Recommended Posts

    Σημερα μιλαγα με την δασκαλα του παιδιου και μου ειπε οτι παει καλα σε σχεση με το πως ξεκινησε αλλα ιστερει (προφανως) στην γλωσσα.. Μιλαει πλεον με τα αλλα παιδακια και μαζι της αλλα δεν τα καταλαβαινει ολα... Με ρωτησε γιατι δεν του μιλαω εγω τουλαχιστον γαλλικα και τωρα μπερδευτικα παλι...

    Προσπαθω να μοιραζω τα παιχνιδια και στις 2 γλωσσες. Εχει ηλεκτρονικα που μιλανε γαλλικα αλλα τα παραμυθια που διαβαζει και οι ταινιες που βλεπει ειναι στα ελληνικα. Μερικες φορες βεβαια η τηλεοραση ειναι ολη τη μερα στο γαλλικο καναλι...

    Τι να κανω? Δεν ξερω ποσο ακομη θα μεινουμε εδω αλλα δεν θελω να εχει προβληματα στο σχολειο μια και στις αρχες της σχολικης χρονιας την αδυναμια του να μιλησει την εβγαζε σε επιθετικοτητα...

    Τον ρωτησα αν θελει να μιλαμε γαλλικα και ενω ειπε ναι μετα θυμωσαι... Φοβαμαι μην ξαναγυρισουμε στην αρχη μεχρι τον σεπτεμβρη...


    wQjhp2.png f6fAp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Γνωμη μου βεβαια,αλλα μη φοβασαι καθολου...μιλα του ελληνικα,τη μητρικη του γλωσσα.Και σαν εκπαιδευτικος που ειμαι αυτο εχω να σου προτεινω.... αυτο λεμε παντα στα διγλωσσα παιδακια.Το παιδι πρεπει παντα να μιλαει τη γλωσσα που το διευκολυνει στην καθημερινοτητα του.Η κορη μου ηρθε εδω στη Σουηδια 4 χρονων...τωρα πια μετα απο 5 χρονια η δασκαλα της μου ειπε τα καλυτερα οσον αφορα τα σουηδικα.Βεβαια ολα αυτα τα χρονια εβλεπε μονο σουηδικη τηλεοραση,εκανε παρεα μονο με σουηδεζακια και πηγαινε σε ενισχυτικο τμημα για τη γλωσσα μια φορα την εβδομαδα.

     

    ειναι και μκρουλης μωρε...τωρα το ειδα!!!Ολα θα πανε καλα...μην ανησυχεις!!!

    Ξεχασα να σου πω οτι και του γιου μου που ειναι 2 χρονων ουδεποτε δεν του μιλησα σουηδικα κι ομως αρχισε κι αυτος να μιλαει σουηδικα εντελως αβιαστα....παει παιδικο εδω και εναν χρονο........και ελληνικα βεβαια!!!


    θα σαι παντα μεσα στην καρδια μας...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Στον παιδικο δεν εμαθε τιποτα ο μεγαλος (οποτε μαλλον και ο μικρος δεν θα μαθει). Επισης τον εγραψα στο τμημα ελληνικης γλωσσας απο σεπτεμβρη για τα ελληνικα...


    wQjhp2.png f6fAp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Οι θεωρίες λένε ότι στο σπίτι πρέπει να μιλιέται η μητρική γλώσσα του παιδιού. Η δεύτερη γλώσσα θα προκύψει από την επαφή του απιδιού με συνομηλίκους του στο παιχνίδι ή στο σχολέιο.

    Επίσης, η θεωρία λέει ότι ο γονιός πρέπει να μιλάει σε μία γλώσσα στο παιδί και όχιθ να τις εναλλάσσει, γιατί προκαλέι μεγαλύτερο μπέρδεμα.

    Γνώμη μου, και την βασίζω σε πολύ διάβασμα στο θέμα της διγλωσσίας και της δίγλωσσης εκπαίδευσης, στο σπίτι θα μιλάτε Ελληνικά, αλλά η τηλεόραση θα είναι στα Γαλλικά. Επίσης, οι συναναστροφές του παιδιού θα είναι με γαλλόφωνα παιδιά και όχι με ελληνόφωνα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Στην ταξη του στο βελγικο σχολειο δεν υπαρχουν παιδια που να μιλανε ελληνικα. Βεβαια στο τμημα ελληνικης γλωσσας θα παει για να μαθει ελληνικα (αν και τα παιδια μεταξυ τους μιλανε γαλλικα - σε ειχα ρωτησει emmaki για το πως θα μαθει ελληνικα). Την τηλεοραση θα προσπαθησω να του την βαλω στα γαλλικα.

    Οταν με ρωταει κατι στα γαλλικα σε ποια γλωσσα να του απανταω?


    wQjhp2.png f6fAp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Στον παιδικο δεν εμαθε τιποτα ο μεγαλος (οποτε μαλλον και ο μικρος δεν θα μαθει). Επισης τον εγραψα στο τμημα ελληνικης γλωσσας απο σεπτεμβρη για τα ελληνικα...

    Δεν μπορει να μην εμαθε τιποτα......ουτε τραγουδακια.......και μεις πηγαιναμε ελληνικα καθε Σαββατο...

    Συμφωνω απολυτα με το emmaki...ετσι ακριβως ειναι!!!:rolleyes::rolleyes:


    θα σαι παντα μεσα στην καρδια μας...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Οταν με ρωταει κατι στα γαλλικα σε ποια γλωσσα να του απανταω?

    η κορη μου τις περισσοτερες φορες με ρωταει στα σουηδικα κι εγω παντα της απαντω ελληνικα.....

     

    και επειδη ειμαι δασκαλα σε τετοιο σχολειο εδω...ναι ολα τα παιδια στο ελληνικο σχολειο επικοινωνουν μεταξυ τους στα σουηδικα....


    θα σαι παντα μεσα στην καρδια μας...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Οταν με ρωταει κατι στα γαλλικα σε ποια γλωσσα να του απανταω?

     

    Ο γονιός πρέπει να μιλάει σε μία γλώσσα αποκλειστικά, άσχετα σε ποιά γλώσσα μιλάει το παιδί.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    οπως ειπαν κ πιο πανω, να μιλας στη γλωσσα που αισθανεσαι οτι εκφραζεσαι καλυτερα, αυτη τη γλωσσα θα χρησμοποιησει ο μικρος για να χτισει την επομενη γλωσσα, οποτε η βαση πρεπει να ειναι γερη. εσυ επιλεγεις λοιπον σε ποια γλωσσα κινεισαι πιο ανετα.

     

    τωρα , επειδη η διγλωσσια ειναι ζητημα οχι μονο γλωσσολογικο αλλα και κοινωνιολογικο/ψυχολογικο/κτλ κτλ το να του δινονται περισσοτερα ερεθισματα σε βαρος, τελικα, της μητρικης (πχ παρεες μονο με γαλλοφωνα, που λεει κ η emmaki) ειναι κατα τη γνωμη μου λαθος. ακομα κ αν το μονο ερεθισμα ηταν το σχολειο μια χαρα θα μπορουσε να μιλαει.

    μηπως υπαρχει κατι που τον δυσαρεστει πολυ εντονα; μηπως αισθανεται μοναξια στο σχολειο; εχει αλλα ελληνοφωνα παιδακια; τι γνωμη εχει η δασκαλα του για το οτι μιλατε ελληνικα στο σπιτι; εσυ τι επαφη εχεις με τους γαλλοφωνους; εχεις φιλους; ξερεις ποσο θα μεινετε εκει; ποσο εχεις 'επενδυσει' στην εκμαθηση των γαλλικων (οχι σε χρημα!:-));

    στα ρωταω ολα αυτα οχι για να μου απαντησεις απαραιτητα, αλλα γιατι μερικες φορες το 'λυσιμο' της γλωσσας κατα την εκμαθηση μπορει να χρειαζεται ενα μικρο 'κλικ' , μια αλλαγη στασης για να γινει...

     

    πρακτικοι τροποι για να μαθει τα γαλλικα ειναι ολα αυτα που κανεις, απλα θεωρω οτι χρειαζεται μια υποστηριξη στη διγλωσσια του κ οχι στη μια μονο γλωσσα...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    μηπως υπαρχει κατι που τον δυσαρεστει πολυ εντονα; Δεν φαινεται να τιν στεναχωρει κατι. Ισα ισα που δεν θελει να φυγει. Στην αρχη ομως τραβαγε τα παιχνιδια γιατι δεν ηξερε να τα ζητησει ή χτυπαγε αλλα παιδακια για να τα παρει. Απο την στιγμη που εμαθε το"ειναι δικο μου" λιγοστεψαν οι τιμωριες

    μηπως αισθανεται μοναξια στο σχολειο; Στο σχολειο εχει ενα "κολλητο" φιλο. Οπως ειπα φαινεται να του αρεσει - δεν εχει πει ακομη οτι δεν θελει να παει

    εχει αλλα ελληνοφωνα παιδακια;Στο σχολειο σαν σχολειο εχει και αλλα παιδακια αλλα σε αλλες ταξεις. Κανενα παιδακι στην ταξη του δεν μιλαει ελληνικα. Ειναι και αλλα παιδακια που δεν ειναι γαλλοφωνοι οι γονεις τους παντως

    τι γνωμη εχει η δασκαλα του για το οτι μιλατε ελληνικα στο σπιτι;Η δασκαλα του προτινει να του μιλαω εγω γαλλικα. Δεν μου ειπε βεβαια οτι κακως κανουμε και μιλαμε ελληνικα αλλα φανατζομαι θα ηθελε να την καταλαβαινει καλυτερα

    εσυ τι επαφη εχεις με τους γαλλοφωνους; εχεις φιλους;Με τους φιλους μιλαμε στα αγγλικα γιατι ο συζυγος δεν ξερει γαλλικα. Εκενοι ομως μιλανε στον Κωνσταντινο γαλλικα και σε καποιο βαθμο συνενοηται μαζι τους. Επησεις οταν ακουει αγγλικα πχ. απανταει στα γαλλικα (δεν καταλαβαινει φυσικα αγγλικα). Εγω χρησιμοποιω τα γαλλικα οταν χρειαζεαται. πχ στο σχολειο αλλα φυσικα προτιμω τα αγγλικα (οι Βαλωνοι παλυ οχι γιαυτο και αναγκαστικα τους μιλαω γαλλικα)

    ξερεις ποσο θα μεινετε εκει; Δεν ξερω ακομη ποσο θα μεινουμε εδω ουτε αν θα γυρισουμε Ελλαδα ή αν θα παμε σε αλλη χωρα (οχι απαραιτητα γαλλοφωνη). Καποτε ομως θα γυρισουμε στην Ελλαδα γιαυτο και θελω να μαθει και Ελληνικα. Μπορει σε ενα χρονο, μπορει σε τρια...

    ποσο εχεις 'επενδυσει' στην εκμαθηση των γαλλικων (οχι σε χρημα!);Εγω ειχα κανει μαθηματα γαλλικων απο το σχολειο και οταν ηρθα εκανα επαναληψει και με την αναγκαστικη τριβη κατορθονω να επικοινωνω προφορικα. Δεν μπορω να γραψω (ουτε ελληνικα ε?. Στα παιδια περνουμε παιχνιδια που μιλανε γαλλικα. πχ Ο Κωνσταντινος απο περισι ηξερε να αναγνωριζει το λατινικο αλφαβητο - οχι ομως το ελληνικο. Ξερει να μεταρει και στις 2 γλωσσες (αυτο δεν το εμαθε στο σχολειο). Σκοπημα εχω την τηλεοραση ανοικτη για να ακουνε τουλαχιστον γαλλικα αν και καποιες μερες επιλεγουν ελληνικα DVD.


    wQjhp2.png f6fAp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Δεν μπορει να μην εμαθε τιποτα......ουτε τραγουδακια.......και μεις πηγαιναμε ελληνικα καθε Σαββατο...

    Συμφωνω απολυτα με το emmaki...ετσι ακριβως ειναι!!!:rolleyes::rolleyes:

     

    Τραγουδακια εμαθε στον παιδικο. Ομως δεν καταλαβαινε απλες εντολες ουτε ηταν σε θεση να ζητησει κατι τουλαχιστον μεχρι τα Χριστουγεννα στο προνηπιο


    wQjhp2.png f6fAp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Στα 5 πάνε δημοτικό; Τόσο μικρά; Αν πάνε στα 6 έχεις άλλες 2 χρονιές για το σχολείο που νομίζω ότι είναι αρκετές για να μάθει τη γλώσσα. Φαντάσου ότι ο μικρός μου άρχισε να μιλάει μετά τα 2,5 και δεν μιλάμε για 2η γλώσσα αλλά μόνο για ελληνικά. Μόνο μπαμπά, μαμά έλεγε. Οϋτε νερό, φαγητό, τίποτε. Στα 4 μάθαινε ακόμη τα ελληνικά. Η εξέλιξη βέβαια είναι ραγδαία μόλις μπουν οι βάσεις επικοινωνίας σε μια γλώσσα. Οπότε σε ένα χρόνο μπορεί να δεις μεγάλη εξέλιξη στα γαλλικά αφού οι επαφές του εκτός σπιτιού είναι μόνο με τη γαλλική γλώσσα. Δηλ. είναι θέμα ηλικίας του παιδιού οπότε δεν θα ξαναγυρίσετε σε ότι έγινε πέρισυ.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Ο γονιός πρέπει να μιλάει σε μία γλώσσα αποκλειστικά, άσχετα σε ποιά γλώσσα μιλάει το παιδί.

    Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, για να μην δημιουργηθεί σύγχυση στο παιδί. Από κει και πέρα η συναναστροφή με τα γαλλόφωνα παιδάκια θα κάνει τη δουλειά της μια χαρά. Μην ξεχνάς, όπως λέει κι η morchelina, σ' αυτή την ηλικία έχουμε μεγάλες εκπλήξεις όσον αφορά τη γλωσσική εξέλιξη του παιδιού!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Σχολειο πανε στα 6. Ομως το προνηπιο-νηπιο ειναι συνολικα 3 χρονιες απο 3 χρονων μεχρι 6. Για τα παιδια που εχουν κλεισει τα 3 δεν υπαρχει παιδικος σταθμος (ουτε δημοσιος ουτε ιδιωτικος). Επισης εκτως απο το σχολειο δεν εχει ιδιετερες επαφες με παιδακια γιατι ουτε και εμεις εχουμε φιλιες(ουτε με ελληνες ουτε με Βελγους)


    wQjhp2.png f6fAp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Φαντάσου ότι ο μικρός μου άρχισε να μιλάει μετά τα 2,5 και δεν μιλάμε για 2η γλώσσα αλλά μόνο για ελληνικά. Μόνο μπαμπά, μαμά έλεγε. Οϋτε νερό, φαγητό, τίποτε.

     

    Εμενα μιλαγε απο πιο νωρις και για αυτο φαινεται και πιο πολυ η αδυναμια του στα γαλλικα. Και στον παιδικο μιλαγε και δεν τον καταλαβαιναν σε σημειο να μου ζητησουν μια λιστα με το τι λεει (και τωρα πρεπει να φτιαξω και για τον αλλον γιατι δεν λενε ακριβως τα ιδια). Φυσικα κατα την κουνιαδα μου που τον βλεπει περιπου καθε 6 μηνες αλλαζει πολυ ο λογος του απο την μια φορα στην αλλη...

    Παντως στα παιχνιδια του μιλαει γαλλικα οποτε κατι ειναι και αυτο φανατζομαι..


    wQjhp2.png f6fAp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Να σας πω και τη δική μου εμπειρία, αν και τελικά αντίθετη από αυτά που προτεινονται: όταν ήμουν 5 χρονών πήγαμε για ένα χρόνο στην Αγγλία, όπου γράφτηκα σε αγγλικό νηπιαγωγείο. Μέσα σε λίγους μήνες είχα ξεχάσει να μιλάω ελληνικά - αν και τα καταλαβαινα - και οι γονείς μου το ενθάρρυναν αυτό και μου μιλούσαν μόνο αγγλικά. Ο αδερφός μου ήταν τότε 3,5 χρονών και δεν πήγαινε σχολείο/παιδικό σταθμό, αλλά μπορούσε να συνεννηθεί και στα δύο. Παιδιά, έχω ακούσει κασέτες από τότε και πραγματικά μιλούσα σαν αγγλάκι (και από άποψη προφοράς και από άποψη εκφράσεων).

    Ωστόσο, οι γονείς μου ήξεραν ότι η παραμονή μας εκεί θα ήταν μόνο ένα χρόνο. Όντως, επιστρέψαμε και γράφτηκα κανονικά στην α' δημοτικού χωρίς κανένα πρόβλημα (εκτός από ότι δεν έβαζα τόνους :lol: - ήξερα να γράφω και να διαβάζω στα αγγλικά). Αργότερα, όταν άρχισα φροντιστήριο Αγγλικών, στην αρχή αγχώθηκα γιατί δεν ήξερα τι είναι το passive voice και το past tense, αλλά τελικά διαπίστωσα ότι ήταν πράγματα που ήξερα χωρίς να τα έχω διδαχτεί.

    Μου έκανε πολύ καλό αυτή η εμπειρία, και μου έδωσε πολύ γερες βασεις στα αγγλικά. Αλλά τονίζω ότι ξέραμε πάντα ότι θα μέναμε 12 μόνο μήνες.

     

    Γενικά ήταν φανταστική εμπειρία και μου άνοιξε το μυαλό (αν και μόνο 5 ετών τότε). Πολλές φορές το σκέφτομαι και στενοχωριέμαι που οι κόρες μου δεν θα ζήσουν αυτή την "περιπέτεια" της ξένης χώρας (έτσι βέβαια που πάνε τα πράγματα, ποτέ μη λες ποτέ :lol:) και ως προς την εκμάθηση της γλώσσας και ως προς τη γνωριμία μιας άλλης κουλτούρας.

     

    Συγγνώμη για το σεντόνι (αλλά θυμήθηκα ωραία πράγματα από την παιδική μου ηλικία και παρασύρθηκα :-D)


    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα