Recommended Posts

    Ένα βιβλίο που το έχω διαβάσει πολλές φορές - (ναι βοηθάει και εμάς τους μεγάλους... )

    είναι το εξής

    "Helping Children Cope with the Loss of a Loved One" ( A Guide for Grownups)

    της http://www.freespirit.com (free spirit publishing) ISBN 1 -57542 000 - 7

     

    Αυτό το βιβλίο είναι μετρίου μεγέθους, δεν είναι ένα βιβλίο που θα χρειαστείς 100 ώρες να το διαβάσεις - είναι γραμμένο σε απλή γλώσσα, και μέχρι τώρα έχει βοηθήσει πάρα πολλούς αρκετά, που αντιμετώπισαν την ίδια κατάσταση με σένα. .. -είναι όμως δυστυχώς στα αγγλικά.

     

    Στo εξώφυλλο γράφει τα εξής:

    What can we say to a child who has just lost a parent, a sibling, or other loved one ? How can we be sure to say and do the right things without adding to the childs confusion and grief? And what if we are grieving, too?

    In clear, concise language, Dr. William Kroen offers comfort, compassions, and sound advice to any adult who is helping a child cope with the death of a loved one.

    Weaving in anecdotew about real childrean and their familiew, he explains how children through age18 percieve and react to death. Dr. Koren ofers suggestions on how we can respond to children at diferent ages and stages and describes specific strategiew we can use to guide and support them thropugh the grieving process - from the first devastating days through commemorating the loved one and eventually moving on with life.

    "To be able to grieve appropriately and cope with loss before, during, and afer a death enables a child to grow up free of guilt, depression , anger, and fear.

    When we can help our children heal the pain of the deepest emotional wound - the death of a loved one - we are giving them important skills and understandings that will serve them the rest of their lives" - Dr. William Kroen.

     

    William C. kroen received his M.Ed. in counselling Psychology from Boston State College and his Ph.D from Boston College. A lilcenced psychotherapist, he has been a teacher, adjustment counselor, and mediation specialist for the Cambridge, Massachusetts, public schools, where he provides counseling and therapy for children in crisis and those with emotional or behavioral problems.


    ...έγινα επιτέλους και εγώ μια parentholic ..

    (If You Wanna Make The World A Better Place)

    Take A Look At Yourself And Then Make A Change

    R.I.P. Michael Jackson.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    Guest

    Είμαι η Βάγια από Λάρισα και χαιρετώ την παρέα!

     

    Στο φόρουμ σας με έφερε η αναζήτηση κάποιου βιβλίου ή σελίδας σχετικά με το θάνατο γονέα στην παιδική ηλικία. Θα ψαξω για το βιβλίο που προτείνετε. Υπάρχει μήπως κάτι στην ελληνική αγορά, είτε σε ελληνική είτε σε αγγλική γλώσσα??

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλωσήρθες!

     

    Θα το κοιτάξω και θα σου πω..!!


    ...έγινα επιτέλους και εγώ μια parentholic ..

    (If You Wanna Make The World A Better Place)

    Take A Look At Yourself And Then Make A Change

    R.I.P. Michael Jackson.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κάποια κείμενα που έχουν σχέση με την ψυχολογία και περιέχουν π.χ. ψυχιατρικούς όρους δεν γίνεται να μεταφραστούν στο πόδι.

    Προτίμησα να μεταφράσω ένα κομμάτι μόνο, για να μήν γράψω κάποια ανακρίβεια.

     

    Στα Ελληνικά έχω δεί κάποια βιβλία για αυτό το θέμα, ακόμα όμως κανένα δεν βοηθάει τόσο ξεκάθαρα και γρήγορα όσο αυτό. Θα ήταν φοβερό εάν κάποιος εκδοτικός οίκος το μετέφραζε.... είναι κρίμα που δεν υπάρχει στα Ελληνικά....

     

    Γνωρίζει κανείς για κάποιο στην Ελληνική γλώσσα που να το βρήκε χρήσιμο και ξεκάθαρο?


    ...έγινα επιτέλους και εγώ μια parentholic ..

    (If You Wanna Make The World A Better Place)

    Take A Look At Yourself And Then Make A Change

    R.I.P. Michael Jackson.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Μαθαίνοντας να λέμε αντίο στο γονιό που χάνεται Το ψυχικό τραύμα του παιδιού και η διαδικασία της επούλωσής του. ». Εκδόσεις θυμάρι

    .......

    Όταν πεθαίνει ένας γονιός, τα περισσότερα παιδιά δεν ξέρουν καθόλου πώς να φερθούν, τι να κάνουν.

    Ίσως έχουν απορίες για την κηδεία ή για την ταφή αλλά φοβούνται να κάνουν ερωτήσεις. Μπορεί να νιώθουν αποκομένα από τις οικογενειακές συζητήσεις, μπορεί να θέλουν περισσότερη αγάπη και προσοχή όταν νιώθουν λύπη και μοναξιά. Όλα αυτά τα συναισθήματα -και πολλά άλλα- είναι τελείως φυσιολογικά. Πολλά παιδιά όμως δυσκολεύονται να τα δεχτούν ή να τα εκφράσουν.

    Πονάνε πολύ όταν κλαίνε για το χαμό κάποιου που αγαπούν. Ίσως σκεφτούν ότι είναι καλύτερα να δείξουν γενναία και δυνατά. Ίσως να πιστεύουν ότι οι οδυνηρές εμπειρίες που δεν συζητιούνται, θα ξεχαστούν. Οι άνθρωποι, όμως, που προσπαθούν να ξεφύγουν από τα συναισθήματά τους, υποφέρουν για περισσότερο καιρό από εκείνους που τα εκφράζουν. Και συχνά, ποτέ δεν συνέρχονται τελείως από τον πόνο τους.

     

    Απο το οπισθόφυλλο του βιβλίου.

    προσωπικά το δάβασα στα 30αντα μου, όταν πέθανε η γιαγιά που με μεγάλωσε. Βρήκα διέξοδο.

     

    ..και ίσως τπτ της Κούμπλερ Ροςς, Kubler-Ross, Elisabeth , με την λογική ότι πρέπει πρώτα εσύ, ο ενήλικας να μπεις στην διαδικασία να αναγνωρίσεις όλα τα συναισθήματα και τις φάσεις που περνάς, για να βοηθήσεις το παιδί σου. Το φως της ζωής (μαζί με ένα γράμμα σ' ένα παιδί με καρκίνο) Τα πράγματα που θεωρούμε τραγωδίες δεν είναι στην πραγματικότητα παρά μόνο εάν επιλέξουμε εμείς να τα ζήσουμε τραγικά

    Το συγκεκριμμενο δε το έχω διαβάσει. Αλλά υπάρχει τριλογία (πολύ καλή) «Γι αυτόν που πεθαίνει», «Αυτός που πεθαίνει» και κάτι άλλα. Προσοχή, η γιαγιάκα στα γεράματά της άρχισε να πειραματίζεται με το υπερφυσικό και τα βιβλία της ξέρφυγαν απο το πεδίο της επιστημονικής ψυχολογικής υποστήριξης, οπότε αν δεν είστε φαν του είδους, τα τελευταία βιβλία της μην τα αγγίξετε....

     

    Οσο για το βιβλίο που λες ότι πιστεύεις πως θα ήταν καλό να μεταφραστεί στα ελληνικά, ίσως έχω μια - δύο καλές ιδέες για εκδοτικούς οίκους, επικοινώνησε μαζί μου, με mail να σου πω ιδέες...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    Μαθαίνοντας να λέμε αντίο στο γονιό που χάνεται Το ψυχικό τραύμα του παιδιού και η διαδικασία της επούλωσής του. ». Εκδόσεις θυμάρι

     

    κρατάμε αυτό τότε για αρχή!

    Ευχαριστούμε πολύ Oh mamy για το tip!


    ...έγινα επιτέλους και εγώ μια parentholic ..

    (If You Wanna Make The World A Better Place)

    Take A Look At Yourself And Then Make A Change

    R.I.P. Michael Jackson.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    SCHMITT ERIC-EMMANUEL

    ΑΓΑΠΗΤΕ ΘΕΕ

    «ΑΓΑΠΗΤΕ ΘΕΕ», εκδόσεις ΟΠΕΡΑ

     

    Πρώτο κεφάλαιο

    «Αγαπητέ θεέ,

    Με λένε Όσκαρ, είμαι δέκα χρονών, έχω βάλει φωτιά στη γάτα, στο σκύλο, στο σπίτι (αν δεν κάνω λάθος έχω ψήσει και τα χρυσόψαρα), κι αυτή είναι η πρώτη φορά που σου γράφω, γιατί μέχρι σήμερα, λόγω του σχολείου, δεν είχα χρόνο.

    Σου το λέω ευθύς εξαρχής: σιχαίνομαι να γράφω. Για να γράψω, πρέπει πραγματικά να είμαι αναγκασμένος να το κάνω· γιατί το γράψιμο είναι γιρλάντα και στολίδι και μεταξωτή κορδέλα. Τι άλλο είναι το γράψιμο από ένα ωραιοποιημένο ψέμα; Το γράψιμο είναι για τους μεγάλους. »

     

    Ένα παιδί πεθαίνει. Το ξέρει, το πολεμά, το αποδέχεται. Μαθαίνει να το αποδέχεται. Μαζί του μαθαίνουν και οι δίπλα του. Οι γονείς του που φοβούνται το θάνατο και του κλείνουν την πόρτα.

    Αρχίζει με πολύ χιούμορ. Συνεχίζει έτσι, μόνο που αναπόφευκτα κλαις (ακούγεται μελό, αλλά ,,,). Πολύ δυνατό. Το διαβάζεις με μια ανάσα. Καταδύεσαι στους φόβους σου.

    Νοιώθεις.

    Μαθαίνεις.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    O κύριος αύριο βράδυ / Χρήστος Μπουλιώτης / Λωτός

     

    Μιλώντας για τον θάνατο / Φρανσουάζ Ντολτό / Πατάκη

     

    Πως να μιλήσετε σε ένα παιδί για ....... / Ε.Ψ.Υ.Π.Ε

     

     

    Τα δώρα του Κυρ - Μενέλαου / Σουζαν Βαρλευ / Μέριμνα

     

    Αντίο Ποντικούλη /Ρομπι Χάρρις / Νικας

     

    Θα σ αγαπώ ότι και αν γίνει / Ντεμπι Γκλιορι / Πατάκη


    ...έγινα επιτέλους και εγώ μια parentholic ..

    (If You Wanna Make The World A Better Place)

    Take A Look At Yourself And Then Make A Change

    R.I.P. Michael Jackson.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Τι στην ευχή να κάνεις αν χάσεις κάποιον που αγαπάς;

     

    Eκδόσεις Κέδρος - Συγγραφέας Τρέβορ Ρομέιν

     

    Είναι ένα από τα πιο σημαντικά και τα πιο σκληρά πράγματα που μπορούν να συμβούν στη ζωή μας. Κάποιος που αγαπάμε πεθαίνει κι ολόκληρος ο κόσμος μας αλλάζει.

    Τι μπορούμε να κάνουμε;

     

    Ο συγγραφέας αυτού του βιβλίου ξέρει γιατί του έχει συμβεί.

     

    Ο συγγραφέας αυτού του βιβλίου ξέρει, επειδή του έχει συμβεί. Κι έτσι δίνει απαντήσεις με απλά, ειλικρινή λόγια σε θέματα που απασχολούν κάθε παιδί σε μια τέτοια περίπτωση.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ο Ματθαίος και ο παππούς, του Ρομπέρτο Πιουμίνι, εκδ. Πατάκης

     

    Ένας περίπατος του εγγονού Ματθαίου με τον παππού του. Καθώς προχωρά η μέρα ο παππούς γίνεται όλο και πιο μικρός μέχρι που χάνεται εντελώς η φυσική του παρουσία. Όχι όμως και η παρουσία του από την ψυχή του Ματθαίου...

     

     

    Αν τ' αγαπάς ξανάρχονται, της Βασιλικής Νευροκοπλή, εκδ. Λιβάνη

     

    Μιλάει για την απώλεια γενικά, όχι μόνο αγαπημένων προσώπων.

    Είναι δική μας ευθύνη να διατηρήσουμε τη σύνδεση με τα πράγματα που αγαπάμε. Η ΕΛΠΙΔΑ μπορεί να μας ξαναφέρει κοντά σε αυτά.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    Επίσης:

     

    "Όταν ο παππούς φεύγει" -Ribeiko Cathy-Μεταίχμιο

     

    "Η πτώση του φύλλο που το έλεγαν Φρέντυ"- Λεό Μπουσκάλια- Γλάρος

     

    "Παππού θα σε θυμάμαι για πάντα" - Bode Ann De, Broere Rien- Γλαύκη

     

    "Τι στην ευχή να κάνεις όταν χάσεις κάποιον που αγαπάς"-Τρέβορ Ρομέιν-Κέδρος

     

    Τα παρακάτω βιβλία απευθύνονται σε γονείς και εκπαιδευτικούς (γιατί και εμείς δεν γνωρίζουμε πως να χειριστούμε τον θάνατο...)

     

    "Μαθαίνοντας να λέμε αντίο στο γονιό που χάνεται"-Έντα Λε Σαν-Θυμάρι

     

    "Η γιαγιά πήγε στον ουρανό;"- Baum, Heike-Θυμάρι

     

    "Γονείς παιδιά και θάνατος" - Wolf Anna- Επιφανιου

     

    "Μιλώντας για το θάνατο"- Φρανσουαζ Ντολτο

     

    "Δημιουργία και διακοπή συναισθηματικών δεσμών"- Τζων Μπολμπυ- Καστανιώτη

     

    "Το παιδί και ο θάνατος"-Ραιμπό Ζινέτ- Κέδρος

     

    "Μεγαλώνοντας χωρίς πατέρα" - Dr Horst Petri- Θυμάρι

     

    "Αντιμετώπιση προβλημάτων παιδιού και εφήβου:Τα παιδιά μπροστά στο πένθος και την απώλεια" - Martin Herbert- Ελληνικά Γράμματα

     

    Συγνώμη αν σας κόυρασα αλλά θεωρώ ότι πρέπει να μιλάμε στα παιδιά για την απώλεια πριν συμβεί κάποιο δυσάρεστο γεγονός. Τις περισσότερες φορές δεν περνάει καν απο το μυαλό μας ότι χρειάζεται κάτι τέτοιο γιατί θεωρούμε δεδομένες κάποιες καταστάσεις/πρόσωπα.

     

    Άννα

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

    • Σύνδεση/Εγγραφή

      Για να μπορέσετε να απαντήσετε σε ερωτήματα ή να ρωτήσετε τα μέλη κάποιο νέο ερώτημα είναι απαραίτητο να εγγραφείτε! Είναι εύκολο & δωρεάν! 

    • Similar Content

      • Από celeni,
        Καλησπερα ειμαι νεο μελος....μεχρι προχτες ημουν στα σύνεφα.... είμαι 28 ετων και ημουν εγκυος, δυστυχως ομως μου ετυχε παλινδρομος κύηση.... ημουν στην 8 εβδομαδα και το εμβρυο είχε σταματήσει στην 6 ο γιατρος μου αμέσως με εβαλε για αποξεση και τωρα ειμαι χαλια ρακος ...ηταν η πρωτη ου εγκυμοσυνη και τωρα φοβαμαι παρα πολυ για τις επομενες θα μπορεσω αραγε να μεινω εγκυος και ποτε;γιατι αραγε να συνεβει αυτο δεν ξερω τα αιτια μπορειτε να με βοηθεσετα;εχω ενα εξωμητριοινομυωμα μηπως φταιει αυτο;
      • Από infernodim,
        Καλησπέρα σε ολους,
         
        είχα πει μετα την πρώτη μας αποβολή πως αν ευοδωθεί καποια εγκυμοσύνη θα επιστρέψω και θα γράψω κάποιες σκέψεις (μπαμπάς εδω!)
         
        Δυστυχώς πολλοί απο εμάς έχουμε βιώσει μια απώλεια.... για εμάς ήταν στην πρώτη μας εγκυμοσύνη , ενώ ειχαμε ακούσει καρδούλα.
        Η ανακάλυψη έγινε την 12 εβδομάδα κατα την αυχενική.... παγωμάρα...βουβαμάρα....άπειρο κλάμα και στεναχώρια.
        Ακολούθησε απόξεση. Ο λόγος της αποβολής ; κατα πάσα πιθανότητα γενετική ανωμαλία.
         
        Μετά αρχισαν οι σκέψεις...είναι ένα τυχαίο και μεμονωμένο γεγονός ή υπάρχει κάποιο άλλο πρόβλημα;
        Αν το ήθελε ο γιατρός μας ( ο οποίος ήταν κάθετος και μας είπε οτι θα χρειαστεί να το ψάξουμε περαιτέρω μόνο αν υπάρξει δεύτερη αποβολή) και η σύζυγος μου, ήμουν διατεθειμένος να ψάξουμε και το τελευταίο νουκλεόνιο μας.
         
        Ολη αυτή την περίοδο είχα ξεψαχνίσει papers , μελέτες αλλα και forums οπως αυτό εδώ.
        Είδα ιστορίες πολλών και πάντα κοίταγα αν εχουν κανει αλλα ποστς εκτός απο αυτα με την αποβολή τους και μόλις εβλεπα οτι ειχαν καταφέρει να κρατήσουν το παιδί τους αγκαλιά, ελεγα απο μέσα μου μπράβο τους και έπαιρνα θάρρος.
         
        Προσπαθήσαμε αμέσως μόλις είχαμε το οκ απο τον γιατρό μας και με την δεύτερη φορά ειχαμε θετικό τεστ....9 μήνες μετά κρατάμε τον μικρό μας αγκαλιά.
        Είχαμε μια εγκυμοσύνη με πολύ αγχος, πάρα πολύ αγχος, ειδικά μεχρι την αυχενική (υπήρξαν φορές που πήγαμε 2 φορες μεσα στην ίδια εβδομαδα να δουμε τον μικρό στον γιατρό μας για να ηρεμήσουμε)
         
        Θέλω να καταλήξω στο εξής, όσο βουνό και να φαίνεται αυτη η περίοδος (και ξέρω πολύ καλα τι σημαίνει αυτο, καθώς ηταν το πρωτο πραγμα που σκεφτομουν οταν άνοιγα τα μάτια μου και το τελευταίο οταν τα έκλεινα) θα ρθουν καλύτερες μέρες.
        Ακόμα και για δύσκολες περιπτώσεις η επιστήμη  κάνει θαύματα. 
        Να είστε δίπλα στον σύντροφό σας (είτε γυναίκα είτε άντρας) και να είστε ενωμένοι. Να το περάσετε μαζί και να στηρίζετε αμέριστα ο ένας τον άλλο. Εξάλλου εχουμε επιλέξει να περάσουμε την ζωή μας με κάποιον οχι για την τεκνοποίηση αλλα γιατί σε αυτόν βλέπουμε το άλλο μας μισο.
         
        Καμία γυναίκα δεν ευθύνεται γι αυτο που συμβαίνει καθώς πολλές κατηγορούν τον εαυτό τους. 
        Επισης θα ήθελα να πω ενα τεράστιο ευχαριστώ στον γιατρό μας!
        ήταν δίπλα μας συνέχεια, μας ηρεμούσε όταν έπρεπε και στάθηκε δίπλα μας , στην κυριολεξία, στον τοκετό για πολλές ώρες)
      • Από ραφαελ,
        Καλησπέρα.
         
        Εχω ενα μωρο 16 μηνών.Γεννήθηκε με καισαρικη λόγω ινομυωματος 9*9 εκατοστα.
        Ξαναμένω έγκυος μετά από 10 μήνες.Το θέλαμε σαν τρελοί.
        Το ινομύωμα ήταν πριν μείνω 5*6. Σε αυτή την εγκυμοσύνη πήγε 6*7.
        Έκανα αυχενική και ήταν καλά. Ο γιατρός δεν είχε υπέρηχο στο ιατρείο του.Κάθε μήνα πήγαινα άκουγε το μωρό με το doobler και μου έλεγε όλα καλά.Τον Μάιο πήγα μέσα σε μια βδομάδα 2 φορές του έλεγα δεν είμαι καλά και αυτός "όλα καλά"...
        2 μέρες πριν την β' επιπέδου είδα όνειρο ότι ήταν κορίτσι και είχε πρόβλημα...ο άντρας μου μου έλεγε μην αγχώνομαι να μην ανησυχώ.Πήγα με μια χαρά στο μαιυτήριο για να δω την κορουλα μου και είδαμε ότι είχε δισχιδή ράχη και λόγω αυτού, πρόβλημα στο κεφάλι.
        έκανα διακοπή κύησης 22εβδομάδων. πέρασαν 42 ημέρες.Όλο αυτό σκέφτομαι. Δεν ξέρω τι να πώ...συνέχεια κλαίω.
        Δεν μου φτάνει ο πόνος μου και πήγα σε άλλη γιατρό χτες (δεν πήγα στον γιατρό μου γιατί πιστεύω ότι έφταιγε, όχι για το αποτέλεσμα αλλά αν έκανα υπέρηχο στις 16 εβδομάδες θα φαινόταν)
        και τι μου είπε!!!
        Διάβασα στο ότι κανονικά πρέπει να πέρνεις φολικό οξύ στην εγκυμοσύνη.Εγώ δεν έπερνα. Την ρώτησα και μου είπε να κάνω ότι θέλω.
         
        Δεν μένεις έγκυος αν έχεις ινομύωμα να μην σκέφτομαι να κάνω άλλο και ότι ήμουν τυχερή που έφερα στον κόσμο ένα παιδί και άλλες δεν έχουν με μια ειρωνία.Λες και εγώ φταίω.Μακάρι όλες οι γυναίκες να μπορούσαν να έχουν παιδιά.Και ότι πρέπει να μπώ χειρουργέιο το Νοέμβρη αν δεν μικρύνει κάτω από 5 εκ. για να το βγάλω.
        Εγω δεν ξέρω τι να κάνω δεν φτάνει ο πόνος που έχω, τώρα έχω άγχος και για το χειρουργείο.
         
        Συγνώμη για το τεράστιο μήνυμα.
      • Από iliana17,
        Καλησπερα και καλή χρόνια σε όλες τις μανούλες βίωσα και εγω τον ενδομήτριο θάνατο στην 37 εβδομάδα  και γέννησα με καισαρική τομή . δεν θελω να επεκταθώ στο θέμα και για τις μανούλες που διαβάζουν και σοκάρονται αλλά και για μενα που σημασία δεν έχει πως και γιατί ( αφού τελικά δεν υπήρχε κάποιο πρόβλημα αλλά ήταν ένα ΤΥΧΑΙΟ γεγονός όπως μας είπαν 1 στις 200 ) πλέον αφού συνηδητοποιησα το το συνέβη θα ηθελα αν κάποια μανούλα είχε ανάλογη εμπειρία  να μου πει μετά από ποσό καιρό εμεινε έγκυος  αν εμεινε εύκολα και αν η επόμενη εγκυμοσυνη είχε προβλήματα .. Ο γιατρός μου είπε να ξεκινησω προσπάθειες σε 6-9 μήνες ένας άλλος μου είπε ότι μπορω αμεσως και στο φόρουμ διαβάζω ιστορίες από κοπέλες που έμειναν έγκυες μετά από 4 μήνες . 
        ευχαριστώ εκ των προτέρων 
        Ι+Χ
      • Από balm,
        Αγαπητοί γονείς,
        αυτό είναι το πρώτο μου μήνυμα στο φόρουμ και ευχαριστώ εκ των προτέρων για τη φιλοξενία. Εώς τώρα, διάβασα με προσοχή τα βιώματα, τις συμβουλές και τις απόψεις σας και τώρα είναι η σειρά μου να διηγηθώ τη δική μου ιστορία. Πιστεύω να βοηθήσω με τον τρόπο μου, γιατί η ενημέρωση είναι εργαλείο.
        Εγώ κυοφορούσα το πρώτο μας παιδί, είχα τελευταία περίοδο στις 15/11/2013 και ΠΗΤ στις 29/08/2014. Η Α' επιπέδου είχε βγει άριστη, οι μηνιαίοι υπέρηχοι έδειχναν ομαλή ανάπτυξη του εμβρύου, οι ορμονολογικές, αιματολογικές και ουρολογικές εξετάσεις ήταν άψογες, το ίδιο και η καμπύλη σακχάρου.
        Τα προβλήματα ξεκίνησαν εντελώς ξαφνικά, όταν υποβλήθηκα στη Β΄επιπέδου και διαπιστώθηκε χαμηλό αμνιακό υγρό, στα κατώτερα φυσιολογικά όρια. Ήμουν 21w6d. Η ιατρός μου είπε ότι είναι πολύ νωρίς για να παρουσιάζω χαμηλό αμνιακό υγρό (7,9cm), οπότε ήταν προμήνυμα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με το έμβρυο. Επανέλαβα τη Β επιπέδου στις 23w4d όπου και διαπιστώθηκαν πολύ δυσάρεστα ευρήματα:
        -αμνιακό υγρό οριακά κάτω από το όριο (4,9cm)
        -μονήρης ομφαλική αρτηρία (Δδ, υποπλασματική)
        -ασύμμετρη ανάπτυξη εμβρύου (διάμετρος κοιλιάς και βραχιόνιο κάτω από το όριο)
        -χαμηλό βάρος εμβρύου
        -υψηλές μητριαίες αντιστάσεις (doppler)
        -διπλή περιτύλιξη του ομφαλίου λώρου
        Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι είτε υπήρχε κάποια χρωμοσωματική ανωμαλία που έπρεπε να διαγνωστεί, είτε κάποια δυσπλασία στον πλακούντα που θρόμβωνε τη μονήρη ομφαλική αρτηρία, είτε δείγμα θρομβοφιλίας, είτε δείγματα προεκλαμψίας.
        Έτσι άρχισε η πιο μαρτυρική εβδομάδα της ζωής μου.
        Κάθε μέρα μετρούσα την πίεσή μου, η οποία όμως ήταν φυσιολογική. Επίσης οι εξετάσεις ούρων ΔΕΝ έδειξαν λεύκωμα, οπότε αποκλείστηκε το ενδεχόμενο της προεκλαμψίας. Περίμενα την επανεξέταση αλλά κάποια στιγμή σταμάτησα να νιώθω το έμβρυο, οπότε επισκέφθηκα τον γενετιστή και διαπιστώσαμε τον ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΑΚΟ θάνατο του εμβρύου (24w4d)
        Υποβλήθηκα την ίδια μέρα σε διαδικασία αποβολής με φυσιολογικό τοκετό και απόξεση.
        Στείλαμε δείγμα του εμβρύου και του πλακούντα για μοριακό καρυότυπο προκειμένου να δούμε αν αυτό οφείλοταν σε κάποια χρωμοσωματική ανωμαλία αλλά τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το έμβρυο ήταν φυσιολογικό, χωρίς καμία ένδειξη ανωμαλίας σε σύνδρομα ή χρωμοσώματα, και επίσης αρνητικό σε κυστική ίνωση.
        Επίσης εγώ και ο άντρας μου δεν έχουμε κανένα ιστορικό κάποιου συνδρόμου, πάθησης κτλ στις οικογένειές μας.
        Τέλος, οι ιατροί μου προτείνουν να κάνω έλεγχο για θρομβοφιλία παράγοντα v leiden και αντισώματα λύκου και καρδιολιπίνης, αλλά πιστεύουν ότι θα βγουν αρνητικοί.
        Οι ιατροί μου αποφαίνονται στο ότι είναι τυχαίο γεγονός και ότι μπορώ να συλλάβω μετά από 2-3 κύκλους. (Παρεμπιπτόντως, 22 μέρες μετά την αποβολή και απόξεση, ήδη το ενδομήτριό μου είναι καλό, ο τράχηλος τέλειος και ήδη έχω ωάρια στις ωοθήκες).
        Τα ερωτήματά μου είναι:
        -τι τελικά επέφερε το θάνατο του εμβρύου;
        -γιατί ο πλακούντας έγινε δυσπλασικός;
        -αν δεν είναι χρωμοσωμική ανωμαλία ή θρομβοφιλία, ΤΙ ΕΙΝΑΙ, τι έφταιξε;
         
        Έχει συμβεί κάτι παρόμοιο σε εσάς; Θα ήθελα τις απόψεις σας και τις εξετάσεις στις οποίες υποβληθήκατε πριν ξανασυλλάβετε.
         
        Ευχαριστώ πολύ!
        υγ: απολογούμαι για το μεγάλο μήνυμα)
      • Από nelly1988,
        Γεια σας!! ΒΡισκομαι σε πολυ δυσκολη θεση...ειναι η πρωτη μου εγκυμοσυνη και ειμαι 18 βδομαδων...βρηκαν στον μοριακο καρυοτυπο διπλασιασμο του χρωμοσωματος 22. ΕΧω παει σε τρεις γενετιστες και κανεις δεν ξερει να μου πει περι τινος προκειται...το χειροτερο ειναι πως μου αναφερουν οτι υπαρχει πιθανοτητα να μην ειναι απολυτως τιποτα ή μαθησιακες δυσκολιες εως να ειναι νοητικη στερηση!! Δεν ξερω τι να κανω...βλεπω ενα υγιεστατο μωρακι στους υπερηχους και δεν μπορω να αποφασισω...
        Εχετε ακουσει κατι σχετικα??Δεν εχω βρει αλλη παρομοια περιπτωση πουθενα!!:confused: