Recommended Posts

    κοριτσια γεια σας...σε λιγες μερες θα μπω στον 4ο μηνα αισίως αλλά η ψυχολογια μου ειναι χαλια.....

    αφου περασα τη φαση των εμετων....τωρα εχω ακομα περισσοτερα νευρα, εντσαη, καυγαδιζω σε καθημερινη βαση με τον αντρα μου, οοποιος κι αυτος μου επιτιθεται, δεν ξερω γιατι αμυνεται ετσι....ειμαι ευερεθιστη, πιανομαι απο κουβεντες, γενικα τα επαγγελματικά μου πάνε κατα διαόλου, πεινάω φοβερα αλλά ο γιατρος μου ειπε να κανω διατροφη για το ζαχαρο που ειχα στην προηγουμενη εγκυμοσυνη και πιο πολυ από όλα σκεφτομαι το πρωτο παιδί μου, που με βλέπει έτσι. Στον παιδικό έχει γινει ατιθασο και χτες μου ειπε οτι δεν αγαπιεστε με τον μπαμπα αφου μαλωνετε συνεχεια.....

    Εχω φρικαρει................με απλά λόγια!!!!!

    Τα πρωινα εχω την πολυτελεια να ειμαι σπιτι και να ξεκουραζομαι αλλα δεν ξερω λιγο το οτι ειμαι κολλημενη στο ιντερνετ,λιγο τα αγχη, οι ανασφαλειες μου ειναι στην κορυφη......εχω απογοητευτει....και ειμαι στην αρχή της διαδρομης.

    Μεθαυριο εχω και την αυχενικη καταλαβαίνεται το αγχος αυξανεται....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    κοριτσια γεια σας...σε λιγες μερες θα μπω στον 4ο μηνα αισίως αλλά η ψυχολογια μου ειναι χαλια.....

    αφου περασα τη φαση των εμετων....τωρα εχω ακομα περισσοτερα νευρα, εντσαη, καυγαδιζω σε καθημερινη βαση με τον αντρα μου, οοποιος κι αυτος μου επιτιθεται, δεν ξερω γιατι αμυνεται ετσι....ειμαι ευερεθιστη, πιανομαι απο κουβεντες, γενικα τα επαγγελματικά μου πάνε κατα διαόλου, πεινάω φοβερα αλλά ο γιατρος μου ειπε να κανω διατροφη για το ζαχαρο που ειχα στην προηγουμενη εγκυμοσυνη και πιο πολυ από όλα σκεφτομαι το πρωτο παιδί μου, που με βλέπει έτσι. Στον παιδικό έχει γινει ατιθασο και χτες μου ειπε οτι δεν αγαπιεστε με τον μπαμπα αφου μαλωνετε συνεχεια.....

    Εχω φρικαρει................με απλά λόγια!!!!!

    Τα πρωινα εχω την πολυτελεια να ειμαι σπιτι και να ξεκουραζομαι αλλα δεν ξερω λιγο το οτι ειμαι κολλημενη στο ιντερνετ,λιγο τα αγχη, οι ανασφαλειες μου ειναι στην κορυφη......εχω απογοητευτει....και ειμαι στην αρχή της διαδρομης.

    Μεθαυριο εχω και την αυχενικη καταλαβαίνεται το αγχος αυξανεται....

     

    Αχχ, τι τραβαμε, τι τραβαμεε!! Χαλαρωσε μωρε!! Θα βγει το νινι σου και θα σε βαραει! Και θα σε βαραει κι ο μεγαλος μαζι!! Ο δε αντρας σου ειναι στην ιδια φαση με σενα, δεν επιτιθεται, ειναι απλα κι αυτος αγχωμενος και του βγαινει ετσι, οπως κι εσενα... Χαλαρωσε και τα πρωινα να βγαινεις βολτιτσες αφου εχεις χρονο. Βιτρινα, καφεδακι, περπατημα, να ξεχνιεσαι...

    Κι εγω που σου μιλαω σημερα σκ@τ@ ημουνα. Ολο το απογευμα τσακωνομουνα με τον μικρο, προφανως ηθελε να βγουμε εξω αλλα μ΄αυτη τη ζεστη κι αυτη την κοιλια πού να τρεχω... Μετα εκλαιγα σα χαζη απο τις τυψεις... Και τι με περιμενει...


    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    εχεις δικιο, χορεύουν οι ορμόνες!!!!!!!

     

    καλή υπόμονή σε όλες τις κοπέλες και ο Θεός μαζαί μας!!!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    κοριτσακια καλησπερα!

    υπομονη χρειαζεται...χαμογελαστε στον εαυτο σας και ολα αμεσως θα μοιαζουν ευκολοτερα!αυτο κανω οποτε φρικαρω,και πιστεψτε με...συμβαινει τακτικα...


    ptDip3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    γεια σας κοριτσια με το καλο να ερθουν στο κοσμο τα μωρακια σας ειμαι στην 25 εβδομαδα και περιμενω το πρωτο μου μωρακι ολα αρχισαν οταν επαθα βροχικο ασμα και απο τοτε δεν μπορω να χαρω καθολου την εγκυμοσυνη μου σκευτομε αν μου μεινει μετα φοβαμε παρα πολυ η ψυχολογια μου ειναι χαλια προσπαθω να παρω κουραγιο απο τον αντρα μου και απο τους γυρω μου αλλα δεν τα καταφερνω φοβος και πανικος με εχουν κυριευσει το μυαλο μου παει συνεχεια στο κακο διαβαζω ολα αυτα που γραφετε και νομιζω οτι αρχιζω να τρελενομαι εγω δεν νιωθω χαρα μονο φοβο ξεχασα να σας πω οτι αυτη η η εγκυμοσυνη δεν ετυχε την προσπαθουσα πολλα χρονια και με ενεσεις εμεινα εγκυος αν νιωθει το μικρουλη οπως νιωθω εγω τοτε τη να πω ,,,,,,:?:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    ελενα γιατι κοπελα μου το κανεις αυτο στον εαυτο σου . ξεχνατο και κανε ονειρα σχεδια για το μωρακι σου . αγχος φοβο και στεναχωριες εννοητε οτι τα νιωθει το μωρακι σου . και εμενα το πρωτο μου ειναι . και απο την πρωτη μερα νιωθω και ονειρευομαι παρα πολυ ωραια πραγματα για τον μπεμπη μ . το ιδιο να κανεις και εσυ ασε την αρνητικη ενεργεια και σκεψου θετικα

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ΕΛΕΝΑΚΙ ΗΤΑΝ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ ΤΕΛΙΩΣΕ ΜΗΝ ΤΟ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ΑΠΟΛΑΥΣΕ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΠΟΥ ΣΟΥ ΕΜΕΙΝΕ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΤΟΝ ΝΟΣΤΑΛΓΕΙς......ΦΟΥΣΚΩΜΕΝΗ ΚΟΙΛΙΤΣΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΜΑΙΜΟΥΝΑΚΙ ΝΑ ΣΕ ΚΛΩΤΣΑΕΙ ΕΙΜΑΙ ΚΑΙ ΓΩ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΧΑΛΑΡΩΣΕ ΚΑΙ ΑΠΟΛΑΥΣΕ ΤΗΝ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ ΣΟΥ ΜΗΝ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ΚΑΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    geia sou kai apo emena kai na sou euxitho me tin seira mou me to kalo na pareis agkalitsa to mwraki sou! kai ego to prwto mou mpoumpoukaki perimenw kai exw na sou pw oti mallon oles autes oi arnhtikes skepseis pou se peritrigyrizoun einai kathara thema ormoniko! thelontas kai mi oi ormones mas stinoun trelo xoro kai den mas rwtane! kai egw yparxoun faseis pou skeftomai ta xeirotera kai alles pali pou eimai mes stin treli xara! to exw apodextei omws oti etsi tha paei gia kapoio diasthma opote aisthanomai hdh kalutera! gia auto sou lew min stenoxwriesai apolause tin egkymosuni sou, xalarwse kai tha deis pou ola tha pane kat euxin! filakia polla :lol:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    κοριτσια σας ευχαριστω πολυ για την συμπαρασταση αλλα το μεγαλο μου προβλημα ειναι το ασμα αυτο με εχει τρομαξει τοσο πολη και εχω φοβηθει την εγκυμοσυνη ξερω οτι φταινε και οι ορμονες οποτε οπος καταλαβενετε ηρθε και εδεσε το γλυκο

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Καλημέρα σας!

    Είμαι στην 31η εβδομάδα έγγυος στο τρίτο μου παιδάκι!

    Στην αρχή έφαγα μια φρίκη για το γεγονός ότι έμεινα έγγυος αλλά το ξεπέρασα...όλα καλά λέω...η εγγυμοσύνη πολύ καλή...και την προηγούμενη εβδομάδα έκανε ένα σάλτο ο μπέμπης και πήγε με τα πόδια κάτω!!

     

    Η ψυχολογία μου στο ναδίρ!

    Έχω κάνει δύο φυσιολογικούς τοκετούς (για παιδιά 3.600 κιλά και 4.240 αντίστοιχα) και δεν αντέχω ούτε στη σκέψη της πιθανότητας για καισαρική!

    Στη ζωή μου έχω κάνει ένα ραματάκι στο δάχτυλο και τα μόνα νοσοκομεία που έχω κάτσει είναι τα μαιευτήρια!

    Με δυο θηριάκια στο σπίτι κι εγώ καισαρική????

    Θα φρικάρω!Δεν συμπεριφέρομαι ήδη καλά στους αλλους γιατί έχω κολλημένο στο μυαλό μου την πιθανότητα της καισαρικής! ΔΕΝ ΘΕΛΩ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!


    Κωνσταντίνος 30-03-2004

    Χριστίνα-Λαμπρινή 7-11-2008

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Θέλω να γεννήσω ΤΩΡΑ


    Το Ήλεκτράκι μου και ο Οδυσσέας μου, οι ηλιαχτίδες μου!

    ..................................................................................

    Ο Θεός πέθανε...

    Ο Μαρξ πέθανε...

    κι Εγώ τώρα τελευταία δε νοιώθω πολυ καλά...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Είμαι μόνο 11 εβδομάδων και η ψυχολογία μου...ασανσέρ!Πότε up,πότε down.Χωρίς να το καταλαβαίνω.Το μόνο σταθερό είναι τα πολλά νεύρα,που τα είχα σε ένα βαθμό και πριν την εγκυμοσύνη βέβαια!:lol:


    tta4bed.aspx

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Νευρα πολλα νευρα.Ενταξει τις τελευταιες μερες που σταματησα τη δουλεια(και κανω του κοσμου τις δουλειες στο σπιτι) ειμαι λιγο καλυτερα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Θέλω να γεννήσω ΤΩΡΑ

    Χαχαχα!Καλησπέρα Ρέα μου,πλάκα έχει να ακούω αυτό που λέω κι εγώ κάθε μέρα!Είμαι 37εβδ2ημ και δεν αντέχω άλλο!Νιώθω να έχω βαρύνει πάρα πολύ, έχω φτάσει +12κιλά και μόλις σήμερα σταμάτησα τη δουλειά(είμαι οδοντίατρος και κουράστηκα πια...)Κάθε πρωί που ξυπνάω(όσο έχω κοιμηθεί)την παρακαλάω τη μικρή μου φουντουκίτσα να βγει γιατί πέρα από την γενική κούραση έχω και ανυπομονησία να δω πώς μοιάζει το μωρό μου!Στην όλη ψυχολογία μου εν τω μεταξύ να προσθέσω και την ευσυγκινησία μου, κάθε φορά που σκέφτομαι τα του μωρού!Α!Και είμαι και κυκλοθυμική,τη μια γελάω και έχω την τρελή διάθεση και την άλλη κλαίω γιατί νιώθω κάθε άλλο παρά γυναίκα,νιώθω χοντρούλα και νιώθω άγχος για τις αλλαγές που θα συμβούν στη ζωή μας(είμαστε πολύ δεμένο ζευγάρι, με τα ταξίδια μας κάθε τρεις και λίγο, με τις εξόδους μας κλπ).

    Για όλα αυτά, θέλω να γεννήσω ΤΩΡΑ!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Θέλω να γεννήσω ΤΩΡΑ

    Κι εγώ το ίδιο. Ιδίως και με ένα παιδί 3,5 χρονών στο σπίτι που θέλει κι αυτό το τρέξιμο και την προσοχή του και με μένα να αισθάνομαι ότι οι δυνάμεις μου με εγκαταλείπουν (βάρος, συσπάσεις, ορμόνες, κτλ)Και το "παράλογο"? Έχω συσπάσεις και παίρνω τα yotopar που μου χουν σπάσει τα νεύρα με τις ταχυκαρδίες και τα τρέμουλα!!!!!!!!!!!!!!!!Αλλά ο γιατρός επιμένει να φτάσω στην 37η βδομάδα για να τα σταματήσω!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Θέλω, όμως, να γεννήσω ΤΩΡΑ!!!!!!!!!!!!!


    rcTTp2.png?FOa8LWun

    eoSGp2.png?NA1YYvQ4

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Μια απο τα ιδια και γω ειμαι στην 34 εβδομαδα και πλεον μου φαινεται οτι δεν περνανε καθολου οι μερες. Ασε που πρεπει να μην κουραζομαι λογω συσπασεων και τα κανω ολα με το σταγονομετρο. Τουλαχιστον οταν εκανα δουλειες στο σπιτι περνουσε και η ωρα.

    Ασε που τελευταια αρχισα να σκεφτομαι οτι δεν θα τα καταφερω με τη γεννα θα με πιασει καμια κριση πανικου και δεν θα μπορεσω να γεννησω και μετα αν γεννησω δεν νιωθω να εχω δυναμεις για να αντεξω τοση κουραση που μου λενε ολοι οτι θα εχω με την μικρη. Τι να πω μηπως νιωθω ετσι τωρα που εχω βαρος και ποναω συνεχεια και μετα φυγουν ολα? Μακαρι γιατι δεν ειμαι στα καλα μου. Κλαιω και συνεχεια με το παραμικρο. ουφ!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Επειδή εγώ το έχω περάσει με το πρώτο μου παιδάκι θα σου πω το εξής (όπως τουλάχιστον το βίωσα εγώ): είναι άλλου είδους κούραση αυτή που θα έχεις όταν γεννηθεί το μωρό.Κυρίως τα ξενύχτια είναι το μεγάλο ζόρι καθώς και η αγωνία αν τα κάνεις όλα σωστά. Και βέβαια θα συνεχίσεις να κλαις, να τσακώνεσαι, κτλ μέχρι να αποκατασταθούν και οι ορμόνες.

    Αλλά σε σχάση με τώρα θα έχεις το μωράκι σου στα χέρια σου και δεν θα έχεις αυτό το άγχος (που τουλάχιστον έχω εγώ) μην τυχόν του συμβεί κάτι και δεν το πάρεις χαμπάρι. Ακόμα, θα σου χαμογελάει αυτό το πλασματάκι που κάθε μέρα θα το βλέπεις να κάνει και κάτι διαφορετικό και θα λες ότι αξίζουν και τα ξενύχτια και όλα. Άσε που όσον αφορά στο ξενύχτι ποτέ δεν ξέρεις, μπορεί να είσαι από τις τυχερές και το μωρό να αρχίσει να κοιμάται ολόκληρο το βράδυ από 40 ημερών (πού οι 9 μήνες της εγκυμοσύνης). Και, τέλος, ναι μεν θα κουράζεσαι από το μωρό αλλά δεν θα αισθάνεσαι αυτή την ανημποριά του δεν μπορώ να κάνω τίποτα, μια και ακόμα και το ξεσκόνισμα θέλει τη διπλάσια ώρα από ότι να μην είσαι έγκυος.

    Δεν ξέρω αν σε "βοήθησα" αλλά εγώ έτσι βλέπω τα πράγματα.


    rcTTp2.png?FOa8LWun

    eoSGp2.png?NA1YYvQ4

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Μια απο τα ιδια και γω ειμαι στην 34 εβδομαδα και πλεον μου φαινεται οτι δεν περνανε καθολου οι μερες. Ασε που πρεπει να μην κουραζομαι λογω συσπασεων και τα κανω ολα με το σταγονομετρο. Τουλαχιστον οταν εκανα δουλειες στο σπιτι περνουσε και η ωρα.

    Ασε που τελευταια αρχισα να σκεφτομαι οτι δεν θα τα καταφερω με τη γεννα θα με πιασει καμια κριση πανικου και δεν θα μπορεσω να γεννησω και μετα αν γεννησω δεν νιωθω να εχω δυναμεις για να αντεξω τοση κουραση που μου λενε ολοι οτι θα εχω με την μικρη. Τι να πω μηπως νιωθω ετσι τωρα που εχω βαρος και ποναω συνεχεια και μετα φυγουν ολα? Μακαρι γιατι δεν ειμαι στα καλα μου. Κλαιω και συνεχεια με το παραμικρο. ουφ!!!!!!!!!!!!!!!!!

     

    Το μητρικό φίλτρο σου δίνει δυνάμεις για τα πάντα. Μην αγχώνεσαι γι' αυτό.


    ISGLp2.pngilpPp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    χαχαχαχα!!!join the club!!!και γω όλο πειναω!!!!!εντω μεταξυ κάνω και διαιτα γιατι το σακχαρο μου ήταν λίγο τσιμπημενο και και είμαι και μειον 1 κιλο στον 8ο μήνα...γενικά έκανα δίαιτα από την αρχή και έχω χάσει 10 κιλά γιατί ήμουν υπερβαρη οποτε καταλαβαίνεις εχω ήδη ετοιμασει γραπτως την παραγγελία στον άντρα μου για μετά τη γέννα, με όλα τα "υγιεινα" πίτσες, σουβλάκια, σοκολατόπιτες...κτλ!!!(αχ το στομαχακι μου γουργουρίζει).την επόμενη βδομάδα σταματάω απο την υπηρεσία μου με άδεια κυήσεως και αναρωτιέμαι πως θα μου φανει να κάθομαι σπίτι όλη μέρα.Και δεν θα μπορώ να κάνω και καμια δουλεια να περάσει η ώρα γιατί με πιανει βάρος χαμηλα στην κοιλια και κράμπες...λετε να αρχίσω το πλέξιμο???αχ!ανυπομονω να περάσει ο καιρός να δώ τον μπεμπακο μου και να είναι καλα!και επίσης να ξεφορτωθώ και την κοιλουμπα!!!


    dev348pr___.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ελπιζω να περασουν ολα οταν γεννησω και να χω δυναμη για την μικρη μου. Απο οτι ειδαμε στον υπερηχο παντως πριν λιγες μερες η μπεμπα παρα τις συσπασεις που εχω ειναι αρκετα ψηλα και ο γιατρος λεει οτι μαλλον θα παρω ολο τον 9 μηνα. Αρα εχω καιρο ακομα. Οσο για την ψυχολογια ανακαλυψα οτι οταν ασχολουμε με μωρουδιακα παρα τους πονους και την κουραση που νιωθω αισθανομαι πολυ καλυτερα. Ετσι αρχισα να πλενω τα ρουχαλακια της και σκεφτομαι να της ζωγραφισω και ενα πινακα με την tinkerbell που ειναι και το θεμα του δωματιου της:D.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κι εμένα με έχει πιάσει μια κρίση χαζομάρας τελευταία, ή θα τη λέω στο σύζυγο χωρίς λόγω ή θα κλαίω ακόμα και με τις διαφημίσεις στην τηλεόραση....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα