΩΞΗ ΕΚΕΙ ΜΕΣΑ...ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ Κ ΠΑΙΡΝΕΙ ΒΑΡΟΣ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΑΝ ΚΑΙ ΑΚΟΜΗ ΤΡΩΕΙ ΛΙΓΟ.ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΞΕΧΑΣΩ ΑΚΟΜΗ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠ ΟΣΑ ΕΓΙΝΑΝ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΦΟΒΑΜΑΙ ΠΩΣ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΑΛΛΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΜΗΝ ΤΥΧΟΝ Κ ΣΥΜΒΟΥΝ ΤΑ ΙΔΙΑ Η΄ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ. ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΜΑΝΟΥΛΑ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙ ΑΝ ΣΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ ΤΗΣ ΠΗΓΑΝ ΟΛΑ ΚΑΛΑ?

    ΕΥΧΟΜΑΙ ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΝΑ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ Κ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΜΑΣ ΜΕ ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ ΑΓΑΠΗ!!! ΕΥΤΥΧΩΣ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΘΑ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΤΙΠΟΤΑ!


    i55Ip3?r=1285530151

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΜΑΝΟΥΛΕΣ!

    ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ Κ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑ...ΓΕΝΝΗΣΑ ΠΡΟΩΡΑ ΛΟΓΩ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ ΣΤΙΣ 26 1/2 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΤΗΝ ΜΠΕΜΠΟΥΛΑ ΜΟΥ 900gr.ΟΙ ΠΙΟ ΠΟΛΛΕΣ ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΝΤΑΤΙΚΗ ΝΕΟΓΝΩΝ...ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΗ ΑΙΜΟΡΑΓΙΑ,ΝΕΚΡΩΤΙΚΗ ΕΝΤΕΡΟΚΩΛΙΤΙΔΑ,ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ,ΑΝΤΙΒΙΩΣΕΙΣ...Κ ΤΟ ΑΠΟΚΟΡΥΦΩΜΑ??ΜΕΤΑ ΑΠΟ 29 ΜΕΡΕΣ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΜΠΕΙ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝΤΕΡΑΚΙ ΤΗΣ.4 ΩΡΕΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ.ΜΑΣ ΕΙΠΑ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΔΥΟ 24ΩΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ.ΤΑ ΔΥΟ 24ΩΡΑ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΠΕΡΑΣΑΝ...Η ΜΠΕΜΠΟΥΛΑ ΜΟΥ ΔΕΝ ΑΝΤΕΞΕ...ΒΙΑΖΟΤΑΝΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΓΓΕΛΑΚΙ!ΕΓΙΝΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΑΓΓΕΛΑΚΙ!ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑ ΝΑ ΤΗΝ ΚΡΑΤΗΣΩ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΜΟΥ.ΛΕΝΕ ΟΜΩΣ ΟΤΙ ΤΑ ΟΜΟΡΦΑ ΜΩΡΑ ΤΑ ΘΕΛΕΙ ΚΟΝΤΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΑΓΓΕΛΟΥΣ...ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ ΓΙΑ ΜΕΝΑ.ΕΥΧΟΜΑΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ 29 ΜΕΡΕΣ ΝΑ ΜΕ ΑΚΟΥΓΕ,ΝΑ ΕΝΙΩΘΕ ΟΤΙ ΤΗΣ ΧΑΙΔΕΥΑ ΤΟ ΧΕΡΑΚΙ,ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΘΗΚΕ ΠΟΣΟ ΠΟΛΥ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗΣΑ,ΠΟΣΟ ΤΗΝ ΑΓΑΠΑΩ Κ ΘΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΑΩ ΠΑΝΤΑ!!!

    ΕΥΧΟΜΑΙ ΣΕ ΟΛΕΣ ΣΑΣ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΚΟΥΡΑΓΙΟ,ΔΥΝΑΜΗ Κ ΠΙΣΤΗ!ΝΑ ΠΑΡΑΚΑΛΑΤΕ ΝΑ ΠΕΡΝΑΝΕ ΟΙ ΜΕΡΕΣ Κ ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΒΑΡΟΣ ΤΟ ΜΩΡΑΚΙ ΣΑΣ.Η ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΕΙ ΕΧΕΙ ΜΕΓΑΛΗ ΑΞΙΑ!

    ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ!ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΤΤΑ!ΜΟΝΟ ΥΓΕΙΑ...

     

    PSYXOULA.... ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ ΠΩΣ ΤΟ ΜΩΡΑΚΙ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΟ ΑΓΓΕΛΟΥΔΙ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ. ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΠΩΣ ΣΕ ΕΝΙΩΘΕ Κ ΠΗΡΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΠΟΥ ΤΗΣ ΕΔΩΣΕΣ Κ ΤΗΣ ΔΙΝΕΙΣ ΑΚΟΜΗ.ΤΟ ΑΓΓΕΛΟΥΔΙ ΣΟΥ ΟΜΩΣ ΘΑ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΒΛΕΠΕΙ ΤΗ ΜΑΝΟΥΛΑ ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ!

    ΓΡΗΓΟΡΑ ΣΟΥ ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΦΕΡΕΙΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΑΓΓΕΛΟΥΔΙ ΠΟΥ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΜΑΖΙ ΣΟΥ.


    i55Ip3?r=1285530151

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα