mama

Πώς απευθύνεστε στα πεθερικά σας?

    Recommended Posts

    Κύριε & κυρία, αν & η πεθερά μου έχει εκφράσει την επιθυμία να την αποκαλώ "μαμά" γιατί δεν έχει κόρες. Της είπα όμως πως αυτό δεν παίζει γιατί ο τίτλος αυτός ανήκει στη μαμά μου. Της κόπηκε ο βήχας, από τότε είμαστε στο "κυρία Μαίρη, θα φτιάξετε γάλα του μωρού? Σας ευχαριστώ!"

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Μάλλον το τελευταίο....

    Καταστάσεις τραγελαφικές !!!

    Ελπίζω όταν θα έρθει η ώρα να μπορώ να τους λέω γιαγιά & παππού με το πρόσχημα του εγγονού !!!!!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    γνωρίζω την πεθερά μου απο 17,5 χρονών.Τωρα είμαι περίπου αλλα τόσα.Κοινώς την΄ξέ ρω την μισή ζωή μου.Αν και οι νοοτροπίες μας διαφέρουν δεν δυσκολεύτηκα ποτέ να την πω μαμα ίσως γιατί πάντα αυτό το "μαμά" το εννοώ σαν μαμά του άντρα μου.Επίσης μου αρέσει που και εκείνος αποκαλεί τους δικούς μου γονείς μαμά και μπαμπα.Σίγουρα δεν θα μπορούσα να αποκαλέσω τον πεθερό μου μπαμπά ο οποίος απέχει σταθερά από τις ζωές μας λόγω διαζυγίου κ.λ.π. Πιστεύω ότι ολα είναι θέμα "touch".Aν δεν σου βγαίνει , αστα να πάνε.Αν σου βγαίνει πάλι ολα καλά.Νο προβλεμ...


    ------------------------------------------------------

    Να γυρίζεις σπίτι το σούρουπο με ευγνωμοσύνη στην καρδιά.Και ύστερα να κοιμάσαι με μια προσευχή για την αγάπη που έχεις στην καρδιά σου και μ' έναν ύμνο δοξαστικό στα χείλη σου.

    (ΧΑΛΙΛ ΓΚΙΜΠΡΑΝ)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κυρ...τάδε και Κυρά...τάδε!!

    Δε μου βγήκε τίποτε άλλο από την πρώτη στιγμή που τους γνώρισα!

    Τότε έφηβη και μέσα απλά σε μιά σχέση... τώρα αν και ολόκληρη γυναίκα παντρεμένη με τον γιό τους... δεν έχει αλλάξει κάτι!

    Η πεθερά μου, θα ήθελε πολύ να τη φωνάξω μαμά (μου το έχει πει) αλλά δεν παίζει το ενδεχόμενο! μάνα είναι μόνο μία και αυτή είναι η δική μου μανούλα!

    (δεν ξεχνώ τη μαμά μου, που φώναζε μαμά την πεθερά της και πόσο της στοίχιζε αυτή προσφώνηση όταν χάσαμε τη γιαγιά μου ( τη μαμά της)....)

    Τελευταία μου ζήτησαν να τους φωνάζω τουλάχιστον με τα μικρά τους, αλλά η δύναμη της συνήθειας δεν ξεπερνιέται!!

     

    Ο άντρας μου τους δικούς μου τους φωνάζει εξ' αρχής με τα μικρά τους γιατί έχουν και αρκετά κοντινές ηλικίες! (είναι μικροί οι γονείς μου! δεν είναι μεγάλος ο άντρας μου!!!!! :lol::lol::lol::lol::lol: )


    .....και που λες ο Πινόκιο... τάνει μαμάααααααααααααα!!!! :lol:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Στην αρχή την έλεγα κυρία Θεοδώρα...μετά "μητέρα" κάποια στιγμή με πρόσβαλλε(οτι έφταιγα εγώ που δεν περπατούσε, όταν ήταν 10 μηνών)...δεεεεεεεεεεεεεεεν της είπα τίποτα..απο εκείνη την ημέρα την λέω Θεοδώρα ή γιαγιάαααααα. :cool:


    Χρήστο γιέ μου είσαι αυτός που με κρατά στην ζωή28895neov1jnyq0.gif

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    πλεον εχω μονο πεθερα,δεν την φωναζω με καποιο ονομα,απλα της λεω τι θελω.Αν ειναι μακρια φωναζω π.χ. ''ερχεσαι λιγο;'' Κι οσο ζουσε ο πεθερος μου και σ'αυτον το ιδιο εκανα.Στον ενικο της μιλαω,ισως τους μιλουσα στον πληθυντικο πριν αρραβωνιαστουμε,δε θυμαμαι πια!! κι ο αντρας μου το ιδιο σε σχεση με τους γονεις μου.Καποια στιγμη ομως στην αρχη που αρραβωνιαστηκαμε,η πεθερα μου ειχε κανει παραπονο στη μαμα μου πως δεν τους φωναζω ''μαμα'' και ''μπαμπα''.Μα,στη μανα μου βρηκε να πει το παραπονο;οταν μου το μετεφερε,απλως το αγνοησα.Νομιζω για να τους αποκαλεσεις μαμα και μπαμπα πρεπει να σου βγαινει αυθορμητα,με το ζορι δε γινεται

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Από την αρχή και εγώ στον πληθυντικό τους μιλούσα και τους μιλάω ακόμα.Δεν ξέρω βρε παιδί μου αλλά το "μαμά" και "μπαμπά" δεν μου βγαίνει να το πω για κανέναν από τους δύο,πόσο μάλλον για την πεθερά μου.

    Και χωρίς ονόματα μόνο τους απευθύνομαι στον πληθυντικό.Κάτι σαν εεεεεε,ψιτ μου βγαίνει και εμένα να πω μόνο που δεν το λέω.Γιατί όταν θέλω να πω κάτι πάντα βρίσκουν κάτι άλλο να πουν έτσι απλά για να μιλήσουν πάνω από εμένα και εγώ να μην ακουστώ.

    Μόνο όταν θέλουν να μάθουν τι κάνουν τα παιδιά,ή να κουτσομπολέψουν κάποιον της οικογένειας μου με παρακολουθούν με αγωνία.Αλλά δυστυχώς δεν σταυρώνουν κουβέντα.Εκεί απογοητεύονται(θυμώνουν)και αλλάζουν γραμμή πλεύσεως.

    Δεν θα την ξεχάσω την πεθερά μου όταν γέννησα τη Νεφέλη που ήρθε ένα βράδυ στο νοσοκομείο τάχα μου να βοηθήσει γιατί το μωρό το είχα δίπλα μου συνέχεια και κοιμήθηκε στις πολυθρόνες ενώ εγώ έμεινα ξάγρυπνη.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    εμενα η πεθερα μου πριν παντρευτω απαιτησε να την φωναζω μαμα(μπροστα στον αντρα μου,)τις ειπα οτι μαμα κ μπαμπα εχω κ δεν προκειτε να το ακουσουν ποτε απο μενα αυτο(συμφωνησε κ αντρας μου) κ τωρα τους φωναζω πεθερα κ πεθερο στον ενικο.


    Ο υιός μου:20/03/08 H κόρη μου:17/12/09

    Μωράκι μου σε περιμένουμε...25/09/2012

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Αν και οι νοοτροπίες μας διαφέρουν δεν δυσκολεύτηκα ποτέ να την πω μαμα ίσως γιατί πάντα αυτό το "μαμά" το εννοώ σαν μαμά του άντρα μου. Επίσης μου αρέσει που και εκείνος αποκαλεί τους δικούς μου γονείς μαμά και μπαμπα.

     

    Συμφωνώ απόλυτα, κι εγώ μαμά την αποκαλώ (πεθερό δεν έχω γνωρίσει) και χαίρομαι πολύ που ο άντρας μου κάνει το ίδιο με τους δικούς μου. Οι σχέσεις μας είναι τυπικές και το ότι τη λέω μαμά δεν σημαίνει ότι την νιώθω το ίδιο σαν τη μάνα μου, την οποία συνήθως αποκαλώ μανούλα.

    Η "μη προσφώνηση" πάντως κατά τη γνώμη μου είναι πολύ προσβλητική και δεν νομίζω ότι την αξίζουν στις περισσότερες περιπτώσεις. Μια ξεκάθαρη συζήτηση και απόφαση από κοινού (όποια κι αν είναι αυτή: μαμά, κυρία ..., κτλ), με τη βοήθεια του συζύγου, είναι πιο έντιμη. Μερικές πεθερές δε, είναι πολύ καλύτερες από τις μάνες (έχω ως παράδειγμα την μάνα μου και την μάνα της νύφης μου ... μεγάλη ιστορία!)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Αν και οι νοοτροπίες μας διαφέρουν δεν δυσκολεύτηκα ποτέ να την πω μαμα ίσως γιατί πάντα αυτό το "μαμά" το εννοώ σαν μαμά του άντρα μου. Επίσης μου αρέσει που και εκείνος αποκαλεί τους δικούς μου γονείς μαμά και μπαμπα.

     

    Συμφωνώ απόλυτα, κι εγώ μαμά την αποκαλώ (πεθερό δεν έχω γνωρίσει) και χαίρομαι πολύ που ο άντρας μου κάνει το ίδιο με τους δικούς μου. Οι σχέσεις μας είναι τυπικές και το ότι τη λέω μαμά δεν σημαίνει ότι την νιώθω το ίδιο σαν τη μάνα μου, την οποία συνήθως αποκαλώ μανούλα.

    Η "μη προσφώνηση" πάντως κατά τη γνώμη μου είναι πολύ προσβλητική και δεν νομίζω ότι την αξίζουν στις περισσότερες περιπτώσεις. Μια ξεκάθαρη συζήτηση και απόφαση από κοινού (όποια κι αν είναι αυτή: μαμά, κυρία ..., κτλ), με τη βοήθεια του συζύγου, είναι πιο έντιμη. Μερικές πεθερές δε, είναι πολύ καλύτερες από τις μάνες (έχω ως παράδειγμα την μάνα μου και την μάνα της νύφης μου ... μεγάλη ιστορία!)

     

     

    Να σας ρωτησω κοριτσια!Αν οι αντρες σας δεν τους λεγανε τους δικους σας εσιες παλι θα τους λεγατε ετσι??

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Μάλλον όχι, πιστεύω ότι και πάλι θα υιοθετούσαμε ένα κοινό στυλ. Αν όμως ο άντρας μου μιλούσε στους δικούς μου σε στυλ έι ψιτ, τότε εγώ σίγουρα θα είχα διαφοροποιηθεί. Γεγονός είναι πάντως ότι διευκολύνει πολύ την καθημερινότητα και τις σχέσεις, όπως και αν είναι αυτές, το να έχει βρεθεί ένας τρόπος προσφώνησης κοινά αποδεκτός, διαφορετικά κάθε φορά που θες να της μιλήσεις θα είναι και μια πηγή άγχους ή ένα πρόβλημα ακόμη. Ο οικίος τρόπος δε που έχουμε επιλέξει εμείς, μου προσφέρει ηρεμία.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    συμφωνω με την eten επειδή η ζωή μας είναι ένα κινητό άγχος κι εγω πιστεύω πως ότι μπορούμε να το απλοποιούμε καλό μας κάνει προκειμένου να έχουμε ψυχική ηρεμία.Κι εγώ μαμά και μπαμπά τους φωνάζω μιας και το επιθυμούν και ευτυχώς επικρατεί μια ηρεμία στις σχέσεις μας.Μακριά και αγαπημένοι.


    an1cvfp-Q800010MzAwNjA2M2R8MjUzMTg1MTBkbGF8bXkgbGl0dGxlIGdpcmwgTWFyaWFuaWtpIGlz.gif.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Και εγώ αυτής της άποψης είμαι.Μακριά και αγαπημένοι.Αν και φέτος θα έχουμε πιο στενές επαφές με την πεθερά μου γιατί η μεγάλη θα πάει στο δημοτικό που είναι δίπλα στο σπίτι της,οπότε το μεσημέρι θα την παίρνει εκείνη.Ελπίζω μόνο να της έχει περάσει το σύνδρομο της κατοχής και να μην μου τη μπουκώνει συνέχεια και μου την παχύνει.Και δυστυχώς η δικιά μου τρώει απ' όλα.Κατά τα άλλα μια χαρά περνάει με τη γιαγιά της.Ιδίως με το θείο της.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Oταν βρεθουν στο οπτικο πεδιο μου τους μιλαω στον ενικο,και αντιστοιχα λεω ''η πεθερα μου'' ή ο ''πεθερος μου''.Μια χαρα ειναι μεχρι στιγμης οι σχεσεις μας,απλως δεν μου ''βγαινει'' να πω μαμα και μπαμπα και ξερω οτι και ετσι να τους αποκαλουσα δεν με βλεπουν σαν το παιδι τους γιατι ειμαι η νυφη τους οχι η κορη τους.Αργοτερα θα τους λεω η γιαγια και ο παππους. :)


    6Qyip2.pngKvUzp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Να πω την αμαρτια μου το εχω αυτο το θεμα......

     

    Να ξεκαθαρισω ευθυς εξαρχης οτι τα πεθερικά μου τα λατρευω, ειδικά τον πεθερο μου....

     

    Τους μιλάω λοιπον παντα στον πλυθηντικό, οχι για τι θελω να τους κρατησω σε αποσταση ισα ισα οπως ειπα εχουμε φανταστικη σχεση ειναι εξαιρετικά διακριτικοι ανθρωποι ( σε αντιθεση με την μανα μου :D:D:D )

     

    Απο την αλλη δεν ξερω γιατι, αλλα, και δεν μου παει να τους φωναζω "πατερα μητερα" αλλα και μου ακουγεται "καπως" (απλά περιεργο οχι ασκημο ) οταν το κανει η κουνιαδα μου... εμενα "δεν μου ερχεται" χωρις το ξαναλεω να εχει σχεση με το πως αισθανωμαι γι αυτους..

     

    Ετσι λοιπον επειδη ομοιως δεν μου παει να τους φωναζω "κυριε.... κυρια...." σε κανονικό τονο, μου κανει πολυυυυυυ ξενο και εν τελη αδικο να τους "κραταω σε αποσταση" με αυτο τον τροπο, τον πεθερο μου τον φωναζω "αφενικό" ( εχουμε και οι 2 παρελθόν μαστορικής οποτε κολλάει :D:D:D:D

    ενω την πεθερα μου βαζω εναν αστειο τονο στην φωνη μου φωναζοντας την "κυρια........"


    .png.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Εγώ ανήκω στο "τους μιλάω μόνο όταν είναι στο οπτικό μου πεδίο"...... Και ό,τι κατάλαβαν κατάλαβαν. Από τη γέννηση της μικρής και μετά τους λέω και γω γιαγιά και παππού και όταν μιλάω σε τρίτο πρόσωπο: Τι κάνει η πεθερά μου/ός μου;

    Είναι αρκετά μεγάλοι και συντηρητικοί για να τους αποκαλώ με τα μικρά τους, με το κυρία μπροστά δεν μου αρέσει (λες και είναι ξένοι).... Μαμά/μπαμπά..... ουδεπόποτε....

     

    Άρα δεν μου μένουν άλλες επιλογές.... Αποφεύγω να τους φωνάξω από μακριά..... :lol::lol::lol:

     

    Ακριβώς αυτό κάνω κι εγώ!! Και όταν είμαι σε άλλο δωμάτιο, απλώς κάνω τον κόπο και πάω ως εκεί που είναι πεθερός/πεθερά! Π.χ. ήμουν στο σπίτι στο χωριό, η πεθερά στο υπόγειο (αποθήκη) και ήθελα ένα κρεμμύδι. Αντί να της φωνάξω απ' το μπαλκόνι να μου το φέρει προτιμούσα να κατέβω και ν' ανέβω 2 σκάλες ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΡΕΜΜΥΔΙ!!

     

    Για όλα υπάρχει λύση!!! Όταν μεγαλώσει το παιδι αρκετα και μιλάει, το χρησιμοποιείς ως 'μεσάζοντα': "Πες, ματάκια μου, στη γιαγιά ότι κατι τη θέλει η μαμα".....

    Αν το πεις αρκετα δυνατα, θα σε ακουσει κι εκεινη έτσι κι αλλιώς, διαφορετικά θα της το πει το πιτσιρίκι... :D:D

     

    Κι αυτό το έχω υιοθετήσει από τότε που μιλάει ο γιος μου! Επίσης όταν κάνει κάτι ο μικρός που θέλω να το δει η πεθερά μου, της λέω "Κοίτα γιαγιά πώς χορεύω/ ζωγραφίζω/ παίζω..." σαν να της μίλαγε το παιδί δηλαδή.


    5dyVp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Να συμπληρώσω ότι όταν τους γνώρισα τους μίλαγα στον πληθυντικό, μόλις όμως αρραβωνιάστηκα, επηρεασμένη από την αρραβωνιαστικιά του του κουνιάδου μου, που τα πηγαίναμε πολύ καλά, το γύρισα στον ενικό. Μετά ο κουνιάδος μου την χώρισε :( , όμως ο ενικός έμεινε!!

     

    Πρόσφατα ο ίδιος ξανααρραβωνιάστηκε και η καινούρια συνυφάδα (που τα είχανε μόνο 4 μήνες) τους φώναζε μανούλα και μπαμπάκα :evil: ! Χαλί θα γινόταν έλεγε να την πατήσουν :evil::evil::evil: !

    Τότε πρέπει να πω ότι αισθανόμουν αρκετά άβολα :? αλλά παρόλα αυτά δεν είχα πρόθεση να την μιμηθώ!! Βέβαια πολύ σύντομα (3 μέρες μετά τον αρραβώνα), παρόλο το γλύψιμο άρχισε να απαιτεί τα δικαιώματά της, οπότε την χώρισε κι εκείνη! Έτσι έχουμε επανέλθει στην αρχική κατάσταση! :mrgreen:


    5dyVp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Νομίζω ότι δεν θα πάψω ποτέ να τους αποκαλώ κυρ Λευτέρη και κυρία Ευγενία no matter what! Καλά για μαμα μπαμπά over by dead body :lol:

     

    Γιαγιά, παππού φαντάζομαι μόνο σε φάση..."πήγαινε στη γιαγιά" κτλ

     

    Ο άντρας μου μιλάει στους δικούς μου στον ενικό και έχουν άψογη σχέση ευτυχώς

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Εγω επειδή τους θέλω σε απόσταση τους μιλάω στον πληθυντικό :)

    Ο άντρας μου με τους γονείς μου μιλάνε στον ενικό μιας και ειναι τέλειες οι σχέσεις τους.

    Πάντως αν πω την πεθερά μου μητέρα θα της έρθει ενα εγκεφαλικό όλο μούρλια και μπαίνω στον πειρασμός αλλά δεν μου βγαίνει με την καμία :lol::lol::lol:

     

    Yogini τα λόγια σου είναι η απάντησή μου!! Ακριβώς έτσι είμαστε και εμείς. :D

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγώ γνωρίζω την πεθερά μου εδώ και 4 χρόνια (όσα γνωρίζω και τον άντρα μου). Από τη μέρα της γνωριμία μας της μίλησα στον πληθυντικό και αυτό διατηρήθηκε μέχρι σήμερα.... Και το θεωρώ πρόβλημα γιατί την αγαπάω πολύ και θα μπορούσα να την αποκαλέσω "μαμά" (με διαφορετική βέβαια βαρήτητα μέσα μου από την πραγματική μου μανούλα!). Και να εξηγήσω.... Ξέρω ότι με αγαπάει πολύ, δεν μου έχει δημιουργήσει πρόβλημα ΠΟΤΕ, δεν έχω νοιώσει ποτέ να με ξεχωρίζει από τις κόρες της... Αλλά δεν μου έχει πει ποτέ να κόψω τον πληθυντικό... κάνει σαν να μη τον ακούει όταν της μιλάω... Υποθέτω πως δεν θέλει να με κάνει να νιώσω άβολα αλλά δεν θα ήθελα να πάρω πρωτοβουλία και να τον κόψω από μόνη μου! Αυτή με αποκαλεί αγάπη μου, καμάρι μου και γενικότερα με τον ίδιο τρόπο που προσφωνεί και τα παιδιά της. Είδατε κουφό πρόβλημα?


    655157xbu5jsvcab.gif.png.png427837dh1uo378hf.gif

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Εγώ γνωρίζω την πεθερά μου εδώ και 4 χρόνια (όσα γνωρίζω και τον άντρα μου). Από τη μέρα της γνωριμία μας της μίλησα στον πληθυντικό και αυτό διατηρήθηκε μέχρι σήμερα.... Και το θεωρώ πρόβλημα γιατί την αγαπάω πολύ και θα μπορούσα να την αποκαλέσω "μαμά" (με διαφορετική βέβαια βαρήτητα μέσα μου από την πραγματική μου μανούλα!). Και να εξηγήσω.... Ξέρω ότι με αγαπάει πολύ, δεν μου έχει δημιουργήσει πρόβλημα ΠΟΤΕ, δεν έχω νοιώσει ποτέ να με ξεχωρίζει από τις κόρες της... Αλλά δεν μου έχει πει ποτέ να κόψω τον πληθυντικό... κάνει σαν να μη τον ακούει όταν της μιλάω... Υποθέτω πως δεν θέλει να με κάνει να νιώσω άβολα αλλά δεν θα ήθελα να πάρω πρωτοβουλία και να τον κόψω από μόνη μου! Αυτή με αποκαλεί αγάπη μου, καμάρι μου και γενικότερα με τον ίδιο τρόπο που προσφωνεί και τα παιδιά της. Είδατε κουφό πρόβλημα?

     

    Και γιατί να κόψεις τον πληθυντικό? καλά δεν είστε όπως είστε?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Και γιατί να κόψεις τον πληθυντικό? καλά δεν είστε όπως είστε?

     

    Αν οι σχέσεις μας ήταν απλά τυπικές δεν θα υπήρχε πρόβλημα.... Αλλά έχουμε τόσο "ζεστή" σχέση που θα ήθελα να μπορώ να της μιλήσω με τον ίδιο τρόπο που μιλάω και στους δικούς μου γονείς. Είναι ίσως σπάνιο αυτό που θα πω, ιδιαίτερα αν σκεφτείς τι περνάνε αρκετές κοπέλες με τις πεθερές τους σε αυτό το forum, αλλά την αγαπάω τόσο που πολλές φορές πειράζω τον άντρα μου ότι δεν διάλεξα αυτόν αλλά την πεθερά μου! Είναι λιγάκι άβολο να κάνουμε πλάκα και να της μιλάω στον πληθυντικό! Πάντως όταν κάνω παιδάκι θα τη φωνάζω "γιαγιά" - δε μου αρέσει να την αποκαλώ κυρία Τάδε...


    655157xbu5jsvcab.gif.png.png427837dh1uo378hf.gif

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Και γιατί να κόψεις τον πληθυντικό? καλά δεν είστε όπως είστε?

     

    Αν οι σχέσεις μας ήταν απλά τυπικές δεν θα υπήρχε πρόβλημα.... Αλλά έχουμε τόσο "ζεστή" σχέση που θα ήθελα να μπορώ να της μιλήσω με τον ίδιο τρόπο που μιλάω και στους δικούς μου γονείς. Είναι ίσως σπάνιο αυτό που θα πω, ιδιαίτερα αν σκεφτείς τι περνάνε αρκετές κοπέλες με τις πεθερές τους σε αυτό το forum, αλλά την αγαπάω τόσο που πολλές φορές πειράζω τον άντρα μου ότι δεν διάλεξα αυτόν αλλά την πεθερά μου! Είναι λιγάκι άβολο να κάνουμε πλάκα και να της μιλάω στον πληθυντικό! Πάντως όταν κάνω παιδάκι θα τη φωνάζω "γιαγιά" - δε μου αρέσει να την αποκαλώ κυρία Τάδε...

     

    Αφού νιώθεις τόσο καλά μαζί της γιατί δεν της το λες? Αν πεις και σ'εκείνη αυτά που λες σε μας, αν μη τι άλλο θα την κάνεις να νιώσει πολύ όμορφα!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

    • Σύνδεση/Εγγραφή

      Για να μπορέσετε να απαντήσετε σε ερωτήματα ή να ρωτήσετε τα μέλη κάποιο νέο ερώτημα είναι απαραίτητο να εγγραφείτε! Είναι εύκολο & δωρεάν!