Recommended Posts

    γειά σας . ο μικρός μου γιος είναι 23 μηνών. πριν ένα μήνα μια αναπτυξιολόγος μου είπε να του κάνω εργοθεραπεία και λογοθεραπεία γιατί αν και είναι μικρός έχει σημάδια του αυτισμού. έχει περιορισμένη βλεματική επαφή, δεν εκτελεί πολλές εντολες και ανταποκρίνεται μόνο στα ενδιαφεροντά του (γάλα,μπάνιο,βόλτα κτλ...) .δεν έχει μιλήσει ακόμα (μόνο μπαμπαλίσματα ) και όταν θέλει κάτι μας τραβάει από το χέρι και μας οδηγεί σε αυτό. έχει και μερικά καλά σημάδια ..δεν κάνει επαναλαμβανόμενες κινήσεις,δεν έχει εμμονές, μας αντιγράφει και μερικές φορές παίζει με τον αδερφό του .

    ελπίζω να είναι μια προσωρινή αδιαφορία και οχι αυτισμός...

    έχετε ακούσει παρόμοιες περιπτώσεις αδιαφορίας?

    ξέρετε πόσο βοηθάει η εργοθεραπεία τον αυτισμό?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Αυτό μόνο ο γιατρός σου μπορεί να στο πει με βεβαιότητα.

    Σου γράφω μόνο γιατί ξέρω ανάλογη περίπτωση, πρόσφατη με ένα παιδάκι 2 ετών φιλικού μας ζευγαριού.

    Η αναπτυξιολόγος τους είπε ότι έχει ελαφριά καθυστέρηση.

    Εμείς τους παροτρύναμε να πάνε και σε παιδονευρολόγο και τελικά ο μικρός είναι μια χαρά απλά αργεί λιγάκι.

    Τους πρότεινε να τον πάνε παιδικό.

    Σε ένα μήνα ο μικρός έκανε εξαιρετική πρόοδο.

    Εύχομαι να μην έχειτίποτα ο μικρούλης σας.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    εμείς έιχαμε ανάλογη εμπειρία...είχε ο μικρός κληρονομικη καθυστέρηση στο λόγο (κόντευε τα 3) κ πήγαμε μετά από επιμονή δική μου σε αναπτυξιολόγο (αν κ η παιδίατρος είχε αντίθετη γνώμη). ο μικρός είχε οπτική επαφή κ αντιδρούσε σε ερθίσματα αλλά όποτε αυτός γούσταρε. η αναπτυξιολόγος λοιπόν μου είπε ότι είμαστε οριακοι για αυτισμο κ τρελλάθηκα.... τελικα ο μικρός είναι μία χαρά .... απλά τεμπέλιαζε......είχα γεννήσει κ σχετικά πρόσφατα........ ύστερα από 3 μήνες παιδικό σταθμο πήγε η γλώσσα του ροδάνι...και σε καμία περίπτωση δεν είναι αυτιστικός........ίσως ο παιδικός λοιπόν να είναι μία καλή λύση...δε χάνεις τίποτα.......

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    αυτές τις μέρες διαβάζω και συμβουλεύομαι ειδικούς για το θέμα του αυτισμού, λόγω διάγνωσης του βαφτισημιού μου στα 3,5 του χρόνια σήμερα. Είναι πραγματικά ανεξάντλητο το θέμα του αυτισμού και σίγουρα δεν είναι μόνο αυτό που έχουμε στο μυαλό μας, επαναλαμβανόμενες κινησεις.Ναι ο μικρούλης μας είναι ένα υπερκινητικό παιδί που δεν σε κοιτάει στα μάτια αλλά μιλάει υπέροχα και είναι πανέξυπνος. Επίσης αυτό που κατάλαβα είναι ότι κάθε περίπτωση είναι μοναδική και κάθε παιδί θέλει εξατομικευμένη θεραπεία, με την οποία θα κάνει σίγουρα σπουδαία πρόοδο.Θέλουν πολλή αγάπη τα παιδιά αυτά και επιβράβευση.

    ........αλλά...... το σημαντικότερο είναι επιτέλους στην οπισθοδρομική κοινωνία που ζούμε να μην αποτελεί θέμα ταμπού και να ενημερώνονται όλοι για την ιδιαιτερότητα του παιδιού, σχολείο κ.ο.κ.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Σοφία μου δεν πάτε και μια βόλτα από ένα παιδονευρολόγο;

    Και εδώ μπορείς να απευθυνθείς σε γονείς με παιδια με διαγνωσμένο αυτισμο που μπορούν να σε βοηθήσουν στις ερωτήσεις σου http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=19333&highlight=%E1%F5%F4%E9%F3%EC%EF%F2

    Σου εύχομαι όλα να πάνε καλά!!!


    dca8030271.png4b2d857635.png

    Το τρίτο κοντό μου ανθρωπάκι τσουυυυυπ βγήκε στις 8/12/2011!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ένα πολύ ωραίο βιβλίο για τον ασυτισμό [που μορεί να λύσει πολλές απορίες είναι της Ελένης Γκονέλα ΄"Αυτισμός". Δεν θυμάμαι εκδοτικό οίκο, αλλά είναι αύκολο να το βρει κάποιος σε ένα βιβλιοπωλείο.

    Εμένα με βοήθησε πολύ και το χρησιμοποιώ και στη δουλειά μου στο ΚΕΔΔΥ

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Πολυ καλο βιβλιο και κατατοπιστικο emmaki!!Εκδοσεις "Οδυσσεας"

     

    Σωστή!

    Δεν το είχα πρόχειρο για να το δω!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    μια ταπεινη συμβουλη:

     

    μην διαβαζετε βιβλια ή ερευνες στο ιντερνετ.

    μπηκα στο τριπακι και ειχα καταληξει να πιστευω οτι και ο δικος μου εχει σιγουρα τετοιο θεμα.

     

    μιλησα με ενα καρο γιατρους ειδικους οι οποιοι με εκραξαν κανονικοτατα.

     

    οταν εχεις κατι τετοιο στο μυαλο σου, οτι και να διαβασεις ασυναισθητα σε κανει να πιστευεις οτι βλεπεις την εικονα του δικου σου παιδιου

     

    αν εχεις τετοια υπονοια βρισκεις εναν καλο αναπτυξιολογο και αυτος ειναι που κανει την αξιολογηση και την μετεπειτα καθοδηγηση


    Ερασιτέχνες έχτισαν την Κιβωτό. Επαγγελματίες έχτισαν τον Τιτανικό!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Επίσης αυτό που κατάλαβα είναι ότι κάθε περίπτωση είναι μοναδική και κάθε παιδί θέλει εξατομικευμένη θεραπεία, με την οποία θα κάνει σίγουρα σπουδαία πρόοδο.Θέλουν πολλή αγάπη τα παιδιά αυτά και επιβράβευση.

    ........αλλά...... το σημαντικότερο είναι επιτέλους στην οπισθοδρομική κοινωνία που ζούμε να μην αποτελεί θέμα ταμπού και να ενημερώνονται όλοι για την ιδιαιτερότητα του παιδιού, σχολείο κ.ο.κ.

     

    Συμφωνω απολυτα!

     

    Καθε περιπτωση ειναι διαφορετικη. Στην συγκεκριμενη περιπτωση, για την κοπελα που ανοιξε το θεμα εννοω, θεωρω πως ηλικιακα ειναι ισα ισα στα ορια το παιδι. Νομιζω πως ειναι πολυ μικρο ακομη για μια τετοια διαγνωση. Ασφαλως και στο συνδρομο Κανερ βγαινει η διαγνωση και απτα 1,5 με 2 αλλα καλα θα ηταν να περιμενετε τουλαχιστον μισο χρονο ακομη.

     

    Η επιλεκτικη αλαλια μπορει να εχει παρα πολλους λογους. Επισης στην ηλικια των 2 με 3 ετων αναπτυσσονται σε διαφορετικους ρυθμους σε καθε τομεα. Πχ ο μικρος μου ενω με 1,5 χρονων ανεβαινε και αναποδα τις σκαλες δεν ελεγε και πολλα. Τωρα (που ειναι 3 χρονων)τρεχει η γλωσσα του ροδανι και απο θεμα κινητικοτητας ειναι σαν παιδι 4 χρονων. Πχ στεκεται στο ενα ποδαρακι του χωρις να στηριζεται πουθενα για πανω απο 2λεπτα κτλ.

    Θα ελεγα να εχεις επικοινωνια με τον παιδιατρο σου, να ενημερωθεις σχετικα και σε κανενα χρονο να επισκεφθεις παιδονευρολογο με παραλληλη ειδικοτητα την παιδοψυχιατρικη που να εχει γνωσεις επι του θεματος. Στην Ελλαδα αποτι ξερω συνηθιζουν να βγαζουν διαγνωσεις αναπτυξιολογοι ή ειδικοι παιδαγωγοι. Εδω στην Γερμανια μονο σε συνεργασια παιδοψυχιατρου με παιδιατρο και λογοθεραπευτων και εργοθεραπευτριων καθως και των παιδαγωγων του νηπιαγωγειου και των γονεων φυσικα βγαινει η διαγνωση, υστερα απο τουλαχιστον 4 συνεδριες και εφοσον εχει υποβληθει το παιδι σε ενα σωρο τεστ, μεταξυ των αλλων και τεστ νοημοσυνης (για να διευκολυνθει η διαγνωση αν προκειται για Κανερ ή Ασμπεργκερ κτλ).

    Επειτα καλουνται οι γονεις και οι δασκαλες του παιδιου να συμπληρωσουν ενα ερωτηματολογιο (απτην Αυστραλια ) που απαντας σε διαφορα ερωτηματα. Αναλογως τα αποτελεσματα και επειτα απο συσκεψη ολων των ειδικων και απο συζητηση με τους γονεις βγαινει η διαγνωση και το πλανο της θεραπειας που ισως χρειαζεται να ακολουθησει το παιδι.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Συμφωνω απολυτα!

     

    Καθε περιπτωση ειναι διαφορετικη. Στην συγκεκριμενη περιπτωση, για την κοπελα που ανοιξε το θεμα εννοω, θεωρω πως ηλικιακα ειναι ισα ισα στα ορια το παιδι. Νομιζω πως ειναι πολυ μικρο ακομη για μια τετοια διαγνωση. Ασφαλως και στο συνδρομο Κανερ βγαινει η διαγνωση και απτα 1,5 με 2 αλλα καλα θα ηταν να περιμενετε τουλαχιστον μισο χρονο ακομη.

     

    Η επιλεκτικη αλαλια μπορει να εχει παρα πολλους λογους. Επισης στην ηλικια των 2 με 3 ετων αναπτυσσονται σε διαφορετικους ρυθμους σε καθε τομεα. Πχ ο μικρος μου ενω με 1,5 χρονων ανεβαινε και αναποδα τις σκαλες δεν ελεγε και πολλα. Τωρα (που ειναι 3 χρονων)τρεχει η γλωσσα του ροδανι και απο θεμα κινητικοτητας ειναι σαν παιδι 4 χρονων. Πχ στεκεται στο ενα ποδαρακι του χωρις να στηριζεται πουθενα για πανω απο 2λεπτα κτλ.

    Θα ελεγα να εχεις επικοινωνια με τον παιδιατρο σου, να ενημερωθεις σχετικα και σε κανενα χρονο να επισκεφθεις παιδονευρολογο με παραλληλη ειδικοτητα την παιδοψυχιατρικη που να εχει γνωσεις επι του θεματος. Στην Ελλαδα αποτι ξερω συνηθιζουν να βγαζουν διαγνωσεις αναπτυξιολογοι ή ειδικοι παιδαγωγοι. Εδω στην Γερμανια μονο σε συνεργασια παιδοψυχιατρου με παιδιατρο και λογοθεραπευτων και εργοθεραπευτριων καθως και των παιδαγωγων του νηπιαγωγειου και των γονεων φυσικα βγαινει η διαγνωση, υστερα απο τουλαχιστον 4 συνεδριες και εφοσον εχει υποβληθει το παιδι σε ενα σωρο τεστ, μεταξυ των αλλων και τεστ νοημοσυνης (για να διευκολυνθει η διαγνωση αν προκειται για Κανερ ή Ασμπεργκερ κτλ).

    Επειτα καλουνται οι γονεις και οι δασκαλες του παιδιου να συμπληρωσουν ενα ερωτηματολογιο (απτην Αυστραλια ) που απαντας σε διαφορα ερωτηματα. Αναλογως τα αποτελεσματα και επειτα απο συσκεψη ολων των ειδικων και απο συζητηση με τους γονεις βγαινει η διαγνωση και το πλανο της θεραπειας που ισως χρειαζεται να ακολουθησει το παιδι.

     

    Στην Ελλάδα η διάγνωση για αυτισμό βγαίνει από παιδοψυχίατρο σε συνεργασία με τους γονείς, γύρω στα 3.

    Μετά το παιδί περνά από ΚΕΔΔΥ (όπου το βλέπει και ειδικός παιδαγωγός) για να καθοριστεί το σχολικό πλαίσιο που θα φοιτήσει και να καθοριστούν οι εκπαιδευτικές του ανάγκες.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αποτι θα ξερεις σαν ειδικη παιδαγωγος που εισαι emmaki μου το αυτιστικο φασμα ειναι πολυ πλατυ! Και αποτι επισης θα γνωριζεις λογω της εμπειριας σου στην δουλεια σου καθε παιδι αναπτυσσεται με διαφορετικους ρυθμους. Στα 3 μπορει να διαγνωσθει ή να αποκλεισθει (προσωρινα παντα) ενας αυτισμος μονο οταν ειναι βαριας μορφης πχ τυπου Κανερ, οπου υπαρχει καθυστερηση στην ομιλια και στην αναπτυξη του παιδιου γενικοτερα εμφανεστατη. Αλλα ειπαμε το φασμα ειναι πλατυ. Γιαυτο εδω, αν δεν υπαρχει εμφανες προβλημα αναπτυξης στο παιδι, πχ να μην μπορει να καταπινει στερεα τροφη ή να μην επικοινωνει καθολου με το περιβαλλον κτλ, τοτε περιμενουν λιγο ακομη. Συνηθως περιμενουν να εχει παει το παιδι κανενα χρονο παιδικο (εδω στα 3 ξεκιναει το παιδικο) ετσι ωστε να δουν και την συμπεριφορα του παιδιου και με τους συνομηλικους.

    Οσο για το σχολικο πλαισιο εδω προσπαθουν οσο γινεται να τα ενταξουν σε κανονικα παιδικα, νηπιαγωγεια κτλ με την βοηθεια παραλληλης στηριξης, αν αυτη ειναι απαραιτητη.

    Στα ειδικα νηπιαγωγεια, και στα ειδικα σχολεια συνηθως δεν φοιτουν παιδια με αυτισμο. Στην Ελλαδα ισως ειναι διαφορετικα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Αποτι θα ξερεις σαν ειδικη παιδαγωγος που εισαι emmaki μου το αυτιστικο φασμα ειναι πολυ πλατυ! Και αποτι επισης θα γνωριζεις λογω της εμπειριας σου στην δουλεια σου καθε παιδι αναπτυσσεται με διαφορετικους ρυθμους. Στα 3 μπορει να διαγνωσθει ή να αποκλεισθει (προσωρινα παντα) ενας αυτισμος μονο οταν ειναι βαριας μορφης πχ τυπου Κανερ, οπου υπαρχει καθυστερηση στην ομιλια και στην αναπτυξη του παιδιου γενικοτερα εμφανεστατη. Αλλα ειπαμε το φασμα ειναι πλατυ. Γιαυτο εδω, αν δεν υπαρχει εμφανες προβλημα αναπτυξης στο παιδι, πχ να μην μπορει να καταπινει στερεα τροφη ή να μην επικοινωνει καθολου με το περιβαλλον κτλ, τοτε περιμενουν λιγο ακομη. Συνηθως περιμενουν να εχει παει το παιδι κανενα χρονο παιδικο (εδω στα 3 ξεκιναει το παιδικο) ετσι ωστε να δουν και την συμπεριφορα του παιδιου και με τους συνομηλικους.

     

    Αγάπη μου καλή,

    γι' αυτό λέω "γύρω στα 3". Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να είναι στα 3, μπορεί να είναι στα 2,5, μπορεί όμως να είναι και στα 4.

    Αν ήμουν απόλυτη, θα έλεγα "η διάγνωση γίνεται στα 3".

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Οσο για το σχολικο πλαισιο εδω προσπαθουν οσο γινεται να τα ενταξουν σε κανονικα παιδικα, νηπιαγωγεια κτλ με την βοηθεια παραλληλης στηριξης, αν αυτη ειναι απαραιτητη.

    Στα ειδικα νηπιαγωγεια, και στα ειδικα σχολεια συνηθως δεν φοιτουν παιδια με αυτισμο. Στην Ελλαδα ισως ειναι διαφορετικα.

     

    Μα ποιός έιπε ότι εδώ πηγαίνουν σε ειδικά σχολέια; Εγώ έχω πει ότι στα ειδικά σχολέια φοιτούν ΚΑΙ παιδιά με αυτισμό. Όχι όμως όλα τα παιδιά με αυτισμό.

    Ανάλογα με την περίπτωση είναι είτε σε τμήμα ένταξης αυτισμού, είτε σε παράλληλη στήριξη, είτε σε ειδικό σχολέιο.

    Είναι πλύ διαφορετικά πλαίσια αυτά!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Αγάπη μου καλή,

    γι' αυτό λέω "γύρω στα 3". Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να είναι στα 3, μπορεί να είναι στα 2,5, μπορεί όμως να είναι και στα 4.

    Αν ήμουν απόλυτη, θα έλεγα "η διάγνωση γίνεται στα 3".

     

    α οκ, σορρυ:lol:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    α οκ, σορρυ:lol:

     

    Ποτέ όταν μιλάμε για παιδιά και αναφερόμαστε σε ηλικίες δεν είμαστε απόλυτοι καθώς κάθε παιδί έχει δικούς του ρυθμούς. Πολύ επρισσότερο όταν μιλάμε για παιδιά με ειδικές ανάγκες.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Ποτέ όταν μιλάμε για παιδιά και αναφερόμαστε σε ηλικίες δεν είμαστε απόλυτοι καθώς κάθε παιδί έχει δικούς του ρυθμούς. Πολύ επρισσότερο όταν μιλάμε για παιδιά με ειδικές ανάγκες.

    α μπραβο, γιαυτο ειπα και εγω πως θα ηταν καλα να περιμενει λιγακι ακομη

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Sophia83, δικαιολογημένα ανησυχείς με αυτά που ακούς,γιατί οι γιατροί είναι ικανοί να σε τρελλανουν! Είμαι επαγγελματίας σε ένα απο τα επαγγέλματα που ανεφερες,(δεν διευκρινίζω μήπως παρεξηγηθώ για διαφήμιση!) Έχω δει παρα πολλά παιδάκια με αναπτυξιακές διαταραχές και αυτιστικα στοιχεία! Για να έχει ένα παιδι αυτισμό πρέπει να έχει περίπου 10 αυτιστικα σημεία, διαφορετικά λέμε ότι έχει στοιχεία αυτισμου.Πίστεψε με θεωρώ ότι το παιδάκι σου είναι πολυ μικρό για να του βάλουν τέτοια ταμπέλα! Συμφωνώ ότι δεν γίνεται διάγνωση πριν τα 3 και ένα πολυ σημαντικό σημάδι είναι ότι τα παιδιά αυτα δεν μιμούνται και δεν έχουν συμβολικό παιχνίδι.(πχ να πάρει τη σκούπα και να προσποιηθει ότι είναι αλογακι).Το παιχνίδι τους είναι συνήθως στερεότυπο και στερείται φαντασίας.(πχ θέλει να βάζει συνέχεια αυτοκινητακια στη σειρά.) Το ότι ο γιος σου δεν έχει στερεοτυπικη συμπεριφορά είναι καλο σημάδι. Επίσης το ότι δεν αδιαφορεί για εσάς (παίζει με το αδερφακι, σας τραβάει απο το χέρι.) Να ξέρεις ότι πολλά παιδιά έχουν διαφορετικούς ρυθμούς στην ψυχοκινητικη τους ανάπτυξη. Χωρίς να θέλω να κάνω διάγνωση μπορει ο μικρουλης σου να παρουσιάζει μια μικρή ανωριμοτητα. Βέβαια δεν χάνεις τίποτα να κάνεις μια αξιολόγηση για να κριθεί αν χρειάζεται θεραπευτικη παρέμβαση. Σε αυτή την περίπτωση οι θεραπείες θα τον βοηθήσουν να αναπτυχθεί σύμφωνα με την χρονολογικη του ηλικία. Πάντως σε καμμιά περίπτωση δεν πρέπει να αγχωνεσαι, είναι ακόμα μικρουλης. Ελπίζω να βοηθησα έστω και λίγο.


    Υπάρχουν μόνο δύο δρόμοι για να ζήσεις τη ζωή σου.. Ο ένας σαν τίποτα να μην είναι θαύμα..Ο άλλος,σαν τα πάντα να είναι θαύμα! Αινστάιν.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Sophia83, δικαιολογημένα ανησυχείς με αυτά που ακούς,γιατί οι γιατροί είναι ικανοί να σε τρελλανουν! Είμαι επαγγελματίας σε ένα απο τα επαγγέλματα που ανεφερες,(δεν διευκρινίζω μήπως παρεξηγηθώ για διαφήμιση!) Έχω δει παρα πολλά παιδάκια με αναπτυξιακές διαταραχές και αυτιστικα στοιχεία! Για να έχει ένα παιδι αυτισμό πρέπει να έχει περίπου 10 αυτιστικα σημεία, διαφορετικά λέμε ότι έχει στοιχεία αυτισμου.Πίστεψε με θεωρώ ότι το παιδάκι σου είναι πολυ μικρό για να του βάλουν τέτοια ταμπέλα! Συμφωνώ ότι δεν γίνεται διάγνωση πριν τα 3 και ένα πολυ σημαντικό σημάδι είναι ότι τα παιδιά αυτα δεν μιμούνται και δεν έχουν συμβολικό παιχνίδι.(πχ να πάρει τη σκούπα και να προσποιηθει ότι είναι αλογακι).Το παιχνίδι τους είναι συνήθως στερεότυπο και στερείται φαντασίας.(πχ θέλει να βάζει συνέχεια αυτοκινητακια στη σειρά.) Το ότι ο γιος σου δεν έχει στερεοτυπικη συμπεριφορά είναι καλο σημάδι. Επίσης το ότι δεν αδιαφορεί για εσάς (παίζει με το αδερφακι, σας τραβάει απο το χέρι.) Να ξέρεις ότι πολλά παιδιά έχουν διαφορετικούς ρυθμούς στην ψυχοκινητικη τους ανάπτυξη. Χωρίς να θέλω να κάνω διάγνωση μπορει ο μικρουλης σου να παρουσιάζει μια μικρή ανωριμοτητα. Βέβαια δεν χάνεις τίποτα να κάνεις μια αξιολόγηση για να κριθεί αν χρειάζεται θεραπευτικη παρέμβαση. Σε αυτή την περίπτωση οι θεραπείες θα τον βοηθήσουν να αναπτυχθεί σύμφωνα με την χρονολογικη του ηλικία. Πάντως σε καμμιά περίπτωση δεν πρέπει να αγχωνεσαι, είναι ακόμα μικρουλης. Ελπίζω να βοηθησα έστω και λίγο.

     

    Εν μερη καλα τα λες. Αλλα και εγω θα σου πω πως ο γιος μου την εχει αυτη την ταμπελα εχει ζωηροτατη φαντασια και δεν ειναι παγοβουνο. Και αισθηματα δειχνει και συμβολικο παιχνιδι εδειχνε απτα 2 του. (παρεπιπτοντως στα 3 αρχιζουν να δειχνουν συμβολικο παιχνιδι, αρα πιο νωρις:wink:)

    Αμαν πια με αυτα τα στερεοτυπα που αναπαραγονται λανθασμενα δυστυχως ακομη και απο ατομα με ειδικοτητα. Οταν μιλαμε για αυτισμο δεν μιλαμε μονο για τα παιδια στην γυαλα που εχουμε κατα νου απο κινηματογραφικες ταινιες...

    Το γραφω και το ξαναγραφω εδω μεσα, το αυτιστικο φασμα ειναι πλατυτατο και ακομη και το καθε παιδι με αυτισμο ιδιαιτερα διαφορετικο!

     

    Συμφωνω μαζι σου στο να περιμενει ακομη λιγο καιρο μιας και το παιδι ειναι μικρο ακομη.

     

    Διαφωνω για την ταμπελα. Αν πραγματι καποιο παιδι εχει μια α ή β ιδιαιτεροτητα, εστω και στοιχεια αυτισμου (οπως χαρακτηριστικα ανεφερες) καλα ειναι να γινει στο σωστο χρονικο πλαισιο μια καποια σοβαρη αξιολογηση απο ειδικους ετσι ωστε να ξερουν και οι γονεις πως μπορουν να αντιμετωπισουν εστω και το παραμικρο διαφορετικο ιχνος στο παιδακι τους.

     

    Τις ταμπελες τις βαζει ο κοσμος και οι λαθος αντιληψεις και κυριως η αγνοια και ο φοβος απτο αγνωστο.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Φαιη2010,σαφώς και υπάρχουν αρκετά συνδυαστικα στοιχεία στο ευρύτερο φάσμα του αυτισμού και το κάθε παιδι με διάγνωση η χωρίς, έχει τελείως διαφορετική εξέλιξη. Στόχος μου δεν ήταν να αναλύσω τις μορφές αυτισμου και σαφώς δεν υπάρχουν μόνο τα παιδιά μέσα στη γυαλα όπως λες, αλλα να βοηθήσω αυτή τη μανούλα που καταλαβαίνω τι άγχος περνάει. Δυστυχώς εδώ στην Ελλάδα οι διαγνωσεις βγαίνουν παρα πολυ εύκολα και συνήθως χωρίς κανένα τεστ. Θεωρώ ότι η διάγνωση,(εκτός απο τις βαριές μορφές αυτισμού), δεν δίνει απαραίτητα και πρόγνωση. Αυτο που προσπαθούν όλες οι θεραπευτικές προσεγγίσεις είναι να κάνουν το παιδι πιο λειτουργικό στην καθημερινότητα του η να τροποποιησουν υπάρχουσες συμπεριφορές σε πιο λειτουργικά πρότυπα. Άρα ελάχιστα μας ενδιαφέρει η διάγνωση, γιατί δεν αλλάζει τον τροπο που σκεφτόμαστε θεραπευτικά το παιδι. Επίσης ξέρω πολλούς ενήλικες με ΄΄αυτιστικες΄΄ συμπεριφορές που δεν έχουν διαγνωσθει και ζουν μια φυσιολογικοτατη ζωή. Ξαφνικά στην Ελλάδα όλοι έχουν εύκολα μια διάγνωση για αυτισμό η για τις περίφημες μαθησιακές δυσκολίες που επίσης ξαφνικά παρουσιάζουν όλα τα παιδιά! Είμαι θετική στην αξιολόγηση απο ειδικούς και στην πρώιμη παρέμβαση, αν χρειαστεί, αλλα αρνητική στο να βγαίνουν τόσο εύκολα διαγνωσεις.


    Υπάρχουν μόνο δύο δρόμοι για να ζήσεις τη ζωή σου.. Ο ένας σαν τίποτα να μην είναι θαύμα..Ο άλλος,σαν τα πάντα να είναι θαύμα! Αινστάιν.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Θα απαντησω απλα, σαν μανουλα. Εμενα προσωπικα (αλλα και πολλους αλλους γονεις με παιδια απτο αυτιστικο φασμα που ετυχε να γνωρισω μεσα σαυτα τα 2 χρονια) η διαγνωση μου εδωσε την απαντηση γιατι το παιδι μου σκεφτεται και λειτουργει διαφορετικα.

    Επομενως εχεις σαν γονιος εναν παραπανω λογο να κανεις σε ορισμενες στιγμες παραπανω υπομονη να δειχνεις κατανοηση, να παραδεχτεις που δεν μπορει να κανει κατι γιατι απλα λειτουργει διαφορετικα, και που εχει περισσοτερες δυνατοτητες. Με λιγα λογια γνωριζεις καλυτερα το παιδι σου!

     

    Οσο για την Ελλαδα...δεν γνωριζω ακριβως πως και τι μιας και ζω εξωτερικο, αλλα απο διαφορες συζητησεις εδω στο φορουμ η emmaki που ειναι και αυτη ειδικη παιδαγωγος μας εχει πει πως υπαρχουν ενα σωρο δυνατοτητες στηριξης και θεραπευτικης αγωγης επειτα απτην διαγνωση.

     

    Και εγω εχω γνωρισει ατομα με στοιχεια αυτισμου, ενηλικες εννοω και ζουν μια νορμαλ ζωη. Ωστοσο σαν ειδικος θα επρεπε να γνωριζεις πως το προβλημα δεν ειναι οταν εισαι ενηλικας, εκει απλα εισα ενας λιγο παραξενος αναμεσα στους αλλους παραξενους..χιχιχι

    Το προβλημα ειναι στις ιδιαιτεροτητες για το θεμα στο σχολειο και φυσικα κατα την διαρκεια της εφηβειας οπου ιδιαιτερα τα παιδια με συνδρομο Ασμπεργκερ ειναι επιρρεπης στην καταθλιψη κτλ! Συγγνωμη αλλα νομιζω δεν το χεις ψαξει πολυπλευρα το θεμα. Εχει πολλες διαστασεις!

    δες εδω

    http://www.autismgreece.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=38&Itemid=53&limit=1&limitstart=4

     

    Δεν ειναι ασχημο να γνωριζεις το παιδι σου! Εγω πχ καταλαβα γιατι ενω μπορει ανετα να συγκεντρωθει με τις ωρες για να λυσει ασκησεις μαθηματικων ή γριφους ή για να γραψει μια ιστορια της φαντασιας του, δυσκολευεται να συγκεντρωθει οταν εχει συγκοινωνια για να περασει εναν δρομο. Ή γιατι χρειαστηκε για καποιο διαστημα την θεραπεια αισθητηριακης ολοκληρωσης. Κτλ κτλ....

     

    Δεν ειναι ασχημο να ψαχνεται καποιος γονιος. Ο οποιοσδηποτε γονιος νομιζω πρεπει να ψαχνεται. Αν δεν βρεθει κατι ακομη καλυτερα! Αν βρεθει τοτε γνωριζουμε καλυτερα το παιδι μας και οσο εχουμε την δυνατοτητα δειχνουμε κατανοηση και βοηθαμε εκει που χρειαζεται, αν χρειαζεται.

     

     

    Οσο αφορα τωρα το γιατι να ειναι ακομη απαραιτητη η διαγνωση. Αυτο αφορα καθαρα το θεμα του σχολειου και την στηριξη που καλλιστα μπορει να εχει ενα παιδι αν χρειαζεται ετσι ωστε να ενταχθει σε ενα κανονικο σχολειο και να εχει οοοοολες τις δυνατοτητες που εχει ενα νορμαλ παιδι.

    Δες εδω τι λεει ο Tony Attwood (νομιζω θα επρεπε να σου λεει κατι το ονομα ε;)

    δες εδω

    http://www.asperger.gr/articles/Tony_Attwood.pdf

     

    Κανενας δεν ειπε να βγει ευκολα μια διαγνωση. Αποτι μας εχει κατατοπισει η συναδελφος σου η emmaki εδω μεσα, δεν βγαινει τοσο ευκολα η διαγνωση οπως υποστηριζεις εσυ. Επομενως....

     

    Νομιζω η μητερα που ανοιξε το ποστ θα το εχει ηδη ψαξει το θεμα, και εξαλλου και πολλοι εδω μεσα της προτειναμε να περιμενει λιγακι γιατι ειναι μικρο το παιδακι της ακομα και επειτα αν συνεχιζει να βλεπει κατι διαφορετικο στο παιδι της να το ψαξει πιο εντονα το θεμα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Σας ευχαριστώ για το ενδιαφέρον στο θέμα μου.Σίγουρα καταλαβαίνω οτι είναι πολύ νωρίς για διάγνωση. εγω τον μικρό τον πηγαίνω για εργοθεραπεία και λογοθεραπεία και προσπαθω και στο σπίτι όσο μπορώ. μέτά απο δυο μήνες όμως η βελτίωση ειναι πολύ μικρή.Οσο για παιδονευρολόγο ,αν και μου το πρότεινε και ο παιδιατρος, τι να πω φοβάμαι να το πάω δεν ξέρω τι άλλο θα ακούσω, εδώ και στην αναπτυξιολόγο δεν ξέρω πότε θα πάμε πάλι.

    Περιμένω μέρα με τη μέρα τη μεγάλη αλλαγή στον μικρούλη μου....

    περιμένω να μας κοιτάξει στα μάτια να μας μιλήσει και να δείξει ενδιαφέρον.........

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Σας ευχαριστώ για το ενδιαφέρον στο θέμα μου.Σίγουρα καταλαβαίνω οτι είναι πολύ νωρίς για διάγνωση. εγω τον μικρό τον πηγαίνω για εργοθεραπεία και λογοθεραπεία και προσπαθω και στο σπίτι όσο μπορώ. μέτά απο δυο μήνες όμως η βελτίωση ειναι πολύ μικρή.Οσο για παιδονευρολόγο ,αν και μου το πρότεινε και ο παιδιατρος, τι να πω φοβάμαι να το πάω δεν ξέρω τι άλλο θα ακούσω, εδώ και στην αναπτυξιολόγο δεν ξέρω πότε θα πάμε πάλι.

    Περιμένω μέρα με τη μέρα τη μεγάλη αλλαγή στον μικρούλη μου....

    περιμένω να μας κοιτάξει στα μάτια να μας μιλήσει και να δείξει ενδιαφέρον.........

     

    Με το φόβο δεν κερδίζεις ΤΙΠΟΤΑ. Αντίθετ χάνεις πάρα πολλά. Γιατί ΑΝ το παιδί έχει κάτι, όσο πιο νωρίς διαγνωστεί τόσο καλύτερα. Και όσο πιο νωρίς αρχίσει η παρέμβαση, τόσο καλύτερα αποτελέσματα θα έχει.

    Βάλε, λοιπόν, στην άκρη το δικό σου φόβο και τη δική σου αγωνία και κοίτα τι είναι καλύτερο για το παιδί. Ακόμα και για να αποκλειστούν κάποια πράγματα......

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

    • Σύνδεση/Εγγραφή

      Για να μπορέσετε να απαντήσετε σε ερωτήματα ή να ρωτήσετε τα μέλη κάποιο νέο ερώτημα είναι απαραίτητο να εγγραφείτε! Είναι εύκολο & δωρεάν! 

    • Similar Content

      • Από Elena2021,
        Καλή σας μέρα! 
        Ψάχνω γονείς με παιδάκια με αυτισμό υψηλής λειτουργικότητας για ανταλλαγή απόψεων. 
      • Από Fey Andrew,
        Καλημέρα σας:)Έχω ένα αγοράκι τέσσαρων+ ετών με αυτισμό και το μόνο πράγμα που τρώει είναι μακαρόνια με ζωμό από κρεας και αλεσμένο κρέας με λαχανικά.Να δαγκω σει ούτε λόγος.Ακομα και μεγαλύτερα κομμάτια που έβαζα στο φαγητό τα κατάπινε.Να φάει κάτι άλλο επίσης ούτε λόγος.Αν πιεστεί μετά δεν τρώει τίποτα από  αντιδραση ακόμα  κι αν πειναει.Αλλωστε δεν εγκρίνω τακτικές "βασανιστήριων" τύπου "αν πεινάσει θα φαει".Δεν ίσχυει αυτό για όλα τα παιδιά πόσο άλλο αν το θέμα είναι αναπτυξιακό.Ο αναπτυξιολογος λέει ότι όλο αυτό έχει να κάνει με το αισθητηριακό κομμάτι και ότι κάποια στιγμή θα αρχίσει να μασάει.Νερο δεν θέλει να πιει επίσης του βάζω μέσα στο γάλα που ευτυχώς γάλα πίνει αρκετό.Ειχε κάνεις σας ανάλογο πρόβλημα;Και αν ναι πως το αντιμετωπίσατε;Ανησυχώ πολύ και δεν ξέρω πια τι άλλο να κάνω,θα ήθελα τα φώτα σας παρακαλώ.Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.
         
      • Από bebe-q,
        Έχω 2 αγοράκια,2,5 το μικρό,3,5 το μεγάλο,στα οποία μου διέγνωσαν Αυτισμό υψηλής λειτουργικότητας (με αυξημένο όμως,ευτυχώς, νοητικό επίπεδο ) και πρέπει να κάνουν τις σχετικές συνεδρίες τους,που όμως, όσοι γνωρίζετε σχετικά,θα ξέρετε οτι κοστίζουν μιά περιουσία.
        Γνωρίζει κάποιος απο εσάς κάποια δημόσια υπηρεσία που να παρέχει εργοθεραπείες λογοθεραπείες ψυχοθεραπείες κτλ δωρεάν?
        Ψάχνοντας σχετικά έμαθα οτι ίσως δικαιούνται κάποια επιδόματα πρόνοιας κτλ.
        Αλλα αυτά,καθυστερούν πάαααααααρα πολύ να φτάσουν στα χέρια μας αν τελικά μας τα εγκρίνουν ωστε να κάνω ένα πρόγραμμα και να πώ οτι μπορώ να τους ξεκινήσω σε ιδιωτικό κέντρο.Καταλαβαίνετε οτι καλό θα ήταν να είμαστε συνεπείς σ'αυτό.
        Δεν διαθέτουμε ωστόσο,παρα έναν βασικό μισθό στο σπίτι.Και 0 κεφάλαιο για να πώ οτι ξεκινάω,κι όταν μου τα επιστρέψει το ταμείο μου,συνεχίζω.
        Όποιος γνωρίζει κάτι,ας βοηθήσει.Ευχαριστώ.
      • Από Chrisisred,
        Ποιά είναι τα συμπτώματα για μωρό 16 μηνών?
         
        Στο εξωτερικό ο παιδίατρος κανει τεστ στους 18 μήνες, εδω στην Ελλάδα, ισχύει αυτό?
         
        Υπάρχουν κάποια "απόλυτα" συμπτώματα ή είναι και θέμα χαρακτήρα του παιδιού?
      • Από administrator,
        Όσοι γονείς έχετε παιδιά που έχουν διαγνωστεί ότι ανήκουν στο φάσμα του αυτισμού, μπορείτε να γράψετε εδώ την εμπειρία σας σχετικά με την διαδικασία της διάγνωσης καθώς και για τις συνθήκες που κληθήκατε να αντιμετωπίσετε.
      • Από Athanase,
        Καλημέρα αγαπητοί!
         
        Χαίρομαι πολύ που σας βρήκα
         
        Ελπίζω να είστε όλοι καλά και να αντέχετε σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς.
         
        Γράφω τα παρακάτω γιατί ήθελα πρωτίστως να βάλω σε μία σειρά τις σκέψεις μου, αλλά και να μοιραστώ προβληματισμούς και -ίσως;- να ακούσω σκέψεις από άλλους γονείς.
         
        Έχουμε ένα αγοράκι, τώρα θα γίνει 16 μηνών. Το λατρεύουμε όσο δεν γίνεται - σκεφτείτε ότι ενώ ποτέ δεν είχα κάποια ιδιαίτερη έλξη προς τα μωρά και έλεγα πως αν κάνω παιδί θα ήθελα κόρη, είμαι από την πρώτη στιγμή ερωτευμένος με το γιο μου... Εδώ δε κι ένα χρόνο η πιο πολύτιμη στιγμή της ημέρας, κάθε μέρα, είναι όταν μπαίνω στη μπανιέρα μαζί του για να το κάνω μπανάκι.
         
        Ο γιος μου, λοιπόν, είναι ένα απίστευτα γλυκό παιδάκι. Χαμογελαστό από τη στιγμή που θα ξυπνήσει μέχρι που θα τον βάλουμε για ύπνο, πονηρούλης (το πώς κάνει τον αδιάφορο πριν κάνει 'επίθεση' στη μαμά του είναι να σκας στα γέλια),τρυφερός (με τη μαμά του, και περισσότερο όταν είναι κουρασμένος - με εμένα περισσότερο έρχεται για να τον πετάξω στον αέρα), περίεργος για όλα, δείχνει συναισθήματα (χαρά αλλά και λύπη με κάποιες μουσικές) αλλά...
         
        16 μηνών λοιπόν και:
        -δεν μιλάει. Βγάζει κάποια ηχάκια, πού και πού θα κάνει ένα "μπαουμπά" και "μαμ" ή τέτοια, κάνει "πρρρρρ" και όταν τρέχει τριγύρω στο σπίτι βγάζει φωνούλες χαράς, αλλά μέχρι εκεί. Α, και αρκετές φορές όταν δυσαρεστείται από κάτι κάνει τεταμένα "μμμμμμ!".
        -δεν περπατάει. Άργησε να μπουσουλήσει γιατί -συνειδητοποιήσαμε- γλίστραγε στα πατώματα, αλλά μόλις βάλαμε μοκέτες μπουσούλησε με τη μία. Σηκώνεται και περπατάει πλαγίως πιασμένος από έπιπλα ή, εσχάτως, τον τοίχο, κάνει βηματάκια -όχι φοβερά πρόθυμα- όταν τον κρατάμε και από τα δύο χεράκια, καβαλάει έπιπλα και παιχνίδια, ανεβαίνει σε καναπέδες τραπέζια και άλλα αλλά μέχρι εκεί και πάλι.
        -δεν δείχνει. Αν δείξεις θα γυρίσει να κοιτάξει τις περισσότερες φορές.
        -δεν χαιρετάει (όχι ότι έχουμε δοκιμάσει να το κάνουμε εμείς προς αυτόν πολλές φορές πάντως)
        -δεν μοιράζεται. Παίζει πολύ χαρούμενος με πολλά παιχνίδια αλλά δεν μας έχει δώσει ποτέ κάτι.
        -με άλλα παιδάκια δεν έχει πολλές επαφές και γιατί δεν ξέρουμε ανθρώπους με μωρά στην ηλικία του και γιατί τώρα ελέω κορωναϊού λεχει σταματήσει και η παιδική χαρά. Την τελευταία φορά που πήγε η νταντά του μας είπε πως αγκαλιάστηκε με ένα άλλο μωράκι πάντως, και δείχνει τρελλό ενδιαφέρον για φωτογραφίες μωρών.
        -δύσκολα θα γυρίσει στο όνομά του, και κυρίως στα "χχχ, έλα εδώ" ή "χχχ, κοίτα!". Γυρίζει σε ξαφνικούς θορύβους (π.χ. όταν πέσει κάτι ή αν είμαστε στο μπαλκόνι και περάσει μοτοσυκλέτα θα σκύψει να την κοιτάξει).
        -Αν τον φωνάξω, άλλες φορές θα έρθει όσο πιο γρήγορα μπορεί προκειμένου να παίξουμε, αλλά αν τύχει και παίζει με κάποιο από τα παιχνίδια του συνήθως θα με αγνοήσει.
        -Μας χαμογελάει, μας κοιτάει στα μάτια, μας γελάει.

        Κάτι άλλο που έχω προσέξει, αλλά δυστυχώς δεν έχω μέτρο σύγκρισης, είναι ότι δεν κάθεται και πολύ στην αγκαλιά. Γενικώς είναι πολύ δραστήριος και ζουζούνι οπότε συνήθως αν πας να τον κρατήσεις θέλει να κατέβει για να παίξει. Αυτό όμως δεν συμβαίνει πάντα - υπάρχουν στάνταρ στιγμές που κάθεται και για αρκετή ώρα - τις προάλλες που πήγαμε βόλτα στο πάρκο π.χ. τον είχαμε αγκαλιά για μπόλικη ώρα, στην μπανιέρα που τον κάνω μπάνιο ή λίγο πριν που τον κρατάει η μαμά του για να κάνω εγώ το δικό μου μπάνιο, και κάποιες φορές έρχεται και χώνεται στην αγκαλιά (κυρίως της μαμάς) όταν καθόμαστε στο πάτωμα. Του αρέσει και να κοιμάται μαζί μας και συνήθως θα κολλήσει πάνω μου.
         
        Επίσης έχει καλή -νομίζω, και πάλι δεν έχω μέτρο σύγκρισης- βλεμματική επαφή - όταν παίζουμε, όταν τον κρατάμε, όταν του κάνουμε αστειάκια αλλά ακόμα και όταν παίζει μόνος του και γυρίσει να μας κοιτάξει. Μέχρι πριν λίγο καιρό στη μπανιέρα ξάπλωνε και γύριζε να με κοιτάξει - τώρα είναι πιο παιχνιδιάρης και δεν κάθεται ξαπλωμένος για πολύ (θέλει να πιάνει την κεφαλή του ντους για να πιει νερό!), αλλά και πάλι δεν φάινεται να έχει πρόβλημα να με κοιτάξει στα μάτια.
         
        Θα προσθέσω κι άλλα αν μου έρθουν, αλλά νομίζω πως έχουμε αρκετά σαφή σημάδια πως είναι στο φάσμα. Ίσως βέβαια απλά να είναι λίγο πίσω και μέσα στα όρια, αλλά τα red flags υπάρχουν. Δυστυχώς, ενώ είχαμε ραντεβού με αναπτυξιολόγο, έσκασε η καραντίνα κι έκλεισε το ιατρείο...
         
        Ακόμα βέβαια και να βγει ότι το παιδάκι μας είναι στο φάσμα, καταλαβαίνω ότι δεν είναι το τέλος του κόσμου - κάθε άλλο. Έχω ένα καλό φίλο ο οποίος είναι στο φάσμα και, εκτός του ότι δεν θα το καταλάβαινα αν δεν μου το είχε πει, ο άνθρωπος είναι ιδιοφυία (στην κυριολεξία), πολύ επιτυχημένος και με μία ευτυχισμένη οικογέναια, οπότε...
         
        Να πω πως το παιδάκι γενήθηκε με καισαρική λίγες μέρες πριν τους 9 μηνες, χαμηλό σχετικά βάρος. Γενικά έως τώρα παλεύουμε με το βάρος του (είναι απελπιστικά χαμηλά, και μάλιστα όταν κάποια στιγμή άρχισε να ανεβαίνει η γιατρός του μας έδωσε ελεεινές διατροφικές συμβουλές που τον ξανάριξαν... και ήταν και αναπτυξιολόγος!), ενώ ταυτόχρονα είναι και πολύ ψηλός.
         
        Σε αναμονή του ραντεβού όταν αυτό γίνει με τον ειδικό, ήθελα να ρωτήσω: τί θα μπορούσα να κάνω στην ηλικία του; Τί παιχνίδια και δραστηριότητες θα συνιστούσατε;
         
        Αυτά τα ολίγα και ευχαριστώ που με ακούσατε, ελπίζω να μην σας κούρασα πολύ με το κατεβατό!