Γιώτα Κ

Ανύπαντρη μητέρα με δότη σπέρματος

    Recommended Posts

    Κορίτσια γεια σας,

    Είμαι μια γυναίκα 40 χρονών και αποφάσισα να κάνω παιδί με δότη σπέρματος. Οικονομικά είμαι ανεξάρτητη και σαν χαρακτήρας νιώθω αρκετά δυνατή. Κουράστηκα να περιμένω να βρω τον άντρα που θα σταθεί δίπλα μου και θα θελήσω να κάνω μαζί του οικογένεια. Τα χρόνια περνάν και σε λίγο δε θα μπορώ να κάνω αυτό που θέλω περισσότερο από οτιδήποτε. ΠΑΙΔΙ.

    Έχω αποφασίσει από τέλη Μαΐου, αρχές Ιουνίου να ξεκινήσω τη διαδικασία με δότη σπέρματος και στο μεσοδιάστημα τακτοποιώ τα οικονομικά, το σπίτι μου και το θέμα της δουλειάς μου, ώστε να είμαι έτοιμη τους επόμενους μήνες.

    Εσείς που έχετε περάσει παραπλήσιες καταστάσεις, έχετε κάτι να με συμβουλεύσετε;

    Σκέφτομαι σωστά; Μήπως είναι εγωιστικό να φέρω στον κόσμο ένα παιδί ανύπαντρη και ουσιαστικά χωρίς πατέρα; Η ανάγκη που νιώθω να κάνω παιδί είναι μεγάλη. Είμαι σίγουρη γι' αυτό. Μετά από τόσα χρόνια έχω ωριμάσει, έχω μαζέψει αγάπη μέσα μου και θέλω να τη δώσω σε ένα παιδάκι. Θα ήθελα να είναι το δικό μου μωρό, αφού ακόμα είμαι τυχερή και φαίνεται ότι μπορώ να κάνω παιδί. Μήπως όμως είναι πιο σωστό να ξεκινήσω τη διαδικασία υιοθεσίας και να μεγαλώσω ένα παιδάκι που μέχρι τώρα δε στάθηκε τυχερό;

    Έπιπλέον με απασχολεί το θέμα του δότη. Σε ποια τράπεζα σπέρματος να πάω και τι να προσέξω;

     

    Σας ευχαριστώ

    Γιώτα

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    το αγχος μου θα ηταν το να μην ξερει ποιος ειναι ο πατερας το παιδι κ οχι οτι θα οτ κανεις ανυπαντρη..μηπως να βρεις κανεναν γνωστο σου;;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Όχι εγώ δεν το θεωρώ καθόλου εγωιστικό. Εγωιστικό βρίσκω πχ να κάνεις παιδί με κάποιον που μπορεί να είσαι και παντρεμένη αλλά που ξερεις πως δεν τα πάτε καλά και πως δεν θα φαίρεται σωστά στο παιδί σου... που τέτοιες ιστορίες ακούμε συνέχεια...

    Δυστυχώς δεν μπορώ να σε βοηθήσω για το που θα απευθυνθείς όμως.

    Επίσης για την υιοθεσία θα ήταν πολύ καλό αλλά νομίζω (κι αν έχω λάθος συγγνώμη) πως είναι λίγο δύσκολο να σου δώσουν παιδάκι αν δεν υπάρχει σύντροφος.

    Για μένα λοιπόν να το προχωρήσεις το θέμα. Αφού λες πως είσαι ώριμη και ξέρεις ακριβώς τι θες, τότε το παιδάκι σου (που σου εύχομαι να αποκτήσεις γρήγορα) θα έχει τόση αγάπη όση δεν έχουν δυστυχώς άλλα παιδάκια που έχουν μπαμπά.


    line_feet_beg_40_time_1231736400_text_ef20ecf0e5ecf0effdebe7f220eceff520e5dfede1e9.gif

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλησπερα Γιωτα και καλως ηρθες στην παρεα μας!:)

    Δεν εχω ερθει στη θεση σου για να μπορω με βεβαιοτητα να σου δωσω μια σωστη συμβουλη.Θα σου πω μονο καποιες σκεψεις μου πανω σε αυτο το θεμα.

    Καταρχας,δεν ξερω τη διαδικασια που γινεται,πως επιλεγεις δοτη?τι γνωριζεις για αυτον?εκεινος γνωριζει οτι αποκτα παιδι?Αυτο το παιδι πως θα ξερει αργοτερα οτι δεν εχει αλλα αδερφια απο αλλη μητερα?Δεν ειναι λιγο μπερδεμα?:confused:Απο την αλλη,ειναι τοσα τα παρατημενα παιδακια στα ιδρυματα,ακομη και μωρακια σε μαιευτηρια,που θα ηταν θεαρεστο εργο να παρεις και να υιοθετησεις ενα απο αυτα και να του προσφερεις απλοχερα την αγαπη που εχεις μεσα σου!!!Δεν σε κρινω,απλως τη γνωμη μου λεω.Η αποφαση φυσικα ειναι δικη σου.


    N9Urp2.pngGowOp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Κορίτσια γεια σας,

    Είμαι μια γυναίκα 40 χρονών και αποφάσισα να κάνω παιδί με δότη σπέρματος. Οικονομικά είμαι ανεξάρτητη και σαν χαρακτήρας νιώθω αρκετά δυνατή. Κουράστηκα να περιμένω να βρω τον άντρα που θα σταθεί δίπλα μου και θα θελήσω να κάνω μαζί του οικογένεια. Τα χρόνια περνάν και σε λίγο δε θα μπορώ να κάνω αυτό που θέλω περισσότερο από οτιδήποτε. ΠΑΙΔΙ.

    Έχω αποφασίσει από τέλη Μαΐου, αρχές Ιουνίου να ξεκινήσω τη διαδικασία με δότη σπέρματος και στο μεσοδιάστημα τακτοποιώ τα οικονομικά, το σπίτι μου και το θέμα της δουλειάς μου, ώστε να είμαι έτοιμη τους επόμενους μήνες.

    Εσείς που έχετε περάσει παραπλήσιες καταστάσεις, έχετε κάτι να με συμβουλεύσετε;

    Σκέφτομαι σωστά; Μήπως είναι εγωιστικό να φέρω στον κόσμο ένα παιδί ανύπαντρη και ουσιαστικά χωρίς πατέρα; Η ανάγκη που νιώθω να κάνω παιδί είναι μεγάλη. Είμαι σίγουρη γι' αυτό. Μετά από τόσα χρόνια έχω ωριμάσει, έχω μαζέψει αγάπη μέσα μου και θέλω να τη δώσω σε ένα παιδάκι. Θα ήθελα να είναι το δικό μου μωρό, αφού ακόμα είμαι τυχερή και φαίνεται ότι μπορώ να κάνω παιδί. Μήπως όμως είναι πιο σωστό να ξεκινήσω τη διαδικασία υιοθεσίας και να μεγαλώσω ένα παιδάκι που μέχρι τώρα δε στάθηκε τυχερό;

    Έπιπλέον με απασχολεί το θέμα του δότη. Σε ποια τράπεζα σπέρματος να πάω και τι να προσέξω;

     

    Σας ευχαριστώ

    Γιώτα

     

     

    Καλη επιτυχια σου ευχομαι:-D

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Πολύ καλά κάνεις, αν είσαι βέβαιη γι αυτό που θέλεις να κάνεις. Απλά φρόντισε να γίνουν όλα επίσημα. Να απευθυνθείς σε μία νόμιμη τράπεζα (θα βρεις στο internet), ώστε να εξασφαλίσεις ότι θα είναι όλα σωστά από άποψη ιατρική. Κατά τα άλλα καλή τύχη και καλό κουράγιο! Από νομικής άποψης η διαδικασίες είναι απλές, γίνεται μόνο με ένα συμφωνητικό με την τράπεζα, το κόστος είναι ελάχιστο (δεν ξέρω νούμερα, αλλά ό νόμος λέει δωρεάν, τώρα κάτι θα πληρώνεις, νομίζω) μπορείς μόνο να γνωρίζεις τα εξωτερικά χαρακτηριστικά του δότη και την ομάδα αίματος. Όταν το παιδί γίνει 18 ετών αλλά και όταν παραστεί ανάγκη πριν, ΄μπορεί να πάρει πλήρη φάκελο με το ιατρικό του ιστορικό, όχι όμως την ταυτότητά του.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εμένα θα με φόβιζε η ιδέα να πάρω σπέρμα από έναν τελείως άγνωστο άντρα.. Αν όμως είναι η έσχατη λύση θα συμφωνήσω με μια προλαλήσαντα που είπε να βρείς κάποιον γνωστό σου, κάποιον καλό φίλο έστω, να ξέρεις τουλάχιστον τα βασικά. Στο κάτω κάτω γιατί είσαι τόσο απαισιόδοξη; Μπορείς ακόμη και τώρα να βρείς έναν σύντροφο που μαζί του να μοιραστείς το παιδάκι που επιθυμείς. Για όλους μας υπάρχει ένα ταίρι, ψάξτο λίγο ακόμα!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλή επιτυχία και μπράβο που είσαι τόσο δυνατή!

     

    Πάντα θαύμαζα τα άτομα που μεγάλωναν μόνα τους ένα παιδί. Πόσον μάλλον η δική σου περίπτωση. Γιατί, κακά τα ψέματα, θα έχεις να αντιμετωπίσεις και τους περίεργους της κοινωνίας.

     

    Εύχομαι όλα να πάνε καλά και σύντομα με ένα σποράκι στην κοιλιά:P

    Άλλωστε σύντροφο μπορεί να βρεις και αργότερα, μωρό όμως δεν θα μπορείς να κάνεις μετά απο 5-6 χρόνια.


    Είσαι όλη μου η ζωή!!!!!

    line_m122_beg_17_time_1168750800_text_cf20c1ebe5eee1ede4f1dceaeff220eceff520e5dfede1e9.gif

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Η μαγεία της μητρότητας καλό θα είναι να μοιράζεται με τον σύντροφό μας. Είναι λίγο εγωιστικό επειδή εμείς θέλουμε να γίνουμε μητέρες να μην χαρίζουμε και το αντρικό πρότυπο στα παιδιά μας. Σίγουρα η ανάγκη σου είναι μεγάλη και μου αρέσει και η ιδέα της υιοθεσίας που αναφέρεις περισσότερο από τον δότη σπέρματος. Παρόλα αυτά θα σου έλεγα να το ξανασκεφτείς...ένα παιδί έχει ανάγκη 2 γονείς, μία μητέρα έχει ανάγκη έναν πατέρα για το παιδί της από πολλές απόψεις όχι μόνο την οικονομική. Τα λεφτά δεν μπορούν να εξαγοράσουν απλά καθημερινά πράγματα που θα τα βρείς μπροστά σου αν ακολουθήσεις αυτό που σκέφτεσαι. Ας βλέπουμε τα καλύτερα λοιπόν και όχι τα χειρότερα πχ μονογονεικές οικογένειες, γιατί να είσαι σίγουρη πως αν δίνοταν σ΄αυτά τα παιδιά η επιλογή να αποφασίσουν θα ζητούσαν σίγουρα και έναν πατέρα να είναι εκεί γι΄αυτά. Εγώ θα σου ευχηθώ να βρείς έναν άνθρωπο και είτε να κάνετε μαζί παιδάκι είτε να υιοθετήσετε. Συγνώμη αν σε στενοχώρησα...είναι απλά η γνώμη μου απο ολα αυτά που έχω δει μέχρι σήμερα. Ελπίζω να αποφασίσεις το καλύτερο για σένα...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλή επιτυχία και από μένα.

     

    Όχι δεν το θεωρώ εγωιστό , πρόσφατα είχα ίδια περίπτωση από πολύ δικό μου άνθρωπο και οι περισσότεροι φίλοι και γνωστοί το θεώρησαν εγωιστικό και φιλοσοφίες του τύπου επειδή αυτη θέλει να γίνει μάνα τι της φταίει το παιδάκι ( έχουμε δει και τα παιδιά που ζουν με μαμά και μπαμπά ...) που θα ρωτάει για τον μπαμπά του και θα είναι δαχτυλοδυχτούμενο κλπ κλπ όλα αυτα που μου ανεβάζουν το αίμα στο κεφάλι.

    Για υιοθεσία είχε σκεφτεί και εκείνη αλλά αν δεν είσαι σταρ ή ζευγάρι με περιουσία παιδί δεν υιοθετείς.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Καλή επιτυχία και από μένα.

    Δεν βρίσκω καμία διαφορά από εμένα και όσες σαν εμένα είμαστε μόνες μας επειδή έτσι το έφεραν οι συνθήκες.

    Η αλήθεια είναι πως πριν μου συμβεί αυτό ποτέ δεν είχα σκεφτεί για παιδί, αλλά τώρα που ζω τη μητρότητα νιώθω τόσο πλήρης, τόσο ευτυχισμένη, παρά τις δυσκολίες και τις πληγές.

    Φαντάζομαι λοιπόν πως μια γυναίκα που το κάνει συνειδητά, θα είναι μια καλή μάνα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    το αγχος μου θα ηταν το να μην ξερει ποιος ειναι ο πατερας το παιδι κ οχι οτι θα οτ κανεις ανυπαντρη..μηπως να βρεις κανεναν γνωστο σου;;

    Το έχω σκεφτεί και αυτό, αλλά είναι πολύ δύσκολο να πας σε έναν φίλο ή ακόμη και πρώην σύντροφο, όσο καλή και αν είναι η σχέση που διατηρείς, και να πεις "θέλω το σπέρμα σου". Πόσο εύκολο είναι για κάποιον άντρα και αργότερα για την οικογένεια που θα δημιουργήσει, να ξέρει ότι υπάρχει ακόμη ένα παιδί δικό του...?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γιώτα εφόσον το θέλεις κάντο! Στα 40 σου είσαι αρκετά ώριμη για να γνωρίζεις τι θέλεις να κάνεις και για ποιο λόγο. Φρόντισε μόνο να είναι όπως ειπώθηκε και πιο πάνω από μια νόμιμη τράπεζα σπέρματος που τηρεί όλο το τυπικό του θέματος.

     

    Καλή επιτυχία :)


    δεν υπαρχει λαθος και σωστο υπαρχει ΜΟΝΟ διαφορετικο!

    (Λορέτα Ποντικίνα)

    Ξέρω τα πάντα αλλά δεν μπορώ να σας τα αποκαλύψω!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Καλησπερα Γιωτα και καλως ηρθες στην παρεα μας!:)

    Δεν εχω ερθει στη θεση σου για να μπορω με βεβαιοτητα να σου δωσω μια σωστη συμβουλη.Θα σου πω μονο καποιες σκεψεις μου πανω σε αυτο το θεμα.

    Καταρχας,δεν ξερω τη διαδικασια που γινεται,πως επιλεγεις δοτη?τι γνωριζεις για αυτον?εκεινος γνωριζει οτι αποκτα παιδι?Αυτο το παιδι πως θα ξερει αργοτερα οτι δεν εχει αλλα αδερφια απο αλλη μητερα?Δεν ειναι λιγο μπερδεμα?:confused:Απο την αλλη,ειναι τοσα τα παρατημενα παιδακια στα ιδρυματα,ακομη και μωρακια σε μαιευτηρια,που θα ηταν θεαρεστο εργο να παρεις και να υιοθετησεις ενα απο αυτα και να του προσφερεις απλοχερα την αγαπη που εχεις μεσα σου!!!Δεν σε κρινω,απλως τη γνωμη μου λεω.Η αποφαση φυσικα ειναι δικη σου.

    Απ' ότι ξέρω ο δότης έχει κάνει εξετάσεις για AIDS και ό,τι άλλο χρειάζεται ιατρικώς, μπορεί να δώσει λίγες φορές σπέρμα και σε διαφορετικές πόλεις για να αποφευχθεί η περίπτωση να βρεθουν μεταξύ τους τα αδέρφια, του γνωστοποιούν ότι το σπέρμα του χρησιμοποιήθηκε, αλλά δεν του λενε σε ποια δόθηκε. Η υποψήφια μητέρα ξέρει κάποια βασικά χαρακτηριστικά του δότη και ποτέ δεν μαθαίνει ποιος είναι.

    Πράγματι υπάρχει πάντα ένα ρίσκο, όμως στατιστικώς είναι ελάχιστο.

    Τώρα η ιδέα της υιοθεσίας και μένα μου φαίνεται μια λύση. Ο νόμος λέει πως έστω και ανύπαντρη μπορείς να πάρεις παιδάκι από κάποιο ίδρυμα, αν είσαι υγιής, έχεις δικό σου σπίτι και σταθερή εργασία. Παρόλα αυτά εγώ δεν έχω δει να δίνουν παιδιά σε ανύπαντρες γυναίκες, εκτός αν είσαι τι να πω η Ντενίση.

    Σκέφτομαι έπειτα και το υιοθετημένο παιδί και εκεί το ρίσκο μου φαίνεται μεγαλύτερο. Αργότερα μεγαλώνοντας θα θελήσει να βρει τους βιολογικούς του γονείς. Πολύ λογικό. Αλλά σε τι ανθρώπους θα πέσει? Και αν το μετάνιωσαν και έχουν να του δώσουν αγάπη, όλα καλά. Αν όμως αδιαφορήσουν? Αν θελήσουν να το εκμεταλλευθούν οικονομικά?

    Στην περίπτωση του δότη κάνω το σταυρό μου. προχωρώ και απλά δεν υπάρχει μπαμπάς ούτε για μένα να με βοηθήσει ούτε για το παιδί.

    Στην περίπτωση της υιοθεσίας θα έχω να κάνω όχι με έναν, αλλά με δύο άγνωστους γονείς!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Γιώτα εφόσον το θέλεις κάντο! Στα 40 σου είσαι αρκετά ώριμη για να γνωρίζεις τι θέλεις να κάνεις και για ποιο λόγο. Φρόντισε μόνο να είναι όπως ειπώθηκε και πιο πάνω από μια νόμιμη τράπεζα σπέρματος που τηρεί όλο το τυπικό του θέματος.

     

    Καλή επιτυχία :)

    Να είστε καλά κορίτσια! Μου δίνετε δύναμη να προχωρήσω.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Όχι εγώ δεν το θεωρώ καθόλου εγωιστικό. Εγωιστικό βρίσκω πχ να κάνεις παιδί με κάποιον που μπορεί να είσαι και παντρεμένη αλλά που ξερεις πως δεν τα πάτε καλά και πως δεν θα φαίρεται σωστά στο παιδί σου... που τέτοιες ιστορίες ακούμε συνέχεια...

    Δυστυχώς δεν μπορώ να σε βοηθήσω για το που θα απευθυνθείς όμως.

    Επίσης για την υιοθεσία θα ήταν πολύ καλό αλλά νομίζω (κι αν έχω λάθος συγγνώμη) πως είναι λίγο δύσκολο να σου δώσουν παιδάκι αν δεν υπάρχει σύντροφος.

    Για μένα λοιπόν να το προχωρήσεις το θέμα. Αφού λες πως είσαι ώριμη και ξέρεις ακριβώς τι θες, τότε το παιδάκι σου (που σου εύχομαι να αποκτήσεις γρήγορα) θα έχει τόση αγάπη όση δεν έχουν δυστυχώς άλλα παιδάκια που έχουν μπαμπά.

    Σε ευχαριστώ Melina!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Πολύ καλά κάνεις, αν είσαι βέβαιη γι αυτό που θέλεις να κάνεις. Απλά φρόντισε να γίνουν όλα επίσημα. Να απευθυνθείς σε μία νόμιμη τράπεζα (θα βρεις στο internet), ώστε να εξασφαλίσεις ότι θα είναι όλα σωστά από άποψη ιατρική. Κατά τα άλλα καλή τύχη και καλό κουράγιο! Από νομικής άποψης η διαδικασίες είναι απλές, γίνεται μόνο με ένα συμφωνητικό με την τράπεζα, το κόστος είναι ελάχιστο (δεν ξέρω νούμερα, αλλά ό νόμος λέει δωρεάν, τώρα κάτι θα πληρώνεις, νομίζω) μπορείς μόνο να γνωρίζεις τα εξωτερικά χαρακτηριστικά του δότη και την ομάδα αίματος. Όταν το παιδί γίνει 18 ετών αλλά και όταν παραστεί ανάγκη πριν, ΄μπορεί να πάρει πλήρη φάκελο με το ιατρικό του ιστορικό, όχι όμως την ταυτότητά του.

    Kyra σε ευχαριστώ πολύ! Θα κοιτάξω για τις νόμιμες τράπεζες όπως με συμβούλεψες. Αν έχεις κάποια υπ' όψη σου θα μπορούσες να μου δώσεις την επωνυμία εδώ ή σε προσωπικό μήνυμα;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Εμένα θα με φόβιζε η ιδέα να πάρω σπέρμα από έναν τελείως άγνωστο άντρα.. Αν όμως είναι η έσχατη λύση θα συμφωνήσω με μια προλαλήσαντα που είπε να βρείς κάποιον γνωστό σου, κάποιον καλό φίλο έστω, να ξέρεις τουλάχιστον τα βασικά. Στο κάτω κάτω γιατί είσαι τόσο απαισιόδοξη; Μπορείς ακόμη και τώρα να βρείς έναν σύντροφο που μαζί του να μοιραστείς το παιδάκι που επιθυμείς. Για όλους μας υπάρχει ένα ταίρι, ψάξτο λίγο ακόμα!

    Μακάρι Ster να έβρισκα το ταίρι μου! Εγώ φαντάζεσαι έτσι ονειρευόμουν να γίνω μητέρα; Αλλά έφτασα 40 γεμάτα. Πόσο ακόμη η φύση θα είναι με το μέρος μου; Κάποια στιγμή (και μάλιστα γρήγορα) θα μου γυρίσει την πλάτη. Και τότε εγώ τι θα είμαι; Μια πετυχημένη γυναίκα καριέρας, που θα "γλεντάει" άσκοπα στη ζωή της και θα προσπαθεί να τη γεμίσει με ρούχα και ταξίδια. Ούτε να το σκεφτώ θέλω πως θα έχω μια τόσο άδεια, χωρίς ουσία ζωή.

    Σε ευχαριστώ όμως. Μου μεταφέρεις ένα κλίμα αισιοδοξίας που έχω ανάγκη. Και πού ξέρεις; Όσο ετοιμάζομαι μπορεί η μοίρα να μου χαμογελάσει και να μου φέρει παιδί και μπαμπά μαζί;). Μακάρι, όσο και αν στατιστικώς το θεωρώ απίθανο, κανείς δεν ξέρει!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Καλή επιτυχία και μπράβο που είσαι τόσο δυνατή!

     

    Πάντα θαύμαζα τα άτομα που μεγάλωναν μόνα τους ένα παιδί. Πόσον μάλλον η δική σου περίπτωση. Γιατί, κακά τα ψέματα, θα έχεις να αντιμετωπίσεις και τους περίεργους της κοινωνίας.

     

    Εύχομαι όλα να πάνε καλά και σύντομα με ένα σποράκι στην κοιλιά:P

    Άλλωστε σύντροφο μπορεί να βρεις και αργότερα, μωρό όμως δεν θα μπορείς να κάνεις μετά απο 5-6 χρόνια.

    Σε ευχαριστώ! Σε ευχαριστώ για την αισιοδοξία και την παρότρυνση!:D

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Η μαγεία της μητρότητας καλό θα είναι να μοιράζεται με τον σύντροφό μας. Είναι λίγο εγωιστικό επειδή εμείς θέλουμε να γίνουμε μητέρες να μην χαρίζουμε και το αντρικό πρότυπο στα παιδιά μας. Σίγουρα η ανάγκη σου είναι μεγάλη και μου αρέσει και η ιδέα της υιοθεσίας που αναφέρεις περισσότερο από τον δότη σπέρματος. Παρόλα αυτά θα σου έλεγα να το ξανασκεφτείς...ένα παιδί έχει ανάγκη 2 γονείς, μία μητέρα έχει ανάγκη έναν πατέρα για το παιδί της από πολλές απόψεις όχι μόνο την οικονομική. Τα λεφτά δεν μπορούν να εξαγοράσουν απλά καθημερινά πράγματα που θα τα βρείς μπροστά σου αν ακολουθήσεις αυτό που σκέφτεσαι. Ας βλέπουμε τα καλύτερα λοιπόν και όχι τα χειρότερα πχ μονογονεικές οικογένειες, γιατί να είσαι σίγουρη πως αν δίνοταν σ΄αυτά τα παιδιά η επιλογή να αποφασίσουν θα ζητούσαν σίγουρα και έναν πατέρα να είναι εκεί γι΄αυτά. Εγώ θα σου ευχηθώ να βρείς έναν άνθρωπο και είτε να κάνετε μαζί παιδάκι είτε να υιοθετήσετε. Συγνώμη αν σε στενοχώρησα...είναι απλά η γνώμη μου απο ολα αυτά που έχω δει μέχρι σήμερα. Ελπίζω να αποφασίσεις το καλύτερο για σένα...

    Δεν με στενοχώρησες. Σε ευχαριστώ που μοιράστηκες μαζί μου την άποψή σου. Άλλωστε αυτές οι σκέψεις, είναι και δικές μου σκέψεις. Όμως σε αυτή τη ζωή δεν είμαστε όλοι τυχεροί να μας έρθουν τα πράγματα όπως τα ονειρευόμαστε. Και το δικό μου όνειρο ήταν να βρω τον άνθρωπό μου και να μεγαλώσουμε μαζί το μωρό μας, αλλά τώρα τι να κάνω;

    Η ψυχρή πραγματικότητα λέει το εξής:

    Είμαι 40 χρονών και σύντροφο δεν έχω. Δύο επιλογές έχω. Ή να μείνω χωρίς παιδί και να προσπαθώ να γεμίσω τη ζωή μου με άσκοπα πράγματα (ταξίδια, ρούχα, καριέρα,....) ή να αποκτήσω με δότη ή υιοθεσία ένα μωράκι, να του δώσω την αγάπη μου και να γεμίσω τη ζωή μου προσφέροντας σε αυτό.

    Φαίνεται τόσο πολύ εγωιστικό αυτό; Μια γυναίκα που δεν στάθηκε τυχερή μέχρι τώρα, πρέπει σε όλη της τη ζωή να συνεχίσει να ζει μια "ανέμελη άνευ ευθυνών ζωή", δηλαδή μια άδεια και ουσιαστικά άσκοπη ζωή;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Καλή επιτυχία και από μένα.

     

    Όχι δεν το θεωρώ εγωιστό , πρόσφατα είχα ίδια περίπτωση από πολύ δικό μου άνθρωπο και οι περισσότεροι φίλοι και γνωστοί το θεώρησαν εγωιστικό και φιλοσοφίες του τύπου επειδή αυτη θέλει να γίνει μάνα τι της φταίει το παιδάκι ( έχουμε δει και τα παιδιά που ζουν με μαμά και μπαμπά ...) που θα ρωτάει για τον μπαμπά του και θα είναι δαχτυλοδυχτούμενο κλπ κλπ όλα αυτα που μου ανεβάζουν το αίμα στο κεφάλι.

    Για υιοθεσία είχε σκεφτεί και εκείνη αλλά αν δεν είσαι σταρ ή ζευγάρι με περιουσία παιδί δεν υιοθετείς.

    Mousmoulitsa ξέρεις πώς κινήθηκε η γνωστή σου για να βρει δότη σπέρματος; Αν ξέρεις κάτι, θα μου στείλεις εδώ ή σε προσωπικό μήνυμα οδηγίες; Πρέπει άμεσα αυτό το διάστημα να βρω λύση στο θέμα του δότη.

     

    Σε ευχαριστώ πολύ!

    Περιμένω με αγωνία νέα σου!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Καλή επιτυχία και από μένα.

    Δεν βρίσκω καμία διαφορά από εμένα και όσες σαν εμένα είμαστε μόνες μας επειδή έτσι το έφεραν οι συνθήκες.

    Η αλήθεια είναι πως πριν μου συμβεί αυτό ποτέ δεν είχα σκεφτεί για παιδί, αλλά τώρα που ζω τη μητρότητα νιώθω τόσο πλήρης, τόσο ευτυχισμένη, παρά τις δυσκολίες και τις πληγές.

    Φαντάζομαι λοιπόν πως μια γυναίκα που το κάνει συνειδητά, θα είναι μια καλή μάνα.

    Σε ευχαριστώ Babycakes! Το πιστεύω αυτό που λες. Θέλω τόσο πολύ να αποκτήσω ένα παιδάκι που το μόνο που παρακαλάω είναι να είμαι γερή για να το μεγαλώσω και όλα τα άλλα, κούραση, έξοδα, προσωπικές στερήσεις ή ό,τι άλλο, θα παλέψω και θα τα βγάλω πέρα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα