Recommended Posts

    Δεν ξερω γιατι γραφτηκα στο φορουμ,ουτε γιατι γραφω εδω....ισως εχω αναγκη καπου να τα πω.....ισως γιατι δεν εχω κανεναν αλλο να πω τι αισθανομαι.Ας αρχισω απο την αρχη.Ολα ηταν καλα μεχρι πριν 6 μηνες. Ο ανδρας μου τοτε μου ανακοινωσε οτι πρεπει να δουλεψει βραδυ και να μεινω μονη μου με δυο παιδια.κοντα μας δεν μενει κανενας γνωστος και ουτε εχω οικογενεια εδω (η οικογενεια μου ζει στο χωριο).Απο τοτε την ωρα που ετοιμαζετε να φυγει με πιανει πανικος,δεν θελω να μεινω μονη μου,φοβαμαι....δεν ξερω τι ομως, γενικα.Με πιανει καταθλιψη θελω να κλαψω να φωναξω.του το ειπα δεν εχει ομως αλλη επιλογη πρεπει να δουλεψει.εδω που μενω δεν υπαρχει καποιοσ ειδικος να μιλησω πρεπει να παω στην διπλανη πολη πραγμα πολυ δυσκολο.νιωθω να πνιγομαι...τι εχω?????

    αρχιζω να τα χανω?????

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    γεια σου!τι σε φοβιζει πιο πολυ?ποσο χρονων ειναι τα μικρα σου?ποσο καιρο το παθαινεις αυτο ?αφου νοιωθεις οτι πρεπει να δεις καποιον ειδικο που θα σε κανει να νοιωσεις καλυτερα γιατι δεν το κανεις. ηρεμισε και δεν τα χανεις ολοι λιγο πολυ πιεζομαστε καποια στιγμη και μας βγαινουν διαφορα

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αρχικά καλωσήρθες στην παρέα μας.

    Μηπως αυτο που σε πιανει ειναι κριση αγχους/πανικου?Περα απο τη φοβια που αισθανεσαι εχεις και σωματικα συμπτωματα ταχυπαλμια,δυσνοια,εφιδρωση ή κρυαδες,μουδιασμα ?

     

    Ρωταω επειδη το εχω περασει και ετσι εκδηλωνοταν και σε μενα...οταν εμενα μονη μου στο σπιτι.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ZETA77 σε ευχαριστω για την απαντηση σου.Tα παιδια μου ειναι 2 χρονων και 8 μηνων.αυτο το παθαινω απο τοτε που ο ανδρας μου δουλευει βραδυ και εγω μενω μονη μου 6μηνες.το θεμα ειναι οτι για να δω τον ειδικο πρεπει να παω σε διπλακη πολη κατι που ειναι δυσκολο για εμενα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ΝΙΚΙ81 σε ευχαριστω και εσενα για την απαντηση σου.Δεν ξερω τι ειναι αυτο που με πιανει.δεν εχω σωματικα συμπτωματα μονο ψυχολογικα.νιωθω να πνιγομαι ,να ειναι ολα απαισιοδοξα,να θελω να κλαψω, να φωναξω, να μην με χωραει το σπιτι και το βασικοτερο αυτο που ειπα στην αρχη να πνιγομαι σαν να μην υπαρχει αρκετος αερας για να αναπνευσω......

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    'Ελα βρε ηρεμησε...λιγη προσπαθεια θελει απο εσενα και θα περασει.Οταν σε πιανει μη πανικοβαλλεσαι γιατι ετσι το κανεις πιο εντονο.Ξαπλωσε αν μπορεις στο κρεβατι ,ανοιξε την τηλεοραση και προσπαθησε να συγκεντρωθεις.μεινε εκει για ενα εικοσαλεπτακι και θα δεις που θα περασει.Μην αρχισεις να κοβεις βολτες απο την ταραχη σου ...χειροτερο ειναι αυτο.Κατσε στο κρεβατι,παρε βαθιες αναπνοες(πολυ βασικο αυτο) και δωσε λιγο χρονο στον εαυτο σου.Μπορεις να δοκιμασεις κιολας να κανεις καποιες εισπνοες μεσα σε χαρτινη σακουλα...οταν σε πιανει αυτο το αισθημα οτι πνιγεσαι.Θελει χρονο δεν θα φυγει με τη μια..αλλα σιγα σιγα θα δεις θα περασει.Μονο μη το σκεφτεσαι και μη σε φοβιζει.Οκ θα σε πιασει,δεν εγινε και τπτ...θα κρατησει λιγη ωρα και μετα θα περασει.Ετσι να σκεφτεσαι.

     

    Εννοειται φυσικα οτι το καλυτερο ειναι να απευθυνθεις σε καποιον ειδικο.Αυτος θα σε βοηθησει.Κανε και καμια εξετασουλα αιματος να δεις λιγο το θυροειδη σου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    κι εγω καποιες νυχτες το μηνα μενω μονη μου γιατι ειναι οι βαρδιες του αντρα μου τετοιες και φοβαμαι καποιες φορες. Φαντασου οτι ενα βραδυ ξυπνησα τρομαγμενη νομιζοντας οτι ακουσα θορυβο και εξω στην αυλη εβλεπα σκιες. Ειπα κλεφτης ειναι. Φωναξα τον πεθερο μου 5 το πρωι να ερθει γιατι μενει κοντα και τελικα ηταν η ιδεα μου και η σκια ηταν το καγκελο:-D. Ασε που κανω συνεχεια ασχημες σκεψεις και νομιζω οτι θα παθει κατι ο αντρας μου. Ολα μια ιδεα ειναι. χαλαρωσε, δεσ λιγη τηλεοραση (αστην ανοιχτη αν νιωθεις καλυτερα) διαβασε ενα βιβλιο, ασχολησου με τον εαυτο σου και τα παιδακια σου και κανε οτι νομιζεις οτι σε ηρεμει. Μη σε πιανει πανικος. Αν παρολα αυτα δεν μπορεις να το αντιμετωπισεις μιλα μ ενα γιατρο

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    κοριτσια σας υπερευχαριστω για τις συμβουλες σας.Πραγματικα νομιζα οτι τα χανω!!!!!!ΝΙΚΙ81 ΚΑΙ ΙΟΑΝΝΑ81 θα προσπαθησω σημερα κιολας να κανω αυτα που μου προτεινατε μηπως και νιωσω καλυτερα.Εχθες παντως με επιασε παλι ο πανικος εκλαιγα συνεχεια και τα παιδια μου με κοιταζαν σαστισμενα!!!ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟΥΣ ΤΟ ΚΑΝΩ ΑΥΤΟ!!!!ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΕ ΒΛΕΠΟΥΝ ΕΤΣΙ!!!!!ΝΙΚΙ81 μου ειπεσ οτι παλιοτερα σε επιαναν κρισεις πανικου....το αντιμετοπισες με τον τροπο που μου γραφεις?????

     

    σασ ευχαριστω κοριτσια για τις απαντησεις σας. πραγματικα και μεσα απο την καρδια μου!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    κοριτσια σας υπερευχαριστω για τις συμβουλες σας.Πραγματικα νομιζα οτι τα χανω!!!!!!ΝΙΚΙ81 ΚΑΙ ΙΟΑΝΝΑ81 θα προσπαθησω σημερα κιολας να κανω αυτα που μου προτεινατε μηπως και νιωσω καλυτερα.Εχθες παντως με επιασε παλι ο πανικος εκλαιγα συνεχεια και τα παιδια μου με κοιταζαν σαστισμενα!!!ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟΥΣ ΤΟ ΚΑΝΩ ΑΥΤΟ!!!!ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΕ ΒΛΕΠΟΥΝ ΕΤΣΙ!!!!!ΝΙΚΙ81 μου ειπεσ οτι παλιοτερα σε επιαναν κρισεις πανικου....το αντιμετοπισες με τον τροπο που μου γραφεις?????

     

    σασ ευχαριστω κοριτσια για τις απαντησεις σας. πραγματικα και μεσα απο την καρδια μου!!!

     

     

    Κοιτα ταλαιπωρηθηκα πολυ απο αυτο για μηνες ολοκληρους.Επαιρνα μεσα στην νυχτα τον αρραβωνιαστηκο μου και του ελεγα να ερθει να με παρει απο το σπιτι να βγω εξω γιατι μεσα πνιγομουνα.Οσο ημουνα με κοσμο...ολα καλα.Με το που εμπαινα σπιτι και ημουν μονη μου....χαλια μαυρα.Μεχρι και στα επειγοντα εφτασα να πηγαινω και να τους ζηταω ηρεμηστικη μπα και συνελθω.

     

    Το μεγαλο μου λαθος ηταν οτι ποτε δεν πηγα σε εναν ειδικο γιατι δεν ηθελα με τπτ να παρω φαρμακα...και το παλευα μονη μου,γι'αυτο και μου πηρε τοσους μηνες.Αν μπορεις δες εναν ειδικο θα σε βοηθησει...χωρις φαρμακα εννοειται.Εγω καπως ετσι αρχισα μερα με τη μερα να ηρεμω,να το βγαζω απο το μυαλο μου...να κανω πραγματα.Μεχρι που μετακομισα κιολας σε αλλο σπιτι μαζι με τον αρραβωνιαστικο μου για να μη μενω μονη μου.Ολα περασαν οταν αρχισα να ετοιμαζω το γαμο μου που πλεον το μυαλο μου ασχολιοταν με αλλα πραγματα και δε σκεφτομουνα αυτο>γιατι ειχα φτασει σε σημειο που με το που νυχτωνε ολη την ωρα το σκεφτομουνα,ποτε θα με πιασει και ποτε θα με πιασει..ε μεχρι που φυσικα με επιανε.

     

    Δοκιμασε το παντως...να κατσεις ηρεμη στο κρεβατι...δε θα ειναι ευκολο στην αρχη,εγω απο το φοβο ετρεμα...χωρις λογο κι αιτια,μετα απο λιγο ομως τσουπ ηρεμουσα.

     

    Και οτι θελεις εδω ειμαστε...να μιλας...να νιωθεις καλυτερα.Ολα θα περασουν...μη φοβασαι τπτ.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αχ καλη μου! Να 'ξερες ποσο σε νιωθω!

    Κι εμενα ο αντρας μου δουλευει 2 με 3 φορες την εβδομαδα νυχτα (ειναι αστυνομικος) και δεν μπορεις να φανταστεις πως ενιωθα!

     

    Με επιανε ενα πραγμα σαν σφιξιμο στο στομαχι, ειχα ταχυπαλμια, νομιζα πως συμβαινουν διαφορα "παραφυσικα" φαινομενα και οταν πια ηρεμουσα, ειχε ξημερωσει και σχολουσε..

    Δεν ξερω γιατι το παθαινα αυτο.. Ισως επειδη απο τη φυση μου ειμαι ανασφαλης και δεν πιστευω στις δυναμεις μου, οποτε απορουσα πως θα τα βγαλω περα μονη μου με ενα μωρο... Και περιττο να σου πω πως δεν κοιμομουνα καθολου ουτε εγω τα βραδυα που ελειπε, οποτε το επομενο πρωι σερνομουν κι εγω!

    Εν τω μεταξυ ολα αυτα τα παθαινα οταν μεναμε Αγιο Δημητριο και μαλιστα πανω στον πιο κεντρικο δρομο του δημου... Σκεψου τι επαθα οταν μετακομισαμε Λαγονησι, που εχει ερημια..

    Τελικα δεν ξερω πως... Μου εφυγε απο μονο του... Ειπα πως δεν γινεται αλλο καθε φορα που ο Βασιλης ειναι νυχτα να με πιανει τρεμουλο γιατι στο κατω - κατω και να γινει κατι δεν μπορω να το αποτρεψω, οποτε γιατι να σκαω προκαταβολικα? Τωρα καθε φορα που ειναι νυχτερινος, θα βαλω κρασακι και καμμια ταινιουλα ή θα σιδερωσω ή θα κανω καμμια κουρα και στις 2 το αργοτερο ειμαι στο κρεβατακι μου... Να σημειωσω πως ουτε εγω εχω συγγενεις κοντα μου (οι πιο κοντινοι απεχουν 27 χιλιομετρα απο εδω) και ωρες ωρες δεν εχουμε καλο δικτυο... Αλλα και παλι τι να κανω? Το πηρα αποφαση λοιπον!

    Ευχομαι να σου περασει κι εσενα με τον καιρο.. Ξερω πως ειναι αθλιο...


    Μετρα ποσα χερια ειναι εκει για να σκουπισουν το δακρυ σου και μετα κρινε το ποσο πλουσιος εισαι!

    nDtZp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    AX!!!σας ευχαριστω τοσο μα τοσο πολυ!!!!τα λογια σας ειναι τοσο παρηγορα.οταν εγραψα εδω δεν σας το κρυβω ενιωθα οτι θα με περασετε για τρελη και δεν θα μου δωσετε σημασια...αλλα εισαστε ολες τοσο γλυκιες!!!!!θα προσπαθησω σημερα κιολας να τα εφαρμοσω ολα αυτα θα ταισω νωρις τα παιδια και μετα θα προσπαθησω να χαλαρωσω!!! θα ηθελα να δω εναν ειδικο αλλα πρεπει να παω σε αλλη πολη και δεν εχω που να αφησω τα μικρα (το πρωι ο ανδρας μου κοιμαται οπως ειναι φυσικο).θα προσπαθησω να το αντιμετωπισω με τον τροπο που μου ειπατε και αν δεν μπορω θα επισκεφτω μετα καποιον ψυχολογο.σας ευχαιστω και παλι κοριτσια!ο θεος να εχει καλα εσας και τις οικογενειες σας!!!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    καλημερα σε ολες σας!!!!η πρωτη νυχτα ηταν απλα μια..........αποτυχια!!!!τιποτα δεν καταφερα ΤΙΠΟΤΑ!!!οσο και να παλευα να ξεχαστω......δεν τα καταφερα!!!!απογοητευτηκα..............

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    καλημερα σε ολες σας!!!!η πρωτη νυχτα ηταν απλα μια..........αποτυχια!!!!τιποτα δεν καταφερα ΤΙΠΟΤΑ!!!οσο και να παλευα να ξεχαστω......δεν τα καταφερα!!!!απογοητευτηκα..............

     

    Μήπως να πάρεις και τα παιδάκια σου να κοιμηθείτε μαζί;

    Εγώ πάντως όταν λείπει ο σύζυγος και με πιάνουν οι φοβίες μου, φροντίζω και κοιμάμαι με τις κόρες μου: το διασκεδάζουμε πολυ, δοντάκια, πυτζαμάκια, παιχνιδάκια, παραμυθάκια αγκαλίτσες και ύπνο.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    κοριτσακι μου ποσο σε καταλαβαινω, αυτη την περιοδο βρισκομαι σε διλημμα να μεινω μονη με τα παιδια ωστε να εργαστω μετα απο χρονια και η μεγαλη να παει παιδικο σε μια αλλα πολη ή να παραμεινω σε μια στασιμοτητα κλεισμενοι τις περισσοτερες ωρες και και ανευ εργασιας εγω και η μικρη για να ειμαστε ολη η οικογενεια μαζι. φαντασου οτι με την αποφαση μου σπαω την οικογενεια σε 3.5 ωρες διαδρομη, οποτε θα τον βλεπουμε το μπαμπα εγω και τα παιδια μονο Σαβ.κυρ.κο

    δεν ειναι κακο να ομολογεις οτι φοβασαι κατι. αλλωστε η ζωη εχει γινει πολυ αγρια τα τελευταια χρονια. απλα ισως και εκεινος δεν ειχε αλλη επιλογη, μπορει και να μην το θελει αλλα δεν ξερει τι να κανει.

    ξερεις κατι εισαι κουρασμενη και απλα μια αλλαγη που δεν την περιμενες, εξω απο τα καθιερωμενα σε εκανε να σπασεις. θελεις προσπαθεια και επιμονη. εισαι μια χαρα απλα πρεπει να βρεις τροπους να διωξεις τους φοβους σου και να το συζητησεις με τον αντρα σου να σε βοηθησει να γινεις πιο δυνατη. καποιες αλλαγες, ακομη και οι πιο απλες ενα κλειστο κυκλωμα παρακολουθησης ή μια καλυτερη πορτα, καλυτερα λουκετα ισως σε βοηθουσαν, δεν ξερω σκεψου τι ακριβως σε φοβιζει.

    οταν βλεπω να υπαρχουν μητερες μονες ειτε απο επιλογη ειτε απο τυχαιο γεγονος παιρνω δυναμη και θυμωνω με τον εαυτο μου που λυγιζω, να σκεφτεσαι παντα αισιοδοξα και να μην περεξηγεις τον εαυτο σου οταν λυγιζει!

    οσο για τον ψυχολογο θα σε αφηνε να μιλησεις να αδειασεις το φορτιο σου και μετα θα σε ενθαρυνε θετικα σταδιακα ωστε να κανεις την αποψη του πεποιθηση. εχω διαβασει ψυχολογια αρκετα και λογω επαγγελματος αλλα και στις σπουδες μου ειχα πολλες συζητησεις μαζι με καθηγητες στο Πανεπιστημιο

    ειναι και εκεινοι ανθρωποι

    εχουν και εκεινοι φοβιες ναι ναι πιστεψε και ψυχωσεις και το ξερουν

    απλα ολοι ειμαστε σαν εσενα, ανθρωποι, αλλοι βεβαια δεν εχουν καθολου φοβιες αλλοι εχουν πολλες, απλα ο καθενας εχει τη διαφορετικοτητα του

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    καλημερα σε ολες σας!!!!η πρωτη νυχτα ηταν απλα μια..........αποτυχια!!!!τιποτα δεν καταφερα ΤΙΠΟΤΑ!!!οσο και να παλευα να ξεχαστω......δεν τα καταφερα!!!!απογοητευτηκα..............

     

    καλή μερα κι απο μενα. Νομίζω ότι είσαι αυστηρή με τον εαυτό σου. Δώστου λίγο χρόνο, ηρέμησε και έχε υπομονή. Το ίδιο πάθαινα κι εγω στην αρχή που χωρισα και εμενα ( και μενω ) μονη μου με την μικρη. ΕΙχα ολα τα φωτα ανοιχτα , την τηλεοραση, ολο ακουγα θορυβους και βεβαια ημουν σιγουρη οτι κατι θα συνεβαινε. Μετα το πηρα αλλιως. Πεισμωσα και ειπα, οχι ρε παιδι μου δεν εγινε και κατι. Οκ ειμαι μονη . θα τα καταφερω. Αντι για οοολα τα φωτα αναβα κερακια και καθομασταν μαζι με την μικρη και μιλουσαμε. Ηρεμουσα μαζι της και οταν πηγαινε για υπνο εκανα πραγματα για μενα , απο περιποιηση μεχρι που ξεθαψα κατι cd απο τα νιατα μου και ακουγα μουσικη. Μετα συνηθησα και τωρα ειναι ολα μια χαρα. Βεβαια την εννοια την εχεις ,αλλα αλλο η εννοια αλλο ο πανικος.

    Σου ευχομαι οτι καλυτερο και υπομονη :)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    καλημερα σε ολες σας!!!!η πρωτη νυχτα ηταν απλα μια..........αποτυχια!!!!τιποτα δεν καταφερα ΤΙΠΟΤΑ!!!οσο και να παλευα να ξεχαστω......δεν τα καταφερα!!!!απογοητευτηκα..............

     

    Ελα μην απογοητευεσαι...φυσικα και δε θα το ξεπερνουσες σε μια νυχτα.Δωσε χρονο και μην ασχολεισαι με το ποτε θα περασει.Εσυ να ασχολησαι μονο με το να μην πανικοβαλεσαι οταν σε πιανει και να μενεις οσο γινεται πιο ηρεμη.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    εκανα 2 χρονια να κοιμηθω οταν πλεον μειναμε με τον αντρα μου μαζι στο σπιτι μας το οποιο ηταν εκτος πολης και χωρις αλλα σπιτια γυρω- γυρω. μετα με τα παιδια τα πραγματα χειροτερεψαν. ο συζυγος ειναι στρατιωτικος και λειπει 2-3 φορες την εβδομαδα για ολοκληρο 24ωρο. παντως γενικα ακομη και τωρα εχω μια φοβια να μεινω μονη μαζι τους, παθαινω ενα πανικο οτι κατι θα γινει ή δεν θα τα καταφερω. παντως αν σε παρηγορει ειμαι καλυτερα τωρα οποτε κουραγιο θα περασει.....α! δεν βοηθαει ο πανικος θα δυσκολευει την αναπνοη σου, κανε κατι αλλο εκεινη τη στιγμη για να ξεχαστεις.


    έχω δύο δωράκια

    UDcLp3.png euQwp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γλυκα μου κοριτσακια......σας ευχαριστω πολυ για τισ απαντησεις σας!!!ειναι απιστευτο πως καποιοι ανθρωποι που δεν σε εχουν δει ποτε σε στηριζουν και σε βοηθουν τοσο πολυ!!!σας ευχαριστω πραγματικα ολες σας!!!Δεν περιμενα φυσικα να μου περασει μεσα σε ενα βραδυ αλλα περιμενα καποια στιγμη να ξεχαστω λιγο και να χαλαρωσω.τιποτα ομως........αυτο που με ενοχλει πιο πολυ ειναι αυτο το αισθημα του οτι πνιγομαι και του οτι δεν μπορω να αναπνευσω.....!!!!Δεν μπορω να ειμαι καλη μανα οταν εγω δεν ειμαι καλα.....για αυτο και ζητησα την βοηθεια σας.....Τα λατρευω τα παιδια μου και θελω το καλυτερο για αυτα.........και πανω απο ολα δεν θελω να με βλεπουν ετσι........

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    το αστειο δεν ειναι οτι φοβαμαι οτι θα μπει καποιος στο σπιτι.....η οτι θα παθω κατι εγω.....νομιζω οτι ειναι πιο πολυ το οτι δεν αντεχω να ειμαι μονη μου.....γιατι......??????ελα ντε????????

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    το αστειο δεν ειναι οτι φοβαμαι οτι θα μπει καποιος στο σπιτι.....η οτι θα παθω κατι εγω.....νομιζω οτι ειναι πιο πολυ το οτι δεν αντεχω να ειμαι μονη μου.....γιατι......??????ελα ντε????????

    Βρες μου εναν ανθρωπο που θελει να ειναι μονος του ΚΑΘΕ ΜΑ ΚΑΘΕ βραδυ.. Δεν ειναι παραλογο να μη θελεις να εισαι μονη σου... Ξερεις κατι? Το βλεπω κι απο τον εαυτο μου, οταν ολη μερα ειμαι κλεισμενη σε ενα σπιτι με ενα μωρο, την ωρα που ερχεται ο αντρας μου σπιτι, με πιανει τετοια λογοδιαρροια.... Ετσι κι ημουν στη θεση του φιλεναδα, θα με πυροβολουσα α-νε-τα! Δεν τον αφηνω να παρει μπαλια λεμε....

    Μηπως εχεις μπερδεψει λιγακι τα συναισθηματα σου? Γιατι αλλο φοβαμαι να μεινω μονη μου/με δυο μωρα/μηπως παθω κατι/μη συμβει κατι κακο κλπ., κι αλλο να μην αντεχεις τη μοναξια.... Και τα δυο ειναι φυσιολογικα συναισθηματα απλα για να πολεμησεις το προβλημα στη ριζα του, βρες ακριβως τι ειναι αυτο που σε ενοχλει...

    Εμενα παντως με επιανε μουρλα καθε φορα που εφευγε ο αντρας μου για δουλεια... Ειτε ηταν πρωι, ειτε μεσημερι, ειτε απογευμα, ειτε νυχτα... Δεν αντεχω τη μοναξια με τιποτα... Τωρα πια ή που θα κατεβω στη γειτονισσα με τη μικρη παραμασχαλα για καφε, ή που θα φερω εγω κανεναν σπιτι για μπιρι - μπιρι ή αν δεν υπαρχει κανενας ευκαιρος, τη μικρη και εξω... Στις κουνιες, για ψωμι, οπουδηποτε.. Η κλεισουρα σε τρελαινει, δεν παλευεται!


    Μετρα ποσα χερια ειναι εκει για να σκουπισουν το δακρυ σου και μετα κρινε το ποσο πλουσιος εισαι!

    nDtZp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Ετσι κι ημουν στη θεση του φιλεναδα, θα με πυροβολουσα α-νε-τα! Δεν τον αφηνω να παρει μπαλια λεμε....

     

     

     

    χαχαχαχαχα!!!!!!!! να σαι καλα με εκανες και γελασα!!!!!!!!Νομιζω τελικα οτι ναι αυτο που με ενοχλει ειναι ποιο πολυ η μοναξια.Το κακο ειναι οτι λειπει και βραδυ και που να παω βολτα με δυο παιδια βραδιατικα.τελος παντων εχθες περασα λιγο καλυτερα.Βεβαια παλι με επιασε ο πανικος σκεφτηκα τοτε ολες τισ συμβουλες σας και ετσι κρατησε λιγο.επεξα λιγο με τα παιδια μου και οταν τα εβαλα για υπνο εβαλα στο dvd μια ταινια το "μια ελληνιδα στο χαρεμι" και στο καπακι το "δεσποινις διευθυντης". Κωμωδιες και τα δυο για ευνοητους λογους, και οταν πια τελειωσε και η δευτερη ταινια πηγα για υπνο.Αφησα και την tv να "παιζει" χαμηλα ισα ισα να ακουω φωνες μεχρι να κοιμηθω....και αυτο ηταν......ξημερωσε!!!!Σημερα νιωθω καλυτερα και δεν σκεφτομαι με τοσο τρομο την στιγμη που θα φυγει ο ανδρας μου για δουλεια!!!!!

     

    Γλυκα μου κοριτσια σας ευχαριστω πραγματικα απο τα βαθη της καρδιας μου που με βοηθησατε τοσο πολυ με τις συμβουλες σας και με τισ απαντησεισ σας και πανω απο ολα που με κανατε να σκεφτω οτι δεν ειμαι τρελη!!!!!ο θεος να χαριζει σε εσας και τις οικογενειες σας οτι καλυτερο...!!!!

     

    θα σας ξαναγραψω νεα μου......

     

    σας φιλω...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    φαιη ξεχασα να σου πω πανεμορφη η κορουλα σου να την χαιρεσε!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Σε ευχαριστω πολυ, τωρα ειναι κατα 1 χρονο μεγαλυτερη απο οσο τη δειχνει η φωτογραφια! Να χαιρεσαι και εσυ τα παιδακια σου και ευχομαι απο εδω και στο εξης να αρχισεις να χαλαρωνεις ολο και περισσοτερο!

    Πολυ χαρηκα που κυλησε καλα το χθεσινο βραδυ!

    Θα περιμενουμε νεα σου! ;)


    Μετρα ποσα χερια ειναι εκει για να σκουπισουν το δακρυ σου και μετα κρινε το ποσο πλουσιος εισαι!

    nDtZp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    το αστειο δεν ειναι οτι φοβαμαι οτι θα μπει καποιος στο σπιτι.....η οτι θα παθω κατι εγω.....νομιζω οτι ειναι πιο πολυ το οτι δεν αντεχω να ειμαι μονη μου.....γιατι......??????ελα ντε????????

     

    1ον δεν ειναι κακο να παρεις ενα φαρμακακι εγω ημουν πεπεισμενη οτι ειχα σοβαρο ασθμα δεν μπορουσα να αναπνευσω, μουδιαζα στραβωνε, το προσωπο μου... πηγα σε πνευμονολογο κ μου λεει ειναι κρισεις πανικου ,αγχος,παρε αταραξ.νευρα εγω ,με εβγαλε τρελλη ακου να παρω ηρεμιστικα!!!

    παω κ σε αλλον , μου κανει σπιρομετρηση ,εσυ εχεις αναπνοη αθλητη μου λεει(ημουν καποτε...) ναι αλλα εγω πνιγομαι δεν μπορω να αναπνευσω..

    μου εδωσε ενα βροχγοδιασταλτικο εισπνοες.το εχω χρησιμοποιησει ελαχιστες φορες απλα μου προσφερει σιγουρια.

    2ον κλειδαμπαρωνομαι κ βαζω τον συναγερμο επισης νιωθω ασφαλεια..

    3ον οπως ειπε κ η αλλη φιλη ,κρασακι ,ξηροκρπια ,ταινιουλα ή βιβλιο κ κανω κατασταση για παρτη μου!!!!:P θα συνηθησεις μωρε...;)

    ασε που τωρα εχει αρχισει να μου την σπαει οταν εναι σπιτι βραδυ.....:lol::lol:

    κ ολα αυτα απο ενα ατομο που 1ον δεν παιρνει ουτε ασπιρινη κ2ον η πρωτη λεξη που εμαθε ηταν μοη μου(=μονη μου). ολα αυτα μου βγηκαν Μ.Γ.(μετα γαμου!) καλες κρασοποσιες.. μην γινεις κ αλοολικη προς θεου:eek:!!

    παντα φιλικα.


    age.png

    το παιδι σου δεν ειναι η συνεχεια της ζωης σου,

    ειναι η αφετηρια της δικης του ζωης!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Και εγώ το παθαίνω (που λόγω δουλειάς έπρεπε να μείνω σε άλλη πολη), όταν ο συζυγος είναι σε βραδινή βάρδια. Πολλές φορές μάλιστα μένω ξύπνια όλο το βράδυ (σχεδον 10 χρόνια....)

    Τώρα τελευταία όμως πέφτω ξερή όταν κοιμίζω τη μικρή:P

    Κάνε κάτι που σου αρέσει και σε κάνει να ξεχνιέσαι:D άρχισα το κέντημα αλλά το πρωί δεν έβλεπα μπροστά μου από τη νύστα:D

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα