αννα-γκαμπριελα

δεν έχω διάθεση για ερωτικές επαφές

    Recommended Posts

    Just now, little lamb είπε:

     Τον άντρα μου πιο πολύ τον πειράζει το πώς είναι το πάτωμα, που εγώ δεν το παρατηρώ τόσο, παρά αν η τραπεζαρία (που είναι περισσότερο στο οπτικό μας πεδίο) έχει ένα βουνό από πράγματα (τη χρησιμοποιούμε και σαν γραφείο) ή αν η νησίδα έχει αποδείξεις και λαστιχακια (δύο από τα πιο μισητά πράγματα που δημιουργούν ακαταστασία. Άλλα είναι οι σακούλες, τα κουπόνια του σουπερμάρκετ κ.α.)

     

    Επειδή απεχθάνομαι την ακαταστασία με όλο μου το είναι, γι' αυτά τα σκατουλάκια έχω βρει τη λύση της φρουτιέρας. Τα πετάς όλα εκεί μέσα και μια φορά την εβδομάδα κάνεις ξεκαθάρισμα (ήτοι τα πετάς στα σκουπίδια και μετά αναρωτιέσαι γιατί δεν τα φούνταρες από την αρχή).

    Στο μεταξύ την ακαταστασία μπορεί να μην την παλεύω, αλλά με τα παιχνίδια του παιδιού που είναι σκορπισμένα σε όλο το σπίτι μένω ατάραχη. Μάλλον είναι στρατηγική επιβίωσης, γιατί θα ήταν μια αέναη και χαμένη μάχη. 

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, Ilaeira είπε:

     

    Επειδή απεχθάνομαι την ακαταστασία με όλο μου το είναι, γι' αυτά τα σκατουλάκια έχω βρει τη λύση της φρουτιέρας. Τα πετάς όλα εκεί μέσα και μια φορά την εβδομάδα κάνεις ξεκαθάρισμα (ήτοι τα πετάς στα σκουπίδια και μετά αναρωτιέσαι γιατί δεν τα φούνταρες από την αρχή).

    Στο μεταξύ την ακαταστασία μπορεί να μην την παλεύω, αλλά με τα παιχνίδια του παιδιού που είναι σκορπισμένα σε όλο το σπίτι μένω ατάραχη. Μάλλον είναι στρατηγική επιβίωσης, γιατί θα ήταν μια αέναη και χαμένη μάχη. 

     

    Η λύση κάποιου τέτοιου μπωλ, πιατέλας κλπ ή κάποιου κουτιού ή συρταριου όντως υπάρχει, αλλά δεν θέλω τελικά να συσσωρεύονται κάπου αλλού, ούτε μακροπρόθεσμα να υπάρχει ένα συρτάρι που δεν ξέρει κανείς τι έχει μέσα (από παλιά κεριά μέχρι polybag, μπαταρίες, κουμπιά, πινέζες, σπίρτα, βίδες κλπ εξαρτήματα που "μπορεί κάποια στιγμή να χρειαστούν"-ποτέ δηλαδή). Είχαμε στο πατρικό μου τέτοια μυστηριώδη συρτάρια και πολύ μου τη δίνουν.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 24 λεπτά , Anna3011 είπε:

    Όταν πρωτοσυγκατοίκησα με τον άντρα μου ήμουν πολύ ερωτευμένη. Έτσι εξηγείται που δεν τον πέταξα από το σπίτι με κλωτσιά. Η ακαταστασία του δεν παιζόταν. Μιλάμε για αδιανόητες καφρίλες! Προφανώς και ήξερα πάνω κάτω τι έπαιρνα, ήταν εντελώς ανεκπαίδευτος από τη μάνα του και είχε μια κυρία να του καθαρίζει το σπίτι όταν τον γνώρισα οπότε ζούσε τουλάχιστον σε ένα αξιοπρεπές περιβάλλον, δεν έκανε όμως και τίποτα. Μόνο πιάτα ήξερε να πλένει. Στις πρώτες μέρες που μείναμε μαζί και του δήλωσα ότι τα σ/κ θα κάνουμε όλο το σπίτι μαζί, μου είπε να βρούμε άμεσα γυναίκα για τις δουλειές. Να μη σας τα πολυλογώ από ημιάγρια κατάσταση με ρούχα πεταμένα από εδώ και από εκεί και εμένα τρελή γιατί έχω κόλλημα με την τάξη, σιγά σιγά βελτιώθηκε. Πλέον κάνει δουλειές (εγώ τον έμαθα) κάποιες στιγμές μάλιστα αναρωτιέμαι με την εργατικότητά του, αλλά το χούι παιδιά δεν κόβεται εύκολα. Εκεί πουμπορεί να έχει βάλει πλυντήριο, να έχει απλώσει και να έχει μαζέψει, ξαφνικά μπορείς να τον δεις να κυκλοφορεί στην σφουγγαρισμένη κουζίνα τρώγοντας ένα παξιμάδι χωρίς πιάτο. Αυτό πάντως που θα έλεγα σε όσες από εσάς θέλουν να κάνει ο άλλος δουλειές αλλά βλέπουν ότι δεν τις κάνει σωστά, είναι να μην τον αποθαρύνουν ούτε να τις κάνετε εσείς για να γίνουν σωστά. Αφήστε τους να πειραματιστούν. Όλα μαθαίνονται, σιγά την επιστήμη. Εδώ ο δικός μου έμαθε :)!

     

    Εσείς πάλι που κάνετε δουλειές και έχετε τον άλλο να μουρμουρίζει πάνω από το κεφάλι σας ότι δεν τα κάνετε καλά ειλικρινά χαρά στην υπομονή σας! Σε παρόμοια κατάσταση φοβάμαι ότι θα γινόμασταν μπίλιες. Εμείς πάντως έχουμε βρει ένα κολπάκι που δουλεύει. Σε περίπτωση που κάποιος κάνει κάτι στραβά (όχι δουλειά σπιτιού απαραίτητα) αρχίζουμε το δούλεμα οπότε και γέλιο πέφτει και περνάμε και το μήνυμα στον άλλο χωρίς γκρίνιες.

    Το διάβασα και νόμιζα ότι περιγράφεις τον άντρα μου ! Χα χα χα σου λέω ίδιος ακριβώς με τον δικό σου. Έτσι είναι και ο δικός μου πετάει ρούχα παντού και δεν τον νοιάζει τίποτα. Βέβαια εγώ δεν θα έλεγα ότι βελτιώθηκε και τόσο ... θέλει σπρώξιμο να κάνει κάτι. Οκ καταλαβαίνω ότι δουλεύει παρά πολλές ώρες και είναι λίγο στο σπίτι αλλά όταν έρχεται δεν λέω να καθαρίσει .. λέω απλά να μην δημιουργεί ακαταστασία. Τα ρούχα του να τα πάει στον κάδο ...  να μην αφήσει χαρτοπετσέτα που έχει σκουπιστεί στον πάγκο της κουζίνας ... επειδή βαριέται να ανοίξει τον κάδο να το πετάξει που είναι δυο βήματα παραπέρα. Μια γνωστή μου έλεγε πάντως «όχι όπως ήξερες , όπως βρήκες» και αυτή η φράση όντως ισχύει και έτσι πρέπει να είναι. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 31 λεπτά , Anna3011 είπε:

    Όταν πρωτοσυγκατοίκησα με τον άντρα μου ήμουν πολύ ερωτευμένη. Έτσι εξηγείται που δεν τον πέταξα από το σπίτι με κλωτσιά. Η ακαταστασία του δεν παιζόταν. Μιλάμε για αδιανόητες καφρίλες! Προφανώς και ήξερα πάνω κάτω τι έπαιρνα, ήταν εντελώς ανεκπαίδευτος από τη μάνα του και είχε μια κυρία να του καθαρίζει το σπίτι όταν τον γνώρισα οπότε ζούσε τουλάχιστον σε ένα αξιοπρεπές περιβάλλον, δεν έκανε όμως και τίποτα. Μόνο πιάτα ήξερε να πλένει. Στις πρώτες μέρες που μείναμε μαζί και του δήλωσα ότι τα σ/κ θα κάνουμε όλο το σπίτι μαζί, μου είπε να βρούμε άμεσα γυναίκα για τις δουλειές. Να μη σας τα πολυλογώ από ημιάγρια κατάσταση με ρούχα πεταμένα από εδώ και από εκεί και εμένα τρελή γιατί έχω κόλλημα με την τάξη, σιγά σιγά βελτιώθηκε. Πλέον κάνει δουλειές (εγώ τον έμαθα) κάποιες στιγμές μάλιστα αναρωτιέμαι με την εργατικότητά του, αλλά το χούι παιδιά δεν κόβεται εύκολα. Εκεί πουμπορεί να έχει βάλει πλυντήριο, να έχει απλώσει και να έχει μαζέψει, ξαφνικά μπορείς να τον δεις να κυκλοφορεί στην σφουγγαρισμένη κουζίνα τρώγοντας ένα παξιμάδι χωρίς πιάτο. Αυτό πάντως που θα έλεγα σε όσες από εσάς θέλουν να κάνει ο άλλος δουλειές αλλά βλέπουν ότι δεν τις κάνει σωστά, είναι να μην τον αποθαρύνουν ούτε να τις κάνετε εσείς για να γίνουν σωστά. Αφήστε τους να πειραματιστούν. Όλα μαθαίνονται, σιγά την επιστήμη. Εδώ ο δικός μου έμαθε :)!

     

    Εσείς πάλι που κάνετε δουλειές και έχετε τον άλλο να μουρμουρίζει πάνω από το κεφάλι σας ότι δεν τα κάνετε καλά ειλικρινά χαρά στην υπομονή σας! Σε παρόμοια κατάσταση φοβάμαι ότι θα γινόμασταν μπίλιες. Εμείς πάντως έχουμε βρει ένα κολπάκι που δουλεύει. Σε περίπτωση που κάποιος κάνει κάτι στραβά (όχι δουλειά σπιτιού απαραίτητα) αρχίζουμε το δούλεμα οπότε και γέλιο πέφτει και περνάμε και το μήνυμα στον άλλο χωρίς γκρίνιες.

    Εμένα ο άντρας μου εν αντίθεση με τον δικό σου ήταν κ είναι πολύ της τάξης στα προσωπικά του πράγματα αλλά μόνο εκεί... Από δουλειές δεν ήξερε τίποτα.... Αν κ όταν πρώτο συγκατοικησαμε μαζί δεν με ένοιαζε σχεδόν καθόλου αν κάνει δουλειές στο σπίτι με τον ερχομό του δεύτερου γιου άρχισα να ζορίζομαι πολύ... Αν του έλεγα ότι θα καθαρίσουμε μαζί το σπίτι θα γελούσε κ θα με δούλευε κανονικά κ με τον νόμο (αν δεν με είχε χωρίσει ήδη :lol:) ένα χούι βέβαια που έχει είναι να μη κλείνει ποτέ τα ντουλάπια κ εγώ εκνευρίζομαι.. :-) :twisted:

    Κ εγώ μπορεί να έχω σφουγκαρισει κ θέλουν να φάνε τα παιδιά κ να γίνεται το σπίτι χάλια κ ειδικά η κουζίνα... Κ πάλι πάει χαμένος ο κόπος μου.. :-(.. 

    Αν και μαρεσει πολύ η καθαριότητα της τάξης δεν είμαι τόσο αλλά το προσπαθώ μετά που γέννησα τον δεύτερο μου γιο δε μπορώ να έχω τακτοποιημενο σπίτι ούτε να συμαζεψω κατευθείαν ότι λερωνω στο μαγείρεμα κ γενικά σε ότι κάνω αν τους αφήσω λίγο μόνους μπορεί κ να σκοτωθούν άρα είμαι σε εγρήγορση. Αν με βοηθήσουν πάλι θα σκοτωθούν άρα δε καταφέρνω να κάνω ότι θέλω, ακόμα κ δίπλα μου να είναι κ να τους έχω δώσει κάτι να ασχοληθούν μέχρι να τελειώσω αυτό που θέλω πάλι κάτι θα βρουν κ θα τσακωθούν κ έτσι πλέον το σπίτι μένει τις περισσότερες φορές άνω κάτω.. 

    Εσείς πως τα καταφέρνετε κ τα βάζετε σε τάξη όλα θα ήθελα ιδέες... 

    Και με τούτα κ με εκείνα για να έρθουμε κ στο αρχικό θέμα μετά που όρεξη για επαφές...!!! 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, xaroumenh mama είπε:

    Εμένα ο άντρας μου εν αντίθεση με τον δικό σου ήταν κ είναι πολύ της τάξης στα προσωπικά του πράγματα αλλά μόνο εκεί... Από δουλειές δεν ήξερε τίποτα.... Αν κ όταν πρώτο συγκατοικησαμε μαζί δεν με ένοιαζε σχεδόν καθόλου αν κάνει δουλειές στο σπίτι με τον ερχομό του δεύτερου γιου άρχισα να ζορίζομαι πολύ... Αν του έλεγα ότι θα καθαρίσουμε μαζί το σπίτι θα γελούσε κ θα με δούλευε κανονικά κ με τον νόμο (αν δεν με είχε χωρίσει ήδη :lol:) ένα χούι βέβαια που έχει είναι να μη κλείνει ποτέ τα ντουλάπια κ εγώ εκνευρίζομαι.. :-) :twisted:

    Κ εγώ μπορεί να έχω σφουγκαρισει κ θέλουν να φάνε τα παιδιά κ να γίνεται το σπίτι χάλια κ ειδικά η κουζίνα... Κ πάλι πάει χαμένος ο κόπος μου.. :-(.. 

    Αν και μαρεσει πολύ η καθαριότητα της τάξης δεν είμαι τόσο αλλά το προσπαθώ μετά που γέννησα τον δεύτερο μου γιο δε μπορώ να έχω τακτοποιημενο σπίτι ούτε να συμαζεψω κατευθείαν ότι λερωνω στο μαγείρεμα κ γενικά σε ότι κάνω αν τους αφήσω λίγο μόνους μπορεί κ να σκοτωθούν άρα είμαι σε εγρήγορση. Αν με βοηθήσουν πάλι θα σκοτωθούν άρα δε καταφέρνω να κάνω ότι θέλω, ακόμα κ δίπλα μου να είναι κ να τους έχω δώσει κάτι να ασχοληθούν μέχρι να τελειώσω αυτό που θέλω πάλι κάτι θα βρουν κ θα τσακωθούν κ έτσι πλέον το σπίτι μένει τις περισσότερες φορές άνω κάτω.. 

    Εσείς πως τα καταφέρνετε κ τα βάζετε σε τάξη όλα θα ήθελα ιδέες... 

    Και με τούτα κ με εκείνα για να έρθουμε κ στο αρχικό θέμα μετά που όρεξη για επαφές...!!! 

    Δεν τα καταφέρνουμε :P

    Μια από τα ιδια κι εγώ κι ας εχω κορίτσια, παίζει πολυ μαλλιοτραβηγμα :D

    . Μαζευω και στο λεπτό, οχι αστεία, λέμε στο λεπτό, έχει γίνει χαμός παλι. Με το ένα παλευεται, εγώ τουλάχιστον την παλευα, το έβλεπα συχνά τακτοποιημένο. Με τα δυο, οχι, με τίποτα! Πρέπει να κοιμουνται η να βλέπουν τηλεόραση για να'ναι όλα στην εντέλεια. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Just now, diane2020 είπε:

    Δεν τα καταφέρνουμε :P

    Μια από τα ιδια κι εγώ κι ας εχω κορίτσια, παίζει πολυ μαλλιοτραβηγμα :D

    . Μαζευω και στο λεπτό, οχι αστεία, λέμε στο λεπτό, έχει γίνει χαμός παλι. Με το ένα παλευεται, εγώ τουλάχιστον την παλευα, το έβλεπα συχνά τακτοποιημένο. Με τα δυο, οχι, με τίποτα! Πρέπει να κοιμουνται η να βλέπουν τηλεόραση για να'ναι όλα στην εντέλεια. 

    Στη δική μου περίπτωση πιστεύω πως  υπάρχει τρόπος κ δεν τον έχω βρει ακόμα δε ξέρω τον λόγο ίσως κ εγώ να έχω κουραστεί κ να μην έχω καθαρό μυαλό για σωστές σκέψεις... Η τηλεωραση η το κινητό κάποτε ήταν το ηρεμιστικό μου πλέον ούτε αυτο είναι, κ εκεί τσακώνονται πάει ο ένας κ πειράζει τον άλλο.. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, xaroumenh mama είπε:

    Στη δική μου περίπτωση πιστεύω πως  υπάρχει τρόπος κ δεν τον έχω βρει ακόμα δε ξέρω τον λόγο ίσως κ εγώ να έχω κουραστεί κ να μην έχω καθαρό μυαλό για σωστές σκέψεις... Η τηλεωραση η το κινητό κάποτε ήταν το ηρεμιστικό μου πλέον ούτε αυτο είναι, κ εκεί τσακώνονται πάει ο ένας κ πειράζει τον άλλο.. 

    Έτσι γίνεται στα αδερφάκια, μην τα βάζεις με τον εαυτό σου.... Επίσης περνάνε πολυ χρόνο μαζί χωρίς φίλους οπότε λογικό να μαλώνουν και συχνότερα. Εγώ έχω καταλάβει τους λόγους οπότε είμαι και πιο χαλαρή και απενοχοποιημενη! 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    13 hours ago, Έσπερος said:

    Μας έδιωχνε για να μην την ενοχλούμε. σπίτι ήμασταν αλλά ποτέ δεν την βλέπαμε. 

     

    Σταζουν αν πιτσιλιστεί νερό πχ όταν πλένω μια κατσαρόλα.κ μαζεύεται νερό στο πλάι του νεροχύτη που στάζει κάτω στο ντουλάπι κ το πατωμα εσείς δεν πιτσιλιέστε; εγω μπορεί κ να βραχω η ιδθα αν πλύνω καμία γάστρα ή μεγάλο πυρέξ! 

     

    αχ υπάρχουν κ άλλοι τέτοιο; νόμιζα ότι εγγ πέτυχα το κελεπούρι. γι αυτό λέω χίλιες φορές να μην είναι για πολλά πολλά, να τους λες εσυ τι να κάνουν κ να τελειώνεις. 

     

    το έχουμε ξανασυζητήσει νομίζω αυτό με τα νερά στο πάτωμα, χαλί !! εγώ έχω μονιμα ένα χαλάκι και απλά το αλλάζω συχνά. Εγώ όταν πλένω πιάτα και πιτισιλιέται τα μαζεύω κατευθείαν επειδή δεν θέλω να περνάει στα ντουλάπια το νερό και τα χαλάσει (που τελικά τα χάλασε).

    Πάντως προσωπικά προτιμώ ο άντρας να ξέρει από καθαριότητα και ας κάνει έλεγχο από το να μην ξέρει να κάνει τίποτα, αν γνωρίζει να καθαρίζει θα μπορεί και να προσέχει. 

    Ο άντρας μου ξέρει, όμως ποτέ δνε μου κάνει έλεγχο, ούτε εγώ του κάνω γιατί ο κάθε ένας έχει τον τρόπο του, δεν περιμένω να γίνει  κάτι όπως θα το έκανα εγώ. 

    Πάντως μου φαίνεται πολύ περίεργο να μην κάνει ένας άντρας δουλειές, πόσα να προλάβει μία γυναίκα με δουλειά ?? Εμένα κάνει από την πρώτη στιγμή που συζήσαμε πάντως, βοήθησαν και τα χρόνια που ζούσε έξω μόνος του για σπουδές. Βέβαια από την πρώτη στιγμή μπήκαν όρια σε αυτό, δηλαδή δεν θα μάζευα ποτέ ούτε μία μπλούζα του, δεν θα έβαζα εγώ τα ρούχα του στα λερωμένα κτλ. Πλέον πέρα από το μαγείρεμα (που το κάνει μία φορά την εβδομάδα και τις υπόλοιπες εγώ ) και το σίδερο, τα υπόλοιπα τα κάνει, όλα!! 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Σε εμάς η μοιρασιά δεν είναι απαραιτήτως ότι ο καθένας μαζεύει τα δικά του. Ο άντρας μου κάνει πολύ περισσότερη καθαριότητα γιατί θέλει να τα κάνει με συγκεκριμένο τρόπο (ναι, είμαστε πολλές) κι εγώ πολύ περισσότερη τακτοποιηση. Οπότε εννοείται ότι μαζεύω και τα δικά του ρούχα κ δεν το θεωρώ κακό, εκείνος κάνει άλλα οπότε ισορροπημένο είναι και πάλι. Μην πω ότι είναι και πιο κουραστικά αυτά που κάνει εκείνος.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, little lamb είπε:

    Σε εμάς η μοιρασιά δεν είναι απαραιτήτως ότι ο καθένας μαζεύει τα δικά του. Ο άντρας μου κάνει πολύ περισσότερη καθαριότητα γιατί θέλει να τα κάνει με συγκεκριμένο τρόπο (ναι, είμαστε πολλές) κι εγώ πολύ περισσότερη τακτοποιηση. Οπότε εννοείται ότι μαζεύω και τα δικά του ρούχα κ δεν το θεωρώ κακό, εκείνος κάνει άλλα οπότε ισορροπημένο είναι και πάλι. Μην πω ότι είναι και πιο κουραστικά αυτά που κάνει εκείνος.

    Όπως βολεύεται το κάθε ζευγάρι, δεν υπάρχει σωστό κ λάθος! 

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    7 hours ago, xaroumenh mama said:

    Εμένα ο άντρας μου εν αντίθεση με τον δικό σου ήταν κ είναι πολύ της τάξης στα προσωπικά του πράγματα αλλά μόνο εκεί... Από δουλειές δεν ήξερε τίποτα.... Αν κ όταν πρώτο συγκατοικησαμε μαζί δεν με ένοιαζε σχεδόν καθόλου αν κάνει δουλειές στο σπίτι με τον ερχομό του δεύτερου γιου άρχισα να ζορίζομαι πολύ... Αν του έλεγα ότι θα καθαρίσουμε μαζί το σπίτι θα γελούσε κ θα με δούλευε κανονικά κ με τον νόμο (αν δεν με είχε χωρίσει ήδη :lol:) ένα χούι βέβαια που έχει είναι να μη κλείνει ποτέ τα ντουλάπια κ εγώ εκνευρίζομαι.. :-) :twisted:

    Κ εγώ μπορεί να έχω σφουγκαρισει κ θέλουν να φάνε τα παιδιά κ να γίνεται το σπίτι χάλια κ ειδικά η κουζίνα... Κ πάλι πάει χαμένος ο κόπος μου.. :-(.. 

    Αν και μαρεσει πολύ η καθαριότητα της τάξης δεν είμαι τόσο αλλά το προσπαθώ μετά που γέννησα τον δεύτερο μου γιο δε μπορώ να έχω τακτοποιημενο σπίτι ούτε να συμαζεψω κατευθείαν ότι λερωνω στο μαγείρεμα κ γενικά σε ότι κάνω αν τους αφήσω λίγο μόνους μπορεί κ να σκοτωθούν άρα είμαι σε εγρήγορση. Αν με βοηθήσουν πάλι θα σκοτωθούν άρα δε καταφέρνω να κάνω ότι θέλω, ακόμα κ δίπλα μου να είναι κ να τους έχω δώσει κάτι να ασχοληθούν μέχρι να τελειώσω αυτό που θέλω πάλι κάτι θα βρουν κ θα τσακωθούν κ έτσι πλέον το σπίτι μένει τις περισσότερες φορές άνω κάτω.. 

    Εσείς πως τα καταφέρνετε κ τα βάζετε σε τάξη όλα θα ήθελα ιδέες... 

    Και με τούτα κ με εκείνα για να έρθουμε κ στο αρχικό θέμα μετά που όρεξη για επαφές...!!! 

    Ένα σπίτι με δύο παιδιά δεν γίνεται να μείνει μαζεμένο, αυτό είναι δεδομένο, κυρίως τώρα με την καραντίνα που η οικογένεια περνάει πολλές ώρες μέσα στο σπίτι, και τίποτα να μην κάνουν τα παιδιά το σπιίτι άνω κάτω θα είναι . Η μόνη ιδέα που μπορώ να σου δώσω είναι να κάνεις κάποιες φορές πως δεν βλέπεις .

    • Μου αρέσει 4

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, kotsifikos είπε:

    Ένα σπίτι με δύο παιδιά δεν γίνεται να μείνει μαζεμένο, αυτό είναι δεδομένο, κυρίως τώρα με την καραντίνα που η οικογένεια περνάει πολλές ώρες μέσα στο σπίτι, και τίποτα να μην κάνουν τα παιδιά το σπιίτι άνω κάτω θα είναι . Η μόνη ιδέα που μπορώ να σου δώσω είναι να κάνεις κάποιες φορές πως δεν βλέπεις .

     

    Πω πω, επιτέλους @kotsifikosκάποιος το είπε.

    γιατί έλεγα ότι ήμουν η μόνη που κάνω ότι δεν βλέπω.

    και επίσης όπως το λες - 2 παιδιά + 2 ενήλικες μέσα στο σπίτι, σχεδόν συνέχεια, εντάξει, μένει καθαρό και τακτοποιημένο για καμμιά ώρα ανά 3 μέρες ας πούμε. εκεί είμαστε εμείς.  

    • Μου αρέσει 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, annoulen είπε:

     

    Πω πω, επιτέλους @kotsifikosκάποιος το είπε.

    γιατί έλεγα ότι ήμουν η μόνη που κάνω ότι δεν βλέπω.

    και επίσης όπως το λες - 2 παιδιά + 2 ενήλικες μέσα στο σπίτι, σχεδόν συνέχεια, εντάξει, μένει καθαρό και τακτοποιημένο για καμμιά ώρα ανά 3 μέρες ας πούμε. εκεί είμαστε εμείς.  

     

    Έτσι ακριβώς! Και με ένα παιδί.

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Επειδή εμείς δεν είχαμε καθιστικό αλλά καλό σαλόνι-άβατο, με ζορίζει πολύ που το καθιστικό μας έχει σημάδια ακαταστασίας. τα παιχνίδια τα μαζεύω συνέχεια γιατί αν έρθει κάποιος (το κλασικό που περιμένουμε έναν υποθετικό μυστηριώδη επισκέπτη) θέλω να το δει τακτοποιημένο. Για τον ίδιο λόγο θέλω τακτικό το γραφείο μ κ το τραπέζι της κουζίνας γθατι δεν έχουμε τραπεζαρία χωριστή κ είναι ταυτόχρονα κ τραπέζι φιγούρας. Οπότε αυτά όλα μέσα στη μέρα τα διατηρώ πολύ τακτικά. Το πάτωμα της κουζίνας που είναι παραπέρα όμως κ τον πάγκο κλπ, σας είπα σε τι κατάσταση τα έχω γιατί δεν φαίνονται τόσο πολύ. Έτσι μπορεί να κυνηγάω το παραμικρό παιχνιδάκι στο σαλόνι κ στην κουζινα να έχει φτάσει κατά λάθος ένα αυτοκινητάκι το οποίο σπρώχνω με το πόδι μου να μη με ενοχλεί κ μένει εκεί για μέρες κάτω από κάποιο ντουλάπι ή το τραπέζι !!!! 

     

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, Ilaeira είπε:

     

    Τώρα το είδα αυτό. 

    Δεν υπάρχει σωστός και λάθος τρόπος απλώματος. Υπάρχει το άπλωμα, και μετά υπάρχει η τοποθέτηση των ρούχων στο σκοινί με τέτοιο τρόπο που τα βλέπεις και νομίζεις ότι έπεσαν μόνα τους εκεί πάνω για να αυτοκτονήσουν: στραβοβαλμένα, τα μανίκια να πετάγονται σε περίεργες γωνίες, γενικά ένα μακάβριο θέαμα. Οπότε είναι λάθος να σου λέει ο άλλος ότι δεν έκανε λάθος άπλωμα, γιατί στην πραγματικότητα δεν έκανε άπλωμα (πρόεδρος Εδεσσαϊκού, αλλά καταλάβατε τον πόνο μου).

    ενταξει δεν τα απλώνω έτσι!!! χαχαχα 

    απλως δεν τα τινάζω όπως λετε. προφανώς δεν τα απλώνω κουβάρια στα όπως βγαίνουν, τα ανοίγω φυσικά! 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    ενταξει δεν τα απλώνω έτσι!!! χαχαχα 

    απλως δεν τα τινάζω όπως λετε. προφανώς δεν τα απλώνω κουβάρια στα όπως βγαίνουν, τα ανοίγω φυσικά! 

     

    Ο άντρας μου τα απλώνει έτσι. Και είναι και πολύ ευχαριστημένος με τον εαυτό του!

    • Χαχαχα 4

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος said:

    Επειδή εμείς δεν είχαμε καθιστικό αλλά καλό σαλόνι-άβατο, με ζορίζει πολύ που το καθιστικό μας έχει σημάδια ακαταστασίας. τα παιχνίδια τα μαζεύω συνέχεια γιατί αν έρθει κάποιος (το κλασικό που περιμένουμε έναν υποθετικό μυστηριώδη επισκέπτη) θέλω να το δει τακτοποιημένο. Για τον ίδιο λόγο θέλω τακτικό το γραφείο μ κ το τραπέζι της κουζίνας γθατι δεν έχουμε τραπεζαρία χωριστή κ είναι ταυτόχρονα κ τραπέζι φιγούρας. Οπότε αυτά όλα μέσα στη μέρα τα διατηρώ πολύ τακτικά. Το πάτωμα της κουζίνας που είναι παραπέρα όμως κ τον πάγκο κλπ, σας είπα σε τι κατάσταση τα έχω γιατί δεν φαίνονται τόσο πολύ. Έτσι μπορεί να κυνηγάω το παραμικρό παιχνιδάκι στο σαλόνι κ στην κουζινα να έχει φτάσει κατά λάθος ένα αυτοκινητάκι το οποίο σπρώχνω με το πόδι μου να μη με ενοχλεί κ μένει εκεί για μέρες κάτω από κάποιο ντουλάπι ή το τραπέζι !!!! 

     

     

    Κοίτα εγώ είμαι ψυχαναγκαστική , τα θέλω όλα σε τάξη και καθαρά, αν μπεις στο δωμάτιο του γιου μου θα πάθεις πλάκα με το πόσο τακτοποιημένα είναι τα δεκάδες playmobil του, όμως μέσα στην μέρα μπορεί να δεις το σπιτι από παιχνίδια (όχι δική μου ακαταστασία δηλαδή) να είναι βομβαρδισμένο, αυτό θα κάνω πως δεν το βλέπω, όμως δεν μπορώ να αφήσω πχ την μπλούζα πάνω στην καρέκλα της κουζίνας, ή το ταψί στο τραπέζι πάνω, ή τα πιάτα άπλυτα. Ότι έχει να κάνει με τα παιχνίδια του παιδιού δεν το βλέπω. Τώρα που μιλάμε είναι στο πάτωμα πεσμένα μαγνητάκια, πάνω στον καναπέ είναι οι δεινόσαυροι του (περίπου 20 ) και πάνω στην τραπεζαρία playmobil (θεοί του ολύμπου ) και κάτι γκορμίτι!! Χαμός!! Αυτό που θα κάνω πριν δει παιδικό μετά το μάθημα είναι να τα τακτοποιήσουμε λίγο όλα αυτά μαζί ...όμως με του που τελειώσει το παιδικό πάλι ο ίδιος χαμός θα γίνει.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 6 λεπτά , kotsifikos είπε:

    Ένα σπίτι με δύο παιδιά δεν γίνεται να μείνει μαζεμένο, αυτό είναι δεδομένο, κυρίως τώρα με την καραντίνα που η οικογένεια περνάει πολλές ώρες μέσα στο σπίτι, και τίποτα να μην κάνουν τα παιδιά το σπιίτι άνω κάτω θα είναι . Η μόνη ιδέα που μπορώ να σου δώσω είναι να κάνεις κάποιες φορές πως δεν βλέπεις .

    Εντάξει δε φταίει η καραντίνα έτσι είναι γενικά τα παιδιά μου κάπου στα όρια το χάνω αλλά θα προσπαθήσω να γίνω λίγο ποιο "απόλυτη" όταν λέω κάτι θεωρώ πως πλέον κ ο μεγάλος μπορεί να το κατανοήσει αλλά κ ο μικρός που πάντα ακολουθεί τον μεγάλο..!!! 

    Αλλά ναι σίγουρα κάνω πως δε βλέπω εννοείται αυτό..!!! Κ σίγουρα δε ζητάω το σπίτι να είναι σε τάξη αλλά τουλάχιστον να περπατάω κ να μη σκονταφτω συνέχεια..!!!! 

    Just now, annoulen είπε:

     

    Πω πω, επιτέλους @kotsifikosκάποιος το είπε.

    γιατί έλεγα ότι ήμουν η μόνη που κάνω ότι δεν βλέπω.

    και επίσης όπως το λες - 2 παιδιά + 2 ενήλικες μέσα στο σπίτι, σχεδόν συνέχεια, εντάξει, μένει καθαρό και τακτοποιημένο για καμμιά ώρα ανά 3 μέρες ας πούμε. εκεί είμαστε εμείς.  

    Χαχαχα κ εγώ χάρηκα που διάβασα πως τουλάχιστον δεν είμαι η μόνη...!!!!! :D ανάλογα βέβαια πως εννοεί κ ο κάθε ένας την τάξη..!!!!! 

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, kotsifikos είπε:

    Κοίτα εγώ είμαι ψυχαναγκαστική , τα θέλω όλα σε τάξη και καθαρά, αν μπεις στο δωμάτιο του γιου μου θα πάθεις πλάκα με το πόσο τακτοποιημένα είναι τα δεκάδες playmobil του, όμως μέσα στην μέρα μπορεί να δεις το σπιτι από παιχνίδια (όχι δική μου ακαταστασία δηλαδή) να είναι βομβαρδισμένο, αυτό θα κάνω πως δεν το βλέπω, όμως δεν μπορώ να αφήσω πχ την μπλούζα πάνω στην καρέκλα της κουζίνας, ή το ταψί στο τραπέζι πάνω, ή τα πιάτα άπλυτα. Ότι έχει να κάνει με τα παιχνίδια του παιδιού δεν το βλέπω. Τώρα που μιλάμε είναι στο πάτωμα πεσμένα μαγνητάκια, πάνω στον καναπέ είναι οι δεινόσαυροι του (περίπου 20 ) και πάνω στην τραπεζαρία playmobil (θεοί του ολύμπου ) και κάτι γκορμίτι!! Χαμός!! Αυτό που θα κάνω πριν δει παιδικό μετά το μάθημα είναι να τα τακτοποιήσουμε λίγο όλα αυτά μαζί ...όμως με του που τελειώσει το παιδικό πάλι ο ίδιος χαμός θα γίνει.

    Πράγματα έξω κ εγω δεν θέλω. Όταν αφήνει ο άντρας μου τα πετάω στην καρέκλα του δωματίου, μια καρέκλα δίκη του που κάνω ότι δεν την βλέπω κ κανονίζει μόνος του τι θα ξαναφορέσει κ τι θα βάλει στα άπλυτα. Τα πιάτα τα βάζω μέσα στον νεροχύτη κ τα τα θα στον φούρνο, αν δεν μπορώ να τα πλύνω αμέσως. επισγς επειδή δεν θέλω να βλέπω πράγματα έξω πολλές φορές τακτοποιώ-κρύβω κ δεν θυμάμαι πού είναι. Το βασικό κ θέμα είναι η τσαπατσουλιά κ η προχειρότητα. τρώω πολλή ώρα στο να ασχολούμαι με το σπίτι αλλά αφήνω μισές δουλειές ή δημιουργώντας ακαταστασία στην κουζινα ενώ υποτίθεται ότι τακτοποιώ. Τα παιχνίδια διάσπαρτα σε όλο το σπίτι πάντως δεν μπορώ να κάνω ότι δεν τα βλέπω. Εκτός αν όπως είπα είναι κάτω από κάποιο έπιπλο:grin:!!! παιχνίδι πάνω σε τραπέζι πχ που δεν χρησιμοοοειται, το μαζεύω αμέσως. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Ilaeira είπε:

     

    Τώρα το είδα αυτό. 

    Δεν υπάρχει σωστός και λάθος τρόπος απλώματος. Υπάρχει το άπλωμα, και μετά υπάρχει η τοποθέτηση των ρούχων στο σκοινί με τέτοιο τρόπο που τα βλέπεις και νομίζεις ότι έπεσαν μόνα τους εκεί πάνω για να αυτοκτονήσουν: στραβοβαλμένα, τα μανίκια να πετάγονται σε περίεργες γωνίες, γενικά ένα μακάβριο θέαμα. Οπότε είναι λάθος να σου λέει ο άλλος ότι δεν έκανε λάθος άπλωμα, γιατί στην πραγματικότητα δεν έκανε άπλωμα, έκανε ρίψη ρούχων με ελεύθερη βολή. 

    Εντάξει περιέγραψες με τον καλύτερο τρόπο αυτό που προσπαθούσα να πω κ εγώ... :lol:

    • Χαχαχα 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, kotsifikos είπε:

    Κοίτα εγώ είμαι ψυχαναγκαστική , τα θέλω όλα σε τάξη και καθαρά, αν μπεις στο δωμάτιο του γιου μου θα πάθεις πλάκα με το πόσο τακτοποιημένα είναι τα δεκάδες playmobil του, όμως μέσα στην μέρα μπορεί να δεις το σπιτι από παιχνίδια (όχι δική μου ακαταστασία δηλαδή) να είναι βομβαρδισμένο, αυτό θα κάνω πως δεν το βλέπω, όμως δεν μπορώ να αφήσω πχ την μπλούζα πάνω στην καρέκλα της κουζίνας, ή το ταψί στο τραπέζι πάνω, ή τα πιάτα άπλυτα. Ότι έχει να κάνει με τα παιχνίδια του παιδιού δεν το βλέπω. Τώρα που μιλάμε είναι στο πάτωμα πεσμένα μαγνητάκια, πάνω στον καναπέ είναι οι δεινόσαυροι του (περίπου 20 ) και πάνω στην τραπεζαρία playmobil (θεοί του ολύμπου ) και κάτι γκορμίτι!! Χαμός!! Αυτό που θα κάνω πριν δει παιδικό μετά το μάθημα είναι να τα τακτοποιήσουμε λίγο όλα αυτά μαζί ...όμως με του που τελειώσει το παιδικό πάλι ο ίδιος χαμός θα γίνει.

    Eγώ δεν είμαι ψυχαναγκαστική με την καθαριότητα, είναι σε νορμάλ επίπεδα το σπίτι. Αλλά με την τακτοποίηση έχω θέμα. Δεν μπορώ τα άστρωτα κρεβάτια, τα ανοιχτά ντουλάπια, και όταν μαγειρεύω βάζω αμέσως στη θέση του ό,τι χρησιμοποιώ. 

    Τα παιδιά παίζουν μόνο στα  δωμάτιά τους, όπου γίνεται πανικός, αλλά πριν ξαπλώσουν έχουν μάθει να τα μαζεύουν, ή έστω να βάλουν κάποια στην άκρη για να συνεχίσουν το πρωί το παιχνίδι. Πλέον όταν τους λέω "ξαπλώστε" λένε "μα δεν μαζέψαμε", και λίγο μαζεύουν. Τώρα με την καραντίνα, κάνω τα στραβά μάτια και καμιά φορά παίζουν και στο σαλόνι, αλλά μετά αμέσως τα παίρνουν μέσα. Οπότε το σαλόνι είναι πάντα τακτοποιημένο. Λίγο δικτατορία η φάση, αλλά έτσι δεν τρέχω να μαζεύω  τα ασυμμάζευτα.Άλλωστε το έχουν συνηθίσει από πάντα, και δεν τους φαίνεται περίεργο

    • Μου αρέσει 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    + επίσης να προσθέσω σε όλα αυτά, τα απίστευτα γομίδια που καλύπτουν το πάτωμα του παιδικού και της κουζίνας μου (γιατί 2 παιδιά στο Δημοτικό, συνεπάγεται 2 διαφορετικούς χώρους για τηλε εκπαίδευση).

    (γομίδια = αυτό που μένει από τις γόμες όταν σβήνουν, υπάρχει άλλη λέξη για αυτό ? δεν ξέρω)

    Αυτά δεν τα είχαμε προ τηλε εκπαίδευσης, τουλάχιστον όχι σε τέτοιο βαθμό και σε πλέον μόνιμη βάση.  

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, annoulen είπε:

    + επίσης να προσθέσω σε όλα αυτά, τα απίστευτα γομίδια που καλύπτουν το πάτωμα του παιδικού και της κουζίνας μου (γιατί 2 παιδιά στο Δημοτικό, συνεπάγεται 2 διαφορετικούς χώρους για τηλε εκπαίδευση).

    (γομίδια = αυτό που μένει από τις γόμες όταν σβήνουν, υπάρχει άλλη λέξη για αυτό ? δεν ξέρω)

    Αυτά δεν τα είχαμε προ τηλε εκπαίδευσης, τουλάχιστον όχι σε τέτοιο βαθμό και σε πλέον μόνιμη βάση.  

    Γομίδια, ξύσματα, ψίχουλα, κρόσια από μπλοκ ζωγραφικής και πάει λέγοντας....:-D:-D:-D

     

    Υπό κανονικές συνθήκες σκούπα στα παιδικά δωμάτια μπαίνει μια φορά την εβδομάδα, τον τελευταίο χρόνο δύο φορές την ημέρα (μία μετά το μάθημα και μία μετά το διάβασμα).

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Guest
    Το θέμα αυτό είναι κλειστό για νέες απαντήσεις