BIZELI

Δεύτερο Παιδί & Προβληματισμοί

    Recommended Posts

    Κι εμένα και οι 3 εγκυμοσύνες μου ήταν άνετες χωρίς προβλήματα και σήκωνα τα άλλα μου παιδιά κανονικά. Δούλευα μέχρι την τελευταία μέρα και δεν σκέφτηκα ποτέ αν θα σηκώσω ή θα αλλάξω παιδί ή θα ΄σκύψω...

     

    Βέβαια υπάρχουν και οι δύσκολες εγκυμοσύνες που πρέπει να είσαι ξάπλα, να μην κουράζεσαι κλπ. αλλά και αυτό με έξτρα βοήθεια γίνεται φαντάζομαι.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Στην ίδια θέση με σένα kasia είμαι κι εγώ. Ο Χάρης μου είναι 19 μηνών, θέλω να κάνω δεύτερο αλλά δε νιώθω έτοιμη. Σκέφτομαι όμως ότι θα είναι, όπως έχει ήδη ειπωθεί, ένα δώρο για το Χάρη το αδελφάκι του. Μάλλον κάποια στιγμή πρέπει να το αφήσω να συμβεί...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    εγω μια την εχω και σκεφτομαι (και μενω μονο στη σκεψη) για δευτερο αλλα δε το κοβω νωριτερα απο 2 χρονια....δε δουλευω.. παιδικο δε μπορει να παει (και νομιζω οτι ειναι μικρη ακομη |) ...αλλωστε μονο ιδιωτικο θα μπορουσε να παει γιατι εδω στο δημο μας ,δεχονται παιδιακια πανω απο 2μιση χρονων και να εχουν κοψει τις πανες οποτε πρεπει να περιμενουμε αν την παρουν του χρονου...τα ιδιωτικα ζητανε αρκετα λεφτα οποτε δε θελαμε να δουλευω για να πληρωνω τον ιδιωτικο....

     

    ωραια ολα οπως τα λετε αλλα αν δεν υπαρχει ενα μινιμουμ εισοδημα να εξασφαλιζει τα βασικα στα παιδια σου δε γινεται...και εμεις με ενα μισθο πληρωνουμε δοσεις σπιτιου και ολα τα υπολοιπα.....

     

    το καλυτερο ειναι να ειναι καπως κοντα...θα φας ολα τα ξενυχτια μαζεμενα και τα παντα και μετα θα ηρεμησεις ...ετσι εκανε και μια φιλη μου...και τα 3 με διαφορα 1 χρονου περιπου....κουραζεται αλλα τωρα που μεγαλωνουν και ανεξαρτοποιουνται ειναι πολυ καλυτερα.....


    μαιμουδακι 08/05/07

    αγριοκατσικο 01/12/09

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    το ατιμο το οικονομικο...και μιλαμε οτι και εγω και ο αντρας μου θελουμε 3 παιδια....

     

     

    αλλα αλλο τα θελω και αλλη η πραγματικοτητα.....


    μαιμουδακι 08/05/07

    αγριοκατσικο 01/12/09

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    joe έγραψε:

    Συγχαρητηρια στα κοριτσια,ειναι οι ζωντανες αποδειξεις οτι αμα θελεις,μπορεις!!! Wink Wink Wink

    Εμενα ομως η απορια μου παραμενει βρε παιδια.Δεν ειναι επικινδυνο αν εισαι εγκυος και ειδικα στο 1ο τριμηνο,να σηκωνεις το μεγαλο σου παιδακι αγκαλια?Αφου οι γυναικολογοι λενε "οχι βαρη" και "οχι πολλα σκυψιματα" και τετοια.Αν ομως εχεις ενα μωρο κοντα 10 κιλα και εισαι εγκυος στο δευτερο,τι κανεις? Δεν μου συμβαινει κατιο τετοιο,το ξαναλεω,απλα το εχω απορια. Very Happy

     

    kasia:

    Και εγώ αναρωτιέμαι το ίδιο πράγμα... Κανονικά δεν πρέπει να σηκώνεις βάρη είτε είναι το μωρό σου είτε ο κουβάς. Αλλά σίγουρα αν έχεις ήδη παιδί δεν μπορείς να το αποφύγεις τελείως, οπότε αυτό ενέχει κάποιον κίνδυνο. Ας μας πουν τι έκαναν οι μανούλες που έχουν τουλάχιστον 2 παιδάκια...! Smile

     

    1ον ... αν η εγκυμοσύνη είναι να κρατήσει θα κρατήσει. Εκτός αν μιλάμε για περιπτώσεις με αποκολήσεις πλακούντα κτλ κτλ... οπότε συνιστάται προσοχή από το γιατρό και συνήθως η γυναίκα το γνωρίζει από νωρίς.

     

    2ον: Έχοντας περάσει εγκυμοσύνες και περιόδους ανατροφής που εμπεριέχουν σηκώματα κτλ, ο σκελετός της μητέρας δυναμώνει (κατ' αντιστοιχία με το να πηγαίνει κάποιος γυμναστήριο... δυναμώνει σταδιακά). Επομένως μια εγκυμοσύνη που έρχεται και μάλιστα τόσο κοντά με την προηγούμενη βρίσκει τη μητέρα "γυμνασμένη" κατά κάποιο τρόπο.

     

    3ον: Προσωπικά ακολουθώ διάφορες μεθόδους για να αποφεύγω τα ΠΕΡΙΤΤΑ σηκώματα. Δηλαδή, ένα παιδί που κλαίει και θέλει παρηγοριά, δεν είναι ανάγκη να το σηκώσω στην αγκαλιά για να ηρεμίσει. Μπορώ άνετα να ανακαθήσω στα πόδια μου και να το πάρω μια αναπαυτικότατη αγκαλιά. Ή ακόμα να καθίσω στον καναπέ και να το βάλω να καθίσει πάνω μου .... και να τη η αγκαλιά! Κι εκείνο ευχαριστημένο κι εγώ άνετη και η μέση μου επίσης :)

    Τώρα ... όσον αφορά την αλλαγή πάνας, περπατάνε μέχρι την αλλαξιέρα και τα σηκώνω όσο το δυνατόν λιγότερο δίνοντας έμφαση στη σωστή στήριξη του κορμού.

    Αυτά δεν ισχύουν μόνο για τις εγκυμοσύνες. Είναι καλές συνήθειες για να μην έχουμε "πιασμένη μέση" και γενικότερα για την "οικογενειακή επιβίωση".

    Ο σύζυγός μου που δε δίνει και τόση σημασία για το πώς να σηκώνει τα παιδιά μας.... μένει..... από μέση αρκετές φορές. Εμένα δε μου έχει τύχει ακόμα :) ... Δε θέλει κόπο, θέλει... τρόπο

    :)


    Δεν εκπαιδεύω παιδιά... Εκπαιδεύομαι γονιός.

    "... άλλωστε, η εμπειρία που αποκτούμε είναι η συσσώρευση των λαθών μας, έτσι δεν είναι; ... " -E.M.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    joe έγραψε:

    Συγχαρητηρια στα κοριτσια,ειναι οι ζωντανες αποδειξεις οτι αμα θελεις,μπορεις!!! Wink Wink Wink

    Εμενα ομως η απορια μου παραμενει βρε παιδια.Δεν ειναι επικινδυνο αν εισαι εγκυος και ειδικα στο 1ο τριμηνο,να σηκωνεις το μεγαλο σου παιδακι αγκαλια?Αφου οι γυναικολογοι λενε "οχι βαρη" και "οχι πολλα σκυψιματα" και τετοια.Αν ομως εχεις ενα μωρο κοντα 10 κιλα και εισαι εγκυος στο δευτερο,τι κανεις? Δεν μου συμβαινει κατιο τετοιο,το ξαναλεω,απλα το εχω απορια. Very Happy

     

    kasia:

    Και εγώ αναρωτιέμαι το ίδιο πράγμα... Κανονικά δεν πρέπει να σηκώνεις βάρη είτε είναι το μωρό σου είτε ο κουβάς. Αλλά σίγουρα αν έχεις ήδη παιδί δεν μπορείς να το αποφύγεις τελείως, οπότε αυτό ενέχει κάποιον κίνδυνο. Ας μας πουν τι έκαναν οι μανούλες που έχουν τουλάχιστον 2 παιδάκια...! Smile

     

    1ον ... αν η εγκυμοσύνη είναι να κρατήσει θα κρατήσει. Εκτός αν μιλάμε για περιπτώσεις με αποκολήσεις πλακούντα κτλ κτλ... οπότε συνιστάται προσοχή από το γιατρό και συνήθως η γυναίκα το γνωρίζει από νωρίς.

     

    2ον: Έχοντας περάσει εγκυμοσύνες και περιόδους ανατροφής που εμπεριέχουν σηκώματα κτλ, ο σκελετός της μητέρας δυναμώνει (κατ' αντιστοιχία με το να πηγαίνει κάποιος γυμναστήριο... δυναμώνει σταδιακά). Επομένως μια εγκυμοσύνη που έρχεται και μάλιστα τόσο κοντά με την προηγούμενη βρίσκει τη μητέρα "γυμνασμένη" κατά κάποιο τρόπο.

     

    3ον: Προσωπικά ακολουθώ διάφορες μεθόδους για να αποφεύγω τα ΠΕΡΙΤΤΑ σηκώματα. Δηλαδή, ένα παιδί που κλαίει και θέλει παρηγοριά, δεν είναι ανάγκη να το σηκώσω στην αγκαλιά για να ηρεμίσει. Μπορώ άνετα να ανακαθήσω στα πόδια μου και να το πάρω μια αναπαυτικότατη αγκαλιά. Ή ακόμα να καθίσω στον καναπέ και να το βάλω να καθίσει πάνω μου .... και να τη η αγκαλιά! Κι εκείνο ευχαριστημένο κι εγώ άνετη και η μέση μου επίσης :)

    Τώρα ... όσον αφορά την αλλαγή πάνας, περπατάνε μέχρι την αλλαξιέρα και τα σηκώνω όσο το δυνατόν λιγότερο δίνοντας έμφαση στη σωστή στήριξη του κορμού.

    Αυτά δεν ισχύουν μόνο για τις εγκυμοσύνες. Είναι καλές συνήθειες για να μην έχουμε "πιασμένη μέση" και γενικότερα για την "οικογενειακή επιβίωση".

    Ο σύζυγός μου που δε δίνει και τόση σημασία για το πώς να σηκώνει τα παιδιά μας.... μένει..... από μέση αρκετές φορές. Εμένα δε μου έχει τύχει ακόμα :) ... Δε θέλει κόπο, θέλει... τρόπο

    :)

     

    Ακριβώς!!! Επίσης, καλό κάνει κι ένας κορσές, όχι σφιχτός, ειδικός για εγκυμοσύνη, για όσες δεν γύμνασαν τους κοιλιακούς μετά τη γέννα. Αν ήταν τεράστιο πρόβλημα το να σηκώνεις το μωρό σου ώντας έγκυος, τότε η Φύση θα είχε προβλέψει κάτι σχετικό για να μας προφυλάξει. Αφού δεν υπάρχει κάτι τέτοιο, σημαίνει ότι στις περισσότερες περιπτώσεις δεν υπάρχει πρόβλημα. Κι αυτό που προτείνει η alcyon, να κάθεσαι κάτω ή στον καναπέ και τότε να παίρνεις το μωρό αγκαλιά είναι μια χρυσή, πραγματικά, συμβουλή. Σε καμία περίπτωση μην στερείτε τις αγκαλιές.


    Φίλιππος 1-9-2006 \\ Ιάσονας 3-3-2009 \\ Σαββίνα και Χρυσήλια 7-1-2010

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κορίτσια, έμεινα έγκυος,όταν η μεγάλη μου κόρη ήταν μόνο οκτώ μηνών. Τώρα είμαι στον όγδοο μήνα της εγκυμοσύνης μου και γύρω στα Χριστούγεννα θα γεννήσω. Βοήθεια προς το παρόν έχω μόνο από τον άντρα μου. Στην αρχή της εγκυμοσύνης κι εγώ προβληματιζόμουν για το πώς θα τα κατάφερνα έγκυος και με ένα παιδί αρκετά βαρύ (αυτή τη στιγμή πάνω από 10 κιλά). Να σημειώσω ότι με το ζόρι σήκωνα το παιδί για πάνω από 2-3 λεπτά και πριν μείνω έγκυος, λόγω μάλλον του ότι γενικά είμαι λεπτοκαμωμένη και αρκετά αδύνατη (αν και το τελευταίο έχει άλλαξει αυτή τη στιγμή με την εγκυμοσύνη). Παρόλα αυτά, όλα μέχρι τώρα έχουν πάει μια χαρά. Το παιδί αναγκαστικά συνέχισα να το σηκώνω, αποφεύγοντας ωστόσο τις πολλές όρθιες αγκαλιές και προτιμώντας τις καθιστές και προσέχοντας να σηκώνω το βάρος του βάζοντας δύναμη στα πόδια, ώστε να μην καταπονεθεί η μέση. Κι εγώ πιστεύω ότι, εάν μια εγκυμοσύνη είναι να πάει καλά, θα πάει (χωρίς να χρειάζεται βέβαια και να το παρακάνουμε). Όσο για τις ζαλάδες, τις ναυτίες και τους εμετούς από τους οποίους στην πρώτη μου εγκυμοσύνη υπέφερα για 4 ολόκληρους μήνες, σ΄αυτή την εγκυμοσύνη δεν έκαναν ευτυχώς την εμφάνισή τους. Δεν το μετάνιωσα που αποφάσισα τόσο γρήγορα να ξαναμείνω έγκυος, αν και ξέρω πως θα δυσκολευτώ να τα βγάλω πέρα μετά τη γέννα. Νιώθω πολύ όμορφα στη σκέψη ότι τα παιδιά μου θα μεγαλώσουν μαζί. Ωστόσο οφείλω να ομολογήσω ότι μένοντας έγκυος τόσο σύντομα,δεν κατάφερα να χαρώ την περίοδο της εγκυμοσύνης, όπως την πρώτη φορά, αφού έπρεπε να φροντίζω συνέχεια για τις ανάγκες της κόρης μου. Ακόμη και τώρα που η κοιλιά μου είναι σαν μπαλόνι, με τόσα που έχω να κάνω, ξεχνάω τελείως ότι είμαι έγκυος... Αν συνέτρεχαν πάντως σοβαροί (γιατί κάποιες μικροδυσκολίες σίγουρα όλοι τις περνάμε) οικονομικοί λόγοι, κι εγώ θα προβληματιζόμουν για την σύντομη απόκτηση δεύτερου παιδιού.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    O γυναικολόγος με διαβεβαίωσε ότι σε μία υγιή (το τονίζω υγιή) εγκυμοσύνη μπορώ μέχρι και το διπλό στρώμα να βγάλω στο μπαλκόνι για να το τινάξω. Ασχετο.. δεν το έκανα!!! :P:P Την μικρή όμως δεν σταμάτησα ούτε μία μέρα να την σηκώνω, να την πλένω στον νιπτήρα, τα πάντα. Οπότε μην φοβάστε για αυτό το θέμα. Τώρα αν τύχουν άλλα πράγματα πχ αίμα, αποκόλληση πλακούντα κτλ τα πράγματα είναι δύσκολα και σίγουρα χρειάζεται βοήθεια.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πάντα ήθελα να κάνω 3 παιδιά. Επειδή το μωρό μου είναι πολύ ήσυχο και βολικό θα έλεγα ότι δε θα με πείραζε να έμενα σε λίγους μήνες έγκυος( τώρα έτσι κι αλλιώς δεν μπορώ γιατί δεν μου έχει έρθει ακόμη περίοδος ελέω θηλασμού γαρ). Για τα παιδάκια είναι καλύτερα να έχουν αδερφάκια κοντά σε ηλικία. Όσο για εμάς ένα κουράγιο θέλει. Ποτέ δεν είδα τη μητρότητα ως ταλαιπωρία παρά μόνο ως πληρότητα και ανείπωτη χαρά.


    0KUFp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Ωστόσο οφείλω να ομολογήσω ότι μένοντας έγκυος τόσο σύντομα,δεν κατάφερα να χαρώ την περίοδο της εγκυμοσύνης, όπως την πρώτη φορά, αφού έπρεπε να φροντίζω συνέχεια για τις ανάγκες της κόρης μου. Ακόμη και τώρα που η κοιλιά μου είναι σαν μπαλόνι, με τόσα που έχω να κάνω, ξεχνάω τελείως ότι είμαι έγκυος...

     

    Δεν πειράζει :) Πάντα η πρώτη εγκυμοσύνη είναι "πολυτελείας"! Σκέψου το διαφορετικά... δεν προλαβαίνεις να καταλάβεις την εγκυμοσύνη σου, άρα.... είναι σαν να έρθει πιο γρήγορα το μωράκι κοντά σου! :wink: Απόλαυσέ το !! :D:D:D


    Δεν εκπαιδεύω παιδιά... Εκπαιδεύομαι γονιός.

    "... άλλωστε, η εμπειρία που αποκτούμε είναι η συσσώρευση των λαθών μας, έτσι δεν είναι; ... " -E.M.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Αχ, έχει αρχίσει και ψήνεται ο άντρας μου και μου το λέει όλο και πιο συχνά... Θέλω και εγώ πολύ, αλλά διστάζω...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Αχ, έχει αρχίσει και ψήνεται ο άντρας μου και μου το λέει όλο και πιο συχνά... Θέλω και εγώ πολύ, αλλά διστάζω...

     

    Kasia... αν σου το λέει ο σύζυγος και μάλιστα συχνά τότε δεν έχει ΑΡΧΙΣΕΙ να ψήνεται αλλά είναι ήδη ΨΗΜΕΝΟΣ! :lol::lol::lol::lol:


    Δεν εκπαιδεύω παιδιά... Εκπαιδεύομαι γονιός.

    "... άλλωστε, η εμπειρία που αποκτούμε είναι η συσσώρευση των λαθών μας, έτσι δεν είναι; ... " -E.M.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Αχ, έχει αρχίσει και ψήνεται ο άντρας μου και μου το λέει όλο και πιο συχνά... Θέλω και εγώ πολύ, αλλά διστάζω...

     

    Kasia... αν σου το λέει ο σύζυγος και μάλιστα συχνά τότε δεν έχει ΑΡΧΙΣΕΙ να ψήνεται αλλά είναι ήδη ΨΗΜΕΝΟΣ! :lol::lol::lol::lol:

     

    Ναι, μάλλον έχεις δίκιο... :lol:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κάσια σας βλέπω έτοιμους!!! :wink:

    Εγώ έμεινα έγκυος στο δεύτερο χωρίς προγραμματισμό στους 8 μήνες και είχα πολύ άγχος για όλα όσα είπες, παλινδρόμησε όμως και το πόσο στενοχωρήθηκα δε λέγεται... Μόλις μας έδωσε το ΟΚ ο γιατρός, κάναμε το μπεμπούλη μας και σε λίγο μας βλέπω να ξαναπιάνουμε δουλειά για τρίτο - πρώτα ο Θεός.

    Η μικρή διαφορά πάντως βολεύει πολύ όλους και είναι ένα ισχυρό κίνητρο.

    Ό,τι κι αν αποφασίσεις, καλή τύχη κι ο Θεός μαζί σας!

     

    396252zctmzx8izq.gif


    aPiIp2.png AMd6p2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κασια τωρα διαβασα το θεμα σου και ειδα οτι προσπαθειτε , μακαρι κοπελα μου να ερθουνε ολα οπως τα επυθημειτε , ειναι οντως αρκετα δυσκολη η εγκυμοσυνη εχοντας ενα ακομα ουασιαστικα μωρο σπιτι και αυτο το 3ερω πολυ καλα και εγω και οταν δεν εχεις και πολλες πολλες βοηθειες παρα μονο του αντρα σου τοτε τα πραμγατα γινονται ακομα πιο δυσκολα , δεν νομιζω οτι υπαρχει ιδανικη περιοδος για να κανεις 2ο παιδακι παρα μονο οταν το θελησεις πολυ θα σου πω και την δικια μου εμπειρια , τα παιδια μοτ εχουνε 19 μηνες και 15 μερες διαφορα μετα3υ τους , με τον αντρα μου θελαμε γρηγορα 2ο παιδακι προσπαθησαμε και σταθηκαμε πολυ τυχεροι μιας και ηρθε απο τον πρωτο μηνα , ο γιος μας ηταν τοτε 11 μηνων και κατι , ενα παιδακι σχεδον 12 κιλα , το οποιο ηθελε τις αγκαλιες του , τα χαδια του , τα φαγητα του , τις περιποιησεις του , τη φροντιδα του , δεν περπατουσε ακομα τοτε , αποφαησαμε λοιπον να μην του στερησω τιποτα απο ολα αυτα , δεν σταματησα λεπτο να τον περνω αγκαλια και να τον παιζω , να κανω τα παντα , να μαγειρευω , να καθαριζω , να σηκωνω οτι βαρος μπορεις να φανταστεις , λαλακιες εκανα πολλες γιατι περα απο το παιδι μοθ δεν επρεπε να κουραζομαι με τιποτα αλλο , στην εγκυμοσυνη μου τη 2η εχασα και βαρος αντι να παρω και αυτο απο την κουραση , ομως η μπεμπα κρατουσε γερα , οχι μονο δεν της καναμε κακο (ευτυχως) αλλα δεν ειχε και σκοπο να βγει απο μονη της χαχαχαχα , κουραστικα πολυ αλλα μου αρεσε σαν εμπειρια , προς Θεου ποτε δεν θα συμβουλευα να κανει τις δικες μου βλακειες , ουτε να προσεχει τοσο λιγο οσο εγω . Τωρα εχουμε σπιτι 2 μωρακια , ο γιος μου ειναι στον 23 μηνα και η μικρη σε λιγες μερες κλινει τους 3 μηνες , δεν ειναι και το πιο ευκολο πραγμα στον κοσμο αλλα τα καταφερνουμε , ακομα και οταν λειπει ο Πανος τα πρωινα στη δουλεια ή στις υπηρεσιες που ειναι 24ωρο μεσα και εγω μονη με τα νινια , τα καταφερνω πολυ καλα μονη μου μαζι τους , εχει παντως γελιο οταν κλαινε και τα 2 μαζι , ή που ο Κωνσταντινος προσπαθει να παρηγορησει τη μπεμπα μας οταν κλαιει , απλως θα πρεπει συνηδητα να γινει αυτο το βημα , αν με ενα παιδακι αλλαζει η ζωη με 2 παιδακια τοσο κοντινης ηλικιας γινεται εντελως διαφορετικη , το σπιτι γεμηζει παμπερ και μπιμπερο και πιπιλες , αν οταν ειχαμε μονο τον Κωνσταντινο μπορουσαμε οταν παμε χωριο να τον αφησουμε εστω κοιμησμενο στη μαμα του αντρα μου και να παμε μια βολτα τωρα ειναι αδυνατον αυτο , το θεμα ειναι οτι λατρεψα και την κορη μου παρα πολυ και δεν θελω να αφηνω ουτε εκεινη στη μαμα του αντρα μοθ και να περνω στη βολτα μονο τον γιο μου . αρα τους εχω και τους 2 κολημενους πανω μου και ειναι πραγματικα ομορφο , πλεον μπορουμε να κοιμομαστε 5 ωρες σερι τη νυχτα και αυτο που θελουμε ειναι αμα μας α3ιωσει ο Θεος να κανουμε 3ο παιδακι σε 2-3 χρονια

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Εγω απο την φυση μου ειμαι πολυ αισιοδοξο ατομο.Εχω περασει αρκετα ζωρια ,κι εχω κανει πολλα λαθη.Αυτη την εποχη νιοθω ενοχες που δεν εχω κανει δευτερο παιδακι.Σας ακουω που κανετε παιδακια και ζηλευω,με την καλη εννοια βεβαια.Ειναι εγωιστικο του οτι δεν κανω δευτερο παιδακι γιατι νομιζω πως δεν ειμαι καταλληλη για μανα 2 παιδιων :?:


    .png

     

    Aριστουλα σε αγαπω

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Οι γονείς που δεν προχωράνε σε 2ο παιδί ενώ μπορούν είναι πολύ εγωιστές και παρτάκιδες κατά την γνώμη μου. Κάναν απλά ένα παιδί για να πάρουν την γλύκα, χωρίς να σκέφτονται καθόλου το παιδί τη μεγάλη χαρά που θα του δώσουν να έχει ένα αδερφάκι να παίζει. Αυτός είναι και ο λόγος που προσπαθούμε να τα κάνουμε ηλικιακά κοντά και όχι να έχουν διαφορά 10 χρόνων!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    καλημερα Ιουλιττα, οχι εγω δεν το νομιζω οτι ειναι εγωιστικο υπαρχουν γυναικες στο περιβαλλον μου που δεν κανουν ουτε ενα γιατι πιστευουν οτι δεν κανουν για μανες, θεωρω οτι καθε γυναικα ξερει μεχρι που ειναι τα ορια της αν εσενα σε καλυπτει το ενα καλος...

     

    απλα εγω ειμαι τις αποψεις οτι καθε παιδι χρειαζεται ενα αδερφακι για παρεα για να μοιραζετε για χιλια δυο ΑΛΛΑ αν ειναι να πιεστεις και αυτο να το βγαλεις πανω στο παιδι δεν πειραζει καλο ειναι και ενα....

     

    παντως ετσι ηταν και μια γνωστη μου και αποφασισε για δευτερο οταν η πρωτη της κορη ηταν ηδη 12 χρονων και να σου πω κατι καθολου δεν κουραστηκε βλεπεις η κορη της την ειχε σαν κουκλα και ολοι την ωρα ηταν μαζι της..οποτε της ηταν πολυ ευκολο..

     

    το να φερεις ενα παιδι στον κοσμο θελει πολυ σκεψη δεν ειναι κατι επιπολαιο δεν τα ορια σου και αποφασισε :)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Οι γονείς που δεν προχωράνε σε 2ο παιδί ενώ μπορούν είναι πολύ εγωιστές και παρτάκιδες κατά την γνώμη μου. Κάναν απλά ένα παιδί για να πάρουν την γλύκα, χωρίς να σκέφτονται καθόλου το παιδί τη μεγάλη χαρά που θα του δώσουν να έχει ένα αδερφάκι να παίζει. Αυτός είναι και ο λόγος που προσπαθούμε να τα κάνουμε ηλικιακά κοντά και όχι να έχουν διαφορά 10 χρόνων!

    Νομιζεις πως θα ηταν καλυτερα να ειχα 5 παιδια και να μην τους δινω σημασια :?::?::?::?:


    .png

     

    Aριστουλα σε αγαπω

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    [

    Νομιζεις πως θα ηταν καλυτερα να ειχα 5 παιδια και να μην τους δινω σημασια :?::?::?::?:

     

    Μια χαρά σημασία θα τους έδινες!

     

    Η γνώμη μου είναι ότι 1 παιδί ίσον με κανένα. Την οικογένεια την αισθάνεσαι περισσότερο όταν υπάρχουν τουλάχιστον δύο παιδιά. Αυτά σας κάνουν οικογένεια και σας κάνουν να ξεχνάτε ότι δεν είστε απλά πλέον οι δυο σας μόνο ζευγάρι. Έχετε και τα σποράκια σας να σας παιδεύουν ευχάριστα :)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    εγω δεν θελω να ευλογησω τα γενια μου και καταθετω οτι ειναι οπαδος της φρασης < ενα παιδι ισον κανενα> αλλα οντας μητερα 2 παιδιων ( να ειναι παντα γερα τα αστερια μου) πρεπει να παραδεχτω οτι ειναι μεγαλο πακετο και οταν εισαι εργαζομενη.

    Δεν κρινω την αποφαση των γυναικων που μενουν σε ενα παιδι γιατι βλεπετε και απο αλλα θεματα τις δυσκολιες που αντιμετωπιζουμε στις σχεσεις μας. , δυσκολιες για τις οποιες δεν φταινε βεβαια τα παιδια αλλα οι ευθυνες και οι υποχρεωσεις που γεννιουντε μαζι τους.

     

    Πραξε οπως νομιζεις εσυ και ο συντροφος σου!!!!!!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    δεν συμφωνω ο καθενας κανει οσα παιδια θελει τι παει να πει ενα ισον κανενα δλδ αυτοι που δεν μπορουν να κανουν αλλο για λογους υγειας η οικονομικους δεν ειναι οικογενεια?

     

    ο καθενας βαζει τα ορια του δλδ αν η Ιουλιττα δουλευει 15 ωρες την ημερα και δεν προλαβαινει να δει το ενα που εχει ειναι καλυτερο να κανει και δευτερο και τριτο και να μην εχει καθουλου χρονο ουτε γι αυτην ουτε για τα παιδια της?

     

    και ξαναλεω εγω ειμαι υπερ την μεγαλης οικογενειας εχω αλλες 2 αδερφες και θελω να κανω 4 αν μου δωσει ο θεος αλλα ο καθενας φτιαχνει την ζωη του οπως νομιζει μπορει να μην εχει αλλες αντοχες δεν το ξερουμε αυτο...

     

    εμενα ο μικρος μου ειναι 1,5 και θα βαλω μπρος για το δευτερο φετος και πιστεψε με τα σκεφτομαι παλι τα ξενυχτια και ηδη δεν εχω χρονο για μενα και για τον αντρα μου αλλα λεω που θα παει σε 5 χρονια ισως ηρεμησω....

    :lol:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    δεν συμφωνω ο καθενας κανει οσα παιδια θελει τι παει να πει ενα ισον κανενα δλδ αυτοι που δεν μπορουν να κανουν αλλο για λογους υγειας η οικονομικους δεν ειναι οικογενεια?

     

    ο καθενας βαζει τα ορια του δλδ αν η Ιουλιττα δουλευει 15 ωρες την ημερα και δεν προλαβαινει να δει το ενα που εχει ειναι καλυτερο να κανει και δευτερο και τριτο και να μην εχει καθουλου χρονο ουτε γι αυτην ουτε για τα παιδια της?

     

    και ξαναλεω εγω ειμαι υπερ την μεγαλης οικογενειας εχω αλλες 2 αδερφες και θελω να κανω 4 αν μου δωσει ο θεος αλλα ο καθενας φτιαχνει την ζωη του οπως νομιζει μπορει να μην εχει αλλες αντοχες δεν το ξερουμε αυτο...

     

    εμενα ο μικρος μου ειναι 1,5 και θα βαλω μπρος για το δευτερο φετος και πιστεψε με τα σκεφτομαι παλι τα ξενυχτια και ηδη δεν εχω χρονο για μενα και για τον αντρα μου αλλα λεω που θα παει σε 5 χρονια ισως ηρεμησω....

    :lol:

    :P Μπραβο με καταλαβες :!::!::!:


    .png

     

    Aριστουλα σε αγαπω

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα