Recommended Posts

    Είμαι 25+3ημ. κ απο τον υπερηχο β΄επιπεδου μου διαγνωστηκε επιπωματικός πλακούντας κατι που ειχα κ στην πρωτη εγκυμοσύνη.Αυτή τη φορά όμως ειναι επίσης κ διεισδυτικός δηλ. πολύ βαθιά ριζωμενος απ ότι μου είπανε που σημαίνει μεγάλη αιμμοραγία στον τοκετό κ ίσως αφαίρεση μήτρας. Ο γιατρός μου μονο 3 περιστατικά ειχε με τετοιο πλακουντα. Εν τω μεταξύ, δε φτανει το αγχος που ειχα για την ωρα της γεννας, προχθες το πρωι ειδα κ αιμα το οποιο συνεχίζεται αλλα με καφέ. Ο γιατρος ειπε οτι ειναι νωρίς να δω αιμα λογω του χαμηλου πλακουντα κ κανονικά θα εκανα εισαγωγή, αλλα για πρωτη φορα θα με αφησει σπίτι ξαπλα κ αν συμβει κατι επειγον με πολύ αιμα να παω κατευθειαν σε νοσοκομειο.

    Ειχε καμία εμπειρία με αιμοραγίες κ χαμηλο πλακουντα;

    Και που νομίζετε οτι ειναι καλυτερα για μια γεννα; ο γιατρος λεει οτι για μενα ειναι καλυτερα στην κλινική, ενω για το μωρό αν γεννηθεί προωρα καλυτερα στο νοσοκομείο. Και επίσης απο ποια εβδομαδα θα εχει ελπιδες το μωρό μου; Ειναι κοριτσακι κ ειναι 1 κιλο.


    Iwz1p2.png 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    ΝΙΤΑ ΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΠΑΛΙΟ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΑΘΩ ΠΩΣ ΕΞΕΛΙΧΤΗΚΕ ΤΕΛΙΚΑ Η ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ ΣΟΥ. ΕΧΩ ΚΙ ΕΓΩ ΕΠΙΠΩΜΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΠΑΣΑ ΔΙΕΙΣΔΥΤΙΚΟ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ ΑΛΛΑ ΜΟΥ ΕΙΠΕ Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΠΩΣ ΑΥΤΟ ΘΑ ΤΟ ΞΕΡΟΥΜΕ ΣΤΑ ΣΙΓΟΥΡΑ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΜΕ ΑΝΟΙΞΕΙ. ΕΙΜΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΣΤΗΝ 30η ΕΒΔΟΜΑΔΑ, ΔΕΝ ΕΧΩ ΔΕΙ ΑΚΟΜΑ ΑΙΜΑ ΑΛΛΑ ΟΣΟ ΠΕΡΝΑΝΕ ΟΙ ΒΔΟΜΑΔΕΣ ΕΧΩ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΑΓΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ. ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΕΞΕΛΙΧΘΗΚΕ ΚΑΛΑ Η ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ ΣΟΥ ΤΕΛΙΚΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΩΡΑΚΙ ΣΟΥ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλησπέρα,λογικα απο το τικεράκι της θα εξελίχθηκαν όλα μια χαρα.Είχα και εγώ επιπωματικο πλακούντα και όλα πήγαν καλά.αν θές κάτι ρώτα με.


    qMlNp2.png

     

    cVHYp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ΤΕΛΙΚΑ Η ΠΡΩΤΗ ΑΙΜΟΡΑΓΙΑ ΗΤΑΝ ΣΤΙΣ 22/6 ΚΟΙΜΟΜΟΥΝ ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ ΑΙΣΘΑΝΘΗΚΑ ΤΟ ΑΙΜΑ ΝΑ ΤΡΕΧΕΙ ΠΟΤΑΜΙ. ΦΟΒΗΘΗΚΑ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΖΩ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΗΤΑΝ 3 ΩΡΕΣ. ΤΕΛΙΚΑ ΕΜΕΙΝΑ 4 ΜΕΡΕΣ. ΤΟ ΑΙΜΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ. ΜΕΤΑ ΟΜΩΣ ΑΠΟ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ ΕΙΧΑ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΙΜΟΡΑΓΙΑ ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΗ ΑΥΤΗ. ΗΜΟΥΝ ΟΜΩΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΣΕ ΛΙΓΗ ΩΡΑ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΑΝ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ. ΕΜΕΙΝΑ ΠΙΟ ΛΙΓΟ ΚΑΙ ΒΓΗΚΑ. Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΠΩΣ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΝΟΣΗΛΕΥΟΜΟΥΝ ΜΕΧΡΙ ΤΟΝ ΤΟΚΕΤΟ ΑΛΛΑ ΛΟΓΩ ΤΟΥ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΑ ΕΞΟΔΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΑ. ΤΩΡΑ ΕΙΜΑΙ ΞΑΠΛΩΜΕΝΗ ΣΥΝΕΧΩΣ ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ, ΣΗΚΩΝΟΜΑΙ ΕΛΑΧΙΣΤΑ ΚΑΙ ΟΛΑ ΜΕΧΡΙ ΣΤΙΓΜΗΣ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΕΝΤΑΞΕΙ. Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΠΕΙ ΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ΣΕΝΑΡΙΑ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΕ ΣΤΕΝΑΧΩΡΕΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΜΑΙ ΗΔΗ 16 ΜΕΡΕΣ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΜΟΥ. ΕΣΥ CANDY ΧΡΕΙΑΣΤΗΚΕΣ ΑΙΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΑΙΣΑΡΙΚΗ Ή ΤΕΘΗΚΕ ΠΟΤΕ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΜΗΤΡΑΣ;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλησπέρα, θα ήθελα να αφήσω εδώ την εμπειρία που είχα στη δεύτερη μου εγκυμοσύνη. Ξεκίνησε με σάκο χαμηλα στη μήτρα,στη Β επιπέδου ο πλακουντας ήταν πλάγιο-αριστερός επιποματικος.1 εβδομάδα μετά την β επιπέδου(24η εβδομάδα με έμβρυο 650γρ) εκεί που κοιμόμουν ξεκίνησε αιμορραγία, ο ιδιώτης γιατρός που με παρακολουθούμε μου πρότεινε να πάω στην κλινική με την οποία συνεργαζόταν και να με δει και με καθησυχάσε ότι δεν είναι τίποτα και θα σταματήσει. Για καλή μου τύχη προτίμησα να πάω στο νοσοκομείο,ζω στην επαρχία και στο νοσοκομείο της πόλης μου δεν έχουμε μονάδα νεογνών έτσι ο γιατρός αποφάσισε να με στείλει με ασθενοφόρο  σε νοσοκομείο άλλης πόλης οπου έχουν μονάδα νεογνών. Νοσηλευτηκα εκεί 2 μήνες. Η αιμορραγία σταμάτησε κατευθείαν αλλά στην πορεία διαγνωστικά με κοντό τράχηλο έτσι παρέμειναν εκεί. Ο γιατρός που με παρακολουθούσε είχε μεγάλη επιτυχία στα v-back.,οπότε αφού έκανα και την εξέταση  doppler σε ιδιώτη γιατρό και μου διέγνωσε ότι ο πλακουντας δεν ήταν πλέον προδρομικος αλλά πλάγιος αριστερός χαμηλός, άρχισα να ελπίζω ότι ίσως με 1.5 εκατοστό τράχηλο να καταφέρω να γεννήσω φυσιολογικά.Στους 2 μήνες λοιπόν αποφάσισα να φύγω από το νοσοκομείο και να νοικιάσω ένα σπίτι κοντά στο νοσοκομείο έτσι ώστε να ολοκληρώσω τον τοκετό. Ο καιρός περνούσε έφτασα 38η εβδομάδα τίποτα, φτάσαμε στις 40 +4 και πάλι Τίποτα, κανένα σημάδι έναρξης τοκετού. Αποφασίζουμε να πάμε για καισαρική. Στο χειρουργείο και αφού βγαίνει το παιδάκι μου αρχίζει ένας πανικός, ο γιατρός ανακαλύπτει ότι ο πλακουντας είναι διεισδυτικος και ότι μου έχει "φάει" την μήτρα και ξεκινάει μεγάλη αιμορραγία. Ο γιατρός αποφάσισε να μου κάνει αφαίρεση μήτρας, σάλπιγγες και ένα μέρος του τραχήλου. Μου έβαλαν 4 μπουκάλες αίμα κατά τη διάρκεια του χειρουργειου και γενικά υπήρχε μεγάλη αναστάτωση καθώς δεν ήταν προετοιμασμενοι για κάτι τέτοιο. 

    Σκοπός του ποστ δεν είναι να επιρριψω ευθύνες. Έχω 2 παιδάκια είμαι άνω των 40 και δεν είχα σκοπό να κάνω τρίτο. Σκοπός είναι να γνωρίζουν την περίπτωση μου κοπέλες με χαμηλό πλακούντα και να ζητήσουν μαγνητική στην 24η εβδομάδα. Όχι ότι θα αλλάξει κάτι αλλά θα μπουν προετοιμασμενες αυτές και ο γιατρός τους στο χειρουργείο. Ήμουν πολύ τυχερή που επέλεξα να γεννήσω σε μεγαλύτερο νοσοκομείο από αυτό της πόλης μου.Δεν θέλω να σκεφτώ τι θα γινόταν αν γεννούσα σε ιδιωτική κλινική ή στο νοσοκομείο της πόλης μου. 

    Να χαίρεστε όλες τα παιδάκια σας! 

    • Μου αρέσει 1
    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    Καλημέρα θα ήθελα να μάθω αν υπάρχει κοπέλα πιυ να είχε διεισδυτικο πλακουντα κ πως πηγε καθώς και αν ειχε πςρισσοτερες από τέσσερις καισαρικές

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γειά σας και από εμένα! 

    Άλλος ένα επιπωματικος και διεισδυτικος πλακούντας προέκυψε και σε εμένα . Δεύτερη εγκυμοσύνη, η πρώτη γέννα με καισαρική.. η εγκυμοσύνη κυλούσε ομαλά χωρίς αιμορραγίες κλπ , ο πλακούντας από την αρχή χαμηλός,δεν ανέβηκε ποτέ.. αντίθετα έμεινε επιπωματικος και διεισδυσε στη τομή της προηγούμενης καισαρικής. Με πολλή προσοχή στο τέλος, έφτασα τις 35 εβδομάδες κύησης , οπότε και γέννησα προγραμματισμένα με καισαρική τομή και ολική νάρκωση ένα υγιέστατο μωράκι . Είχαμε προετοιμαστεί για όλα τα άσχημα σενάρια στο χειρουργείο.. 

    Όμως όλα πήγαν πολύ καλά, καλύτερα δεν γινόταν.. ούτε μετάγγιση αίματος δεν χρειάστηκα! Ήμουν από τις τυχερές! 

    Κουράγιο και δύναμη εύχομαι σε όλες όσες αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα! 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα