Recommended Posts

    Επαναφέρω το θέμα για να σας ενημερώσω για την εξέλιξη…. Πήγαμε στην παιδοψυχολόγο και έφυγα κλαίγοντας… Ας τα πάρω από την αρχή…

     

    Πήγαμε στο ιατρείο της (πρώτα μου έκανε παρατήρηση γιατί είχα και τον μεγάλο μου γιο μαζί) πήρε τον μικρό στο μέσα δωμάτιο και μετά από μισή ώρα βγαίνει με το παιδί και μπαίνω εγώ….

     

    Και μου λέει…

     

    -‘’χμ… ο μικρός έχει νοητική στέρηση!!!’’

    - :shock: :shock: Από πού το καταλάβατε αυτό?

    - Δεν ξέρει τα σχήματα (Μα δεν του τα έχω μάθει), Τα χρώματα τα λέει με εικόνες πχ το κόκκινο το λέει φωτιά (το ξέρω αλλά δεν το θεώρησα σημαντικό)… και δεν ξέρει να κάνει παζλ (ναι δεν του έχω πάρει ακόμα παζλ) ααααα και δεν κόβει με ψαλίδι (επίσης δεν του είχα δώσει ψαλίδι) [για τις λεπτές κινήσεις]

     

    Αφού της τα είπα όλα αυτά επέμενε στην νοητική στέρηση και εκτός από αυτό άρχισε επίθεση σε μένα ότι το έχω παρατήσει το παιδί και δεν ασχολούμαι μαζί του και μπορεί να έχω κουραστεί με δύο παιδιά αλλά αφού έχω κουραστεί θα έπρεπε να τον στείλω παιδικό και άλλα τέτοια!!!!

     

    Περιττό να σας πω ότι δεν άρθρωσα λέξη είχα μείνει κόκαλο!!!!!

     

    Για το τικ μου είπε ότι δεν είναι νευρολογικής φύσης αλλά ας επισκεφτούμε ένα νευρολόγο (μου έδωσε και κάρτα του)

     

     

    Μετά από μερικές μέρες πάω τον μεγάλο λογοθεραπία και (σκέψου πόσο χάλια ήμουνα) με ρωτάει τι έχω… της εξηγώ τι έχει γίνει… και μου λέει… Σε παρακαλώ φέρε το παιδί να το δει η δικιά μας ψυχολόγος!!!!

     

    Όντος τον πάω… και μου λέει… πρώτον δεν κάνουμε διάγνωση για νοητική στέρηση μέσα σε μισή ώρα… δεύτερον το πρώτο που κοιτάμε είναι οπτική επαφή που ο μικρός έχει…. Πιάνει τέλεια τους μαρκαδόρους [για τις λεπτές κινήσεις]

     

    Μου είπε πολλά, μη σας τα πολυλογώ δεν τίθεται θέμα νοητικής στέρησης και όσο αφορά το τικ μου είπε να μη του δίνουμε σημασία ΚΑΘΟΛΟΥ και θα φύγει μόνο του!!!!

     

    Όντος τώρα πια.. μετά από 1 ½ μήνα το τικ δεν υπάρχει…. ο μικρός ξέρει τα χρώματα (με τα σχήματα το παλεύουμε) και έχει κατακόψει όλα τα μπλοκ με το ψαλίδι

     

    Δικό μου συμπέρασμα μετά από όλα αυτά… ψάξτε πολύ πριν πάτε το παιδί σας σε παιδοψυχολόγο… και κάντε το πρώτο ραντεβού μόνοι σας (χωρίς το παιδί)!!!!

     

    Σόρυ για το σεντόνι… ήθελα καιρό να τα γράψω, με πόνεσε πολύ!!!


    Θέλω να βαρεθώ και δεν προλαβαίνω…

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    στη θεση σου θα ξαναπηγαινα στην πρωτη "παιδοψυχολογο" για επανεκτιμηση και μολις θα ξεκινουσε να τα μασαει θα της εριχνα ενα ξεγυρισμενο μπινελικι να καταλαβει οτι αλλος εχει τη νοητικη στερηση εκει μεσα, κι ας εχει και διπλωμα.


    Ερασιτέχνες έχτισαν την Κιβωτό. Επαγγελματίες έχτισαν τον Τιτανικό!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αχ Taz το ίδιο μου είπε και η αδερφή μου… μέχρι χθες δεν ήθελα να το σκέφτομαι καν… τώρα μπορώ και το συζητάω πιο άνετα… κατάλαβα αυτό που λένε ‘’έπαθα σοκ’’ Πάντως θα της άξιζε ένα μπινελίκι… μας τρέλανε χρονιάρες μέρες!!!!

     

    Το είχα πει και σε μία φίλη μου τότε γιατί εγώ μάνα είμαι…. Σκέφτηκα μήπως έχει κάτι το παιδί και σαν ‘’κουκουβάγια’’ δεν το έχω προσέξει (αλλά δεν είμαι έτσι ρε κορίτσια) και μου λέει… ‘’ποιος ο ‘’Σ’’…. ρε πάτε καλά… αυτός σε πουλάει και σε αγοράζει’’ ουφ


    Θέλω να βαρεθώ και δεν προλαβαίνω…

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Αχ Taz το ίδιο μου είπε και η αδερφή μου… μέχρι χθες δεν ήθελα να το σκέφτομαι καν… τώρα μπορώ και το συζητάω πιο άνετα… κατάλαβα αυτό που λένε ʽʼέπαθα σοκʼʼ Πάντως θα της άξιζε ένα μπινελίκι… μας τρέλανε χρονιάρες μέρες!!!!

     

    Το είχα πει και σε μία φίλη μου τότε γιατί εγώ μάνα είμαι…. Σκέφτηκα μήπως έχει κάτι το παιδί και σαν ʽʼκουκουβάγιαʼʼ δεν το έχω προσέξει (αλλά δεν είμαι έτσι ρε κορίτσια) και μου λέει… ʽʼποιος ο ʽʼΣʼʼ…. ρε πάτε καλά… αυτός σε πουλάει και σε αγοράζειʼʼ ουφ

     

    Φαντάζομαι πόσο πολύ πρέπει να τα έχασες όταν σου είπε όλα αυτά. Θα έφυγε η γη κάτω από τα πόδια σου! Να σου πω... μην ασχοληθείς περισσότερο μαζί του (πρωτου γιατρού). Δεν αξίζει. Να ευχαριστείς το Θεό που το παιδάκι σου είναι μια χαρά, να το χαίρεσαι και κάποιος άλλος θα βρεθεί να του τα πει ενα χεράκι.

     

    Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι πως ο συγκεκριμένος γιατρός είναι και ψυχολόγος. Φαντασου τι θα σου έλεγε αν δεν ήταν!!!:confused:


    Σ' ευχαριστώ Θεέ μου...

     

    aUeJp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Νικουδάκι, άστα… βούιζε το κεφάλι μου… πραγματικά βούιζε…!!! Ερχόντουσαν στο μυαλό μου οι φράσεις της, η μία μετά την άλλη… ʽʼνοητική στέρηση/το έχεις παρατήσει το παιδί/κρίμα/δεν ασχολείσαι μαζί τουʼʼ ξανά και ξανά και ξανά!!!! Εφιάλτης :(


    Θέλω να βαρεθώ και δεν προλαβαίνω…

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Το ποσο σε νοιωθω δεν λεγεται ! Το χω δειξει το χω ξαναδειξει αλλα ειναι ο μονος τροπος να καταλαβεις και να εμπεδωσεις οτι το παιδι σου ειναι καλα απλα ετυχες σε μια ηληθια. Προσεξε μην σε σημαδεψει, μην σε αγχωσει, μην σε κανει να ψυριζεις πραγματα που δεν υπαρχουν!!1

    EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΗ ΑΝΩΡΙΜΟΤΗΤΑ

    Πως δεν εγκληματισα τοτε ... απορω. Πραγματικα απορω!!


    Σιγουρα ο γυαλος ειναι στραβος.. δεν εξηγειτε αλλοιως!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Elenik Έχεις δίκιο… Περάσαμε τα ίδια, μόνο που εμένα δεν με έχει πάρει ακόμα τηλέφωνο για να δει την εξέλιξη μας… Δεν θα σου πω ψέματα… μπορεί ακόμα να είναι νωρίς αλλά και με έχει σημαδέψει και με αγχώνει και (μερικές φορές) πιάνω τον εαυτό μου να ψειρίζει πράγματα…!!!! Ξέρεις εκεί στο πίσω μέρος του μυαλού μου… μπααααα είναι νωρίς ακόμα θα μου περάσει….!!!

     

    Σκέψου ότι εμένα με έβγαλε και άχρηστη μάνα… Μα παίζουμε, της είπα , συνέχεια… αλλά με στρατιωτάκια/αυτοκινητάκια/μπάλα, πάμε στις κούνιες, διαβάζουμε παραμύθια… και αν έβλεπες το ύφος της… με ένα ειρωνικό χαμόγελο και να επιμένει ‘’έχετε δει άλλα παιδάκια τις ηλικίας του (μου έλεγε)… κρίμα!!!!! Τι κρίμα…. Τα θυμάμαι και φουντώνω!!!!

     

    Εγώ ήμουνα πάντα της λογικής ότι κάθε πράγμα στον καιρό του… θα πάει σχολείο θα μάθει… και να γράφει και να διαβάζει… γιατί να το πιέσω εγώ από τα τρία… θεωρούσα αυτή την ηλικία ανέμελη… για παιχνίδι!!!! Τόσο λάθος έκανα, άφησα τα παιχνίδια και περάσαμε στο μάθημα…

     

    Δύο/τρις εβδομάδες μετά την διάγνωση της, τον άφησα στο νήπιο του μεγάλου μου (έπρεπε να πάω κάπου και δεν είχα που να το αφήσω) Σκέψου ότι έμεινε εκεί από τις 8 το πρωί μέχρι 2 το μεσημέρι, και από ότι μου είπε η δασκάλα ούτε που με ζήτησε, ήταν κοινωνικό, εντάχτηκε στο περιβάλλον, όοοολα καλά!!!!


    Θέλω να βαρεθώ και δεν προλαβαίνω…

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Για αυτό πρέπει να το αφήσεις πίσω σου όλο αυτό! Αφού βλέπεις πως το παιδάκι σου είναι μια χαρά, απόλαυσέ το και μην αφήνεις να δηλητηριάζονται έτσι οι στιγμές σας... για μια ανίκανη ψυχολόγο... για έναν ανεύθυνο άνθρωπο.


    Σ' ευχαριστώ Θεέ μου...

     

    aUeJp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    θα ηθελα να μου πειτε μετα απο τοσο καιρο πώς ειναι η κατασταση με τα τικς των παιδιων , γιατι μιας ξαδελφης μου εχει εμφανισει ενα κινητικο τικσ και θα ηθελε την συμβουλή σας ευχαριστω πολύ


     

    Αντε να δουμε πόσο υπομονη ακομα ....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλησπέρα. Ήθελα να σε ρωτήσω για το πρόβλημα που αντιμετώπισες με το γιο σου. Έχω ένα κοριτσάκι 5 χρονών και αντιμετωπίζω το ίδιο πράγμα εδώ και 2 βδομάδες. Σήμερα την είδε και ωριλά μήπως υπάρχει ξένο σώμα στη μύτη αλλά τίποτα. Πώς λύθηκε τελικά σε εσάς; Κράτησε καιρό;Συγγνώμη για την ενόχληση και να ξέρεις ότι περιμένω με αγωνία την απάντησή σου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Καλησπέρα κορίτσια... Πείτε μου εάν θέλετε πως εξελίχθηκαν τα τικ των μικρών σας.... Η κορούλα μου όταν βλέπει τηλεόραση τη τελευταία βδομαδα γλύφει τα χέρια της κ κάνει διάσπαρτα μέσα στη μέρα έναν αναστεναγμό... Στην αρχή νόμιζα ότι κατι την απασχολεί κ τη ρώτησα, μου είπε ότι παίζει με την ανάσα της, ότι δροσίζει το λαιμό της... Αλλά εγώ θεωρώ πως είναι τικ... Πριν δύο μήνες απέκτησε αδερφάκι κ ο σύζυγος λείπει συχνά ταξίδι για δουλειές κ την πίεσαν όλα αυτά νομίζω.... Δεν έχω αναφέρει ξανά τπτ για τον αναστεναγμό, αλλά την ακούω να το κάνει κ ματώνει η καρδιά μου.... 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 10/4/2021 at 5:59 ΠΜ, marerg είπε:

    Καλησπέρα κορίτσια... Πείτε μου εάν θέλετε πως εξελίχθηκαν τα τικ των μικρών σας.... Η κορούλα μου όταν βλέπει τηλεόραση τη τελευταία βδομαδα γλύφει τα χέρια της κ κάνει διάσπαρτα μέσα στη μέρα έναν αναστεναγμό... Στην αρχή νόμιζα ότι κατι την απασχολεί κ τη ρώτησα, μου είπε ότι παίζει με την ανάσα της, ότι δροσίζει το λαιμό της... Αλλά εγώ θεωρώ πως είναι τικ... Πριν δύο μήνες απέκτησε αδερφάκι κ ο σύζυγος λείπει συχνά ταξίδι για δουλειές κ την πίεσαν όλα αυτά νομίζω.... Δεν έχω αναφέρει ξανά τπτ για τον αναστεναγμό, αλλά την ακούω να το κάνει κ ματώνει η καρδιά μου.... 

    Δεν μπορείς να λες για τικ αν δε στο χει πει κάποιος ειδικός. Άλλο τικ άλλο μια προσωρινη συνήθεια που αποκτουν πολλα παιδακια κ μετα τους φευγει... Δηλαδή όσα πιπιλανε το δαχτυλο τους λες έχουν τικ? Όσα τρώνε τα νυχια τους έχουν τικ? Το τικ είναι κάτι χρόνιο νομίζω και πιο σοβαρό... 

    Ο παιδιατρος σας τι λεει? 

    Έχει επηρρεαστει ψυχολογικά, δεν είναι κάτι αυτό, με αγαπη και υπομονή θα της πέρασει.. Έτσι λέω εγώ... Δε μου φαίνεται σοβαρό δηλαδή εμένα... Αλλά μήπως να μιλήσεις με παιδιατρο να σου πει κι αυτός? Κι εσυ με μωρό δυο μηνών κι ένα μεγάλο παιδι κ με άντρα που λείπει δεν θα σαι κι εσυ στα καλυτερα σου οπότε κάνε ένα ζύγισμα της σοβαρότητας... Όσο γίνεται δηλαδή... 

    • Μου αρέσει 1
    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλησπέρα σας!!Θα ήθελα να μου πείτε αν τα παιδιά σας ανέπτυξαν κάποια στιγμή τικ και αν το ξεπέρασαν και πότε..έχω ένα αγόρι 13 χρόνων και απ' όταν απόκτησε αδερφάκι ενώ το ήθελε πολύ ,μου έβγαλε πολλά θέματα!!έχει βγάλει τικ(κουνάει τον αυχένα,γουρλωνει μάτια και μορφασμό στα χείλη)είναι πάρα πολύ έντονο!!και πραγματικά χαμηλώνω τι βλέμμα να μην το βλέπω αλλά πολλές φορές εκνευρίζομαι...δεν μπορώ να κρατηθώ είναι λες και παθαίνει εγκεφαλικό ένα πράγμα...σίγουρα στο σχολείο θα τον κοροϊδεύουν...προσπαθώ με συζήτηση πολλές φορές,μιλάμε,για διάφορα θέματα,για τους φίλους,το σχολείο..δεν βλέπω να τον ενοχλεί κάτι από κει...έχω καταλήξει ότι παραγκωνιστηκε νομίζει από τον ερχομό του μωρού,μιας και δώδεκα χρόνια ήταν μοναχοπαίδι και δεύτερον δεν του αρέσει η εξωτερική του εμφάνιση(είναι μικροκαμωμένος). Ο ειδικός φοβάμαι μην δώσει φάρμακα είμαι πολύ κατα...είμαι πολύ στεναχωρημένη με όλη αυτή την κατάσταση!!απεκτησα με πολύ κόπο δεύτερο παιδάκι και δεν Μ έχει αφήσει να το χαρώ!!αισθάνομαι ενοχές κι ότι κάτι έχω κάνει λάθος...πως ν αφήσω το μωρό μόνο και ν ασχολουμε με το μεγάλο γιο συνέχεια..παλιά κάναμε πολλά πράγματα μαζί που τώρα δυστυχώς δεν μπορούμε όπως πχ να πάμε μια βόλτα με τα ποδήλατα..δεν έχω βοήθεια από κανέναν..να πω να τη κρατήσει να πάω εγώ με το γιο μου..του μιλάω συνέχεια ,του εξηγώ την κατάσταση,τον αγκαλιάζω,τον φιλάω..είμαι σε απόγνωση !!Σπαραζει η καρδιά μου να τον βλέπω έτσι...το κάνει συνέχεια!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    12 ώρες πρίν, Valentina23 είπε:

    Καλησπέρα σας!!Θα ήθελα να μου πείτε αν τα παιδιά σας ανέπτυξαν κάποια στιγμή τικ και αν το ξεπέρασαν και πότε..έχω ένα αγόρι 13 χρόνων και απ' όταν απόκτησε αδερφάκι ενώ το ήθελε πολύ ,μου έβγαλε πολλά θέματα!!έχει βγάλει τικ(κουνάει τον αυχένα,γουρλωνει μάτια και μορφασμό στα χείλη)είναι πάρα πολύ έντονο!!και πραγματικά χαμηλώνω τι βλέμμα να μην το βλέπω αλλά πολλές φορές εκνευρίζομαι...δεν μπορώ να κρατηθώ είναι λες και παθαίνει εγκεφαλικό ένα πράγμα...σίγουρα στο σχολείο θα τον κοροϊδεύουν...προσπαθώ με συζήτηση πολλές φορές,μιλάμε,για διάφορα θέματα,για τους φίλους,το σχολείο..δεν βλέπω να τον ενοχλεί κάτι από κει...έχω καταλήξει ότι παραγκωνιστηκε νομίζει από τον ερχομό του μωρού,μιας και δώδεκα χρόνια ήταν μοναχοπαίδι και δεύτερον δεν του αρέσει η εξωτερική του εμφάνιση(είναι μικροκαμωμένος). Ο ειδικός φοβάμαι μην δώσει φάρμακα είμαι πολύ κατα...είμαι πολύ στεναχωρημένη με όλη αυτή την κατάσταση!!απεκτησα με πολύ κόπο δεύτερο παιδάκι και δεν Μ έχει αφήσει να το χαρώ!!αισθάνομαι ενοχές κι ότι κάτι έχω κάνει λάθος...πως ν αφήσω το μωρό μόνο και ν ασχολουμε με το μεγάλο γιο συνέχεια..παλιά κάναμε πολλά πράγματα μαζί που τώρα δυστυχώς δεν μπορούμε όπως πχ να πάμε μια βόλτα με τα ποδήλατα..δεν έχω βοήθεια από κανέναν..να πω να τη κρατήσει να πάω εγώ με το γιο μου..του μιλάω συνέχεια ,του εξηγώ την κατάσταση,τον αγκαλιάζω,τον φιλάω..είμαι σε απόγνωση !!Σπαραζει η καρδιά μου να τον βλέπω έτσι...το κάνει συνέχεια!!

    δεν εχω εμπειρια για να σου απαντησω

    εχεις μιλησει εσυ με ειδικο;να πας εσυ να μιλησεις με παιδοψυχολογο,να σου δωσει συμβουλες;

    μετα σε δευτερη φαση ειναι να δει το παιδι,κυριως σε μικροτερη ηλικια που ξερω

    δ ειναι απαραιτητο οτι θα χρειαστει φαρμακα

    • Μου αρέσει 2
    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    13 ώρες πρίν, Valentina23 είπε:

    έχω ένα αγόρι 13 χρόνων και απ' όταν απόκτησε αδερφάκι ενώ το ήθελε πολύ ,μου έβγαλε πολλά θέματα!!

    Αν κατάλαβα καλά όταν διάβασα και τα άλλα post σας, το παιδί είχε δώσει κάποια δείγματα και πιο πριν (9-10ετών αναφέρετε).

    13 ώρες πρίν, Valentina23 είπε:

    Ο ειδικός φοβάμαι μην δώσει φάρμακα είμαι πολύ κατα...είμαι πολύ στεναχωρημένη με όλη αυτή την κατάσταση!!(...) είμαι σε απόγνωση !!Σπαραζει η καρδιά μου να τον βλέπω έτσι...

    Όπως και να έχει πάντως αρχικά θα σας πρότεινα να απευθυνθείτε εσείς-οι γονείς δηλαδή σε έναν ειδικό, να του δώσετε το πλήρες ιστορικό του παιδιού και να σας ενημερώσει-ευαισθητοποιήσει σχετικά με αυτό που συμβαίνει. Να σας προτείνει βιβλιογραφία να μελετήσετε σχετικά. Να γνωρίσετε τι είναι αυτό που συμβαίνει στο παιδί, να πάψει να σας τρομοκρατεί. Να σας εξηγήσει τρόπους υγιούς διαχείρισης της κατάστασης για εσάς, κλπ. Διότι καταλαβαίνετε πως εάν εσείς είσαστε σε συνεχές στρες και διαρκή θλίψη, δεν μπορείτε να υποστηρίξετε και να ενδυναμώσετε το παιδί. Κι έπειτα να δείτε και να κρίνετε για την επίσκεψη του ίδιου του παιδιού. 

    • Μου αρέσει 2
    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    15 ώρες πρίν, Valentina23 είπε:

    Καλησπέρα σας!!Θα ήθελα να μου πείτε αν τα παιδιά σας ανέπτυξαν κάποια στιγμή τικ και αν το ξεπέρασαν και πότε..έχω ένα αγόρι 13 χρόνων και απ' όταν απόκτησε αδερφάκι ενώ το ήθελε πολύ ,μου έβγαλε πολλά θέματα!!έχει βγάλει τικ(κουνάει τον αυχένα,γουρλωνει μάτια και μορφασμό στα χείλη)είναι πάρα πολύ έντονο!!και πραγματικά χαμηλώνω τι βλέμμα να μην το βλέπω αλλά πολλές φορές εκνευρίζομαι...δεν μπορώ να κρατηθώ είναι λες και παθαίνει εγκεφαλικό ένα πράγμα...σίγουρα στο σχολείο θα τον κοροϊδεύουν...προσπαθώ με συζήτηση πολλές φορές,μιλάμε,για διάφορα θέματα,για τους φίλους,το σχολείο..δεν βλέπω να τον ενοχλεί κάτι από κει...έχω καταλήξει ότι παραγκωνιστηκε νομίζει από τον ερχομό του μωρού,μιας και δώδεκα χρόνια ήταν μοναχοπαίδι και δεύτερον δεν του αρέσει η εξωτερική του εμφάνιση(είναι μικροκαμωμένος). Ο ειδικός φοβάμαι μην δώσει φάρμακα είμαι πολύ κατα...είμαι πολύ στεναχωρημένη με όλη αυτή την κατάσταση!!απεκτησα με πολύ κόπο δεύτερο παιδάκι και δεν Μ έχει αφήσει να το χαρώ!!αισθάνομαι ενοχές κι ότι κάτι έχω κάνει λάθος...πως ν αφήσω το μωρό μόνο και ν ασχολουμε με το μεγάλο γιο συνέχεια..παλιά κάναμε πολλά πράγματα μαζί που τώρα δυστυχώς δεν μπορούμε όπως πχ να πάμε μια βόλτα με τα ποδήλατα..δεν έχω βοήθεια από κανέναν..να πω να τη κρατήσει να πάω εγώ με το γιο μου..του μιλάω συνέχεια ,του εξηγώ την κατάσταση,τον αγκαλιάζω,τον φιλάω..είμαι σε απόγνωση !!Σπαραζει η καρδιά μου να τον βλέπω έτσι...το κάνει συνέχεια!!

    Σε κάποια πράγματα πρέπει να βάζουμε στην άκρη τις προσωπικές μας φοβίες και να απευθυνόμαστε στους ειδικούς. Είναι κρίμα να ταλαιπωρείται (αν ταλαιπωρείται) πρώτα ο γιός σας και μετά εσείς! Πρέπει να κάνετε  το πρώτο βήμα προς τη 'λύση' με το να επισκεφθείτε εσείς πρώτα έναν παιδοψυχολόγο και μετά το παιδί (κατά πάσα πιθανότητα). Οι γονείς φτάνουμε μέχρι ένα σημείο, κάποιες φορές όση αγάπη και αν δίνουμε όση προσοχή όση κουβέντα δεν αρκεί αν δεν πάρουμε τις σωστές κατευθύνσεις ακόμα και στα εντελώς πρακτικά μέχρι και να αφήσουμε τους ειδικούς να αναλάβουν να ξεκλειδώσουν κάποια πράγματα!

    Μην αρνείστε στο γιο σας την όποια ψυχολογική/ψυχιατρική βοήθεια. Ο ρόλος μας είναι να πιέζουμε για να λαμβάνει το παιδί μας την φροντίδα που χρειάζεται όχι να τη φρενάρουμε! Φαντάζομαι δεν θα κάνατε το ίδιο αν έσπαζε πχ το πόδι του έτσι δεν είναι; Δεν θα τρέχατε να το θεραπεύσετε; Γράφετε ότι δεν σας έχει αφήσει να χαρείτε το δεύτερο παιδί σας,  (Η κατάσταση φαντάζομαι όχι ο πρώτος γιος σας έτσι;) η λύση το λοιπόν είναι ένας παιδοψυχολόγος γιατί το παιδί φανερά σωματικοποιεί τη δυσφορία του; το άγχος του; τη στεναχώρια του; ίσως κάτι άλλο που πυροδοτήθηκε από την αλλαγή στο σπίτι; ίσως κάτι στο σχολείο; ίσως η εφηβεία σε συνδιασμό με την σωματική δυσφορία που αναφέρετε; κάτι άλλο; Θα βρει τις απαντήσεις ένας ειδικός και θα βοηθήσει το παιδί κατάλληλα. Εύχομαι να πάρετε τη σωστή απόφαση και να επισκεφθείτε έναν παιδοψυχολόγο για αρχή. 

    • Μου αρέσει 3
    • Ευχαριστώ! 1

    Κράτα το

    Κράτα το

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 13/4/2022 at 11:21 ΜΜ, Valentina23 είπε:

    Καλησπέρα σας!!Θα ήθελα να μου πείτε αν τα παιδιά σας ανέπτυξαν κάποια στιγμή τικ και αν το ξεπέρασαν και πότε..έχω ένα αγόρι 13 χρόνων και απ' όταν απόκτησε αδερφάκι ενώ το ήθελε πολύ ,μου έβγαλε πολλά θέματα!!έχει βγάλει τικ(κουνάει τον αυχένα,γουρλωνει μάτια και μορφασμό στα χείλη)είναι πάρα πολύ έντονο!!και πραγματικά χαμηλώνω τι βλέμμα να μην το βλέπω αλλά πολλές φορές εκνευρίζομαι...δεν μπορώ να κρατηθώ είναι λες και παθαίνει εγκεφαλικό ένα πράγμα...σίγουρα στο σχολείο θα τον κοροϊδεύουν...προσπαθώ με συζήτηση πολλές φορές,μιλάμε,για διάφορα θέματα,για τους φίλους,το σχολείο..δεν βλέπω να τον ενοχλεί κάτι από κει...έχω καταλήξει ότι παραγκωνιστηκε νομίζει από τον ερχομό του μωρού,μιας και δώδεκα χρόνια ήταν μοναχοπαίδι και δεύτερον δεν του αρέσει η εξωτερική του εμφάνιση(είναι μικροκαμωμένος). Ο ειδικός φοβάμαι μην δώσει φάρμακα είμαι πολύ κατα...είμαι πολύ στεναχωρημένη με όλη αυτή την κατάσταση!!απεκτησα με πολύ κόπο δεύτερο παιδάκι και δεν Μ έχει αφήσει να το χαρώ!!αισθάνομαι ενοχές κι ότι κάτι έχω κάνει λάθος...πως ν αφήσω το μωρό μόνο και ν ασχολουμε με το μεγάλο γιο συνέχεια..παλιά κάναμε πολλά πράγματα μαζί που τώρα δυστυχώς δεν μπορούμε όπως πχ να πάμε μια βόλτα με τα ποδήλατα..δεν έχω βοήθεια από κανέναν..να πω να τη κρατήσει να πάω εγώ με το γιο μου..του μιλάω συνέχεια ,του εξηγώ την κατάσταση,τον αγκαλιάζω,τον φιλάω..είμαι σε απόγνωση !!Σπαραζει η καρδιά μου να τον βλέπω έτσι...το κάνει συνέχεια!!

    Γειά σου, δεν ξέρω γιατί, αλλά  ο τρόπος που γράφεις είναι σαν να γράφεις για ένα παιδί 6 ετών...

    Ένας υγιής έφηβος 13 ετών νομίζω δεν έχει τέτοια εξάρτηση από την μητέρα του και έχει διαθεση να κάνει μόνος του πράγματα, να είναι αυτάρκης ή να έχει αυτονομία. 

    Η ανησυχία σου όπως την περιγράφεις για μένα μου δείχνει σαν να τον θεωρείς ανίκανο ας πουμε ότι μπορεί να τα καταφέρει .

    Πριν τον ερχομό του μωρού όλα αυτά τα κατάφερνε κανονικά;  (φίλους, σχολείο, εξωτερική εμφάνιση)...  Μήπως είχε κατάθλιψη από πρίν;

    Για ποιό λόγο να δώσει ειδικός φάρμακα σε ένα παιδί για να το στηρίξει, δεν το κάνουν αυτό έτσι απλά.  Χρειάζεται γνωμάτευση, παρακολούθηση και χίλια άλλα.

    Κυρίως ασχολούνται με το τι λάθη κάνουμε εμείς και δεν έχουμε δώσει τα σωστά ερεθισματα σε ένα παιδί να  θέλει να αισθανθεί καλά. 

     Από αυτά που γράφεις είναι σαν να περιγράφεις ένα παιδί που απο πριν είχε προβλήματα που απλά τώρα οξύνθηκαν. 

    Άρα, πρέπει να βρείς με την βοήθεια ενός ειδικού αρχικά σε σένα τι είναι αυτό που μπορεί στην συμπεριφορά σου να οδήγησε να έχει τέτοια ανασφάλεια το παιδί σου. 

     

    Συνήθως κουβαλάμε δικά μας θέματα που τα προβάλλουμε πάνω τους. 

    Αν αισθάνεσαι έτσι 

    "και πραγματικά χαμηλώνω τι βλέμμα να μην το βλέπω αλλά πολλές φορές εκνευρίζομαι..."

    την στιγμη που το παιδί σου βρίσκεται σε μια πολύ κακή στιγμή, ανεξέλεγκτη, 

    είναι δύσκολο να το υποστηρίξεις. 

    Φαντάσου ότι είναι λίγο σαν να κατουριεται κάποιος πάνω του.   Αν κοιτάξεις αλλού τι μήνυμα δίνεις - είναι σαν να λες χειρίσου το μόνος σου. 

    Αντιθέτως αν θέλεις να βοηθήσεις, πρέπει να συμμετάσχεις & να υποστηρίξεις διακριτικά

    Να βρείς η στιγμή εκείνη τι περιείχε που προέκυψε το τίκ. Συνήθως υπάρχει κάτι συγκεκριμένο. 

    Δοκίμασε εκείνη τη στιγμή να μην κοιτάξεις αλλού, να πάρεις μια βαθιά ανάσα και να του δώσεις μια αγκαλιά εάν την θέλει, να τον ρωτήσεις πως αισθάνεται, και μιλήστε για το θέμα.   Θυμήσου τι ειπώθηκε για να δεις τι μπορεί να το προκαλεί. 

    Κυρίως αναζήτησε μέσα σου τι σε κάνει να εκνευρίζεσαι ...

    Μήπως και εσύ όταν ήσουν παιδί δεν είχες την υποστήριξη των γονιών σου σε δύσκολες στιγμές;

    Δεν είμαι ειδικός, αλλά πιστεύω ότι εάν από την ίδια του την μητέρα δε βρίσκει ηρεμία και κατανόηση για το πρόβλημα του, πως θα την βρεί για τον ευατό του.    

      Εμείς οι γονείς είμαστε που δίνουμε στο παιδί το παράδειγμα του τι θα κάνει με τον εαυτό του. 

    Μια άγνωστη είμαι αλλά σκέψου αυτά που γράφω, ίσως.  

     

    Όταν λές "σίγουρα στο σχολείο τον κοροιδεύουν" σημαίνει ότι δεν έχεις ρωτήσει στο σχολείο πόσο συχνά συμβαίνει και πότε, αλλιώς θα έγραφες λεπτομέρειες έτσι δεν είναι;

    Κανονικά πρέπει να ρωτήσεις στο σχολείο συγκεκριμένα πόσες φορές ανά ημέρα και πότε το παθαίνει.  Στην τελική είναι και ιατρικό θέμα.  Συμβουλέψουν τον σχολικό ψυχολογο, υπάρχει νομίζω παντού... . Μίλα με τους γονείς της τάξης σου, με τον την εκπρόσωπο ή με σύλλογο γονέων...   

     

    Συγνώμη αν είμαι λίγο κάπως αλλά θέλω να είμαι ειλικρινής...

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Σας ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις σας!ε βοηθησατε πολύ αν και κάποιες απαντήσεις λίγο σκληρές..ναι ίσως χρειαστούμε και μεις πρώτα βοήθεια για να χειριστούμε το θέμα..όταν λέω ότι δεν τον κοιτάω στο τικ που κάνει το λέω γιατί δεν πρέπει να τον μαλώνουμε την ώρα που το κάνει η να τον κατακρίνουμε

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα