Σχεση εξ αποστασεως και η μεγαλη αποφαση!!

[Vitsi]

Δεν ξερω αν κανω καλα που δημοσιευω σ ενα site για γονεις,το συγκεκριμενο θεμα,αλλα ειναι το μοναδικο,που απαρτιζεται απο σοβαρα ατομα και οι αποψεις αυτων αλλα και οι συμβουλες τους,ειναι αξιολογες και εχουν βοηθησει πολυ κοσμο.

Ειμαι 22χρονων(σε λιγες μερες τα κλεινω) και το αγορι μου 29 ετων.Εφυγε μονιμα για τον τοπο καταγωγης του,για οικονομικους λογους και εκει πλεον,μενει με τους γονεις του...

Κανεις απο μας δεν ηθελα να γινει κατι τετοιο,ψαχναμε συνεχεια να βρει μια δουλεια,εχει σπουδασει Γεωπονος,αλλα δεν ειχε παρουσιαστει καμια ευκαιρια...

Ευκαιριακες δουλειες ειχε κανει πολλες,αλλα εφτασε στο σημειο να αναζητησει κατι πανω σ αυτο που σπουδασε,αλλα τζιφος!

Του κακιωσα πολλες φορες και τον κατηγορησα ο,τι δεν εψαχνε οσο επρεπε!

Το θεμα ειναι πως εφυγε και θελει πολυ να παω και γω να μεινω μαζι του,εφοσον βεβαια λυθουν καποια θεματα και πληρουνται καποιες προυποθεσεις,οπως το να τελειωσω με την πρακτικη μου,να επισκευαστει το σπιτι,οπου θα μενει μονος του και να μου βρει εννοειται μια δουλεια,για να κανω το μεγαλο βημα...αν και εφοσον το αποφασισω....

 

Και εδω τιθεται το μεγα διλημμα....:confused:

Ειμαστε μαζι ενα χρονο,για να λυθουν τυχον αποριες...

ΝΑ παω,θα αξιζει??Και αν το μετανιωσω?Και αν δεν πετυχει????

Σκεφτομαι απ τη μια πως αν δεν το ρισκαρω,δεν θα μαθω ποτε...Στην Αθηνα δεν υπαρχει τπτ που να με κραταει,εκτος απ την ας πουμε,"οικογενεια"μου!Φιλες ή μαλλον καλες γνωστες,για να κανω το χαβαλε μου,να πινουμε κανα ποτο και να περναει η ωρα...Δεμ ειναι για τπτ περισσοτερο!

Πιστευω ο,τι μαζι του θα βρω τη γαληνη και την ηρεμια που αποζητω και μου λειπει....

Ισως ομως λογω της ηλικιας μου,να το εξετασω καλυτερα???

 

Καθε αποψη ειναι δεκτη και οποια ομοιοπαθουσα,ας τρεξει να με βοηθησει!

 

Συγγνωμη για το μεγαλο κειμενο,αλλα ηθελα να τα βγαλω απο μεσα μου...

[ANGEL51]

Αχ! Δυσκολη αποφαση.... Αν οντως ειναι συγουρο οτι δεν σε κραταει τιποτα εδω τοτε ρισκαρε, γιατι ρισκο ειναι, αλλα σκεψου το καλα πριν το αποφασισεις! Κανε αυτο που πειστευεις εσυ καλυτερο για σενα! Προσπαθησε να μην επηρεαζεσαι για να εχεις καθαρη σκεψη και να τα υπολογισεις ολα...... Σου ευχομαι να παρεις τη σωστη αποφαση για σενα και να πανε ολα καλα!!!!!!!

[Vitsi]

Αχ! Δυσκολη αποφαση.... Αν οντως ειναι συγουρο οτι δεν σε κραταει τιποτα εδω τοτε ρισκαρε, γιατι ρισκο ειναι, αλλα σκεψου το καλα πριν το αποφασισεις! Κανε αυτο που πειστευεις εσυ καλυτερο για σενα! Προσπαθησε να μην επηρεαζεσαι για να εχεις καθαρη σκεψη και να τα υπολογισεις ολα...... Σου ευχομαι να παρεις τη σωστη αποφαση για σενα και να πανε ολα καλα!!!!!!!

 

Το καλυτερο για μενα...

Αραγε το ξερουμε σιγουρα?Ή παρασυρομαστε απ τα συναισθηματα μας?

Ειμαι πολυ μπερδεμενη....:confused:

[mmdad]

Εγω το εκανα! Αλλα ημουν στα 35-36. Ειμασταν μαζι αρκετα χρονια και εβλεπα οτι δεν προχωραγε η κατασταση εγω στην Ελλαδα και αυτος στο εξωτερικο. Ενιωθα να με πιεζει ο χρονος και ηθελα να δω αν θα ειμασταν μαζι ή αν επρεπε να ακολουθησουμε ο καθενας το δομο του. Ηξερα οτι αυτος δεν θα εκανε ποτε καποιο βημα αν δεν τον ταρακουναγα. Αφησα λοιπον την οικογενεια μου, τη δουλεια μου και τους φιλους μου και ηρθα στο Βελγιο. Ειμαι εδω 3μιση χρονια εχουμε 2 παιδια και ειμαστε παντρεμενοι.

Ηταν ευκολο? Καθολου! Ηρθα σε μια χωρα χωρις να ξερω κανενα χωρις φιλους και χωρις δουλεια. Εξακολουθω να μην εχω δουλεια (αν και εχω καποια τυπικα προσοντα) και δεν μπορεσα να γνωρισω κοσμο. Πως αφου βγαινω απο το σπιτι μονο για το σουπερμαρκετ ή τους γιατρους... Μου λειπει πολυ η ζωη μου στην Ελλαδα. Ακομη και η δουλεια! Εχω ομως μια "δικια" μου οικογενια και ευτυχως η μητερα μου ερχετε αρκετα συχνα και μας βλεπει.

 

Εισαι πολυ νεα και εχεις ολο τον καιρο μπροστα σου οτι αποφασισεις να κανεις! Κανε την πρακτικη σου, δες αν ο καλος σου βρει δουλεια και εχει σπιτι μονος του (θα ειναι πολυ δυσκολο να πας να μεινεις με τους γονεις του), και αν ακομη τον αγαπας αποφασιζεις τοτε. Αποψη μου ειναι οτι μερικες φορες πρεπει να ρισκαρεις εστω για να κανει κατι τον κυκλο του.

[vickygirl79]

αν πραγματικα τον αγαπας να ακοληθησεις την καρδια σου μικρουλα μου.....τολμα τωρα που εισαι μικρη.....δεν εχεις να χασεις παρα να κερδισεις...στη καλυτερη μια σχεση ζωης ...στη χειροτερη μια εμπειρια....

[Vitsi]

Εγω το εκανα! Αλλα ημουν στα 35-36. Ειμασταν μαζι αρκετα χρονια και εβλεπα οτι δεν προχωραγε η κατασταση εγω στην Ελλαδα και αυτος στο εξωτερικο. Ενιωθα να με πιεζει ο χρονος και ηθελα να δω αν θα ειμασταν μαζι ή αν επρεπε να ακολουθησουμε ο καθενας το δομο του. Ηξερα οτι αυτος δεν θα εκανε ποτε καποιο βημα αν δεν τον ταρακουναγα. Αφησα λοιπον την οικογενεια μου, τη δουλεια μου και τους φιλους μου και ηρθα στο Βελγιο. Ειμαι εδω 3μιση χρονια εχουμε 2 παιδια και ειμαστε παντρεμενοι.

Ηταν ευκολο? Καθολου! Ηρθα σε μια χωρα χωρις να ξερω κανενα χωρις φιλους και χωρις δουλεια. Εξακολουθω να μην εχω δουλεια (αν και εχω καποια τυπικα προσοντα) και δεν μπορεσα να γνωρισω κοσμο. Πως αφου βγαινω απο το σπιτι μονο για το σουπερμαρκετ ή τους γιατρους... Μου λειπει πολυ η ζωη μου στην Ελλαδα. Ακομη και η δουλεια! Εχω ομως μια "δικια" μου οικογενια και ευτυχως η μητερα μου ερχετε αρκετα συχνα και μας βλεπει.

 

Εισαι πολυ νεα και εχεις ολο τον καιρο μπροστα σου οτι αποφασισεις να κανεις! Κανε την πρακτικη σου, δες αν ο καλος σου βρει δουλεια και εχει σπιτι μονος του (θα ειναι πολυ δυσκολο να πας να μεινεις με τους γονεις του), και αν ακομη τον αγαπας αποφασιζεις τοτε. Αποψη μου ειναι οτι μερικες φορες πρεπει να ρισκαρεις εστω για να κανει κατι τον κυκλο του.

 

Δεν υπαρχει περιπτωση να φυγω απο Αθηνα,αν δεν εχω τελειωσει με την πρακτικη,δεν μου βρει μια δουλεια στο τοπο διαμονης του και φυσικα,αν δεν επισκευαστει το ΔΙΚΟ του σπιτι!!!!!

Να μεινω με τους γονεις του??????Εδω δεν αντεχει ο ιδιος και θελει το συντομοτερο να ξαναγινει "εργενης"!!!

Ειναι τοσο δυσκολο ομως,να τον βλεπω ενα σκ και αν,λογω οικονομικων,απο κει που ημασταν μαζι καθε μερα και σε 10λεπτη αποσταση!!!

pfffff!!

[Vitsi]

αν πραγματικα τον αγαπας να ακοληθησεις την καρδια σου μικρουλα μου.....τολμα τωρα που εισαι μικρη.....δεν εχεις να χασεις παρα να κερδισεις...στη καλυτερη μια σχεση ζωης ...στη χειροτερη μια εμπειρια....

 

Το λακωνιζειν,εστι φιλοσοφειν....

Σ ευχαριστω παρα πολυ!!

[giota.]

Βικουλα μου εγω σου ειπα την γνωμη μου και λιγες μερες νωριτερα.

Συμφωνω με την vickygirl79.

Κι επειδη γνωριζω οτι αποζητας και την μητροτητα,και εισαι καλα με αυτον τον ανθρωπο δεν εχεις παρα να τον ακολουθησεις.Κι αυτος προσπαθησε να σε ακολουθησει στους ρυθμους της Αθηνας,όμως ήταν δύσκολο.

[Vitsi]

Βικουλα μου εγω σου ειπα την γνωμη μου και λιγες μερες νωριτερα.

Συμφωνω με την vickygirl79.

Κι επειδη γνωριζω οτι αποζητας και την μητροτητα,και εισαι καλα με αυτον τον ανθρωπο δεν εχεις παρα να τον ακολουθησεις.Κι αυτος προσπαθησε να σε ακολουθησει στους ρυθμους της Αθηνας,όμως ήταν δύσκολο.

 

Ναι,το τελευταιο ειναι αληθεια....

Αλλα παντα φοβασαι την πιθανοτητα της αποτυχιας!

[Νινίνα]

Καλησπέρα! Δεν ξέρω να σου απαντήσω, ατή είναι μια δική σου απόφαση. Εσύ ξέρεις τι θές, με τι θα είσαι ευτυχισμένη. Σκέψου το πολύ καλά. Αν είσαι σίγουρη για αυτό που νοιώθεις κάνε το. Εμένα πήρε αυτή την απόφαση ο άντρας μου. Αλλά ήμασταν χρόνια μαζί και ήταν σίγουρος. Κι εγώ επίσης. Εύχομαι να επιλέξεις αυτό που θα σε κάνει ευτυχισμένη.

[alcyon]

Πωπω... τι μου θύμησες!! ............

Τον εαυτό μου πριν.... καμιά 10αριά χρόνια!

Εγώ 21, εκείνος 31. Έφυγε καμιά 1000 χλμ μακριά! Μην ψάχνεις... μόνο με ένα τρόπο χωράει αυτή η απόσταση στο χάρτη της Ελλάδας! Δεν άντεξα, λίγους μήνες μετά, τα μάζεψα και πήγα μαζί του.

 

Τα συναισθήματα ήταν όπως ακριβώς τα περιγράφεις (και λίγα έχεις δημοσιεύσει -σε σχέση με αυτά που σκέφτεσαι και βιώνεις!)

Η απόφαση μεγάλη, το ρίσκο επίσης. Κανένας δε μπορεί να σου πει τι θα γίνει. Ούτε καν εσύ, ούτε καν αυτός. Είναι τόσοι οι παράγοντες που παίζουν ρόλο, που δύσκολα μπορείς να τους "μετρήσεις".

 

Στις περιπτώσεις που δε μπορώ να βγάλω άκρη... κλείνω τα μάτια και ακουω τη διαίσθησή μου. Κλείνω όλα τα "φώτα", τα ερεθίσματα, τα υπέρ και τα κατά... Κι αφού το μυαλό έχει μπλέξει με αληθινά προβλήματα και δεδομένες περιστάσεις... βαζω μπρος τη διαίσθηση. Δε με έχει διαψεύσει ποτέ. Όποτε την παράκουσα, βγήκα χαμένη, όποτε την ακολούθησα βγήκα κερδισμένη.

 

Τώρα είμαστε μαζί. Έχουμε 4 παιδιά. Δε το μετάνιωσα. Αλλά όπως είχε πει κι ένας φίλος μου τότε... "εγώ θα σε κρίνω από το αποτέλεσμα και μόνο. Αν δεν πάει καλά, να ξέρεις θα σου πω πως έκανες κουταμάρα. Αν πάλι έχει καλό αποτέλεσμα, τότε θα σου πω μπράβο". Όσο κυνικό κι αν ακούγεται αυτό... και τότε και τώρα δε μπορώ παρά να παραδεχθώ πως είχε δίκιο ο φίλος!

 

Θα μπορούσα να σου πω τη δική μας ιστορία ή τις δικές μου σκέψεις για τότε. Αλλά μάλλον δεν έχει νόημα. Γιατί είμαστε διαφορετικοί άνθρωποι εγώ κι εσύ, και οι σύντροφοί μας επίσης διαφορετικοί. Άρα δε μπορούν να έχουν πρακτική εφαρμογή αυτά που βίωσα σε σχέση με σένα. Αν πάλι νομίζεις πως κάτι από όλα αυτά θα μπορούσε να σε ενδιαφέρει, εδώ είμαι... μπορείς να ρωτήσεις, ό,τι θέλεις.

 

Κανείς δεν ξέρει το μέλλον.

Κανείς δε μπορεί να πει τι θα γινόταν στη ζωή του ΑΝ.......

Μόνο εσύ ξέρεις. Δηλαδή... μόνο εσύ μπορείς να υποπτευθείς...

Μέτρα τις δυνάμεις σου, μέτρα τα συναισθήματά σου, μέτρα τις προσδοκίες σου (ελάχιστες ή μέγιστες) και πράξε αναλόγως.

Κανείς δε θα σε κατηγορήσει ότι κι αν αποφασίσεις...

Δική σου η πίτα, δικό σου και το μαχαίρι!

 

Καλό κουράγιο!

[Vitsi]

Πωπω... τι μου θύμησες!! ............

Τον εαυτό μου πριν.... καμιά 10αριά χρόνια!

Εγώ 21, εκείνος 31. Έφυγε καμιά 1000 χλμ μακριά! Μην ψάχνεις... μόνο με ένα τρόπο χωράει αυτή η απόσταση στο χάρτη της Ελλάδας! Δεν άντεξα, λίγους μήνες μετά, τα μάζεψα και πήγα μαζί του.

 

Τα συναισθήματα ήταν όπως ακριβώς τα περιγράφεις (και λίγα έχεις δημοσιεύσει -σε σχέση με αυτά που σκέφτεσαι και βιώνεις!)

Η απόφαση μεγάλη, το ρίσκο επίσης. Κανένας δε μπορεί να σου πει τι θα γίνει. Ούτε καν εσύ, ούτε καν αυτός. Είναι τόσοι οι παράγοντες που παίζουν ρόλο, που δύσκολα μπορείς να τους "μετρήσεις".

 

Στις περιπτώσεις που δε μπορώ να βγάλω άκρη... κλείνω τα μάτια και ακουω τη διαίσθησή μου. Κλείνω όλα τα "φώτα", τα ερεθίσματα, τα υπέρ και τα κατά... Κι αφού το μυαλό έχει μπλέξει με αληθινά προβλήματα και δεδομένες περιστάσεις... βαζω μπρος τη διαίσθηση. Δε με έχει διαψεύσει ποτέ. Όποτε την παράκουσα, βγήκα χαμένη, όποτε την ακολούθησα βγήκα κερδισμένη.

 

Τώρα είμαστε μαζί. Έχουμε 4 παιδιά. Δε το μετάνιωσα. Αλλά όπως είχε πει κι ένας φίλος μου τότε... "εγώ θα σε κρίνω από το αποτέλεσμα και μόνο. Αν δεν πάει καλά, να ξέρεις θα σου πω πως έκανες κουταμάρα. Αν πάλι έχει καλό αποτέλεσμα, τότε θα σου πω μπράβο". Όσο κυνικό κι αν ακούγεται αυτό... και τότε και τώρα δε μπορώ παρά να παραδεχθώ πως είχε δίκιο ο φίλος!

 

Θα μπορούσα να σου πω τη δική μας ιστορία ή τις δικές μου σκέψεις για τότε. Αλλά μάλλον δεν έχει νόημα. Γιατί είμαστε διαφορετικοί άνθρωποι εγώ κι εσύ, και οι σύντροφοί μας επίσης διαφορετικοί. Άρα δε μπορούν να έχουν πρακτική εφαρμογή αυτά που βίωσα σε σχέση με σένα. Αν πάλι νομίζεις πως κάτι από όλα αυτά θα μπορούσε να σε ενδιαφέρει, εδώ είμαι... μπορείς να ρωτήσεις, ό,τι θέλεις.

 

Κανείς δεν ξέρει το μέλλον.

Κανείς δε μπορεί να πει τι θα γινόταν στη ζωή του ΑΝ.......

Μόνο εσύ ξέρεις. Δηλαδή... μόνο εσύ μπορείς να υποπτευθείς...

Μέτρα τις δυνάμεις σου, μέτρα τα συναισθήματά σου, μέτρα τις προσδοκίες σου (ελάχιστες ή μέγιστες) και πράξε αναλόγως.

Κανείς δε θα σε κατηγορήσει ότι κι αν αποφασίσεις...

Δική σου η πίτα, δικό σου και το μαχαίρι!

 

Καλό κουράγιο!

 

Με εξεπληξε ο λογος σου..ειλικρινα....

Σιγουρα θα εχεις να μου πεις πολυ σημαντικα πραγματα και γι αυτο,αν δεν εχεις αντιρρηση,θα ηθελα να τα λεγαμε καποια στιγμη πιο...prive!

Επειδη εχεις περασει την ιδια εμπειρια,σιγουρα τα βιωματα σου,ισως και να με βοηθησουν να αποφασισω,να μπει ενα λιθαρακι.....

Ολες λενε πολυ σημαντικα πραγματα,αλλα οταν ο αλλος ειναι ομοιαπαθων,καταλαβαινεις....Τον βλεπεις σαν το σεντουκι με τν θησαυρο...

 

Ελπιζω και γω να παρω την σωστη αποφαση,αλλα ολα κρινονται εκ του αποτελεσματος...

Αλλα αυτο ειναι η ζωη,οι αποτυχιες και οι επιτυχιες μας...

[MarcoPolo]

Για μενα ειναι αποψη <το καλυτερα να μετανιωνεις για κατι που εκανες παρα για κατι που δεν εκανες μια ζωη>. Αν νιωθεις οτι θελεις να γερασεις μαζι του καντο. Αλλωστε αν δεν πανε τα πραγματα οπως θες απλα αναθεωρεις και κρινεις τα νεα δεδομενα. Εισαι αρκετα νεα για να μπορεις να το κανεις.

[Vitsi]

Για μενα ειναι αποψη <το καλυτερα να μετανιωνεις για κατι που εκανες παρα για κατι που δεν εκανες μια ζωη>. Αν νιωθεις οτι θελεις να γερασεις μαζι του καντο. Αλλωστε αν δεν πανε τα πραγματα οπως θες απλα αναθεωρεις και κρινεις τα νεα δεδομενα. Εισαι αρκετα νεα για να μπορεις να το κανεις.

 

Και το νεαρο της ηλικιας μου να φανταστεις, αποτελει για ορισμενους ανασταλτικο παραγοντα στο να παω μαζι του...

Ο καθενας βεβαια με τις αποψεις του....

 

Ευχαριστω για την απαντηση σου παντως,μου εδωσες ωθηση....

[katerinak]

ετσι κ αλλιως εχεις καποιο χρονο μπροστα σου μεχρι να τελειωσεις απο υποχρεωσεις.μεχρι τοτε κατι θα γινει που θα σου πει μεσα σου το ναι η τι οχι. προσωπικα θεωρω οτι τα 22 ειναι μια ηλικια που δεν θα ηθελα να δεσμευτω με γαμο - αρραβωνα κτλ.ειναι μακρια απο αθηνα;ειναι σε χωριο;σε πολη; εχει σημασια

[korinaki80]

Οπως σου ειπε και η marcopolo Καλυτερα να μετανοιωσεις για κατι που εκανες παρα για κατι που δεν εχεις κανει......

Και να σου πω και το αλλο : μην περιμενεις να σου βρει και δουλεια και να τελειωσει το σπιτι και ολα τα σχετικα γιατι αυτα εμενα μου φαινονται σαν δικαιολογιες οτι δεν θες να πας (χωρις παρεξηγηση βικουλα). Ειναι σαν να διαβαζω τον ευατο μου.... Ο αντρας μου λειπει εδω και 14 μηνες και εγω εδω ειμαι μονη μου με το παιδι και σε πληροφορω προσπαθω να τα ζυγιασω για να παω και εγω μαζι του αλλα φοβαμαι να παω. Εχω μια δουλεια (δουλεια να την κανει ο Θεος αφου ειμαι με συμβαση), το σπιτι που μενουμε ειναι δικο μας οι γονεις και τα πεθερικα εδω (αυτοι μου προσεχουν το παιδι) ολα εδω ωραια και καλα αλλα δεν εχω τον ανθρωπο μου. Και τωρα τελευταια ετοιμη ειμαι να τα παρατησω ολα μα ολα και να παω εκει μαζι του (και δουλεια θα ψαξω να βρω και αμα δεν βρω δεν χαθηκε ο Θεος θα μεγαλωνω τον μικρο εγω και δεν εχω προβλημα να μεινω και σε γκαρσονιερα ή σε οτιδηποτε αλλο αρκει να ειμαστε ολοι μαζι). Εκεινος δεν θελει να παω γιατι ελπιζει να ερθει οποτε δυσκολα τα πραγματα. Οπως καταλαβαινεις δεν ειμαι και η καταλληλη να σου δωσω και την πιο σωστη συμβουλη αλλα τελικα αξιζει να ρισκαρουμε και ιδιως εσυ που εισαι χωρις αλλες υποχρεωσεις και οπως λες δεν σε κραταει και κατι στην Αθηνα.

Αντε ειπα και τα δικα μου και ξελαφρωσα καπως. Sorry για την παρεμβαση στο θεμα σου....

[Vitsi]

ετσι κ αλλιως εχεις καποιο χρονο μπροστα σου μεχρι να τελειωσεις απο υποχρεωσεις.μεχρι τοτε κατι θα γινει που θα σου πει μεσα σου το ναι η τι οχι. προσωπικα θεωρω οτι τα 22 ειναι μια ηλικια που δεν θα ηθελα να δεσμευτω με γαμο - αρραβωνα κτλ.ειναι μακρια απο αθηνα;ειναι σε χωριο;σε πολη; εχει σημασια

 

Το οτι σκεφτομαι να τον ακολουθησω,δεν σημαινει κιολας οτι θα αρραβωνιαστουμε/παντρευτουμε...Θα μου πεις,η συμβιωση ειναι ενα μεγαλο βημα,δεν χρειαζεται να γινει και γαμος...

Απλα θεωρω ο,τι πιο δυσκολα διαλυεις ενα γαμο,παρα μια σχεση.

Απ το Βολο ειναι...

 

Οπως σου ειπε και η marcopolo Καλυτερα να μετανοιωσεις για κατι που εκανες παρα για κατι που δεν εχεις κανει......

Και να σου πω και το αλλο : μην περιμενεις να σου βρει και δουλεια και να τελειωσει το σπιτι και ολα τα σχετικα γιατι αυτα εμενα μου φαινονται σαν δικαιολογιες οτι δεν θες να πας (χωρις παρεξηγηση βικουλα). Ειναι σαν να διαβαζω τον ευατο μου.... Ο αντρας μου λειπει εδω και 14 μηνες και εγω εδω ειμαι μονη μου με το παιδι και σε πληροφορω προσπαθω να τα ζυγιασω για να παω και εγω μαζι του αλλα φοβαμαι να παω. Εχω μια δουλεια (δουλεια να την κανει ο Θεος αφου ειμαι με συμβαση), το σπιτι που μενουμε ειναι δικο μας οι γονεις και τα πεθερικα εδω (αυτοι μου προσεχουν το παιδι) ολα εδω ωραια και καλα αλλα δεν εχω τον ανθρωπο μου. Και τωρα τελευταια ετοιμη ειμαι να τα παρατησω ολα μα ολα και να παω εκει μαζι του (και δουλεια θα ψαξω να βρω και αμα δεν βρω δεν χαθηκε ο Θεος θα μεγαλωνω τον μικρο εγω και δεν εχω προβλημα να μεινω και σε γκαρσονιερα ή σε οτιδηποτε αλλο αρκει να ειμαστε ολοι μαζι). Εκεινος δεν θελει να παω γιατι ελπιζει να ερθει οποτε δυσκολα τα πραγματα. Οπως καταλαβαινεις δεν ειμαι και η καταλληλη να σου δωσω και την πιο σωστη συμβουλη αλλα τελικα αξιζει να ρισκαρουμε και ιδιως εσυ που εισαι χωρις αλλες υποχρεωσεις και οπως λες δεν σε κραταει και κατι στην Αθηνα.

Αντε ειπα και τα δικα μου και ξελαφρωσα καπως. Sorry για την παρεμβαση στο θεμα σου....

 

Η ευρεση δουλειας και η επισκευη του σπιτιου του,δεν ειναι δικαιολογιες,ειναι υπαρκτα πρβλ.Γιατι εγω χωρις δουλεια,πως θα ζησω και χωρις σπιτι,που θα μεινουμε?Με τους γονεις του?Απαπαπαπα!

ΚΑλυτερα να λυθουν αυτα και να αποφασισω να φυγω,παρα να ανεβω και να ειμαστε μες στη γκρινια,για τις δυσκολιες που θα εμφανιστουν αν δεν εχουμε λεφτα.

Εσυ εισαι παντρεμενη,εχεις το παιδακι σου και ειναι θεμιτο αν δεν δουλευεις,να στηριζει ο αντρας οικονομικα την οικογενεια σας,εγω δεν θα δεχτω σε καμια περιπτωση να με ζει εκεινος...Πες το περηφανια,πες το εγωισμο,αλλα νομιζω οτι αυτο ειναι το σωστο στη δικη μου περιπτωση...

Καλα εκανες και ειπες μες στις ακρες την ιστορια σου,για να περνω κουραγιο.

Σου ευχομαι ο,τι καλυτερο!

[BILL]

Μεγάλο βήμα, θα έλεγα...κι εσύ μικρούλα ακόμα και η σχέση δεν έχει δοκιμαστεί αρκετά πιστεύω. Άσε να περάσει ο καιρός να δεις πώς θα πάνε τα πράγματα και αν η απόσταση δε θα δημιουργήσει προβλήματα...Σίγουρα πάντως η κοπέλα καλό είναι να μένει κοντά στους δικούς της...

[alcyon]

Το αν θα πάρει το ρίσκο ή όχι, εξαρτάται από τη δική της ψυχοσύνθεση. Αν είναι άνθρωπος που δρα εκ του ασφαλούς ή που χρειάζεται μια πισινή, θα το μετανιώσει το ρίσκο. Αν είναι άνθρωπος που δοκιμάζει, τότε μάλλον ότι κι αν προκύψει θετικό ή αρνητικό θα το αντιμετωπίσει με τον καλύτερο -κατά τις δυνατότητες πάντα- τρόπο. Κανένας μας δεν τους γνωρίζει, άρα κανένας μας δε μπορεί να παροτρύνει για μια απόφαση. Όσο ίδια κι αν ακούγεται η ομοιότητα στα βιώματά μας.

 

Σε εμένα πέτυχε το ρίσκο. Αλλά θα μπορούσε άνετα να μην είχε πετύχει. Να το πω και διαφορετικά... θα μπορούσα άνετα να έχω κουραστεί πριν τελικά να το οδηγήσω να πετύχει. Αυτό εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο από την ψυχοσύνθεση τη δική της, την ψυχοσύνθεση του συντρόφου, και γενικά τις συνθήκες που αντιμετωπίζει εκείνο το διάστημα ή ίσως και τη στίρηξη ή μη των δικών της ανθρώπων.

 

Οι παράγοντες που θέτει ως όρους είναι αυτά που υπαγορεύει η λογική για την ομαλή διαβίωσή τους στο νέο τόπο. Το ότι μας τα παρουσιάζει, σημαίνει πως λειτουργεί (και μάλιστα επαρκέστατα) η λογική. Σε έναν γάμο αυτό είναι απαραίτητο. Οι συνθήκες διαβίωσης είναι αυτές που καθορίζουν πολλές φορές την έκβαση ενός γάμου.

 

Θα μπορούσα να πω πολλά, αλλά θα είναι γενικά.

Αν θέλεις κάτι, γράψε μου πμ. Είμαι στη διάθεσή σου.

 

Φιλικά!

[Vitsi]

Δεν αντεχω αλλο να μην τον βλεπω,να μην τον αγκαλιαζω....Και εχουν περασει μετα βιας 2εβδομαδες....

Δυστυχως οι συναντησεις μας ειναι περιορισμενες,γιατι δεν υπαρχει οικονομικη δυνατοτητα,εισητηρια-ξενοδοχειο....Βοηθεια απο πουθενα....Αλλα και για 2εβδομαδες,καλα τα χουμε καταφερει...

Παλι μου φαινεται πρεπει να γινω 1000κομματια για να εχω 5δραχμες στη τσεπη μου.Πρωι νοσοκομειο και πρακτικη,απογευμα δουλεια.

 

Αλλα μου φαινεται η επιλογη στο να παω κοντα του,ειναι μονοδρομος!

[bouklitsa]

Δεν αντεχω αλλο να μην τον βλεπω,να μην τον αγκαλιαζω....Και εχουν περασει μετα βιας 2εβδομαδες....

Δυστυχως οι συναντησεις μας ειναι περιορισμενες,γιατι δεν υπαρχει οικονομικη δυνατοτητα,εισητηρια-ξενοδοχειο....Βοηθεια απο πουθενα....Αλλα και για 2εβδομαδες,καλα τα χουμε καταφερει...

Παλι μου φαινεται πρεπει να γινω 1000κομματια για να εχω 5δραχμες στη τσεπη μου.Πρωι νοσοκομειο και πρακτικη,απογευμα δουλεια.

 

Αλλα μου φαινεται η επιλογη στο να παω κοντα του,ειναι μονοδρομος!

 

λιγο πολυ εχουμε αυτην την εμπειρια της αποστασης αρκετα ζευγαρια. εισια ομως μικρουλα, τελειωσε τις υποχρεωσεις σου για να εισαι οκ για πιθανη δουλεια και εν τω μεταξυ βλεπεις. η ζωη στην επαρχια δεν θα ειναι αυκολη, ακομα και στον βολο που θεωρειται μεγαλη πολη. υπαρχουν αλλες νοοτροπιες πιθανον να τις ξερεις απο τον φιλο σου. το γεγονος οτι εχεις αναγκη να τακτοοιηθουν καποια πραγματα πρωτα και μετα να πας, δειχνει οτι πανω απο το συναισθημα βαζεις τη λογικη σου. αυτο που εγω πιστευω ειναι οτι για να πας σε ενα ξενο μερος και να αισθανεσαι ομορφα θα πρεπει να εισαι ανεξαρτητη και το εννοω οικονομικα. ολοι ακομα και οι δικοι του θα σε δουν διαφορετικα. αλλωστε οσο καιρο οργανωνεστε δοκιμαζεις και τις αντοχες σου και παιρνεις πιο ωριμες αποφασεις.

[Vitsi]

λιγο πολυ εχουμε αυτην την εμπειρια της αποστασης αρκετα ζευγαρια. εισια ομως μικρουλα, τελειωσε τις υποχρεωσεις σου για να εισαι οκ για πιθανη δουλεια και εν τω μεταξυ βλεπεις. η ζωη στην επαρχια δεν θα ειναι αυκολη, ακομα και στον βολο που θεωρειται μεγαλη πολη. υπαρχουν αλλες νοοτροπιες πιθανον να τις ξερεις απο τον φιλο σου. το γεγονος οτι εχεις αναγκη να τακτοοιηθουν καποια πραγματα πρωτα και μετα να πας, δειχνει οτι πανω απο το συναισθημα βαζεις τη λογικη σου. αυτο που εγω πιστευω ειναι οτι για να πας σε ενα ξενο μερος και να αισθανεσαι ομορφα θα πρεπει να εισαι ανεξαρτητη και το εννοω οικονομικα. ολοι ακομα και οι δικοι του θα σε δουν διαφορετικα. αλλωστε οσο καιρο οργανωνεστε δοκιμαζεις και τις αντοχες σου και παιρνεις πιο ωριμες αποφασεις.

 

Δεν θα μπορουσα ετσι κι αλλιως να λειτουργησω παρορμητικα,γιατι εχω μαθει να ειμαι ανεξαρτητη οικονονομικα,οσον αφορα τα προσωπικα μου εξοδα και δεν θα μπορουσα να με ζει ο εκαστοτε φιλος μου!

Σιγουρα,ολα θελουν χρονο και υπομονη και που αργα βηματα...

Οσο για την επαρχια,το φοβαμαι αυτο,αλλα πλεον στην Αθηνα,για μενα τουλαχιστον,η ζωη εχει καταντησει ανυποφορη....

Ουτως η αλλως μου αρεσε η ιδεα να μετακομισω σε μια πολη της περιφερειας,αν φυσικα λυνοταν το προβλημα της διαβιωσης!

Δεν θα μπορουσα ποτε να αναγκασω τους δικους μου να πληρωνουν τα "κεφια" μου!

[bouklitsa]

Δεν θα μπορουσα ετσι κι αλλιως να λειτουργησω παρορμητικα,γιατι εχω μαθει να ειμαι ανεξαρτητη οικονονομικα,οσον αφορα τα προσωπικα μου εξοδα και δεν θα μπορουσα να με ζει ο εκαστοτε φιλος μου!

Σιγουρα,ολα θελουν χρονο και υπομονη και που αργα βηματα...

Οσο για την επαρχια,το φοβαμαι αυτο,αλλα πλεον στην Αθηνα,για μενα τουλαχιστον,η ζωη εχει καταντησει ανυποφορη....

Ουτως η αλλως μου αρεσε η ιδεα να μετακομισω σε μια πολη της περιφερειας,αν φυσικα λυνοταν το προβλημα της διαβιωσης!

Δεν θα μπορουσα ποτε να αναγκασω τους δικους μου να πληρωνουν τα "κεφια" μου!

 

ωραια το σκεφτεσαι. ξερεις τι μπορεις να κανεις? αν το ξερουν οι δικοι του σε μια ευκαιρια (πασχα, καποια αργια) να πας να μεινεις καμια εβδομαδα, μονο και μονο για να δεις τους ρυθμους της πολης και τους ανθρωπους... να δεις αν κολλας εκει. γιατι ο βολος δεν ειναι μονο τα τσιπουραδικα φυσικα. προσωπικα με κουραζει γιατι εχει πολλη κινηση και γενικα το κυκλοφοριακο του ειναι ανοργανωτο. ποτε δεν καταλαβα που οανε ολα αυτα τα αυτοκινητα στους δρομους του. επισης οι δικοι του πως βλεπουν την ιδεα να πας εκει? εγινε κουβεντα ή οχι. ο φιλος σου βρηκε δουλεια?

[Vitsi]

ωραια το σκεφτεσαι. ξερεις τι μπορεις να κανεις? αν το ξερουν οι δικοι του σε μια ευκαιρια (πασχα, καποια αργια) να πας να μεινεις καμια εβδομαδα, μονο και μονο για να δεις τους ρυθμους της πολης και τους ανθρωπους... να δεις αν κολλας εκει. γιατι ο βολος δεν ειναι μονο τα τσιπουραδικα φυσικα. προσωπικα με κουραζει γιατι εχει πολλη κινηση και γενικα το κυκλοφοριακο του ειναι ανοργανωτο. ποτε δεν καταλαβα που οανε ολα αυτα τα αυτοκινητα στους δρομους του. επισης οι δικοι του πως βλεπουν την ιδεα να πας εκει? εγινε κουβεντα ή οχι. ο φιλος σου βρηκε δουλεια?

 

Αυτο με το κυκλοφοριακο του Βολου,με προβληματιζει και μενα,αλλα ζωντας στην Αθηνα,δεν μου κανει τπτ εντυπωση!

Οι γονεις του το ξερουν και μαλιστα ο πατερας του προθυμοποιηθηκε να μου βρει δουλεια,γιατι εχει πολλες γνωριμιες πανω.

Οσο για δουλεια,θα κανει μια δικη του επιχειρηση και μου προτεινε,μεχρι να βρω κατι πανω σ αυτο που χω σπουδασει,να εργαζομαι στο μαγαζι ετσι ωστε να εξοικονομω τα προσωπικα μου εξοδα.

Αλλα ολα αυτα βεβαια,αν γινουν,θα υλοποιηθουν μεσα στο νεο ετος,γιατι τωρα,δεν υπαρχει καμια βαση.....

[bouklitsa]

Αυτο με το κυκλοφοριακο του Βολου,με προβληματιζει και μενα,αλλα ζωντας στην Αθηνα,δεν μου κανει τπτ εντυπωση!

Οι γονεις του το ξερουν και μαλιστα ο πατερας του προθυμοποιηθηκε να μου βρει δουλεια,γιατι εχει πολλες γνωριμιες πανω.

Οσο για δουλεια,θα κανει μια δικη του επιχειρηση και μου προτεινε,μεχρι να βρω κατι πανω σ αυτο που χω σπουδασει,να εργαζομαι στο μαγαζι ετσι ωστε να εξοικονομω τα προσωπικα μου εξοδα.

Αλλα ολα αυτα βεβαια,αν γινουν,θα υλοποιηθουν μεσα στο νεο ετος,γιατι τωρα,δεν υπαρχει καμια βαση.....

 

καλο ειναι που το γνωριζουν οι δικοι του, φανταζομαι εχετε συναντηθει, αλλα στη θεση σου θα το σκεφτομουν σοβαρα μετα το καλοκαιρι, ξερεις πολλες φορες η αποσταση, αν και δυσκολη μας βοηθαει να δουμε τα πραγματα πιο καθαρα. εξαλλου κατι που δεν πρεπει να αγνοησεις ειναι οτι ειστε 1 χρονο μαζι και ακομα ο ερωτας ειναι στα ντουζενια του. ο χρονος θα σου δειξει στοιχεια των χαρακτηρων σας που ισως δεν εχεις δει ακομα. βεβαια εγω που σου μιλαω παντρευτηκα μετα απο 13 χρονια σχεσης, οποτε και τα πιστευω μου ειναι σχετικα.