Recommended Posts

    δεν ξερω εαν επρεπε να ανοιξω το θεμα εδω,ή στην "ψυχολογια του γονεα".συγνωμη εαν ειμαι λαθος.

    επισης δεν ξερω εαν θα ειμαι σε θεση να απανταω,αλλα χρειαζομαι πολυ τις συμβουλες και το κουραγιο σας......

    το καλοκαιρι μας δεν ειναι καλο.τον ιουνιο αυτοκτονησε ο αρραβωνιαστικος της παιδικης μου φιλης,και φιλος μας επι πεντε χρονια....σοκ,πονος,προσπαθεια να μην περασει η ενταση στο μωρο μας,να συνεχισει η καθημερινοτητα μας με την ενεργεια και τα χαμογελα που αξιζει ο μπεμπης μου.τα καταφεραμε και συνεχισαμε....

    και βαζαμε μπρος διαδικασιες βαπτισης...εστω κ χωρις τραπεζι,με ολους οσους αγαπαμε και μας αγαπουν....να μοιραστουμε την χαρα μας....

    και χθες,15αυγουστο,μας κοπηκε η ανασα...η μαρια μας,πρωτη ξαδερφη του αντρα μου και αδελφη ψυχη μου,εχασε τη ζωη της στην ασφαλτο...την ημερα της γιορτης της....στα 25 της χρονια....αυριο την συνοδευουμε στην τελευταια της κατοικια.....

    ο νικολας μου χθες εκανε τα πρωτα του βηματα.

    συναισθηματα αναμεικτα,ακραια,εκ διαμετρου αντιθετα.....απεραντος πονος και απεραντη ευτυχια....πως να τα χωρεσω και τα δυο?

    τι θα κανω?

    οι πληγες δεν κλεινουν...η οικογενεια δεν θα αναρρωσει....

    εγω δεν θα αναρρωσω....ομως θα σηκωθω για το παιδι μου και θα το παλεψω....ο αντρας μου το ιδιο....

    και η βαπτιση του γιου μου?ποσο αδικο ειναι αυτο για ενα μωρο........

    σκεφτηκαμε να το τρεναρουμε....αλλα φοβαμαι να τα βαλω με τη μοιρα.κι αν συμβει και κατι αλλο?

    ποσο αδικη ειναι η ζωη....


    fBaep3.png

     

    uwK7p3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    τι να σου πω βρε κοπέλα μου

    πολύ άδικο και κρίμα..... 2νέοι άνθρωποι....

    γνώμη μου να κάνετε τη βάφτιση σε ένα μοναστήρι με λίγα και αγαπημένα σας πρόσωπα

    μη στερήσεις από το παιδί σου την "ευλογία" του θεού

     

     

    σου εύχομαι δύναμη και κουράγιο

    να χαίρεσαι το παιδάκι σου

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εύχομαι αυτές να είναι οι τελευταίες σας απώλειες.Είναι κρίμα να χάνονται νέοι άνθρωποι έτσι άδικα.Εγώ θα σου έλεγα αν όλα είναι προγραμματισμένα να κάνεις τη βάφτιση, χωρίς το τραπέζι.Αν πάλι δεν είναι μπορείς να το αναβάλλεις, δεν είναι ντροπή.Και να μην σκέφτεσαι αρνητικά.Όλα καλά θα πάνε!!!


    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    κουραγιο και υπομονη!!!!

    εχω χασει κι εγω φιλη ετσι και ξερω οτι ειναι πολυ δυσκολο!!!!!

    κοιτα να εισαι καλα (οσο γινεται) για το παιδι σου και ο χρονος ειναι μεγαλο βαλσαμο....

    οσο για την ξαδερφη τι να πω...... τα θερμα μου συλλυπητηρια..... τοσο νεα.... κριμα κριμα κριμα....

    το κενο των ανθρωπων σου που χανονται ποτε δεν γεμιζει ...... χασκει παντα αδειο.....


    Fm6D.jpg

    LdHBp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Συλλυπητήρια. Ένα θα σου πω. Την παραμονή της βάφτισης της ανηψιάς μου χάσαμε τη μητέρα μου ξαφνικά. Η βάφτιση έγινε κανονικά την Κυριακή και η κηδεία τη Δευτέρα, (έχουν περάσει τρία χρόνια). Φυσικά δεν έγινε τραπέζι. Όλα είναι μέσα στη ζωή, η βάφτιση είναι μυστήριο και το κάνεις για το παιδί κατ' αρχήν. Οπότε ανασυντάξτε δυνάμεις και κάνε μια ωραία βάφτιση στο παιδί σου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Αχ!Κορίτσι μου τελικά αυτός ο Αύγουστος δεν ήταν καλός για κανέναν μας πριν 10 ημέρες χάνουμε κι εμείς μια πολύ καλή φίλη που πάλευε 5 χρόνια από καρκίνο και ήταν μόλις 42 ετών,και στις 12 Αυγούστου ένα πολύ κοντινό μας άνθρωπο που είχε βοηθ΄ησει τον άντρα μου στα πρώτα βήματα του και τον βοήθησε να σπουδάση δηνοντάς του δουλεία...Κορίτσι μου υπομονή κα πολύ δήναμη το μωρό αξίζει μια ομορφη βάφτιση πηγαίνεται όπως είπε και μια κοπέλα παραπάνω σε ένα μοναστιρι και κάντε την βάφτιση...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    συλλυπητηρια...... και μεις 13 αυγουστου χασαμε τον κουμπαρο μας...34 χρονων και αφησε πισω 2 κοριτσακια 7 κ 5 ετων..ειναι τοσο αδικο...τοσο..τοσο!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ευχαριστω πολυ κοριτσια....

    δεν ειναι θεμα ντροπης,δεν ξερω αν θα μπορω να χαρω το παιδι μου οσο θα ηθελα!!!

    λεγαμε για 18 σεπτεμβρη,αλλα μονο εκκλησια και παπα ειχαμε κλεισει,τιποτα αλλο.σαν να το ηξερα,ολο το τρεναρα....απλα μου φαινεται οτι θα ειναι ολα πολυ νωπα ακομα.

    Ζεττα συγχαρητηρια για το κουραγιο σας.εγω δεν ξερω αν εχω τετοια δυναμη.


    fBaep3.png

     

    uwK7p3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    δεν ξερω εαν επρεπε να ανοιξω το θεμα εδω,ή στην "ψυχολογια του γονεα".συγνωμη εαν ειμαι λαθος.

    επισης δεν ξερω εαν θα ειμαι σε θεση να απανταω,αλλα χρειαζομαι πολυ τις συμβουλες και το κουραγιο σας......

    το καλοκαιρι μας δεν ειναι καλο.τον ιουνιο αυτοκτονησε ο αρραβωνιαστικος της παιδικης μου φιλης,και φιλος μας επι πεντε χρονια....σοκ,πονος,προσπαθεια να μην περασει η ενταση στο μωρο μας,να συνεχισει η καθημερινοτητα μας με την ενεργεια και τα χαμογελα που αξιζει ο μπεμπης μου.τα καταφεραμε και συνεχισαμε....

    και βαζαμε μπρος διαδικασιες βαπτισης...εστω κ χωρις τραπεζι,με ολους οσους αγαπαμε και μας αγαπουν....να μοιραστουμε την χαρα μας....

    και χθες,15αυγουστο,μας κοπηκε η ανασα...η μαρια μας,πρωτη ξαδερφη του αντρα μου και αδελφη ψυχη μου,εχασε τη ζωη της στην ασφαλτο...την ημερα της γιορτης της....στα 25 της χρονια....αυριο την συνοδευουμε στην τελευταια της κατοικια.....

    ο νικολας μου χθες εκανε τα πρωτα του βηματα.

    συναισθηματα αναμεικτα,ακραια,εκ διαμετρου αντιθετα.....απεραντος πονος και απεραντη ευτυχια....πως να τα χωρεσω και τα δυο?

    τι θα κανω?

    οι πληγες δεν κλεινουν...η οικογενεια δεν θα αναρρωσει....

    εγω δεν θα αναρρωσω....ομως θα σηκωθω για το παιδι μου και θα το παλεψω....ο αντρας μου το ιδιο....

    και η βαπτιση του γιου μου?ποσο αδικο ειναι αυτο για ενα μωρο........

    σκεφτηκαμε να το τρεναρουμε....αλλα φοβαμαι να τα βαλω με τη μοιρα.κι αν συμβει και κατι αλλο?

    ποσο αδικη ειναι η ζωη....

     

    Θα μπω πολυ σκληρα μεσα και θα σου πω κοπελα μου πως ΚΑΙ η οικογενεια θα αναρρωσει, ΚΑΙ εσυ, ΚΑΙ οι πληγες θα κλεισουν απλα θελει ΠΟΛΥ πολυ χρονο. Στο λεει ανθρωπος που εχασε ΟΛΗ του την οικογενεια (μανα/πατερα/παππου οχι απλα φιλους) μεσα σε 6 μηνες. Ειναι τραγικο αυτο που περνας αλλα ακου απο καποιον που ξερει. Ο χρονος ΟΛΑ τα γιατρευει. Απλα θελει υπομονη απο ολους σας. Σας ευχομαι τα καλυτερα. Και οχι η ζωη δεν ειναι δικαιη. Και ο Θανατος ειναι το ΜΟΝΟ πραγμα σε αυτη που ειναι παντα δεδομενο και δεν κανει διακρισεις:-(:sad::-(:sad::-(.......

     

    Υπομονη κοπελα μου......


    Don't give me love, i've had my share. Give me the truth instead.....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    εχεις δικιο....μονο τον θανατο μπορουμε να εχουμε δεδομενο.κι εσυ ενιωσες πολυ σκληρα και σε πολυ συντομο διαστημα τοσες απωλειες....


    fBaep3.png

     

    uwK7p3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Ο θανατος δυστηχως δεν κανει διακρισεις και ουτε θα σταματαει ποτε να μας χτυπαει την πορτα .Ξερουμε ολοι μας πως περνας δυσκολες στιγμες και θα σου παρει πολυ καιρο να το ξεπερασεις αλλα γνωμη μου ειναι να μην αναβαλεις την βαπτιση.

    Ισα ισα ειναι καλο να γινει γρηγορα για να ευλογηθει και το μωρακι σου και δεν ειναι αναγκη να γινει με τυμπανοκρουσιες και υπερβολικα γεγονοτα που κανουμε εμεις οι μανουλες στις βαπτισεις των μικρων μας.

    Καλεστε τους πολυ δικου σας και οπως ειπε και μια κοπελα αν μπορεις και σε καποιο μοναστηρι και θα δεις οτι θα αγαλησιασει λιγακι η ψυχουλα σου .

    Καλο κουραγιο ευχομαι και πιστευω να επανελθετε οσο πιο συντομα γινετε.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    όπου χτυπάει ο θάνατος καλό είναι μέσα στην θλίψη να ατενίζουμε την ΖΩΗ και τις όμορφες στιγμές της. η βάφτιση του μωρού σου είναι μια μεγάλη χαρά και η απόδειξη πως η ζώη τραβάει μπροστά για να μας φέρει πέρα απο απώλειες και πίκρες , μεγάλες συγκινήσεις και χαρές. κάνε την βάφτιση όπως την είχες σχεδιάσει και προσπάθησε όσο μπορείς να απολαύσεις τις όμορφες στιγμές ζωής που "φτιάχνεις" για το μανάρι σου

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ισως να εχετε δικιο....αλλα δεν ξερω αν ειμαι ετοιμη ακομα να χαρω το παιδι μου οπως θα ηθελα...ισως και να'ναι νωρις,δεν ξερω...


    fBaep3.png

     

    uwK7p3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα