Jump to content
➔ ParentsCafe.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
  • Tell a friend

    Love Parents.org.gr? Tell a friend!

Recommended Posts

Posted

Κορίτσια οταν φεύγω το πρωι για δουλεια λίγες είναι οι φορες που ο μικρος φεύγει πολύ λιγες...... γιατί? Οταν παλι γυρίζω στο σπίτι και τυχαίνει να τον κραταει η πεθερά μου (τριτη και παρασκευή) χαίρεται (όχι όσο θα ήθελα) και οταν φεύγει η πεθερά μου κλαιει. Πρέπει να σας πω ότι περα του πρωινού που το κραταει η μανα μου και η πεθερα μου την υπολοιπη μερα και τα σ/κ ασχολουμαι αποκλειστικά με το παιδι και μου έχει αδυναμία ιδιίατερα το βράδυ δεν μπορεί χωρίς εμένα......... το πρωι δεν πινει το γάλα του οταν ειμαι εγώ σπίτι θα το πιει ολο.. Αλλα γιατί ρε γαμώτο δεν μου δείχνει οτι στενοχωριέται όταν φεύγω? :-(:-( και εγω μανουλα ειμαι και στενοχωριεμαι οταν βλεπω τον μικρό απλά να με χαιρεταει


Διαφημίσεις


Posted

ισα ισα! θα πρεπε να χαιρεσαι που ειναι ετσι ανεξαρτητος! θα θελες να το βλεπεις να υποφέρει? ξερω οτι μας αρεσει να τα βλεπουμε να μας ζητανε και γω στην αρχη προβληματιζομουν αλλα εγω χαιρομαι πλεον οταν φευγω και με χαιρεταει με φιλακια. χαιρομαι γιατι 1ον ειναι ανεξαρτητος οσο γινεται για την ηλικια του (15μιση μηνων) και 2ον γιατι περναει καλα με το ατομο που ειναι οταν λειπω. που σημαινει πως τον προσεχει. μην στεναχωριεσαι. αν περασεις στην αλλη μπαντα και κλαιει θα μαυριζει η ψυχη σου κ δεν θα μπορεις να φυγεις.

 

ειμαστε εμεις οι μανες λίγο ανισορροπες ομως ετσι?? με την καλη εννοια...:)

M6bap3.png

 

cik1p3.png

Posted

Σωτηρία συμφωνώ απόλυτα με salomi : μη στενοχωριέσαι, να χαίρεσαι που δε σπαράζει όποτε φεύγεις από το σπίτι. τουλάχιστον περνάει καλά με τις γιαγιάδες του...

σε λίγο καιρό εξάλλου μπορεί να αλλάξει αυτό το σκηνικό, εμένα τουλάχιστον ο δικός μου μετά τους 15 μήνες άρχισε να εμφανίζει τρελλά κολλήματα μαζί μου, με αποτέλεσμα να φεύγω κρυφά :-(

και πίστεψέ με, είναι πολύ χειρότερο.

πάντως εμένα τώρα πια σπάζεται γενικά όταν κάποιος φύγει από το σπίτι (είτε εγώ, είτε ο μπαμπάς του,είτε η κοπέλα που τον κρατάει, είτε κι εσύ αν έρθεις σπίτι μας επίσκεψη για πρώτη φορά- ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΚΑΝΕΙΣ-ΤΕΡΜΑ)

Posted

το παιδακι σου ειναι καλυμμενο απο την αγαπη σου κ αυτο ειναι ωραιο!δεν εχει ανασφαλεια.αν κ ειναι κ θεμα ηλικιας.εμενα τωρα στους 16 μηνες με αναζηταει κ ανυσηχει οταν λειπω.κ αυτο ομως..πως θα παει παιδικο;;

Posted

Βρε Σωτηρία τι λες? Ρώτα και εμένα που δε μπορώ να πάω ούτε τουαλέτα γιατί κλαίει και φωνάζει "μαμά"... Μια-δυο φορές οκ γελάσαμε αλλά από εκεί και πέρα είναι πρόβλημα. Να χαίρεσαι που το μωράκι σου δεν κλαίει όταν φεύγεις.

pJO3p2.pngB6Ndp2.png

Διαφημίσεις

Posted

Αχ κορίτσι μου πραγματικά μην σου τύχει...:?

πρόσεχε τί ζητάς :confused::confused::confused:

 

φαντάσου το μικρούλι σου, να είναι στο μπαλκόνι ή πίσω από την πόρτα και να φωνάζει "μαμά μη φεύγεις" και να κλαίει.

 

Εγώ τους τελευταίους μήνες, λόγω αλλαγής νταντάς, έκλαιγα καθημερινά από τις 8 εως τις 10 και δεν μπορούσα να δουλέψω.:cry:

 

Αυτό που περιγράφεις είναι απόλυτα φυσιολογικό χωρίς να υπάρχει ανασφάλεια ή φοβία εγκατάληψης. Σίγουρα σε αγαπάει περισσότερο απ'ότι φαντάζεσαι :P:p:p

Posted
Κορίτσια οταν φεύγω το πρωι για δουλεια λίγες είναι οι φορες που ο μικρος φεύγει πολύ λιγες...... γιατί? Οταν παλι γυρίζω στο σπίτι και τυχαίνει να τον κραταει η πεθερά μου (τριτη και παρασκευή) χαίρεται (όχι όσο θα ήθελα) και οταν φεύγει η πεθερά μου κλαιει. Πρέπει να σας πω ότι περα του πρωινού που το κραταει η μανα μου και η πεθερα μου την υπολοιπη μερα και τα σ/κ ασχολουμαι αποκλειστικά με το παιδι και μου έχει αδυναμία ιδιίατερα το βράδυ δεν μπορεί χωρίς εμένα......... το πρωι δεν πινει το γάλα του οταν ειμαι εγώ σπίτι θα το πιει ολο.. Αλλα γιατί ρε γαμώτο δεν μου δείχνει οτι στενοχωριέται όταν φεύγω? :-(:-( και εγω μανουλα ειμαι και στενοχωριεμαι οταν βλεπω τον μικρό απλά να με χαιρεταει

 

Σε καταλαβαίνω απόλυτα να ξέρεις...

Αυτό που τώρα τελευταία κατάλαβα ότι συμβαίνει είναι ότι "ξέρουν ότι θα γυρίσουμε":wink:

  

Posted
Σε καταλαβαίνω απόλυτα να ξέρεις...

Αυτό που τώρα τελευταία κατάλαβα ότι συμβαίνει είναι ότι "ξέρουν ότι θα γυρίσουμε":wink:

 

τι πιο ωραιο;;

Posted

Τι λες βρε Σωτηρια???????????????????

για ρωτα κ εμενα που οποτε φευγω απο το σπιτι σπαραζει στο κλαμα,νομιζεις οτι ειναι ευκολο να το αντιμετωπισεις?καθε πρωι που φευγω με πιανει η καρδια μου γιατι τον λυπαμαι.Κανε το σταυρο σου κ να ελπιζεις να συνεχισει κ ετσι

Posted

Κι εμένα τα δικά μου ΠΟΤΕ δεν έχουν κλάψει όταν φεύγουμε εγώ ή ο πατέρας τους!!! Μας κάνουν γεια και "κουμάντο" στο αυτοκίνητο!!!!!

 

Αν τύχει και λείπει η μαμά μου, κλάμαααααα. Ο μικρός όταν ξυπνάει "Γιαγιά" φωνάζει!!!

 

........και σπάνια τα αφήνω, συνήθως όπου πάω τα παίρνω μαζί μου!!!!!!!!!!!

Η ΒΛΑΚΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΘΕΙΟ ΧΑΡΙΣΜΑ, ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΤΑΧΡΗΣΗ ΤΗΣ.


Διαφημίσεις

Posted

Σωτηρια με προλαβες!Ακριβως το ιδιο νιωθω κι εγω!Ποτε δεν ενιωσα οτι το μωρο δεν μπορει χωρις εμενα!Αν τον δει κανεις πως κανει για τον μπαμπα του θα νομιζει οτι εκεινος τον θηλασε 8 μηνες!;)κλαιει και τρελαινεται οταν φευγει για δουλεια!Οταν κανω να φυγω εγω ουτε που γυρναει να με κοιταξει,ουτε να μου κανει τα ναζια και τα τσαλιμακια που κανει στον μπαμπα του!Τωρα 14 μηνων και λεει μπαμπα και γεμιζει το στομα του,μαμα ουτε κατα λαθος:(!μπορει να φαει,να παιξει,να κοιμηθει χωρις εμενα,να τον παρει ενας ξενος και να φυγει...ουτε που τον νοιαζει!Ασ τα με τρωει η ζηλια!:mrgreen::mrgreen::mrgreen:Βεβαια χαιρομαι γιατι απο Σεπτεμπρη θα ξεκινησω δουλεια και μαλλον θα παει βρεφονηπιακο και πιστευω οτι θα προσαρμοστε ευκολα για ηδη κλαιω που θα τον αφησω φαντασου να φωναζε μαμα και να εκλαιγε!Ειμαστε τυχερες που εχουμε μωρακια που νιωθουν τοση σιγουρια!

Posted

Εχω δύο γιους, 26 μηνών και ενός έτους. Δεν στενοχωριέται κανένα τους όταν φεύγουμε εγώ ή ο μπαμπάς τους.

Με πείραζε στην αρχή, αλλά μετά συνειδητοποίησα πόσο τυχερή είμαι, για παράδειγμα μία μέρα που πρόσεχε τον μεγάλο μου η μάνα μου με τη γιαγιά μου, έπρεπε να φύγουν εσπευσμένα για κέντρο υγείας (κοντέψαμε να χάσουμε τη γιαγιά) κ μέχρι να γυρίσω από τη δουλειά, ήρθε κ τον κράτησε μία ξαδέρφη μου που δουλεύει δίπλα στο σπίτι μας. Γύρισα κ τον βρήκα μες στην καλή χαρά.

Τους αφήνω με τις νονές, με θείες μου, που παρότι δε βλέπουν συχνά (γενικά τους αφήνω σπάνια, πάντα μαζί μου τους έχω) είναι χαρούμενα και ευτυχισμένα.

Posted

Μια χαρα τον κοβω. Σημαινει οτι περναει καλα με την πεθερα σου. Εμενα αν φυγω σηκωνει τον κοσμο ολο αλλα αυτο ειναι γιατι βρισκομαστε μαζι 24/7. Δεν ξερω πιο ειναι καλυτερο. Μερικες φορες ζηλευω φασεις σαν την δικη σου.

Don't give me love, i've had my share. Give me the truth instead.....

Posted
Βρε Σωτηρία τι λες? Ρώτα και εμένα που δε μπορώ να πάω ούτε τουαλέτα γιατί κλαίει και φωνάζει "μαμά"... Μια-δυο φορές οκ γελάσαμε αλλά από εκεί και πέρα είναι πρόβλημα. Να χαίρεσαι που το μωράκι σου δεν κλαίει όταν φεύγεις.

 

Ετσι ακριβως ειμαστε και εμεις.......:-( Στην παιδικη σημερα ηταν με τον μπαμπα και την αδερφη της ετσι? Και γυρναγε καθε τοσο που καθομουν στο παγκακι.....

 

'μαμα, μαμα, ελιο, ελιο, μαμα' = μαμα ελα εδω....(ελιο).......

 

ε ουτε για αστειο δεν εκατσα.

Don't give me love, i've had my share. Give me the truth instead.....

Posted

εγω παλι δε καταλαβα τι εννοεις οταν λες πως δε σαρεσει που απλα σε χαιρετα οταν φευγεις?τι θα ηθελες?να σπαραξει στο κλαμα??να νιωθει πως δεν μπορει μακρια σου?να εχει φοβια?τι?θα θελες να υποφερει ετσι?ελα βρε σωτηρια σορρυ κιολας αλλα καπως εγωιστικο μου ακουγεται αυτο :cool: μηπως ζηλευεις λιγουλακι επειδη κλαιει για τη γιαγια κ οχι για σενα?:Pοκ περα απο την πλακα πρεπει να χαιρεσαι που το μωρο σου δεν νιωθει ανασφαλειες και ειναι χαρουμενο!


Διαφημίσεις

Posted

Αχ μόνο dalia με κατάλαβε.:-( . ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ οτι δεν μοου αρέσει να βλέπω το μωρό μου να κλαιει οταν φεύγω απλά θα ήθελα να άκουγα αυτό το πολυπόθητο μαμάααααααα όταν φεύγω

Posted
Βρε Σωτηρία τι λες? Ρώτα και εμένα που δε μπορώ να πάω ούτε τουαλέτα γιατί κλαίει και φωνάζει "μαμά"... Μια-δυο φορές οκ γελάσαμε αλλά από εκεί και πέρα είναι πρόβλημα. Να χαίρεσαι που το μωράκι σου δεν κλαίει όταν φεύγεις.

με την προλαλησασα. Ξερεις τι ειναι να μην μπορεις να πας ουτε τουαλετα?

Να το χαιρεσαι και να το απολαμβανεις :-D

Σιγουρα ο γυαλος ειναι στραβος.. δεν εξηγειτε αλλοιως!!

Posted

ΖΩΤΗΡΙΑ Αυτο κ βεβαια δεν σημαινει οτι δεν του λειπεις.

Να σου πω εγω τι εγινε το Σαββατο που ειχαμε παει σε ενα φιλικο σπιτι για να δεις πως ειναι τα παιδακια πυο δεν τους λειπουν οι γονεις τους. Ηταν εκεί, ενα κοριτσάκι 3,5 χρονών με τη μαμα του.Οταν ετοιμαστηκαμε να φυγουμε κατα τις 9,30, αφου ειχαμε κατσει κανα 3ωρο, τρεχει το κοριτσακι και με πιανει απ το χερι κ μου λεει θ ερθω κ γω μαζι σας. Του λεω δεν μπορεις θα παμε να κοιμηθουμε τωρα. Οκ λεει θα κοιμηθω κ γω μαζι σας. Με τα πολλά, καταφερνω κ την διωχνω απο μενα κ αμεσως τρεχει κ πεφτει στην αγκαλια μιας αλλης μαμας. Αφου την εδιωξε διακριτικα κ αυτη, τρεχει κ πεφτει στην αγκαλια ενος μπαμπα απ τη παρεα :(

Και να της λεμε "φευγει η μαμα σου" κ να λεει δεν πειραζει, θα μεινω μαζι σας. Και η μαμα της διπλ!!Να μην μιλαει. Δεν ηξερα τι εκανε, δεν την κοιταξα καθολου γιατι αισθανομουν πολυ αβολα. Αν ημουν στη θεση της, θα ηθελα να ανοιξει η γη να με καταπιει. Στανεχωρηθηκα τοσο πολυ με το κοριτσακι.Και το θεμα ειναι οτι δεν πηγαινε τοσο στα παιδακια μας οσο στους γονεις....

Μετα την καταιγίδα, έρχεται πάντα η λιακάδα.

Posted

Παιδιά παρακολουθώ με μεγάλο ενδιαφέρονο το θέμα διότι κάπως έτσι αισθάνομαι και εγώ.Η δικιά μας περίπτωση έχει λίγο διαφοροποιηθεί διότι το παιδί είναι πιο μεγάλο..

Ξέρω ότι είναι πολύ μεγάλος λάθος που αισθανόμαστε έτσι.

Ξέρω ότι είναι εγωισμός.( κάποιος θα πει βάζεις εγωισμούς πάνω από το παιδί ? )..

Σε καμία περίπτωση δεν θα ήθελα να σπαράζει στο κλάμα όταν φεύγω για τη δουλειά..

Είναι πολύ αλλόκοτα συναισθήματα δυστυχώς...Κάποιοι όπως εγώ και η ΣΩΤΗΡΙΑ δεν μπορούμε να τα αντιμετωπίσουμε.

Το παιδί έχει γίνει 4,5 ετών δεν έχει κοιμηθεί κάπου αλλού ούτε μία νύχτα..ναι έχω ανάγκη να βγω, ναι πρόσφατα ήθελα να πάω στο Νότη ( Σφακιανάκη ) αλλά φοβήθηκα μη τυχόν και του αρέσει και το ζητάει συχνά...

Όλα αυτά τα αλλόκοτα συναισθήματα με οδηγούν σε άλλα λάθη..

Ίσως βλέπω ανταγωνιστικά την πεθερά μου παρόλλο που ξέρω ότι λατρεύει το παιδί...αυτό και αν είναι λάθος...

Προσπαθώ και θέλω πολύ να το ξεπεράσω διότι γνωρίζω πολύ καλά ότι είναι λάθος.

Ένας ακόμη λόγος που δεν βάζω μπρος για 2ο παιδάκι...φοβάμαι όλα αυτά τα συναισθήματα Χ2.. τα φοβάμαι πολύ...

 

  

Posted

.....Και έλεγα ότι ήμουν η μόνη μαμά που είχε αυτό το θεματάκι!!!!!!Εμένα αν κάνω ότι φεύγω ο μοναδικός λόγος που θα αρχίσουν να κλαίνε είναι...αν έχω πάρει και τον πατέρα τους μαζί μου!!!!Μιας και από τον άντρα μου δεν ξεκολλάνε...ενώ αν φύγω εγώ με αντιμετωπίζουν κάπως έτσι!!!!!000203D1.gif[/url]Πιστεύω ότι είναι φάση που θα περάσει.Άλλωστε καλό είναι να μην είναι και τόσο αγκυστρωμένα από πάνω μας,ε???

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

sig.asp?img=ad1

Posted
.....Και έλεγα ότι ήμουν η μόνη μαμά που είχε αυτό το θεματάκι!!!!!!Εμένα αν κάνω ότι φεύγω ο μοναδικός λόγος που θα αρχίσουν να κλαίνε είναι...αν έχω πάρει και τον πατέρα τους μαζί μου!!!!Μιας και από τον άντρα μου δεν ξεκολλάνε...ενώ αν φύγω εγώ με αντιμετωπίζουν κάπως έτσι!!!!!000203D1.gif[/url]Πιστεύω ότι είναι φάση που θα περάσει.Άλλωστε καλό είναι να μην είναι και τόσο αγκυστρωμένα από πάνω μας,ε???

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

sig.asp?img=ad1

 

Kαλά γέλασα πολύ με το εικονίδιο και την πόρτα! ΕΓΡΑΨΕΣ :D

Posted

Νομίζω ότι εμείς οι μανούλες εάν δεν αισθανθούμε οι ίδιες πως είναι μια κατάσταση δεν μπορούμε να καταλάβουμε εάν μας το λένε οι υπόλοιπες. Και θα εξηγήσω ακριβώς τι εννοώ. Όταν ο μικρός μου όταν έφευγα για τη δουλειά με χαιρετούσε χωρίς να κλαίει και να φωνάζει "μαμά" αισθανόμουν ακριβώς όπως η ΣΩΤΗΡΙΑ και η DALIA. Ο μικρός περνούσε πολύ καλά με την κυρία που τον κρατούσε και είχε συνηθίσει στο πρόγραμμά του. Η κυρία που τον κρατούσε το πρωί, το απόγευμα η μαμά και όλα μια χαρά. Εγώ όμως κάπου στεναχωριόμουν. Στην συνέχεια ο μικρός πήγε παιδικό. Μέχρι να συνηθίσει ο μικρός τον παιδικό είχαμε άλλο σκηνικό. Έκλαιγε, με αγκάλιαζε, με έσφιγγε, φώναζε "μαμά", δεν με άφηνε να φύγω, να μην σας τα πολυλογώ σπάραζε η καρδιά μου κάθε πρωί. Τότε μόνο κατάλαβα τι καλά που ήταν που με χαιρετούσε το πρωί. Τώρα που συνήθισε στον παιδικό και περνάει μια χαρά, φτάσαμε στο σημείο να με χαιρετάει όταν τον αφήνω το πρωί και έφτασα και εγώ στο σημείο να μην στεναχωριέμαι καθόλου που με χαιρετάει και δεν με ζητάει. Έπρεπε όμως εγώ προσωπικά να περάσω και από τις δύο φάσεις για να το καταλάβω. Πάντως η φάση που περιγράφει η PASOUMI τι να πώ? Δεν θα ήθελα με τίποτα να ήμουν στη θέση της μαμάς της μικρής. Και εμάς μερικές φορές ο μικρός μας γράφει κανονικότατα ειδικά όταν περνάει καλά και παίζει είτε μόνος του είτε με άλλα παιδάκια αλλά η συγκεκριμένη συμπεριφορά μου φάνηκε λίγο περίεργη.. Βέβαια μην λέμε και πολλά, ποτέ δεν ξέρει κανείς...

Ήρθες!!!!! 21/4/2008

Ήρθαν και τα ζουζούνια μου 4/8/2012

Posted

DALIA μου τότε νομίζω ότι μάλλον το σημαντικότερο ρόλο παίζει ο ανταγωνισμός με την πεθερά. Δεν το πας παιδικό σταθμό? Εγώ είδα μεγάλη διαφορά με τον παιδικό πάντως και στο παιδί και σε εμένα. Είχα αρχίσει και αισθανόμουν και εγώ ανταγωνισμό με την κυρία που το κρατούσε...

Ήρθες!!!!! 21/4/2008

Ήρθαν και τα ζουζούνια μου 4/8/2012

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Create New...