Jump to content
➔ ParentsCafe.gr
  • Tell a friend

    Love Parents.org.gr? Tell a friend!

Σας διαβάζω όλο αυτο το διαστημα..


Recommended Posts

Οι περισσοτεροι απο σας θα μου πειτε πως αυτά συμβαίνουν και πως είμαι νεα και σημασία έχει που ειμαι καλα με τον συντροφό μου... όλα θα γίνουν και τα σχετικα... Δεν ξέρω γιατι πήρα την αποφαση να γράψω, μάλλον έχω ανάγκη να βγάλω απο μέσα μου αυτόν τον πνίχτη που έχει κάτσει στον λαιμό μου και με πονά.. απέβαλα χθές, έχω πάρει χάπια και περιμένω να αδειάσουν όλα απο μέσα μου, αισθάνομαι σαν να μου ξεριζωνουν τα σωθικά.. πονάω, όχι σωματικά.. σωματικα δε με νοιάζει.. Πονάω μέσα μου τοσο πολύ, είναι άδικο να σου κάνει ένα τετοιο δώρο ο θεός και να στο παίρνει πίσω όταν αρχίζεις να ονειρεύεσαι και κεντάς χαμόγελο.. Δεν ξέρω αν θέλω να ξαναμπώ σε αυτη την διαδικασία, φοβάμαι τι θα αντιμετωπίσω ξανά.. κρατιέμαι ψύχραιμη, κάνω κ αστεια όταν μπορω αλλά όταν μένω μονη μου είναι δύσκολα.. δε πίστευα ποτε ότι για κάτι που έζησε μέσα μου μόνο ένα μήνα θα αισθάνομαι τόσο ανυπόφορα.. Δεν θέλω να μιλήσω σε κανέναν, ακούω απο παντού τα ίδια.. ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΟ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ... πάει το φασολάκι μου.. και ειναι και αυτη η ζωγραφιά στο ψυγείο που βιαστηκα να κάνω..

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις


ισα ισα κοριτσι μου καλο..επειδη διαβαζεις ολες αυτες τις μανουλες που εχασαν τα μωρακια τους και σε πολυ προχωρημενες κυησης πρεπει να σου δινουν κουραγιο και θαρρος..

πρεπει να σταθεις ορθια και να προχωρησεις..και να προσπαθησεις ξανα χωρις φοβο..

και εμεις θα ειμαστε εδω σε καθε σου βημα να σε ακουμε και να σου στελνουμε την αγαπη μας..

κουραγιο κοριτσακι ..κοιτα μονο μπροστα οχι πισω...

αν διαβασεις την ιστορια της pegg της ΝΤΟΛΗΣ και ενα σωρο αλλα κοριτσια στις δυσκολες στιγμες θα δεις πως ολα θα τ ααντεξεις ολα θα τα ξεπερασεις και πολυ συντομα θα μαθουμε τα ευχαριστα...

κρατα γερα και εμεις εδω ειμαστε..

Link to comment
Share on other sites

σε καταλαβαινω απολυτα γιατι κι εγω πριν λιγες μερες εχασα το δικο μου φασολακι. Ουτε εγω θελω να μου μιλανε και ολη μερα καθομαι στο καναπε χωρις να εχω κεφια να κανω τιποτα, δεν εχω κουραγιο να σηκωσω το σωμα μου τοσο βαρυ το νιωθω. Η λογικη ομως λεει οτι και ολος ο κοσμος. Υπαρχουν τοσα αλλα χειροτερα στη ζωη που αυτο που περναμε ειναι πταισμα. Πιστευω λιγο χρονο θελουμε να συνελθει το σωμα και καποια στιγμη κι εμεις θα ξεχαστουμε. Αλλες γυναικες εχουν βιωσει την απωλεια σε χειροτερο βαθμο απο μας, πρεπει να παρουμε κουραγιο απο εκει

Link to comment
Share on other sites

σε νιώθω όσο τίποτε... ποναει πολύ και θα ποναει, δεν ξερω πότε και αν θα σταματησει... μονο μια αγκαλιά θα σου στειλω... ((((((((((zuccherina))))))))))

pdNQp3.pngjWt5p3.png

 

  

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Είναι πολύ επώδυνο, το ξέρω, το έχω περάσει κι εγώ. Όμως ο χρόνος τα γιατρεύει όλα τελικά. Θα δεις ότι σύντομα θα είσαι έτοιμη για καινούρια προσπάθεια και σύντομα θα κρατάς το μωράκι σου αγκαλιά. Αν μετράει καθόλου η συμβουλή μου, κλάψε και ξέσπασε, μην το κρατάς μέσα σου, πρέπει να θρηνήσεις για να πας παρακάτω. Μη σκέφτεσαι τους άλλους. Σκέψου μόνο τον εαυτό σου, Να μην κλειστείς μέσα όμως, προσπάθησε να βγαίνεις για να ξεχνιέσαι.

 

Κι αν σε βοηθάει, γράψε εδώ ό,τι θέλεις, υπάρχει πολλή κατανόηση και συμπαράσταση εδώ μέσα, εμένα με βοήθησε πολύ.

Link to comment
Share on other sites

ναι ειναι επωδυνο για αυτο κανε κουραγιο...εγω δεν το εχω ζησει το εχουν ζησει ομως φιλες μου και σε προχωρημενη εγκυμοσυνη....ξεσπασε οπως σου λενε τα κοριτσια γιατι πραγματικα βοηθαει πολυ....και μη το βαλεις κατω ξαναπροσπαθησε....εμεις ειμαστε εδω για οτι χρειαστεις...

Link to comment
Share on other sites

demi exeis dikio.. exw diavasei polu xeiroteres katastaseis edw mesa kai den mporw na to pistepsw oti exoun sumvei ola auta.. toso duskolo einai telika na kaneis ena paidi ? vlepeis kopeles na pernoun to xapi tis epomenis meres toso eukola san na katapinoun vitamines. Ksupnisa k to prwto pragma pou ekana otan na episkeftw auti tin selida. sas euxaristw polu oles gia tin sumparastasi sas, mazi mou einai pio eukolo.. koimamai polu, thelw na arxisw na kanw pragmata alla akoma to aima mou trupaei ton egefalo.. thelw apla na ksupnisw kai na niwsw pws itan ola enas kakos efialtis.. sas euxaristw...

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Καλη μου zuccherina, ειλικρινα λυπαμαι πολυ για την απωλεια σου...

 

Εχω βιωσει εδομητριο θανατο και μαλιστα στην 26η εβδομαδα...., καταλαβαινω πως αισθανεσαι...πιστεψε με...

 

Θα σε παρακαλεσω πολυ να κοιτας μπροστα και να εισαι αισιοδοξη, ξερω ... λογια - λογια - λογια παρηγοριας, αλλα ειλικρινα ειναι το μονο που μπορεις να κανεις.

Σκεψου οτι, για να συμβει αυτο, σημαινει πως καποιο... "ελλατωμα" ειχε το παιδακι, κατι δεν πηγαινε καλα.... και η ιδια η φυση, επελλεξε να το αποβαλλει.... για καλο... για να μην "ταλαιπωρηθει" το ιδιο και κατ' επεκταση εσεις...

Προσπαθησε να το ξεπερασεις, οσο αυτο ειναι δυνατο, η αληθεια ειναι οτι δεν ξεπερνιεται ποτε, αλλα κανοντας ενα αλλο παιδακι, θα δεις οτι θα απαλλυνεις ο πονος. Κλαψε, ξεσπασε...., συζητησε το..., θα σου κανει καλο.., μην το κρατας μεσα σου, δεν εχει νοημα. Μονο κακο κανεις ετσι στον εαυτο σου...

 

Κοιτα μπροστα και ολα θα πανε καλα... Θα ξαναπροσπαθησετε και θα τα καταφετετε.

 

Κοιτα εμενα.... εχω εναν αγγελο 2 χρονων, τωρα...

 

Υπομονη και ολα θα φτιαξουν, θα το δεις...

Link to comment
Share on other sites

Οι περισσοτεροι απο σας θα μου πειτε πως αυτά συμβαίνουν και πως είμαι νεα και σημασία έχει που ειμαι καλα με τον συντροφό μου... όλα θα γίνουν και τα σχετικα... Δεν ξέρω γιατι πήρα την αποφαση να γράψω, μάλλον έχω ανάγκη να βγάλω απο μέσα μου αυτόν τον πνίχτη που έχει κάτσει στον λαιμό μου και με πονά.. απέβαλα χθές, έχω πάρει χάπια και περιμένω να αδειάσουν όλα απο μέσα μου, αισθάνομαι σαν να μου ξεριζωνουν τα σωθικά.. πονάω, όχι σωματικά.. σωματικα δε με νοιάζει.. Πονάω μέσα μου τοσο πολύ, είναι άδικο να σου κάνει ένα τετοιο δώρο ο θεός και να στο παίρνει πίσω όταν αρχίζεις να ονειρεύεσαι και κεντάς χαμόγελο.. Δεν ξέρω αν θέλω να ξαναμπώ σε αυτη την διαδικασία, φοβάμαι τι θα αντιμετωπίσω ξανά.. κρατιέμαι ψύχραιμη, κάνω κ αστεια όταν μπορω αλλά όταν μένω μονη μου είναι δύσκολα.. δε πίστευα ποτε ότι για κάτι που έζησε μέσα μου μόνο ένα μήνα θα αισθάνομαι τόσο ανυπόφορα.. Δεν θέλω να μιλήσω σε κανέναν, ακούω απο παντού τα ίδια.. ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΟ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ... πάει το φασολάκι μου.. και ειναι και αυτη η ζωγραφιά στο ψυγείο που βιαστηκα να κάνω..

 

 

αααααχ πόσο σε καταλαβαίνω! λένε πως όταν οι άνθρωποι κάνουν σχέδια ο θεός γελάει. και εγώ έκανα ήδη σχέδια για το Πάσχα που θα είχαμε παρέα το κοριτσάκι μας αυτή τη φορά (θα γεννούσα 18 Φεβρουαρίου), για τη βάφτιση το σεπτέμβρη...κλπ.....! όμως θέλησε και εμένα να μου το πάρει στις 29-11-2010! πέρασε ένας μήνας και 5 ημέρες. ήμουν στην 26η εβδομάδα κύησης και γέννησα με καισαρική το αγγελουδάκι μου. τουλάχιστον να αισθάνεσαι τυχερή που δε χρειάστηκε να σου το πάρουν από μεσα σου παιδάκι ολόκληρο, που δε πρόλαβες να το νιώσεις να σε κλωτσάει την κοιλίτσα σου, που δε το είδες να κουνιέται στον υπέρηχο και να σου "χαμογελάει".είναι πραγματικά τραγικό αυτό που περνάμε όλες όσες έχουμε χάσει τα αγγελούδια μας είτε ήταν σποράκια, είτε "φιαγμένα" παιδάκια. ο πόνος και τα όνειρα που κόβονται είναι τα ίδια. βέβαια υπάρχουν μανούλες που τα βλέπουν να χάνονται ολόκληρα παλικάρια....και από εκεί πρέπει να αντλούμε εμείς το κουράγιο μας.

μια μεγάλη αγκαλιά από μένα...και γρήγορα εύχομαι ένα τεστ εγκυμοσύνης θετικό για όλες μας;)

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Create New...