Lucy

Προνήπιο-τι χρειάζεται να ξέρω?

    Recommended Posts

    Μπορώ να μιλήσω ως παιδί που ξέρω ότι η μαμά μου χαιρόταν με τα κατορθώματά μου αλλά πάντα με σύγκρινε με το τι κάνουν τα άλλα. Πραγματικά δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο και είναι συνταγή επιτυχίας για να καταστρέψεις την αυτοπεποίθηση του παιδιού και να το οδηγήσεις στην αποτυχία μέσω αυτοεκπληρούμενης προφητείας.

     

    Πάντως από την εμπειρία μου,είναι κοινό χαρακτηριστικό των καθηγητών και των δασκάλων, πάντα συγκρίνουν τα παιδιά τους, πάντα διακρίνουν τους μαθητές που οι γονείς τους είναι εκπαιδευτικοί και πάντα έχουν μεγαλύτερες προσδοκίες από αυτά τα παιδιά. Το θυμάμαι και ως μαθήτρια, που με ρωτούσαν οι καθηγητές τι δουλειά κάνουν οι γονείς μου και όταν έλεγα ότι η μαμά μου είναι δασκάλα, έλεγαν "αα πες έτσι! φαίνεται το παιδί που έχει γονιό δάσκαλο". Μάλλον το επάγγελμα σας κάνει έτσι, ε; :grin:

     

    Επίσης @Έσπερος εφόσον είσαι και τόσο ευαισθητοποιημένη σε φεμινιστικά θέματα, θα έπρεπε να σου χτυπάει πολύ άσχημα ότι οι γυναίκες κατευθυνόμαστε να μπαίνουμε σε διαδικασία συγκρίσεων των παιδιών μας και αγώνα του ποιανης το παιδί θα τα κάνει όλα καλύτερα και γρηγορότερα, ως ακόμα ένα μέσο καταπίεσής μας.

    • Μου αρέσει 3

    ndgFp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Με έχετε παρεξηγήσει κορίτσια. Δεν το βλέπω σαν μέτρο σύγκρισης ανταγωνιστικά, ούτε σαν υποτίμηση του πααιδιού , ούτε έχω απαιτήσεις να είναι το πιο προχωρημένο, ούτε με νοιάζει αν θα έιναι καλός μαθτής  επειδή είναι παιδί καθηγητών (ειδικά τους βαθμούς κ οι δυο μας τους έχουμε τελείως απομυθοποιημένους, ο άντρας μου λίγο περισσότερο από εμένα γιατί δεν υπήρξε ποτέ ο κλασικός επιμελής  μαθητής κ "καλό παιδί"). Απλώς θέλω να ξέρω τι μου γίνεται. ΈΝα ζευγάρι φίλων έχει κοριτσάκι σαν τον δικό μου, το οποίο καθόταν χωρίς στήριξη πριν κλείσει τους 5 μήνες, 6.5 μηνών είχε σηκωθεί κ γύρω στους 7-8 περπατούσε μόνο του, και από 20 μηνών έκανε προτάσεις των 3 λέξεων. Ξέρω ότι αυτά  τα έκανε πολύ πριν από τον μέσο όρο, δεν σύγκρινα το πιαδί μου με αυτήν για να ανησυχήσω, αλλά προφανώς δεν θα πήγαινα όλο χαρά να τους πω ότι περπατάει, γιατί κ ο δικός μου ενώ είχε ισορροπία από 12 μηνών, δεν άφηνε το χέρι με τίποτα, μπορεί να το έκανε αυτό όταν ήταν 15 μηνών, απλώς μέχρι τότε κάναμε κανονικό περπάτημα  κ μεγάλες αποστάσεις πιασμένοι χέρι χέρι, στο σπίτι όμως μόνο μπουσουλούσε. κ τώρα που μιλάει ανέφερα απλά ότι μιλάει κ έχει πλάκα με αυτά που λέει, δεν το ανέφερα σαν κάτι για το οποίο είμαι περήφανη. Δεν λέω ότι θα κακοχαρακτήριζα κάποιον γονιό που θα το έκανε αυτό, μάλλον θα χαιρόμουν κ θα έλεγα πόσο ανακουφισμένος θα νιώθει που το παιδί του έκανε κ αυτό το βήμα. Αλλά εμένα προσωπικά δεν μου πάει να αναφέρω κάτι ως κατόρθωμα όταν ξέρω ότι είναι απλά στον μέσο όρο, πόσο μάλλον αν είναι κ λίγο πιο πίσω. Γενικά βέβαια δεν μου αρέσει να συζητάω για το παιδί μου σαν να είναι κάποιο προσωπικό μου επίτευγμα ή η μοναδική μου πηγή ευχαρίστησης οπότε σπάνια αναφέρω τι κάνει. Το ότι ρωτάω συνέχεια τους άλλους γονείς τι  κάνουν για το παραμικρό ζήτημα, είναι άλλο θέμα. 

     

     

    Κατα τ αλλα στον μικρό δείίχνω συνέχεια ενθουσιασμό για ό,τι κάνει, ίσως κ παραπάνω από το φυσιολογικό, ακόμα κ για τα πιο χαζά πράγματα. Ειδικά όταν τον βλέπω ενθουσιασμένο με κάτι που πιστεύει ότι είναι κατόρθωμα, χειροκροτάω, δείχνω τη χαρά μου, τον ενθαρρύνω. Δεν νομίζω ότι θα του περάσω ποτέ ότι τον υποτιμώ γιατί δεν τον υποτιμώ καθόλου. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, vicky86 said:

    Νομιζω οι περισσότεροι έχουμε μεγαλωσει με το "τι θα πει ο κόσμος" 

    Αλλα θελω να πιστεύω ότι οι περισσότεροι από μας σαν γονεις πλέον προσπαθούμε να το αποβαλλουμε

    Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου σε αυτό, δυστυχώς όμως εγώ στον κυκλο μου το βλέπω πολυ αυτό, και μάλιστα όταν βλέπουν πόσο απροκάλυπτα αδιαφορώ για το τι θα πει ο κόσμος με κοιτούν λες και κάνω κάτι μη φυσιολογικό.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    12 ώρες πρίν, Mama_Anesti_ είπε:

    Mama16 κι εγώ ακόμα τον βοηθάω στην τουαλετα, έχω αρχίσει τελευταία να του δίνω κατευθυντήριες οδηγίες, να κατεβάζει τα ρούχα του, να πλένει χέρια κτλ. Βοηθάει πολύ να έχεις ένα σκαλακι δίπλα στο νιπτήρα, το σαπούνι εύκολα προσβάσιμο όπως και μία πετσετουλα. 

      Εχει ύψος ένα και κάτι δεν θυμάμαι πόσο ακριβώς και χρησιμοποιούμε σκαλακι. 

     

    Είναι και αυτός ένας προβληματισμός μου, το οργανωμένο περιβάλλον, οι κανονισμοί της τάξης. Διάβασα και τα σχόλια της @vicky86

      και της @vtgian  που με κάλυψαν. 

     

    Όσο για την ταμπέλα που ειπώθηκε δεν διαφωνω πως είναι υπερβολή. Εχω ακούσει όμως σχόλιο για το παιδί μιας γνωστής μου απ την νηπιαγωγο του πως του φαίνεται πως δεν πήγε παιδικο. Μου χτύπησε άσχημα γιατί μοιάζει σαν να προσπαθούν να παρουσιάσουν τον παιδικό ως απαραίτητη "βαθμίδα εκπαίδευσης" και τα παιδιά που δεν πήγαν σαν να υστερουν απ τα υπόλοιπα. 

     

     

    Αχ αχ αχ εμένα έχει ύψος 88 εκατοστά κ μάλλον θα θέλουμε 2 σκαλάκια το ένα πάνω στο άλλο για να φτάνουμε!!!! :D

    @Έσπερος αν τυχόν έλεγες σε αυτήν την φίλη σου πχ ότι άρχισε να μιλάει κ κορόιδευε ότι η δικιά της το έκανε πιο νωρίς μάλλον αυτή θα είχε το θέμα... Μην σκέφτεσαι ότι θα σε κοροϊδεύουν. Το κάθε παιδάκι είναι διαφορετικό.. κ το ότι άρχισε να μιλάει ναι μπορείς να το λες κ να χαίρεσαι!!

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 21 λεπτά , mama16 είπε:

    Αχ αχ αχ εμένα έχει ύψος 88 εκατοστά κ μάλλον θα θέλουμε 2 σκαλάκια το ένα πάνω στο άλλο για να φτάνουμε!!!! :D

    @Έσπερος αν τυχόν έλεγες σε αυτήν την φίλη σου πχ ότι άρχισε να μιλάει κ κορόιδευε ότι η δικιά της το έκανε πιο νωρίς μάλλον αυτή θα είχε το θέμα... Μην σκέφτεσαι ότι θα σε κοροϊδεύουν. Το κάθε παιδάκι είναι διαφορετικό.. κ το ότι άρχισε να μιλάει ναι μπορείς να το λες κ να χαίρεσαι!!

    Τα κορίτσια έχουν διαφορετική ανάπτυξη απ τα αγόρια. Υπάρχουν σκαμπουδακια με δυο σκαλάκια, θα βρεις κάτι να σας βολευει.:)

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    1 ώρα πρίν, Έσπερος είπε:

    . κ τώρα που μιλάει ανέφερα απλά ότι μιλάει κ έχει πλάκα με αυτά που λέει, δεν το ανέφερα σαν κάτι για το οποίο είμαι περήφανη. Δεν λέω ότι θα κακοχαρακτήριζα κάποιον γονιό που θα το έκανε αυτό, μάλλον θα χαιρόμουν κ θα έλεγα πόσο ανακουφισμένος θα νιώθει που το παιδί του έκανε κ αυτό το βήμα. Αλλά εμένα προσωπικά δεν μου πάει να αναφέρω κάτι ως κατόρθωμα όταν ξέρω ότι είναι απλά στον μέσο όρο, πόσο μάλλον αν είναι κ λίγο πιο πίσω. Γενικά βέβαια δεν μου αρέσει να συζητάω για το παιδί μου σαν να είναι κάποιο προσωπικό μου επίτευγμα ή η μοναδική μου πηγή ευχαρίστησης οπότε σπάνια αναφέρω

    Καλά δεν παλευεσαι κοπελιά! Έχουμε γράψει παπύρους για την ομιλία του παιδιού σου κ δεν το αναφέρεις με περηφάνια;;!

    • Χαχαχα 4

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Lenia16 είπε:

    Καλά δεν παλευεσαι κοπελιά! Έχουμε γράψει παπύρους για την ομιλία του παιδιού σου κ δεν το αναφέρεις με περηφάνια;;!

    Παραέξω οχι δεν αναφερω κατι. Δεν μ αρεσει να λεω συνεχεια τι κανει το παιδι. Αν πω κατι θα ειναι για κατι κωμικό. αλλα εδω που ειμαστε μεταξυ μας λεω με χαρα οτι τις τελευταιες μερες οταν κανει κακα μου το λεει απο μονος του χωρις να ρωτησω, τα λεει τσισα βεβαια αλλα απ ο,τι εχω καταλαβει τα μπερδεύουν αυτα. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    1 hour ago, Έσπερος είπε:

    Παραέξω οχι δεν αναφερω κατι. Δεν μ αρεσει να λεω συνεχεια τι κανει το παιδι. Αν πω κατι θα ειναι για κατι κωμικό. αλλα εδω που ειμαστε μεταξυ μας λεω με χαρα οτι τις τελευταιες μερες οταν κανει κακα μου το λεει απο μονος του χωρις να ρωτησω, τα λεει τσισα βεβαια αλλα απ ο,τι εχω καταλαβει τα μπερδεύουν αυτα. 

    Εμ πέστο έτσι! Δε λες τίποτα στους γύρω για το παιδί και βγάζεις τα απωθημένα σου στο φόρουμ! :)   

    Πάντως πολύ χαίρομαι που χαίρεσαι για το παιδί. Εμείς όταν ρωτάμε αν έκανε κακά πάντα μας λέει όχι. Το αρνείται ακόμα και όταν είμαστε πλέον έτοιμοι να πεθάνουμε από τις αναθυμιάσεις. Μετράει όμως μέχρι το 20 :P. Γι αυτό σου λέω, μην συγκρίνεις. Το κάθε παιδάκι με το το χρόνο του. Και εμείς δίπλα να ενθαρρύνουμε και να καμαρώνουμε τα μικρά μας ανθρωπάκια.

    • Χαχαχα 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Anna3011 είπε:

    ως πολύ χαίρομαι που χαίρεσαι για το παιδί. Εμείς όταν ρωτάμε αν έκανε κακά πάντα μας λέει όχι. Το αρνείται ακόμα και όταν είμαστε πλέον έτοιμοι να πεθάνουμε από τις αναθυμιάσεις. Με

    καλά μη νομίζεις οτι φέρνει κ πανα να τον αλλαξω! κ εμας μεχρι πριν λιγες μερες στην ερωτηση κ μονο εφευγε φωνάζοντας κ τον αλλαζα στα ορθια εκει που επαιζε. κ τωρα ετσι τον αλλαζω, μην το παρει στραβα κ σταματήσει να το λέει!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    καλά μη νομίζεις οτι φέρνει κ πανα να τον αλλαξω! κ εμας μεχρι πριν λιγες μερες στην ερωτηση κ μονο εφευγε φωνάζοντας κ τον αλλαζα στα ορθια εκει που επαιζε. κ τωρα ετσι τον αλλαζω, μην το παρει στραβα κ σταματήσει να το λέει!

    Σε καλό δρόμο είστε. Η παιδίατρος μου είχε πει ότι το να το λέει είναι το πρώτο σημάδι ετοιμότητας για να βγάλει την πάνα. Αυτό και το να ντρέπεται να κάνει κακά μπροστά σε άλλους και να πηγαίνει να κρύβεται. Η δικιά μου στον κόσμο της προς το παρόν. Τα υπόλοιπα θα σου τα πω σε σχετικό θέμα γιατί πάλι ξεφύγαμε...

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    @Mama_Anesti_ τα παιδιά μας έχουν σχεδόν ένα χρόνο διαφορά (η δική μας θα είναι από τα μεγάλα του προνηπίου). Έχουμε τον ίδιο προβληματισμό. Εμείς όχι ως προς το γνωστικό κομμάτι ή της αυτοεξυπηρέτησης (είναι σε καλό επίπεδο και τα δουλεύουμε συνεχώς). Εμείς έχουμε θέμα με το άγχος αποχωρισμού (που συζητούσαμε σε άλλο topic) και με την συνύπαρξη με ξένα παιδιά-ενήλικες άνευ της παρουσίας μας.

     

    Ξεκινήσαμε να το δουλεύουμε στη αρχή της χρονιάς. Σε ομαδική δραστηριότητα χωρίς την παρουσία γονέα. Ξεκίνησε καλά, εξελίχθηκε χάλια. Το χειρίστηκα λάθος. Το παιδί στρεσσαρίστηκε. Σταματήσαμε. Αφήσαμε να περάσει λίγος καιρός. Και το δουλεύουμε πλέον σε ομαδική δραστηριότητα με την παρουσία γονέα. Στην αρχή ήταν διστακτική, μαγκωμένη, αρνητική (εξαιτίας της πρώτερης κακής εμπειρίας). Πλέον, λίγο καιρό μετά, το αποζητά και πάμε με χαρά. Ακόμη είμαστε στο μαζί. Στόχος είναι σταδιακά και όταν κρίνω ότι το παιδί είναι ok με αυτό, να κάνω "βήματα πίσω". Μέχρι να μπορεί να υπάρξει άνετα και με χαρά το παιδί στον χώρο άνευ της παρουσίας μου. Δεν εγγυάται κανείς βέβαια ότι δεν θα έχουμε "δράματα" στις αρχές του σχολείου. Όπως και να έχει όμως θα έχουμε κάνει από μεριάς μας ότι μπορούσαμε. Συν ότι περνάμε και όμορφα εκεί και αποκομίζει πολλά όπως και να έχει.

     

    Πάντως παιδί φίλης, που επέστρεψε στη δουλειά όταν χρόνισε και πήγε 1 χρόνο παιδικό, πάει φέτος προνήπιο και κάθε μέρα κλαψουρίζει (για λίγο) και ζητάει την μαμά. "Μα βρε συ (του λένε) αφού η μαμά είναι στη δουλειά, ούτως ή άλλως δεν θα ήσασταν μαζί". "Δε με νοιάζει, θέλω τη μαμά!". Και από την άλλη παιδί άλλης φίλης, που ήταν όλη μέρα σχεδόν μαζί, ξεκίνησε προνήπιο με γέλια και χαρές και έτσι συνεχίζει και στο νήπιο. Οπότε έχει να κάνει και με το παιδί. Εάν κρίνεις ότι ο γιός σας χρειάζεται μια ώθηση σε αυτό το κομμάτι, πιστεύω μια τέτοιου είδους ήπια και σταδιακή προσαρμογή θα ήταν και ευχάριστη και οφέλιμη.

     

    Το άλλο άγχος μου είναι να έχουμε καλή δασκάλα... ως πρώην εκπαιδευτικός μάλλον είμαι και λίγο καχύποπτη και προκατειλημένη αλλά όπως και να'χει αυτό δεν μπορούμε να το προκαθορίσουμε.

    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    18 ώρες πρίν, vtgian είπε:

    Πάντως από την εμπειρία μου,είναι κοινό χαρακτηριστικό των καθηγητών και των δασκάλων, πάντα συγκρίνουν τα παιδιά τους, πάντα διακρίνουν τους μαθητές που οι γονείς τους είναι εκπαιδευτικοί και πάντα έχουν μεγαλύτερες προσδοκίες από αυτά τα παιδιά. Το θυμάμαι και ως μαθήτρια, που με ρωτούσαν οι καθηγητές τι δουλειά κάνουν οι γονείς μου και όταν έλεγα ότι η μαμά μου είναι δασκάλα, έλεγαν "αα πες έτσι! φαίνεται το παιδί που έχει γονιό δάσκαλο". Μάλλον το επάγγελμα σας κάνει έτσι, ε; :grin:

     

     

    Αν δεν ευλογήσουμε τα γένια μας...:mrgreen: Οκ, αυτά είναι κοπλιμέντα μεταξύ εκπαιδευτικών.  Τα λένε για να τα ακούν οι ίδιοι και πιστεύω ότι μεταφέρουν οι ίδιοι βάρος στα δικά τους παιδιά.

    18 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    Δεν λέω ότι θα κακοχαρακτήριζα κάποιον γονιό που θα το έκανε αυτό, μάλλον θα χαιρόμουν κ θα έλεγα πόσο ανακουφισμένος θα νιώθει που το παιδί του έκανε κ αυτό το βήμα. Αλλά εμένα προσωπικά δεν μου πάει να αναφέρω κάτι ως κατόρθωμα όταν ξέρω ότι είναι απλά στον μέσο όρο, πόσο μάλλον αν είναι κ λίγο πιο πίσω. Γενικά βέβαια δεν μου αρέσει να συζητάω για το παιδί μου σαν να είναι κάποιο προσωπικό μου επίτευγμα ή η μοναδική μου πηγή ευχαρίστησης οπότε σπάνια αναφέρω τι κάνει. Το ότι ρωτάω συνέχεια τους άλλους γονείς τι  κάνουν για το παραμικρό ζήτημα, είναι άλλο θέμα. 

     

     

    Βρε συ, είναι προσωπικά του κατορθώματα όλα αυτά. Όταν μιλάς για μέσο όρο ή αν είναι μπροστά ή πίσω, πάλι τον συγκρίνεις με άλλα παιδιά. Στο κάθε παιδί πρέπει να κοιτάμε την προσωπική του εξέλιξη και τα προσωπικά του κατορθώματα. Σίγουρα ως γονείς έχουμε στο πίσω μέρος του μυαλού κάποια ορόσημα, αλλά αυτά δεν είναι απόλυτα. Και σε καμία περίπτωση δεν νιώθουμε ότι πρέπει να απολογηθούμε ή να ντραπούμε.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    3 ώρες πρίν, erin0000 είπε:

    Αν δεν ευλογήσουμε τα γένια μας...:mrgreen: Οκ, αυτά είναι κοπλιμέντα μεταξύ εκπαιδευτικών.  Τα λένε για να τα ακούν οι ίδιοι και πιστεύω ότι μεταφέρουν οι ίδιοι βάρος στα δικά τους παιδιά.

    Τώρα είναι λίγο άσχετο με το θέμα μας. Κι εγώ το κάνω αυτό. Λέω συνέχεια ότι τα παιδιά των εκπαιδευτικών ξεχωρίζουν. Αν το σκεφτώ αντικειμενικά βέβαια, δεν ξεχωρίζουν. Απλώς συνήθως, στα παιδια του σχολείου με την πιο ευγενική κ συγκροτημένη συμπεριφορά, συγκαταλέγονται ΚΑΙ τα παιδιά των εκπαιδευτικών. Ο αντρας μου πάλι, που είναι ο τύπος που εστιάζει ευκολότερα στα στραβά, λέει συνεχώς ότι οι εκπαιδευτικοί είναι οι χειρότεροι γονείς. Δεν εννοεί ότι δεν συμπεριφέρονται σωστά τα παιδιά τους, αλλά ότι πολύ συχνά οι γονείς που προκαλούν προβλήματα με γκρίνιες και φασαρίες στους εκπαιδευτικούς, είναι κι οι ίδιοι εκπαιδευτικοί, και δεν το θεωρεί καθόλου τυχαίο.

    @samsympanκιεμείς θα αρχίσουμε κάποια ραστηριότητα φέτος την Άνοιξη με παρουσία γονιού (βέβαια μιλάμε ακόμα για 2,5 χρονών). Ελπίζω να βοηθήσει. Έτσι κ αλλιώς έχουμα καιρό μπροστά μας. Δεν ξέρω τι έχει εδώ για δραστηριότητες χωρίς γονείς, υποθέτω τα αθλήματα δεν είναι για παιδάκια κάτω των 4, αλλά θα το ψάξω λίγο. Έστω κ 2-3 μήνες πριν το σχολείο, αν υπάρχει κάτι για παιδιά από 3.5 κ πάνω, θα είναι μια μίνι δοκιμή αν δεν έχουμε πάει σταθμό τελικά.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    @Έσπερος συμφωνώ σε αυτό με τον άντρα σου. Οι εκπαιδευτικοί γονείς τα ξέρουμε όλα... και θα κάναμε τα πάντα σωστότερα...! ^_^ Άλλο που τα παιδιά μας πολλές φορές λούζονται την ασχετοσύνη μας... Το μόνο που "σώζει" την περίπτωση μου και θέλω να πιστεύω οτι δε θα καταντήσω γραφική, είναι ότι δεν μου αρέσουν οι εντάσεις.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Για να επανέλθω στο θέμα, εγώ πήγα προνήπιο 3.5 (γεννημένη Μάρτιο, όταν ίσχυαν οι παλιές διατάξεις). Δεν θυμάμαι από αυτοεξυπηρέτηση τι έκανα, σίγουρα είχα βγάλει πάνα από πολύ νωρίς αλλά δεν μ άρεσε ποτέ η τουαλέτα του σχολείου κ σε όλα μ τα μαθητικά χρόνια πήγαινα μόνο για να αλλάξω σερβιέτα. Δεν θυμαμαι αν με δυσκόλευαν οι κανονες, θυμαμαι ομως εντονα (κ ειναι προσωπικη αναμνηση, δεν μου το εχουν μεταφερει) οτι δεν ηθελα καθολου να ειμαι με τα  αλλα παιδια ουτε καν στην παρεουλα -ή οπως αλλιως το ελεγαν τοτε. προσκολλημένη στη δασκαλα ημουν. Ενω η μαμα μ δουλευε απο οταν ημουν 40ημερων κ ημουν το παιδι που καθοταν με παππουδες, θειους, τον οποιονδηποτε, κ για ταξιδι με αφηναν οι γονεις μου. Δεν ειχα μεγαλωσει δλδ προσκολλημένη καπου. δεν θυμαμαι αν τοτε έπαιζα στην παιδικη χαρα με αλλα παιδια, αργοτερα θυμαμαι οτι επαιζα. ομως σε περιβαλλον σχολειου κ φροντιστηρίου δεν εκανα ευκολα παρεες μεχρι κ το λυκειο. αλλα κ αργοτερα ειχα θέματα στην ένταξη σε κοινωνικούς κυκλους. δεν ξερω αν ετσι ειμαι ή αν έφταιξε η πρόωρη έναρξη του σχολειου ή η υπερπροστασία. γι αυτο φοβαμαι λιγο το προνήπιο  του μικρου, παρολο που απο την αλλη δεν θα ηθελα να πηγαινε μεγαλυτερος αν ίσχυε κ εδω ο νομος για κλεισμένα 4 ή αν ειχε γεννηθει Γεβαρη οπως ηταν η πητ.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, Έσπερος είπε:

    Για να επανέλθω στο θέμα, εγώ πήγα προνήπιο 3.5 (γεννημένη Μάρτιο, όταν ίσχυαν οι παλιές διατάξεις). Δεν θυμάμαι από αυτοεξυπηρέτηση τι έκανα, σίγουρα είχα βγάλει πάνα από πολύ νωρίς αλλά δεν μ άρεσε ποτέ η τουαλέτα του σχολείου κ σε όλα μ τα μαθητικά χρόνια πήγαινα μόνο για να αλλάξω σερβιέτα. Δεν θυμαμαι αν με δυσκόλευαν οι κανονες, θυμαμαι ομως εντονα (κ ειναι προσωπικη αναμνηση, δεν μου το εχουν μεταφερει) οτι δεν ηθελα καθολου να ειμαι με τα  αλλα παιδια ουτε καν στην παρεουλα -ή οπως αλλιως το ελεγαν τοτε. προσκολλημένη στη δασκαλα ημουν. Ενω η μαμα μ δουλευε απο οταν ημουν 40ημερων κ ημουν το παιδι που καθοταν με παππουδες, θειους, τον οποιονδηποτε, κ για ταξιδι με αφηναν οι γονεις μου. Δεν ειχα μεγαλωσει δλδ προσκολλημένη καπου. δεν θυμαμαι αν τοτε έπαιζα στην παιδικη χαρα με αλλα παιδια, αργοτερα θυμαμαι οτι επαιζα. ομως σε περιβαλλον σχολειου κ φροντιστηρίου δεν εκανα ευκολα παρεες μεχρι κ το λυκειο. αλλα κ αργοτερα ειχα θέματα στην ένταξη σε κοινωνικούς κυκλους. δεν ξερω αν ετσι ειμαι ή αν έφταιξε η πρόωρη έναρξη του σχολειου ή η υπερπροστασία. γι αυτο φοβαμαι λιγο το προνήπιο  του μικρου, παρολο που απο την αλλη δεν θα ηθελα να πηγαινε μεγαλυτερος αν ίσχυε κ εδω ο νομος για κλεισμένα 4 ή αν ειχε γεννηθει Γεβαρη οπως ηταν η πητ.

    Δε μπορώ να πιστέψω ότι στη διαμόρφωση ενός "κλειστού" ανθρώπου έχει να κάνει η πρόωρη έναρξη του σχολείου. Με ποιό τρόπο μπορεί να πλήξει την κοινωνικότητα η συναναστροφή με παιδάκια σε μικρή ηλικία; Για εμένα η επαφή με παιδιά είναι σχεδόν επιβεβλημένη από πολύ νωρίς, ειδικά για τα μοναχοπαίδια. Όχι απαραίτητα σε ένα πλαίσιο παιδικού σταθμού αλλά είτε στην παιδική χαρά, είτε σε δραστηριότητες, είτε στη γειτονιά. Σε εμένα ως παιδί θεωρώ ότι η καθημερινή συναναστροφη από μωρό με 8 συνομήλικα (με διαφορές 1-2 ετών) της πολυκατοικίας που έμενα βοήθησε απίστευτα στην κοινωνικότητά μου. Δεδομένου δε ότι ήμουν μοναχοπαίδι με μαμά που δε δούλευε και με σχετική προσκόληση και υπερπροστασία, θα περίμενε κανείς ότι θα δυσκολευόμουν στις σχέσεις μου με τον κόσμο. Το αντίθετο θα έλεγα. Ήμουν πολύ ανοιχτό παιδάκι και με ευκολία έκανα παρέες και φίλους.

    Στην περίπτωσή σας θα το πήγαινα σταθμό το παιδί το Σεπτέμβρη. Καθαρά για λόγους κοινωνικοποίησης και όχι για να προσαρμοστεί σε σχολικό περιβάλλον (αυτό δε θα με απασχολούσε). Στο λέω γιατί δε βλέπει παιδάκια, εσείς είστε διστακτικοί να καλέσετε γονείς με παιδιά σπίτι και δε σας βλέπω να αγαπάτε και τις παιδικές χαρές ή τους παιδότοπους. Γιατί να περάσει ένας ακόμα χειμωνας χωρίς συναναστροφή με παιδιά; Μεγαλώνει το παιδί και μια καθημερινότητα αποκλειστικά με μεγάλους δεν είναι και τόσο ελκυστική. Εγώ βλέπω την κόρη μου πόσο ενθουσιάζεται όταν βλέπει παιδιά και μερικές φορές τώρα το χειμώνα λυπάμαι που δε μπορώ να της διασφαλίσω παρεούλα τις καθημερινές που δε βγαίνουμε έξω. 

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Για την περιπτωση μου σκεφτομαι οτι ισως δεν εθχα την καταλληλη προετοιμασια ως μοναχοπαίδι ή απλα ως μη κοινωνικο παιδι εξ φύσεως με δυσκόλεψε η απότομη συνύπαρξη. δεν εννοω οτι ειναι κακη. εξαλλου μπορει να μην εχει σχεση η μελλοντικής εξελιξη  μ με το νηπιαγωγειο. 

     

    για το παθδι τον σεπτεμβρη τοβ εχουμε αποκλείσει. οπως κ να χει ειναι ρισκο να παει σταθμο να αρρωσταίνει κ να ψαχνουμε κ κοπελα κ να τα πληρώνουμε κ τα δυο, αν τυχον ειναι απο τα παιδια που τον μισο καιρο ειναι άρρωστα. σιγουρα ενα χρονο μετα θα εχει καλυτερο ανοσοποιητικό κ καλυτερη αυτοφροντίδα σε θέματα υγιεινης. παιδότοπο δεν εχουμε στο νησι, εχει καποιους το καλοκαιρι στα ξενοδοχεια μονο. παιδικη τωρα τον χειμωνα βλρπω δεν τα πανε τα μικρα την ωρα που ειμαστε εμεις ελεύθεροι να παμε, οσο μεγαλωνει η μερα ομως σιγουρα θα βρισκουμε παρεούλες. γι αυτο θα αρχισουμε δεαστηριοτητεδ, να γνωρίσουμε κανεναν γονιο μηπως κ κανουμε παρεα με παιδια. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Μια απο τις φιλενάδες της κόρης μου πήγε πρωτξ φορά σχολείο και στην υαρχή δεν ήθελε, περασε μια προσαρμογή περίπου 3 μηνών και ούτε.. Τώρα μια χαρά. Αλλά έχουν πάει, δεν έχουν πάει, το ίδιο πιστεύω προσαρμοζονται. Ούτε εγώ θα τη πήγαινα παιδικό τη πήγα καθαρά για θέμα ομιλίας, αλλά τη μικρή πάρολο που δεν βλέπω Θεμα κοινωνικοτητας και ομιλίας, κάθε άλλο, θα την πάω παιδικό τελικά στα 3. Άλλαξα μυαλά. Θεωρώ πως τους κάνει μεγάλο καλό σε όλα τα Επίπεδα..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 24/1/2020 at 6:37 ΜΜ, Έσπερος είπε:

    Για την περιπτωση μου σκεφτομαι οτι ισως δεν εθχα την καταλληλη προετοιμασια ως μοναχοπαίδι ή απλα ως μη κοινωνικο παιδι εξ φύσεως με δυσκόλεψε η απότομη συνύπαρξη. δεν εννοω οτι ειναι κακη. εξαλλου μπορει να μην εχει σχεση η μελλοντικής εξελιξη  μ με το νηπιαγωγειο. 

     

    για το παθδι τον σεπτεμβρη τοβ εχουμε αποκλείσει. οπως κ να χει ειναι ρισκο να παει σταθμο να αρρωσταίνει κ να ψαχνουμε κ κοπελα κ να τα πληρώνουμε κ τα δυο, αν τυχον ειναι απο τα παιδια που τον μισο καιρο ειναι άρρωστα. σιγουρα ενα χρονο μετα θα εχει καλυτερο ανοσοποιητικό κ καλυτερη αυτοφροντίδα σε θέματα υγιεινης. παιδότοπο δεν εχουμε στο νησι, εχει καποιους το καλοκαιρι στα ξενοδοχεια μονο. παιδικη τωρα τον χειμωνα βλρπω δεν τα πανε τα μικρα την ωρα που ειμαστε εμεις ελεύθεροι να παμε, οσο μεγαλωνει η μερα ομως σιγουρα θα βρισκουμε παρεούλες. γι αυτο θα αρχισουμε δεαστηριοτητεδ, να γνωρίσουμε κανεναν γονιο μηπως κ κανουμε παρεα με παιδια. 

    Μην το λες. Το κοριτσάκι που σου λέω στο προνηπιο πρώτη φορά σχολείο είναι συνεχώς άρρωστο. Δεν είναι επιχείρημα αυτό να μην το πας, μια ουτοπία είναι.. Μην αποκλείεις αυτό θέλω να πω.. Εγώ πχ δε θα την πάω στα 2 γιατί θέλω να περάσω άλλη μια χρονιά κοντά της αποκλειστικά. Να μάθει τα βασικά από μένα και μετά να πάει σχολείο. Πιστεύω στα 3 είναι η πιο κατάλληλη ηλικια

    Όχι όμως για τις ιώσεις. Αυτες δεν τις γλιτώνεις.. Αν κ σχετικό. Υπάρχουν παιδάκια που πάνε από νωρίς και δε αρρωσταινουν εύκολα έχει να κάνει με οργανισμο κι οργανισμό 

    Επεξεργάστηκαν by Nefeli2014

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα