Recommended Posts


    Διαφημίσεις


    Συμφωνω, κορίτσια, ότι η δουλειά είναι ισορροπια αλλα εγω αυτή τη στιγμη θα πρεπει γι α ένα χρονικό διαστημα να την αφήσω γιατί ο μικρός μου, όπως έγραψα σε άλλο τοπικ, αρρωστησε βαρια από το παιδικό σταθμό και παιρνει αντιβιωση και η γιατρος μας μιλησε και για νοσηλεια και για χειρουργική επεμβαση. Δεν ξερω πως τα καταφέρνετε εσεις αλλα μου φαινεται πολυτελεια να γυρισω στη δουλειά και το μικρό να κινδυνευει. Δεν έχω καποιο συγγενικό προσωπο να μου τον κρατα ουτε εμπιστεύομαι ευκολα γυναικα και ακομα και αν εμπιστευτω σκέφτομαι ότι θα καθετε τοσες ωρες σπιτι με τη γυναικα και θα βαριεται και θα βουρλιζεται και παλι αποθαρρυνομαι

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ναι η αλήθεια είναι ότι είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει βοήθεια, εγώ ευτυχώς έχω μπόλικη… αλλά παίζει ρόλο και το είδος της δουλειάς πιστεύω..

    Εμένα πάντως όσες φίλες μου σταμάτησαν τη δουλειά όταν έμειναν έγκυες τώρα που τα παιδιά τους είναι 5-6 χρ το έχουν σκυλομετανιώσει…

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    MarianS καταλαβαίνω τη στενοχώρια σου που αρρώστησε κι ΕΣΥ θα αποφασίσεις τι τελικά θα κανεις. Τα παιδιά όμως δε τη γλιτώνουν... Θα αρρωστήσουν θέλουμε δε θελουμε αλλα συνήθως δεν ειναι κάτι τραγικό. Θα ταλαιπωρηθείς μια χρόνια και μετά θα δεις μεγάλη διαφορά. Μη το βάζεις κάτω με την πρώτη! Έχω ζήσει τη νοσηλεία και δεν ειναι ευχάριστο... Δε σου μιλάω εκ του ασφαλούς!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    για την MARIAN S και για τη LUCIA.

     

    Οι γονείς του συζύγου έχουν αποβιώσει. Οι γονείς μου βοηθάνε 1) όταν αργώ να σχολάσω κ πρέπει κάποιος να παραλάβει τα παιδιά από το σχολικό (περίπου 1 φορα την εβδομαδα) 2) όταν είναι άρρωστα κ δεν μπορώ ούτε εγώ ούτε ο σύζυγος να πάρω άδεια 3) όταν έχουν μαγειρέψει μουσακά - γεμιστά (που θέλουν χρόνο) κ μου στέλνουν ταπεράκι :wink:

    Τα ΣΚ, με δική μου επιλογή, γιατί οι ανθρώποι είναι πολύ πρόθυμοι, δεν τους δίνω τα παιδιά, παρά μόνο σε ανάγκη (π.χ. κάποιος γάμος), μιλάμε για μία φορά το χρόνο. Δεν βγαίνουμε με τον άνδρα μου οι δύο μας κ δεν έχουμε και το μισάωρο συζήτησης καθημερινά που λέτε.

    Το σπίτι, όχι αχούρι εντελώς αλλά σχεδόν μονίμως ακατάστατο, αξεσκόνιστο, ασκούπιστο κλπ. Προτεραιότητα έχουν τα ρούχα μας (πλυντήριο από Πέμπτη, δυστυχώς το ΣΚ μαζεύονται όλα + σίδερο, διότι τις καθημερινές δεν υπάρχει κουράγιο κ χρόνος). Μαγειρεύω τα ΣΚ κ μετά μία τετάρτη ή πέμπτη κ τις λοιπες μέρες κάτι πρόχειρο (τοστ, ντάκος, ομελέτα). Τα παιδιά τρώνε το μεσημέρι στο σταθμό.

    Τα παιδιά (προνήπιο κ προ-προνήπιο) έρχονται κουρασμένα κ με γκρίνια (είναι κ αυτά εργαζόμενα εκτός σπιτιού).

    Τα ΣΚ ξυπνάω από μόνη μου 630-700 το αργότερο γιατί μόνο τότε μπορώ να ασχοληθώ λίγο με το σπίτι κ με τα παιδιά μου γιαυτό κ δεν τα δίνω στους γονείς μου.

    Έχω έρθει κ στην άλλη όχθη (σπίτι με 6μηνο ΟΑΕΔ στο πρώτο παιδί και 4 μήνες άδεια κύησης κ λοχείας στο 2ο παιδί). Εντάξει κουράζεσαι, μάλλον να το πω καλύτερα, είσαι μόνιμα απασχολημένη με τις δουλειές του σπιτιού αλλά βρε κορίτσια, μην συγκρίνουμε την δουλειά στο σπίτι με την δουλειά + εκτός + εντός σπιτιού......εκτός κ έχεις εσωτερική οικιακή βοηθό.

    Σέβομαι όλες τις μανούλες, έχουμε τα ίδια άγχη, φόβους, χαρές κ λύπες αλλά καλύτερα να εκφέρουμε άποψη όταν έχουμε προσωπική εμπειρία και από τις δύο καταστάσεις.

     

    Καλημέρα!

     

    Κ γω έχω την κουρτίνα 2, πήρα τη βοήθεια του...μουσακά! Το δικό μου σπίτι πάλι κάποιες φορές είναι εντελώς αχούρι. ΕΝΤΕΛΩΣ όμως.

     

    Παραλαμβάνουμε τα παιδιά από το πρωινό πρόγραμμα εκ περιτροπής με το σύζυγο και μετά ξεκινούν δραστηριότητες/παιδική, ή και τα δύο. Γυρνάω στο σπίτι 7 και 8 το απόγευμα και πρέπει να πλύνουμε, ταΐσουμε, διαβάσουμε παραμύθια και κοιμίσουμε 2 παιδιά. Μετά να πλυθούμε εμείς, να ετοιμάσω ρούχα/ταπεράκια, που μερικές φορές το κάνω το πρωί στις έξι γιατί τα τέκνα-να ναι καλά κοιμούνται 10-11, οπότε τι να προλάβω...Ώρες ώρες σκέφτομαι πως και τη νύχτα να μην κοιμόμουν, πάλι δεν θα προλάβαινα...

     

    Το διάβασα αλλού και το ξαναγράφω:τζάμι?τι είναι?μήπως αυτό που κρύβεται πίσω από την κουρτίνα?Καλά, μία εβδομάδα να μην τα καθαρίσω?Χαϊλίκια, καλά θα ήταν!!!Θα...άστραφτε!Σίδερο? Δεν ξέρω πού είναι. Τα παίρνουμε από τα πλυμένα, τα φοράμε και ξανά στα άπλυτα.

     

    Και μετά δουλειά. Που ο απολύτως μοναδικός λόγος που πάω στη δουλειά είναι ο μισθός γιατί ο σύζυγος δεν δουλεύει όλο το χρόνο.

     

    Περαστικά μας!


    Φιλικά,

    Ελίνα

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    και για να μην ξεφεύγουμε από το θέμα, στο οποίο έχω απαντήσει στο παρελθόν, να πω ότι το ταμείον είναι μείον πλέον!

     

    Ειλικρινά, έχω σταματήσει να βγαίνω, να ψωνίζω για μένα (όποτε θα πάρω κάτι για μένα θα είναι από μεταχειρισμένα, το έχω ξαναγράψει), στη δουλειά πάω με λεωφορείο και με τα πόδια, πολλές φορές δεν κόβω εισιτήριο (σόρυ, αλλά τη ντροπή την έχω κάνει γαργάρα), στέλνω τα παιδιά μου σε δημόσιο, έχω νυχτερινό ρεύμα, στη δουλειά παίρνω ταπεράκι.

     

    Και όλα αυτά για να πάρω στα παιδιά μου καινούρια ρούχα και όχι μεταχειρισμένα, για να μπορώ να πληρώνω τις απογευματινές τους δραστηριότητες και για να τους αγοράζω τρόφιμα με ταυτότητα και όχι "ιδιωτικής ετικέτας" που...συσκευάζοναυ στην Ελλάδα και έχουν έρθει από το...υπερπέραν.

     

    Έχω 2 μεταπτυχιακά και ξένες γλώσσες, ο σύζυγος επίσης 2 πτυχία ανώτατων σχολών και μεγάλη προϋπηρεσία στο αντικείμενό του.

     

    Δεν υστερώ σε τπτ από τους φλούφληδες (τους τωρινούς και τους προηγούμενους), που μπορεί και να τελείωσαν την ίδια σχολή με μένα, να μην γνωρίζουν αγγλικά και μας κυβερνούν.Και στέλνουν τα παιδιά τους στα ιδιωτικά σχολεία (κολλέγιο, σχολή χιλλ), τσε και ξερό ψωμί.

     

    Τι να πω...Κάτι λάθος έκανα. Και πλέον ξέρω ποιο είναι αυτό. Δεν έκανα ποτέ μου κατάληψη. Δεν ήμουν κακομαθημένη. Δεν έπαιζα με τρενάκια. Θα έπρεπε τελικά. Και για πιο γρήγορη εξέλιξη, η ληστεία είναι μαστ. Μπαίνεις φυλακή και τους χορεύεις στο ταψί...εκ των έσω. Ρίχνεις και μια απεργία πείνας και παίζεις δύο μήνες σερί σε όλα τα δελτία ειδήσεων.

     

    Ε βουαλά!Ο κομαντάντε είναι πρε!Καλά μνημόνια!


    Φιλικά,

    Ελίνα

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    ......... Τα παίρνουμε από τα πλυμένα, τα φοράμε και ξανά στα άπλυτα.

     

    χα χα χα - κ εμείς το ίδιο, άπειρες φορές, αλλά ντράπηκα να το γράψω :oops:

     

     

    ...... Που ο απολύτως μοναδικός λόγος που πάω στη δουλειά είναι ο μισθός γιατί ο σύζυγος δεν δουλεύει όλο το χρόνο.

     

     

    Συμφωνώ κ επιμένω στην αρχική μου δήλωση. Να συμπληρώσω ότι έχω πτυχίο ΑΕΙ, 2 ξένες γλώσσες, κ προϋπηρεσία 22 έτη αλλά από τότε που έγινα μαμά, παρακαλάω να πετύχω το ΤΖΟΚΕΡ (λέμε τώρα), να παραιτηθώ κ να είμαι μία STAYING AT HOME MUM.

     

    (το ξαναστέλνω γιατί δεν μου βγήκε καλά η παράθεση)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Συμφωνώ κ επιμένω στην αρχική μου δήλωση. Να συμπληρώσω ότι έχω πτυχίο ΑΕΙ, 2 ξένες γλώσσες, κ προϋπηρεσία 22 έτη αλλά από τότε που έγινα μαμά, παρακαλάω να πετύχω το ΤΖΟΚΕΡ (λέμε τώρα), να παραιτηθώ κ να είμαι μία STAYING AT HOME MUM.

     

    (το ξαναστέλνω γιατί δεν μου βγήκε καλά η παράθεση)

     

    Αν δουλεύεις επί 22 χρόνια, πίστεψέ με δεν είναι τόσο εύκολο να γίνεις staying at home mom...:P:p Στην αρχή θα ξετρελαθείς και θα είναι σαν διακοπές, μετά δεν θα είναι τόσο ευχάριστο... (με βάση τα δικά μου δεδομένα πάντα...)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Αν δουλεύεις επί 22 χρόνια, πίστεψέ με δεν είναι τόσο εύκολο να γίνεις staying at home mom...:P:p Στην αρχή θα ξετρελαθείς και θα είναι σαν διακοπές, μετά δεν θα είναι τόσο ευχάριστο... (με βάση τα δικά μου δεδομένα πάντα...)

     

    αγαπητες φίλες έχουμε ξεφύγει από το θέμα εντελώς.

     

    Όσο για αυτό που μου λες Deanerys_T, η αλήθεια είναι ότι οι περισσότερες φίλες μου (που εργάζονται) το ίδιο μου λένε..... πραγματικά το μόνο αρνητικό που βλέπω προς το παρόν είναι η κλεισούρα κ η βαρεμάρα γιατί η δουλειά σε σπιντάρει, το γνωρίζω. Αλλά, τι συζητάμε, είναι όνειρο θερινής νυκτός που δεν πρόκειται να πραγματοποιηθεί. Ευχαριστώ για την σημείωση πάντως.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγώ λέω ότι το κάθε ζευγάρι πρέπει να πράττει ΚΑΙ ανάλογα με τον χαρακτήρα του καθενός.

    Τί εννοώ;

    Στα περισσότερα τοπικ λένε φτου-φτου για τον κρυφό λογαριασμό.

    Τί θα κάνατε όμως αν ο σύζυγος ήταν εκ φύσεως σπάταλος και ΔΕΝ σας παρέδιδε τα ηνία της διαχείρησης;

    Θα κινδυνεύατε να μείνει η οικογένεια χωρίς φαγητό ή θα είχατε ένα κρυφό λογαριασμό όπου θα αποταμιεύατε για να έχετε σε μια δύδκολη στιγμή;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    11 ώρες πρίν, Belmar είπε:

    Εγώ λέω ότι το κάθε ζευγάρι πρέπει να πράττει ΚΑΙ ανάλογα με τον χαρακτήρα του καθενός.

    Τί εννοώ;

    Στα περισσότερα τοπικ λένε φτου-φτου για τον κρυφό λογαριασμό.

    Τί θα κάνατε όμως αν ο σύζυγος ήταν εκ φύσεως σπάταλος και ΔΕΝ σας παρέδιδε τα ηνία της διαχείρησης;

    Θα κινδυνεύατε να μείνει η οικογένεια χωρίς φαγητό ή θα είχατε ένα κρυφό λογαριασμό όπου θα αποταμιεύατε για να έχετε σε μια δύδκολη στιγμή;

    Γενικως είμαι κατά των κρυφών πάσης φύσης σε μια οικογένεια, είτε αυτό λέγεται λογαριασμός τράπεζας, είτε ένοχα μυστικά ,είτε οτιδήποτε. Αν ο σύζυγος ήταν από πεποίθηση και φύση σπάταλος θα υπήρχε ένας λογαριασμός εις γνώση του με αυστηρή ρήτρα εκ μέρους μου πως τα χρήματα αυτά ανήκουν στην οικογένεια και τα παιδιά για μια δύσκολη στιγμή και μένει απαραβίαστος για οποιαδήποτε ανούσια σπατάλη. Αν παρόλες τις εξηγήσεις μου έβαζε χέρι (κρυφά προφανώς η χωρίς να ενημερώσει) στα χρήματα αυτά, θα προβληματιζομουν αρκετά για το ποιόν του... Και θα επανεξεταστεί την σχέση μου ως προς τον σεβασμό,την εμπιστοσύνη και την ειλικρίνεια που την διέπει. 

    Το ενδεχόμενο να κρατάω χρήματα στα κλεφτα για να ξελασπωνω μια κατάσταση σε μια δύσκολη ώρα μου κάνει κάπως θυματικη συμπεριφορά εκ μέρους συζύγου. 

    Από την άλλη αν είμαστε οκ με τους λογαριασμούς και τις υποχρεώσεις έχει κάθε δικαίωμα για τα προσωπικά του έξοδα να σπαταλήσει όσα θέλει. Παράλληλα , με κουβέντα πάντα, κάποια χρήματα για παράδειγμα που μείνουν από το δικό μου εισόδημα μπορούν να πάνε για αποταμίευση η το αντίστροφο με το δικό του εισόδημα. Σαν ζευγάρι όμως θα είμαστε σε συνενόηση και ενημέρωση πως υπάρχουν κάποια χρήματα που πάση θυσία πρέπει να μείνουν αναλλοίωτα για μια δύσκολη στιγμή η ανάγκη και ότι αυτό τηρείται και από τους δύο.

    • Μου αρέσει 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 10/30/2018 at 12:26 AM, Dust pink said:

    Γενικως είμαι κατά των κρυφών πάσης φύσης σε μια οικογένεια, είτε αυτό λέγεται λογαριασμός τράπεζας, είτε ένοχα μυστικά ,είτε οτιδήποτε. Αν ο σύζυγος ήταν από πεποίθηση και φύση σπάταλος θα υπήρχε ένας λογαριασμός εις γνώση του με αυστηρή ρήτρα εκ μέρους μου πως τα χρήματα αυτά ανήκουν στην οικογένεια και τα παιδιά για μια δύσκολη στιγμή και μένει απαραβίαστος για οποιαδήποτε ανούσια σπατάλη. Αν παρόλες τις εξηγήσεις μου έβαζε χέρι (κρυφά προφανώς η χωρίς να ενημερώσει) στα χρήματα αυτά, θα προβληματιζομουν αρκετά για το ποιόν του... Και θα επανεξεταστεί την σχέση μου ως προς τον σεβασμό,την εμπιστοσύνη και την ειλικρίνεια που την διέπει. 

    Το ενδεχόμενο να κρατάω χρήματα στα κλεφτα για να ξελασπωνω μια κατάσταση σε μια δύσκολη ώρα μου κάνει κάπως θυματικη συμπεριφορά εκ μέρους συζύγου. 

    Από την άλλη αν είμαστε οκ με τους λογαριασμούς και τις υποχρεώσεις έχει κάθε δικαίωμα για τα προσωπικά του έξοδα να σπαταλήσει όσα θέλει. Παράλληλα , με κουβέντα πάντα, κάποια χρήματα για παράδειγμα που μείνουν από το δικό μου εισόδημα μπορούν να πάνε για αποταμίευση η το αντίστροφο με το δικό του εισόδημα. Σαν ζευγάρι όμως θα είμαστε σε συνενόηση και ενημέρωση πως υπάρχουν κάποια χρήματα που πάση θυσία πρέπει να μείνουν αναλλοίωτα για μια δύσκολη στιγμή η ανάγκη και ότι αυτό τηρείται και από τους δύο.

     

    Καλό στη θεωρία.

    Σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις οι "παλιές" θεωρώ ότι ξέραν καλύτερα.

    Οι περισσότερες (και πιο καπάτσες) θα σου πουν ότι η νοικοκυρά ξέρει καλύτερα, και καλό θα είναι να κάνει το λογαριασμό της αλλά και να κρατάει τις ισορροπίες της οικογένειάς της. 

    Τωρα για το ποιόν του συζύγου κτλ, δεν θα μπω καν σε συζήτηση, διότι οι αδυναμίες είναι ανθρώπινες και έχω κι εγώ αρκετές. Θα πω μόνο ότι το ποιόν του συζύγου έχει να κάνει πώς φέρεται στην οικογένειά του και ποιές ειναι οι προθέσεις του.

    Άλλο πχ να τα φάει σε γκόμενες και άλλο να πάρει ένα έξτρα παιχνίδι/γραφείο/στερεοφωνικό για τα παιδιά του ή δώρα πχ για τη γυναίκα του. Το πρώτο είναι ασυγχώρητο, το δεύτερο είναι αδυναμία.

    Ο σύζυγος που ανήκει στη 2η περίπτωση χρειάζεται μια γυναίκα που να ξέρει να κρατάει κρυφό ταμείο για να κρατήσει την οικογένεια στα δύσκολα. 

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πώς κρατιέται κρυφό ταμείο; με απορια ρωταω. Γιατι το ζευγαρι μεσες ακρες ξερει ο ενας τον μισθό του αλλου. Και ξερει κ τα εξοδα που γινονται. Ακομα κ προσωπικα πραγματα να αγοράζει καποιιος,  αυτα δεν μενουν κρυφα.   Και δεν εννοω οτι διαρκως ελέγχει ο ενας τις αγορές του αλλου. Αλλα γενικα δεν μπορω να φανταστω να μην υπαρχει μια εικονα της χρηματικής κινησης σε ενα σπίτι και απο τους δυο συζύγους. Και που ειναι αυτα τα κρυφα χρηματα; σε μυστικό λογαριασμο; δεν ειναι λιγο περιεργα ολα αυτα; δεν ειναι σαν παραβίαση της εμπιστοσυνης; 

     

    ο αντρας μου ειναι στην κατηγορια του ανοιχτοχέρη σε πραγματα του παιδιου κ του σπιτιου. βεβαια ειναι κ αγχώδης οποτε καμια φορα το γυρναει στο αλλο ακρο. εχουμε χρηματα στην ακρη σε λογαριαςμους που δεν ακουμπάμε, δεν θυμομαστε καν το πιν των καρτών που τους αντιστοιχούν. αυτην την εποχη ειμαστε πιεσμένοι λογω απανωτών εξόδων και εχουμε φαει ολες τις αποταμιεύσεις των προσωπικών λογαριασμών μας. Δεν εχουμε κοινο γιατι παντρευτήκαμε ακριβώς στην κήρυξη των capital controls και τότε δεν γινοταν. μετα βολευτήκαμε ετσι κ εχουμε ατυπα μοιρασει τα εξοδα για να υπαρχει μια ισορροπια. αυτη την εποχη λοιπον που μετράμε την παραμικρή αγορα γιατι οριακα καλύπτουμε τον μηνα, βλεπω οτι καπου παρασύρεται, γθα το σκιτι κ το παιδι. όποτε καθυστερώ κάποιες αγορές που θα ήθελα να κανω, κ για μενα κ για το παιδι κ για το σπίτι, για να μην βρεθουμε ξαφνικα με άδειους λογαριασμούς. Δεν λεω κατι,  ουτε όμως κρύβω το υπολοιπο μου. Κ

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κ βεβαια δεν φοβαμαι σε καμια περιπτωση οτι θα απλώσει χερι στα αποταμιευμενα. Θα με απογοήτευε κατι τετοιο οπως κ αντίστοιχα τον ιδιο,  ακομα και για τον καλυτερο σκοπο να ηταν. Εξαλλου μεγαλα εξοδα κανενας απο τους δυο δεν κανει χωρις να το συζητησει με τον αλλον. Οποτε δεν μπορω να καταλαβω την ιδεα οτι τα εξοδα στην οικογενεια γινονται τοσο ανεξέλεγκτα που καποιος πρεπει να εχει κρυφό ταμείο, και αυτο να το θεωρουμε φυσιολογικο.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γενικά δεν καταλαβαίνω γιατί να πρέπει να γίνονται πράγματα κρυφά στην οικογένεια, είτε είναι αποταμίευση είτε αγορά είτε οτιδήποτε.

    Αν ποτέ έφτανα στο σημείο (που ειλικρινά δεν είναι του χαρακτήρα μου καθόλου) να κρύβω χρήματα από τον άντρα μου θα είχαμε πολλά περισσότερα προβλήματα από το κρυφό ταμείο.

    • Μου αρέσει 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    2 ώρες πρίν, kotsifikos είπε:

    Γενικά δεν καταλαβαίνω γιατί να πρέπει να γίνονται πράγματα κρυφά στην οικογένεια, είτε είναι αποταμίευση είτε αγορά είτε οτιδήποτε.

    Αν ποτέ έφτανα στο σημείο (που ειλικρινά δεν είναι του χαρακτήρα μου καθόλου) να κρύβω χρήματα από τον άντρα μου θα είχαμε πολλά περισσότερα προβλήματα από το κρυφό ταμείο.

    Πραγματικά! Εγώ δεν καταλαβαίνω κ την έννοια του κοινού ταμείου που ακουω. Οτι δηλαδη εχει ο καθένας τα λεφτά του κ υπάρχει κ κάτι κοινό κ ο καθένας τα εξοδα τα δικα τξυ τα κανει ακο τα δικα του λεφτα κ του σπιτιου ειναι αλλα. οΚαι δεν το καταλαβαίνω με την έννοια ότι λογικά πρώτα καλύπτεις τις ανάγκες του σπιτιού ή των παιδιών κ μετά κανείς τα δικά σου. τα δικά σου δηλαδή τα μη επείγοντα ή αναγκαια. Και τι θα γίνει δηλαδή αν σε έναν από τους δυο τύχουν πολλά "προσωπικα" έξοδα μαζεμένα; θα στερηθεί κάτι ενώ ο άλλος θα έχει περίσσευμα στο δικό του λογαριασμό; 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    2 hours ago, Έσπερος said:

    Πραγματικά! Εγώ δεν καταλαβαίνω κ την έννοια του κοινού ταμείου που ακουω. Οτι δηλαδη εχει ο καθένας τα λεφτά του κ υπάρχει κ κάτι κοινό κ ο καθένας τα εξοδα τα δικα τξυ τα κανει ακο τα δικα του λεφτα κ του σπιτιου ειναι αλλα. οΚαι δεν το καταλαβαίνω με την έννοια ότι λογικά πρώτα καλύπτεις τις ανάγκες του σπιτιού ή των παιδιών κ μετά κανείς τα δικά σου. τα δικά σου δηλαδή τα μη επείγοντα ή αναγκαια. Και τι θα γίνει δηλαδή αν σε έναν από τους δυο τύχουν πολλά "προσωπικα" έξοδα μαζεμένα; θα στερηθεί κάτι ενώ ο άλλος θα έχει περίσσευμα στο δικό του λογαριασμό; 

    Έλα ντε, μα δεν έχει λογική αυτό. Αυτό το δικά ''ΜΟΥ'' χρήματα μου κάνει λίγο εγωιστικό σε έναν γάμο.

     

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 44 λεπτά , kotsifikos είπε:

    Έλα ντε, μα δεν έχει λογική αυτό. Αυτό το δικά ''ΜΟΥ'' χρήματα μου κάνει λίγο εγωιστικό σε έναν γάμο.

     

     

    Κ όμως το ακούω τόσο συχνά που αναρωτιέμαι αν εμείς κάνουμε κάτι στραβά! Έχω ακούσει και εξωφρενικά του στιλ το δώρο στον αδερφό του θα το πληρώσει αυτός, το δώρο στο βαφτιστήρι μου εγώ κλπ. Μέχρι και ότι θα πάρω φόρεμα για το γάμο της ξαδέρφης του άρα θα το πληρώσει αυτός γιατί είναι δική του ξαδέρφη. Αλλά γύρω γύρω ακούω και πολύ τα κρυφά. Ακόμα και στο στενό συγγενικό μας περιβάλλον. Κρυφά έσοδα από ενοίκια, κρυφά έσοδα από υποστήριξη των γονέων, κρυφές οικιακές βοηθοί να πληρώνονται από τις μαμάδες, κρυφές ζημιές στο αυτοκίνητο, κρυφές αγορές...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Λοιπόν εγώ θα διαφωνήσω :) καλή η εμπιστοσύνη , αλλά το κρυφό ταμείο είναι κάτι «απαραίτητο» για πολλούς λόγους . 

    Πρωτα από όλα δεν θεωρώ ότι πρέπει να υπάρχει απόλυτη γνώση των οικονομικών του καθενός εκτός κι αν εργάζονται μαζί στη δίκη τους δουλειά . 

    Εμεις οι γυναίκες πρέπει να φροντίζουμε για «κρυφά» χρήματα , όχι μόνο γιατί μπορεί να ξελασπώσουν σε δύσκολη στιγμή , αλλά γιατί μπορεί να χρειαστούν σε «κρυφό έξοδο» .

    και αντίστοιχα οι έξυπνοι άντρες πρέπει να μεριμνούν αντίστοιχα . 

    Εμενα πχ έχει συμβεί να γίνει κατάσχεση σε λογαριασμό από τράπεζα που παραβίασε εντολή δικαστηρίου . Η τράπεζα παραβίασε - αλλά εγώ μέχρι να πάρω τα χρήματα μου πίσω, πέρασε ένα χρονικό διάστημα στο οποίο άν δεν είχα κρυφό ταμείο , δεν θα μπορούσα να εξυπηρετήσω τις υποχρεώσεις μου . Εννοείται ότι όταν αποκαταστάθηκε το πρόβλημα , Επανηλθε και το κρυφό ταμείο . 

    Αν είχα έναν σύζυγο σπάταλο πχ η με ροπή σε περιττά έξοδα , επίσης θα με έσωζε ένα κρυφό ταμείο . 

    Αν μου έβγαινε κάποια προσωπική ζημιά κάπου , παρομοίως κλπ . 

    Τέλος (δυσάρεστο) θα με έσωζε σε περίπτωση κακού διαζυγίου γιατί αν μου άδειαζε τους κοινούς λογαριασμούς , θα είχα χρήματα να κινηθώ ;) 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 1/11/2018 at 4:52 ΜΜ, Belmar είπε:

     

    Καλό στη θεωρία.

    Σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις οι "παλιές" θεωρώ ότι ξέραν καλύτερα.

    Οι περισσότερες (και πιο καπάτσες) θα σου πουν ότι η νοικοκυρά ξέρει καλύτερα, και καλό θα είναι να κάνει το λογαριασμό της αλλά και να κρατάει τις ισορροπίες της οικογένειάς της. 

    Τωρα για το ποιόν του συζύγου κτλ, δεν θα μπω καν σε συζήτηση, διότι οι αδυναμίες είναι ανθρώπινες και έχω κι εγώ αρκετές. Θα πω μόνο ότι το ποιόν του συζύγου έχει να κάνει πώς φέρεται στην οικογένειά του και ποιές ειναι οι προθέσεις του.

    Άλλο πχ να τα φάει σε γκόμενες και άλλο να πάρει ένα έξτρα παιχνίδι/γραφείο/στερεοφωνικό για τα παιδιά του ή δώρα πχ για τη γυναίκα του. Το πρώτο είναι ασυγχώρητο, το δεύτερο είναι αδυναμία.

    Ο σύζυγος που ανήκει στη 2η περίπτωση χρειάζεται μια γυναίκα που να ξέρει να κρατάει κρυφό ταμείο για να κρατήσει την οικογένεια στα δύσκολα. 

     

     

    Νιώθω ότι γύρισα 100 χρόνια πίσω :( 

    • Χαχαχα 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    2 ώρες πρίν, Macgyver είπε:

    Λοιπόν εγώ θα διαφωνήσω :) καλή η εμπιστοσύνη , αλλά το κρυφό ταμείο είναι κάτι «απαραίτητο» για πολλούς λόγους . 

    Πρωτα από όλα δεν θεωρώ ότι πρέπει να υπάρχει απόλυτη γνώση των οικονομικών του καθενός εκτός κι αν εργάζονται μαζί στη δίκη τους δουλειά . 

    Εμεις οι γυναίκες πρέπει να φροντίζουμε για «κρυφά» χρήματα , όχι μόνο γιατί μπορεί να ξελασπώσουν σε δύσκολη στιγμή , αλλά γιατί μπορεί να χρειαστούν σε «κρυφό έξοδο» .

    και αντίστοιχα οι έξυπνοι άντρες πρέπει να μεριμνούν αντίστοιχα . 

    Εμενα πχ έχει συμβεί να γίνει κατάσχεση σε λογαριασμό από τράπεζα που παραβίασε εντολή δικαστηρίου . Η τράπεζα παραβίασε - αλλά εγώ μέχρι να πάρω τα χρήματα μου πίσω, πέρασε ένα χρονικό διάστημα στο οποίο άν δεν είχα κρυφό ταμείο , δεν θα μπορούσα να εξυπηρετήσω τις υποχρεώσεις μου . Εννοείται ότι όταν αποκαταστάθηκε το πρόβλημα , Επανηλθε και το κρυφό ταμείο . 

    Αν είχα έναν σύζυγο σπάταλο πχ η με ροπή σε περιττά έξοδα , επίσης θα με έσωζε ένα κρυφό ταμείο . 

    Αν μου έβγαινε κάποια προσωπική ζημιά κάπου , παρομοίως κλπ . 

    Τέλος (δυσάρεστο) θα με έσωζε σε περίπτωση κακού διαζυγίου γιατί αν μου άδειαζε τους κοινούς λογαριασμούς , θα είχα χρήματα να κινηθώ ;) 

     

    Γιατί πρέπει να είναι κρυφός ο λογαριασμός σε μία φυσιολογική σχέση; Υποθέτοντας ότι δεν έχουμε παντρευτεί κάποιον που ξέρουμε ότι θα τον χωρίσουμε, άρα υπάρχει μία στοιχειώδης δυνατότητα επικοινωνίας, γιατί να μην γνωρίζει ότι υπάρχει και προσωπικός λογαριασμός αλλά πρέπει να είναι μυστικό; Η δε κατάσχεση που κολλάει, αν υπάρχουν 100 λογαριασμοί δε θα τους βρει η εφορία, το δικαστήριο κλπ; 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    2 ώρες πρίν, Macgyver είπε:

    Λοιπόν εγώ θα διαφωνήσω :) καλή η εμπιστοσύνη , αλλά το κρυφό ταμείο είναι κάτι «απαραίτητο» για πολλούς λόγους . 

    Πρωτα από όλα δεν θεωρώ ότι πρέπει να υπάρχει απόλυτη γνώση των οικονομικών του καθενός εκτός κι αν εργάζονται μαζί στη δίκη τους δουλειά . 

    Εμεις οι γυναίκες πρέπει να φροντίζουμε για «κρυφά» χρήματα , όχι μόνο γιατί μπορεί να ξελασπώσουν σε δύσκολη στιγμή , αλλά γιατί μπορεί να χρειαστούν σε «κρυφό έξοδο» .

    και αντίστοιχα οι έξυπνοι άντρες πρέπει να μεριμνούν αντίστοιχα . 

    Εμενα πχ έχει συμβεί να γίνει κατάσχεση σε λογαριασμό από τράπεζα που παραβίασε εντολή δικαστηρίου . Η τράπεζα παραβίασε - αλλά εγώ μέχρι να πάρω τα χρήματα μου πίσω, πέρασε ένα χρονικό διάστημα στο οποίο άν δεν είχα κρυφό ταμείο , δεν θα μπορούσα να εξυπηρετήσω τις υποχρεώσεις μου . Εννοείται ότι όταν αποκαταστάθηκε το πρόβλημα , Επανηλθε και το κρυφό ταμείο . 

    Αν είχα έναν σύζυγο σπάταλο πχ η με ροπή σε περιττά έξοδα , επίσης θα με έσωζε ένα κρυφό ταμείο . 

    Αν μου έβγαινε κάποια προσωπική ζημιά κάπου , παρομοίως κλπ . 

    Τέλος (δυσάρεστο) θα με έσωζε σε περίπτωση κακού διαζυγίου γιατί αν μου άδειαζε τους κοινούς λογαριασμούς , θα είχα χρήματα να κινηθώ ;) 

    Νομίζω ότι αυτά καλύπτονται με την ύπαρξη λογαριασμών για αποταμίευση διαφορετικών απο αυτους που εχουμε για τα τρέχοντα. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 1/11/2018 at 4:52 ΜΜ, Belmar είπε:

     

    Καλό στη θεωρία.

    Σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις οι "παλιές" θεωρώ ότι ξέραν καλύτερα.

    Οι περισσότερες (και πιο καπάτσες) θα σου πουν ότι η νοικοκυρά ξέρει καλύτερα, και καλό θα είναι να κάνει το λογαριασμό της αλλά και να κρατάει τις ισορροπίες της οικογένειάς της. 

    Τωρα για το ποιόν του συζύγου κτλ, δεν θα μπω καν σε συζήτηση, διότι οι αδυναμίες είναι ανθρώπινες και έχω κι εγώ αρκετές. Θα πω μόνο ότι το ποιόν του συζύγου έχει να κάνει πώς φέρεται στην οικογένειά του και ποιές ειναι οι προθέσεις του.

    Άλλο πχ να τα φάει σε γκόμενες και άλλο να πάρει ένα έξτρα παιχνίδι/γραφείο/στερεοφωνικό για τα παιδιά του ή δώρα πχ για τη γυναίκα του. Το πρώτο είναι ασυγχώρητο, το δεύτερο είναι αδυναμία.

    Ο σύζυγος που ανήκει στη 2η περίπτωση χρειάζεται μια γυναίκα που να ξέρει να κρατάει κρυφό ταμείο για να κρατήσει την οικογένεια στα δύσκολα. 

     

    Κοίταξε,θεωρώ ότι στην οικογένεια θα πρέπει να υπάρξει μια κοινή γραμμή πλεύσης και ως προς τα έξοδα. Μου φαίνεται κάπως παράλογο να κάνω αποταμίευση από το υστέρημα μας σε ένα κοινό λογαριασμό για μια ώρα δύσκολη (ασθένεια, έκτακτη ανάγκη) που ενδεχομένως προκύψει και ο /η σύζυγος να μην είναι σε θέση να καταλάβει την αναγκαιότητα των χρημάτων αυτών και να τα κάνει παιχνίδια η τηλεοράσεις. Και αν συμβεί, χτύπα ξύλο ,κάτι απροσδόκητο, τι γίνεται;  Μου φαίνεται κάπως επιπόλαιο εκ μέρους του συζύγου αλλά οκ συμβαίνουν. 

    Σπατάλες όλοι κάνουμε άλλοι μεγάλες άλλοι μικρές αλλά σταματούν εκεί που ξεκινά η ασφάλεια. 

    Το να κρατάω κρυφό ταμείο είναι μια λύση για να μπορέσω να ανταποκριθώ άμεσα στα έξοδα όταν προκύψουν. Άλλα είναι και ένα είδος επαναπαυσης του άλλου όταν τα χρήματα εμφανιστούν. Θα θεωρεί δηλαδή ότι μια ζωή η γυναίκα του θα βγάζει τα κάρβουνα από την φωτιά και θα συνεχίσει να σπαταλά. Το καλύτερο θα ήταν να έχει φανερά την διαχείριση των οικονομικών εκείνος που το κατέχει καλύτερα έτσι ώστε να μην βρίσκεστε προ εκπλήξεων.

    Στην δική μας πχ περίπτωση, εργαζομαστε και οι δύο,συγκεντρώνουμε ένα ποσό για τα πάγια έξοδα ,μάρκετ πληρώνει οποιος τύχει και πάει η αν πάμε οικογενειακώς πληρώνει ο σύζυγος. Από εκεί και πέρα, έχω τα δικά μου χρήματα για προσωπικά μου έξοδα (όχι γιατί δεν θα μου έδινε ο σύζυγος αλλά γιατί δεν μου αρέσει η λογική από την στιγμή που βγάζω τα δικά μου λεφτά ,να ζητήσω για να βγω για ένα καφέ η να αγοράσω ένα καλλυντικό). Τα υπόλοιπα χρήματα πάνε σε κοινό λογαριασμό για εμάς και το παιδί. Θα αφαιρεθούν αν συντρέχει σοβαρός λόγος και εις γνώση. 

    Αν τώρα νιώθεις με τον σύζυγό σου ανασφάλεια ως προς τα χρήματα, τότε η διαχείριση από εσένα θα ήταν η ιδανική λύση . Να κρατάς εσύ το ταμείο του σπίτιου.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγώ δεν έχω καταλάβει γιατί να μην υπάρχει απόλυτη γνώση στο οικονομικό θέμα, δηλαδή ποσά βγάζει ο καθένας. 

    Το κρυφό έξοδο που εμείς οι γυναίκες μπορεί να χρειαστούμε πιο είναι;

    Σε περίπτωση διαζυγίου τα 1000-2000 δεν σώζουν, γενικά σε περίπτωση διαζυγίου είναι να μην  μπλέξεις με κακό άνθρωπο. 

    Αδυναμια δεν είναι να σπαταλήσει τα κοινά λεφτά, είναι ηλιθιότητα, ανωριμότητα και εγωισμός, ειδικά αν υπάρχουν παιδιά. Σε αυτήν την περίπτωση δεν πιστεύω ότι ενας άνθρωπος βγάζει αυτά τα χαρακτηριστικά μόνο στην διαχείριση των οικονομικών, πιστεύω ότι αυτή η αδιαφορία για τα θέλω της υπόλοιπης οικογένειας εκφράζεται με διάφορους τρόπους. Αν πραγματικά θέλει κάτι γιατί εννοείται διαφωνίες υπάρχουν και θα υπαρχουν δεν πιστεύω ότι δεν θα βρεθεί λύση εφοσον συζητιέται. 

    Το να μην υπάρχει κοινό ταμείο άντε το ψεύτο καταλαβαίνω το να μην γνωρίζει το ζευγάρι το τι γίνεται με τα οικονομικά του άλλου γιατί; Δηλαδή ούτε αν υπάρχουν χρέη να γνωρίζει; Γιατί δεν γίνεται μόνο να καβατζωνει ο καθένας όσα λεφτά του καπνίσει και τα χρέη/λογαριασμοί  να είναι κοινά! 

     

     

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Θα απαντήσω σύντομα : δεν κρατάμε λεφτά αποκλειστικά στις τράπεζες - κινδυνεύουν για πολλους λόγους . Οταν μιλάω για κρυφό ταμείο , εννοώ όντως κρυφό !!! Αλλιώς είναι «φανερό» . 

    Και όλοι έχουμε εμπιστοσύνη μέχρι αυτή να κλονιστεί . Ακόμα και τα 1000-2000 ευρώ σε ένα διαζύγιο μπορούν να βοηθήσουν - μπορεις να καλύψεις κάποια έξοδα ;) γενικά εμένα η στάση μου είναι να μην πηγαίνουμε πουθενά «με τις σταυρο στο χέρι» . 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα