cathy1716

δισχιδης ραχη-πως να βρει μια μανα τη δυναμη να αποχωριστει το μωρακι της????

    Recommended Posts

    Ειμαι νεο μελος και θελω να μοιραστω τις σκεψεις μου,τον πονο μου και τα δακρυα μου...Πριν 3 βδομαδες, κουβαλουσα μεσα μου τη μπεμπα μου...Την λατρεψα απο την πρωτη στιγμη που ακουσα την καρδουλα της...Ζουσα,ετρωγα,κοιμομουν,ανεπνεα για το μωρο μου...Φοβομουν τοσο το πρωτο τριμηνο...Δυστυχως τοσα συμβαινουν καθε μερα..Ο γιατρος με καθησυχαζε!''ολα πηγαινουν παρα πολυ καλα,οι υπερηχοι ειναι καλοι,οι αιματολογικες τελειες,η αυχενικη διαφανεια τελεια...Εισαι 26 χρονων, μην ανησυχεις, η εγκυμοσυνη πηγαινει καλα...''

    Στον 5ο μηνα,ενοιωσα τα πρωτα σκιρτηματα μεσα μου.Ημουν η πιο ευτυχισμενη γυναικα στον κοσμο!!!Στην 19η βδομαδα,πηγαμε για εναν τυπικο υπερηχο με τον αντρα μου.Ειχα φαει σοκολατα για να κανει τουμπες η μπεμπουλα μου...Μπαινοντας για υπερηχο,ο γιατρος με ενημερωνε για την καισαρικη που θα εκανα τον αυγουστο (λογω δικων μου προβληματων), κ μου λεει οτι πλεον η μικρη θα παιρνει βαρος γρηγορα...Ξαφνικα σκοτεινιαζει...Κατι δεν παει καλα...Μας στελνει για Β επιπεδου,αμεσως..Εγω απο εκεινη τη στιγμη,αρχισα να κλαιω (κ μεχρι σημερα,τα δακρυα δεν σταματουν..)...Η αναμονη ηταν βασανιστικη,ομως τα νεα ηταν απλα εφιαλτικα. ''Ειναι πολυ δυσκολα τα πραγματα. Το μωρακι εχει δισχιδη ραχη,της λειπουν 3 σπονδυλοι στη σπονδυλικη στηλη...Στην καλυτερη περιπτωση,το μωρο στον 7ο μηνα θα ειναι παραλυτο, στην χειροτερη θα ειναι φυτο διοτι ξεκιναει και υδροκεφαλια κ επιρεαζεται ο εγκεφαλος της...Ειναι δυσκολη περιπτωση κ δυστυχως δεν μπορω να δωσω ελπιδες...'' ηταν τα λογια του εμβρυολογου κ εγω καταρρεω...Οι φωνες μου πνιγονται απο τα δακρυα, κ σωριαστηκα στην αγκαλια του αντρα μου...Σε λιγες ωρες,το επομενο πρωι,ημουν στο χειρουργειο,στο Ιασω,εκει που θα γεννουσα τη μπεμπα μου σε λιγους μηνες...Την γεννησα με καισαρικη λογω προχωρημενης εγκυμοσυνης,για να την αφησω να φυγει κ να πεθανω μαζι της...Σημερα ειμαι σε λοχεια,αλλα χωρις το μωρο μου....

    Ξερω οτι το μωρακι μου θα ηταν δυστυχισμενο,θα υπεφερε...Λενε οτι σε τετοιες περιπτωσεις,η μανα παιρνει πανω της ολο τον πονο απο τον οποιο θα υπεφερε το παιδι της μια ζωη...Οι γιατροι λενε οτι ειναι 1 στις 1000 η περιπτωση της...Γιατι????Γιατι στο δικο μου μωρο???Γιατι να συμβαινουν ολα αυτα τα περιστατικα???Προσεχα τη διατροφη μου,τη ζωη μου,τα παντα...Ποτε δεν καπνισα,δεν επινα,ετρωγα υγιεινα,γυμναζομουν...Κ βλεπουμε γυρω μας γυναικες που φερνουν στον κοσμο παιδια με τοση ανευθυνοτητα...Γιατι???Ειναι τοσο αδικο...Ο γιατρος μου λεει οτι δεν υπαρχει απαντηση στο γιατι...απλα, ετυχε...κ πρεπει να το αποδεκτω ετσι...κ να κανω υπομονη για να αναρρωσω...εγω ομως δεν μπορω...κλαιω καθε μερα,με την παραμικρη αφορμη,ακουγοντας για εγκυους,βλεποντας παιδικες διαφημισεις,μωρα στο δρομο...

    αναρωτιεμαι αν υπαρχουν γυναικες εδω με παρομοια κατασταση...πηρατε απαντησεις ποτε???λενε για το φυλλικο οξυ,εγω ηδη παιρνω,ωστοσο ο γιατρος λεει οτι μπορει να μην εφταιγε καν αυτο,ηταν απλα λαθος στη συλληψη,απο την αρχη,το οποιο δυστυχως δεν μπορουσε να φανει πριν το μεσο της εγκυμοσυνης,αφου η σπονδυλικη στηλη τοτε ολοκληρωνεται...Νομιζω το μονο πραγμα που μου δινει ελπιδα για το μελλον ειναι η σκεψη ενος μωρου...Ποτε ομως,ειδικα μετα απο μια καισαρικη???Ποτε θα καταφερω να ελπιζω ξανα,να κοιμαμαι χωρις εφιαλτες???


    NKyqp3.png

    Zl2kp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    δεν εχω απαντησεις να σου δωσω...

    ηθελα απλα να σου πω οτι λυπαμαι πολυ,και ευχομαι να νιωσεις συντομα την ευτυχια του να εχεις ενα υγιες μωρακι στην αγκαλια σου....


    fBaep3.png

     

    uwK7p3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κάθυ μου,

     

    ο Θεός θα έχει ήδη κάνει αγγελάκι το μωράκι σου και αυτό το αγγελάκι θα προστατεύει πάντα το αδελφάκι του που θα έρθει σύντομα αρκεί εσύ να μαζέψεις τα κομμάτια σου και να ανασυνταθχείς γρήγορα. Για το καλό το δικό σου πρώτα. Μόνο ο χρόνος μπορεί να απαλύνει λίγο τον πόνο που νοιώθεις τώρα.

     

    Σε φιλώ.


    tt1724b1.aspx

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δεν ξερω τι να σουπω γιατι δεν ξερω τι θα μου συμβει στην πορεια απλα να ξερεις οτι εκανες το καλυτερο για εκεινην και ειμαι σιγουρη οτι θα σου ειναι ευγωνομων γιατι δεν την αφησες να ταλαιπωρηθει κ να περασει μια ζωη μεσα στο μαρτυριο ευχομαι γρηγορα να αποκτησεις ενα αλλο μπεμπακι κ να ειναι γερο κ δυνατο σε θαυμαζω για το θαρρος σου κ που δεν φερθηκες εγωιστηκα απεναντι σε ενα πλασμα που θα βασανιζοταν πολλα φιλια


    :P

    της κοντης ...
    τριχες τις φταινεεεε!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Νιώθω να βιώνω ξανά την ίδια θλίψη ,οργή,τα ίδια βασανιστικά συναισθήματα διαβάζοντας το μήνυμα σου κορίτσι μου...Δυστυχώς έχει συμβεί σε πάρα πολλές κοπέλες εδώ μέσα και μία από αυτές είμαι κι εγώ...Βρέθηκα στη θέση σου πριν 3 μήνες και κάτι...Ήμουν κι εγώ 17 εβδομάδων. Δεν υπάρχει γιατί σε αυτές τις περιπώσεις...Το μόνο που μπορώ να σου πω είναι να κλάψεις, να πενθήσεις το μωρό σου, να μην ακούς τι σου λένε οι άλλοι...να βγάλεις από μέσα σου όλα τα συναισθήματα που σε κατακλύζουν...Μου έλεγαν κι εμένα ότι υπάρχει ο ήλιος πίσω από τα σύννεφα και δεν τους πίστευα...όμως σιγά σιγά άρχισε να φωτίζει ξανά και τη δική μου ζωή...Δώσε χρόνο στον εαυτό σου..Να ρωτήσω γιατί έκανες καισαρική? Γιατί οι γιατροί ακόμη και στην 23η εβδομάδα επιλέγουν φυσιολογικό τοκετό που είναι λιγότερο επιβαρρυντικός για τον οργανισμό.


    4iqfp2.png?nAtPrUav

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Κράτα γερά...Θελει κότσια και νομιζω τα εχεις...

    Υπομονή και υπομονή και υπομονή...Καθε μερα θα ειναι και καλυτερα

    Θα κάνει αλλο μωράκι και θα ειναι υγιες...


    Τι ωραιο να εισαι μανουλα!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    γονιος σημαινει να νοιαζεσαι και να προστατευεις το παιδι σου... και καμια φορα οι αποφασεις, ειναι μαχαιρι που σε κοβουν στα δυο...

     

    εκανες το καλυτερο για το παιδι σου.. οπως καθε μανα...

     

    ολα θα πανε καλα, καλη συνεχεια... τα παιδακια που θα ερθουν συντομα στη ζωη σου, ευχομαι να σου γλυκανουν το πονο σου....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Aυτο το γιατι κανεις δεν μπορει να το απαντησει....

    Περασες κατι πολυ δυσκολο αλλα εκανες οτι θα καναμε ολες.

    Δωσε στην ψυχη σου το χρονο που χρειαζεται .

    Ειναι ο μονος γιατρος.

    Και ναι θα μπορεσεις. Καποια στιγμη ολα αυτα θα πονανε λιγοτερο....


    Σιγουρα ο γυαλος ειναι στραβος.. δεν εξηγειτε αλλοιως!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Λυπάμαι πολύ. Ευχομαι να σε βοηθήσει ο Θεος να αντλησεις δύναμη και να σου χαρίσει το συντομότερο ένα υγιές μωράκι.


    ISGLp2.pngilpPp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κοριτσάκι μου πέρασες κάτι τραγικό... Πένθησε για το μωράκι σου, κλάψε, και μετά σήκω με κουράγιο και δύναμη και συνέχισε... Όπως όλοι οι δυνατοί... και να δεις που θα ρθουν καλύτερες μέρες... Και υγιή παιδάκια να σου διώξουν την απόγνωση... Μια μεγάλη αγκαλιά σου κάνω...

    ((((((((((((((((((((((((((((((())))))))))))))))))))))))))))))


    Evolve or Dissolve

     

    Μάταιοι είναι οι αγώνες που δεν δόθηκαν ποτέ.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    αχ βρε Ντολη..δινεις κουραγιο και σε αλλες μανες..μπραβο κοπελα μου..

    οσο για την φιλη μας με βασανιζει και εμενα η σκεψη της καισαρικης...ηταν απαραιτητη?οπως και να εχει εγινε και τελειωσε....

    μην σε ανησυχει η καισαρικη...η φιλη μου κανει σε 1 μηνα την 6 καισαρικη της ...

    ηταν ενα τυχαιο γεγονος..πρεπει να μαζεψεις τα κομματια σου και να προσπαθησεις ξανα..

    μην κλαις...το βαραινεις το παιδι σου..ασε το αγγελουδι να ξεκουραστει..

    θα περνουσε μια αθλια ζωη σαν ζουσε..ειμαι φυσιοθεραπευτρια ..τα εχω δει τα εχω ζησει...

    θα ζουσατε μια κολαση...πρωτα το παιδι και μετα εσεις...

    ειχες το δικαιωμα να το τυρρανησεις τοσο πολυ?

    πιστεψε με πολυ στεναχωριεμαι με αυτες τις περιπτωσεις...

    εκλαψα με την Ντολη ..κλαιω και με σενα...Αλλα πρεπει να σταθεις ορθια..να πολεμησεις...το χρωστας στο μωρο σου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    πραγματικά λυπάμαι!!

    κουράγιο και να ξέρεις ότι το μωρό σου θα είναι πάντα δίπλα σου,έστω κι από ψηλά.

    δεν γινόταν να μείνει στη ζωή!

    σου εύχομαι σύντομα να είσαι πάλι έγκυος, αν κι ακόμα είναι νωρίς...


    pPyfp1.png

    IxVpp1.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δεν θα σου πωπολλά. Θα σου πω ότι έζησα τη δική μου ιστορία την πρωτοχρονιά και τώρα ζώ και νέα. Κλάψε όσο θέλεις κάνε ότι σε κάνει να ξεχνάς έστω και για 1 λεπτό. Απλά να θυμάσε, ότι θα έρθουν κ' άλλες χαρές και και άλλες στεναχώριες. Μόνο να εύχεσαι να είσαι υγιής για να τις ζήσεις όλες. Απλά έτυχε σε μας να τραβήξουμε πρώτες τον κλήρο της λύπης.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    cathy σε καταλαβαίνω απόλυτα πως νοιώθεις και τι αισθάνεσαι όπως είπε και η ντόλυ υπάρχουν πολλές κοπέλες εδώ μέσα με παρόμοιες καταστάσεις. Εγώ έχασα την μπέμπα μου σχεδόν στην 35 εβδομάδα ξαφνικά δεν την άκουγα και πήγα για υπέρηχο όπου διαπιστώσαμε ότι πλέον δεν ζούσε γέννησα το μωρά μου νεκρό με καισαρική που ήταν αποκλιστηκά δική μου επιλογή. Έχουν περάσει εφτά μήνες από τότε και αυτό που έχω να σου πω είναι ότι ο πόνος δεν είναι πλέον τόσο έντονος αλλά δεν φεύγει πάντα σκέφτομαι και θυμάμαι αλλά πλέον έμαθα να ζω με αυτό. Αυτό που θα σου πω από προσωπική εμπειρία είναι να πάρεις τον χρόνο σου, να κλάψεις, να ξεσπάσεις, να φωνάξεις μην ακούς κανέναν παρά μόνο την καρδιά σου να θρηνήσεις και να μην φοβηθείς. Όσο για την καισαρική λένε μετά το εξάμηνο μπορείς να μείνεις έγκυος πάλι δηλαδή τις προσπάθειες τις ξεκινάς και νωρίτερα.

    Ότι χρειαστείς να ξέρεις ότι είμαστε εδώ να σε βοηθήσουμε


    0srQp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Σας ευχαριστω πολυ ολες σας..Καθε μια ξεχωριστα κ ολες μαζι,τα λογια σας απαλυνουν λιγο τον πονο (παρ'ο,τι για αλλη μια φορα δεν μπορω να σταματησω τα δακρυα μου...)Δυστυχως ειμαστε πολλες τελικα που μοιραζομαστε τα ιδια συναισθηματα...και καταλαβαινουμε απολυτα η μια την αλλη...Μακαρι να ειμαι η τελευταια που υποφερει απο τερματισμο κυησης,μακαρι ολα τα παιδακια του κοσμου να εχουν την ευκαιρια να ζησουν υγιη,ευτυχισμενα κ χαμογελαστα,ετσι οπως τα ονειρευομαστε...Καποιες στιγμες νοιωθω οτι πηρα πανω μου μια αποφαση που δεν επρεπε να την παρω...Αλλοτε νοιωθω οτι δεν της εδωσα καν την ευκαιρια να προσπαθησει να ζησει...Αυτες τις στιγμες,οπου με πνιγουν τα κλαματα,με βοηθαει ο αντρας μου,η οικογενεια μου κ ο γιατρος μου...Διαβαζοντας απειρες ωρες για αυτη την παθηση, κ με τα λογια των δικων μου ανθρωπων,διαπιστωνω κ εγω,οπως λετε ολες,οτι η μικρη μου θα ηταν βασανισμενη..

    Demi ισως εχεις δει παιδακια σαν το μωρο μου...Ισως ξερεις καλυτερα απο μενα...Αννα,τα εζησες κ εσυ,ξερεις πως ειναι....Πως εισαι σημερα? Τzoi,ποναω πολυ με την ιστορια σου...Σιγουρα οσο περνανε οι βδομαδες,η εμπειρια της διακοπης γινεται ακομα πιο οδυνηρη...Ομως εδω εισαι,κ απο τα λογια σου καταλαβαινω οτι βρηκες τη δυναμη να προχωρησεις....ΝΤΟΛΗ κ Demi, δυστυχως δεν γινοταν να αποφυγω την καισαρικη,διοτι διακινδυνευα κ τη δικη μου υγεια...Εχω χειρουργηθει στο παρελθον στο κεφαλι κ ο φυσιολογικος τοκετος κ η πιεση που πρεπει να ασκηθει,θα ηταν επικινδυνη.Απο την αρχη της εγκυμοσυνης, ο γιατρος ειχε εξετασει το ενδεχομενο κ απο τη στιγμη που κ ο νευρολογος μου συνιστουσε καισαρικη για την αποφυγη επιπλοκων,ηξερα οτι θα προχωρουσα με καισαρικη τον Αυγουστο...Ο σωματικος πονος δεν με απασχολει,αντεχω.Η ψυχη μου υποφερει κ αυτος ο πονος ειναι αβασταχτος...Νομιζω οτι σε αυτες τις περιπτωσεις,ειναι το ιδιο οδυνηρο να αποχωριστεις το παιδι σου κ με φυσιολογικο τοκετο...Ισως ακομα πιο ψυχοφθορο...Δεν ξερω,το αποτελεσμα δυστυχως ειναι το ιδιο...Αν κ φοβαμαι οτι λογω καισαρικης θα χρειαστω περισσοτερο χρονο για αποθεραπεια...Κ αυτο με τρελαινει!!!Θελω τοσο πολυ να γινω μανουλα,νοιωθω τοσα συναισθηματα να με κατακλυζουν...Βλεπω γυναικες στο δρομο με καροτσακια κ δακρυζω,βλεπω μωρακια κ λυγιζω...Δεν ξερω πως θα περασει ο καιρος,νοιωθω οτι κυλαει βασανιστικα...Ο γιατρος μου ειπε οτι μπορει μια γυναικα να ξεκινησει προσπαθειες σε 3-5 μηνες,ωστοσο εξαρταται καθαρα απο την ψυχολογια το ποσο γρηγορα μπορει να αναρρωσει η γυναικα...Το ξερω πως βιαζομαι,ωστοσο η σκεψη του μωρου μου κ το αδερφακι που ονειρευομαι να ερθει καποια στιγμη,ειναι η μονη σκεψη που μου δινει ελπιδα!!!!

    • Μου αρέσει 1

    NKyqp3.png

    Zl2kp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    cathy λυπαμαι πολυ για την απωλεια σου και ευχομαι συντομα να ερθει το μωρο που τοσο λαχταρας. Ακριβως οτι περασες περασε και η καλυτερη μου φιλη απο παιδια και ξερω ποσο επωδυνο ειναι. Πριν ενα μηνα ακριβως εκανε το παιδακι που τοσο πολυ ηθελε και γλυκανε ο πονος που ειχε. Ολα πηγαν καλα και η δευτερη εγκυμοσυνη της ηταν τελεια!!!!! Αυτο ευχομαι και σε εσενα συντομα!!!!!!!!!!!!!


    sqhocowtaf7eeb72.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Cathy μου, αυτά τα συναισθήματα και οι σκέψεις είναι κοινές σε όλες...Είναι στάδια που θα περάσεις, δυστυχώς..Ξέρω πως νιώθεις ...θέλεις άμεσα μια νέα εγκυμοσύνη, για να καλύψεις το κενό...Είναι βασανιστικό ειδικά στην αρχή..όμως πρέπει να κάνεις υπομονή και να αφήσεις τον χρόνο να απαλύνει τον πόνο σου...Αυτό θα συμπέσει χρονικά και με το γεγονός ότι θα είσαι και σωματικά πλέον έτοιμη για ένα νέο μωράκι...Στην πρώτη μου εγκυμοσύνη, επειδή γέννησα με καισαρική, ο γιατρός μου είχε πει ότι μετά από τρεις μήνες μπορώ να μείνω ξανά έγκυος.


    4iqfp2.png?nAtPrUav

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Μακαρι MarcoPolo,να ειμαι τοσο τυχερη οσο και η φιλη σου!Ποσο καιρο της πηρε για να επανελθει?Τα καταφερε γρηγορα?


    NKyqp3.png

    Zl2kp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Cathy μου, αυτά τα συναισθήματα και οι σκέψεις είναι κοινές σε όλες...Είναι στάδια που θα περάσεις, δυστυχώς..Ξέρω πως νιώθεις ...θέλεις άμεσα μια νέα εγκυμοσύνη, για να καλύψεις το κενό...Είναι βασανιστικό ειδικά στην αρχή..όμως πρέπει να κάνεις υπομονή και να αφήσεις τον χρόνο να απαλύνει τον πόνο σου...Αυτό θα συμπέσει χρονικά και με το γεγονός ότι θα είσαι και σωματικά πλέον έτοιμη για ένα νέο μωράκι...Στην πρώτη μου εγκυμοσύνη, επειδή γέννησα με καισαρική, ο γιατρός μου είχε πει ότι μετά από τρεις μήνες μπορώ να μείνω ξανά έγκυος.

    ΝΤΟΛΗ μου,κ μονο που νοιωθουμε κ μοιραζομαστε τα συναισθηματα μας,τον πονο κ τις αγωνιες μας,ειναι ανακουφιση...Ναι,λαχταραω οσο τιποτε αλλο μια εγκυμοσυνη,ωστοσο νομιζω οτι οταν κ εαν συμβει ξανα αυτο,θα με κυριευσει ο φοβος,οχι μεχρι τον 3ο μηνα,αλλα μεχρι κ την γεννα...Δεν ξσερω που θα βρω την υπομονη...ο χρονος κυλαει αργα,βασανιστικα...κ θελω τοσο πολυ να προσπαθησω παλι... κ αν δεν τα καταφερω???αχ,μακαρι να μπορεσω σε 3 μηνες ξανα κ εγω...μακαρι!!!!!Σας ζαλισα,ειμαι σιγουρη!!!Απλα με πνιγουν τα συναισθηματα,ο πονος,ο φοβος, η λαχταρα,η αγωνια....


    NKyqp3.png

    Zl2kp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    οτι και να πεις εχεις δικιο. Πένθησε το μωράκι σου, παρε οσο χρονο χρειάζεσαι ωστε μια μερα να κρατήσεις το μωράκι σου στα χέρια σου.


    [URL="http://www.glitter-graphics.com"][/URL]

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κοριτσάκι μου γλυκό, το μήνυμα σου σπάραξε την ψυχή μου.

    Πόσο πόνο κουβαλάς, πολύ πόνο.

    Ο ψυχικός πόνος είναι ό,τι χειρότερο υπάρχει, αλλά μετά την βροχή βγαίνει πάντα ξανά ο ήλιος και θα ξανά βγει και για σένα και για τις άλλες τις πονεμένες μανούλες.

    Κουράγιο!!!!!Ο Θεούλης θα σε ξανά κάνει μανούλα και όλα θα πάνε καλά.

    Μη χάνεις την πίστη σου σε αυτό ποτέ!!!


    eNortjKzUjI0MDA2NVKyBlwwFUQCyA,,44.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αγαπημενη μου cathy1716

    Όταν διαβασα το μήνυμα σου, δεν ειχα το κουραγιο να σου απαντησω!

    Να γιατι…

    Πριν από τρια χρονια η καλυτερη μου φιλη (κοντευω τα τριαντα και κανουμε παρεα από 5 χρονων) εμεινε εγκυος!! Κατέβαινα κάθε Σαββατοκυριακο (Καρπενησι – Αθηνα) Μια πολλη καλη εγκυμοσυνη από οσο ξεραμε(!). Ηρθε ο ενατος και κατεβηκα στην Αθηνα να μεινω σπιτι της (ναυτικος ο ανδρας της) Για να μην σε κουραζω γεννησε με φυσιολογικο τοκετο (σε ένα επωνυμο νοσοκομειο) Της δωσανε το μωρο αμεσως στην αγκαλια της ένα μωρακι πανεμορφο το οποιο σε λιγοτερο από λιγα λεπτα ξεψυχησε!!! Ξεψυχησε στην αγκαλια της μαμας του και οι δυο τους στην αγκαλια τη δικια μου!!!!

    ΚΕΝΟ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Το μωρακι δεν εχει πνευμονια (σχεδον) και

    ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΑ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΤΟ ΕΙΧΕ ΔΕΙ!!!!!!!!!

    Αυτό που δε θα ξεχασω ποτε ηταν ….……ηταν όλα!!!

    Η κοπελα αυτή τωρα εχει ένα υγιέστατο κοριτσακι και ένα υγιέστατο αγορακι!!!!!!!!!!!!!

    ½ χρονο εχοντας το κοριτσακι της πλεον αγκαλια μην εχοντας ξεπερασει την πρωτη της γεννα μου ειπε το εξης: εάν το ηξερα θα το προλαβαινα, δεν θα ηθελα ποτε να εχω την αναμνηση του θανατου του στα χερια μου… την καθαρη ανασα ζωης που μου εδωσε και εφυγε……… χωρις να προλαβω να κανω οτιδηποτε για να τον βοηθησω, τον εβλεπα κάθε βραδυ στον υπνο μου……………. Πλεον όχι παντα!!

    Τον αγαπαω για παντα…………………………

    Ηθελα να σου πω εγω και εκεινη κυριως ότι ελαβες την πιο σωστη αποφαση Να μην κρυψεις τον πονο σου!!!! Βγαλτον εξω και σκεψου ότι η μανουλα (γιατι μανα δεν εισαι αφου γεννησεις μανα εισαι απο όταν εισαι εγκυος, από τοτε ξεκινας να το φροντιζεις) είναι αυτή που είναι η γλυκια και αυτή που παιρνει τις σωστες αποφασεις για τα παιδια της!!!!!!!!!!!!!

    Αυτό που εκανες το εκανες για να προφυλαξεις το αγγελουδι σου που αυτή τη στιγμη είναι η κυριαρχη σκεψη στο μυαλουδακι σου, οταν με το καλο όμως θα κρατησεις το νέο σου μωρακι αγκαλια δεν θα ξεχασεις θα μπει όμως βαθια βαθια μεσα στο μυαλουδακι σου και κυριαρχος θα είναι εκεινος ο λιλουπουτιος ανθρωπακος ή εκεινη η σουσουραδα για να επιβεβαιωσει την σωστη αποφαση που με τοσο πονο πηρες τωρα!!!!

    Εγω που γεννησα με καισαρικη μου ειπε ο γιατρος μου ότι μπορω να μεινω παλι εγκυος μετα από 3 μηνες, καλυτερα ισως συμπληρωσε από 6 μηνες.

    Παρε αγκαλια τον αντρα σου και κλαψτε παρεα, κλαψτε και αφηστε το πονο να επουλουθει με τον καιρο και με νεες χαρες

    Σου ευχομαι την ευτυχια στα χερια σου!!!!

    Με πολυ συμπαθεια και αγαπη!!!!


     Ότι πολυτιμότερο... 
     Γιάννης 13/01/2009
     Αλέξης 09/03/2011 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    H φιλη μου σωματικα ειχε το οκευ απο τον γιατρο να ξαναμεινει εγκυος μεσα σε τρεις μηνες αλλα αποφασισε οτι δεν ηταν ετοιμη να το ξαναεπιχειρησει γιατι δεν ηταν η ιδια καλα ψυχολογικα οχι μονο λογω της απωλειας αλλα και για αλλους λογους. Το αποφασισε μετα απο τρια χρονια και αμεσως εμεινε εγκυος και εδω και ενα μηνα εχει τον γιοκα της στην αγκαλια της.

     

    Οταν θα εισαι ετοιμη θα δεις που ολα θα πανε καλα και θα ερθει το μωρακι που τοσο πολυ θες.


    sqhocowtaf7eeb72.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Cathy,

    Οι ιστορίες μας είναι λίγο παράλληλες. Γέννησα κι' εγώ πριν 3 χρόνια με καισαρική ένα μωράκι (στη 38η εβδομάδα) νεκρό. Ο γιατρός μου, μου είχε πει ότι μπορούσα μετά από 2-3 κύκλους να επιχειρήσω πάλι εξωσωματική, όπως και το έκανα. Αλλά δυστυχώς η δεύτερη εγκυμοσύνη παλλινδρόμησε στην 8η εβδομάδα, γιατί απλά δεν ήμουνα καλά ψυχολογικά. Επειδή λοιπόν ο ψυχολογικός παράγοντας παίζει πρωταρχικό ρόλο, πένθησε όπως νοιώθεις το μικρό σου αγγελάκι, αλλά όταν αποφασίσεις να προχωρήσεις σε μία νέα εγκυμοσύνη, σιγουρέψου ότι έχεις αφήσει πίσω σαν ένα κακό όνειρο αυτό που συνέβη και μη αφήσεις να φωλιάσει στη ψυχή σου και να σου στερεί τη χαρά από το επόμενο μωράκι σου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    κοριτσια με παρομοιες εμπειριες καντε κουραγιο ο θεος δεν μας δινει κατι περισσοτερο απο οσα μπορομε να αντεξουμε.. σιγουρα δεν θα αντεχες να ειχες ενα δυστυχισμενο παιδακι γιαυτο και σε οδηγησε να παρεις αυτη την αποφαση της διακοπης της κυησης..αυτη ηταν η ευκαιρεια που του εδωσες να πεταξει στον ουρανο.

    σου στελνω αγαπη κουραγιο δυναμη.


    Τα σημαντικότερα πλάσματα για μας χρειάζονται το πιο πολυπόθητο αγαθό της ζωής μας.Το χρόνο μας.

    http://www.facebook.com/home.php?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα