Recommended Posts

    Γεια σας μανουλες και μπαμπαδες :) Αν και δεν ειμαι σιγουρη οτι γραφω στην σωστη ενοτητα, θα ηθελα την γνωμη σας για κατι. Με τον μπαμπα της μικρης μου ( ετων 3 και κατι) εχουμε χωρισει εδω και εναμιση χρονο. Περασαμε απο πολλες φασεις αλλα ευτυχως εδω και αρκετο καιρο εχουμε βρει τις ισορροπιες μας και ειμαστε πολυ καλα. Για να μη σας κουραζω η ερωτηση μου ειναι η εξης : οταν την επιστρεφει σπιτι τις ημερες που την εχει εκεινος, καθεται μαζι μας μεχρι να την κανω μπανιο και να την βαλω για υπνο, οποτε και φευγει. Φοβαμαι μηπως με τις εικονες αυτες ( ολοι μαζι να καθομαστε, να τρωμε καποιες φορες ) η μικρη λαμβανει "λαθος" μηνυματα ως προς τη φυση της σχεσης μας. Να πω επισης πως επειδη ακριβως η κορη μου ηταν εναμιση ετων οταν χωρισαμε "ξερει" οτι ο μπαμπας μενει αλλου, εμεις οι δυο μενουμε μαζι κλπ. Μηπως θα ητανε καλυτερο οταν την επιστρεφει σπιτι να καθεται κανα πενταλεπτο ασ πουμε και μετα να φευγει?

    Η μικρη εχει αρχισει εδω και καποιες μερες και ρωταει γιατι ο μπαμπας φευγει, της απαντω οτι εκεινος μενει με την γιαγια και δεν ρωταει κατι αλλο.

    Συγνωμη αν σας κουρασα και ευχαριστω εκ των προτερων.

    Φιλια σας ολες,ολους και βεβαια στα ζουζουνια σας:)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Προσωπικα πιστευω οτι αυτο που κανετε ειναι ο,τι καλυτερο και δε βλεπω σε τι μπορει να την μπερδεψει.

    Το παιδι εχει αναγκη τους γονεις του οσο το δυνατον περισσοτερο χρονο και το να τους βλεπει οτι μπορει να κανουν πραγματα μαζι, μονο καλα μηνυματα της δινει.

    Ξερω ζευγαρι χωρισμενο που ο πατερας κοιμοταν μαζι με το παιδι στο σπιτι της μητερας οταν εκεινη χρειζοταν να λειψει.

    Δηλαδη αν αφηνε το παιδι με νταντα αντι για τον πατερα του, θα του εκανε καλο?

     

    Οσο πιο φυσικα και απλα εξηγουμε τα πραγματα σε ενα παιδι, τοσο πιο ευκολα του ειναι.

    Και ειναι ακομα πιο ευκολο με το δικο σου που δεν εχει ουτως η αλλως συνηθισει να μενετε ολοι μαζι.

    Προσωπικα μονο συγχαρητηρια εχω να σου πω για τις ισορροπιες που πετυχατε:)


    k9Tap3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Συμφωνώ απολύτως και μπράβο σας! Ούτε να το σκέφτεσαι ότι θα την μπερδέψεις! Μπορεί μεγαλώνοντας να αρχίσει να σου κάνει πιο πολλές ερωτήσεις, αλλά το γεγονός ότι απέναντι στο παιδί διατηρείτε ισορροπημένες σχέσεις μόνο καλό μπορεί να της κάνει. Είναι σημαντικό για το παιδί να καταλαβαίνει ότι, όταν πρόκειται για εκείνη, αφήνετε κατά μέρος τα προσωπικά σας και λειτουργείται από κοινού ως γονείς!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Με τόσα διαζύγια που βλέπουμε γύρω μας, όπου τα παιδιά χρησιμοποιούνται σαν όπλα για να σκοτώσει ο ένας τον άλλο, χωρίς να νοιάζονται για την ψυχολογία αυτών των μικρών ψυχών, τι να σου πω κορίτσι μου? Εκτός από συγχαρητήρια, τίποτα άλλο.


    Είναι αφελής όποιος πιστεύει ότι θα πάει στον παράδεισο μιας θρησκείας και δεν θα διακινδυνεύσει να καταλήξει στην κόλαση μιας άλλης.

     

     

     

    TbSdp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Μπραβο και παλι μπραβο. :D

    Μια χαρα τα πατε και να μην προβληματιζεσαι για τιποτα .

     

    Δες λιγο και αυτα και θα βρεις την απαντηση σε αυτο που ρωταει η μικρη http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=52685

    http://www.bno.gr/index.php?option=com_content&view=article&catid=41:newsflash&id=3763:-a-


    Σιγουρα ο γυαλος ειναι στραβος.. δεν εξηγειτε αλλοιως!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Γεια σας μανουλες και μπαμπαδες :) Αν και δεν ειμαι σιγουρη οτι γραφω στην σωστη ενοτητα, θα ηθελα την γνωμη σας για κατι. Με τον μπαμπα της μικρης μου ( ετων 3 και κατι) εχουμε χωρισει εδω και εναμιση χρονο. Περασαμε απο πολλες φασεις αλλα ευτυχως εδω και αρκετο καιρο εχουμε βρει τις ισορροπιες μας και ειμαστε πολυ καλα. Για να μη σας κουραζω η ερωτηση μου ειναι η εξης : οταν την επιστρεφει σπιτι τις ημερες που την εχει εκεινος, καθεται μαζι μας μεχρι να την κανω μπανιο και να την βαλω για υπνο, οποτε και φευγει. Φοβαμαι μηπως με τις εικονες αυτες ( ολοι μαζι να καθομαστε, να τρωμε καποιες φορες ) η μικρη λαμβανει "λαθος" μηνυματα ως προς τη φυση της σχεσης μας. Να πω επισης πως επειδη ακριβως η κορη μου ηταν εναμιση ετων οταν χωρισαμε "ξερει" οτι ο μπαμπας μενει αλλου, εμεις οι δυο μενουμε μαζι κλπ. Μηπως θα ητανε καλυτερο οταν την επιστρεφει σπιτι να καθεται κανα πενταλεπτο ασ πουμε και μετα να φευγει?

    Η μικρη εχει αρχισει εδω και καποιες μερες και ρωταει γιατι ο μπαμπας φευγει, της απαντω οτι εκεινος μενει με την γιαγια και δεν ρωταει κατι αλλο.

    Συγνωμη αν σας κουρασα και ευχαριστω εκ των προτερων.

    Φιλια σας ολες,ολους και βεβαια στα ζουζουνια σας:)

     

     

    νομιζω πως ο μπαμπάς καλύτερα είναι να την παιρνει και την αφήνει στην πόρτα

    το παιδί μπερδέυεται.

    εφ' οσον ξερει οτι ο μπαμπας της δε μενει σπιτι, να τη αφηνει (καληνύχτα, φιλάκι) και να φευγει.

    οσο πιο ξεκάθαρα και απλά τα πράγματα, θα εινια πιο ευκολο για το παιδί. απλά και καθαρά!


     

    age.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Νομίζω ότι θα συμφωνήσω με την ismeni. Δεν ξέρω αν συσχετίζεται αλλά κάποια φορά είχα ακούσει παιδοψυχολόγο που μιλούσε σε εκπομπή και ανέφερε ότι ακόμα και οι διακοπές του Πάσχα και των Χριστουγέννων δεν θα πρέπει να γίνονται και με τους δύο γονείς γιατί το παιδί μπερδεύεται, τρέφει την ελπίδα ότι ίσως και να ξανα είναι μαζί και κάθε φορά που συνέβη αυτό, το παιδί χρειάζεται 8 χρόνια για να το ξεπεράσει!

    Μου είχε κάνει τρομερή εντύπωση και συγκράτησα μόνο αυτό.


    O5X4p2.png lsMrp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    bousbouko,

     

    Νομίζω πως ο τρόπος με τον οποίο χειρίζεστε από κοινού την κατάσταση είναι ο καλύτερος. Η μικρή φαντάζομαι πως έχει καταλάβει ότι πλέον η μαμά με τον μπαμπά μένουν σε διαφορετικά σπίτια και, προσωπικά, δεν βρίσκω κάτι μεμπτό στην φάση που περιγράφεις. Ίσως μάλιστα έτσι να επέρχεται και πιο ομαλά ο "αποχωρισμός" από τον μπαμπά.

    Εχετε δοκιμάσει ποτέ την άλλη εκδοχή που αναφέρεις (φιλάκι+καληνύχτα) για να δεις αντιδράσεις του παιδιού? Γιατί εάν όντως κάθε φορά που επιστρέφουν σπίτι ακολουθείτε την ρουτίνα σας και πάει για ύπνο χωρίς κλάματα και φωνές, θα ήταν κρίμα να της το "χαλάσεις" όλο αυτό...

    Εάν έπαιρνες ένα τηλέφωνο στην συμβουλευτική γραμμή ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ (801-801-1177) όπου απαντούν και (παιδο)ψυχολόγοι κάποιος περισσότερο καταρτισμένος θα σου έλυνε την (εύλογη κατά τα άλλα) απορία σου.

    Ένα μεγάλο μπράβο πάντως αξίζει και στους δυο σας για την αντιμετώπιση !


    x3lfp2?r=1334129047

     

    ziswp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δηλαδη η μονη "ελπιδα" που πρεπει να εχει το παιδι ειναι οτι οι γονεις του δεν ειναι σε θεση να συνυπαρξουν ουτε για 10 λεπτα της ωρας????:confused:

     

    Η ελπιδα του παιδιου οτι οι γονεις μπορει να ξαναειναι μαζι υπαρχει ακομα και σε παιδια που οι γονεις τους σκοτωνονται.

    Ειναι απλως φυσιολογικο.

     

    Δεν ξερω ποιος "παιδοψυχολογος" τα ειπε αυτα, δεν ξερω καν πως ακριβως τα ειπε, για να μπορω να σχολιασω.

     

    Ξερω απλα οτι τα παιδια θελουν τους γονεις τους οσο το δυνατον περισσοτερο.Οι αποριες που δημιουργουνται στα παιδια οταν βλεπουν οτι ο πατερας δεν παταει ουτε το ποδι του μεσα στο σπιτι της μητερας (που ειναι και σπιτι του παιδιου ας μην ξεχναμε) ειναι πολυ χειροτερες απο την απορια γιατι δεν μενει ο μπαμπας μαζι μας, που ουτως η αλλως θα δημιουργηθει, οσο χρονο κι αν περασει η δεν περασει ο μπαμπας μεσα στο σπιτι του παιδιου.

     

    Καλες οι θεωριες, αλλα απο την προσωπικη μου εμπειρια με παιδια χωρισμενων γονιων, ξερω οτι στην ΠΡΑΞΗ ο χρονος μαζι με τους δυο γονεις ειναι απλως ευεργετικος και τα παιδια απλως παρακαλανε ψυχικα για κοινο χρονο.


    k9Tap3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    bousbouko,

     

    Νομίζω πως ο τρόπος με τον οποίο χειρίζεστε από κοινού την κατάσταση είναι ο καλύτερος. Η μικρή φαντάζομαι πως έχει καταλάβει ότι πλέον η μαμά με τον μπαμπά μένουν σε διαφορετικά σπίτια και, προσωπικά, δεν βρίσκω κάτι μεμπτό στην φάση που περιγράφεις. Ίσως μάλιστα έτσι να επέρχεται και πιο ομαλά ο "αποχωρισμός" από τον μπαμπά.

    Εχετε δοκιμάσει ποτέ την άλλη εκδοχή που αναφέρεις (φιλάκι+καληνύχτα) για να δεις αντιδράσεις του παιδιού? Γιατί εάν όντως κάθε φορά που επιστρέφουν σπίτι ακολουθείτε την ρουτίνα σας και πάει για ύπνο χωρίς κλάματα και φωνές, θα ήταν κρίμα να της το "χαλάσεις" όλο αυτό...

    Εάν έπαιρνες ένα τηλέφωνο στην συμβουλευτική γραμμή ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ (801-801-1177) όπου απαντούν και (παιδο)ψυχολόγοι κάποιος περισσότερο καταρτισμένος θα σου έλυνε την (εύλογη κατά τα άλλα) απορία σου.

    Ένα μεγάλο μπράβο πάντως αξίζει και στους δυο σας για την αντιμετώπιση !

     

    Νομιζω οτι το γονεικο ενστικτο ειναι και παλι το πιο πολυτιμο.

    Αν βλεπεις οτι το παιδι ειναι χαρουμενο ετσι, γιατι να του το χαλασεις?

    Εχω ακουσει απο πατερα σε διαδικασια διαζυγιου οτι του ειπε λεει ψυχολογος οτι αφου με τη μητερα δεν μπορουν να συνεννοηθουν και αφου αυτος λογω δουλειας πρεπει να λειπει συχνα, ας μην το "μπερδευουν" λεει το παιδι και ας βλεπει τον πατερα μια φορα το μηνα σταθερα.

     

    Φανταζομαι απο τη θεωρια αυτη, λειπει τελειως το παιδι, οι αναγκες του, οι επιθυμιες του.

     

    Ασε το παιδακι να χαρει τον μπαμπα του, το να βλεπει το παιδι τον μπαμπα απροσκοπτα, απρογραμματιστα , οσο και οποτε θελει και να περναει χρονο και με τους δυο γονεις ειναι το ιδανικο και μπραβο αν το πετυχαινετε.


    k9Tap3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    μπουσμπουκο

    βρες εναν ανθρωπο που εμπιστευεσαι απολυτα, τον δικηγόρο σου, παιδοψυχολόγο, τη δασκάλα του σχολείο και ΡΩΤΑ τους.

    μην ακους εμας... εμεις σου λεμε τι θα θελαμε, καλως ή κακως εχουμε αποθυμένα...


     

    age.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    μπουσμπουκο

    βρες εναν ανθρωπο που εμπιστευεσαι απολυτα, τον δικηγόρο σου, παιδοψυχολόγο, τη δασκάλα του σχολείο και ΡΩΤΑ τους.

    μην ακους εμας... εμεις σου λεμε τι θα θελαμε, καλως ή κακως εχουμε αποθυμένα...

     

    Προσωπικα δεν εχω ουτε απωθημενα, ουτε εχω παρει διαζυγιο, ουτε ειμαι παιδι χωρισμενων γονιων.

    Ως δικηγορος ομως με πειρα 17 ετων που εχουν δει τοοοσα τα ματια μου, βλεπω οτι ολοι οι ευσυνειδητοι συναδελφοι που δεν προσπαθουμε να σπρωξουμε γονεις σε αντιδικια με αιχμη του δορατος τα παιδια, για να κανουμε εμεις πεντε δικαστηρια παραπανω, η προσπαθεια μας ειναι να τους πεισουμε να βαλουν στην ακρη τις πικρες τους (που ειναι φυσιολογικες και ανθρωπινες) και να προσπαθησουν να "συνυπαρξουν" για το καλο του παιδιου τους. Οχι να μη χωρισουν, αυτο ειναι αλλη υποθεση.

     

    Αλλα ολοι εχουμε δει απο την πειρα μας οτι ειναι τελειως διαφορετικα τα παιδια των γονιων που μπορεσαν να εχουν πολιτισμενες σχεσεις μετα το διαζυγιο, που τα παιδια εβλεπαν ελευθερα και οποτε ηθελαν τον αλλον γονιο και που οι γονεις μπορουσαν να κανουν καποια πραγματα ολοι μαζι με τα παιδια τους.

     

    Ειλικρινα και χωρις να θελω να υποτιμησω την αξια του θεματος και της αποριας αυτης της μανουλας, οταν το διαβασα, ειπα "μα εχει πετυχει το ιδανικο, αυτο που κανουμε αμαν να πεισουμε αλλους και θα το χαλασει?"


    k9Tap3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εδω παντρεμενοι ειμαστε, μαζι ειμαστε και παλι παθαινω πλακα με το ποσο χαιρονται τα παιδια μου οταν τα παιρνουμε απο το σχολικο μαζι με τον αντρα μου και οχι πχ εγω μονη μου.

     

    Ολο το δραμα ενος διαζυγιου για τα παιδια ειναι οτι δεν εχουν και τους δυο γονεις μαζι.

    Μια απο τις σοβαροτερες δυσκολιες για μια χωρισμενη γυναικα με παιδι ειναι οτι δεν μοιραζεται πια καμμια "ευθυνη" καμμια "υποχρεωση", ειναι σε ολα μονη.

     

    Τι να πω, προσωπικα χαρηκα πολυ που ακουσα οτι ενα παιδακι χωρισμενων γονιων ειναι τοσο τυχερο που το κανουν μπανακι και το βαζουν μαζι για υπνο, την ωρα που χρειαζεται τοση τρυφεροτητα οπως ειναι η ωρα του υπνου:)


    k9Tap3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Προσωπικα δεν εχω ουτε απωθημενα, ουτε εχω παρει διαζυγιο, ουτε ειμαι παιδι χωρισμενων γονιων.

    Ως δικηγορος ομως με πειρα 17 ετων που εχουν δει τοοοσα τα ματια μου, βλεπω οτι ολοι οι ευσυνειδητοι συναδελφοι που δεν προσπαθουμε να σπρωξουμε γονεις σε αντιδικια με αιχμη του δορατος τα παιδια, για να κανουμε εμεις πεντε δικαστηρια παραπανω, η προσπαθεια μας ειναι να τους πεισουμε να βαλουν στην ακρη τις πικρες τους (που ειναι φυσιολογικες και ανθρωπινες) και να προσπαθησουν να "συνυπαρξουν" για το καλο του παιδιου τους. Οχι να μη χωρισουν, αυτο ειναι αλλη υποθεση.

     

    Αλλα ολοι εχουμε δει απο την πειρα μας οτι ειναι τελειως διαφορετικα τα παιδια των γονιων που μπορεσαν να εχουν πολιτισμενες σχεσεις μετα το διαζυγιο, που τα παιδια εβλεπαν ελευθερα και οποτε ηθελαν τον αλλον γονιο και που οι γονεις μπορουσαν να κανουν καποια πραγματα ολοι μαζι με τα παιδια τους.

     

    Ειλικρινα και χωρις να θελω να υποτιμησω την αξια του θεματος και της αποριας αυτης της μανουλας, οταν το διαβασα, ειπα "μα εχει πετυχει το ιδανικο, αυτο που κανουμε αμαν να πεισουμε αλλους και θα το χαλασει?"

     

     

    δεν μιλησα για μη πολιτισμενη συμπεριφορά

    βεβαιως και να ειανι ευγενικοί οι γονείς, βεβαιως και να χαμογελάνε και να αγκαλιάζουν το παιδί, βεβαιως να συμφωνουν στα λεφτα και στα σ/κ ή τις αλλες μέρες, βεβαιως να μιλάνε στο τηλέφωνο αλλά... μεχρι την πόρτα

    μεσα από την πόσρτα είναι ο χωρος της μαμας και του παιδιού

    οχι πλεον του μπαμπά

     

    στην ελλαδα ζουμε, δε θα γινουμε ποτε αμερική (ή μηπως στα διαζυγια θελουμε να ειμαστε αμερική και σε ολα τ' αλλα όχι;)

    όρια!


     

    age.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Τα διαζυγια στην αμερικη ειναι απειρως πιο επωδυνα και σκληρα για ολους.

     

    Αληθεια, ορια σε τι?

    Στη σχεση του μπαμπα με το παιδι? Το παιδι δε θελει κανενα οριο σε αυτη τη σχεση. Η μαμα θελει ορια στη δικη της σχεση με τον μπαμπα και ειναι δικαιωμα της καθεμιας να βαλει τα δικα της. Το να εχει μια πολυτιμη ωρα το παιδι και με τους δυο γονεις, ειναι το δικο του δικαιωμα.

     

    Το σπιτι δεν ειναι μονο της μαμας, ειναι και του παιδιου, ας μην το ξεχναμε.


    k9Tap3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Τα διαζυγια στην αμερικη ειναι απειρως πιο επωδυνα και σκληρα για ολους.

     

    Αληθεια, ορια σε τι?

    Στη σχεση του μπαμπα με το παιδι? Το παιδι δε θελει κανενα οριο σε αυτη τη σχεση. Η μαμα θελει ορια στη δικη της σχεση με τον μπαμπα και ειναι δικαιωμα της καθεμιας να βαλει τα δικα της. Το να εχει μια πολυτιμη ωρα το παιδι και με τους δυο γονεις, ειναι το δικο του δικαιωμα.

     

    Το σπιτι δεν ειναι μονο της μαμας, ειναι και του παιδιου, ας μην το ξεχναμε.

     

    η σχεση του μπαμπα με το παιδί μπορει να ειναι αριστη, εξω από το σπιτι της μαμας και του παιδιού (ετσι το εγραψα) ή στο σπίτι του μπαμπά.

     

    η σχεση παιδιού-γονείς ειναι πολύτιμη, ναι. οταν ομως οι γονείς αποφασιζουν να ειναι χωριστά, κλωνίζεται και η σχεση του παιδιού με τους δυο συγχρονως.

    παιδί+ενας γονιός

    παιδί+αλλος γονιος

    αυτη είανι η σχεση πια

    οσο και να μη το θελουμε και να παταμε σε ροζ συννεφακια (δεν αναφερομαι σε σενα)

    από τη στιγμή που η μαμα και ο μπαμπας αποφασίζουν να χωρισουντελος η οικογενια των 3 ατόμων. χωριζω, δεν ειναι μαζι. απλά και καθαρα πράγματα

    ναι συζητω οτι αφορα το παιδί μας, αλλα να το βαζουμε μαζι για υπνο;

     

    ποια οικογενεια, που δεν εχουν χωρισει οι γονείς, το κανει αυτό. και αν το κάνει, πόσες είναι;


     

    age.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    κοριτσια, κατ'αρχην να σας ευχαριστησω ολες παρα πολυ για τις απαντησεις σας. Να πω επισης οτι για να φτασουμε με τον μπαμπα της μικρης μου να εχουμε της σημερινη μας σχεση περασαμε ( οπως ειναι φυσικο ) απο πααααρα πολλες δυσκολες και πολλες φορες πολυ ασκημες φασεισ και καταστασεις. οτι γραψατε ειναι ακριβως αυτα που νιωθω και συγχρονως με προβληματιζουν. Απο τη μια χαιρομαι που το παιδι μου παιρνει οση αγαπη και φροντιδα μπορουμε να του δωσουμε και οι δυο μεσα σε ενα ηρεμο και ομορφο περιβαλλον, και απο την αλλη ειναι αυτο που λεει και η ismeni. Δεν ειμαστε πια τριμελης οικογενεια, ο μπαμπας δεν ειναι μαζι στο σπιτι μαζι μας και φοβαμαι μηπως οι εικονες αυτες της δημιουργησουν προδοκιες που δεν προκειται να εκπληρωθουν.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δεν ειμαστε πια τριμελης οικογενεια, ο μπαμπας δεν ειναι μαζι στο σπιτι μαζι μας και φοβαμαι μηπως οι εικονες αυτες της δημιουργησουν προδοκιες που δεν προκειται να εκπληρωθουν.

     

    ακριβως

    οσο λυπηρο και να ειναι


     

    age.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Τις προσδοκίες θα της έχει έτσι κι αλλιώς! Δες το αλλιώς... θα μπορούσε αντί για τον μπαμπά να είναι ένας πολύ καλός φίλος/φίλη με τον οποίο θα μοιραζόσασταν στιγμές...

     

    Διαφωνώ ότι παύει η "οικογένεια" με το διαζύγιο επειδή χωρίζουν τα σπίτια. Δηλαδή η γιαγιά και ο παππούς δεν είναι οικογένεια επειδή μένουν αλλού;


    δεν υπαρχει λαθος και σωστο υπαρχει ΜΟΝΟ διαφορετικο!

    (Λορέτα Ποντικίνα)

    Ξέρω τα πάντα αλλά δεν μπορώ να σας τα αποκαλύψω!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Και από εμένα συγχαρητήρια για τη στάση που τηρείτε! Μακάρι όλα τα παιδιά χωρισμένων οικογενειών να απολάμβαναν τόσο όμορφες στιγμές και με τους δύο γονείς τους μαζί. Πιστεύω πως μόνο καλό μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο στη ψυχολογία του παιδιού. Και όπως είπαν κι άλλες κοπέλες, τις προσδοκίες μπορεί να τις έχει όπως κι αν είναι η μεταξύ σας σχέση.


    The love of my life....

    as1cEU_Nw361210MTA1NTdkfDAwMDczOHxUbyBkaWFtYW50YWtpIG1hcyBlaW5haQ.gif

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    κοριτσια, κατ'αρχην να σας ευχαριστησω ολες παρα πολυ για τις απαντησεις σας. Να πω επισης οτι για να φτασουμε με τον μπαμπα της μικρης μου να εχουμε της σημερινη μας σχεση περασαμε ( οπως ειναι φυσικο ) απο πααααρα πολλες δυσκολες και πολλες φορες πολυ ασκημες φασεισ και καταστασεις. οτι γραψατε ειναι ακριβως αυτα που νιωθω και συγχρονως με προβληματιζουν. Απο τη μια χαιρομαι που το παιδι μου παιρνει οση αγαπη και φροντιδα μπορουμε να του δωσουμε και οι δυο μεσα σε ενα ηρεμο και ομορφο περιβαλλον, και απο την αλλη ειναι αυτο που λεει και η ismeni. Δεν ειμαστε πια τριμελης οικογενεια, ο μπαμπας δεν ειναι μαζι στο σπιτι μαζι μας και φοβαμαι μηπως οι εικονες αυτες της δημιουργησουν προδοκιες που δεν προκειται να εκπληρωθουν.

     

    Σε βεβαιω οτι και σκοτωμενοι να ησασταν μπροστα στο παιδι, παλι τις ιδιες προσδοκιες θα ειχε. Γιατι ειναι αυτο που θα ευχοταν περισσοτερο απο ολα.

    Επειδη λοιπον δεν μπορει να εχει συνεχως και απολυτως μαζι και τους δυο, θα τους στερησεις εστω και το λιγο?

     

    Διαφωνώ ότι παύει η "οικογένεια" με το διαζύγιο επειδή χωρίζουν τα σπίτια. Δηλαδή η γιαγιά και ο παππούς δεν είναι οικογένεια επειδή μένουν αλλού;

     

    Η οικογενεια του ειναι οικογενεια οπου κι αν μενουν τα μελη της.

    Δεν αρκει στο παιδι να εχει καποιες στιγμες μονο με τον πατερα, εχει αναγκη και απο τις στιγμες που ειστε και οι 3 μαζι.


    k9Tap3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα