Recommended Posts

    Κοιμόταν ήρεμη, πετάγομαι για ένα λεπτό στο μπάνιο, ακούω γδούπο και κλάμα. Τρέχω - το μωρό μπρούμητα στο ξύλινο πάτωμα, δίπλα από το κρεβάτι μου.

     

    Κλαίει αλλά εξακολουθεί να κοιμάται (έκλαιγε με τα ματάκια κλειστά), για 1 λεπτό μόνο έντονο κλάμα. Τη θηλάζω και πίνει γάλα για 3 λεπτά (κανονικές θηλαστικές κινήσεις, αυτές που κάνει πάντα). Κοιμάται αμέσως και τώρα ακόμη κοιμάται, αναπνέοντας κανονικά. Δεν δείχνει να πονάει, έπεσε πριν από 20 λεπτά.

     

    Τη βρήκα με τα χεράκια στο στέρνο, μπορεί αυτό να μείωσε την ένταση του πεσίματος.

     

    Ξέρω οτι θα πρέπει να την παρακολουθώ για 3 24ωρα - εκείνο που δεν ξέρω είναι πως να χτυπήσω τον εαυτό μου για αυτό που έγινε. Μ' αρέσει που θεωρούμαι και υπεύθυνη μάνα. Ντρέπομαι για τον εαυτό μου - τι να κάνω για βοηθήσω το μωρό; Φοβάμαι, φοβάμαι, τρελλαίνομαι για αυτό που έκανα στο παιδί.

     

    Δεν είμαι καλά.


    .png.png

     

    «Το μυστικό της Επιτυχίας: Να πηγαίνεις από αποτυχία σε αποτυχία χωρίς να χάνεις το ηθικό σου..»

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Ελα Ηρωωωωωω ηρεμησε.

    Το πιο πιθανο ειναι να ειναι ολα οκ.Παρακολουθεις,(απο οτι εχω διαβασει)εμετο σαν ρουκετα και πυρετο.Αφου δεν δειχνει να ποναει ειναι καλο σημαδι.

    Τα μωρακια ειναι απο λαστιχο, δυσκολα να παθουν κατι.

    Προχτες στον γιατρο ηταν μια μαμα με ενα πολυ μικρο μωρακι το οποιο επεσε απο το καροτσι.Ολα οκ δεν ειχε παθει τιποτα.

     

    Μην κατηγορεις τον εαυτο σου,ανθρωπος εισαι.Κι εγω το κανω αυτο,οταν κοιμαται ηρεμη την αφηνω για ενα λεπτο.

     

    Υπομονη θα περασουν κανα δυο μερες και θα το ξεχασεις.

    Οκ???Μην μου στεναχωριεσαι!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    iro απο δω και στο εξής θα πεφτει..

    Ολα πεφτουν ξαφνικα.. εκει που ξερεις πως το μωρο σου ισα που κουναει τα χερακια και τα ποδαρακια του απλα ερχεται η ωρα τους που γυρνανε και για κακή μας τυχη (λες και γινεται επιτηδες αυτο) την ωρα εκεινη ειναι παντα στο διπλο κρεβατι..

    Μαξιλαρια κλπ δεν σε σωζουν (γιατι ξαφνικα ερχεται και η ωρα που πηδανε πανω απο τα μαξιλαρια :lol: )

    Αν θες να εισαι πιο σισουρη πηγαινε στα Τζαμπο και παρε προσταυετικα καγκελακια.. 10 ευρω εχουν.. ειναι αρκετα φτηνα για να μετατρεψεις το κρεβατισ ου σε παρκο.. :D


    O5Lop2.png

    kIP3p2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αχ. Τι μου θυμιζεις. Ακριβως ιδιο σκηνικο μονο που κατω ειχε πλακακι.

    Εκλαιγα ωρες. Και οσο εκλαιγα εγω εκλαιγε και ο Βασιλης απο την τρομαρα του πιο πολυ και οχι απο πονο.

    Ο παιδιατρος ειχε πει οτι ειναι πολυ ευπλαστα τα κοκαλα τους για να παθουν κατι. Απλα εχε το νου σου αν κανει εμετο για 24 ωρες.

     

    Δεν υπαρχει μανα να μην το εχει ζησει. Μην νοιωθεις ασχημα. Πιστεψε με συμβαινει και στις καλυτερες μανες.

    Απλα θυμηθηκα εκεινη την στιγμη αυτο που μου λεγανε οι παθουσες ¨:" κινουνται οταν δεν το περιμενεις. παντα προσοχη"


    Σιγουρα ο γυαλος ειναι στραβος.. δεν εξηγειτε αλλοιως!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Βρε iro μου πίστεψε με δεν είναι το μοναδικό μωρό που έχει πεσει από κρεβάτι, όλα τα μωρα σχεδόν μια φορά στη ζωή τους έχουν πέσει, μην τρελένεσαι και μην αγχώνεσαι. Κατα πάσα πιθανότητα επειδή έπεσε μπρουμυτα δεν έχει παθει κάτι, για να ηρεμήσεις όμως πάρε τον παιδίατρο σου ενα τηλέφωνο να σου πει!!!!!!


     .png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Κορίτσια μου, ευχαριστώ που μου απαντήσατε τόσο άμεσα. Καμιά φορά, η αίσθηση οτι υπάρχετε χωρίς να σας ξέρω - σε ώρες δύσκολες - κάνει όλη τη διαφορά..

     

    Λοιπόν, so far so good, που λένε και στο χωριό μου. Η μικρούλα είναι καλά, όπως κάθε μέρα και δεν δείχνει κάτι ανησυχητικό... αν εξαιρέσει κανείς οτι με κοιτάει λίγο καχύποπτα από το πρωί (στυλ: "ούτε τη μάνα μου δεν μπορώ να εμπιστεύομαι πλέον"), νομίζω οτι είμαστε καλά.

     

    Θα είμαι σε επιφυλακή βέβαια, αλλά δυσκολεύομαι να νιώσω ήρεμη. Κάποια στιγμή, θα με συγχωρέσω.

     

    Φιλιά σε όλες,

     

    Ηρώ


    .png.png

     

    «Το μυστικό της Επιτυχίας: Να πηγαίνεις από αποτυχία σε αποτυχία χωρίς να χάνεις το ηθικό σου..»

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ηρω μου για να σε καθησυχασω θα σου πω οτι ναι επεσε κ η δικη μου χθες.

    Κοιμομασταν κ οι 3 μαζι, χτυπησε το τηλ σηκωθηκα, απαντησα για 2 λεπτα, φωναξα στον αντρα μου να σηκωθει κ εκεινος γιατι μας περιμεναν, εκεινος γυρισε πανω της την αγκαλιασε αλλα τον ξαναπηρε ο υπνος.

    Ημουν στο δωματιο της κ εψαχνα να δω τι θα της βαλω, ακουσα ενα θορυβο που δεν ηταν φυσιολογικος για το σπιτι μου, ετρεξα κ την ειδα απο κει που την κραταγε ο αντρας μου, φαρδια πλατια κατω στο πατωμα...

    ευτυχως εχω χοντρα διακοσμητικα μαξιλαρια που κατα τυχη τα ειχα οριζοντια διπλα στο κρεβατι!!! :shock:

    Να τονισω οτι αν δεν ηταν μακροβουτι ο τροπος που επεσε, θα χτυπαγε πανω στο ξυλινο μερος του κρεβατιου (εχει ξυλινο φαρδυ τελαρο)!!!! :shock:

    Βλακεια μου εμενα που δεν εβαλα τα μαξιλαρια μολις σηκωθηκα διπλα της...

    βλακεια του αντρα μου που ξανακοιμηθηκε...

    ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ...

    Mε τον τροπο που επεσε υπολογιζω οτι θα περνουσε πανω απο τα μαξιλαρια.

    Η μεγαλη πλακα???? Τρεχω κ την βλεπω ξαπλωμενη πανω στα μαξιλαρια, χωρις να κλαιει γιατι δεν πρεπει να πονεσε αλλα ουτε καν φοβο δεν ειχε στο προσωπακι της, μονο μια απορια " Πω πω! Πως το εκανα εγω αυτο? Ωραια ηταν!"

    Ετσι κ εμεις δεν ανησυχησαμε καθολου... Γελαγαμε κιολας μετα την πρωτη ταραχη κ αποφασισαμε πια οτι μεγαλωσαμε κ αυτο σημαινει κ πεσιματα κλπ κλπ....

    ΣΑΣ ΤΟ ΕΙΠΑ???? ΚΟΥΚΟΥΒΑΩ!!!!! :lol:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Που ν' αρχισουν τα καθε λογης καρουμπαλα... Εκει να σε δω...

    Μην φοβασαι ματια μου, ολα μες στο προγραμμα ειναι... Κι εγω τα ειχα παιξει οταν πρωτη φορα 8 μηνων μου επεσε απο το διπλο και την εφαγε και κατακεφαλα στην ντουλαπα αλλα και στο χερι (ξυλινο τελαρο κρεβατιου)... Πεταξε ενα καρουμπαλο νααααα κι εκλαιγε ασταματητα... Αφου τοσον καιρο μετα ασχετως του που εχει χτυπησει οταν την ρωταω που εκανες μπουμ; Μου δειχνει εκεινο το παλιο σημειο... Μαλλον της εμεινε αξεχαστο...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ΗΡΩ μου μη τρελενεσαι κι εμεις μια απο τα ιδια εχει κανα μηνα που πεσε απο την κρεβατοκαμαρα μας και τωρα αρχησα να το ξεπερναω.ευτυχως ολα καλα.

    απλα παρακολουθα για εμετους και υπνηλια η οποιαδηποτε αλλαγη στην συμπεριφορα του μωρου.

    Ευχωμαι να ναι ολα καλα που θα ναι, ειμαι σιγουρη.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλη αρχη :lol:

    Εμας το πρωτο πεσιμο της μικρης πριν απο κανα μηνα ηταν βουτια μεσα απο το διδυμοκαροτσο και φαρδια πλατια στο πεζοδρομιο! Τρεις ειμασταν διπλα κανεις δε πηρε χαμπαρι!!!!

    Απο τοτε εχει ηδη καμια 10 αρια πεσιματα , μα ολα στο ιδιο σημειο, το ιδιο καρουμπαλο! Εξοπλισου με βουτυρο για τις μελανιες :lol:

    Αυτη τη βδομαδα εκανε και το πρωτο πεσιμο απο το διπλο κρεββατι ο μικρος!!!!!

    Αχχχχχχ


    kKZUp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Έχω το γιο μου πάνω στο κρεβάτι μου για να τον αλλάξω γυρνάω να πάρω μία πάνα από ένα συρτάρι και μετά που πήγε το παιδί?? Κάτω από την κούνια του που ήταν δίπλα, με πλάγια ρίψη δηλαδή.αλλά τίποτα όλα καλά.Χωρις κλάματα έπεσε σαν γατούλα και δεν έπαθε απολύτως τίποτα.Ήταν μόλις 2 μηνών και κάτι!!!(Αλλά κάτω απο την κούνια, με την πρώτη ματιά δεν τον εβλεπα καθόλου).Μην ανησυχεις!!

    Που ν' αρχισουν τα καθε λογης καρουμπαλα... Εκει να σε δω...

    Κωνσταντίνος 30-03-2004

    Χριστίνα-Λαμπρινή 7-11-2008

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    αν εξαιρέσει κανείς οτι με κοιτάει λίγο καχύποπτα από το πρωί (στυλ: "ούτε τη μάνα μου δεν μπορώ να εμπιστεύομαι πλέον"),

     

    αχαχαχα. Τι μου θυμιζεις , τι μου θυμιζεις.

     

    Πιστεψε με ... εκεινη το εχει ξεχασει και δεν σκεφτεται κατι τετοιο. Εσυ απλα εχεις σκασει και σε βλεπει γεματη ενοχες. Ειναι κατι που δεν εχει συνηθησει και απορει το παιδακι.

     

    Ξεχνα το. Τελειωσε


    Σιγουρα ο γυαλος ειναι στραβος.. δεν εξηγειτε αλλοιως!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ηρεμησε εχει συμβει στο 99% :lol: Η κορη μου 13 μηνων επεσε εναν οροφο κατω (απο σκαλες) και δεν ειχε γρατζουνια :shock: εγω ειχα τρελλαθει τοτε και ακομη μετα απο τοσα χρονια δεν νιωθω ανετα οταν κατεβαινω σκαλες...


    .png.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καταλαβαίνω απόλυτα πως μπορεί να αισθάνεσαι...

    Εγώ τι να πω..ντρέπομαι να ομολογήσω ότι το κοριτσάκι μου, μου χει πέσει 3 φορές..μία 4 μηνών από τον καναπέ και 2 φορές 7 μηνών από το διπλό κρεβάτι..ευτυχώς χωρίς να πάθει τίποτα, εκτός από το τρομερό σοκ...

    ακόμα και τώρα που θυμάμαι τις σκηνές, μου ρχεται να πάρω φόρα να χτυπήσω το κεφάλι μου στον τοίχο, για την ανευθυνότητά μου...

    Αλλά όπως λεν και τα κορίτσια συμβαίνουν αυτά...(αλλά 3 φορές????)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Kaι 3 και 13 Φωτεινη. Δυστυχως οσο απο πανω κι αν εισαι βρισκουν τροπο να πεφτουν. Εμενα μου επεσε στην παραλια στο μοναδικο σημειο που ειχε βραχακι και ας ημουν κι απο πανω της. Μες στα αιματα εγινε. Και επισης τωρα που το θυμαμαι μας ειχε παρει μια φορα ο υπνος στο διπλο κι ουτε μαξιλαρι δεν της ειχα βαλει. Γυρισε απο δω, γυρισε απο κει, επεσε στον υπνο (το καημενο κατατρομαξε). Απο ενα σημειο και μετα το παιρνεις αποφαση. Προσεχεις πολυ μεν...αλλλα ειπαμε... δεν υπαρχει παιδι που να μην εχει πεσει. κατσε να περπατησει. Εμενα και μυτη εχει ανοιξει και χειλακια εσκισε και γονατα εφαγε... Και μη χειροτερα να λεμε. Αυτα ειναι συνηθισμενα. Θυμαμαι μικρη οταν ημουν τα γονατα μου ηταν σαν ...βραδυ στα επειγοντα του Grey's Anatomy :lol:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Κουράγιο μανούλες .... λίγο πολύ όλες έχουμε να διηγηθούμε απο μια ιστορία πεσίματος τουλάχιστον.... δεν υπάρχει μωράκι που δεν έχει πέσει και δεν υπάρχει μανούλα που δεν έχει νιώσει πολύ άσχημα για αυτό :wink: ... Την πρώτη φορά που έπεσε το Κατερινάκι ήταν οχτώ μηνών, μας "έφυγε" από τον καναπέ μπροστά στα μάτια μας σχεδόν .... Πήρα έντρομη τον παιδίατρο και αφού με ηρέμησε λέγοντας μου τα πρώτα βασικά που πρέπει να προσέχω, κλείνοντας μου λέει: την επόμενη φορά να δεις που θα το πάρεις πιο ψύχραιμα και την αμέσως επόμενη δεν θα με πάρεις καν τηλέφωνο :lol: ...


    1aLup3.png

     

    BtUIp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Έχει συβεί σε όλες μας...και όλες έχουμε επιζήσει όπως και τα μωρά μας επίσης. Το δικό μου 5 μηνών...είχε αρχίσει να γυρνάει δεξιά και αριστερά Σηκώθηκα να πάω στο μπανιο νυσταγμένη ...και επιστρέφοντας δεν το έβρισκα πουθένα...αλλά δεν ακουγόταν και κάτι. Ψάχνω ανάμεσα στα σεντόνια....κοιτάζω από την πλευρά μου...περνούν διάφορες εικόνες θρίλερ...με μάνες που ισχυρίζονταν ότι έχουν παιδιά..αλλά αυτά είναι άφαντα...μέχρι που βλέπω το χοντρό της χεράκι...σχεδόν κάτω απο το κρεββάτι. Είχε πέσει μπρούμητα...και το είχε καταχαρεί κιόλας...αφού είχε σκάσει στα γέλια. Σοβαρές απώλειες δεν είχαμε...αλλά δεν θα ξεχάσω ποτέ..αυτά τα δραματικά δευτερόλεπτα...που προσπαθεις να συνειδητοποιήσεις τι έχει γίνει...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    iro μου περαστικά σας!!Καταλαβαίνω απόλυτα τις ενοχές σου αφού και έγώ ταρακουνήθηκα ψυχολογικά όταν έπεσε ο κοριτσάκι μου απο τον καναπέ πριν λίγες μέρες.Βεβαια εμείς βάλαμε και νάρθηκα για μια εβδομάδα για προληπτικούς λόγους άρα καταλαβαίνεις πως ένιωσα.Μόμο σφαλιάρες δεν μου έδινα :cry: .Πάντως όσα ζευγάρια μάτια και να φορέσουμε μερικές φορές είναι δύσκολο να αποφύγουμε τραυματισμούς...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    αχ κι εμένα το ιδιο ακριβώς...στο μπάνιο κι εγώ...μπρουμυτα επεσε κι εμενα με τη διαφορά οτι την κοιτούσα συνέχεια (ειχα παει να πλύνω τα χέρια μου και ειχα οπτικη επαφη και την ειχα και σφηνωμένη με μαξιλάρια δεξιά αριστερά :shock: ...ηταν 6 μηνών....Για 1 δευτερόπλεπτο ετριψα το μάτι μου κάτι είχε μπει και ακούω μπαμ!!!!

     

    Το πόσο τρόμαξα...ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω πως έγινε...αλλά αν και πολύ παχουλό μωρό (9 κιλά τότε) ευτυχως δεν επαθε τίποτα...

     

    Οταν είπα στον παιδίατρο το σκηνικό δεν ήταν τόσο καθησυχαστικός...μου είπε έπρεπε να με ενημεώσεις αμέσως....κι επίσης μου είπε ότι ναι μεν τα παιδιά είναι λάστιχα αλλά το δικό σου παιδί ειναι βαρυ και θέλει προσοχή!!!... :roll:


    eNeap2.pngNziDp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Όλες μας το έχουμε περάσει το σκηνικό μου φαίνεται..

     

    Η μπέμπα μου πάντως με συγχώρεσε: όλο γέλια και χαρές είναι από εχθές! Άντε, πάμε για άλλα!


    .png.png

     

    «Το μυστικό της Επιτυχίας: Να πηγαίνεις από αποτυχία σε αποτυχία χωρίς να χάνεις το ηθικό σου..»

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    ΣΑΣ ΤΟ ΕΙΠΑ???? ΚΟΥΚΟΥΒΑΩ!!!!! :lol:

     

    Τί σημαίνει κουκουβάω; :roll:

     

     

    Είναι η μαμά κουκουβάγια που καμαρώνει και καυχιέται για τα παιδάκια της!!!! :lol::lol:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    ΣΑΣ ΤΟ ΕΙΠΑ???? ΚΟΥΚΟΥΒΑΩ!!!!! :lol:

     

    Τί σημαίνει κουκουβάω; :roll:

     

     

    Είναι η μαμά κουκουβάγια που καμαρώνει και καυχιέται για τα παιδάκια της!!!! :lol::lol:

     

    χαχαχαχα

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ε ναι λοιπον, χθες ηταν η σειρα μας να πεσουμε..

    Ειμασταν σε ενα φιλικο σπιτι κ τον ειχαμε βαλει να κοιμηθει δε ενα διπλο κρεβατι κ γυρω γυρω μαξιλαρια ενω εμεις πηγαμε για φαγητο στην τραπεζαρια. Τον βλεπαμε συνεχεια πηγαινοερχομασταν κ εδειχνε οτι κοιμοταν βαρια. Σε καποια στιγμη ακουμε ενα δυνατο κλαμα (μου κοπηκαν τα ποδια) τρεχω και τι να δω ο μικρος καθοταν στο πατωμα κ εκλαιγε τον πηρα αμεσως αγκαλια ενω ετρεμα κ ακομα δε θυμαμαι εκεινα τα λιγα δευτερολεπτα τι ειχε γινει, τρεξανε ολοι μεσα απο οτι μου ειπαν μετα συγγενεις, φιλοι. Καποιοι υποστηριζαν οτι δε χτυπησε απλα εκλαψε επειδη ηταν μονο του κ δεν ειδε καποιον στο δωματιο, αλλοι λεγαν οτι λογικα θα τρομαξε απο το πεσιμο αυτο που ξερω εγω ειναι οτι τρελαθηκα απο το φοβο μου, την αγωνια μου πηρα το γιατρο τηλ με καθησυχασε λεγοντας πως μονο αν κανει πυρετο θα εχουμε προβλημα κ να τρεξω κατευθειαν στο νοσοκομειο. Δε ξερω κοριτσια με ειπαν υπερβολικη γιατι με το που τον ειδα στο πατωμα ασυναισθητα εβγαλα μια τσιριδα αλλα τωρα καταλαβαινω τις μαναδες που εχουν τραβηξει διαφορα με τα παιδια τους πως νιωθουν εμενα ενα μικρο πεσιμο εκανε κ τρελαθηκα...

    Απλα θελω να πω οσο μπορουμε να ειμαστε ψυχραιμες γιατι κ τα μωρακια μας τρομαζουν βλεποντας μας ταραγμενες ασε που καταλαβαινουν τα παντα...


    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Σε αυτη την ηλικια επεσε και ο δικος μου ο γιος τωρα ειναι 11 μηνων.τον ειχα στο κρεβατι με τα μαξιλαρια τριγυρω.βγαινω απο το δωματιο για ενα λεπτο και γυρνωντας βλεπω το μωρο μου να πεφτει.μου επεσαν ολα απο τα χερια.τον αρπαζω , τον σφιγγω στην αγκαλια μου κι αρχιζω να κλαιω.ο μικρος μου σταματησε να κλαιει κι αρχισε να με κοιταει καλα καλα.ευτυχως δεν επαθε τιποτα!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα