Jump to content
➔ ParentsCafe.gr
  • Tell a friend

    Love Parents.org.gr? Tell a friend!

μετα απο διακοπη κυησης στην 22 εβδομαδα


Recommended Posts

καλησπέρα..πέρασε μία εβδομάδα από τη διακοπή της εγκυμοσύνης μου.είδαμε στο υπερηχογράφημα β επιπέδου καρδιολογικά προβλήματα.συγκεκριμένα κοινός αρτηριακός κορμός,σθένωση βαλβίδας.95% κάποιο σύνδρομο..δεν έκανα αμνιοπαρακέντηση.το γέννησα κανονικά μετά από 25 ώρες.πήγαμε σε πολλούς γιατρούς,δε γινόταν τπτ άλλο.το ξέρω ότι κάναμε αυτό που έπρεπε,δεν είπαμε ποτέ "γιατί σε εμάς".δεν έχουμε τύψεις οτι κατι δεν κάναμε σωστά.μας είπαν οτι είναι τόσο σπάνιο,απλά έτυχε.η λογική λειτουργεί κανονικά,έχω στήριξη από την οικογένεια μου κ τον άντρα μου,αλλά δε με παρηγορεί τπτ.δεν ξέρω τι να κάνω!δε μπορώ να το προσπεράσω,δε μπορώ να συμπεριφέρομαι λες και έγινε κάτι και τελείωσε..μου λείπει,δε το είδα,δε μπόρεσα καν να του ζητήσω συγνώμη..θέλω τόσα να πω και τπτ συγχρόνως.

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις


δεν φταις σε τιποτα εσυ και το ξερεις.

 

επισης το να φερεις στη ζωη ενα μωρο με προβλημα σημαινει οτι σε μονιμη βαση θα ταλαιπωρειται και θα κρεμεται απο πανω σου.

 

ισως αμα το ρωτουσες να σου απαντουσε οτι δεν τη θελει αυτη τη ζωη.

 

οτι αλλο και να σου πω ξερω οτι δεν απαλυνει τον πονο σου.

Link to comment
Share on other sites

Οτι και να σου πω κοριτσακι μου θα ειναι λιγο μπροστα σε αυτο τον πονο που νιωθεις τωρα.

Ο χρονος ειναι ο καλυτερος γιατρος,μπορει να σου ακουγεται πολυ κοινο αλλα ετσι ειναι στην ουσια.Με τον καιρο θα μαλακωσει ο πονος σου και θα ξανα χαμογελασεις.

Μπορω να σε καταλαβω απολυτα γιατι και εγω το εχω βιωσει και ξερω πως ειναι αυτος ο πονος.

Κουραγιο κοριτσακι μου.

Link to comment
Share on other sites

Τα μωρά μας, κι αυτά που γεννήσαμε κι αυτά που δε γεννήσαμε, θα είναι πάντα δίπλα μας και θα μας αγαπάνε πολύ... όπως θα τα αγαπάμε κι εμείς για πάντα...

Όλες εδώ μπορούμε να σε καταλάβουμε και πονάμε μαζί σου...

Και θα ανυπομονούμε - όταν έρθει η ώρα - να μοιραστείς μαζί μας τη χαρά της επόμενης εγκυμοσύνης...

Κουράγιο ncl και μια μεγάλη αγκαλιά...

pdNQp3.pngjWt5p3.png

 

  

Link to comment
Share on other sites

Γλυκιά μου, σε τι φταις εσύ; Που έσφαλες για να ζητήσεις συγγνώμη; Σε ρωτώ, γιατί κι εγώ είχα τα ίδια συναισθήματα (και εν μέρει ακόμη τα έχω)...Εμένα δεν έχει δύο βδομάδες που μου το πήραν το γλυκό μου το μωράκι (ήμουν στη 17η εβδομάδα όταν διαγνώστηκε ο ενδομήτριος θάνατος). Όπως φαίνεται κι εμένα είχε κάποιο πρόβλημα, οι εξετάσεις θα δείξουν πιο αναλυτικά.

Λόγια παρηγοριάς δεν υπάρχουν, δεν ωφελούν. Τον πόνο σου θα τον βιώσεις, δε γίνεται αλλιώς. Εκφράσου όπως νιώθεις, μην καταπιέζεσαι. Και αν δε σου είναι εύκολο να ανοιχτείς σε άλλους, εμείς γιατί είμαστε εδώ;!

Ό, τι χρειαστείς, μη διστάσεις...Και θα δεις (όλες θα δούμε), θα έρθει η ώρα που η ζωή θα μας χαρίσει αυτό που μας στέρησε...

3642568b00.png

 

599c236a6c.png

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Γλυκιά μου, σε τι φταις εσύ; Που έσφαλες για να ζητήσεις συγγνώμη; Σε ρωτώ, γιατί κι εγώ είχα τα ίδια συναισθήματα (και εν μέρει ακόμη τα έχω)...Εμένα δεν έχει δύο βδομάδες που μου το πήραν το γλυκό μου το μωράκι (ήμουν στη 17η εβδομάδα όταν διαγνώστηκε ο ενδομήτριος θάνατος). Όπως φαίνεται κι εμένα είχε κάποιο πρόβλημα, οι εξετάσεις θα δείξουν πιο αναλυτικά.

Λόγια παρηγοριάς δεν υπάρχουν, δεν ωφελούν. Τον πόνο σου θα τον βιώσεις, δε γίνεται αλλιώς. Εκφράσου όπως νιώθεις, μην καταπιέζεσαι. Και αν δε σου είναι εύκολο να ανοιχτείς σε άλλους, εμείς γιατί είμαστε εδώ;!

Ό, τι χρειαστείς, μη διστάσεις...Και θα δεις (όλες θα δούμε), θα έρθει η ώρα που η ζωή θα μας χαρίσει αυτό που μας στέρησε...

 

κ εγω μια απο τα ιδια...22 εβδομαδων πηγα για β επιπεδου κ το μωρο ηταν νεκρο....17 εβομαδων ειχα κανει υπερηχο κ ηταν τελειο...ενα πανεμορφο προσωπακι...ηταν μια χαρα...αλλα δυστηχως μερικες φορες ο υπερηχος ειναι αχρηστος....εκανα αμνιο κ βρεθηκε τρισωμια 15 σπανια...η παθολογοανατομικη δεν εδειξε τιποτε...(αυτα τα μωρακια με τρισωμιες εχουν σοβαρα προβληματα στην καρδια) εμενα δεν ειχε....γιατι ομως?

Link to comment
Share on other sites

κ εγω μια απο τα ιδια...22 εβδομαδων πηγα για β επιπεδου κ το μωρο ηταν νεκρο....17 εβομαδων ειχα κανει υπερηχο κ ηταν τελειο...ενα πανεμορφο προσωπακι...ηταν μια χαρα...αλλα δυστηχως μερικες φορες ο υπερηχος ειναι αχρηστος....εκανα αμνιο κ βρεθηκε τρισωμια 15 σπανια...η παθολογοανατομικη δεν εδειξε τιποτε...(αυτα τα μωρακια με τρισωμιες εχουν σοβαρα προβληματα στην καρδια) εμενα δεν ειχε....γιατι ομως?

 

Ίσως μπορώ να σου απαντήσω...Ραφαέλ μου, φυσικά δεν είμαι γιατρός, αλλά μέσα στο όλο ψάξιμο που έκανα για τρισωμίες, σύνδρομα κ.λ.π., διάβασα ότι σε ένα ποσοστό 90% τα μωρά με τρισωμίες παρουσιάζουν, μεταξύ άλλων, σοβαρά καρδιαγγειακά προβλήματα. Ωστόσο υπάρχει ένα 10%, που δεν εμφανίζει τέτοια συμπτώματα...

Τι να πω, δεν ξέρω...εδώ καλά καλά δεν ξέρουν εξειδικευμένοι γιατροί...

Πάντως μην το βάζεις κάτω. Τον πόνο της απώλειας τον ξέρω καλά, την ευλογία της μητρότητας πάλι όχι, αλλά δεν έχω καμιά αμφιβολία για το ποιο από τα δύο νικάει με διαφορά!!Κι εσύ που είσαι ήδη μανούλα, το ξέρεις πολύ πολύ καλύτερα!!!

3642568b00.png

 

599c236a6c.png

Link to comment
Share on other sites

Ναι κορίτσια, όλες μανούλες είμαστε, απλά τα μωρά μας είναι αγγελάκια. Συμφωνώ με την xenia, μανούλες είμαστε από τη στιγμή της σύλληψης, από τη στιγμή που νιώθουμε το σώμα μας να αλλάζει για να υποδεχτεί το μικρό μας "σποράκι"...

pdNQp3.pngjWt5p3.png

 

  

Link to comment
Share on other sites

Μάλλον έχετε δίκιο, αλλιώς ο πόνος δε θα ήταν τόσο μεγάλος...Εγώ όμως νιώθω ότι μου χάρισαν το μεγαλύτερο δώρο και πριν καλά καλά προλάβω να το ανοίξω και να το χαρώ, μου το πήραν πίσω, κι εγώ έμεινα να το σκέφτομαι, να το αγαπάω και να το αποζητώ...

3642568b00.png

 

599c236a6c.png

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Ίσως μπορώ να σου απαντήσω...Ραφαέλ μου, φυσικά δεν είμαι γιατρός, αλλά μέσα στο όλο ψάξιμο που έκανα για τρισωμίες, σύνδρομα κ.λ.π., διάβασα ότι σε ένα ποσοστό 90% τα μωρά με τρισωμίες παρουσιάζουν, μεταξύ άλλων, σοβαρά καρδιαγγειακά προβλήματα. Ωστόσο υπάρχει ένα 10%, που δεν εμφανίζει τέτοια συμπτώματα...

Τι να πω, δεν ξέρω...εδώ καλά καλά δεν ξέρουν εξειδικευμένοι γιατροί...

Πάντως μην το βάζεις κάτω. Τον πόνο της απώλειας τον ξέρω καλά, την ευλογία της μητρότητας πάλι όχι, αλλά δεν έχω καμιά αμφιβολία για το ποιο από τα δύο νικάει με διαφορά!!Κι εσύ που είσαι ήδη μανούλα, το ξέρεις πολύ πολύ καλύτερα!!!

 

ναι το ξερω καλη μου...αλλα γιατι....?

εχω κανει κ μια διακοπη ακριβως ιδιο μηνα την προηγουμενη χρονια 22 εβδομαδων....αυτο το μωρο φετος πιστεψα οτι θα το κρατησω γιατι ελεγα μια φορα μπορει να συμβει....2η ποτε.

ελεγα οτι αν το εχανα 8 εβδομαδα δενθα ηταν το ιδιο...17η εβομαδα το ειδα κ ηταν μια κουκλιτσα...κ ελεγα τι καλα ειναι υγιειες αλλα δεν ηταν....δυστηχως.

 

την ευλογια της μητροτητας εγω την ζω...εχω ενα ζουζουνι 2,5 ετων...κ ευχαριστω τον θεο καθε μερα....αλλα ποναω πολυ γιατι ξερω τι εχω χασει 2 φορες....βλεπω τα ματια του γιου μου κ λεω θα του εμοιαζαν....πονος πονος πονος....κ φυσικα φοβος φοβος κ παλι φοβος....

θα μεινω εγκυος κ θα λεω τι θα βρω μπροστα μου....τυχαια γεγονοτα κ τα δυο....ποσο τυχη εχω?αυτη ειναι η απορεια μου καποιες φορες...μετα τα βαζω κατω κ λεω ειμαι τυχερη γιατι εχω τον γιο μου....αρα ολα θα πανε καλα....

 

μακαρι να μας δωσει δυναμη ο θεος για να τα καταφερουμε...

Link to comment
Share on other sites

ναι το ξερω καλη μου...αλλα γιατι....?

εχω κανει κ μια διακοπη ακριβως ιδιο μηνα την προηγουμενη χρονια 22 εβδομαδων....αυτο το μωρο φετος πιστεψα οτι θα το κρατησω γιατι ελεγα μια φορα μπορει να συμβει....2η ποτε.

ελεγα οτι αν το εχανα 8 εβδομαδα δενθα ηταν το ιδιο...17η εβομαδα το ειδα κ ηταν μια κουκλιτσα...κ ελεγα τι καλα ειναι υγιειες αλλα δεν ηταν....δυστηχως.

 

την ευλογια της μητροτητας εγω την ζω...εχω ενα ζουζουνι 2,5 ετων...κ ευχαριστω τον θεο καθε μερα....αλλα ποναω πολυ γιατι ξερω τι εχω χασει 2 φορες....βλεπω τα ματια του γιου μου κ λεω θα του εμοιαζαν....πονος πονος πονος....κ φυσικα φοβος φοβος κ παλι φοβος....

θα μεινω εγκυος κ θα λεω τι θα βρω μπροστα μου....τυχαια γεγονοτα κ τα δυο....ποσο τυχη εχω?αυτη ειναι η απορεια μου καποιες φορες...μετα τα βαζω κατω κ λεω ειμαι τυχερη γιατι εχω τον γιο μου....αρα ολα θα πανε καλα....

 

μακαρι να μας δωσει δυναμη ο θεος για να τα καταφερουμε...

 

Θα μας τη δώσει, είμαι σίγουρη! Ήδη μας την έδωσε, είναι μέσα μας, στην ψυχή μας, στην αγάπη που νιώθουμε!Το μόνο που δεν μας ωφελεί είναι ο φόβος και η ηττοπάθεια. Το τυχαίο δεν είναι πάντα τυχερό, το ξέρεις καλά, αλλά το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να επιμένεις και να διεκδικείς αυτά που επιθυμείς πολύ. Και ναι, είναι μεγάλη τύχη, είναι ευτυχία, που έχεις ένα υγιέστατο παιδάκι!Και θα κάνεις κι άλλο, μη φοβάσαι να το πιστεψεις!Δε στο λέω για παρηγοριά, από περιπτώσεις φίλων και συναδέλφων στο λέω, που είχαν αντίστοιχες επανειλημένες ατυχίες τέτοιας μορφής, και τώρα έχουν από δύο ή τρία υγιέστατα παιδάκια!

3642568b00.png

 

599c236a6c.png

Link to comment
Share on other sites

Θα μας τη δώσει, είμαι σίγουρη! Ήδη μας την έδωσε, είναι μέσα μας, στην ψυχή μας, στην αγάπη που νιώθουμε!Το μόνο που δεν μας ωφελεί είναι ο φόβος και η ηττοπάθεια. Το τυχαίο δεν είναι πάντα τυχερό, το ξέρεις καλά, αλλά το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να επιμένεις και να διεκδικείς αυτά που επιθυμείς πολύ. Και ναι, είναι μεγάλη τύχη, είναι ευτυχία, που έχεις ένα υγιέστατο παιδάκι!Και θα κάνεις κι άλλο, μη φοβάσαι να το πιστεψεις!Δε στο λέω για παρηγοριά, από περιπτώσεις φίλων και συναδέλφων στο λέω, που είχαν αντίστοιχες επανειλημένες ατυχίες τέτοιας μορφής, και τώρα έχουν από δύο ή τρία υγιέστατα παιδάκια!

 

μου δινεις πολυ κουραγιο αφου τα καταφεραν οι φιλοι σου θα τα καταφερω κ εγω, σευχαριστω..πραγματικα μερικες φορες πιστευω οτι ειμαι η μονη που εχασε 2 παιδια στις 22 εβδομαδες αλλα διαβαζω εδω κ λεω δεν ειμαι η μονη (πιστευω καταλαβαινετε τι εννοω οτι οταν ξερεις οτι δεν εισαι μονη κ μπορεις να μιλησεις με ανθρωπους κ βλεπεις μετα οτι τα καταφερνουν σου δινει απιστευτη δυναμη)....το ενα το αντεχεις...τα δυο σε κανουν να μην μπορεις να το πιστεψεις οτι θα τα καταφερεις....

ειμαι πολυ καλα δεν στεναχωριεμαι δεν κλαιω..απλα ποναω.περισυ ημουν χαλια...δεν μπορουσα να το δεχτω...φετος δεν ξερω το πηρα πολυ ποιο χαλαρα..ψαχνω τροπους θα τους εξανλησω ολους κ μετα θα βαλω μπροστα για ενα μωρακι....μιλαω κ με εξωτερικο...ολοι μου λενε τυχαια....κ δεν θα μου ξανασυμβει....

Link to comment
Share on other sites

μου δινεις πολυ κουραγιο αφου τα καταφεραν οι φιλοι σου θα τα καταφερω κ εγω, σευχαριστω..πραγματικα μερικες φορες πιστευω οτι ειμαι η μονη που εχασε 2 παιδια στις 22 εβδομαδες αλλα διαβαζω εδω κ λεω δεν ειμαι η μονη (πιστευω καταλαβαινετε τι εννοω οτι οταν ξερεις οτι δεν εισαι μονη κ μπορεις να μιλησεις με ανθρωπους κ βλεπεις μετα οτι τα καταφερνουν σου δινει απιστευτη δυναμη)....το ενα το αντεχεις...τα δυο σε κανουν να μην μπορεις να το πιστεψεις οτι θα τα καταφερεις....

ειμαι πολυ καλα δεν στεναχωριεμαι δεν κλαιω..απλα ποναω.περισυ ημουν χαλια...δεν μπορουσα να το δεχτω...φετος δεν ξερω το πηρα πολυ ποιο χαλαρα..ψαχνω τροπους θα τους εξανλησω ολους κ μετα θα βαλω μπροστα για ενα μωρακι....μιλαω κ με εξωτερικο...ολοι μου λενε τυχαια....κ δεν θα μου ξανασυμβει....

 

Δε θα σου ξανασυμβεί, αυτό να σκέφτεσαι και να τολμάς! Και όσο πιο χαλαρά το παίρνεις, τόσο ελαχιστοποιούνται οι πιθανότητες να σου ξανασυμβεί. Δεν ξέρω, εγώ πιστεύω πολύ στα ψυχοσωματικά φαινόμενα, δεν μπορεί, η ψυχολογική μας κατάσταση επηρεάζει σε βαθμό που δεν μπορούμε να συλλάβουμε το σώμα μας και την υγεία μας.

Αφού μετά από τόσο διεξοδικό ψάξιμο, όλοι καταλήγουν στο τυχαίο, ε τότε έτσι θα είναι!

3642568b00.png

 

599c236a6c.png

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Δε περίμενα ότι τόσες γυναίκες έχουν περάσει τα ίδια.τι να πω!κατά τα άλλα είναι "σπάνιες περιπτώσεις".τελικά δεν είναι και τόσο μέχρι να συμβεί σε σένα.το θέμα είναι ότι δεν τελειώνει εύκολα η ιστορία,έχει πολλά στάδια.δεν ξέρω πιο είναι χειρότερο..ξεκινάς με το σοκ της διάγνωσης,να το συνειδητοποιήσεις,να κάνεις τη διακοπή,να αντιμετωπίσεις τα βλέμματα της λύπησης κ της αμηχανίας...φαντάζομαι πως δεν τελειώνει εδώ!πόσο εύκολα να πάρεις την απόφαση άραγε (μετά από πολλές εξετάσεις) να ξεκινήσεις δεύτερη προσπάθεια με τόσο πόνο και φόβο!?ευχαριστώ για την συμπαράσταση.είναι ανακούφιση να τα λες και να σε καταλαβαίνουν.πόσο πολύ μπορεί να διαφέρουμε και πόσο ίδιες μπορεί να γινόμαστε κάτω από τις ίδιες συνθήκες!

Link to comment
Share on other sites

Αχ κορίτσια, όλες πονάμε τόσο πολύ! Αλλά σίγουρα τα πράγματα θα φτιάξουν και για εμάς! Θα έρθει η ώρα που θα κρατάμε τα μωράκια μας στην αγκαλιά μας και θα είμαστε όλοι τρισευτυχισμένοι... Μπορεί στην πορεία να μας τύχουν εμπόδια, άλλα μικρά και άλλα μεγαλύτερα αλλά θα βρούμε τη δύναμη να τα ξεπεράσουμε... Τα αγγελούδια μας σίγουρα δε θέλουν να μας βλέπουν λυπημένες... Εγώ σκέφτομαι το μωρό μου και παίρνω δύναμη! Το μωρό μου ξέρει πόσο πολύ το αγάπησα... Και ξέρω ότι όσο έζησε μέσα μέσα μου με αγάπησε κι αυτό...

pdNQp3.pngjWt5p3.png

 

  

Link to comment
Share on other sites

Δ!πόσο εύκολα να πάρεις την απόφαση άραγε (μετά από πολλές εξετάσεις) να ξεκινήσεις δεύτερη προσπάθεια με τόσο πόνο και φόβο!?ευχαριστώ για την συμπαράσταση.είναι ανακούφιση να τα λες και να σε καταλαβαίνουν.πόσο πολύ μπορεί να διαφέρουμε και πόσο ίδιες μπορεί να γινόμαστε κάτω από τις ίδιες συνθήκες!

 

 

ξερεις τι θα εκανα στη θεση σου? θα εβαζα μπροστα για δευετρο, το συντομοτερο δυνατο....

 

πρωτον, επειδη ειναι ευκολο να συλλαβεις ενα εξαμηνο μετα απο εγκυμοσυνη, κι επειδη οσο το 'ψειριζεις' τοσο κολλας..

 

οταν απεβαλλα, και για κανενα τριμηνο.. σκεφτομουν πολυ εντονα οτι ηθελα να ξαναπροσπαθησω στο καπακι.... δεν εκατσε... και μετα δυσκολεψαν τα πραγματα στο μυαλο μου.. εχω κι αλλο ενα παιδακι, και μετα αρχιζουν τα 'θα ειναι δυσκολο, πως θα τα καταφερω, κι αν συμβει αυτο, κι αν συμβει εκεινο...' και το εχουμε ψιλοξεχασει τωρα για δευτερο...

 

εστιασου στο μωρακι που ερχεται, κρατοντας στην καρδια σου το μωρακι που εφυγε....

 

κοιτα μπροστα, και οραματισου τον εαυτο σου να κραταει ενα νεογεννητο... αυτη εισαι εσυ :-D

Link to comment
Share on other sites

φιστικακι τελειο το μυγακι σου....την πρωτη φορα νομιζα οτι ενα μυγακι πηγε στον υπολογιστη μου...ειμαι κ ξανθια οποτε καταλαβαινεις....:lol:

 

οσο αναφορα το αγχος κ την καλη διαθεση...θα σας πω.....την εμπειρια μου...

στον γιο μου ειχα τρομερο αγχος για την συλληψη...δεν ηξερα ποτε ηταν οι γονιμες κ για 6 μηνες προσπαθουσαμε...ελεγα εχω προβλημα..μια μερα καναμε στις γονιμες κ εμεινα.....μιλαμε για τρελο αγχος αφου το ειχα παρει αποφαση οτι δεν θα κανω παιδι...μαλλιστα ζητησα κ απο την αδελφη μου αν δεν θα μπορυσα να γινει παρενθετη μητερα...κ δεχτηκε...

περισυ θηλαζα τον γιο μου (να σημειωσω οτι εκανα διαιτα λογω αλλεργιας του μωρου κ δεν ετρωγα σωστα, ρωτησα τον γυναικολογο μου κ μου ειπε να μεινω κ δεν υπαρχει κανενα προβλημα)....περιμενα την γονιμη κ εμεινα αμεσως.....δεν ειχα καθολου αγχος σε ολη την εγκυμοσυ...αφου με ρωταγαν ειναι καλα το μωρο κ εγω απαντουσα...''αυτο εκει μεσα ειναι μια χαρα, ο γιος μου με αγχωνει που τρεχει κ πεφτει''... ημουν χαρουμενη κ ευτυχισμενη...ηξερα οτι θα ηταν κοριτσακι κ πηγα κ του ψωνιαζα ροζ...δεν ειχ καθολου αγχος. β επιπεδου ιουνιος 22 εβδομαδες..δισχιδη ραχη...διακοπη κυησης μονη ολομοναχη γιατι ο αντρας μου ηταν κοσοβο...στεναχωρια κλαματα γιατι σε εμενα...κ ολα αυτα που ξερετε...ετρεξα σε ενα σωρο γιατρους μου ειπαν σε επομενη εγκυμοσυνη να παρω φιλικο κ δεν θα ξανασυμβει...

αρχισα να περνω απο τον Σεπτεμβρη φιλικο...25 ιανουαριου τελευταια περιοδο....κ ειπα θα κανω ξανα κοριτσι για να μου αναπληρωσει τον χαμο της περσυνης μπεμπας μου....6 φεβρουαριου ειχα μια επαφη...εμεινα αμεσως,...το ενοιωθα..ημουν ευτυχισμενη κ ελεγα περνω φιλικο κ ολα θα πανε καλα δεν ειχα αγχος....6 εβδομαδα παω για τον υπερηχο...ο τοτε γιατρος μου ειπε να κανω επειγοντος ''εκτρωση'' γιατι λογω της καισαρικης που ειχα κανει θα πεθανω σε λιγες ημερες ( το πολυ μια εβδομαδα θα ζουσα)....εγω αρχισα απο 6 εβδομαδα να τρεχω σε ενα σωρο γιατρους...κλαματα αγχος κ να σκεφτομαι οτι θα πεθανω δεν θα πεθανω...αφου ολοι μου ειπαν κανενα προβλημα αποφασισα οτι θα το κρατουσα κ αν υπηρχε μια πιθανοτητα να ειχε δικιο θα προλαβαινα γιατι ειχα διαβασει τα παντα για την ρηξη μητρας κ την εσωτερικη αιμοραγια....ημουν ετοιμη....17 εβδομαδες η μπεμπα μου ηταν αψογη....22 εβδομαδες ειχε πεθανει...την γεννησα φυσιολογικα φοβομουν παρα πολυ...στις 18 οκτωμβρη θα γεννουσα....κ περισυ θα γεννουσα στις 5 οκτωμβρη....αυτα τα λιγα απο εμενα....

 

αλλα τωρα κοιταμε μπροστα...παω καθε κυριακη στην εκκλησια κ τις νοιιθω κοντα μου....ξερω οτι ειναι τα ομορφοτερα αγγελουδια εκει ψηλα κ εχουν για μανα τους την παναγια...

Link to comment
Share on other sites

Δυστυχώς δεν έχω να πω λόγια παρηγοριάς, διότι δε ξέρω και τι να πω σε τέτοιες περιτπώσεις. Θα ξεχάσεις................ θα το ξεπεράσεις.............Το ίδιο ένοιωθα κι' εγώ όταν έχασα το πρώτο μωράκι μου στις 38 εβδομάδες και το δεύτερο στις 9 εβδομάδες, δεν "κατέθεσα όμως τα όπλα" κι' έτσι τώρα έχω ένα αγοράκι 22 μηνών. Μη το βάζετε κάτω κορίτσια, ο πόνος με το χρόνο θα περάσει αλλά δε θα ξεχαστεί!!!!

Τα αγγελούδια μας από εκεί ψηλά δεν αφήνουν για πολύ άδειες τις αγκαλιές μας!

Link to comment
Share on other sites

κι εγω στην παρεα κοριτσια.εχω ενα κοριτσακι(ευτυχως). μολις εγινε 4 αποφασισα να κανω το δευτερο που εγινε και τριτο ,που εγινε και τεταρτο αλλα......ψηλα στον ουρανο.εχουν περασει 2 χρονια απο την τελευταια εγκυμοσυνη αλλα δεν λεω να το παρω αποφαση να ξαναμεινω.θελω τρελα αλλα φοβαμαι.καθε φορα ομως που περιμενω περιοδο ευχομαι να ημουν εγκυος,ολοι μου λενε οτι αν ξαναμεινω να διαγραψω απο το μυαλο μου τις δυσαρεστες σκεψεις αλλα γινεται????δεν γινεται εχω τρελανει και τον αντρα μου: αντε να περασει αλλος ενας μηνας και βλεπουμε........ομως πρεπει να ξεκινησω γιατι η κορη μου ειναι 8,5.θα εχει μεγαλη διαφορα με το αδερφακι της..

Link to comment
Share on other sites

Τελικά είμαστε όντως μια μεγάλη παρέα, δυστυχώς από μια άποψη, γιατί μας έφερε κοντά μεγάλος πόνος, ευτυχώς από μία άλλη, γιατί έτσι μόνο μπορούμε να κατανοήσουμε η μία την άλλη.

Όλα όσα λέμε (γράφουμε μάλλον) σωστά είναι, για τον πόνο, τους φόβους, τις κρυφές ελπίδες, τις χαμένες ελπίδες, την κακή ψυχολογία, τους ενδοιασμούς για μια νέα προσπάθεια...όλα σωστά!

Και αναρρωτιέμαι: το άγνωστο τελικά πώς μπορείς να το αντιμετωπίσεις μετά από τέτοιες εμπειρίες;Ο φόβος απόλυτα ανθρώπινος και πολύ φυσιολογικός. Είναι κι αυτός ο πόνος που δε φεύγει με τίποτα, αλλά πάλι...αν είναι να κανουμε παιδάκια με τους άντρες που αγαπάμε, όλα αυτά έρχονται σε δεύτερη μοίρα.

Εγώ έκανα το λάθος και καθυστέρησα να το πάρω απόφαση και τώρα τα περιθώρια έχουν στενέψει πολύ!Αλλά θα προσπαθήσω ξανά και ξανά, όχι μόνο για ένα παιδάκι, για όσα μπορώ και προλαβαίνω!

Εσείς είστε σαφώς μικρότερες και πολλές έχετε ήδη ένα ζουζουνάκι, κουκλί και κατάγερο!Μην αφήνετε το χρόνο να κυλά μέσα στο φόβο και την ανασφάλεια, είναι κρίμα...Ο χρόνος είναι πολύτιμος και μόνο όταν τον νιώθεις να μη σου φτάνει αντιλαμβάνεσαι την αξία του.

3642568b00.png

 

599c236a6c.png

Link to comment
Share on other sites

Καλημέρα σας!

Χθες πήγαμε στον γιατρό να δούμε το σποράκι μας...Το είδαμε αλλά δεν το ακούσαμε!Είμουν στην 10η εβδομάδα κύησης το έμβρυο είχε μεγαλώσει όσο έπρεπε..αλλά η καρδιά είχε σταματησει.

Σήμερα το βράδυ θα πάμε να το αφαιρέσουμε..

Ρώτησα το γιατρό "ΓΙΑΤΙ?"...Δεν έχει όμως απάντηση..Ούτε εγώ ξέρω..

Μεγάλος ο πόνος..

Link to comment
Share on other sites

Καλημέρα σας!

Χθες πήγαμε στον γιατρό να δούμε το σποράκι μας...Το είδαμε αλλά δεν το ακούσαμε!Είμουν στην 10η εβδομάδα κύησης το έμβρυο είχε μεγαλώσει όσο έπρεπε..αλλά η καρδιά είχε σταματησει.

Σήμερα το βράδυ θα πάμε να το αφαιρέσουμε..

Ρώτησα το γιατρό "ΓΙΑΤΙ?"...Δεν έχει όμως απάντηση..Ούτε εγώ ξέρω..

Μεγάλος ο πόνος..

 

mushroom, λυπάμαι πολύ για το σποράκι σας... Πριν 4,5 μήνες βρέθηκα ακριβώς στην ίδια θέση με σένα και ξέρω πόσο πολύ πονάει... Για μένα ήταν πολύ δύσκολα τα πράγματα στην αρχή, έκλαιγα συνέχεια και πέρασα ένα μαρτυρικό καλοκαίρι... Όμως 4,5 μήνες μετά, μπορώ να σου πω ότι ακόμα σκέφτομαι καθημερινά το μωρό μου και θλίβομαι πολύ που δεν είναι στην κοιλιά μου να το νιώθω να μεγαλώνει, όμως τα πράγματα είναι κάπως καλύτερα. Με τον καιρό θα νιώσεις κι εσύ καλύτερα... Ίσως - αν κάνεις εξετάσεις - να πάρεις κι απαντήσεις για το "σποράκι μου μαράθηκε" (έτσι το είπαμε στη μεγάλη μας κόρη), κι αυτό να απαλύνει κάπως τον πόνο σου... Αν ήταν πολύ άρρωστο, ισως είναι καλύτερα που έφυγε νωρίς και δε νιώσαμε το γολγοθά των γυναικών που χρειάστηκε να το γεννήσουν...

Να το θυμάσαι το μωρό σου και να το αγαπάς όσο σε αγάπησε κι αυτό. Και να θυμάσαι ότι τα μωρά μας είναι αγγελούδια εκεί ψηλά που θα προσέχουν κι εμάς και τα αδερφάκια τους. Όσο τα θυμόμαστε, θα ζουν στην καρδιά μας... Υπομονή και ό,τι χρειαστείς είμαστε εδώ!

pdNQp3.pngjWt5p3.png

 

  

Link to comment
Share on other sites

Καλημέρα σας!

Χθες πήγαμε στον γιατρό να δούμε το σποράκι μας...Το είδαμε αλλά δεν το ακούσαμε!Είμουν στην 10η εβδομάδα κύησης το έμβρυο είχε μεγαλώσει όσο έπρεπε..αλλά η καρδιά είχε σταματησει.

Σήμερα το βράδυ θα πάμε να το αφαιρέσουμε..

Ρώτησα το γιατρό "ΓΙΑΤΙ?"...Δεν έχει όμως απάντηση..Ούτε εγώ ξέρω..

Μεγάλος ο πόνος..

 

Το ξέρω κούκλα μου, μεγάλος ο πόνος...και ειδικά στην αρχή. Ό,τι και να σου πει κανείς δεν μπορεί να τον απαλύνει. Θα πρέπει να φανείς δυνατή όμως και να τον αντιμετωπίσεις. Με τον τρόπο σου, όπως μόνο εσύ ξέρεις, όπως η καθεμιά μας που το έχει περάσει μόνο αυτή ξέρει...Τα αίτια είναι νωρίς ακόμη να τα ξέρεις, φαντάζομαι θα γίνει δειγματοληψία και οι εξετάσεις μετά από λίγο καιρό θα δείξουν ενδεχομένως τι έφταιξε. Να το ψάξεις καλά πάντως...

Οι ώρες που θα ακολουθήσουν θα είναι δύσκολες συναισθηματικά. Να θυμάσαι όμως ότι δεν είσαι μόνη σου σ' αυτό. Εκτός από τους ανθρώπους σου που σε αγαπάν και σε στηρίζουν, έχεις κι όλες εμάς που καταλαβαίνουμε τον πόνο σου και είμαστε εδώ για ό,τι χρειαστείς...

Κουράγιο γλυκιά μου

3642568b00.png

 

599c236a6c.png

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Create New...