Recommended Posts

    Καλησπέρα! Φέτος ξεκινήσαμε τα μπάνια μας με μακαρόνι (5.5 ετών) και βλέπω πως το παιδί κολυμπά με άνεση.

     

    Πως θα καταλάβω πως είναι έτοιμος?

     

    Θέλω να πω πως αν φορούσε τουβλάκια θα αφαιρουσαμε σταδιακά ένα μέχρι να μάθει. Με το μακαρόνι πως εξελίσσεται η εκπαίδευση? 

     

    Στα ρηχά δεν το θέλει αλλα είναι ασφαλές χωρίς? 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    1 hour ago, Mama_Anesti_ είπε:

    Καλησπέρα! Φέτος ξεκινήσαμε τα μπάνια μας με μακαρόνι (5.5 ετών) και βλέπω πως το παιδί κολυμπά με άνεση.

     

    Πως θα καταλάβω πως είναι έτοιμος?

     

    Θέλω να πω πως αν φορούσε τουβλάκια θα αφαιρουσαμε σταδιακά ένα μέχρι να μάθει. Με το μακαρόνι πως εξελίσσεται η εκπαίδευση? 

     

    Στα ρηχά δεν το θέλει αλλα είναι ασφαλές χωρίς? 

    οταν λες ρηχα;εκει που συνηθως πλατσουριζουν τα παιδια κ ειναι ως το γονατο εννοειται δ ειναι βολικο να εχει κ το μακαρονι.εκει κ εγω ετσι τον αφηνω.αν του ειναι ως την μεση βαζουμε τουβλακια,γτ τον παιρνει το κυμα τον δικο μου

    6-7χρ εχω δει εγω να κολυμπανε χωρις τπτ.αν ξεκινησατε φετος με μονο μακαρονι προς το τελος του καλοκαιριου θα δοκιμαζα

    εμεις παντα προς το τελος πριν βγουμε,βγαζουμε τα βοηθηματα,να κανουν καμια βουτια με μεσα το κεφαλι,κ να προσπαθησουμε κ λιγο πως επιπλεουν με την βοηθεια των χεριων μας.ετσι παρατηρουμε πως εξελισσονται

    εννοειται ακομη κ εκει στα ρηχα πρεπει να ειμαστε κοντα,δ χρειαζεται πολυ νερο για να παει κτ στραβα

    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλημέρα!

    Οι κόρες μας είναι 6μισι και 3μισι περίπου.

    Η μεγάλη πέρυσι κολυμπούσε με το savylor paddle jumper (για το οποίο διάβασα εδώ πρώτη φορά και για εμάς είναι από τις καλύτερες αγορές μας) και λίγο με μακαρόνι. Φέτος από την αρχή με μακαρόνι (το προτιμά δεμένο γύρω της, νοιώθει περισσότερη ασφάλεια έτσι) και σε πρόσθια και σε ύπτια θέση με πολύ άνεση. Πάει και λίγο πιο βαθιά που δεν πατώνει (εμείς πάντα σε δίπλα/εγρήγορση εννοείται*). Και, με δική μου μικρή παρακίνηση επιχείρησε και μόνη της χωρίς τίποτα. Και τα καταφέρνει να κάνει -παράλληλα με την ακτή εκεί που πατώνει- μερικά μέτρα και πατώνει, μερικά μέτρα και πατώνει, κοκ. Το κορμάκι της βέβαια όταν κολυμπά χωρίς τίποτε είναι γεμάτο ένταση, δεν κολυμπά χαλαρά, αλλά θεωρώ φυσιολογικό για ένα παιδάκι που τώρα πρωτοπροσπαθεί. Είναι πολύ υπερήφανη για τον εαυτό της και πολύ συγκινητικό να την βλέπει κανείς.

     

    Η μικρή πέρυσι έμπαινε μόνο αγκαλιά στην θάλασσα. Εφέτος κολυμπά με το sevylor paddle jumper, σχεδόν από το πρώτο μπάνιο με άνεση και αυτόνομα. Βέβαια και σε αυτήν είμαστε δίπλα και όταν νοιώθει μας ακουμπά και στηρίζεται λίγο. Χαίρεται κι αυτή πολύ το μπάνιο της.

     

    Εφέτος δεν έχουν άγχος στο νερό ούτε και με κυματάκι (λίγο κυματάκι εννοώ). Ενώ πέρυσι δεν ήθελαν να μπουν αν δεν ήταν εντελώς ήρεμη η θάλασσα. Και πλατσουρίζουν και στα ρηχά με τα κουβαδάκια και τα παιχνίδια τους χαλαρές. Βέβαια επειδή δεν είναι και τα πιο αεικίνητα παιδάκια, τιμούν και τις ξαπλώστρες με το παραπάνω (η μαμά και ο μπαμπάς την βγάζουμε στο όρθιο ή στριμωχνόμαστε σε μια ξαπλώστρα ή κάτω στο βότσαλο και οι μικρές... κιουρίες με το κολατσιό και τον χυμό στις ξαπλώστρες τους <_<:lol:).

     

    * Και πάλι όμως, ήπιε νερό σε κάποια φάση. Εγώ ήμουν δίπλα αλλά στραμμένη στην μικρή. Την είδε φίλος ενήλικας πρώτος και την παρηγόρησε. Εγώ πήρα χαμπάρι κάποια δευτερόλεπτα μετά. Δεν κινδύνεψε, πάτωνε. Αλλά ανησύχησε-στεναχωρήθηκε. Και ξανα λέω ήμουν δίπλα της αλλά και πάλι στο δευτερόλεπτο μου ξέφυγε η προσοχή γιατί στράφηκα στην μικρή. Άρα και πάλι συμπέρασμα: τα παιδιά πάντα με απρόσκοπτη επίβλεψη ενηλίκου-ων στη θάλασσα!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ας γράψω κι εγώ για τα φετινά μας μπάνια! Τελικά πήραμε γιλέκο απλό χωρίς αφαιρούμενα τουβλάκια (μάρκα bestway) και σανίδα. Τη σανίδα όμως την έχουμε διακοσμητική, δεν την παιρνει. Το γιλέκο όμως την κρατάει στην επιφάνεια τέλεια και κολυμπάει μια χαρά χωρίς να την κρατάμε, κάνει κινήσεις κανονικά κλπ!! Δεν θέλει να βγει! Ενώ τις πρώτες μέρες ήθελε αγκαλιά. Αφού σκέφτομαι να πάει και κολυμβητήριο έστω μια φορά την εβδομάδα το χειμώνα για να μη χάσει την επαφή. Μου εκανε εντύπωση που το γιλέκο την κρατάει τόσο καλά χωρίς να κρατάει σανίδα ή μακαρόνι. Μάλιστα μερικές μέρες βάζουμε κάτι μπρατσακια (που είχαμε πάρει εκτάκτως πέρσι όταν τρύπησε το swimtrainer) γιατί το γιλέκο της κάνει σημάδι στο λαιμό, και δεν βλέπουμε να την κρατάνε περισσότερο τα μπρατσακια, το ίδιο μας φαίνεται. Οπότε το προτείνω το συγκεκριμένο. Δεν ξέρω βέβαια πώς θα ήταν αν δεν κινιόταν κι αν τότε τα μπρατσακια θα έκαναν διαφορά.

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εμάς παιδιά τελικά μας πρόλαβαν οι εξελίξεις. Στα πρώτα μπάνια στην Αθήνα είχαμε την κλασική άρνηση, μπήκε ελάχιστα κι αυτό μόνο αγκαλιά. Το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος βρεθήκαμε στη Λευκάδα με φίλους, που έχουν παιδάκι ένα χρόνο μεγαλύτερο, που κολυμπάει με άνεση με μπρατσάκια. Είδε το άλλο παιδί, είδε και τα μπρατσάκια, αυτό ήταν. Από εκεί που στα Λεγραινά βρεχόταν τα πόδια του κι έκοβε λάσπη, βρέθηκε να κολυμπάει στο Κάθισμα, με κυματάρες, και δεν ήθελε να βγει κιόλας... Στο τέλος τον έβγαλα με το ζόρι γιατί τα χείλη του είχαν γίνει μπλε μαρέν. Το ίδιο απόγευμα αγοράσαμε μπρατσάκια.

    Για να μας σπάσει κι άλλο το ηθικό, πριν από καμιά βδομάδα ζήτησε και μπήκε και στο swimtrainer - τρία καλοκαίρια μετά.

    Όπως είπε κι ο άντρας μου, "μπρατσάκια; Μπρατσάκια. Τι να κάνεις. Αλλά θα ήθελα έστω μία φορά τα πράγματα να κυλήσουν σύμφωνα με το σχέδιο, έτσι για να νιώσουμε κι εμείς ότι ελέγχουμε κάτι!" 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    1 hour ago, Ilaeira είπε:

    Το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος βρεθήκαμε στη Λευκάδα με φίλους, που έχουν παιδάκι ένα χρόνο μεγαλύτερο, που κολυμπάει με άνεση με μπρατσάκια. Είδε το άλλο παιδί, είδε και τα μπρατσάκια, αυτό ήταν.

    Πραγματικά η συναναστροφή με ομηλίκους είναι ΤΕΡΑΣΤΙΟ πράγμα! Θες στις συνήθειες του φαγητού, θες στη χρήση τουαλέτας, θες στη ζωγραφική/διάβασμα/κλπ, θες στη συμπεριφορά, θες στο κολύμπι στη θάλασσα (και προς τους δύο πόλους όλα τα παραπάνω), είναι φοβερό πως τους κάνει αμέσως κλικ και μεταμορφώνονται τα παιδιά!

     

    Ομοιώς λόγω συναναστροφής με την μεγάλη της αδερφή, θεωρώ η μικρή μπήκε τόσο άνετα στη θάλασσα. Η μεγάλη 2 καλοκαίρια ως μοναχοπαίδι και χωρίς παρέα ομηλίκων, στα 2μισι και 3μισι, δεν ήθελε να πλησιάσει ούτε στα 5μέτρα το νερό (ωραία που είχαμε περάσει τότε...).

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα