Recommended Posts

    Προσωπικά δε θα έπαιρνα σε αυτή τη φάση νεο σκύλο, το βρίσκω άδικο και για το σκύλο. Δώσε λίγο χρόνο ακόμη.

    Για κουτάβι δε θα το συζητούσα καν, για ήρεμο ενήλικο μόνο, αλλά να ξέρεις ότι τα πάει καλά με παιδιά και ούτε λεπτό χωρίς επίβλεψη στον ίδιο χώρο με το παιδί. Δε θα ανησυχούσα για τα μικρόβια, θα ανησυχούσα για το κατά πόσο μπορεί ένας άνθρωπος να εκπαιδεύσει και να επιβλέψει σκυλί ενώ υπάρχει στο σπίτι μικρό μωρό. Αλλο να προυπήρχε το κατοικίδιο.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Είναι σημαντικό αυτό που λέει η ΑΡΓΚ. Δεν θεωρώ πως είναι άδικο για το σκύλο απλά χρειάζεται κ αυτός πολύ φροντίδα όπως κ το μωρό. Ένα κουτάβι έχει περισσότερες απαιτήσεις από έναν ενήλικο σκύλο.    Θέλει την προσοχή σου.  (Υπακοή,εκμάθηση τουαλέτας, ασφάλεια σπιτιού, παιχνίιιδι, βόλτες, φάρμακα κ εμβόλια) Αλλα κ ένας ενήλικος χρειάζεται την φροντίδα του και χρόνο να γνωριστείτε. Επίσης ένας μεγαλώσωμος σκύλος χρειάζεται περισσότερη άσκηση πχ άρα περισσότερο χρόνο.

    Πιστεύω τα γνωρίζεις ήδη όλα αυτά.

    Εάν έχεις θέληση και χρόνο και βοήθεια και αντοχή να ανταπεξέλθεις σε "δύο μωρα" δεν έχεις να φοβάσαι τπτ. 

    Έχω πάρα πολλούς γνωστούς με σκυλιά κ μωρά. Σ αυτή την ηλικία τα μωρά απλά "βασανίζουν" με αγάπη τα ζώα και εκείνα ανάλογα με το σκυλί ή θα εξαφανίζονται κ θα αποφεύγουν το μωρό (όπως το δικό μου) ή θα κάθονται να τους τραβάνε τα μάγουλα υπομονετικά όπως τα boxer της φίλης μου. 

    Κ λίγο να το καθυστερήσεις, το ίδιο θα δεθούν και θα μεγαλώσουν μαζί σαν φίλοι.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κορίτσια κάθε εμπειρία και συμβουλή δεκτή. Μένουμε σε διαμέρισμα με 3 γάτους, ο ενας 11 ετών ο άλλος 5 και ο τρίτος 2. Όλοι πρώην αδέσποτα, ο τελευταίος δε μας έχει κλέψει την καρδιά τον βρήκαμε ετοιμοθάνατο με όλα τα κακά της μοίρας του και τώρα είναι ένας γαταρος με φοβερή προσωπικότητα. Πρόβλημα δεν έχουμε εκτός από την τρίχα (οι δύο μαδανε ΠΟΛΥ) και το θέμα του χώρου. Το διαμέρισμα έχει 2 υπνοδωμάτια εκ των οποίων στο 1(παιδικό) έχουν κατοικοεδρευσει τα γατια, επικοινωνεί και με ένα μπαλκόνι μικρό στο οποίο έχουν τις 3 αμμολεκανες. Το θέμα μου είναι πως αρχίζουμε σιγά σιγά να φτιάχνουμε το παιδικό μιας και σε περίπου 16 εβδομάδες θα έρθει το λουλουδακι μας στον κόσμο και έχω φρικάρει πώς θα χωρέσουμε όλοι,μην φρικαρουν αυτοί και βγάλουν ψυχολογικά και περίεργες αντιδράσεις και μην πάθει τίποτα το παιδί. Έχουμε ένα αποθηκακι (προοριζόταν για wc αλλά δε θα γίνει ποτέ!) που επικοινωνει με το μπαλκόνι που προανέφερα με ένα παράθυρο. Ο σύζυγος που πιάνουν τα χέρια του έχει βαλθεί να τους το φτιάξει σαν δωμάτιό τους με μαξιλάρες, ονυχοδρομια, μέρη να αράζουν ψηλά και χαμηλά και ράμπα για να βγαίνουν μπαλκόνι στις λεκάνες. Θα τους δώσω το μισό μπαλκόνι περιφραγμενο μέχρι πάνω με κορμό δέντρου κλπ με σκοπό τουλάχιστον το μισό μπαλκονάκι που έχει πρόσβαση στο παιδικο να μένει καθαρό και χωρίς τρίχα και άμμο, να μπορώ να αεριζω το παιδικό με σιτα και να μην μπαίνουν. Εννοείται πως μέχρι τώρα περνούν το 1/3 της μέρας μαζί μας στο σαλόνι.Όσες είναι γατομανες ας πουν μια γνώμη πιστεύετε πως θα είναι οκ? Επίσης προβληματίζομαι με τις πρώτες μέρες, δεν θέλω να φάει καμια τρίχα το παιδί τουλάχιστον μέχρι να 40σει,ουτε να το γλύφουν μωρέ γλύφουν τον πισινό τους κ μετά θα γλύφουν το προσωπάκι της? Στερνη μου γνώση,έπρεπε να μείνω στο 1 άλλα που μυαλά, ο δεύτερος κι αυτός έχει κινητικό πρόβλημα κανείς δεν τον ήθελε δεν άντεξα, και ο τρίτος βρέθηκε από τον σύζυγο ο οποίος δεν τα ήθελε στην αρχή λόγω βαρβατης αλλεργίας η οποία πέρασε στον χρόνο επάνω! Συγνώμη για το σεντόνι 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δεν θα σου δώσω την κατάλληλη απάντηση μιας και είμαι πρώην γατομαμα... Πριν την εγκυμοσύνη είχα/έχω 2 κουκλους γερακους. Τα είχα από νεογέννητα ,δυστυχώς η μαμά τους "έφυγε" ,αρχικά στο πατρικό με τους γονείς και έπειτα σπίτι στο σημερινό παιδικό. Όταν έμεινα έγκυος κάπου στον 4ο εξαιτίας κάποιου θέματος ο γιατρός είπε να τα απομακρυνω... Έτσι από τότε επέστρεψαν (άλλο που δεν ήθελαν και οι μεν και οι δε) στους παππούδες (γονείς μου) έχουν τον χώρο τους και την αγάπη που έτσι και αλλιώς είχαν! Λόγω ηλικίας των μπομπουκων 9 ετών είναι δυσκινητα. Παραμένουν όμως στους γονείς μου, είχα φόβους για διάφορα με το μωρό. Επιπλέον ,έχουν και οι δύο γάτοι αρκετά προβλήματα υγεία που παλεύουμε όποτε ήθελαν επιπλέον φροντίδα!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Dust Pink ξέχασα να αναφέρω πως δεν υπάρχει άλλο μέρος να πάνε. Δυστυχώς οι γονείς μου είναι στο εξωτερικό για ένα σοβαρό θέμα υγείας του πατέρα μου και έχουν καθηλωθει εκεί, έρχονται συνολικά 1 με 2 μήνες τι χρόνο. Η πεθερά έχει φύγει από τη ζωή πολλά χρόνια κι ο πεθερός συζει με μια κυρία και την κατάκοιτη μαμά της... Άρα δεν υπάρχει περίπτωση να φύγουν. Να ρωτήσω τι πρόβλημα υγείας έχουν τα γατια? Αφορά λοίμωδη περιτονιτιδα? 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    1 hour ago, MARMAT είπε:

    Κορίτσια κάθε εμπειρία και συμβουλή δεκτή. Μένουμε σε διαμέρισμα με 3 γάτους, ο ενας 11 ετών ο άλλος 5 και ο τρίτος 2. Όλοι πρώην αδέσποτα, ο τελευταίος δε μας έχει κλέψει την καρδιά τον βρήκαμε ετοιμοθάνατο με όλα τα κακά της μοίρας του και τώρα είναι ένας γαταρος με φοβερή προσωπικότητα. Πρόβλημα δεν έχουμε εκτός από την τρίχα (οι δύο μαδανε ΠΟΛΥ) και το θέμα του χώρου. Το διαμέρισμα έχει 2 υπνοδωμάτια εκ των οποίων στο 1(παιδικό) έχουν κατοικοεδρευσει τα γατια, επικοινωνεί και με ένα μπαλκόνι μικρό στο οποίο έχουν τις 3 αμμολεκανες. Το θέμα μου είναι πως αρχίζουμε σιγά σιγά να φτιάχνουμε το παιδικό μιας και σε περίπου 16 εβδομάδες θα έρθει το λουλουδακι μας στον κόσμο και έχω φρικάρει πώς θα χωρέσουμε όλοι,μην φρικαρουν αυτοί και βγάλουν ψυχολογικά και περίεργες αντιδράσεις και μην πάθει τίποτα το παιδί. Έχουμε ένα αποθηκακι (προοριζόταν για wc αλλά δε θα γίνει ποτέ!) που επικοινωνει με το μπαλκόνι που προανέφερα με ένα παράθυρο. Ο σύζυγος που πιάνουν τα χέρια του έχει βαλθεί να τους το φτιάξει σαν δωμάτιό τους με μαξιλάρες, ονυχοδρομια, μέρη να αράζουν ψηλά και χαμηλά και ράμπα για να βγαίνουν μπαλκόνι στις λεκάνες. Θα τους δώσω το μισό μπαλκόνι περιφραγμενο μέχρι πάνω με κορμό δέντρου κλπ με σκοπό τουλάχιστον το μισό μπαλκονάκι που έχει πρόσβαση στο παιδικο να μένει καθαρό και χωρίς τρίχα και άμμο, να μπορώ να αεριζω το παιδικό με σιτα και να μην μπαίνουν. Εννοείται πως μέχρι τώρα περνούν το 1/3 της μέρας μαζί μας στο σαλόνι.Όσες είναι γατομανες ας πουν μια γνώμη πιστεύετε πως θα είναι οκ? Επίσης προβληματίζομαι με τις πρώτες μέρες, δεν θέλω να φάει καμια τρίχα το παιδί τουλάχιστον μέχρι να 40σει,ουτε να το γλύφουν μωρέ γλύφουν τον πισινό τους κ μετά θα γλύφουν το προσωπάκι της? Στερνη μου γνώση,έπρεπε να μείνω στο 1 άλλα που μυαλά, ο δεύτερος κι αυτός έχει κινητικό πρόβλημα κανείς δεν τον ήθελε δεν άντεξα, και ο τρίτος βρέθηκε από τον σύζυγο ο οποίος δεν τα ήθελε στην αρχή λόγω βαρβατης αλλεργίας η οποία πέρασε στον χρόνο επάνω! Συγνώμη για το σεντόνι 

    η καλητερη εποχη να κανεις την αλλαγη ειναι τωρα!!!! ειναι καλοκαιρι κ μιας κ θα ειναι ολα ανοιχτα θα προσαρμοστουν πολυ πιο ευκολα. μην καθηστερησετε τις αλλαγες το χειμωνα φθινοπορο γιατι θελουν να χουχουλιαζουν. αν αφησεις το σπιτι για αυτους τους μηνες χωρις να κοιμουνται μεσα θα φυγει καθε ιχνος τριχας. εγω την βαζω μεσα μονο για μια βολτα κ μετα αραζει στο μοαλκονι κ δεν την νοιαζει τωρα καλοκαιρι η καλητερη της. τριχες εχουν εξαφανιστει απο παντου πλεον! 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ο ένας πάσχει από χρόνια νεφρική ανεπάρκεια οι κτηνίατροι είπαν ότι εκ γενετής είχε πρόβλημα και δεν του έδιναν ζωη...έχει φτάσει 8,5 σχεδόν 9!! Αρθρίτιδα (πταίσμα) λόγω γήρατος. Λοίμωξη αναπνευστικού μεγάλη δυσκολία στην αναπνοή (επιβάρυνε και η ηλικία)

    Ο άλλος είναι και αυτός εκ γενετής ολικά κουφός και τυφλός! Χρειάζονται περισσότερη φροντίδα που με ένα νεογέννητο δεν μπορούσα να προσφέρω! Τρέμω όμως στην ιδέα ότι θα φύγουν...θα πέσω σε κατάθλιψη, κυρίως ο πατέρας μου που τους έχει σαν παιδιά!

    Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να τις στερήσεις αν τηρούνται σχολαστικά κανόνες υγιεινής.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 18 λεπτά , ninaki80 είπε:

    η καλητερη εποχη να κανεις την αλλαγη ειναι τωρα!!!! ειναι καλοκαιρι κ μιας κ θα ειναι ολα ανοιχτα θα προσαρμοστουν πολυ πιο ευκολα. μην καθηστερησετε τις αλλαγες το χειμωνα φθινοπορο γιατι θελουν να χουχουλιαζουν. αν αφησεις το σπιτι για αυτους τους μηνες χωρις να κοιμουνται μεσα θα φυγει καθε ιχνος τριχας. εγω την βαζω μεσα μονο για μια βολτα κ μετα αραζει στο μοαλκονι κ δεν την νοιαζει τωρα καλοκαιρι η καλητερη της. τριχες εχουν εξαφανιστει απο παντου πλεον! 

     Καλά ναι σε 1 μήνα το πολύ θα έχουν μετακομίσει στην "έπαυλη"!

    Η τρίχα είναι απλά ΠΑΝΤΟΥ εκτός από το μπάνιο και το υπνοδωμάτιο μας. Αναγκαστικά όταν τους βάζουμε μέσα αράζουν καναπέ, πολυθρόνα με ριχταρια τα οποία τα ξεφτιλίζουν και στο πάτωμα υπάρχουν παντού φουντακια και μου φουντώνουν τα λαμπάκια γιατί φαντάζομαι το μωρό να μπουσουλαει και να τρώει τρίχα! Πόσες φορές σκούπισμα σφουγγάρισμα πια? Εγώ ηλεκτρική αυτή την περίοδο δε βάζω για κανένα λόγο πέρασα 2 αποκόλλησεις και είμαι κότα, περιμένω να έρθει ο δόλιος απ τη δουλειά να βάλει σκούπα κ να σφουγγαρισω εγώ μετά. Τα αγαπώ τα ζωάκια μου αλλά παιδιά κουράστηκα, και μετά με μωρό, δουλειά κλπ φοβάμαι λίγο μην παίξουν τα νεύρα μου. Ο ένας δε, θέλει να είναι 24 ώρες μαζί μας σηκωνομαστε για τουαλέτα και δεν αναπνέουμε μη μας ακούσει ξεσηκώνει τη γειτονιά στο πόδι από την κλάψα ο Βασιλάκης Καΐλας! 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Δημοσιεύτηκαν (επεξεργάστηκε)
    2 ώρες πρίν, MARMAT είπε:

    Το θέμα μου είναι πως αρχίζουμε σιγά σιγά να φτιάχνουμε το παιδικό μιας και σε περίπου 16 εβδομάδες θα έρθει το λουλουδακι μας στον κόσμο και έχω φρικάρει πώς θα χωρέσουμε όλοι,μην φρικαρουν αυτοί και βγάλουν ψυχολογικά και περίεργες αντιδράσεις και μην πάθει τίποτα το παιδί.

    Θα σου πω τι εκανα εγω για να τις προετοιμασω υστερα απο μεγαλη ερευνα στο διαδικτυο και φαινεται να επιασε! 

    Δυο τρεις μήνες πριν γεννήσω άρχισα να βάζω σχεδόν κάθε μερα κλάμα νεογέννητου για καμιά ώρα από τον υπολογιστή για να συνηθισουν. Τις πρώτες φορές αιφνιδιάστηκαν και φαινοντουσαν τρομαγμενες, αλλά από την τριτη-τεταρτη φορά δεν έδιναν σημασια. Πιστευω οτι επαιξε πολυ μεγαλο ρολο στην αποδοχη του μωρου απο μερους τους, καθως αν μαζι με το καινουριο μελος ερχοταν και το διαπεραστικο του κλαμα θα ηταν περισσοτερο αρνητικες μαζι του.

    Είχα κι ένα μωρό κούκλα και ανά διαστήματα το κυκλοφορούσα, το εβαζα στο καροτσι, το άλλαζα κλπ. Φαινοταν να αντιλαμβανονται τι ειναι και ειδικα η θηλυκη ηρθε πολλες φορες να το μυρισει με περιεργεια στο υφος της.

    Όταν ήμουν στο μαιευτήριο τα πρώτα ρουχα του μωρου,μετα την πρώτη μέρα που τα φόρεσε, τα εφερε ο άντρας μου σπίτι για να τα μυρίσουν οι γατες. Εκεί πρέπει να κατάλαβαν τι έγινε, όπως μου διηγήθηκε ο άντρας μου, απο τις αντιδράσεις τους.

    Όταν γυρίσαμε σπίτι ήταν η πρώτη φορά που δεν με υποδέχτηκαν με χαιρετισμούς, αλλά με κοιτούσαν από μακρυά. Μετά από 4-5 μέρες άρχισαν να με πλησιάζουν και πάλι, και να έρχονται σε επαφή με τον μικρό (σπάνια τον μύριζαν μιας και γενικώς τον απέφευγαν).Δεν θα ξεχάσω ποτέ γύρω στο μήνα, που ήρθε η θηλυκιά να μυρίσει τον μικρό και του εγλειψε το κεφαλάκι, σαν να ήταν το πρώτο το "επίσημο" καλωσορισμα.


    Τωρα οσον αφορα την τριχα δεν εχω να προτεινω τιποτα αλλο περα απο καθημερινο βουρτσισμα ωστε να φευγουν οι "νεκρες" τριχες. Εγω ευτυχως δεν εχω τρελο θεμα με τριχες (και δεν τις βουρτσιζω κιολας), ισως επειδη ειναι κοντοτριχες και η μονη περιοδος που μαδανε πολυ (και παλι τιποτα ιδιαιτερο) ειναι η γνωστη εποχη μαδηματος. Σκουπα εβαζα σχεδον καθε μερα, ειδικα οταν αρχισε ο μικρος να μπουσουλαει, αλλα κατα τ'αλλα δεν εκανα μεγαλες αλλαγες, ουτε τρελαινομουν αν ετρωγε και καμια τριχα.

     

    Πιστευω οτι αν ξεκινησεις απο τωρα τις αλλαγες που θελεις να κανεις θα προσαρμοστουν μεχρι να ερθει το μωρο και δεν θα το κρινουν "ενοχο" των αλλαγων! Παρ'ολα αυτα, προσωπικα δεν θα τις απομονωνα ολη μερα, αλλα αντιθετως θα επιδιωκα την επαφη με το μωρο απο τις πρωτες κιολας μερες για να γνωριστουν. Το πιο πιθανο αν τους κρατησεις σε αποσταση (υπο τον φοβο της καταποσης τριχας) θα ειναι να σχηματισουν μια αρνητικη (ή εστω ανυπαρκτη) επικοινωνια και σχεση με το μωρο και ειμαι σιγουρη οτι δεν θελεις κατι τετοιο.

     

    Επισης, καλο θα ηταν να γνωριζεις οτι τα μωρα που μεγαλωνουν με κατοικιδια (και τις τριχες τους :wink: ) αναπτυσσουν γερο ανοσοποιητικο και εμφανιζουν λιγοτερες αλλεργιες σε σχεση με αυτα που δεν εχουν ζωα στο σπιτι, εξαιτιας της συνεχης επαφης τους με τα αλλεργιογονα της τριχας. Οποτε στην περιπτωση σας πιστευω οτι αφου μαδανε τοσο πολυ ενα απλο καθημερινο σκουπισμα και το καθημερινο τους πρωινο βουρτσισμα ειναι τα μονα που χρειαζονται για την ελευση του νεου μελους (με το καλο:)). Φυσικα αν θελετε να κανετε και την επαυλη δεν νομιζω να τους πεσει κι ασχημα :wink: 

     

    Επεξεργάστηκαν by Sentir...natureza

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 5 λεπτά , Sentir...natureza είπε:

    Θα σου πω τι εκανα εγω για να τις προετοιμασω υστερα απο μεγαλη ερευνα στο διαδικτυο και φαινεται να επιασε! 

    Δυο τρεις μήνες πριν γεννήσω άρχισα να βάζω σχεδόν κάθε μερα κλάμα νεογέννητου για καμιά ώρα από τον υπολογιστή για να συνηθισουν. Τις πρώτες φορές αιφνιδιάστηκαν και φαινοντουσαν τρομαγμενες, αλλά από την τριτη-τεταρτη φορά δεν έδιναν σημασια. Πιστευω οτι επαιξε πολυ μεγαλο ρολο στην αποδοχη του μωρου απο μερους τους, καθως αν μαζι με το καινουριο μελος ερχοταν και το διαπεραστικο του κλαμα θα ηταν περισσοτερο αρνητικες μαζι του.

    Είχα κι ένα μωρό κούκλα και ανά διαστήματα το κυκλοφορούσα, το εβαζα στο καροτσι, το άλλαζα κλπ. Φαινοταν να αντιλαμβανονται τι ειναι και ειδικα η θηλυκη ηρθε πολλες φορες να το μυρισει με περιεργεια στο υφος της.

    Όταν ήμουν στο μαιευτήριο τα πρώτα ρουχα του μωρου,μετα την πρώτη μέρα που τα φόρεσε, τα εφερε ο άντρας μου σπίτι για να τα μυρίσουν οι γατες. Εκεί πρέπει να κατάλαβαν τι έγινε, όπως μου διηγήθηκε ο άντρας μου, απο τις αντιδράσεις τους.

    Όταν γυρίσαμε σπίτι ήταν η πρώτη φορά που δεν με υποδέχτηκαν με χαιρετισμούς, αλλά με κοιτούσαν από μακρυά. Μετά από 4-5 μέρες άρχισαν να με πλησιάζουν και πάλι, και να έρχονται σε επαφή με τον μικρό (σπάνια τον μύριζαν μιας και γενικώς τον απέφευγαν).Δεν θα ξεχάσω ποτέ γύρω στο μήνα, που ήρθε η θηλυκιά να μυρίσει τον μικρό και του εγλειψε το κεφαλάκι, σαν να ήταν το πρώτο το "επίσημο" καλωσορισμα.


    Τωρα οσον αφορα την τριχα δεν εχω να προτεινω τιποτα αλλο περα απο καθημερινο βουρτσισμα ωστε να φευγουν οι "νεκρες" τριχες. Εγω ευτυχως δεν εχω τρελο θεμα με τριχες

    (και δεν τις βουρτσιζω κιολας), ισως επειδη ειναι κοντοτριχες και η μονη περιοδος που μαδανε πολυ (και παλι τιποτα ιδιαιτερο) ειναι η γνωστη εποχη μαδηματος. Σκουπα εβαζα σχεδον καθε μερα, ειδικα οταν αρχισε ο μικρος να μπουσουλαει, αλλα κατα τ'αλλα δεν εκανα μεγαλες αλλαγες, ουτε τρελαινομουν αν ετρωγε και καμια τριχα.

     

    Πιστευω οτι αν ξεκινησεις απο τωρα τις αλλαγες που θελεις να κανεις θα προσαρμοστουν μεχρι να ερθει το μωρο και δεν θα το κρινουν "ενοχο" των αλλαγων! Παρ'ολα αυτα, προσωπικα δεν θα τις απομονωνα ολη μερα, αλλα αντιθετως θα επιδιωκα την επαφη με το μωρο απο τις πρωτες κιολας μερες για να γνωριστουν. Το πιο πιθανο αν τους κρατησεις σε αποσταση (υπο τον φοβο της καταποσης τριχας) θα ειναι να σχηματισουν μια αρνητικη (ή εστω ανυπαρκτη) επικοινωνια και σχεση με το μωρο και ειμαι σιγουρη οτι δεν θελεις κατι τετοιο.

     

    Επισης, καλο θα ηταν να γνωριζεις οτι τα μωρα που μεγαλωνουν με κατοικιδια (και τις τριχες τους :wink: ) αναπτυσσουν γερο ανοσοποιητικο και εμφανιζουν λιγοτερες αλλεργιες σε σχεση με αυτα που δεν εχουν ζωα στο σπιτι, εξαιτιας της συνεχης επαφης τους με τα αλλεργιογονα της τριχας. Οποτε στην περιπτωση σας πιστευω οτι αφου μαδανε τοσο πολυ ενα απλο καθημερινο σκουπισμα και το καθημερινο τους πρωινο βουρτσισμα ειναι τα μονα που χρειαζονται για την ελευση του νεου μελους (με το καλο:)). Φυσικα αν θελετε να κανετε και την επαυλη δεν νομιζω να τους πεσει κι ασχημα :wink: 

     

    Πολύ χρήσιμες οι συμβουλες σου Sentir. 

    Αυτο με τα ρουχαλάκια του νεογεννητου το έχω διαβάσει κι εγώ, σκοπεύω να το κάνω, δεν ήξερα για την τακτική του κλαματος για να συνηθίσουν (άραγε θα συνηθίσω κι εγώ μαζί?!!) και το κουκλάκι που είχες για μωρό (εντάξει, προσκυνώ το πηγές σε άλλο επίπεδο!) 

    Γενικά είναι καλοβολα και πολύ χαδιαρικα αλλά ήθελα να τους φτιάξω ενα χώρο δικό τους που να κοιμούνται τα βράδια και να τους είναι και ευχαριστο σαν περιβάλλον. 

    Ευχαριστώ για τις απαντήσεις σας! 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    πρίν από 3 λεπτά , MARMAT είπε:

    Πολύ χρήσιμες οι συμβουλες σου Sentir. 

    Αυτο με τα ρουχαλάκια του νεογεννητου το έχω διαβάσει κι εγώ, σκοπεύω να το κάνω, δεν ήξερα για την τακτική του κλαματος για να συνηθίσουν (άραγε θα συνηθίσω κι εγώ μαζί?!!) και το κουκλάκι που είχες για μωρό (εντάξει, προσκυνώ το πηγές σε άλλο επίπεδο!) 

    Γενικά είναι καλοβολα και πολύ χαδιαρικα αλλά ήθελα να τους φτιάξω ενα χώρο δικό τους που να κοιμούνται τα βράδια και να τους είναι και ευχαριστο σαν περιβάλλον. 

    Ευχαριστώ για τις απαντήσεις σας! 

    Ναι σε οσους τα εχω πει με βρηκαν κομματακι υπερβολικη, αλλα πιστευω οτι πετυχα να κανω την ελευση του μωρου ευχαριστη για τις γατουλες μου κι ετσι δεν τον ειδαν ποτε σαν εισβολη. Αντιθετα, ηταν λες και ηταν απο παντα εδω :wink: 

    Η σκεψη να τους κανετε εναν ολοδικο τους χωρο ειναι πολυ καλη, γιατι εκτος των αλλων θα εχουν ενα ησυχαστηριο αν θελουν να φυγουν απο την φασαρια του κλαμματος ή ακομη και αργοτερα απο τα χερια του μωρου οταν θα τους κυνηγαει:) Καλη τυχη!

    • Ευχαριστώ! 1

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 8/6/2006 at 3:04 ΜΜ, κικη είπε:

    Γεια σου Φοκιον

    καταρχην να σας ευχηθω καλως να ορισει το μωρακι σας και καταδευτερον να επιβεβαιωσω το δημοσιευμα οχι μονο εκ πειρας αλλα και ως κατερτησμενη μητερα στο αντικειμενο.

    Αυτο που εννοω ειναι πως η κορη μου ειναι ενα παιδακι με πολλαπλες μορφες αλλεργιας(αλλεργικο ασθμα, ρινιτιδα, επιφυκιτιδα,αλλεργικη στις τροφες και γενικα σε οτι υπαρχει σ' αυτο τον πλανητη), στο μονο που δεν αντιδρα αλλεργικα ειναι στο σκυλακι μας το οποιο προυπηρχε της κορης μου μεσα στο σπιτι.

    Επισης μεγαλο πλεονεκτημα ειναι στα παιδακια που μεγαλωνουν με ζωα διοτι τα διαπαιδαγωγεις μεσα απο αυτα και παντα εχουν μια παρεα ωστε αντι να ταλαιπωρουν τη μαμα και τον μπαμπα να ταλαιπωρουν το σκυλι.

    Το οτι ειναι μεγαλοσωμο το ζωο μην σε ανυσηχει διοτι ειναι πλεονεκτημα στην υποθεση των παιδιων, πρωτον γιατι ειναι λιγοτερο κομπλεξικα και κατα συνεπεια λιγοτερο επιθετικα και κατα δευτερον λογο του ογκο τους τα ταλαιπωρουν λιγοτερο γιατι δεν ειναι ευκολο στο χειρισμο τους.

    Μεσα απο το ζωο μαθαινουν να μοιραζονται, να ειναι πιο υπευθυνα και να υπακουν τους κανονες. Ολα αυτα βεβαια αφορουν την ψυχολογια του παιδιου γιατι τωρα ερχομαστε στην πιο δυσκολη κατηγορια, στην ψυχολογια του σκυλου.

    Τα σκυλια που προυπαρχουν του παιδιου μεσα στο σπιτι αναπτυσουν μεγαλυτερη ζηλεια για αυτο και πρεπει να προσεχεται την συμπεριφορα σας απεναντι του και να μην το ξεχνατε πως υπαρχει. Επισης πολυ βασικο ειναι πως μολις φτασει για πρωτη φορα το μωρο στο σπιτι απο την κλινικη πρεπει να επιτρεψετε το ζωο να το μυρισει και να το επεξεργαστει για λιγη ωρα (ειναι ο δικος του τροπος καλωσορισματος).

    Υπαρχουν βιβλιαρακια με αρκετες πληροφοριες, ελπιζω να σε βοηθησε λιγο η εμπειρια μου.... αντε και καλο κουραγιο διοτι πανω απο ολα τον πρωτο καιρο υπαρχουν μεγαλες διαμαχες αναμεσα στα δυο στρατοπεδα.

    Α... και κατι σημαντικο μην επιρρεαστεις απο τις χαζες συμβουλες τον μεγαλυτερων διοτι δεν εχουν ιδεα απο την συγχρονη ιατρικη και νοοτροπια.

    Τα ειπες ολα! πολυ καλα τα εθεσες!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα