Recommended Posts

    Εγω εχω 3 φιλες απο παιδι.Η 1 ειναι ανυπαντρη.Οχι οτι δεν βλεπομαστε καθολου απλα αραια και που.Συνηθως σε εκδηλωσεις και 1-2 φορες το χρονο για καφε στο σπιτι μου.Πιστευω οτι οχι μονο εγω αλλα και αυτη οποτε βρισκομαστε εχουμε καποια αμηχανια γιατι δεν εχουμε πλεον κοινα ενδιαφεροντα και ανυσηχιες.Σαφεστατα και χαιρομαστε η μια με την αλλη απλα καπου πλεον δεν κολλαει.Πιστευω οτι παντα διαλεγεις με ποιους θα κανεις παρεα αναλογα και με το σε ποια φαση βρισκεται η ζωη σου.Χωρις να αποκλειω τους ελευθερους βεβαια περισσοτερο κανω παρεα με ζευγαρια με η χωρις παιδια που εχουμε περισσοτερα κοινα ενδιαφεροντα.


    Τα παιδιά μου....η ζωή μου

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Ανυπομονούσα μήνες για ένα τέτοιο θέμα στο φόρουμ - δεν το άνοιξα ποτέ, απλά περίμενα.

     

    Διάβασα τις απόψεις σας - η δική μου είναι τελείως διαφορετική, προφανώς διότι ο καθένας έχει τα δικά του βιώματα. Όπως λοιπόν πιστεύω ακράδαντα ότι δεν είναι όλοι οι άνθρωποι πλασμένοι για να γίνουν γονείς ή για να παντρευτούν, το ίδιο κρίνω οτι ισχύει και για τη φιλία: δεν είναι όλοι οι άνθρωποι πλασμένοι για να γίνουν φίλοι.

     

    Εγώ, είμαι μια από αυτούς. Μπορώ να φτάσω στα άκρα για να βοηθήσω ή για να στηρίξω οποιονδήποτε βρίσκετε στον κύκλο γνωστών μου, μπορώ να γλεντήσω και να κλάψω μαζί τους - μέχρι εκεί.

    Ίσως γιατί ποτέ δεν έμαθα να εισπράττω αυτό που οι άλλοι ήταν διατεθειμένοι να μου προσφέρουν.


    .png.png

     

    «Το μυστικό της Επιτυχίας: Να πηγαίνεις από αποτυχία σε αποτυχία χωρίς να χάνεις το ηθικό σου..»

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    αχ βρε κοριτσια τι να πω, ευχαριστω για την συμπαρασταση ,ακαματρα ,για το κεικ και καφεδακι!!χαχαχα! διαβασα και τα δικα σας βιώματα, μερικα ειναι ιδια τα δικα μου ,μερικα διαφορετικα, τελεικα οντως αλλαζουμε και εμεις και γενικοτερα ο καθενας τραβαει το δρομο του... τι να πω..μακαρι εκει εξω να ηταν τα πραγματα τοσο ευκολα οσο εδω μεσα..κριμα που εχουμε αντιζηλιες οι γυναικες θα επρεπε να ειμασταν ενωμενες!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αχ! Εξαφανίζονται οι φίλες. Εγώ πέντε είχα και τώρα μου έμεινε μία. Οι λόγοι πολλοί και από τις δυο πλευρές:

    1. Εγώ δεν έχω ελεύθερο χρόνο να τις παίρνω συχνά τηλέφωνο ή και το αμελώ ή το ξεχνώ όταν βρίσκω λίγο ελεύθερο χρόνο. Επίσης δεν έχω πού να αφήσω τα παιδιά για να βγαίνω συχνά έξω βόλτες μαζί τους και συχνά αναγκάζονταν να έρθουν να με δουν στο σπίτι, κάτι που από ότι ο καιρός έδειξε δεν τους άρεσε. Α! ξέχασα να προσθέσω ότι πλέον δε μου περισσεύουν τα χρήματα να τις παίρνω στο κινητό και να μιλάμε με τις ώρες ή να βγαίνω έξω, όπως παλιά που είχα να θρέψω μόνο το τομάρι μου!

    2. Αυτές δε με παίρνουν τηλέφωνο γιατί είναι σε άλλη φάση. Σπουδάζουν ακόμα ή ψάχνουν για δουλειά ή ψάχνουν για άντρα. Στο τελευταίο ειδικά, έχουν πάψει προ πολλού να με συμβουλεύονται ή "κρύβονται" από εμένα, κοινώς τα ερωτικά τους νέα εγώ τα μαθαίνω πάντα τελευταία. Τώρα γιατί με αντιμετωπίζουν από τότε που παντρεύτηκα ως μία πουριτανή και συντηρητική παντρεμένη με παιδιά δεν το έχω καταλάβει ακόμα. Πιστεύουν ότι θα κριτικάρω ή θα σοκαριστώ από τις επιλογές τους (κάτι που φυσικά δεν ισχύει και δε θα ισχύσει ποτέ από την πλευρά μου) ή με αντιμετωπίζουν ως επιτυχημένη στο κομμάτι αυτό και δε θέλουν να αναφερθούν στις δικές τους αποτυχημένες ή αμφίβολες, κατά τη γνώμη τους πάντα, επιλογές συντρόφου?

    3. Η απόσταση έφερε και άλλη απόσταση. Ξεκίνησε χαλαρά η απομάκρυνση και τώρα έχει γίνει τόσο μεγάλο το συναισθηματικό χάσμα που ούτε εμένα με νοιάζει όσο με ένοιαζε στην αρχή αλλά ούτε και αυτές που χαθήκαμε. Κάνω την ήρεμη, οικογενειακή ζωή μου και κάνουν την έντονη, εργένικη ζωή τους, τόσο απλά. Είμαι σε άλλη φάση, έτσι μου είπαν όσες πήρα το θάρρος και ρώτησα.

    Αυτά. Κάθε εμπόδιο για καλό πάντως.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Αχ! Εξαφανίζονται οι φίλες. Εγώ πέντε είχα και τώρα μου έμεινε μία. Οι λόγοι πολλοί και από τις δυο πλευρές:

    1. Εγώ δεν έχω ελεύθερο χρόνο να τις παίρνω συχνά τηλέφωνο ή και το αμελώ ή το ξεχνώ όταν βρίσκω λίγο ελεύθερο χρόνο. Επίσης δεν έχω πού να αφήσω τα παιδιά για να βγαίνω συχνά έξω βόλτες μαζί τους και συχνά αναγκάζονταν να έρθουν να με δουν στο σπίτι, κάτι που από ότι ο καιρός έδειξε δεν τους άρεσε. Α! ξέχασα να προσθέσω ότι πλέον δε μου περισσεύουν τα χρήματα να τις παίρνω στο κινητό και να μιλάμε με τις ώρες ή να βγαίνω έξω, όπως παλιά που είχα να θρέψω μόνο το τομάρι μου!

    2. Αυτές δε με παίρνουν τηλέφωνο γιατί είναι σε άλλη φάση. Σπουδάζουν ακόμα ή ψάχνουν για δουλειά ή ψάχνουν για άντρα. Στο τελευταίο ειδικά, έχουν πάψει προ πολλού να με συμβουλεύονται ή "κρύβονται" από εμένα, κοινώς τα ερωτικά τους νέα εγώ τα μαθαίνω πάντα τελευταία. Τώρα γιατί με αντιμετωπίζουν από τότε που παντρεύτηκα ως μία πουριτανή και συντηρητική παντρεμένη με παιδιά δεν το έχω καταλάβει ακόμα. Πιστεύουν ότι θα κριτικάρω ή θα σοκαριστώ από τις επιλογές τους (κάτι που φυσικά δεν ισχύει και δε θα ισχύσει ποτέ από την πλευρά μου) ή με αντιμετωπίζουν ως επιτυχημένη στο κομμάτι αυτό και δε θέλουν να αναφερθούν στις δικές τους αποτυχημένες ή αμφίβολες, κατά τη γνώμη τους πάντα, επιλογές συντρόφου?

    3. Η απόσταση έφερε και άλλη απόσταση. Ξεκίνησε χαλαρά η απομάκρυνση και τώρα έχει γίνει τόσο μεγάλο το συναισθηματικό χάσμα που ούτε εμένα με νοιάζει όσο με ένοιαζε στην αρχή αλλά ούτε και αυτές που χαθήκαμε. Κάνω την ήρεμη, οικογενειακή ζωή μου και κάνουν την έντονη, εργένικη ζωή τους, τόσο απλά. Είμαι σε άλλη φάση, έτσι μου είπαν όσες πήρα το θάρρος και ρώτησα.

    Αυτά. Κάθε εμπόδιο για καλό πάντως.

     

    Για το πρώτο έχω να σου πω ότι έχεις δίκιο από την πλευρά σου, δίκιο και αυτές που βαρέθηκαν να έρχονται στο σπίτι σου. Η γνώμη μου είναι ότι δε χρειάζεται να έρθουν να καθίσουν με τις ώρες, αρκεί μια ωρίτσα, ισα για να σου δείξουν ότι σε νοιάζονται. Εγώ τουλάχιστον αυτό θα έκανα.

    Πάντα πηγαίνω σε σπίτια με παιδιά, παίζω με τα παιδιά, ρωτάω, ενδιαφέρομαι αλλά κάποια στιγμή πρέπει να ειπωθούν και κάποιες κουβέντες "μεγαλίστικες" και να μην περιστρέφεται το θέμα γύρω από τα παιδιά. Προς Θεού, μην παρεξηγηθώ, δεν εννοώ ότι εσύ μιλάς μόνο για τα παιδιά σου, απλώς καταθέτω τη δική μου εμπειρία, γιατί μου έχει τύχει κι αυτό (το γράφω πιο πάνω) και είναι λίγο κουραστικό αλλά κυρίως με κάνει να αισθάνομαι ότι η φίλη μου δε νοιάζεται για μένα, δε με ρωτάει, απλώς θέλει να λέει τα δικά της. Προσωπικά (γιατί μόλις γύρισα από μια βόλτα που πήγαμε το παιδί στο πάρκο και η κουβέντα δεν ξέφυγε από το παιδί, παρόλο που προσπάθησα να την αλλάξω πολλές φορές) κουράζομαι λίγο αλλά δε θυμώνω, είναι μανούλα και είναι ερωτευμένη με το παιδί.

     

    Όμως, θεωρώ ότι είναι λάθος σου να μην προσπαθείς να πάρεις ένα τηλ., οταν έχεις λίγο χρόνο. Καταλαβαίνω ότι ο χρονος σου είναι ελάχιστος αλλά δε χρειάζεται να μιλήσεις με τις ώρες, απλώς να πεις "γεια σου, βρήκα ένα λεπτό να σε πάρω, να δω αν είσαι καλά, μου έχεις λείψει, ελπίζω να βρούμε χρόνο κάποια στιγμή να τα πούμε από κοντά, μην με παρεξηγείς που δεν βγαίνω έξω, αλλά το σπίτι μου είναι πάντα ανοιχτό για σένα.

    Ξέρεις ίσως και οι φίλες σου αισθάνονται παραμελημένες, ίσως νομίζουν ότι εσύ έχεις την απόλυτη ευτυχία και δεν νιώθεις την ανάγκη να βρεθείς/μιλήσεις μαζί τους και απλώς απομακρύνονται.

    Αρκετά πιο πάνω γράφω για μια φίλη μου που ενώ κάναμε παρέα όσο τα παιδιά της ήταν μωρά, ωστόσο τώρα που είναι αρκετά μεγάλα προτιμά (και θεωρώ οτι είναι απόλυτα φυσικό) να κάνει παρέα με τις μητέρες των φίλων των παιδιών της. Ωστόσο της τηλεφωνώ, έστω και για ένα λεπτό, δείχνω ότι νοιάζομαι κι ότι κατανοώ τις συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί και δεν τη διευκολύνουν να κάνουμε παρέα, αλλά όμως δεν σου κρύβω ότι έχω πικραθεί λιγάκι που δεν μου τηλεφωνεί ποτέ ούτε για να μου πει ένα "γεια". Αν δεν τηλεφωνήσω εγώ, θα χαθεί κι αυτή η ελάχιστη επαφή. Όμως σκέφτομαι ότι ο καθένας έχει προβλήματα στο σπίτι του, ότι μπορεί να περνάει μια φάση και δεν είναι δυνατόν να διαλύσω μια φιλία, επειδή ο άλλος μπορεί να μην είναι σε θέση να ανταποκριθεί στο κάλεσμα. Κι απλώς ελπίζω ότι η φάση θα περάσει και κάποια στιγμή θα βρεθούμε.

     

     

    Για το δεύτερο που λες σχετικά με το ότι αποκρύπτουν τα ερωτικά τους από σένα, έχω να πω ότι κάνουν μεγάλο λάθος που δεν τα συζητούν μαζί σου. Αν εσύ ενδιαφέρεσαι να μάθεις, θεωρώ οτι θα έπρεπε να τα κουβεντιάσετε χωρίς ενδοιασμούς από την πλευρά τους. Δε νομίζω ότι σε θεωρούν συντηρητική, μάλλον το πρόβλημα πηγάζει από το ότι σε θεωρούν ως επιτυχημένη στο κομμάτι αυτό. Νομίζω ότι με τη φράση σου αυτή έπιασες ακριβώς το πως αισθάνονται.

     

    Οσον αφορά το τρίτο, η απόσταση φέρνει απόσταση, αλλά οι άνθρωποι που αγαπιούνται βρίσκουν κώδικες επικοινωνίας, για να έρθουν πιο κοντά. Ίσως αν έκανες μια μικρή προσπάθεια από την πλευρά σου, να έβλεπες βελτίωση.


    5f27b8bd0c.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Ανυπομονούσα μήνες για ένα τέτοιο θέμα στο φόρουμ - δεν το άνοιξα ποτέ, απλά περίμενα.

     

    Διάβασα τις απόψεις σας - η δική μου είναι τελείως διαφορετική, προφανώς διότι ο καθένας έχει τα δικά του βιώματα. Όπως λοιπόν πιστεύω ακράδαντα ότι δεν είναι όλοι οι άνθρωποι πλασμένοι για να γίνουν γονείς ή για να παντρευτούν, το ίδιο κρίνω οτι ισχύει και για τη φιλία: δεν είναι όλοι οι άνθρωποι πλασμένοι για να γίνουν φίλοι.

     

    Εγώ, είμαι μια από αυτούς. Μπορώ να φτάσω στα άκρα για να βοηθήσω ή για να στηρίξω οποιονδήποτε βρίσκετε στον κύκλο γνωστών μου, μπορώ να γλεντήσω και να κλάψω μαζί τους - μέχρι εκεί.

    Ίσως γιατί ποτέ δεν έμαθα να εισπράττω αυτό που οι άλλοι ήταν διατεθειμένοι να μου προσφέρουν.

     

    iro δεν κατάλαβα ακριβώς... Υπό ποια έννοια πιστεύεις ότι δεν είσαι πλασμένη για φιλία;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Επειδή έγραφα 20' και μετά με πέταξε έξω και το έχασα, τα γράφω συνοπτικά, μη με παρεξηγήσετε που θα τα πω λίγο τηλεγραφικά:

     

    Μιλάω από την πλευρά της παντρεμένης χωρίς παιδιά. Κατανοώ ότι οι φίλες μου με μωράκια είναι πολύ απασχολημένες και πάααρα πολύ κουρασμένες. Δε δέχομαι όμως ότι δεν προλαβαίνουν 2-3 φορές το μήνα να με πάρουν ένα τηλέφωνο για 5'-10'.

     

    Όσον αφορά τα θέματα συζήτησης, πρέπει να δείχνουμε κατανόηση οι μεν στις δε όπως είπαν και άλλες κοπέλες νωρίτερα.

    Για τα συναισθηματικο-ερωτικά που αναφέρθηκαν, παρομοίως. Νομίζω ότι αυτό που ανέφερε η vavgasou συμβαίνει γιατί σε κάθε φάση που βρισκόμαστε, κάποια άλλα πράγματα μπορεί να μας φαίνονται κάπως πιο ασήμαντα και άρα δεν ενθαρρύνουμε τις φίλες μας να μας μιλήσουν γι' αυτά που τις απασχολούν.

     

    Π.χ. αν μια φίλη μου απλά είδε κάποιον που τον θεωρεί ωραίο αλλά δεν πιστεύει ότι ταιριάζουν και μου μιλάει γι' αυτόν, εγώ μπορώ να την ακούσω. Δεν είναι ανάγκη να είναι ο άντρας της ζωής της για να της αφιερώσω την προσοχή μου.

    Αντίστοιχα, όταν πω σε μια φίλη μου που έχει μωράκι ότι βγήκα και μπλα μπλα, μπορεί να μου δώσει λίγη προσοχή, παρ' όλο που μπορεί να της φαντάζει λίγο ανούσιο γιατί σκέφτεται συνέχεια το μωρό (το οποίο σαφώς είναι σημαντικότερο από την έξοδό μου, αλλά ο καθείς με τα ενδιαφέροντά του).

    Και φυσικά και αντιστρόφως, κι εγώ θα δείξω ενδιαφέρον για τις φρουτόκρεμες, παρ' όλο που δεν ασχολούμαι με αυτές επί της παρούσης.

     

    Τέλος, πάλι για τα συναισθηματικο-ερωτικά, μήπως εμείς δε συζητάμε για τα δικά μας οπότε κι οι φίλες μας κουμπώνονται και κάνουν το ίδιο; Εγώ πάντως δεν έχω καταλάβει γιατί αρκετές κοπέλες, με το που παντρεύονται σταματάνε απότομα να συζητούν για το πώς τα πάνε με τον άντρα τους. Δηλ. πριν τον παντρευτούμε συζητάμε για τη σχέση μας και μετά ξαφνικά γίνεται ταμπού το θέμα;

     

    Πείτε μου τις σκέψεις σας...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πω πω...θέλω να σάΣ πω τόσα πολλά!δεν ξέρω από που να ξεκινήσω..ας κάνω μια προσπάθεια.

    Εδώ ρε κορίτσια ένα παιδί εχω κ εχω χαθεί με τον ίδιο μου τον άντρα που ζούμε στο ίδιο σπίτι,με τις φίλες δεν θα χαθώ;κάποιες φορές ενώ εχω χρόνο κ μου προτίνούν να βρεθούμε απλά λέω όχι.γιατί;γιατί θέλω λίγο χρόνο πρώτα για μένα.κ αυτό σημαινει είτε να βαψω τα νύχια μου είτε να κάνω μάσκες είτε είτε είτε.όταν έρχετε ένα παιδί όσο κ να μην θέλουμε αλλάζουν κ οι πλευρές.κάθε μέρα σχεδόν πιανω τον εαυτό μου να "αγχώνετε" για διαφορά πράγματα(πχ γιατί ο κωνσταντής δεν έκανε κακα σήμερα) τα οποία πριν κάνω παιδί δεν μπορούσα ούτε να τα φανταστώ πριν γεννήσω!κ πριν γίνω μάνα ΝΑΙ έβλεπα τις μαμάδες σαν ένα είδος εξωγήινων.οι περισσότερες σε βομβαρδίζουν με μονόλογο το παιδί μου αυτό εκείνο το άλλο.ΔΌΞΑ ΤΟ ΘΕΌ όλες εμείς κ εγώ μαζί έχουμε αυτό το φόρουμ κ βγάζουμε ότι απορία,άγχος κ ανησυχία έχουμε για τα παιδιά μας εδώ.εγώ προσωπικα δηλαδή δεν πρίζω τους γύρω μου με χίλιες 2 απορίες κ εξομολόγηση φόβων.για τους 2 πρώτους μήνες που γέννησα δεν είχα ίντερνετ!ε ρε μάγκα μου...τους είχα σπάσει όλους τα νεύρα με τις απορίες μου για το μωρό.είτε η άλλη ήταν μάνα κ κατι θα ήξερε είτε έχει ανίψια,φίλες κτλ κ αν άκουσε κατι για αυτό.τώρα είμαι μια πιο ήρεμη κ ΦIΛIKH μαμα προς τους γύρω μου.γιατί την δυσκοιλιότητα θα ρθω να την συζητήσω μέχρι τελικής πτώσης ΕΔΏ κ όχι με όποιον χριστιανό βρεθεί στο διαβα μου! Δεν με χαλάει καθόλου να ακούω από φίλες για γκόμενους για εξόδους κτλ.αντιθέτως...με πιάνει μια γλυκιά νοσταλγία για εκείνα τα ανέμελα χρόνια.κι εγώ είχα μια κολλητή που μόλις παντρεύτηκε κ έκανε παιδί,εγώ τότε ελεύθερη,με ξεγραψε.τότε ήμουν πολύ πληγωμένη,τώρα απλά την δικαιολογώ κατά κάποιο τρόπο.κάποιες φορές αποφεύγω να δω φίλες μου απλά γιατί νοιώθω άσχημα απέναντι τους.γιατί;γιατί ενώ μου λένε τα δικα τους εγώ εχω το μυαλό κ τα μάτια στον μικρό μου μην πάει στην πρίζα μην κάνει ζημία ή γιατί γκρινιάζει,κλαίει,πεινάει,διψάει κτλ κτλ.γιατί είναι σαν να τις εχω γραμμένες για αυτό που λένε.κ ο άλλος το καταλαβαίνει αυτό.

    Το παραδέχομαι ότι με έλκουν πλέον γυναίκες για παρέα που είναι μαμαδες.εχω κ φίλες όμως που όλο το καλοκαίρι βρισκόμασταν στο πάρκο κ τα λέγαμε ενώ κουνούσα τον κωνσταντη στην κούνια κ εμείς στο όρθιο με τον καφέ στο πλαστικό.γενικά είναι πολύ περίεργη κ ρευστή η κατάσταση κ η έννοια φιλία απ την γέννα κ μετά.μπορεί η γνωστή σου που είχε παιδί με το που γίνεις μαμα να γίνει κολλητή σου κ η κολλητή σου να γίνει μια ξένη.αργά ή γρήγορα μπαίνεις στους ρυθμούς.τα είπα λίγο μπερδεμένα ε;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γιατί ρε γαμώτο μέσα σε όλους τους ρόλους της ΜΑΝΑΣ, ΤΗΣ ΣΥΖΥΓΟΥ, ΤΗΣ ΝΟΙΚΟΚΥΡΑΣ, ΤΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΗΣ θα πρέπει να βρίσκουμε και τον ρόλο της ΦΙΛΗΣ και μάλιστα της καλής φίλης? Συγνώμη αλλά για τον τελευταίο δεν έχω χρόνο καθόλου και για αυτό το έβαλα τελευταίο ......... ίσως ασυναίσθητα τα έβαλα με τη σειρά που τα αισθάνομαι . Άλλωστε αυτή την περίοδο θα είμουν η χειρότερη φίλη . Αν και να σας πω την αλήθεια......... δεν μου λείπουν οι φιλίες έχω τόσα πράγματα και όνερα στο μυαλό μου που το θέμα αυτό δεν με έχει απασχολήσει καθόλου.


    DOXip3.png

    DtXgp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Η φιλία δεν είναι ρόλος. Είναι ανάγκη που ή τη νιώθεις ή όχι, εγώ προσωπικά σίγουρα δεν βάζω τη φιλία στο τέλος για την ακρίβεια τη βάζω μετά ακριβώς από το παιδί. Το έλεγα και παλιά το λέω και τώρα όντας μάνα σύζυγος νοικοκυρά εργαζόμενη. Για μένα είναι μέρος της ολοκλήρωσής μου ως άνθρωπος. Ίσως και γιαυτό δεν έχω πολλούς φίλους αλλά πραγματικά λατρεύω αυτούς που έχω. Και φυσικά δεν θα άφηνα τη ρουτίνα να με παρασύρει και να τους χάσω. Είναι πραγματικά τόσο ρευστά τα πράγματα. Ανάλογα το πως νοιώθει ο κάθε ένας μας.


    Το κοριτσάκι μου είναι όλη μου η ζωή

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Να πω κι εγω κατι ολες κανουμε πολλα πραγματα και ειμαστε πανω απο ολα μανες.Ομως βρε παιδια ανθρωποι ειμαστε και θελουμε και μια φιλη να πουμε μια χαζομαρα να πουμε το παραπονο μας,το προβλημα μας κ.λ.π.

    Και ισως να υπαρχουν ανθρωποι διπλα μας που τα προσφερουν αυτα.Εγω εχω την ευτυχια να εχω καλες φιλες διπλα μου να ξερετε ειναι υπεροχο αυτο.

    Για παραδειγμα επρεπε να παω καπου αυτη την εβδομαδα που φοβομουν να παω μονη μου κι ομως ηρθε μαζι μου μια κοπελα που γνωριζομαστε μονο ενα μηνα.


    Η ζωη ειναι χαμογελο:P

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Να πω κι εγω κατι ολες κανουμε πολλα πραγματα και ειμαστε πανω απο ολα μανες.Ομως βρε παιδια ανθρωποι ειμαστε και θελουμε και μια φιλη να πουμε μια χαζομαρα να πουμε το παραπονο μας,το προβλημα μας κ.λ.π.

    Και ισως να υπαρχουν ανθρωποι διπλα μας που τα προσφερουν αυτα.Εγω εχω την ευτυχια να εχω καλες φιλες διπλα μου να ξερετε ειναι υπεροχο αυτο.

    Για παραδειγμα επρεπε να παω καπου αυτη την εβδομαδα που φοβομουν να παω μονη μου κι ομως ηρθε μαζι μου μια κοπελα που γνωριζομαστε μονο ενα μηνα.

     

    Την ξέρεις ένα μήνα...κ σου στάθηκε!κάπως έτσι ήθελα να καταλήξω...υπάρχουν πολλοί άνθρωποι γύρω μας που κατά κάποιο τρόπο μας εξυπηρετούν για διαφόρους σκοπούς ο καθένας.ας πούμε την φιλη αυτή στέλλα.την στέλλα την έχουμε πχ για τον οδοντίατρο που δεν θέλουμε να πάμε μόνες την κατερίνα για να λέμε τα παράπονα που έχουμε απ τον άντρα μας γιατί αυτή μας καταλαβαίνει κ δίνει σωστές συμβουλές.την σούλα για όταν βγαίνουμε για ψώνια κ την κούλα για να μας δίνει λύσεις σε θέματα νοικοκυριού κ πως θα βγει ο λεκες απ το μεταξωτό πουκάμισο. Ελπίζω να καταλαβαίνετε τι εννοώ

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Και ποιος σου ειπε βρε κοπελα μου πως ολους τους ανθρωπους τους χρησιμοποιουμε για κατι?

    Ισως γι αυτο λεω ισως δεν εχουν οι ανθρωποι επαφες με αλλους.


    Η ζωη ειναι χαμογελο:P

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ΓΕΙΑ ΣΑΣ! ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΚΑΙ ΕΜΕΙΝΑ ΑΦΩΝΗ. ΕΙΜΑΙ ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΕΝΑΜΙΣΗ ΧΡΟΝΟ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙ. ΕΙΧΑ ΔΥΟ ΦΙΛΕΣ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΗΤΑΝ ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΕ ΕΜΕΝΑ ΑΛΛΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ ΦΕΤΟΣ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΝ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΛΕΣ ΚΑΙ ΔΙΕΓΡΑΨΑΝ ΟΛΑ ΟΣΑ ΛΕΓΑΜΕ ΤΟΣΟ ΚΑΙΡΟ ΚΑΙ ΠΟΣΟ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΑΜΕ Η ΜΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΗ. ΤΩΡΑ ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΜΟΥ ΠΕΤΑΝΕ ΚΑΘΕ ΤΡΕΙΣ ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΑΧ ΚΑΙ ΕΣΥ ΠΟΤΕ ΘΑ ΚΑΝΕΙΣ ΠΑΙΔΙ, ΚΑΙ ΜΗΝ ΑΓΧΩΝΕΣΑΙ, ΚΑΙ ΘΑ ΔΕΙΣ ΠΩΣ ΑΛΛΑΖΕΙΣ ΜΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΚΟΥΛΑ ΠΟΥ ΠΡΙΝ ΤΑ ΚΟΡΟΙΔΕΥΑΝ. ΟΠΩΣ ΤΟ ΝΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΑΔΙΑΚΡΙΤΕΣ ΜΕ ΤΟ ΘΕΜΑ ΑΝ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟ ΨΑΧΝΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΚΑΙ ΜΗΠΩΣ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΤΙ ΣΩΣΤΟ.

    ΔΙΚΙΟ ΕΧΕΤΕ ΟΛΕΣ ΣΑΣ ΑΛΛΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΠΟΥ ΗΣΑΣΤΑΝ ΠΡΙΝ ΦΤΑΣΕΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ(ΑΝΑΦΕΡΟΜΑΙ ΣΕ ΑΥΤΕΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΑΝ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙ)


    48789824.pngΕίμαι μία νεραιδούλα και θα φουσκώσω όλες τις κοιλίτσες!!!!!!!!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Η φιλία δεν είναι ρόλος. Είναι ανάγκη που ή τη νιώθεις ή όχι, εγώ προσωπικά σίγουρα δεν βάζω τη φιλία στο τέλος για την ακρίβεια τη βάζω μετά ακριβώς από το παιδί. Το έλεγα και παλιά το λέω και τώρα όντας μάνα σύζυγος νοικοκυρά εργαζόμενη. Για μένα είναι μέρος της ολοκλήρωσής μου ως άνθρωπος. Ίσως και γιαυτό δεν έχω πολλούς φίλους αλλά πραγματικά λατρεύω αυτούς που έχω. Και φυσικά δεν θα άφηνα τη ρουτίνα να με παρασύρει και να τους χάσω. Είναι πραγματικά τόσο ρευστά τα πράγματα. Ανάλογα το πως νοιώθει ο κάθε ένας μας.

    Συμφωνώ, οι φίλοι είναι μια δεύτερη ευρύτερη οικογένεια, που τα μέλη της τα διαλέγουμε και μας διαλέγουν. Έχω πέντε φίλες, από πολλά χρόνια, που τις νιώθω σαν αδερφές. Μπορεί κατά καιρούς να χανόμαστε, όμως ξέρω ότι η αγάπη και η εκτίμηση υπάρχουν.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Και ποιος σου ειπε βρε κοπελα μου πως ολους τους ανθρωπους τους χρησιμοποιουμε για κατι?

    Ισως γι αυτο λεω ισως δεν εχουν οι ανθρωποι επαφες με αλλους.

     

    Δεν το είπα με την έννοια που κατάλαβες!αλλά εγώ προσωπικα δεν τα λέω όλα σε όλες.κάποιες δεν μου κάνουν το κλικ να σε κάποιους τομείς.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    ΓΕΙΑ ΣΑΣ! ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΚΑΙ ΕΜΕΙΝΑ ΑΦΩΝΗ. ΕΙΜΑΙ ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΕΝΑΜΙΣΗ ΧΡΟΝΟ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙ. ΕΙΧΑ ΔΥΟ ΦΙΛΕΣ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΗΤΑΝ ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΕ ΕΜΕΝΑ ΑΛΛΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ ΦΕΤΟΣ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΝ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΛΕΣ ΚΑΙ ΔΙΕΓΡΑΨΑΝ ΟΛΑ ΟΣΑ ΛΕΓΑΜΕ ΤΟΣΟ ΚΑΙΡΟ ΚΑΙ ΠΟΣΟ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΑΜΕ Η ΜΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΗ. ΤΩΡΑ ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΜΟΥ ΠΕΤΑΝΕ ΚΑΘΕ ΤΡΕΙΣ ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΑΧ ΚΑΙ ΕΣΥ ΠΟΤΕ ΘΑ ΚΑΝΕΙΣ ΠΑΙΔΙ, ΚΑΙ ΜΗΝ ΑΓΧΩΝΕΣΑΙ, ΚΑΙ ΘΑ ΔΕΙΣ ΠΩΣ ΑΛΛΑΖΕΙΣ ΜΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΚΟΥΛΑ ΠΟΥ ΠΡΙΝ ΤΑ ΚΟΡΟΙΔΕΥΑΝ. ΟΠΩΣ ΤΟ ΝΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΑΔΙΑΚΡΙΤΕΣ ΜΕ ΤΟ ΘΕΜΑ ΑΝ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟ ΨΑΧΝΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΚΑΙ ΜΗΠΩΣ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΤΙ ΣΩΣΤΟ.

    ΔΙΚΙΟ ΕΧΕΤΕ ΟΛΕΣ ΣΑΣ ΑΛΛΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΠΟΥ ΗΣΑΣΤΑΝ ΠΡΙΝ ΦΤΑΣΕΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ(ΑΝΑΦΕΡΟΜΑΙ ΣΕ ΑΥΤΕΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΑΝ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙ)

     

    Ο Χριστός και η Παναγία με φύλαξαν και τουλάχιστον μέχρι στιγμής δεν έχω ακούσει τέτοιες μα τέτοιες βλακείες!!!

    Η φίλη μου, που έχει το παιδάκι που το βγάζουμε στο πάρκο και μιλάει όλη την ώρα μόνο γι' αυτό, ποτέ μα ποτέ δεν μου είπε τέτοιες αηδίες. Έτσι κι έλεγε κάτι τέτοιο, δεν νομίζω ότι θα την ξανάβλεπα.

    Αλλά και μια άλλη φίλη και μια ξαδέλφη που έχω, ούτε αυτές μου είπαν ποτέ τέτοια πράγματα. Ευτυχώς!


    5f27b8bd0c.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Bασικά είναι πως αντιλαμβάνεται κανείς την φιλία και τι ανάγκες έχει απο αυτή. Εγώ είχα φίλη καλύτερη και απο αδελφή για 7χρόνια ..τώρα αν τυχόν συναντηθούμε στο δρόμο αλλάζουμε πεζοδρόμιο και να φανταστείτε ότι η φιλία μας διαλύθηκε έτσι απλά πιο απλά δεν γίνεται..... χωρίς παρεξηγήσεις , χωρίς τσακωμούς χωρίς τίποτα........... αδικαιολόγητα......... απλά αν μπορώ να το πω χαθήκαμε μεταξύ μας (και να φανταστείτε τότε που έμενα στο πατρικό μου μας χώριζε ένα στενό.......). Πάντα θα τη θυμάμαι , είμαι σίγουρη και αυτή...... είχα να την δω χρόνια και έτυχε και προχθές να περάσουμε ξιστά η μια απο την άλλη και κοιταχτήκαμε με την άκρη του ματιού μας........ ποιες εμείς που όταν συναντιόμασταν μόνο φιλί στο στόμα δεν δίναμε για τέτοια αγάπη μιλάμε.......... Πιο παλιά μου έλειπε πολύ, ακόμα βέβαια την σκέφτομαι αλλά πλεον δεν μου λείπει..........


    DOXip3.png

    DtXgp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Γιατί ρε γαμώτο μέσα σε όλους τους ρόλους της ΜΑΝΑΣ, ΤΗΣ ΣΥΖΥΓΟΥ, ΤΗΣ ΝΟΙΚΟΚΥΡΑΣ, ΤΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΗΣ θα πρέπει να βρίσκουμε και τον ρόλο της ΦΙΛΗΣ και μάλιστα της καλής φίλης? Συγνώμη αλλά για τον τελευταίο δεν έχω χρόνο καθόλου και για αυτό το έβαλα τελευταίο ......... ίσως ασυναίσθητα τα έβαλα με τη σειρά που τα αισθάνομαι . Άλλωστε αυτή την περίοδο θα είμουν η χειρότερη φίλη . Αν και να σας πω την αλήθεια......... δεν μου λείπουν οι φιλίες έχω τόσα πράγματα και όνερα στο μυαλό μου που το θέμα αυτό δεν με έχει απασχολήσει καθόλου.

     

    Νομίζω ότι κανείς δε μας πιέζει να έχουμε φίλες, όπως δε μας πιέζει κανείς και για τους υπόλοιπους ρόλους μας

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διάβασα τις διάφορες απόψεις. Ο καθένας μας επιλέγει ό,τι θέλει στη ζωή του. Αρκεί αυτό να προσπαθούμε να το κάνουμε συνειδητά. Επίσης, πρέπει να κατανοούμε ότι οι ανθρώπινες σχέσεις είναι δυναμικές, όπως και το ότι δε μπαίνουν εύκολα στο ψυγείο. Είμαστε άνθρωποι και μπορεί για μία περίοδο για κάποιους λόγους να μην έχουμε τόσο χρόνο, είναι φυσιολογικό. Όμως, αν απομακρυνθούμε από έναν άνθρωπο για μεγάλο χρονικό διάστημα και θέλουμε να επιστρέψουμε, μπορεί να τον βρούμε εκεί, μπορεί και όχι.

    Οι επιλογές μας πρέπει να είναι όσο πιο συνειδητές γίνεται. Μια γνωστή μου απέρριψε ή απομακρύνθηκε από όλες τις φίλες και τις γνωστές της για διάφορους λόγους. Ήταν ανένδοτη. Πλέον δεν έχει καμία φίλη. Μου τηλεφωνεί υπερβολικά συχνά και συνέχεια γκρινιάζει γιατί δεν έχω συχνά χρόνο να τη δω. ???

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Eτσι όπως το έγραψα ακουγόταν όντως σαν πίεση. Αλλά εννοούσα ελεύθερο χρόνο για φιλίες. Φυσικά αυτό είναι δική μου άποψη και δικό μου βίωμα και όχι κανόνας που πρέπει να ισχυει για τις άλλες γυναίκες


    DOXip3.png

    DtXgp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    κορίτσια καλά όλα αυτά που λέτε. και εγώ μπορω να πω οτι παλιά είχα πολλές φίλες αλλά τώρα λόγω του οτι ήμουν κ συνεχίζω να είμαι η πρώτη που έκανα μωρό απο την ευρύτερη παρέα μου , έχω χαθεί λίγο. κρατάω αδερφική επαφή με την κολλητή μου (15 χρόνια γνωριμίας) που δεν έχει παιδί, ούτε σχέση τώρα αλλά με τις υπόλοιπες μιλάμε τηλεφωνικά περισσότερο κ αραιά κ που για κανά καφέ στο σπίτι. λογική μου φαίνεται αυτη η κατάληξη μιας κ τα ενδιαφέροντα κ οι προτεραιότητες είναι διαφορετικές πλέον, όπως πολύ σωστά λέτε και εσείς.

    αυτό που μου κάνει εντύπωση όμως, είναι που λέτε πολλές οτι δεν έχετε ανάγκη τις φιλίες και είστε μια χαρά με την οικογένεια μόνο κλπ κλπ. απ την άλλη όμως εδώ στο forum έχω παρατηρήσει πολλές φορές να ανοιγονται θέματα (όχι "μωρουδίστικα" όπως θα ήταν λογικό) αλλά θέματα καθαρά "φιλικά" πχ για προβλήματα στο γάμο, για τις γενικότερες σχέσεις, κουτσομπολιό κλπ δηλαδή θέματα που θες μια καθαρά φιλική συμβουλή/άποψη.αυτό για μένα σημαίνει οτι όσο ευτυχισμένες κ να είμαστε απο τους υπάρχοντες ρόλους της μάνας, της συζήγου, της νοικοκυράς, όλες θέλουν κ μια φιλική σχέση που θα μπορέσουμε να ανοίξουμε την καρδία μας κάποια στιγμή, όταν κανείς πατέρας-άντρας δεν θα μπορεί/θέλει να μας ακούσει.

    μην απαξιώνετε λοιπόν το θεσμό της φιλίας γιατί και αυτός είναι σημαντικός (όχι βέβαια όσο της μάνας) με τον τρόπο του.


    Μετα την καταιγίδα, έρχεται πάντα η λιακάδα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Μια πολύ καλή μου φίλη, όταν απέκτησε μωράκι, άρχισε να μου τηλεφωνεί εξαιρετικά σπάνια. Όπως είπα και σε προηγούμενο post, κατανοώ την έλλειψη χρόνου και την κούραση, δεν καταλαβαίνω όμως πώς κάποιος δεν έχει χρόνο, ακόμη και έχοντας μωρό, να πάρει ένα τηλ. 2-3 φορές το μήνα για 5'-10' για να δει απλώς τι κάνω, ειδικά τον 1ο χρόνο που δεν πήγαινε στη δουλειά της.

     

    Κάθε τόσο μου λέει να περάσω από το σπίτι της να πιούμε καφέ. Όταν πηγαίνω, το 2ωρο δε μας φτάνει ούτε για να πούμε τα βασικά μας νέα, οπότε δε μπορούμε να προχωρήσουμε και σε συζητήσεις περισσότερο "σε βάθος", οπότε υπάρχει διαφορά στην ποιότητα της επικοινωνίας σε σχέση με παλιά. Βλέπω ότι κι εκείνης της λείπει αυτό, δεν ξέρω αν καταλαβαίνει όμως ότι αυτό είναι αναμενόμενο, από τη στιγμή που επικοινωνούμε σπάνια, έστω και τηλεφωνικά.

     

    Επίσης, παρατηρώ ότι της κακοφαίνεται λίγο όταν της πω ότι μου έχει συμβεί κάτι σημαντικό εδώ και πολύ καιρό κι εκείνη το μαθαίνει τώρα. Αν όμως εδώ κι ένα μήνα δεν έχουμε μιλήσει καθόλου ή έχουμε μιλήσει μόνο 1 φορά για 10', τι θα μπορούσα να της πρωτοέλεγα;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    PASOUMI, πού συναντιέστε συνήθως με την κολλητή σου; Μόνες σας ή με το πιτσιρίκι/α; Περίπου πόσο συχνά επικοινωνείτε / συναντιέστε;

     

    Συμφωνώ με την PASOUMI!

    Κορίτσια, πραγματικά ελπίζω να μην αποξενωθώ από τις φίλες μου όταν κάνω παιδιά... Αυτό προσπαθούσα να πω και πιο πάνω, ότι παρατηρώ ότι οι περισσότερες κοπέλες που ξαφνικά αποφασίζουν να απομακρυνθούν από τις φίλες τους, τελικά νιώθουν έντονα την έλλειψή τους...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    terra συνήθως στο σπίτι μου έρχεται που είμαστε πιο χαλαρά απ το να πάμε για καφέ (σπάνια) κ να είμαι με το ρολόι στο χέρι. ανά 15-20 μέρες συνήθως τα λέμε για κανα2ωρο.το καλοκαίρι είχα πάει με το μικρό (1,5 χρονων) στην αντίπαρο που δούλευε η φίλη μου κ περάσαμε 5 μέρες μαζί μιας κ ο μπαμπάς μας δεν μπορούσε να μας κολουθήσει. γενικά έχουμε πολύ στενή σχεση. βέβαια επειδή είμαστε σε τελείως διαφορετικά μήκη κύματος μπορώ να πω οτι έχει δημιουργηθεί ένα χάσμα, αλλά και οι 2 γνωρίζουμε οτι είναι σημαντική η σχέση μας οπότε κάνουμε αμοιβαίες αποχωρήσεις ( εγώ τις μιλάω ώρες για τα κατορθώματα του μικρού και αυτή ώρες για τα ξενύχτια της) :cool:.και έγινε κ η νονά του μικρόυ.

    αλλά ξέρω οτι όλα αυτά θα αλλάξουνε όταν νοικοκυρευτεί κ αυτή και έρθει στη δικιά μου φάση. σε περιόδους που πρέπει να γίνεις 1000κομμάτια για να προλάβεις όλους τους ρόλους,είναι λογικό οτι θα ριχτεί η φιλία που είναι σχετικά πιο ανώδυνο απο τα άλλα.

    πάντως κορίτσια,μόνο αμα γίνεις μάνα το καταλαβαίνεις αυτό. για αυτο κ κατανοώ όλες τις ανύπαντρες/άτεκνες φίλες που νευριάζουν οταν χανόμαστε.έχουν κ αυτές δίκιο απ την πλευρά τους.


    Μετα την καταιγίδα, έρχεται πάντα η λιακάδα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites