aggelika

Ασφάλεια από ατυχήματα στο σπίτι

    Recommended Posts

    δεν ήξερα που να γράψω το πρόβλημα που έχουμε.

    σήμερα το απόγευμα και μέχρι να πέσει για ύπνο η μικρή απέκτησε νέο χόμπυ, να πέφτει με το κεφάλι προς τα πίσω, με φόρα και απλώνεται στο πάτωμα. πρώτα ακούγεται το γκτουπ, κεφάλι και μετα απλώνεται. κάνει και βαρελάκια. ξανακάθεται στον κώλο της, παίρνει φόρα και ξαναχτυπάει κεφάλι, απλώνεται κάτω. δείχνει ότι το ευχαριστιέται. παίζει. γελάει. το κάνει συνέχεια. εγώ από εκεί που είχα χαμηλή πίεση, τώρα στάνιαρα.

    τί κάνουμε σε αυτές τις περιπτώσεις; την αφήνουμε να βρει τα όρια του πόνου μόνη της ή να σκεφτώ ότι παίζει κάτι άλλο;

    σας έχει τύχει κάτι παρόμοιο;

     

    το ψιλο κανει κ εμενα.γενικα οταν κανει κατι που δεν θελω, αν κρατηθω κ δεν πω οχι(!),προσπαθω να λεω δυνατα μπραβο οταν το τελειωνει!πχ,ανεβαινει στην καρεκλα ορθια..λεω ηρεμα,καθησε κατω κ της δειχνω απο μακρια σχετικα την κινηση.οταν το κανει φωναζω χαρουμενη μπραβο κ σιγα σιγα εχει το νου της να καθησει παρα να μεινει ορθια!κατι εγινε παντως!παει καλα το συστημα!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    δεν ήξερα που να γράψω το πρόβλημα που έχουμε.

    σήμερα το απόγευμα και μέχρι να πέσει για ύπνο η μικρή απέκτησε νέο χόμπυ, να πέφτει με το κεφάλι προς τα πίσω, με φόρα και απλώνεται στο πάτωμα. πρώτα ακούγεται το γκτουπ, κεφάλι και μετα απλώνεται. κάνει και βαρελάκια. ξανακάθεται στον κώλο της, παίρνει φόρα και ξαναχτυπάει κεφάλι, απλώνεται κάτω. δείχνει ότι το ευχαριστιέται. παίζει. γελάει. το κάνει συνέχεια. εγώ από εκεί που είχα χαμηλή πίεση, τώρα στάνιαρα.

    τί κάνουμε σε αυτές τις περιπτώσεις; την αφήνουμε να βρει τα όρια του πόνου μόνη της ή να σκεφτώ ότι παίζει κάτι άλλο;

    σας έχει τύχει κάτι παρόμοιο;

     

    το εκανε κι ο γιος μου, θα καταλαβει οτι ποναει και σιγα σιγα θα το σταματησει, απλα φροντιζε να μην ειναι και πολυ σε πλακακια κλπ

     

    Τρωει τα πάντα.....χαρτια ,χνουδια,τριχες...τις γωνιες απο τις καρεκλες...ξυνει με τα δοντακια του τα παιχνιδια....ψαχνει και κατω απο τα χαλάκια:confused:.....

    Μιλαω για το 11 μηνων μωρακι μου που χθες παραλιγο να πνιγει με ενα κομματι πλαστικοποιημενο χαρτι που του εκατσε στο λαιμο.....

    Τον ακουσα που εβηξε και κοιταζω και τον βλεπω με ανοιχτο το στομα να προσπαθει να βηξει και τα σαλια να τρεχουν ποτάμι....επαθα σοκ...τον βουταω απο και παω να κοιταξω αλλα δεν με αφνε ,ετσι και εγω τον γυρισα αναποδα και τον χτυπησα πανω απο την κοιλια αφου τον ταρακουνισα κιολας.....εβαλε τα κλαματα και ανοιξε το στομα και το ειδα ....στο κεντρο του λαιμου ηταν ενα χαρτι....εβαλα το δαχτυλο μου και το τραβηξα εξω....το μωρο συνεχισε να βηχει και να καλιει και εκανε προσπαθεια για εμετο....εκανε δυο γουλίτσες και μαλιστα εβγαλε και λιγο αιμα προφανως θα τον τραυματισα με το νυχι μου.

    Φοβαμαι πολυ με αυτο το παιδι τρωει τα πάντα.....ο Θεος βοηθησε !!!!

     

    λοιπον η μεγαλη μου ετρωγε οτι περνουσε μπροστα

    ειχα σαλταρει να σκουπιζω 2 φορες την ημερα

    ειχε φαει τριχες χαρτια κλπ, αλλα και μια χαντρα που επρεπε μετα να δουμε αν βγηκε, δεν καταλαβαινω ενω καναμε το σπιτι γυαλι εκει τα ανακαλυπτε κατω απο καναπεδες σε γωνιες δεν ξερω.

    απλα θα πρεπει να κρατας την ψυχραιμια και να μην τοτρομαζεις γιατι τοτε πραγματι το καταπινει

    αν δεις να μασουλαει κατι, χαμογελα πηγαινε ηρεμα και παρτο με κολπακι παταμε λιγο τα μαγουλακια στη δικη μου επιανε σοκαρεται και το δινει

    αντε καλο κουραγιο

    μην αφηνεται κοσμο σπιτι με παπουτσια εγω ειχα βρει απο επισκεπτη γυαλι, προφανως καρφωνονται στις σολες

    ουτε θελω να σκεφτω τι θα συνεβαινε....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    δεν ήξερα που να γράψω το πρόβλημα που έχουμε.

    σήμερα το απόγευμα και μέχρι να πέσει για ύπνο η μικρή απέκτησε νέο χόμπυ, να πέφτει με το κεφάλι προς τα πίσω, με φόρα και απλώνεται στο πάτωμα. πρώτα ακούγεται το γκτουπ, κεφάλι και μετα απλώνεται. κάνει και βαρελάκια. ξανακάθεται στον κώλο της, παίρνει φόρα και ξαναχτυπάει κεφάλι, απλώνεται κάτω. δείχνει ότι το ευχαριστιέται. παίζει. γελάει. το κάνει συνέχεια. εγώ από εκεί που είχα χαμηλή πίεση, τώρα στάνιαρα.

    τί κάνουμε σε αυτές τις περιπτώσεις; την αφήνουμε να βρει τα όρια του πόνου μόνη της ή να σκεφτώ ότι παίζει κάτι άλλο;

    σας έχει τύχει κάτι παρόμοιο;

    Δεν νομιζω οτι πρεπει να την αφηνεις να το κανει στο πατωμα,ανεβασε την καλυτερα στο κρεβατι σου και να εισαι και εσυ μαζι της.Αυτο το εκανε και ο δικος μου, στην αρχη πανω στον καναπε στα μαξιλαρια και μετα κατω, και εκανε πολλα καρουμπαλα αλλα αυτο ειναι τι λιγοτερο,οταν ο αντρας μου ηταν μικρος το εκανε και αυτος(καταλαβες εε??DNA σου λενε μετα!!)οταν εφτασε 3χρονων ειχε φοβερους πονοκεφαλους και ημικρανιες(ο γιατρος τοτε τους ειπε οτι ειναι απο τα χτυπηματα στο πατωμα!!)αλλα επειδη του μικρου μου του αρεσει εγω οταν αρχιζει να το κανει τον βαζω πανω στο κρεβατι μου!!!τωρα το βαρεθηκε,το ξεχασε και το εκοψε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!!!!!!!!


    apHGp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    το εκανε κι ο γιος μου, θα καταλαβει οτι ποναει και σιγα σιγα θα το σταματησει, απλα φροντιζε να μην ειναι και πολυ σε πλακακια κλπ

     

    Τρωει τα πάντα.....χαρτια ,χνουδια,τριχες...τις γωνιες απο τις καρεκλες...ξυνει με τα δοντακια του τα παιχνιδια....ψαχνει και κατω απο τα χαλάκια:confused:.....

    Μιλαω για το 11 μηνων μωρακι μου που χθες παραλιγο να πνιγει με ενα κομματι πλαστικοποιημενο χαρτι που του εκατσε στο λαιμο.....

    Τον ακουσα που εβηξε και κοιταζω και τον βλεπω με ανοιχτο το στομα να προσπαθει να βηξει και τα σαλια να τρεχουν ποτάμι....επαθα σοκ...τον βουταω απο και παω να κοιταξω αλλα δεν με αφνε ,ετσι και εγω τον γυρισα αναποδα και τον χτυπησα πανω απο την κοιλια αφου τον ταρακουνισα κιολας.....εβαλε τα κλαματα και ανοιξε το στομα και το ειδα ....στο κεντρο του λαιμου ηταν ενα χαρτι....εβαλα το δαχτυλο μου και το τραβηξα εξω....το μωρο συνεχισε να βηχει και να καλιει και εκανε προσπαθεια για εμετο....εκανε δυο γουλίτσες και μαλιστα εβγαλε και λιγο αιμα προφανως θα τον τραυματισα με το νυχι μου.

    Φοβαμαι πολυ με αυτο το παιδι τρωει τα πάντα.....ο Θεος βοηθησε !!!!

     

    λοιπον η μεγαλη μου ετρωγε οτι περνουσε μπροστα

    ειχα σαλταρει να σκουπιζω 2 φορες την ημερα

    ειχε φαει τριχες χαρτια κλπ, αλλα και μια χαντρα που επρεπε μετα να δουμε αν βγηκε, δεν καταλαβαινω ενω καναμε το σπιτι γυαλι εκει τα ανακαλυπτε κατω απο καναπεδες σε γωνιες δεν ξερω.

    απλα θα πρεπει να κρατας την ψυχραιμια και να μην τοτρομαζεις γιατι τοτε πραγματι το καταπινει

    αν δεις να μασουλαει κατι, χαμογελα πηγαινε ηρεμα και παρτο με κολπακι παταμε λιγο τα μαγουλακια στη δικη μου επιανε σοκαρεται και το δινει

    αντε καλο κουραγιο

    μην αφηνεται κοσμο σπιτι με παπουτσια εγω ειχα βρει απο επισκεπτη γυαλι, προφανως καρφωνονται στις σολες

    ουτε θελω να σκεφτω τι θα συνεβαινε....

    δίκιο έχεις!

    και η Χρύσπα μου το Σάββατο γίνεται ενός χρόνου!:D

    είναι η ηλικία της δοκιμής;:shock:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    βρε κορίτσια, το θέμα όμως είναι ότι ενώ την παίρνω από το μάρμαρο και την βάζω στο χαλί, εκείνη το κάνει και στο χαλί, πάει και στο μάρμαρο και πάλι από την αρχή.

    αααααααααααααααχχχχχχχχχχχ!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    καλημέρα!επαναφέρω το θέμα γιατί μπήκαμε κι εμείς στη φάση της εξερεύνησης και ο μικρός κάνει τα πρώτα του βηματάκια σιγά σιγά(όταν κρατάει απο κάπου βέβαια). προσπαθώ να κάνω το σπίτι ασφαλές για το παιδί μου.τα βασικά τα ξέρω. υπάρχει κάτι που είναι επικίνδυνο και μπορεί να μην το χω κάν σκεφτεί ? κάθε απάντηση σας είναι βοήθεια!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Τρωει τα πάντα.....χαρτια ,χνουδια,τριχες...τις γωνιες απο τις καρεκλες...ξυνει με τα δοντακια του τα παιχνιδια....ψαχνει και κατω απο τα χαλάκια:confused:.....

    Μιλαω για το 11 μηνων μωρακι μου που χθες παραλιγο να πνιγει με ενα κομματι πλαστικοποιημενο χαρτι που του εκατσε στο λαιμο.....

    Τον ακουσα που εβηξε και κοιταζω και τον βλεπω με ανοιχτο το στομα να προσπαθει να βηξει και τα σαλια να τρεχουν ποτάμι....επαθα σοκ...τον βουταω απο και παω να κοιταξω αλλα δεν με αφνε ,ετσι και εγω τον γυρισα αναποδα και τον χτυπησα πανω απο την κοιλια αφου τον ταρακουνισα κιολας.....εβαλε τα κλαματα και ανοιξε το στομα και το ειδα ....στο κεντρο του λαιμου ηταν ενα χαρτι....εβαλα το δαχτυλο μου και το τραβηξα εξω....το μωρο συνεχισε να βηχει και να καλιει και εκανε προσπαθεια για εμετο....εκανε δυο γουλίτσες και μαλιστα εβγαλε και λιγο αιμα προφανως θα τον τραυματισα με το νυχι μου.

    Φοβαμαι πολυ με αυτο το παιδι τρωει τα πάντα.....ο Θεος βοηθησε !!!!

     

    Και εγω το ιδιο προβλημα εχω:confused:

     

    Απο την μερα που αρχισε να μπουσουλαει και να σηκωνεται,τρωει τα παντα!!!

    Εχω βγαλει το τραπεζι του σαλονιου,εχω μαζεψει οτιδηποτε μπορει να φτασει απο τις βιβλιοθηκες,εχουμε παρει καινουριο επιπλο για την τηλεοραση γιατι στο παλιο σηκωνοτανε και την χτυπουσε.

    Εχω βαλει οδοφραγματα στο γραφειο του πατερα του για να μην μπορει να φτασει (εχει ενα κολλημα με τον πυργο του υπολογιστη-δεν ξερω γιατι-).

    Και ειμαι συνεχεια με μια σκουπα στο χερι.

    Και αφου τα εχω κανει ολα αυτα,πως γινεται και παντα βρισκει κατι και βαζει στο στομα του???:confused:

    Πριν καμια εβδομαδα περιπου,εφτασε ενα διακοσμητικο καραβακι που ειχα στην μια βιβλιοθηκη.

    Καταφερε να ξεκολλησει μια αγκυρα που ειχε πανω :!:Ευτυχως τον προλαβε ο μπαμπας του την ωρα που την εβαζε στο στομα του:shock:

    Τι θα κανω με αυτο το παιδι δεν ξερω!!!


    Ελευθερια ειναι να εισαι αερας και να μην

    σε αναπνεει κανεις...:rolleyes:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    καλημέρα μανούλες!

    η μικρή μου έκλεισε προχτές τον 8ο

    έχει αρχίσει και σηκώνεται μόνη της στηριζόμενη στα κάγκελα της κούνιας ή στον καναπέ

    οι πτώσεις είναι που με τρομάζουν!

    για παράδειγμα σήμερα το πρωι την 'αφησα κάτω να πάιξει στο χαλί

    εκείνη σηκώθηκε στηριζόμενη στον καναπέ και άρχισε να παίζει εκεί

    μετά από λίγο έπεσε

    δε χτύπησε αλλά τρόμαξε και φυσικά κι εγώ μαζί

    τι να της βάλω γύρω της για να πέφτει στα μαλακά;

    μαξιλάρια;;

    και που να πρωτοβάλω;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εμείς έχουμε βάλει πλαστικό με φουσκαλίτσες στα σκληρά έπιπλα στο σαλόνι, αλλά αυτό που μας έχει σώσει είναι ένα διπλό πάπλωμα που το απλώνω κάτω (δεν έχουμε στρώσει χαλιά) και τον βάζω να παίζει εκεί. Βέβαια, πολύ συχνά μπουσουλάει ή περπατάει κρατημένος από τα έπιπλα και φεύγει από το πάπλωμα αλλά το μεγάλο μέρος του σαλονιού είναι καλυμμένο. Τρώει αβέρτα τούμπες αλλά τουλάχιστον δεν χτυπάει πάντα.


    jTosp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ήρθε και η σειρά μου να ασχοληθώ με το θέμα της ασφάλειοας, γιατί το ζουζούνι 8 μηνών πιάνεται και σηκώνεται και μπουσουλάει. Κοιτάω γύρω μου το σπίτι και μου φαίνεται γεμάτο παγίδες. Έχουμε βάλει γωνίες στα έπιπλα και καλύμματα στις πρίζες, εκκρεμούν μόνο τα ντουλάπια και τα συρτάρια. Για το σήκωμα τον αφήνω προς το παρόν να εξασκείται μέσα στην κούνια και πάνω στο κρεβάτι μας στο γυμναστήριό του που το στηρίζω εγώ. Έχω θέμα με το πάτωμα γιατί δεν έχουμε χαλιά, δεν έχουμε προλάβει δλδ να αγοράσουμε και έτσι αν τον αφήσω κάτω μπορεί πα΄νω στον ενθουσιασμό του να πέσει με το κεφάλι. Έτσι προς το παρόν δεν αγχώνομαι αν θα πιαστεί από κάποιο έπιπλο ή θα ανοίξει κάτι. Για το μπουσούλημα τον αφήνω πάλι στο κρεβάτι ή στο πάτωμα σε χώρο που τον περιορίζω εγώ με την παρουσία μου ή με μαξιλάρια κλπ. Το σπίτι είναι μικρό και δεν χωράει παρκο, κρίμα γιατί πιστέυω ότι ο μικρός θα έμπαινε, αν κρίνω κ από το ότι και στην κούνια του κάθεται λίγη ώρα να παίξει. ΓΙα τον ίδιο λόγο δεν υπάρχουν μεγάλες ελεύθερες επιφάνειες και νομίζω ότι παντού μπορεί να χτυπήσει κάπου. Διακοσμητικά που είναι ψηλά εννοείται θα φύγουν όλα για να μην κουνήσει κάποιο έπιπλο. Γενικά σε αύτή τη φάση αφήνατε τα μωρά σας κάτω στο πάτωμα να εξερευνήσουν ελεύθερα; Εννοώ πχ να είστε στο νεροχύτη με γυρισμένη πλάτη, να ρίχνετε κλεφτές ματιές, και τα μωρά καθιστά στο πάτωμα να παίζουν ή να μπουσουλάνε; Μέχρι τώρα τον έβαζα σε ένα χαλάκι ή στο γυμναστήριο, ήξερα ότι σέρνεται και στριφογυρίζει και καμιά φορά τον έβρισκα πιο πέρα, αλλά μέχρι εκεί. Τώρα όμως με το που τον αφήσω, πηγαίνει κατευθείαν να ψαχουλέψει. Δεν με ενοχλεί αυτό, φυσιολογικό το θεωρώ, απλώς δεν ξέρω πώς να το χειριστώ. Θα πρέπει να είμαι όλη την ώρα να τον βλέπω ή σε σημείο που να μπορώ να επέμβω; Και τι γίνεται με σημεία που δεν μπορούν να καλυφθούν πχ πόδια τραπεζιών στα οποία μπορεί να χτυπήσει; Ο καναπές πχ έχει ένα ριχτάρι, ήδη πηγάινει και το τραβαει, δεν υπάρχει κίνδυνος να νομίσει ότι είναι κάτι γερό και να βάλει δύναμη να σηκωθεί και να πέσει; Τα έπιπλά μας είναι ελαφριά, κουνιούνται εύκολα και με τρομάζει και αυτό. Το δικό του δωμάτιο είναι εφεδρική κρεβατοκάμαρα του μπαμπά αυτή τη στιγμή συν αποθήκη των επίπλων που βγάλαμε από τη δική μας κρεβατοκάμαρα για να μπει η κούνια, οπότε δεν προσφέρεται ούτε αυτό για ασφαλές παιχνίδι, όσο για το δικό μας υπνοδωμάτιο είναι πολύ πολύ μικρό. Γενικά σ'αυτή τη φάση νιώθω ότι τον περιορίζω αρκετά με το να μην τον αφήνω να μπουσουλήσει ελεύθερα, αλλά δεν είμαι σίγουρη ακόμα για την ασφάλεια όλων των σημείων του σπιτιού.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    ποτε δ ανησυχησα για τα ποδια των επιπλων,ριχταρια η ελαφρια επιπλα.αλλα ενα τεστ που μπορεις να κανεις ειναι να μπουσουλησεις εσυ στο σπιτι για να δεις αυτα που θα βλεπει

    8μ η κορη μου καθοταν μονιμως στο πατωμα κ σηκωνοταν απο επιπλα,οποτε δ την αφηνα ουτε για να πιω νερο(γτ δ ηταν σταθερη ορθια),10μ ναι.επισης με το που γυριζα πλατη για να πλυνω πιατα ουρλιαζε μεχρι κ 1χρ

    ο μικρος 8μ ναι μεν καθοταν,αλλα εκει στα ξαφνικα εκανε ενα πισω αποτομο για να ξαπλωσει,οποτε παλι ημουν συνεχεια εκει.απο 10μ κ αυτον μπορουσα να τον αφησω λιγο αλλα να τον εχω στο οπτικο πεδιο.οταν αρχισε να σηκωνεται κ να στεκεται ηταν ηδη 11μ κ αρκετα σταθερος,ηξερε πως να ξανακατσει ηρεμα κ γενικα δ εκανε πολλα ριψοκινδυνα σε σχεση με την μεγαλη(μπορουσε να πιαστει να σηκωθει κ μικροτερος αλλα δ το εκανε συχνα νωριτερα)


    z05y1ebwohf5jra3.pngkk3v7ypa2n0kj0uy.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    3 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    Ήρθε και η σειρά μου να ασχοληθώ με το θέμα της ασφάλειοας, γιατί το ζουζούνι 8 μηνών πιάνεται και σηκώνεται και μπουσουλάει. Κοιτάω γύρω μου το σπίτι και μου φαίνεται γεμάτο παγίδες. Έχουμε βάλει γωνίες στα έπιπλα και καλύμματα στις πρίζες, εκκρεμούν μόνο τα ντουλάπια και τα συρτάρια. Για το σήκωμα τον αφήνω προς το παρόν να εξασκείται μέσα στην κούνια και πάνω στο κρεβάτι μας στο γυμναστήριό του που το στηρίζω εγώ. Έχω θέμα με το πάτωμα γιατί δεν έχουμε χαλιά, δεν έχουμε προλάβει δλδ να αγοράσουμε και έτσι αν τον αφήσω κάτω μπορεί πα΄νω στον ενθουσιασμό του να πέσει με το κεφάλι. Έτσι προς το παρόν δεν αγχώνομαι αν θα πιαστεί από κάποιο έπιπλο ή θα ανοίξει κάτι. Για το μπουσούλημα τον αφήνω πάλι στο κρεβάτι ή στο πάτωμα σε χώρο που τον περιορίζω εγώ με την παρουσία μου ή με μαξιλάρια κλπ. Το σπίτι είναι μικρό και δεν χωράει παρκο, κρίμα γιατί πιστέυω ότι ο μικρός θα έμπαινε, αν κρίνω κ από το ότι και στην κούνια του κάθεται λίγη ώρα να παίξει. ΓΙα τον ίδιο λόγο δεν υπάρχουν μεγάλες ελεύθερες επιφάνειες και νομίζω ότι παντού μπορεί να χτυπήσει κάπου. Διακοσμητικά που είναι ψηλά εννοείται θα φύγουν όλα για να μην κουνήσει κάποιο έπιπλο. Γενικά σε αύτή τη φάση αφήνατε τα μωρά σας κάτω στο πάτωμα να εξερευνήσουν ελεύθερα; Εννοώ πχ να είστε στο νεροχύτη με γυρισμένη πλάτη, να ρίχνετε κλεφτές ματιές, και τα μωρά καθιστά στο πάτωμα να παίζουν ή να μπουσουλάνε; Μέχρι τώρα τον έβαζα σε ένα χαλάκι ή στο γυμναστήριο, ήξερα ότι σέρνεται και στριφογυρίζει και καμιά φορά τον έβρισκα πιο πέρα, αλλά μέχρι εκεί. Τώρα όμως με το που τον αφήσω, πηγαίνει κατευθείαν να ψαχουλέψει. Δεν με ενοχλεί αυτό, φυσιολογικό το θεωρώ, απλώς δεν ξέρω πώς να το χειριστώ. Θα πρέπει να είμαι όλη την ώρα να τον βλέπω ή σε σημείο που να μπορώ να επέμβω; Και τι γίνεται με σημεία που δεν μπορούν να καλυφθούν πχ πόδια τραπεζιών στα οποία μπορεί να χτυπήσει; Ο καναπές πχ έχει ένα ριχτάρι, ήδη πηγάινει και το τραβαει, δεν υπάρχει κίνδυνος να νομίσει ότι είναι κάτι γερό και να βάλει δύναμη να σηκωθεί και να πέσει; Τα έπιπλά μας είναι ελαφριά, κουνιούνται εύκολα και με τρομάζει και αυτό. Το δικό του δωμάτιο είναι εφεδρική κρεβατοκάμαρα του μπαμπά αυτή τη στιγμή συν αποθήκη των επίπλων που βγάλαμε από τη δική μας κρεβατοκάμαρα για να μπει η κούνια, οπότε δεν προσφέρεται ούτε αυτό για ασφαλές παιχνίδι, όσο για το δικό μας υπνοδωμάτιο είναι πολύ πολύ μικρό. Γενικά σ'αυτή τη φάση νιώθω ότι τον περιορίζω αρκετά με το να μην τον αφήνω να μπουσουλήσει ελεύθερα, αλλά δεν είμαι σίγουρη ακόμα για την ασφάλεια όλων των σημείων του σπιτιού.

     

    Θα πρέπει να έχει ένα χώρο με ελευθερία κινήσεων. Λογικά όπου είστε και εσεις κοντά, όπου περνάτε την περισσότερη μέρα. Δες τι βολεύει, σαλόνι, κουζίνα, υπνοδωμάτιο και επικεντρώσου εκεί για αρχή στην ασφάλεια. Κάπου που να μην τρέμεις ότι αν γυρίσεις ένα λεπτό κάτι θα πάθει. Στα υπόλοιπα δωμάτια, τον παρακολουθείς, δε χρειάζεται να κινείται ελεύθερα παντού ακόμη. Απλά σιγά σιγά πρέπει το κυρίως σπίτι τους επόμενους μήνες να είναι ασφαλές, ώστε όταν περπατήσει να μπορεί να κινηθεί. Αν ένα δωμάτιο θα είναι εκτός ορίων, λογικό είναι.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    5 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    Ήρθε και η σειρά μου να ασχοληθώ με το θέμα της ασφάλειοας, γιατί το ζουζούνι 8 μηνών πιάνεται και σηκώνεται και μπουσουλάει. Κοιτάω γύρω μου το σπίτι και μου φαίνεται γεμάτο παγίδες. Έχουμε βάλει γωνίες στα έπιπλα και καλύμματα στις πρίζες, εκκρεμούν μόνο τα ντουλάπια και τα συρτάρια. Για το σήκωμα τον αφήνω προς το παρόν να εξασκείται μέσα στην κούνια και πάνω στο κρεβάτι μας στο γυμναστήριό του που το στηρίζω εγώ. Έχω θέμα με το πάτωμα γιατί δεν έχουμε χαλιά, δεν έχουμε προλάβει δλδ να αγοράσουμε και έτσι αν τον αφήσω κάτω μπορεί πα΄νω στον ενθουσιασμό του να πέσει με το κεφάλι. Έτσι προς το παρόν δεν αγχώνομαι αν θα πιαστεί από κάποιο έπιπλο ή θα ανοίξει κάτι. Για το μπουσούλημα τον αφήνω πάλι στο κρεβάτι ή στο πάτωμα σε χώρο που τον περιορίζω εγώ με την παρουσία μου ή με μαξιλάρια κλπ. Το σπίτι είναι μικρό και δεν χωράει παρκο, κρίμα γιατί πιστέυω ότι ο μικρός θα έμπαινε, αν κρίνω κ από το ότι και στην κούνια του κάθεται λίγη ώρα να παίξει. ΓΙα τον ίδιο λόγο δεν υπάρχουν μεγάλες ελεύθερες επιφάνειες και νομίζω ότι παντού μπορεί να χτυπήσει κάπου. Διακοσμητικά που είναι ψηλά εννοείται θα φύγουν όλα για να μην κουνήσει κάποιο έπιπλο. Γενικά σε αύτή τη φάση αφήνατε τα μωρά σας κάτω στο πάτωμα να εξερευνήσουν ελεύθερα; Εννοώ πχ να είστε στο νεροχύτη με γυρισμένη πλάτη, να ρίχνετε κλεφτές ματιές, και τα μωρά καθιστά στο πάτωμα να παίζουν ή να μπουσουλάνε; Μέχρι τώρα τον έβαζα σε ένα χαλάκι ή στο γυμναστήριο, ήξερα ότι σέρνεται και στριφογυρίζει και καμιά φορά τον έβρισκα πιο πέρα, αλλά μέχρι εκεί. Τώρα όμως με το που τον αφήσω, πηγαίνει κατευθείαν να ψαχουλέψει. Δεν με ενοχλεί αυτό, φυσιολογικό το θεωρώ, απλώς δεν ξέρω πώς να το χειριστώ. Θα πρέπει να είμαι όλη την ώρα να τον βλέπω ή σε σημείο που να μπορώ να επέμβω; Και τι γίνεται με σημεία που δεν μπορούν να καλυφθούν πχ πόδια τραπεζιών στα οποία μπορεί να χτυπήσει; Ο καναπές πχ έχει ένα ριχτάρι, ήδη πηγάινει και το τραβαει, δεν υπάρχει κίνδυνος να νομίσει ότι είναι κάτι γερό και να βάλει δύναμη να σηκωθεί και να πέσει; Τα έπιπλά μας είναι ελαφριά, κουνιούνται εύκολα και με τρομάζει και αυτό. Το δικό του δωμάτιο είναι εφεδρική κρεβατοκάμαρα του μπαμπά αυτή τη στιγμή συν αποθήκη των επίπλων που βγάλαμε από τη δική μας κρεβατοκάμαρα για να μπει η κούνια, οπότε δεν προσφέρεται ούτε αυτό για ασφαλές παιχνίδι, όσο για το δικό μας υπνοδωμάτιο είναι πολύ πολύ μικρό. Γενικά σ'αυτή τη φάση νιώθω ότι τον περιορίζω αρκετά με το να μην τον αφήνω να μπουσουλήσει ελεύθερα, αλλά δεν είμαι σίγουρη ακόμα για την ασφάλεια όλων των σημείων του σπιτιού.

    Αχ απ' τη στιγμή που αρχίζει να σηκώνεται κ μέχρι να σταθεροποιηθεί καλά το βήμα της είναι δύσκολη περίοδος. Εγώ αυτό που έκανα είναι να αγοράσω αυτά τα παιδικά παζλ που τα στρώνεις στο πάτωμα (πήρα γύρω στα 7) κ έστρωσα όλο το δωμάτιο που της έχω διαμορφώσει για να παίζει κ χαλιά έχω στρωμένα όλο το χρόνο. Βέβαια εσύ είπες ότι δεν έχεις ακόμα αλλά καλό θα ήταν τώρα για το χειμώνα να πάρεις τουλάχιστον 1 στο σημείο που παίζει περισσότερο. Για να φτιάξω φαγητό η να πλύνω πιάτα την έβαζα στο καθίσματακο φαγητού για να μην κάνει σκανταλιές. Τα υπόλοιπα όλα τα έκανα όταν ήταν κ ο άντρας μου σπίτι

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    εγω πιατα αν δ υπηρχε αλλος σπιτι δ επλενα,το ειχε δει με στραβο ματι

    για μαγειρεμα στο καρεκλακι

    ενα παζλ πηρα κ αυτο περιττο,γτ το διελυσε.κ οπου υπηρχε μια γυμνη χαραμαδα πηγαινε κ καθοταν.μονο με μοκετα θα σωζομασταν.αλλα γενικα ζεσταινοταν οποτε ηθελε στο πλακακι

    οι νεοι φουρνοι εχω την αισθηση οτι το γυαλι δ καιει κ τοσο,τουλ οσο εχω πιασει τον δικο μας

    αλλα οταν μαγειρευα ηταν δεμενη οσο γινοταν,η κ εγω εκει.αλλη λυση τα περισσοτερα μαγειρεματα οσο κοιμουνται βραδυ

    γενικα δ ειχα καποιον χωρο περιορισμενο να αλωνιζει,γτ θα προσπαθουσε να αποδρασει,παντα με ακολουθουσε κ γτ γενικα δ ειχα θεμα να γυριζει ολο το σπιτι,εφοσον δ ειχαμε κτ τραγικα επικινδυνο

    Επεξεργάστηκαν by vicky86

    z05y1ebwohf5jra3.pngkk3v7ypa2n0kj0uy.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Εγω οταν μαγειρευα ή ηθελα να κανω δουλειες ή απλα να τον περιορισω τον εβαζα στον μαρσιπο. Στο πατωμα αρχισα να τον βαζω μολις αρχισε να καθεται σταθερα, με μαξιλαρια γυρω γυρω ωστε να ειναι περιορισμενος. Οσο μεγαλωνε, εβγαζε τα μαξιλαρια, μπουσουλουσε  κλπ. Μολις αρχισε το μπουσουλημα ο μονος τροπος να τον περιορισω ηταν ο μαρσιπος και το καρεκλακι φαγητου. Γενικως, αλωνιζε, φυσικα τα ματια δεν εφευγαν για πανω απο 3 δευτερα. Αν και ειχα κανει το σπιτι baby friendly και δεν ειχε κατι σοβαρα επικινδυνο (δεν θεωρω κινδυνο τα ποδια των επιπλων ή τα ριχταρια) δεν τον αφηνα απο τα ματια μου, ειδικα οταν αρχισαμε να αναβουμε την σομπα. Ευτυχως, δεν του τραβουσε την προσοχη, παρα πονο οταν μεγαλωσε κι αλλο και μπορουσε να κανει την συνδεση ακουμπαω-καιγομαι. Για τις τουμπες δεν ανησυχουσα, ισα ισα θεωρω οτι αν φανε και καμια τουμπα θα μαθουν τα ορια τους και την επομενη φορα θα ειναι πιο προσεκτικοι. Φυσικα δεν μιλαω να πεσει απο τον καναπε, αλλα αν καθεται στο πατωμα και φυγει πισω με το κεφαλι δεν εγινε και τιποτα (εκτος αν τα πατωματα ειναι πετρα ή κατι παρομοιο, τραχυ). Καλο κουραγιο!


     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    σε καποιους μπορει να μην ταιριαζει το σκεπτικο μου,αλλα θα το πω

    κατα 99% τα μωρα οταν πεφτουν,πεφτουν με τον πωπο,που κ λογω παμπερς κρατα τους κραδασμους.αυτο δ σημαινει οτι δ εισαι διπλα

    επισης παιρνεις σαν δεδομενο οτι θα χτυπησει.γλιτωνεις πολυ αγχος.αλλα.κ παλι δ σημαινει οτι δ εισαι απο πανω για πραγματικα επικινδυνες καταστασεις

     

    • Μου αρέσει 1

    z05y1ebwohf5jra3.pngkk3v7ypa2n0kj0uy.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κ κάτι ακόμα όπου δεν θέλεις να πάει κλείνεις πόρτα κ περιοριζεις. Πχ εγώ δεν ήθελα να πηγαίνει στην κουζίνα, ειδικά όταν είχα φαγητό στο φούρνο κ απλά έκλεινα την πόρτα. Κ όπως είπε κ η Βίκυ όντως τις περισσότερες φορές πέφτουν με τον πωπο εκτος κ αν τρέχουν κ στραβοπατησουν! Εκεί θέλει λίγη προσοχή

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Έχω μια απορία για τα διάφορα προστατευτικά για ντουλάπια και συρτάρια. Τα βρήκατε χρήσιμα; Έχουν νόημα ή μετά από λίγο καιρο τα μικρά μαθαίνουν να τα ανοιγοκλείνουν έτσι κι αλλιώς; Εμείς εχουμε βάλει καλύμματα στις γωνίες που ξεκόλλησαν, και ήταν αγορά από κατάστημα βρεφικών, ούτε ΙΚΕΑ ούτε Τζάμπο. Για συρτάρια και ντουλάπια δεν έχουμε αγοράσει ακόμα. Τα ντουλάπια της κουζίνας τα διαμόρφωσα έτσι ώστε αυτά στα οποία έχει πρόσβαση να έχουν μόνο ακίνδυνα υλικά έξω έξω και  δεν ανησυχώ. Τα συρτάρια τα φοβάμαι περισσότερο και γι αυτά που περιέχουν, και μην μαγκώσει τα δάχτυλά του, και μήπως πάρειει φορά να ανοίξει και πέσει. Γενικά επειδή το σπίτι είναι μικρό, υπάρχει καλή ορατότητα από παντού και δεν μένει το παιδί χωρίς επίβλεψη ακόμα κι αν δεν είναι κάποιος δίπλα του. Αλλά δεν νιώθω άνετα να ξέρω ότι το συρτάρι με τα μαχαίρια και τις πηρούνες  είναι άμεσα προσβάσιμο. Η σκέψη μου είναι να τα αναδιατάξω και να κρατήσω τα επικίνδυνα στα δύο πάνω πάνω (στο ένα ήδη φτάνει βέβαια) και να αφήσω τα ακίνδυνα στα κάτω. Έτσι κι αλλιώς το νου μου τον έχω μην πέσει ή μαγκωθεί, να μην βγάλει έξω κάτι επικίνδυνο με νοιάζει. Έχετε να προτείνετε κάποιον τύπο ασφάλειας που να είναι αξιόπιστος, να μην μπορεί να ανακαλύψει το παιδάκι πώς ανοίγει. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγώ έβαλα αλλά μετά από λίγο καιρό έμαθε να τα βγάζει, φαντάζομαι πως απλά έκανα λάθος αγορά και έπρεπε να το είχα ψάξει περισσότερο και να είχα πάρει κάτι καλύτερο. Καλό είναι να βάλεις, ακόμα και αν το παιδί δεν πειράζει τέτοια..βάλε και ας σου φαίνεται περιττό .

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    1 hour ago, Έσπερος είπε:

    Έχω μια απορία για τα διάφορα προστατευτικά για ντουλάπια και συρτάρια. Τα βρήκατε χρήσιμα; Έχουν νόημα ή μετά από λίγο καιρο τα μικρά μαθαίνουν να τα ανοιγοκλείνουν έτσι κι αλλιώς; Εμείς εχουμε βάλει καλύμματα στις γωνίες που ξεκόλλησαν, και ήταν αγορά από κατάστημα βρεφικών, ούτε ΙΚΕΑ ούτε Τζάμπο. Για συρτάρια και ντουλάπια δεν έχουμε αγοράσει ακόμα. Τα ντουλάπια της κουζίνας τα διαμόρφωσα έτσι ώστε αυτά στα οποία έχει πρόσβαση να έχουν μόνο ακίνδυνα υλικά έξω έξω και  δεν ανησυχώ. Τα συρτάρια τα φοβάμαι περισσότερο και γι αυτά που περιέχουν, και μην μαγκώσει τα δάχτυλά του, και μήπως πάρειει φορά να ανοίξει και πέσει. Γενικά επειδή το σπίτι είναι μικρό, υπάρχει καλή ορατότητα από παντού και δεν μένει το παιδί χωρίς επίβλεψη ακόμα κι αν δεν είναι κάποιος δίπλα του. Αλλά δεν νιώθω άνετα να ξέρω ότι το συρτάρι με τα μαχαίρια και τις πηρούνες  είναι άμεσα προσβάσιμο. Η σκέψη μου είναι να τα αναδιατάξω και να κρατήσω τα επικίνδυνα στα δύο πάνω πάνω (στο ένα ήδη φτάνει βέβαια) και να αφήσω τα ακίνδυνα στα κάτω. Έτσι κι αλλιώς το νου μου τον έχω μην πέσει ή μαγκωθεί, να μην βγάλει έξω κάτι επικίνδυνο με νοιάζει. Έχετε να προτείνετε κάποιον τύπο ασφάλειας που να είναι αξιόπιστος, να μην μπορεί να ανακαλύψει το παιδάκι πώς ανοίγει. 

     

    Όχι εγώ δεν τα βρήκα χρήσιμα... Ξεκόλλαγαν ή μάθαινε το παιδί πως να τα βγάζει. Είχα βάλει κάποτε προστατευτικά σε γωνίες, τα οποία ήταν κάπως στρογγυλά. Σας πληροφορώ ότι βρήκα τη μικρή με ένα τέτοιο στο στόμα, το οποίο το είχε ξεκολλήσει.

    Μόνο τα προστατευτικά σε πρίζες αξίζουν.

    Κάνε αυτό που είπες. Να μην έχεις εύκολα προσβάσιμα επικίνδυνα αντικείμενα. Βάλτα ψηλά ή σε σημείο που να μην τα εντοπίζει εύκολα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Σε πρίζες εννοείται έχω βάλει. Τις γωνίες τις έχω εχεί χωρίς το αυτοκόλλητο (όταν δεν εξαφανίζονται με το παιχνίδι), και ό,τι προκύψει. Τα συρτάρια δεν είναι εύκολο να τα αδειάσω τελείως από επικίνδυνα. Ή μάλλον είναι αδύνατο. Δύο θα μείνουν. Γι αυτό θα ήθελα γι αυτά τα δύο ασφάλειες, αλλά αν είναι να ανακαλύψει πώς ανοίγουν και να είμαι πάλι από πίσω με ένα μη μη όλη την ώρα, δεν χρειάζεται να βάλω κι άλλον μπελά στο κεφάλι μου, προτιμώ να εξηγήσω μια και καλή ότι μπορεί να ανοίγει μόνο τα κάτω συρτάρια και κάποια στιγμή υποθέτω θα το καταλάβει! 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κ μενα ξερουν να τα βγαζουν

    Επισης εχουν πιασει δαχτυλα στο συρταρι. Εχουν κ στο δωματιο τους κ πλεον εχουν κ παιχνιδια εκει


    z05y1ebwohf5jra3.pngkk3v7ypa2n0kj0uy.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εμείς μόνο τις πρίζες κλείσαμε. Γενικά το σπίτι είναι μινιμαλ, δεν υπάρχουν διακοσμητικά πολλά, τα ντουλάπια και συρτάρια ανοίγουν με μηχανισμό πιέζοντας τα, δεν έχουν χερούλια και δεν κλείνουν απότομα. 

    Εάν αναγκαζομασταν βεβαίως διαρκώς να απομακρύνουμε τα παιδιά από ντουλάπια και συρτάρια θα καταφευγαμε στη λύση των προστατευτικών, ωστόσο δεν έδειξαν κανένα έως ελάχιστο ενδιαφέρον. Πιθανά λόγω έλλειψης χερουλιων.

    Κατά τα άλλα καμία παρέμβαση δεν κάναμε στο σπίτι. Φυσικά και χτύπησαν μια - δύο φορές σε κάποιο έπιπλο, στη συνέχεια όμως έμαθαν να κινούνται στους χώρους δίχως να μετρούν τραυματισμούς.

    Στην εσωτερική σκάλα υπάρχουν ανά επίπεδο πόρτες ασφαλείας, οι οποίες τοποθετήθηκαν ταυτόχρονα με το κιγκλίδωμα, και παραμένουν κλειστές, ωστόσο φρόντισα από νωρίς να τα μάθω να ανεβαίνουν με τα χέρια και τα πόδια και να κατεβαίνουν με τον ποπό για παν ενδεχόμενο.


    Ο τρόπος που σε αντιμετωπίζει η ζωή είναι ένας ανελέητος καθρέφτης του τρόπου που εσύ αντιμετωπίζεις τη ζωή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα