Recommended Posts

    Γεια σας. ειμαι 20 εβδομάδων εγκυος και υποφέρω απο κρισεις πανικού και αγοραφοβια. εχω αυτο το προβλημα εδω και αρκετά χρονια αλλα τωρα με την εγκυμοσύνη χεοροτερεψε σε σημειο να μην μπορω να βγω απο το σπιτι μονη μου. βλεπω ειδικο αλλα..... θελω οσο γινεται να αποφυγω τα χαπια. εχει καμια τετοιο προβλημα?


    slHcp2.png lnj3p2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    γεια σου bellaki, σου εύχομαι με το καλό να γεννήσεις ένα υγιέστατο μωράκι!!

     

    είχα αντιμετωπίσει κι εγώ κατά το παρελθόν -όχι όμως στη διάρκεια της εγκυμοσύνης μου- επεισόδια κρίσης πανικού, ένα διάστημα που ήμουν ιδιαίτερα πιεσμένη. Όπως θα ξέρεις κι εσύ, είναι κάτι πολύ πολύ συνηθισμένο στην εποχή μας, αν και η αίσθηση είναι απαίσια!!!!!

    Ευτυχώς το ξεπέρασα κι έχει πολλά χρόνια τώρα να μου ξανασυμβεί...

    Μην ανησυχείς, όλα θα πάνε καλά και με σένα!! Χαλάρωσε και σκέψου το μωράκι σου..κι αυτό το μικρούλι θα σε βοηθήσει!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Για το ίδιο πρόβλημα με το δικό σου ακολουθώ ομοιοπαθητική θεραπεία. Επιτρέπεται και στην εγκυμοσύνη. Αν νομίζεις ότι δεν υπάρχει άλλη λύση, μπορείς να δοκιμάσεις με κάποιον ομοιοπαθητικό. Ξέρω το συναίσθημα, έχω φτάσει στο νοσοκομείο επανειλλημένως γι'αυτό. Θετική σκέψη και φυτική αγωγή (τώρα που είσαι έγκυος). Μετά, αφού γεννήσεις μπορείς να συνεχίσεις με κάτι πιο δυνατό ή απλά να σε βοηθάει η ομοιοπαθητική και να νιώθεις μια χαρά.:)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    γεια σου φίλη μου, ειμαι στην 21η εβδομαδά και εχω παθει 2 φορές κρίση πανικού. Μάλιστα η δευτερη ηταν πολυ εντονη, και ειχα να νοιωσω το μωρο περιπου 10 ημέρες.Δεν ειχα αντιμετωπισει ποτε στο παρελθόν τετοιο προβλημα, και πραγματικα ειμαι εκτός εαυτού.Δεν ξερω την πραγματικη αιτία, αλλα μπορω να παθω κριση με το παραμικρο που θα συμβει. Συγχρονως κλαιω , φωναζω, κτλ. Ηρεμω πολλες ωρες μετα, αλλα τι να το κανω, αφου εχω αναστατωσει τον αντρα και τον γιο μου. Νοιώθω χάλια αλλα δεν μπορω να το παλεψω.Συζητάμε με τον ψυχολογο μια φορα την εβδομαδα, αλλα δεν μπορω να εντοπισω την αιτία.

    ευχομαι να ειναι κατι προσωρινόγιατι ουτε εγω με υποφερω))


    s-age.png[/img]Z7Txp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    κοριτσια, ευχαριστω για τις απαντησεις σας. πραγματικα ειναι κατι πολυ δυσαρεστο, αλλα οχι επικινδυνο. σμαρα, σε καταλαβαινω απολυτα. εγω ειχα καιρο να παθω, αλλα τωρα με την εγκυμοσυνη χειροτερεψα. στο παρελθον εχω παρει χαπια και βοηθησαν, αλλα τωρα ειναι αλλιως τα πραγματα. μαλλον πρεπει να αλλαξουμε τροπο σκεψης γιατι ολα μεσα στο μυαλο ειναι. βλεπω κι εγω ειδικο μια φορα την εβδομαδα. αφου το παλευουμε, θα βρουμε και τη λυση.... ελπιζω κι ευχομαι


    slHcp2.png lnj3p2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    καλησπερα φιλη μου!περισυ τον Ιουνιο και ενω ημουν πεντε μηνων εγκυος επαθα για πρωτη φορα κριση πανικου.ενω με ειχε παρει ο υπνος κανενα δεκαλεπτο πεταχτηκα λες και ειχα μεσα μου ελλατηριο και δεν με χωρουσε κυριολεκτικα ο τοπος...ενιωθα οτι εσβηνα,δεν μπορουσα να ανασανω...αφου λοιπον καταφερα καποια στιγμη το ξημερωμα να κοιμηθω με το που με επερνε ο υπνος για δεκα λεπτα πεταγομουν σαν ελλατηριο...ζητημα να κοιμομουν στο συνολο 2 ωρες το βραδυ...πηρα τηλ. τον γιατρο μου και μου ειπε πως τα παθαινουν αυτα οι εγκυες απλα συνηθως προς το τελος της κυησης.μου ειπε να πιω βαλεριανα για να με βοηθησει στον υπνο.πηρα στην αρχη 15 σταγονες και με τις μερες τις ελλατωνα.μεσα σε 10 μερες το ξεπερασα και δεν ειχα αλλο θεμα εως οτου να γεννησω...σου ευχομαι ολα να πανε καλα και με το καλο να ερθει το παιδακι σου...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ευχαριστω, νομμαρ. κι εσυ να χαιρεσαι το μωρο σου. αυτο που λες ειναι καθαρα της εγκυμοσυνης νομιζω. η δικια μου περιπτωση ειναι λιγο διαφορετικη, αν και τα συμπτωματα μοιαζουν. το ειχα απο πριν, σε καταστολη για καποιο καιρο και τωρα ξαναξυπνησε. ισως τωρα φοβαμαι περισσοτερο λογω εγκυμοσυνης.


    slHcp2.png lnj3p2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    αυτο με ειχε πιασει πολυ παλια στην φαση της εφηβειας ενα καλοκαιρινο βραδυ με αφορητη ζεστη...δεν ξερω τι να πω...απο τοτε που ημουν εγκυος δεν μου εχει ξανατυχει ευτυχως...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Καλημερα κοπελα μου,ηθελα να σου γραψω κι αλλη μια μερα αλλα με το γιο μου δεν προλαβα και μετα ξεχαστηκα.

    Λοιπον εχω ταλαιπωρηθει πολυ στη ζωη μου με κρισεις πανικου...οχι μια και δυο μερες αλλα μηνες ολοκληρους με κρισεις σε καθημερινη βαση...τι να σου λεω τωρα τα ξερεις.Ζουσα και μονη μου...ασε δραμα...στο τελος εφτασα να συζησω με τον τωρα συζυγο μου γιατι δεν την παλευα αλλο.Να με τρεχει στα επειγοντα μεσα στη νυχτα,να μου κοβεται η ανασα,να με πιανει κρυος υδρωτα και ταχυπαλμιες να μη μπορω να σταθω.Σε γιατρο δεν πηγα ποτε,βλακεια μου γιατι ισως με τη βοηθεια ενος ψυχολογου να μην ειχα ταλαιπωρηθει τοσο καιρο αλλα δεν ηθελα με τπτ να παρω χαπια.Αγοραφοβια δεν ειχα...το αντιθετο..οσο ημουν εξω ημουνα ψιλοκαλα...μεσα στο σπιτι ομως με πιαναν ολα.Ξερεις τι ειναι να μη μπορεις να μεινεις μεσα στο ιδιο σου το σπιτι?Γυρναγα με τις ωρες εξω...δεν τολμαγα να μπ σπιτι απο το φοβο.Οδηγουσα για να γυρσω σπιτι και ηδη απο τ αυτοκινητο αρχιζε να μουδιαζει το σωμα μου.Σιγα σιγα αρχισα να κλεινομαι στον εαυτο μου,να καθομαι μεσα και να υποφερω...δεν ηθελα να κανω τπτ.

     

    Αρχισα να συνερχομαι περσι Φεβρουαιο οταν αρχισα τις προετοιμασιες του γαμου.Ξαφνικα τον Απριλη εμεινα και εγκυος.Εγω στην εγυμοσυνη ημουνα σχετικα καλα γιατι ετρεχα και για το γαμο και απασχολουσα τον εαυτο μου.Με εφαγε η φοβια ομως σε ολη την εγκυμοσυνη τι θα γινει οταν γεννησω...μη με πιασουν παλι οι κρισεις ή καμια καταθλιψη και δε μπορω να φροντισω το μωρο.Λοιπον σε ληροφορω ως απο τη μερα που γεννησα και μετα μου εχουν περασει ολα.Ξερεις γιατι?Γιατι ολυ απλα δεν εχω χρονο να με πιασει κριση πανικου.Το να μεγαλωνεις ενα μωρο ειναι τοσο απαιτητικη δουεια που καλα καλα δεν εχω χρονο να παω τουαλετα...ποσο μαλλον να με πιασουν φβιες και κρισεις πανικου.

    Ηρεμησε και μη φοβασαι.Και βγαλτο απο το μυαλο σου...μονο αυτη ειναι η λυση.κανε πραγματα,βγες εξω,με το ζορι.Εμενα με τραβολογαγε μετ ο ζορι ο αντρας μου να βγουμε.Δεν ειχα ορεξη να βαφτω,να ντυθω και με εβγαζε εξω με το ζορι.Οσο το σκφτεσαι σε πιανει...πρεπει να σταματησεις να το φοβασαι και να το σκεφτεσαι.

     

    Α επισης κατι που μεβοηθησε σιγα σιγα να συνελθω.Οταν καταλαβαινα οτι αρχιζει να με πιανει σταματησα να πανικοβαλλομαι.Ξαπλωνα στον καναπε και ελεγα οκ τωρα θα με πιασει....εκανα υπονομη μια ωρα(τοσο περιπου διαρκουσε) εμενα ξαπλωμενη και προσπαθουσα να συγκεντρωθω στην τηλεοραση.Οταν περναγε με επαιρνε ο υπνος.Οτα αρχισα να το κανω αυτο...δλδ να μη πανικοβαλλομαι αλλα να το αφηνω να με πιασει χωρις να κανω τπτ σιγα σιγα αρχισε να διαρκει ολο και λιγοτερο η κριση.Γι'αυτο σου λεω οσο το φοβασια και προσπαθεις να βρεις τροπο να μη σε πιασει τοσο χειροτερα ειναι.Βγαλτο απο το μυαλο σου κι αν παει να σε πιασει..μη φοβηθεις .Κατσε στο κρεβατι σου και αστο να εκδηλωθει...μετα απο λιγο α περασει.

     

    Δε δοκιμαζεις και την ομοιοπαθητικη?Εχω διαβασει οτι κανει καλο στις κρισεις πανικου.Για κοιτα το.Εγω ημουν ετοιμη να παω σε ομοιοπαθητικο αλλα τελικα τα καταφερα μονη μου.Μεσα μου πιστευω οτι καποια στιγμη θα με ξαναπιασουν αλλα για την ωρα ειμαι καλα και δε το σκεφτομαι καθολου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλημερα κοπελα μου,ηθελα να σου γραψω κι αλλη μια μερα αλλα με το γιο μου δεν προλαβα και μετα ξεχαστηκα.

    Λοιπον εχω ταλαιπωρηθει πολυ στη ζωη μου με κρισεις πανικου...οχι μια και δυο μερες αλλα μηνες ολοκληρους με κρισεις σε καθημερινη βαση...τι να σου λεω τωρα τα ξερεις.Ζουσα και μονη μου...ασε δραμα...στο τελος εφτασα να συζησω με τον τωρα συζυγο μου γιατι δεν την παλευα αλλο.Να με τρεχει στα επειγοντα μεσα στη νυχτα,να μου κοβεται η ανασα,να με πιανει κρυος υδρωτα και ταχυπαλμιες να μη μπορω να σταθω.Σε γιατρο δεν πηγα ποτε,βλακεια μου γιατι ισως με τη βοηθεια ενος ψυχολογου να μην ειχα ταλαιπωρηθει τοσο καιρο αλλα δεν ηθελα με τπτ να παρω χαπια.Αγοραφοβια δεν ειχα...το αντιθετο..οσο ημουν εξω ημουνα ψιλοκαλα...μεσα στο σπιτι ομως με πιαναν ολα.Ξερεις τι ειναι να μη μπορεις να μεινεις μεσα στο ιδιο σου το σπιτι?Γυρναγα με τις ωρες εξω...δεν τολμαγα να μπ σπιτι απο το φοβο.Οδηγουσα για να γυρσω σπιτι και ηδη απο τ αυτοκινητο αρχιζε να μουδιαζει το σωμα μου.Σιγα σιγα αρχισα να κλεινομαι στον εαυτο μου,να καθομαι μεσα και να υποφερω...δεν ηθελα να κανω τπτ.

     

    Αρχισα να συνερχομαι περσι Φεβρουαιο οταν αρχισα τις προετοιμασιες του γαμου.Ξαφνικα τον Απριλη εμεινα και εγκυος.Εγω στην εγυμοσυνη ημουνα σχετικα καλα γιατι ετρεχα και για το γαμο και απασχολουσα τον εαυτο μου.Με εφαγε η φοβια ομως σε ολη την εγκυμοσυνη τι θα γινει οταν γεννησω...μη με πιασουν παλι οι κρισεις ή καμια καταθλιψη και δε μπορω να φροντισω το μωρο.Λοιπον σε ληροφορω ως απο τη μερα που γεννησα και μετα μου εχουν περασει ολα.Ξερεις γιατι?Γιατι ολυ απλα δεν εχω χρονο να με πιασει κριση πανικου.Το να μεγαλωνεις ενα μωρο ειναι τοσο απαιτητικη δουεια που καλα καλα δεν εχω χρονο να παω τουαλετα...ποσο μαλλον να με πιασουν φβιες και κρισεις πανικου.

    Ηρεμησε και μη φοβασαι.Και βγαλτο απο το μυαλο σου...μονο αυτη ειναι η λυση.κανε πραγματα,βγες εξω,με το ζορι.Εμενα με τραβολογαγε μετ ο ζορι ο αντρας μου να βγουμε.Δεν ειχα ορεξη να βαφτω,να ντυθω και με εβγαζε εξω με το ζορι.Οσο το σκφτεσαι σε πιανει...πρεπει να σταματησεις να το φοβασαι και να το σκεφτεσαι.

     

    Α επισης κατι που μεβοηθησε σιγα σιγα να συνελθω.Οταν καταλαβαινα οτι αρχιζει να με πιανει σταματησα να πανικοβαλλομαι.Ξαπλωνα στον καναπε και ελεγα οκ τωρα θα με πιασει....εκανα υπονομη μια ωρα(τοσο περιπου διαρκουσε) εμενα ξαπλωμενη και προσπαθουσα να συγκεντρωθω στην τηλεοραση.Οταν περναγε με επαιρνε ο υπνος.Οτα αρχισα να το κανω αυτο...δλδ να μη πανικοβαλλομαι αλλα να το αφηνω να με πιασει χωρις να κανω τπτ σιγα σιγα αρχισε να διαρκει ολο και λιγοτερο η κριση.Γι'αυτο σου λεω οσο το φοβασια και προσπαθεις να βρεις τροπο να μη σε πιασει τοσο χειροτερα ειναι.Βγαλτο απο το μυαλο σου κι αν παει να σε πιασει..μη φοβηθεις .Κατσε στο κρεβατι σου και αστο να εκδηλωθει...μετα απο λιγο α περασει.

     

    Δε δοκιμαζεις και την ομοιοπαθητικη?Εχω διαβασει οτι κανει καλο στις κρισεις πανικου.Για κοιτα το.Εγω ημουν ετοιμη να παω σε ομοιοπαθητικο αλλα τελικα τα καταφερα μονη μου.Μεσα μου πιστευω οτι καποια στιγμη θα με ξαναπιασουν αλλα για την ωρα ειμαι καλα και δε το σκεφτομαι καθολου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    σε ευχαριστω για την απαντηση σου, νικη μου... τι περασες κι εσυ...... πιστευω κι εγω οταν ερθει ο μπεμπης μου, πρωτα ο θεος, θα βελτιωθουν τα πραγματα. ειναι δυσκολο και πραγματικα παλευω καθημερινα...


    slHcp2.png lnj3p2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    hello bellaki !it s me auto pu zitas !eime i prosopopiisi tu agxous ke tis katathlipsis .mi phadasteis gia agxos tipu ti tha mageirpso simera alla pathologiki katastasi .se katalabeno apolita ki ego eime se apognosi giati an de xapakotho nomizo oti tha pethano !omos an blapso to moro mu ;

    tha trelatho giati eine pano ap ola ax na perasoun grigora autoi oi mines na geniso ke meta de me noiazei as me piasei oti theli.mono to moro mu de thelo na blapso me ta psixologika pume barane .esi ti me simboulebeis na kano ;leuta gia psixiatrous den iparxoun oute sto elaxisto alla an eine na mi paro pharmakeutiki agogo tzampa tha pao giati i katastasi mu den adimetopizete etsi apla .epizo na labo apadisi sidoma ke o theos na boithisei tous anthropous pu pasxoun ap auti tin astheneia na ginoun kala ke na mi tous xanaenoxlisei sto mellon giati o ponos tis psixis eine megaliteros ap to somatiko pono koritsia pragmatika !euxome se oles tis melodikes manules na genisoun me to kalo ke to moro mas na eine i aitia na xehasume mia gia pada auti tin apesia lexi pu legete katathlipsi ke agxos ke oi thisabroi ms na eine i aitia gia enaneo xarumeno ke eblogimeno xekinima sti zoi mas !eyxaristo

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    υπαρχουν και δημοσια νοσοκομεια με ψυχιατρους, αν το οικονομικο ειναι το θεμα. δυστυχως δεν μπορω να σε συμβουλεψω γιατι και εγω στην ιδια κατασταση ειμαι. σε ποια εβδομαδα εισαι? και εγω λεω, αντε να γεννησουμε με το καλο αλλα εχω καιρο ακομα, οποτε υπομονη...


    slHcp2.png lnj3p2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑ ΕΧΩ ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ: ΜΟΛΙΣ ΓΕΝΝΗΣΕΤΕ ΟΛΑ ΘΑ ΣΑΣ ΦΥΓΟΥΝ!!!!!!!!!!!!!!! ΝΑ ΤΟ ΘΥΜΑΣΤΕ ΑΥΤΟ!!!!!!!!! ΚΑΙ ΑΣ ΤΑ ΕΧΕΤΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΑΛΙΑ!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    einai anamenomeno me tis ormonikes allages tis egumosunis na erhontai stin epifaneia kriseis panikou kai alla psyhologika sumptomata.Kata ti gnomi mou mia episkepsi se eidiko krinetai anagaia.Tha proteinei askiseis halarosis,anapnown,kai isos kapoia ipia farmakeutiki agogi-sumvati me tin egumosuni-,an ta sumptomata para tin parakolouthisi kai tis askiseis halarosis epimenoun.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ειμαστε απο οτι βλεπω πολλες με το ιδιο προβλημα.οι κρισεις πανικου δεν γιατρευονται κοριτσια μ γιατρους και φαρμακα,ειναι απαρραιτητο να πας και να σου δοσουν φαρμακα μπας και καθαρισει το μυαλο σου και καταλαβεις τι σου φτεει,αλλα τα φαρμακα ειναι για τα συμπτωματα,οποιος σας πει οτι θεραπευουν σας δουλευει.δεν μπορουν να μας θεραπευσουν γιατι δεν ειμαστε αρρωστες ειμαστε υπερβολικα ανχωτικες και δεν μπορουμε να το αντιμετωπισουμε.και εγω φοβαμε να μην παθω μεγαλη κριση πανικου γιατι δεν μπορω να παρω ηρεμιστικο και σκεφτομαι πολυ να μην κανω κακο στο μωρο μου μετα,αδιαφοροντας για αυτο ή κατι τετοιο.εχω μεγαλες ελπιδες και πιστη σε αυτο που ειπαν καποιες κοπελες πως μετα τη γεννα ασχολεισαι με το μωρο και σου περνανε ολα γιατι αν το καλοσκεφτουμε οι κρισεις πανικου ειναι μια εγωκεντρικη συμπεριφορα,φοβομαστε μην τυχον παθουμε εμεις τιποτα αδιαφοροντας για τους αλλους.εχω πληγωσει και φερει στα ορια του και εγω τα ατομα γυρω μου και ευχομαι να σταματησω να σκεφτομαι τοσο εγωιστικα οταν ερθει το μωρο και να επικεντρωθω σε αυτο και οχι στον εαυτο μου!καλο κουραγιο σε ολες μας.ειμαστε πολλες αλλα δεν μιλαμε γιατι ακομα και οι γιατροι ειναι τοσο ανενημερωτοι που θεωρουν εν ετη 2013 τους πανικους ως ψυχικη ασθενεια!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλησπέρα..είμαι καινούργια και σκέφτηκα να γράψω αυτά που περνάω εδώ και λίγο καιρό μήπως και με βοηθήσει να ηρεμήσω.Είμαι στην 19w της πρώτης εγκυμοσύνης μου.απο την 8w έπρεπε να μένω στο κρεβάτι κάθε λίγο και λιγάκι με κάποιες αιμορραγίες.Να σημειώσω ότι έχω δικκερη μήτρα και ο γιατρός με ειχε ενημέρωσει ότι θα είναι λίγο πιο δύσκολα τα πράγματα και ότι θα έπρεπε να έχω υπομονή να είμαι ήρεμη και πάνω απ όλα να είμαι ψύχραιμη.όντως με το που σταμάτησαν οι αιμορραγίες λόγω χαμηλού πλακούντα ξεκίνησαν οι έντονες συσπάσεις και να λεπταινει ο τράχηλος μου.Εγώ στο κρεβάτι συνέχεια(σηκωνομουν μόνο για τουαλέτα).Δεν με πείραζε που εμένα στο κρεβάτι αλλά εμένα πολλές ώρες μόνη Μου με αποτέλεσμα να μην έχω κάποιων να μιλήσω και να σκέφτομαι συνεχώς διάφορα πράγματα μέχρι που άρχισαν να μεπιάνουν έντονες κρίσεις πανικού..εκεί ήταν που έχασα και την μπάλα.Απο τότε δενμπορώ να συνέλθω κάνω συνεχώς αρνητικές σκέψεις οι οποίες δε φεύγουν μα μόνο πιο έντονες γίνονται.εχει περάσει και κάποια άλλη κάτι παρόμοιο;;Πώς το αντιμετώπισε;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γειά σας δείτε και άλλα σχετικά θέματα εδώ  https://parents.org.gr/forum/tags/κρίση πανικού/ ! ευχαριστούμε


    Βοηθήστε στη διατήρηση της λειτουργικότητας του forum κάνοντας χρήση της αναζήτησης και της αναφοράς. Οδηγίες για το πως γίνεται η αναζήτηση δείτε εδώ  Αν παρατηρήσετε κάποια δημοσίευση που θεωρείτε περίεργη επιθετική ή ενάντια στους κανόνες κάντε αναφορά δημοσίευσης  Οδηγίες για το πως γίνεται η αναφορά δείτε εδώ Ευχαριστούμε

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    κ η ωρα που περιμεναμε ηρθε, εχτες πιασαμε ενα τεστ θετικο επιτελους στα χερια μας! πεταξα απο χαρα!

    απιστευτο..!! το ηθελα παρα πολυ!

    απο το απογευμα κ μετα, κρισεις πανικου, φοβος για ολα, αν θα τα καταφερω, αν θα μπορεσω, αν αντεχω μια τοσο μεγαλη αλλαγη... κ φοβος.

    Μιλησα με τον γιατρο μου( που με παρακολουθει για το αγχος) κ μου ειπε να κανω υπομονη γαι 10 μερες λογω διακοπης του αντικαταθλιπτικου. βιωνω ασχημα συναισθηματα , φοβαμαι κ θελω να μαι καλα για να απολαυσω την εγκυμοσυνη μου.

    Υπαρχει καμια αλλη εγκυουλα να τραβαει τα ιδια ζορια με μενα? θα χαρω πολυ να μιλκησουμε.

    Ευχαριστω!

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλημερα lola 1979..νομιζω πως βρισκομαι στη θεση σου..Εγω διανυω την ενδεκατη εβδομαδα της εγκυμοσυνης μου..Απο την μερα που το εμαθα παλευω με φοβιες αρνητικες σκεψεις..Στην αρχη δε μπορουσα ουτε να κοιμηθω..Επισκεπτομαι κι εγω ψυχολογο εκανα και εγω θεραπεια που διεκοψα..Κι εγω προσπαθω να σκεφτομαι θετικα αλλα δε μπορω εχω συνεχεια αγχος για τα παντα..Αν ειμαι ετοιμη αν μπορω σκεψεις που δεν μπορω να τις διαχειριστω...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

    • Σύνδεση/Εγγραφή

      Για να μπορέσετε να απαντήσετε σε ερωτήματα ή να ρωτήσετε τα μέλη κάποιο νέο ερώτημα είναι απαραίτητο να εγγραφείτε! Είναι εύκολο & δωρεάν! 

    • Similar Content

      • Από kelly_mad,
        Καλησπέρα.Πριν τήν εγκυμοσύνη μου ειχα αντιμετωπισει στο παρελθον κρισεις πανικού και εμφανιζα συμπτωματα καταθλιψης με την βοηθεια ψυχορεθαπευτριας και την στηριξη του αντρα μου καταφερα και το ξεπερασα . Παρολο που η αρχη της εγκυμοσυνης μου ηταν πολυ δυσκολη, το ειχα παρει χαλαρα . Τωρα που μπηκα στον 6 μηνα και η εγκυμοσυνη μου παει μια χαρα,παθαινω παλι κρισεις πανικου εχω απιστευτο ανχος και εμφανιζω συμπτωματα καταθλιψης. εχω απελπιστη παρα πολυ και συνεχως ερχονται στο μυαλο μου αρνητικες σκεψεις και φοβαμαι πολυ για το τι θα αντιμετοπισω κατα την διαρκεια της γεννας αλλα και μετα με τον ερχομο του παιδιου.
        Νομιζω πως σκεφτομαι παραλογα πραγματα και θα ηθελα να ακουσω την δικη σας αποψη που ισως με βοηθησει να δω τα πραγματα πιο θετικα!!!
      • Από Μαράκι_Φ,
        Καλημέρα σας και καλό Σαββατοκύριακο να έχουμε!
        Ήθελα να σας ρωτήσω αν κάποια από εσάς είχε ποτέ κρίσεις πανικού κατά την εγκυμοσύνη και πως τις αντιμετώπισε.
        Τι σας είχε πει ο γιατρός.
        Τι κινδύνους κρύβουν για το έμβρυο
        και αν υπάρχει φαρμακευτική αγωγή που επιτρέπεται
         
        Σας ευχαριστώ πραγματικά μέσα από την καρδιά μου!
        Οι απαντήσεις σας είναι πολύ σημαντικές για εμένα!
      • Από Μαράκι_Φ,
        Καλημέρα σε όλες τις μανούλες και μέλλουσες μανούλες! Αν και η δουλειά μου έχει να κάνει με υπολογιστές και έχω γραφτεί σε αρκετά forum είναι η πρώτη φορά που κάποιο με γεμίζει τόσο, γιατί ελπίζω να μοιραστούμε ίδια όνειρα, φόβους καια αγωνίες!

        Το πρόβλημα μου είναι ότι τα τελευταία χρόνια (περίπου 5) υποφέρω από κρίσεις πανικού. Αν και δοκίμασα τα πάντα κατάληξα να το παλεύω χωρίς φαρμακευτική αγωγή. Μου έχει γίνει πλέον τρόπος ζωής. Σύντομα όμως σκοπεύουμε να αρραβωνιαστούμε με τον σύντροφο μου και να προσπαθήσουμε να κάνουμε ένα παιδάκι που τόσο πολύ θέλουμε και οι δύο αλλά φοβάμαι αν θα τα καταφέρω.
        Αν τελικά μείνω έγκυος τι θα γίνει σε μία κρίση πανικού; Ανησυχώ πάρα πολύ. Είχε ποτέ κάποια κοπέλα το ίδιο πρόβλημα με εμένα; Τα κάφερε να φέρει στον κόσμο ένα αγγελούδι;
      • Από antigoni84,
        Τον τελευταίο καιρό αντιμετωπίζω καταθλιψη και κρίσεις πανικού,ο γιατρός συνεστησε συνεδρίες με ψυχολόγο και λίγο στεντον,εχει κανενας παρόμοια εμπειρία?δεν ξερω τι να κάνω και ειμαι σε απογνωση,νομίζω οτι θα τρελαθω και οτι εχω κατι σοβαρό
      • Από sogni d'oro,
        Γνωρίζετε εάν βοηθάει η ψυχοθεραπεία έναν ευέξαπτο άνθρωπο στην διαχείριση του θυμού, στην μείωση του άγχους?
        Η εμπειρία μου μέχρι τώρα είναι από φίλη μου, που κάνει ψυχανάλυση πάνω από χρόνο και δεν βλέπω αλλαγή ... έχει ερμηνεύσει συμπεριφορές και χαρακτηριστικά της, συνειδητοποιεί τα λάθη της αλλά συνεχίζει και κατηγορεί .... τους άλλους. πχ. δεν έκανε παιδιά γιατί πρόσεχε κάποια βράδια τα παιδιά του αδελφού της, δεν έχει αυτοκίνητο και φταίει η μαμά της, δεν ακολουθεί σωστά την δίαιτα και φταίει ο τάδε κτλ ... ως προς την σχέση μας, ότι και να της πω (κανένα παράπονο...) θα βρει να με κατηγορήσει. Βελτίωση δεν βλέπω...αντίθετα αρχίζει και διεκδικεί πράγματα και βγάζει πιο κακό εαυτό.
        Έχετε προσωπικές εμπειρίες απο ψυχανάλυση και ψυχοθεραπεία?
      • Από Dnikopl,
        Καλημερα και καλως σας βρηκα.Ειναι η πρωτη φορα που γραφω σε καποιοο φορουμ γιατι ενιωσα την αναγκη να μιλησω με καποιον αλλιως νιωθω οτι μαλλον θα παθω κατι....Περαν φυσικα του οτι βρισκω ιδιαιτερως ενδιαφερον το συγκεκριμενο site -και συγχαρητηρια- και το εχω επισκεφτει παρα πολλες φορες.Αυτο που με προβληματιζει ειναι οτι γενναω 9/12/2017.,,σημερα μπηκα στον 8ο μηνα, αλλα ακομα δεν εχω προετοιμασει ουτε το δωματιο ,ουτε τα πραγματα του μωρου καθως προεκυψαν πολλα θεματα τους περασμενους μηνες τα οποια ναι μεν δεν ειναι σημαντικοτερα της γεννησης του παιδιου μου,αλλα ηταν βιοποριστικης σημασιας,με αποτελεσμα να παραμελησω ολα τα αλλα.Βρηκα δουλεια μολις εμεινα εγκυος και επειδη εχω αναγκη τα χρηματα την κρατησα με αποτελεσμα να ασχολουμαι πολυ με αυτην,αλλα τωρα εφτασα σε σημειο να εχω πανικοβληθει.........Νομιζω οτι με το ζορι θα προλαβω.Πολλα ειναι τα θεματα που πρεπει να τακτοποιησω,αλλα αυτο που θελω να ρωτησω ειναι αν καποια μανουλα εφτασε στον 8ο μηνα για να προετοιμαστει και αν θα τα καταφερω.....Συγγνωμη αν ακουγομαι μελλοδραματικη αλλα ειλικρινα δεν μπορω ουτε καν να κοιμηθω απο την αγωνια μου και κοντα μου δεν εχω κανεναν περα απο τον συντροφο μου...
      • Από thlimeni,
        Καθομαι τοση ωρα μπροστα απο τον υπολογιστη και κοιταζω την οθονη...δεν ξερω τι να πρωτογραψω...Ντρεπομαι για αυτα που νιωθω...Γεννησα περιπου πριν απο ενα μηνα αλλα δεν νιωθω καθολου χαρουμενη...Τις πρωτες μερες στο μαιευτηριο ολα ηταν μια χαρα...Ημουν ευτυχισμενη που γεννησα και ειχα το μωρακι μου...Οταν γυρισαμε σπιτι και μετα απο μερικες μερες ολα αλλαξαν...Δεν καταφερα να θηλασω και αυτο μου στοιχισε τρομερα...Και απο εκει ξεκινησαν ολα...Κλαιω καθε μερα...Νιωθω να πνιγομαι...Νιωθω οτι εγω ειμαι ανικανη για μανα...Νιωθω οτι θελω πισω την παλια μου ζωη...Ο αντρας μου με στηριζει απολυτα αλλα εγω νιωθω οτι σε λιγο καιρο θα κουραστει απο τα κλαματα μου και θα με αφισει και εμενα και το μωρο...Πως να το πω αυτο... δεν νιωθω δεσιμο με το παιδι...δεν ειναι οτι δεν το θελω αλλα δεν νιωθω οτι το λατρευω και ολας...Δεν θελω να περασω ετσι την υπολοιπη ζωη μου με ενα μωρο να κλαιει συνεχως και εγω να ειμαι κομματια απο την κουραση...Ειμαι συνεχως κλεισμενη σε ενα σπιτι και με το μωρο δεν μπορω να παω πουθενα μιας κ οταν δεν κοιμαται ολο κλαιει...Δεν την θελω τετοια ζωη....Εχει νιωσει και καμμια αλλη κοπελα ετσι???Σιγουρα περναω επιλοχειο αλλα πως θα μου φυγει αυτο το πραμα???Νιωθω συνεχως χαλια...
         
        Ντρεπομαι για αυτα που ειπα αλλα ηθελα να τα μοιραστω με καποιον που ισως εχει νιωσει τα ιδια με μενα και τουλαχιστον αυτος με καταλαβει...
      • Από valiagz,
        Πρίν δύο μέρες το βράδυ ο γυιός μου έπαθε κρίση πανικού...και το επιβαιβέωσα σήμερα με την παιδιίατρο που μίλησα...βέβαια πήρα τηλ στο Παίδων για ραντεβού και μου είπαν ότι πρέπει να κάνω πρώτα εξετάσεις να διαπιστωθεί ότι δεν έχει θυροειδή και triplex.....θα τα κάνω όλα αυτά αλλά εξακολουθώ να πιστεύω οτι ηταν κριση πανικού και προσπαθούσα να τον ηρεμήσω....και χθές το απόγευμα πάλι τα ίδια.....στο παίδων που πήρα τηλ μου είπαν οτι να τελειώσει και το σχολείο μήπως δημιουργεί άνχος....παρόλα αυτά δεν θέλω να το αφήσω έτσι....φαντάζομαι όμως οτι το κόστος για συνεδρίες είναι υψηλό...ξέρει κανείς κάποιο κέντρο οικονομικό? ευχαριστώ