Recommended Posts

    12 ώρες πρίν, chv είπε:

    Με τέτοια κρίση πολλαπλή κ πώς να ακούσεις; Απ' την άλλη, οι λίγες πολύτεκνες νομίζω δεν θα προλαβαινουν!

     

    Εμείς σκεφτόμαστε έντονα για τρίτο, αλλά κολλάμε στην ηλικία του μπαμπά που είναι 45 κ στο γεγονός ότι εργαζόμαστε κι οι δυο κ δεν είμαστε ταυτόχρονα στο σπίτι. Δεν ξέρω πώς θα καταφέρω πχ να πάω να πάρω τα 2 ζουζούνια απ' το σχολείο με μωρό στο καρότσι κ μετά να τα πάω δραστηριότητες.

    Για εμένα σκέφτομαι το πιο δύσκολο είναι να μεγαλώσουν τα μεγαλύτερα και ξαφνικά να ξανά κάνω παιδί τότε. Δηλαδή εκεί που λες ξεμπέρδεψα με πάνες κλπ ..τσουπ πάλι από την αρχή. Από την άλλη νιώθω ότι ίσως δεν είμαι έτοιμη. Σίγουρα ακόμα δεν είμαι. Αλλά για να το σκέφτομαι από τώρα για το μέλλον. Φαντάσου να περάσει και άλλος καιρός. Καταλαβαίνω πως το σκέφτεσαι τώρα ότι αν κανείς τρίτο ότι θα δυσκολευτείς με τα μεγαλύτερα. Εγώ το φοράω πάνω μου και πάω. Το ένα στο χέρι , το άλλο καρότσι και το μωρό στο μαρσιπο. Δεν υπάρχει άλλη λύση.  

    πρίν από 3 λεπτά , Super.mum είπε:

    Για εμένα σκέφτομαι το πιο δύσκολο είναι να μεγαλώσουν τα μεγαλύτερα και ξαφνικά να ξανά κάνω παιδί τότε. Δηλαδή εκεί που λες ξεμπέρδεψα με πάνες κλπ ..τσουπ πάλι από την αρχή. Από την άλλη νιώθω ότι ίσως δεν είμαι έτοιμη. Σίγουρα ακόμα δεν είμαι. Αλλά για να το σκέφτομαι από τώρα για το μέλλον. Φαντάσου να περάσει και άλλος καιρός. Καταλαβαίνω πως το σκέφτεσαι τώρα ότι αν κανείς τρίτο ότι θα δυσκολευτείς με τα μεγαλύτερα. Εγώ το φοράω πάνω μου και πάω. Το ένα στο χέρι , το άλλο καρότσι και το μωρό στο μαρσιπο. Δεν υπάρχει άλλη λύση.  

    Πάντως για την ηλικία. Ξέρω άλλους που τώρα προσπαθούν το πρώτο σε αυτή την ηλικία. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    πρίν από 12 λεπτά , Super.mum είπε:

    Πάντως για την ηλικία. Ξέρω άλλους που τώρα προσπαθούν το πρώτο σε αυτή την ηλικία

     

    Συμφωνω. Εμένα ο άντρας μου είναι σχεδόν 50 και περιμένουμε το δεύτερο. Το πρώτο γεννήθηκε όταν ήταν σχεδόν 47. Για τρίτο αν και γενικά παντα ήθελα, με αυτό το δεδομένο της ηλικίας δεν νομίζω να το αποφασίσουμε.

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 29 λεπτά , little lamb είπε:

     

    Συμφωνω. Εμένα ο άντρας μου είναι σχεδόν 50 και περιμένουμε το δεύτερο. Το πρώτο γεννήθηκε όταν ήταν σχεδόν 47. Για τρίτο αν και γενικά παντα ήθελα, με αυτό το δεδομένο της ηλικίας δεν νομίζω να το αποφασίσουμε.

    Πολύ χάρηκα για σένα little!! Με το καλό το δεύτερο μωράκι σας! Την παλεύεις με την μικρή τώρα στην εγκυμοσύνη;

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    9 ώρες πρίν, Super.mum είπε:

    Εγώ το φοράω πάνω μου και πάω. Το ένα στο χέρι , το άλλο καρότσι και το μωρό στο μαρσιπο. 

     

    Δεν ξέρω να σε συμβουλεύσω, θέλω μόνο να σου πω ότι είσαι είδωλο. Κι ό,τι κι αν επιλέξεις τελικά να κάνεις, είμαι σίγουρη ότι θα το κάνεις σωστά. 

    • Μου αρέσει 1
    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    8 ώρες πρίν, Super.mum είπε:

    Πολύ χάρηκα για σένα little!! Με το καλό το δεύτερο μωράκι σας! Την παλεύεις με την μικρή τώρα στην εγκυμοσύνη;

     

    Ευχαριστώ! Ναι απλά έχω πάρα πολλές ναυτίες. Περνάνε σιγά σιγά τώρα που περνάει το τρίμηνο

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    9 ώρες πρίν, Super.mum είπε:

    Για εμένα σκέφτομαι το πιο δύσκολο είναι να μεγαλώσουν τα μεγαλύτερα και ξαφνικά να ξανά κάνω παιδί τότε. Δηλαδή εκεί που λες ξεμπέρδεψα με πάνες κλπ ..τσουπ πάλι από την αρχή. Από την άλλη νιώθω ότι ίσως δεν είμαι έτοιμη. Σίγουρα ακόμα δεν είμαι. Αλλά για να το σκέφτομαι από τώρα για το μέλλον. Φαντάσου να περάσει και άλλος καιρός. Καταλαβαίνω πως το σκέφτεσαι τώρα ότι αν κανείς τρίτο ότι θα δυσκολευτείς με τα μεγαλύτερα. Εγώ το φοράω πάνω μου και πάω. Το ένα στο χέρι , το άλλο καρότσι και το μωρό στο μαρσιπο. Δεν υπάρχει άλλη λύση.  

    Πάντως για την ηλικία. Ξέρω άλλους που τώρα προσπαθούν το πρώτο σε αυτή την ηλικία. 

     

    Καλημέρα, εγώ το αισθάνομαι αλλιώς. Ας πούμε τα δύο "μεγάλα" μου είναι αχώριστοι φίλοι ίδιου φύλου και το έζησα, ήταν δύσκολο και σίγουρα άξιζε όμως. Τώρα το τρίτο θα ήθελα τώρα που ξεκουραστήκαμε και σε 1-2 χρόνια από τώρα, αφού το οργανώσουμε για να έχουμε λιγότερο στρες τότε -εδώ γελάμε :)))- να το απολαύσουμε το μωρό αλλιώς, με τα μεγάλα δημοτικό και συνεννοήσιμα και το μικράκι για εμάς πιο εύκολο. Γενικώς θέλω μια απόσταση για το τρίτο, έτσι το σκέφτομαι. Για την ψυχική μου ηρεμία που είναι τόσο σημαντικό που τη βρήκα τώρα, για να μην υπάρχουν υστερίες και για να μην υπάρξουν και θέματα ασφάλειας στις μετακινήσεις γιατί τα αγοράκια μου ήταν και είναι πολύ ζωηρά και μες στην ενέργεια. Επίσης, έτσι θα έχω και σε μια απόσταση τα φροντιστήριά τους αργότερα. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγώ αν έκανα τρίτο, δεν θα μου άρεσε για το ίδιο να είναι σε απόσταση, αλλά για εμάς τους γονείς θα μου άρεσε περισσότερο, για να ξαναζήσουμε πάλι τη μωρουδιακη φάση. Αυτό που λες δηλαδή super mum ότι ξρμπερδευεις, για εμένα δεν υφίσταται, μου αρέσει πολύ περισσότερο η φάση "μωρό" από τη φάση παιδί δημοτικού και άνω. Ακόμα και τώρα που είναι 3 η δικιά μου μου φαίνεται λιγότερο ωραίο από οτι όταν ήταν κάτω των 2. Κι ενώ αρχικά ήθελα πιο κοντά το δεύτερο (για τα ίδια), τώρα λέω ότι θα ζήσουμε πιο πολύ καιρό με μικρά παιδακια στο σπίτι και μου αρέσει, παρά να μεγάλωναν μια κι έξω.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    5 ώρες πρίν, Ilaeira είπε:

     

    Δεν ξέρω να σε συμβουλεύσω, θέλω μόνο να σου πω ότι είσαι είδωλο. Κι ό,τι κι αν επιλέξεις τελικά να κάνεις, είμαι σίγουρη ότι θα το κάνεις σωστά. 

    Ευχαριστω! Τα λόγια σου μου δίνουν δύναμη :wub:

    4 ώρες πρίν, little lamb είπε:

    Εγώ αν έκανα τρίτο, δεν θα μου άρεσε για το ίδιο να είναι σε απόσταση, αλλά για εμάς τους γονείς θα μου άρεσε περισσότερο, για να ξαναζήσουμε πάλι τη μωρουδιακη φάση. Αυτό που λες δηλαδή super mum ότι ξρμπερδευεις, για εμένα δεν υφίσταται, μου αρέσει πολύ περισσότερο η φάση "μωρό" από τη φάση παιδί δημοτικού και άνω. Ακόμα και τώρα που είναι 3 η δικιά μου μου φαίνεται λιγότερο ωραίο από οτι όταν ήταν κάτω των 2. Κι ενώ αρχικά ήθελα πιο κοντά το δεύτερο (για τα ίδια), τώρα λέω ότι θα ζήσουμε πιο πολύ καιρό με μικρά παιδακια στο σπίτι και μου αρέσει, παρά να μεγάλωναν μια κι έξω.

    Ναι δεν εννοώ ότι ξεμπερδεύεις τελείως , γιατί σίγουρα κάθε ηλικία θα έχει τα δικά της. Αλλά τουλάχιστον σταματάς να αλλάζεις πάνες και να έχεις εκρήξεις θυμού από 2 χρονα στην μέση του δρόμου και δεν ξυπνάς τις νύχτες ξανά από κλάματα :-P ο κάθε ένας το βλέπει διαφορετικά ,απλά εμένα ας πούμε μου φαίνεται πολύ δύσκολο αν τα αφήσω να μεγαλώσουν και φτάσουν νήπιο η δημοτικό να ξανά αρχίσω από την αρχή. Πιστεύω ότι αν το αφήσω μέχρι εκεί δεν θα το ξανά πάρω απόφαση! 

    4 ώρες πρίν, chv είπε:

     

    Καλημέρα, εγώ το αισθάνομαι αλλιώς. Ας πούμε τα δύο "μεγάλα" μου είναι αχώριστοι φίλοι ίδιου φύλου και το έζησα, ήταν δύσκολο και σίγουρα άξιζε όμως. Τώρα το τρίτο θα ήθελα τώρα που ξεκουραστήκαμε και σε 1-2 χρόνια από τώρα, αφού το οργανώσουμε για να έχουμε λιγότερο στρες τότε -εδώ γελάμε :)))- να το απολαύσουμε το μωρό αλλιώς, με τα μεγάλα δημοτικό και συνεννοήσιμα και το μικράκι για εμάς πιο εύκολο. Γενικώς θέλω μια απόσταση για το τρίτο, έτσι το σκέφτομαι. Για την ψυχική μου ηρεμία που είναι τόσο σημαντικό που τη βρήκα τώρα, για να μην υπάρχουν υστερίες και για να μην υπάρξουν και θέματα ασφάλειας στις μετακινήσεις γιατί τα αγοράκια μου ήταν και είναι πολύ ζωηρά και μες στην ενέργεια. Επίσης, έτσι θα έχω και σε μια απόσταση τα φροντιστήριά τους αργότερα. 

    Σίγουρα κοιτάς αν το αντέχει η ψυχολογία σου. Αυτό είναι το πιο βασικό θεωρώ. Η ψυχολογία της μάνας είναι το παν. Εισαι εσυ χαρούμενη και θα είναι όλοι. Σε νιώθω με τα ζωηρά σου αγοράκια πολύ να ξέρεις χαχα! 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 38 λεπτά , Super.mum είπε:

    Ναι δεν εννοώ ότι ξεμπερδεύεις τελείως , γιατί σίγουρα κάθε ηλικία θα έχει τα δικά της. Αλλά τουλάχιστον σταματάς να αλλάζεις πάνες και να έχεις εκρήξεις θυμού από 2 χρονα στην μέση του δρόμου και δεν ξυπνάς τις νύχτες ξανά από κλάματα :-P ο κάθε ένας το βλέπει διαφορετικά ,απλά εμένα ας πούμε μου φαίνεται πολύ δύσκολο αν τα αφήσω να μεγαλώσουν και φτάσουν νήπιο η δημοτικό να ξανά αρχίσω από την αρχή. Πιστεύω ότι αν το αφήσω μέχρι εκεί δεν θα το ξανά πάρω απόφαση! 

     

    Ότι δεν το παίρνεις απόφαση είναι αλήθεια, γιατί είναι σε πολύ διαφορετική φάση το/τα μεγάλο/μεγάλα και ίσως και για τα ίδια να είναι μεγάλη αναστάτωση ένα μωρό. Αλλά σαν φάση εγώ προτιμώ ξεκάθαρα τη μωρουδιακη παρά τώρα 3 χρονών ας πούμε. Αργότερα δεν ξέρω, αλλά γενικά όσο πιο μικρά είναι τόσο πιο χαριτωμένα μου φαίνονται. Αφού βλέπω βιντεάκια που είναι 1μισι-2 και λεω "τι ωραίο παιδάκι που ήταν τότε" και μου λείπει! :razz: 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 40 λεπτά , little lamb είπε:

     

    Ότι δεν το παίρνεις απόφαση είναι αλήθεια, γιατί είναι σε πολύ διαφορετική φάση το/τα μεγάλο/μεγάλα και ίσως και για τα ίδια να είναι μεγάλη αναστάτωση ένα μωρό. Αλλά σαν φάση εγώ προτιμώ ξεκάθαρα τη μωρουδιακη παρά τώρα 3 χρονών ας πούμε. Αργότερα δεν ξέρω, αλλά γενικά όσο πιο μικρά είναι τόσο πιο χαριτωμένα μου φαίνονται. Αφού βλέπω βιντεάκια που είναι 1μισι-2 και λεω "τι ωραίο παιδάκι που ήταν τότε" και μου λείπει! :razz: 

    Αυτό που λες ακριβώς! Και εγώ βλέπω τώρα το μωρό και βλέπω τα πιο μεγάλα και λέω το κάθε ένα έχει την χάρη του. Σίγουρα η κάθε ηλικία είναι διαφορετική. Αλλά αυτή η μυρωδιά και το ποσο σε έχει ανάγκη ένα μωράκι.. άλλο πράγμα. Δεν αντιμιλάει :p (ακόμα) 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    Ο πατέρας μου με την αδελφή του πάντως έχουν 15 χρόνια διαφορά, χωρίς να μεσολαβούν άλλα αδέρφια! Όταν έκανε εμάς ήταν ήδη προπονημενος σαν μπαμπάς :razz:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 21 λεπτά , little lamb είπε:

    Ο πατέρας μου με την αδελφή του πάντως έχουν 15 χρόνια διαφορά, χωρίς να μεσολαβούν άλλα αδέρφια! Όταν έκανε εμάς ήταν ήδη προπονημενος σαν μπαμπάς :razz:

    Πόσο χρονών την έκανε η γιαγιά σου?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Η κάθε ηλικία έχει τη χάρη της σίγουρα! Και τα δημοτικού, παρ' όλο που δεν είναι μπεμπέ, είναι όμως τόσο πανέξυπνα αυτά που λένε, οι συζητήσεις, να τα καμαρώνεις στις αθλητικές δραστηριότητες, να τα βλέπεις να σοβαρεύουν και να δείχνουν ενσυναίσθηση, να έχουν απορίες, γενικώς εγώ τα χαίρομαι και λέω άξιζαν με τα χίλια τα ξενύχτια κι οι θηλασμοί, που επειδή τα είχα και κοντά δεν έβλεπα τότε να 'χουν τελειωμό. Τώρα όμως που κοιμήθηκα σαν άνθρωπος και δεν τρέμει η ψυχή μου μην σκοτωθούν με τις τρέλες τους, τώρα τσουπ μου ξαναξύπνησε η ιδέα να το ζήσω άλλη μια φορά. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλά εννοείται ότι όλοι χαιρόμαστε όταν μεγαλώνουν και "ανθίζουν". Απλώς κάποιοι, όπως εγώ, αυτό που πάντα σκεφτόμασταν κ "ονειρευόμασταν" για όταν κάνουμε παιδιά ήταν η μωρουδιακη-νηπιακη φάση, πρώτα λογακια, βηματακια, αγκαλίτσες, τουβλάκια και τετοια, ενώ άλλοι, όπως ο άντρας μου πχ, δεν είχαν φανταστεί ποτέ τη μωρουδιακη ηλικια και λέγοντας "παιδί" σκέφτονταν ηλικία δημοτικού ας πούμε, διαβάσματα, συζήτηση, σινεμά μαζί κλπ. Μπορεί να είναι και τυχαίο, ο άντρας μου πχ δεν έτυχε να έχει πολλά παιδάκια στο περιβάλλον του για να δει τη μωρουδιακη φάση και υποθέτω ότι η εικόνα του "παιδιού" που είχε βασιζόταν στα χρόνια που θυμάται από τη δική του παιδική ηλικία. Τελικά ξετρελαθηκε με τη φάση "μωρό" κι έλεγε συνέχεια αυτο, ότι δεν το είχε φανταστεί ποτέ. Φανταζόταν τη φάση που αρχίζει τώρα που είναι 3 κι επικοινωνεί κλπ, που εμένα μου φαίνεται ήδη πιο "άχαρη" από πριν! Υποθέτω θα μου αρέσει κι εμένα όταν θα συζητάμε κλπ, απλά εγώ αντίστοιχα δεν είχα φανταστεί ποτέ αυτό σκεπτόμενη το "κάνω παιδί". Και νομίζω πως όσα παιδιά κι αν έκανα, όταν κάποια στιγμή θα μεγάλωναν όλα, κι όσο κι αν χαιρομουν που συζητάμε, που σπουδάζουν κλπ κλπ, πάλι θα μου έλειπε ενα κάτω των 2-3 :-P Με βλεπω μετά να γίνομαι χαζογιαγια!

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    9 ώρες πρίν, little lamb είπε:

    Καλά εννοείται ότι όλοι χαιρόμαστε όταν μεγαλώνουν και "ανθίζουν". Απλώς κάποιοι, όπως εγώ, αυτό που πάντα σκεφτόμασταν κ "ονειρευόμασταν" για όταν κάνουμε παιδιά ήταν η μωρουδιακη-νηπιακη φάση, πρώτα λογακια, βηματακια, αγκαλίτσες, τουβλάκια και τετοια, ενώ άλλοι, όπως ο άντρας μου πχ, δεν είχαν φανταστεί ποτέ τη μωρουδιακη ηλικια και λέγοντας "παιδί" σκέφτονταν ηλικία δημοτικού ας πούμε, διαβάσματα, συζήτηση, σινεμά μαζί κλπ. Μπορεί να είναι και τυχαίο, ο άντρας μου πχ δεν έτυχε να έχει πολλά παιδάκια στο περιβάλλον του για να δει τη μωρουδιακη φάση και υποθέτω ότι η εικόνα του "παιδιού" που είχε βασιζόταν στα χρόνια που θυμάται από τη δική του παιδική ηλικία. Τελικά ξετρελαθηκε με τη φάση "μωρό" κι έλεγε συνέχεια αυτο, ότι δεν το είχε φανταστεί ποτέ. Φανταζόταν τη φάση που αρχίζει τώρα που είναι 3 κι επικοινωνεί κλπ, που εμένα μου φαίνεται ήδη πιο "άχαρη" από πριν! Υποθέτω θα μου αρέσει κι εμένα όταν θα συζητάμε κλπ, απλά εγώ αντίστοιχα δεν είχα φανταστεί ποτέ αυτό σκεπτόμενη το "κάνω παιδί". Και νομίζω πως όσα παιδιά κι αν έκανα, όταν κάποια στιγμή θα μεγάλωναν όλα, κι όσο κι αν χαιρομουν που συζητάμε, που σπουδάζουν κλπ κλπ, πάλι θα μου έλειπε ενα κάτω των 2-3 :-P Με βλεπω μετά να γίνομαι χαζογιαγια!

    Εμένα μου αρέσει η ηλικία μέχρι τον χρόνο η ενάμιση , μετά που ξεκινάν τα terrible twos είναι η χειρότερη φάση για εμένα. Τουλάχιστον από τον μεγαλύτερο μου ήταν η χειρότερη. Τώρα με τον μεσαίο βλέπω κάτι ξεκινάει τώρα και λέω ωχ...! Πολλά νευρα , αρχίζει διεκδικεί , πέφτει σαν χταποδι κάτω και χτυπιέται. Λέω καλά θα περάσουμε έναν χρόνο ακόμα. :p 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γεια σας . Πρώτη φορά που γράφω και αυτό επειδή  αγχώθηκα πολύ ήθελα κάπου να τα πω και να πάρω ιδέες από μαμάδες που έχουν ίσως βίωση το ίδιο. Έχω 2 παιδάκια 10 και 2 και ενώ όλα μια χαρά μαθαίνω ξανά έγκυος και δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω μόνο στη ιδέα με τρία παιδιά . Και φοβάμαι δεν το κρύβω πρώτη φορά στη ζωή μου δεν ξέρω τι πρέπει να κάνω . Αν κάποια το έχει ζήσει θα ήθελα να μου πει πως το χειρίστηκε η οποιαδήποτε συμβουλή καλό δεχόμενη . Ευχαριστώ εκ των προτέρων!! 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 11/11/2022 at 1:16 ΜΜ, Bonita1 είπε:

    Γεια σας . Πρώτη φορά που γράφω και αυτό επειδή  αγχώθηκα πολύ ήθελα κάπου να τα πω και να πάρω ιδέες από μαμάδες που έχουν ίσως βίωση το ίδιο. Έχω 2 παιδάκια 10 και 2 και ενώ όλα μια χαρά μαθαίνω ξανά έγκυος και δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω μόνο στη ιδέα με τρία παιδιά . Και φοβάμαι δεν το κρύβω πρώτη φορά στη ζωή μου δεν ξέρω τι πρέπει να κάνω . Αν κάποια το έχει ζήσει θα ήθελα να μου πει πως το χειρίστηκε η οποιαδήποτε συμβουλή καλό δεχόμενη . Ευχαριστώ εκ των προτέρων!! 

    Η απόφαση για την έλευση ενός παιδιού στον κόσμο και την ανατροφή του, δεν θα πρέπει να βαραίνει αποκλειστικά την γυναίκα που κυοφορεί αλλά και το έτερο μέλος του ζεύγους. Πλην μονογονεϊκών οικογενειών. Οπότε καταρχήν συζητήστε το εις βάθος με τον σύντροφο. Απουσία συντρόφου υπάρχουν υπηρεσίες ενημερωτικές-υποστηρικτικές για μονογονεϊκές οικογένειες, που μπορείτε να απευθυνθείτε. Καθώς και στον γυναικολόγο σας και τον παιδίατρο μπορείτε να απευθυνθείτε για να σας παραπέμψουν κατάλληλα είτε προς ενημέρωση, είτε προς υποστήριξη προκειμένου να αποφασίσετε για ρην πορεία.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

    • Σύνδεση/Εγγραφή

      Για να μπορέσετε να απαντήσετε σε ερωτήματα ή να ρωτήσετε τα μέλη κάποιο νέο ερώτημα είναι απαραίτητο να εγγραφείτε! Είναι εύκολο & δωρεάν!