Recommended Posts

    Καλημέρα!!!!

    Αν και μάλλον έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που συζητήθηκε το θέμα, να που εγώ το χρειάστηκα σήμερα.... Για να μη σας κουράζω, είμαι στον 5ο μήνα εγκυμοσύνης. Μέχρι τον 4ο έκανα 4-5 τσιγάρα την ημέρα και σε κάθε άναμμα έλεγα πως είναι το τελευταίο. Την 15η εβδομάδα όμως το σταμάτησα. Μετά κάπου πήρε το μάτι μου ότι η διακοπή του καπνίσματος στην εγκυμοσύνη ωφελεί κατά το πρώτο τρίμηνο. Δε σας κρύβω ότι αγχώθηκα. Ξέρει κάποια αν είναι αργά??Εννοώ αν τώρα που το πήρα εγώ απόφαση το μωράκι θα αναπτυχθεί σωστά.... ή αν την έκανα τη ζημιά τελικά....

     

    Σας ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Πόσο τραγικό να υπάρχει τέτοιο θέμα....δεν θα δώσω παρηγοριά ούτε ελαφρυντικά..το κάπνισμα στην εγκυμοσύνη και στον θηλασμό για να μην πω γενικά από ανθρώπους που εχουν και ζουν με παιδιά είναι απαράδεκτο. Κόψτε το όσο είναι νωρίς...Ειδικά όσες κυοφορούν κορίτσια και καπνίζουν βλάπτουν τα ωάρια των κοριτσιών τους και τις μελλοντικές γενιές τους...


    bA9gp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγώ κορίτσια είμαι έγκυος στο δεύτερο παιδάκι μου κ ήμουν κ εγώ καπνιστρια παθιασμένη.Δεν ξεπερνούσα το ένα πακέτο τη μέρα απλά το λάτρευα το τσιγαρο.Στο πρώτο μου παιδί όταν είδα θετικό τεστ ΑΜΕΣΩΣ το έκοψα μαχαίρι κ δυστυχώς ξανά κάπνισα αφότου ήρθε στον κοσμο.Τώρα σε αυτή την εγκυμοσύνη ενώ έκανα τεστ κ ήταν θετικό δεν αντέδρασα το ιδιο κ πραγματικά δεν ξέρω το γιατι!!Μου ήτανε αδιανόητο να το κοψω.Για αρχή άρχισα να το μειώνω πολυ!Είχα φτάσει πρώτα στα 6-7 τη μέρα κ μετά κατάφερα να κάνω μόνο ενα!!Μεγάλο κατόρθωμα αυτό για μενα.Ώσπου κατάφερα να είμαι 7 εβδομάδων κ εδώ κ 4 μέρες δεν έχω κάνει ούτε ένα κ ούτε προκειται.Τι θέλω να πω,στη δεύτερη εγκυμοσύνη μου ήταν πολύ πολύ δύσκολο να μην καπνιζω αλλά πίεσα τον εαυτό μου κ τα κατάφερα κ ναι νοιωθω περήφανη.Αυτό που λένε κοψτο μαχαίρι δεν ισχύει για ολους.Αλλά πραγματικά η ελάττωση του με στόχο να κοπεί τελείως είναι πολύ καλή επιλογή γιατί σταδιακά ξεμαθαινεις τον οργανισμό σου από την νικοτίνη κ η μετάβαση γίνεται πιο ήρεμα γιατί κ η ψυχολογία είναι πολύ σημαντικη.Όσο για τα δύο τρια πέντε τσιγάρα έχω να πω ότι χειρότερα ένοιωθα όταν έκανα τόσα γιατί μόλις το έσβηνα πάλι τύψεις είχα κ πραγματικά αναρωτιόμουν γιατί το καπνιζα στην τελικη???Για να γεμίσω τυψεις??Άρα κ ότι σε χαλαρώνει δεν ισχύει εκτός αν είσαι αναισθητη...Αυτά από εμενα.Κόψτε το το συντομότερο όπως μπορείτε κ ναι σε όποιο στάδιο της εγκυμοσύνης κ να το κόψετε καλό κάνετε.


    2SJAp1.png

     

    8iqvp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Υπαρχει σειρα του BBC στο youtube που λεγεται "Misbehaving mums to be" και δειχνει εγκυμονουσες με κακες συνηθειες, με το καπνισμα να ειναι η συχνοτερη. Οποιος/α θελει μπορει να τα παρακολουθησει (6 επεισοδια ειναι), καθως ειναι αρκετα ενημερωτικα αυτα που λεγονται απο τις μαιες και νομιζω οτι μπορουν να αφυπνισουν τις γυναικες που καπνιζουν κατα τη διαρκεια της εγκυμοσυνης.


     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Δημοσιεύτηκαν (επεξεργάστηκε)

    Καλημερα..δυστυχως καπνιζω..ειμαι στην αρχη του τριτου μηνα και δεν εχω καταφερει να το κοψω τελειως..κανω 3 με 5 τσιγαρα την ημερα..Απο τις τυψεις δεν κοιμαμαι και γενικα ειμαι τοσο απογοητευμενη απο τον εαυτο μου που δεν εχω ορεξη για να κανω το οτιδηποτε..   Επισκεπτομαι ψυχολογο ισως μου δωσει μια εξηγηση γιατι το κανω αυτο..Ημουν παντα αυτοκαταστροφικη αλλα τωρα δεν ειμαι μονη μου..Ζω ολη την μερα μεσα στην θλιψη και στον φοβο..Φοβαμαι παρα πολυ..Δεν ηταν και τοσο συνειδητη η αποφαση μου να μεινω εγκυος..Βρισκω τρομερη την ευθυνη ανησυχω για το αν θα ειμαι αξια μητερα..Αυτο μου δημιουργει τεραστια ανασφαλεια και ξεσπαω εκει..Παντα εκει ξεσπουσα..Δεν μπορεις απο τη μια μερα στην αλλη να γινεις αλλος ανθρωπος..Σωματικα δεν εχω κανενα συμπτωμα για να με βοηθησει.Δεν δικαολογουμαι λεω την αληθεια οπως ειναι..Απλα μαλλον δεν ειμαι αρκετη τι να πω?Πριν με κατακρινετε προσπαθηστε να με καταλαβετε νιωθω τοσο ασχημα οσο δεν εχω νιωσει ποτε

    Παράθεση

     

     

    Επεξεργάστηκαν by Lela1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Just now, Lela1 said:

    Καλημερα..δυστυχως καπνιζω..ειμαι στην αρχη του τριτου μηνα και δεν εχω καταφερει να το κοψω τελειως..κανω 3 με 5 τσιγαρα την ημερα..Απο τις τυψεις δεν κοιμαμαι και γενικα ειμαι τοσο απογοητευμενη απο τον εαυτο μου που δεν εχω ορεξη για να κανω το οτιδηποτε..   Επισκεπτομαι ψυχολογο ισως μου δωσει μια εξηγηση γιατι το κανω αυτο..Ημουν παντα αυτοκαταστροφικη αλλα τωρα δεν ειμαι μονη μου..Ζω ολη την μερα μεσα στην θλιψη και στον φοβο..Φοβαμαι παρα πολυ..Δεν ηταν και τοσο συνειδητη η αποφαση μου να μεινω εγκυος..Βρισκω τρομερη την ευθυνη ανησυχω για το αν θα ειμαι αξια μητερα..Αυτο μου δημιουργει τεραστια ανασφαλεια και ξεσπαω εκει..Παντα εκει ξεσπουσα..Δεν μπορεις απο τη μια μερα στην αλλη να γινεις αλλος ανθρωπος..Σωματικα δεν εχω κανενα συμπτωμα για να με βοηθησει.Δεν δικαολογουμαι λεω την αληθεια οπως ειναι..Απλα μαλλον δεν ειμαι αρκετη τι να πω?Πριν με κατακρινετε προσπαθηστε να με καταλαβετε νιωθω τοσο ασχημα οσο δεν εχω νιωσει ποτε

     

    Έχεις κάνει το πιο μεγάλο και δύσκολο βήμα, έχεις δεχθεί πως αυτό που κάνεις κάνει κακό σε σένα και το μωρό που κυοφορείς, και έπειτα βλέπεις ήδη ψυχολόγο, πράγμα που σημαίνει έχεις δει το πρόβλημα και αποζητάς λύση.

    Έκανα τον γιο μου μετά από πολλά χρόνια προσπαθειών, και 4 εξωσωματικές (δηλαδή ήρθε πολύ πολυ συνειδητά), να σου πω πως κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης μου επίσης φοβόμουν για την ευθύνη που θα έρχονταν και υπήρχαν στιγμές που αμφέβαλα για το πόσο καλή μητέρα θα ήμουν στο μέλλον. Από την εμπειρία μου ως μητέρα θα σου πως σχεδόν καμία γυναίκα δεν είναι έτοιμη για αυτό που έρχεται, καμία από εμάς πριν κάνουμε παιδί δεν γνωρίζαμε πως είναι να έχουμε παιδί και ότι άγνωστο δημιουργεί άγχος. Δεν δικαιολογείσαι ούτε απολογείσαι, απλά θες να μιλήσεις κάπου και να νιώσεις πως σε καταλαβαίνουν, έκοψα το τσιγάρο χρόνια πριν μείνω έγκυος επειδή η ιδέα και μόνο να καπνίζω και έχω το μωρό στην κοιλιά δεν μου άρεσε οπότε και έλαβα τα μέτρα μου...όμως σε καταλαβαίνω απόλυτα. Καταλαβαίνω τους φόβους και τις ανασφάλειες σου, καταλαβαίνω τα άγχη σου, θες βοήθεια σίγουρα,  μην σταματήσεις να βλέπεις ψυχολόγο γιατί μονο καλό κάνει. Αν όμως νομίζεις πως δεν φτάνει αυτό υπάρχουν ομάδες που βοηθούν μητέρες και μέλλουσες μητέρες... μπορείς να καλέσεις στην φαιναρέτη, εκεί σίγουρα θα βρεις στήριξη και βοήθεια. Το λέω αυτό γιατί δεν νομίζω πως το πρόβλημα είναι το τσιγάρο..αλλά όλα αυτά που νιώθεις και δεν σε αφήνουν να το κόψεις.

     

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλημερα..δυστυχως καπνιζω..ειμαι στην αρχη του τριτου μηνα και δεν εχω καταφερει να το κοψω τελειως..κανω 3 με 5 τσιγαρα την ημερα..Απο τις τυψεις δεν κοιμαμαι και γενικα ειμαι τοσο απογοητευμενη απο τον εαυτο μου που δεν εχω ορεξη για να κανω το οτιδηποτε..   Επισκεπτομαι ψυχολογο ισως μου δωσει μια εξηγηση γιατι το κανω αυτο..Ημουν παντα αυτοκαταστροφικη αλλα τωρα δεν ειμαι μονη μου..Ζω ολη την μερα μεσα στην θλιψη και στον φοβο..Φοβαμαι παρα πολυ 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Σε ευχαριστω πολυ..Εισαι πολυ καλη..Να χαιρεσαι το παιδακι σου!Πραγματικα εχω απειρο αγχος μη διαχειρισιμο..Μπαινω καθε μερα εδω και διαβαζω..Για να μην νιωθω μονη μου..Βλεπω παιδακια στο δρομο και γυρναω αλλου το βλεμμα μου..Ντρεπομαι να τα κοιταξω νιωθω τυψεις απεναντι στο δικο μου παιδι..Σκεφτομαι με αυτα που κανω και που σκεφτομαι με τι μουτρα θα το αντικρισω οταν γεννηθει??Εγω τα παιδακια παντα τα λατρευα..Τωρα τι εχω παθει?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εχω αντιμετωπισει πολλα στη ζωη μου.Εχω περασει ηδη δυο επεισοσια καταθλιψης και τα νικησα..Η πρωτη μου σοβαρη καταθλιψη ηταν στα 25.Η δευτερη δυο χρονια πριν..Το κληρονομησα μαλλον απο τη μητερα μου.Παντα ηθελα παιδι αλλα φοβομουν να μη γινει ευαλωτο σαν κι εμενα..Αυτο φοβαμαι και τωρα..Ο μεγαλυτερος μου εχθρος ηταν παντα ο εαυτος μου..Ελπιζω με την ψυχοθεραπεια που ξεκινησα να καταφερω να σταματησω να σκεφτομαι τοσο αρνητικα..Λυπαμαι για τον εαυτο μου λυπαμαι και για το παιδι μου και για την στεναχωρια που δημιουργω στην οικογενεια μου..Δεν εχω κρυψει τιποτα απο κανεναν παντα ημουν ανοιχτο χαρτι..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    9 ώρες πρίν, kotsifikos είπε:

    Έχεις κάνει το πιο μεγάλο και δύσκολο βήμα, έχεις δεχθεί πως αυτό που κάνεις κάνει κακό σε σένα και το μωρό που κυοφορείς, και έπειτα βλέπεις ήδη ψυχολόγο, πράγμα που σημαίνει έχεις δει το πρόβλημα και αποζητάς λύση.

    Έκανα τον γιο μου μετά από πολλά χρόνια προσπαθειών, και 4 εξωσωματικές (δηλαδή ήρθε πολύ πολυ συνειδητά), να σου πω πως κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης μου επίσης φοβόμουν για την ευθύνη που θα έρχονταν και υπήρχαν στιγμές που αμφέβαλα για το πόσο καλή μητέρα θα ήμουν στο μέλλον. Από την εμπειρία μου ως μητέρα θα σου πως σχεδόν καμία γυναίκα δεν είναι έτοιμη για αυτό που έρχεται, καμία από εμάς πριν κάνουμε παιδί δεν γνωρίζαμε πως είναι να έχουμε παιδί και ότι άγνωστο δημιουργεί άγχος. Δεν δικαιολογείσαι ούτε απολογείσαι, απλά θες να μιλήσεις κάπου και να νιώσεις πως σε καταλαβαίνουν, έκοψα το τσιγάρο χρόνια πριν μείνω έγκυος επειδή η ιδέα και μόνο να καπνίζω και έχω το μωρό στην κοιλιά δεν μου άρεσε οπότε και έλαβα τα μέτρα μου...όμως σε καταλαβαίνω απόλυτα. Καταλαβαίνω τους φόβους και τις ανασφάλειες σου, καταλαβαίνω τα άγχη σου, θες βοήθεια σίγουρα,  μην σταματήσεις να βλέπεις ψυχολόγο γιατί μονο καλό κάνει. Αν όμως νομίζεις πως δεν φτάνει αυτό υπάρχουν ομάδες που βοηθούν μητέρες και μέλλουσες μητέρες... μπορείς να καλέσεις στην φαιναρέτη, εκεί σίγουρα θα βρεις στήριξη και βοήθεια. Το λέω αυτό γιατί δεν νομίζω πως το πρόβλημα είναι το τσιγάρο..αλλά όλα αυτά που νιώθεις και δεν σε αφήνουν να το κόψεις.

     

    Είναι ένα δύσκολο κομμάτι αυτό και μπορώ να το καταλάβω απόλυτα...Και γω δυσκολευομουν παρά πολύ και έκανα τρέλα στερητικα...δεν μου έφταναν οι ορμόνες και όλη η τρέλα της εγκυμοσύνης είχα και το ψυχολογικό του τσιγάρου...ειδικά στην πρώτη μου εγκυμοσύνη πάνω στην προσπάθεια μου δεν άντεχα να βλέπω κανέναν γύρω μου να καπνίζει ήθελα να ορμιξω...τελικά με πείσμα τα κατάφερα και το έκοψα...στην 2η εγκυμοσύνη μου το είχα είδη δουλέψει μέσα μου και απλά το έκοψα.. καθέ μέρα το μειονα μεχρι που το έκοψα...είχα στο μυαλό μου αρχικά πως υπάρχει ένα μπαλόνι στο οποίο ζει το μωρό μου και ένιωθα πως ο καπνός το έπνιγε και δεν μπορούσε να ανασάνει (αυτό με βοηθησε) όπως επίσης η σκέψη πως λίγους μήνες αποτοξίνωση και μετά θα κάνω όσα θέλω...το πήρα χαλαρά και το κατάφερα πολύ καλύτερα από την πρώτη, ούτε με ενοχλούσαν οι άλλοι που κάπνιζαν γύρω μου ούτε τίποτα...υπομονή,πείσμα και εγωισμό χρειάζεται...θα τα καταφέρεις μια χαρά!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Μακαρι να τα καταφερω.Το θεμα ειναι οτι δεν με βοηθανε κιολας..Ο αντρας μου καπνιζει,η αδερφη μου το ιδιο οι φιλες μου το ιδιο και ενω ξερουν τι περναω μπροστα μου κανονικα..Εσυ μου λενε οχι δε κανει..Κι εγω το εχω μειωσει παρα πολυ πριν 5 τσιγαρα τα ειχα μονο για τον καφε το πρωι..Αλλα δε με παρηγορει αυτο πρεπει να φτασω στο μηδεν..Τοτε και μονο τοτε θα ησυχασει η ψυχη μου και θα αρχισω να χαιρομαι γι αυτο που μου χαρισε ο θεος..Οταν καπνιζω κοβεται η δικη μου ανασα απο τις ενοχες.. Κι ομως το σκεφτομαι..Φαντασου..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    8 ώρες πρίν, Lela1 είπε:

    Μακαρι να τα καταφερω.Το θεμα ειναι οτι δεν με βοηθανε κιολας..Ο αντρας μου καπνιζει,η αδερφη μου το ιδιο οι φιλες μου το ιδιο και ενω ξερουν τι περναω μπροστα μου κανονικα..Εσυ μου λενε οχι δε κανει..Κι εγω το εχω μειωσει παρα πολυ πριν 5 τσιγαρα τα ειχα μονο για τον καφε το πρωι..Αλλα δε με παρηγορει αυτο πρεπει να φτασω στο μηδεν..Τοτε και μονο τοτε θα ησυχασει η ψυχη μου και θα αρχισω να χαιρομαι γι αυτο που μου χαρισε ο θεος..Οταν καπνιζω κοβεται η δικη μου ανασα απο τις ενοχες.. Κι ομως το σκεφτομαι..Φαντασου..

    Αυτό είναι μεγάλο λάθος τους...το να καπνίζουν μπροστά σου..Εσύ δίνεις τον αγώνα σου αυτή τη στιγμή και τουλάχιστον στην αρχή πρέπει να το καταλάβουν...και κάτι που ξέχασα εχθες να σου πω δεν κρίνεται μια μάνα αξία με το αν καπνίζει στην εγκυμοσύνη, σίγουρα από τότε λεγόμαστε μαμάδες αλλά θα έχεις εκατομμύρια ευκαιρίες αφού φέρεις στον κόσμο το μπουμπούκι σου να του το αποδείξεις...σου εύχομαι με να τα καταφέρεις με το τσιγάρο.. αν όχι τουλάχιστον προσπαθησες..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    @Lela1..δεν ειχα το χρονο να διαβασω ολα τα μνμ σασ .αλλα απο το ελαχιστο που παρακολουθησα βλεπω μια γυναικα που υο παλευει οσο μπορει..

    Καμμια μασ δεν ειναι τελεια..κ για να μιλησω για τον εαυτο μου για να μη θιξω κ καμια εδω μεσα, εγω πραγματικα αν κ ηθελα παιδακι δεν ημουν προετοιμασμενη για τα οσα θα ερχοταν..θελω να πω πωσ με τη πραξη τα μαθαινεισ ολα.κ παντα προσπαθεισ για το καλυτερο.

    Εγω ειμαι σιγουρη πωσ θα γινεισ μια καλη μαμα..ολεσ ανησυχουμε αν θα τα καταφερουμε..ολεσ εχουμε ανφιβολιεσ...για μενα το οτι προσπαθεισ ειναι υο πιο σημαντικο...αν δεν τα καταφερεισ κ στο 100% δεν σε κανει κακη μανα..φροντισε να εχεισ βοηθεια..κ ψυχολογικη..για να εισαι πιο καλα εσυ..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Κοριτσια σας ευχαριστω παρα πολυ που ειστε τοσο καλες μαζι μου..Συγκινητικα καλες! Ειστε υπεροχες και για αλλη μια φορα σας ευχαριστω παρα πολυ που αφιερωσατε τον χρονο σας για να με στηριξετε..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    4 ώρες πρίν, Lela1 είπε:

    Κοριτσια σας ευχαριστω παρα πολυ που ειστε τοσο καλες μαζι μου..Συγκινητικα καλες! Ειστε υπεροχες και για αλλη μια φορα σας ευχαριστω παρα πολυ που αφιερωσατε τον χρονο σας για να με στηριξετε..

    Να μασ μιλασ...να μασ λεσ τισ ανησυχιεσ σου για να λυτρωνεσαι...

    Ολεσ εχουμε τα αγχη μασ...κ εδω μεσα βρισκουμε πολλεσ απαντησεισ!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Σε ευχαριστω και παλι..Περιμενα η αληθεια ειναι πιο σκληρη αντιμετωπιση σε αυτο ειδικα το θεμα..Μαλλον εγω τελικα ειμαι η πιο σκληρη απο ολους παντα βεβαια απεναντι στον εαυτο μου..Στους αλλους παντα δειχνω κατανοηση στον εαυτο μου δεν εδειξα ποτε..Τι να πεις?Αυτο πρεπει να το φτιαξω..Μου εδωσες πολυ κουραγιο..Σημερα τα πηγα απροσμενα καλα..Με πολυ κοπο αλλα απροσμενα καλα..Σιγουρα με βοηθησατε.ΧΙΛΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Να απευθυνθεις σε καποιο ργανωμενο ιατρειο διακοπης καπνισματος. Εχει στα περισσοτερα μεγαλα δημοσια νοσοκομεια (πχ Ευαγγελισμος, Σισμανογλειο, Σωτηρια και αλλα). Θα σε βοηθησουν πολυ!

    • Μου αρέσει 2

    6imop2.pngRmpfp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 22/3/2019 at 1:45 ΜΜ, Lela1 είπε:

    Εχω αντιμετωπισει πολλα στη ζωη μου.Εχω περασει ηδη δυο επεισοσια καταθλιψης και τα νικησα..Η πρωτη μου σοβαρη καταθλιψη ηταν στα 25.Η δευτερη δυο χρονια πριν..Το κληρονομησα μαλλον απο τη μητερα μου.Παντα ηθελα παιδι αλλα φοβομουν να μη γινει ευαλωτο σαν κι εμενα..Αυτο φοβαμαι και τωρα..Ο μεγαλυτερος μου εχθρος ηταν παντα ο εαυτος μου..Ελπιζω με την ψυχοθεραπεια που ξεκινησα να καταφερω να σταματησω να σκεφτομαι τοσο αρνητικα..Λυπαμαι για τον εαυτο μου λυπαμαι και για το παιδι μου και για την στεναχωρια που δημιουργω στην οικογενεια μου..Δεν εχω κρυψει τιποτα απο κανεναν παντα ημουν ανοιχτο χαρτι..

     

    Μίλησε με ψυχίατρο, όχι μόνο ψυχολόγο. Κανόνισε τακτικά ραντεβού σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και οπωσδήποτε μετά τη γέννηση του παιδιού.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    23 ώρες πρίν, Lela1 είπε:

    Δυστυχως κατοικω σε νησι και δεν υπαρχει κατι τετοιο εδω..Αλλιως θα ειχα παει ηδη.

     

    Αν έχεις ιστορικό κατάθλιψης, νιώθεις πολύ άγχος και προχωράει η εγκυμοσύνη, δεν έχεις την πολυτέλεια να μην μιλήσεις με γιατρό όμως. Δεν υπάρχει νοσοκομείο σε κάποιο κοντινό νησί να προγραμματίσεις ένα ραντεβού;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 28/2/2009 at 8:49 ΜΜ, mata είπε:

    Πιστεύω ότι αυτά τα 3-4 την ημέρα, ή και πιο σπάνια από κανένα κορίτσια, χειροτερεύουν την κατάσταση, μια που προκαλούν μεγαλύτερο εκνευρισμό, επειδή δεν αφήνουν τον οργανισμό να ηρεμήσει και να αποτοξινωθεί από την νικοτίνη.Εκεί δηλαδή που πάει να το ξεχάσει, του το επαναφέρουμε στην επιφάνεια.

    Τα διαστήματα που το μείωνα, όσες φορές παλιότερα έχω προσπαθήσει, έκαναν τις ώρες να περνάνε πιο βασανιστικά, κι εμένα να νοιώθω νευρικότητα.

    Και μετά με το θηλασμό είναι ακόμα πιο δύσκολα να ρεγουλαριστεί, γιατί αν καπνίσεις και μετά ξυπνήσει το μωρό στο καπάκι, τί κάνεις; :roll::roll:

    Στην πρώτη μου εγκυμοσύνη που έκανα 2-3 υπέφερα. Μόλις τέλειωναν αυτά, είχα περισσότερη νευρικότητα. Αρα..κατέληξα στο συμπέρασμα ότι η διακοπή, προκαλεί εκνευρισμό για κάποιες μέρες, αλλά η μείωση μπορεί να προκαλέσει μεγαλύτερο εκνευρισμό για μήνες ολόκληρους.

     

    Μια καλή λύση είναι αυτό!!! :lol::lol::lol::lol:

    http://parents.org.gr/forum/viewtopic.php?t=17264

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Συγνωμη αλλα κανω καποια λαθη γιατι δε ξερω να το χειριζομαι ακομη σωστα..ΑΡΓΚ εννοουσα οτι δεν εχουμε κεντρο διακοπης καπνισματος δε μιλουσα για γιατρο..Γιατρους εχουμε εχω μιλησει ηδη με τη γιατρο μου..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κοριτσια υπαρχει καποια στη θεση μου? Να ειναι εγκυος και να μη μπορει να κοψει τελειως το τσιγαρο?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

    • Σύνδεση/Εγγραφή

      Για να μπορέσετε να απαντήσετε σε ερωτήματα ή να ρωτήσετε τα μέλη κάποιο νέο ερώτημα είναι απαραίτητο να εγγραφείτε! Είναι εύκολο & δωρεάν!