aggeliki

Ύπνος - προβλήματα με τον υπνο!!!!!

    Recommended Posts

    vα σας πω εγω με vαυτικο αvτρα κ εvα παιδι προς το παροv οταv ειvαι ξυπvιο το μωρο κ δεv κλαιει καvεις οτι προλαβαιvεις . απο φαγητα τα πιο απλα ψητα κ βραστα. οταv υπαρχει βοηθεια απο γιιαγιαδες ειvαι το ιδαvικο. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Πόσες από εσας κορίτσια έχετε βοήθεια ; Από γιαγιάδες η από κάποιον άλλο. Γιατί εγώ δεν έχω από κανέναν. Σοβαρά δηλαδή είμαι μόνη. Υπάρχει κάποια σαν εμένα που να μην έχει βοήθεια από πουθενά όμως ; 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    όχι προφανώς, όμως μια μαμά μέ νεογέννητο θα πρέπει να μπορεί να ντυθεί έστω κ με τη φόρμα  κ να πάει στο σχολείο το μεγάλο παιδί, μεταφέροντας με κάποιον τρόπο το νεογέννητο, θέλει δν θελει να μπει σε καρότσι, μάρσιπο ή αυτοκίνητο, κ προφανώς αυτό θα πρέπει να γίνει την ώρα ππου αρχίζει το μάθημα κ λογικά το μεγάλο παιδί θα θέλει κ κάτι να φάει το πρωί, που υποθέτω αυτό δν θα είναι μίλκο κ ένα κουτί μιράντα από το περίπτερο. κ φυσικά αυ΄το το μεγάλο παιδί μπορεί να θέλει βοήθεια στο διάβασμα που ίσως να μη γίνεται με τον μπαμπά αν εκείνος σχολάει αργά, κ λογικά θα πρέπει να τρώει κ κάτι που λογικά δεν θα είναι σουβλάκια από το βρώμικο της γειτονιάς. 

     

    Κοίτα. Κάνεις ότι μπορείς και προλαβαίνεις.  Απλό παράδειγμα καθημερινότητας με μωρό και τριχρονο. Το μωρό είναι έτοιμο για θηλασμό και ύπνο και ο μεγάλος χεζεται. Κι επειδή θα αργήσω αν ξεκινήσω με το μωρό, αλλάζω και πλενω το μεγάλο.  Το μωρό το παιρνω μέσα στο μπάνιο με το ριλαξ του γιατί μπορεί να κλαίει κι ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ το παρηγορω στο μιλητο όσο πλενω το μεγάλο  (που κι αυτο δεν είναι μεγάλο).

     

    Ότι μπορεις κάνεις.  Ότι δουλειά και φαγητό προλαβαινεις.  Εντάξει μίλκο δεν θα του πάρω αλλά και τοστ θα φάει και ψωμί με μέλι κι άλλα διαφορα.  Ότι προλαβαίνω.  Με την πρώτη ευκαιρία του φτιάχνω διάφορα πιο υγιεινά. Κι αν δεν προλάβω να μαγειρεψω θα παραγγειλω τι θα κανω. Παραδοξως μαγειρεύω περισσότερο απο όταν ήταν το πρωτο νεογέννητο. 

    • Μου αρέσει 2

    TmO0p3.png Ο τρόπος που μιλάμε στα παιδιά μας, γίνεται η εσωτερική τους φωνή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Irina095 είπε:

    Πόσες από εσας κορίτσια έχετε βοήθεια ; Από γιαγιάδες η από κάποιον άλλο. Γιατί εγώ δεν έχω από κανέναν. Σοβαρά δηλαδή είμαι μόνη. Υπάρχει κάποια σαν εμένα που να μην έχει βοήθεια από πουθενά όμως ; 

    κ εγω μοvη μου ειμαι. απλα μπορει vα ερθουv διακοπες οι γοvεις σπιτι μας για λιγο

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Irina095 είπε:

    Πόσες από εσας κορίτσια έχετε βοήθεια ; Από γιαγιάδες η από κάποιον άλλο. Γιατί εγώ δεν έχω από κανέναν. Σοβαρά δηλαδή είμαι μόνη. Υπάρχει κάποια σαν εμένα που να μην έχει βοήθεια από πουθενά όμως ; 

     

    Οι συγγενείς που έχουμε, είναι εδώ και πολλά χρόνια "βάρος" με την έννοια ότι χρειάζονται βοήθεια, όχι να είναι σε κατάσταση να προσφέρουν. Δεν είσαι μόνη. Και στο μαιευτήριο μόνη ήμουν με όλα τα παιδιά και με καισαρικές.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Just now, Irina095 said:

    Πόσες από εσας κορίτσια έχετε βοήθεια ; Από γιαγιάδες η από κάποιον άλλο. Γιατί εγώ δεν έχω από κανέναν. Σοβαρά δηλαδή είμαι μόνη. Υπάρχει κάποια σαν εμένα που να μην έχει βοήθεια από πουθενά όμως ; 

     υπάρχω εγώ :)

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Irina095 είπε:

    Πόσες από εσας κορίτσια έχετε βοήθεια ; Από γιαγιάδες η από κάποιον άλλο. Γιατί εγώ δεν έχω από κανέναν. Σοβαρά δηλαδή είμαι μόνη. Υπάρχει κάποια σαν εμένα που να μην έχει βοήθεια από πουθενά όμως ; 

    Και εγώ μόνη είμαι δεν έχω κανένα για βοήθεια εκτός από τον αντρα μου 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 6 λεπτά , Έσπερος είπε:

    όχι προφανώς, όμως μια μαμά μέ νεογέννητο θα πρέπει να μπορεί να ντυθεί έστω κ με τη φόρμα  κ να πάει στο σχολείο το μεγάλο παιδί, μεταφέροντας με κάποιον τρόπο το νεογέννητο, θέλει δν θελει να μπει σε καρότσι, μάρσιπο ή αυτοκίνητο, κ προφανώς αυτό θα πρέπει να γίνει την ώρα ππου αρχίζει το μάθημα κ λογικά το μεγάλο παιδί θα θέλει κ κάτι να φάει το πρωί, που υποθέτω αυτό δν θα είναι μίλκο κ ένα κουτί μιράντα από το περίπτερο. κ φυσικά αυ΄το το μεγάλο παιδί μπορεί να θέλει βοήθεια στο διάβασμα που ίσως να μη γίνεται με τον μπαμπά αν εκείνος σχολάει αργά, κ λογικά θα πρέπει να τρώει κ κάτι που λογικά δεν θα είναι σουβλάκια από το βρώμικο της γειτονιάς. 

    Κ επειδη αναγκαστικά το δεύτερο θα κλαψει λιγο παραπανω, σε παράδειγμα όπως η μαρακιζ που είχα μωρο κάτω των 7μ κ νηπιο με πανα κ μετα με εκπαιδευση, ας αφήσουμε κ το πρωτο; :confused:

    Στο θέμα της βοήθειας στις αρχες ήμουν πολύ τυχερή γτ μεναμε στην ίδια πόλη με γονείς, οποτε επειδή είχα ένα άλλο πρόβλημα το πρώτο διμήνο του μωρου δ εκανα τπτ. Μετα με τον συζηγο, που είναι αρκετά σπίτι. Μετα όμως το δίμηνο δ χρησιμοποιησαμε κ την βοήθεια που υπήρχε η δυνατότητα. Δυο ενήλικες, ένα μωρό, μια άνεργη, ένας εργαζόμενος που δ λείπει 12ωρο,τα καταφερναμε

    Στο δεύτερο ειμασταν σε αλλη πόλη πλέον, πιο βολικό μωρο, αλλα με τον μπαμπα πολύ στο σπιτι

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    κι εμάς μας χωρίζει ένα πέλαγος από τις οικογένειες μας. δεν ένιωσα πολύ την έλλειψη βοήθειας γιατί ο άντρας μ κάνει οποιαδήποτε δουλειά κ το σπίτι δεν ειχε υπαρξει καθαρότερο κ ειχαμε παντα κανονικο φαγητο - βασικα πριν αρχισω να μαγειρευω για το μωρο ζητημα αν ειχα μαγειρεψει πεντε φορες ολο το εξαμηνο. μου ελειπε ομως το να κραταει καποια το παιδι οταν αντλουσα. τωρα ακομα αυτο που αγχωνει ειναι οτι το παιδι δν εχει την ανεση με τους παππουδες κ αν συμβει κατι έκτακτο πραγματικα δεν ξερω τι θα κανουμε. έκτακτο που να πρεπει να μεινουμε στην Αυηνα για καποιε νοσηλεία εννοω, αλλιως εδω εχουμε την νταντα. στη δευτερη εξωσωματικη περασαν πολυ ασχημα τις ωρες της ωοληψιας κ της Εμβρυομεταφορα κ πραγματικα τοτε θεωρησα ανεύθυνο το οτι πήγαμε για δευτερο κ θα αφήναμε το μεγαλο να διανυκτερεύσει μακρια μου με πρακτικα αγνωστους ανθρωπους  οταν θα ρχοταν η ωρα να γεννησω. 

    Just now, vicky86 είπε:

    Κ επειδη αναγκαστικά το δεύτερο θα κλαψει λιγο παραπανω, σε παράδειγμα όπως η μαρακιζ που είχα μωρο κάτω των 7μ κ νηπιο με πανα κ μετα με εκπαιδευση, ας αφήσουμε κ το πρωτο; :confused:

    ε δεν το λέω κ έτσι ακριβώς απλώς αναρωτιεμαι αν αυτο πιυ κανει μια οικογενεια να λειτουργει νορμαλ με δυο παιδια ειναι απλα η εμπειρεια ή αν υπαρχει καποιος τροπος που αγνοείς ή φοβαςαι να δοκιμάσεις στο πρώτο. πραγματικά απορώ, δεν επιτιθεμαι. 

    Just now, ΑΡΓΚ είπε:

    Aν το μεγάλο παιδί είναι ορφανό από πατέρα ή ο μπαμπάς ναυτικός, δύσκολα τα πράγματα, όντως, δεν ξέρω πώς την παλεύει η μαμά αν δεν υπάρχει γιαγιά ή χρήματα για βοήθεια.  Τώρα αυτό με το ντύσιμο, το μίλκο και τα σουβλάκια με προβλημάτισες. Δηλαδή σοβαρά πιστύεις ότι η μέση μαμά νεογέννητου ξυπνα το πρωί, ντύνεται, ετοιμάζει σπιτικές βάφλες για τα μεγάλα παιδιά μαζί με φρεσκοστυμμένο χυμό και μετά αποφέυγει να παραγγείλει σουβλάκια, πίτσες και μακαρονάδες ή να σερβίρει σάντουιτς για φαγητό; Τι σελίδες παρακολουθείς στο facebook;;;

    Εντάξει τώρα το παρατραβάς.  ο μπαμπάς  μπορεί να φεύγει στις 7 κ η μαμά να πρέπει στις 8 να φορέσει τουλάχιστον ένα παντελόνι κ ένα μπουφάν, να βοηθήσει να ετοιμαστεί ένα νήπιο κ να του βάλει ένα μπολ δημητριακά ή ένα τοστ κ το μεσημέρι να του έχει ένα πιάτο φακες. δεν νομίζω ότι είναι τόσο παράλογο, ούτε σπάνιο αυτό που περιγράφω. 

    Just now, ΑΡΓΚ είπε:

    Aν το μεγάλο παιδί είναι ορφανό από πατέρα ή ο μπαμπάς ναυτικός, δύσκολα τα πράγματα, όντως, δεν ξέρω πώς την παλεύει η μαμά αν δεν υπάρχει γιαγιά ή χρήματα για βοήθεια.  Τώρα αυτό με το ντύσιμο, το μίλκο και τα σουβλάκια με προβλημάτισες. Δηλαδή σοβαρά πιστύεις ότι η μέση μαμά νεογέννητου ξυπνα το πρωί, ντύνεται, ετοιμάζει σπιτικές βάφλες για τα μεγάλα παιδιά μαζί με φρεσκοστυμμένο χυμό και μετά αποφέυγει να παραγγείλει σουβλάκια, πίτσες και μακαρονάδες ή να σερβίρει σάντουιτς για φαγητό; Τι σελίδες παρακολουθείς στο facebook;;;

    Εντάξει τώρα το παρατραβάς.  ο μπαμπάς  μπορεί να φεύγει στις 7 κ η μαμά να πρέπει στις 8 να φορέσει τουλάχιστον ένα παντελόνι κ ένα μπουφάν, να βοηθήσει να ετοιμαστεί ένα νήπιο κ να του βάλει ένα μπολ δημητριακά ή ένα τοστ κ το μεσημέρι να του έχει ένα πιάτο φακες. δεν νομίζω ότι είναι τόσο παράλογο, ούτε σπάνιο αυτό που περιγράφω. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πολλά παίζουν ρόλο. Σε αυτό το κομμάτι τα δευτερα είναι λίγο ριγμένα. Στα πρώτα οι γονεις πιο στην τσίτα. Οποτε σίγουρα παίζει ρόλο η εμπειρια

    Αν λοιπόν ο μπαμπας φεύγει στις 7,ας ντυθεί η μαμα μέχρι τις 7,με παντελονι, οχι μπουφαν. Ας έχει έτοιμο κ το τοστ, κ ας έχουν μαγειρέψει αποβραδις τις φακες. 

    Ο μαρσιπος είναι απαραίτητος για μενα ειδικα στο δευτερο

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, ΑΡΓΚ είπε:

     

    Θα δεις πολλές παραλλαγές. Αν θέλεις να τα έχεις όλα τέλεια, και κανένα παιδί ρηγμένο και τα κάνει και όλα μόνη η μαμά, τότε δεν ξέρω τι κάνεις. Οι περισσότεροι άνθρωποι που γνωρίζω στην πραγματική ζωή που έχουμε 2,3,4 παιδιά, κάθε φορά όταν υπήρξε νεογέννητο, ρίχναμε τα υπόλοιπα. Προφανώς όχι για χρόνια αλλά για λίγους μήνες σίγουρα, επιστρατεύοντας και όποιον μπορούσε να βοηθήσει για λίγες ώρες, έστω και το γειτονόπουλο να παίξει μία ώρα μπάλα με τα άλλα παιδιά. 

    Από εκεί και πέρα, σοβαρά μιλώντας, έχω την εντύπωση ότι περνάς πολλές ώρες διαβάζοντας για φανταστικές ζωές ανθρώπων σε κάποια φόρουμ στο διαδίκτυο, και ίσως να έχεις λίγο πολύ ωραιοποιημένη εικόνα για το πώς όντως μεγαλώνουν τα παιδιά.

    Δηλαδή, ναι, είναι συνηθισμένο το παιδί για πρωινό να παίρνει ένα μίλκο στο χέρι και να το πίνει καθοδόν για το σχολείο, όπως θα διαπιστώσεις αν περιμένεις στις 8 έξω από ένα δημοτικό. Η ένα κρουασάν από το περίπτερο, Η μία τυρόπιτα από το φούρνο. Είναι επίσης συνηθισμένο η οικογένεια να φάει κάθε βράδυ μακαρόνια για μέρες γιατί κανείς δεν προλαβαίνει να ναγειρέψει κάτι άλλο, να παραγγείλουν σουβλάκια και πίτσες, να φτιάξουν τοστ, να έχουν κατεψυγμένες πίτες στην κατάψυξη, να χρησιμοποιήσουν την τηλεόραση για να ησυχάσουν δύο ώρες τα μεγάλα και να κοιμηθεί η μαμά με το μωρό.

    Δε λέω ότι όλες οι οικογένειες ξεκινάνε τη μέρα με μίλκο και κρουασάν από περίπτερο, πατατάκια για κολατσιό, μακαρόνια για μεσημέρι και πίτσα το βράδυ ενώ έχει μεσολαβήσει τρίωρο στην τηλεόραση, κάθε μέρα. Αλλά μεμονωμένα, όλα αυτα οι περισσότεροι άνθρωποι που γνωρίζω τα κάνουν με κάποιες παραλλαγές και υπάρχουν και διαστήματα που τα κάνουν και όλα μαζί αυτά καθημερινά.

    Μόνο στα ιντερνετικά φόρουμ δεν υπάρχουν τέτοιες οικογένειες ;) Σε διαβεβαιώ ότι πολλοί περισσότεροι άνθρωποι βασίζουν τη διατροφή των παιδιών τους στην ευκολία του μιλκο, παρά στην σπιτική τούρτα με κρυμμένο συκώτι. Ρώτα και τους μαθητές σου.

    Βαφλακια με συκωτι ειδα σημερα. αλλα για να λεμε την αληθεια, αυτες που δινουν στα παιδια τους σάλτσα γκουακαμολε στο πρωινο τους, ειναι γενικα μεσα στο πακετο "συγκοιμηση-baby wearing-θηλασμος 30ωρες το 24ωρο- η μαμα δεν βγαινει απο το σπίτι χωρις τα παιδια μεχρι το προνήπιο", οποτε καπως τα προλαβαινουν ολα, αγνωστο πώς κ με τι βοηθεια. 

     

    περα απο την πλακα παντως στο σκηνικο που μου περιέγραψες, εγω πιο ευκολα θα εδινα πιπιλα στο βρεφος μετα τις 40μερες, ισως κ πριν, παρα τυρόπιτα απο το φουρνο στο νηπιο. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    10 hours ago, Έσπερος said:

    ε δεν το λέω κ έτσι ακριβώς απλώς αναρωτιεμαι αν αυτο πιυ κανει μια οικογενεια να λειτουργει νορμαλ με δυο παιδια ειναι απλα η εμπειρεια ή αν υπαρχει καποιος τροπος που αγνοείς ή φοβαςαι να δοκιμάσεις στο πρώτο. πραγματικά απορώ, δεν επιτιθεμαι. 

    Εμένα πάντως, όσοι γονείς έκαναν δεύτερο ή τρίτο, μου έχουν πει ότι δεν έκαναν ούτε τα μισά από όσα έκαναν στο πρώτο, όχι γιατί τα νοιάζονταν λιγότερο, αλλά γιατί δεν γινόταν και γιατί είχαν αντιληφθεί τις υπερβολές που έκαναν στο πρώτο. Η ξαδέρφη μου, είχε τόσο ζοριστεί από τον γιό της, όλο αγκαλιά , κοίμισμα με τις ώρες και μόνο αγκαλιά κτλ. που ούτε λόγος για δεύτερο. Μερικά χρόνια μετά που με πολύ κόπο την έπεισε ο άντρας της για δεύτερο, ήρθαν δίδυμα! Της φάνηκαν λοιπόν 20 φορές πιο εύκολα από το πρώτο, διότι δεν γινόταν να κάνει όλα αυτά, και τα παιδιά προσαρμόστηκαν σε αυτά που οι γονείς μπορούσαν να κάνουν. Να φανταστείς το βράδυ, για να κοιμηθούν, τα έβαζε ο άντρας της στο αυτοκίνητο με τα φορμάκια τους, τα έκανε βόλτα, αποκοιμιόντουσαν , και τα γύρναγε πίσω κοιμισμένα :grin: !

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    @**nikos** Ας πω και εγώ την εμπειρία μου! Η μικρή μου είναι 13μηνων... δεν θήλασα. στην αρχή κοιμόταν στην καλαθουνα κ ξυπνούσε ανα 2 ώρες(αυτό μέχρι 7ημερων) ξαφνικά παειιιι μόλις την ακουμπούσα κάτω(οπουδήποτε γιατί δοκίμασα πολλά) τσουπ το μάτι γαριδα και κλαμα και έτσι κοιμόταν ΜΟΝΟ πάνω μου και φυσικά την κρατούσα έτσι ώστε να ξεκουραστεί και αυτή και εγω λιγακι ο άντρας μου δούλευε(οοολη μερα)γιατί άλλη πηγή εισοδήματος δεν έχουμε και όταν ερχόταν δεν είχε δυνάμεις να κάνει το οτιδήποτε και μαμά και πεθερά είναι μακρυά γενικά ήμουν κ ειμαι από την πρώτη μέρα μέχρι σήμερα μόνη μου με το παιδί...Το βράδυ δεν ήθελα να ρισκάρω συγκίμηση γιατί φοβόμουν γιατί πολύ απλά ήθελε μόνο πάνω μου ούτε καν δίπλα μου έτσι πειραματίστηκα τι μπορεί να την ηρεμεί και ανακάλυψα το ρηλαξ είδα ότι εκεί ηρεμούσε στο αυτόματο κούνημα και κάπως έτσι περάσαμε 40βραδυα(το πρωί αγγαλια)... κολικούς δεν είχαμε μόνο για μια εβδομάδα το πρωί 6-8 είχε γκρίνια....να πω οτι μεχρι 5μηνων ήθελε και ολη μερα αγγαλια και δεν απασχολιοταν με τίποτα για πάνω από 10λεπτα έτσι έκανα όλες τις δουλειές με την μικρή αγγαλια! Τον βραδυνό τον ύπνο τον φτιάξαμε στις 43μερες να μην θέλει αγγαλια μέσα στην κούνια της έκανα μια μικρή φωλιά με κουβέρτα να είναι ίσα με το μέγεθος την μικρής περιμετρικά και κάπως έτσι δεν καταλάβαινε την διαφορά γτ την κρατούσα αγγαλια 40λεπτα να την πάρει καλά ο ύπνος και μετά την έβαζα πάμε στον πρωινό τώρα ο πρωινός ήταν μια έτσι μια αλλιώς άρχισε δειλά δειλά να κοιμάται κάποιους ύπνους κάτω γύρω στον 3ο μήνα αν θυμάμαι κάλα και γύρω στον 5ο μετά από αγώνα τους έκανε όλους στην κούνια της...και φτάνουμε στο σήμερα όπου καααααααποιες φορές στον εναν από τους δύο ύπνους ημερήσιους που κανει ξυπνάει στα 40λεπτα(κανονικά κοιμάται 1:30-2ωρες) και θέλει να κοιμηθεί αγγαλια μου την κρατάω Κανά 20λεπτο να την πάρει καλά και μετά την αφήνω δίπλα μου αυτά τώρα που είναι 13+ μηνών.... Οπότε βρείτε τι ηρεμεί το μωράκι σας δοκιμαστε ότι θεωρείται ότι μπορεί να το βοηθήσει τα κορίτσια πρότειναν πολλα που μπορείτε να κανετε και αν θυμάμαι καλά είναι και προωρουλι έχουμε μιλήσει και σε άλλο θέμα άρα αν είχε γεννηθεί στην ώρα του ίσως να ήταν κάποιων ημερών τώρα ακόμα δεν έχει προσαρμοστεί στην έξω ζωή και είναι φυσιολογικό αυτό,είναι στον 4ο τρίμηνο...

    Τώρα που δημοσιεύτηκε η απάντηση μου είδα ότι είναι σεντόνι!!! Σορρυυυυυ:mrgreen:

    • Μου αρέσει 2

    8Fh7p2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    1 hour ago, ΑΡΓΚ είπε:

     

    Δεν το ξέρω αυτό που λες, γιατί δεν το έχω ποτέ συναντήσει. Θήλασα τα παιδιά μου όσο περισσότερο μπορούσα, έκανα συγκοίμηση και babywearing, ακόμη παίρνω τον μικρό μαζί σχεδόν όπου πάω τα ΣΚ και τα απογεύματα κι ας είναι δέκα χρονών, αφού δεν έχω πού να τον αφήσω, και τρώμε σουβλάκια, πίτσες κλπ δύο φορές τη βδομάδα. Το ίδιο και όσες φίλες γνωρίζω που δεν έχουν βοήθεια. Αν το δεις και λογικά, η συγκοίμηση, το babywearing, ο αποκλειστικός θηλασμός όπου βρεθείς και το παιδί πάντα μαζί, είναι λύσεις ευκολίας για τη μαμά που δεν έχει βοήθεια, που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη βάφλα με συκώτι. 

    Με βρίσκεις σύμφωνη κ εμένα σε όλα. Ακριβώς 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    παιδια καθε μωρο ειvαι πραγματικα διαφορετικο οπως κ τα κουραγια κ οι τεχvικες καθε μαμας. vαι υπαρχουv μαμαδες που εχουv ταλεvτο στις δουλειες του σπιτιου κ τελειωvουv σε μια ωρα κ αλλες παιδευοvται παραπαvω οχι γιατι ειvαι αvικαvες απλα γιατι κ αυτο ειvαι ταλεvτο καθε αvθρωπος τα καταφερvει διαφορετικα. εγω εχω γvωρισει γυvαικα που μου ειπε τα πρωτα δυο παιδια τα μεγαλωσε παvευκολο κ στο τριτο παιδευτηκε πολυ δεv κοιμοταv δεv ετρωγε δεv καθοταv. οση πειρα κ vα ειχε κουραστηκε. επισης μεγαλο βαρος επωμιστηκαv τα πρωτα παιδια που αvαγκαστικα επρεπε vα βοηθαvε σε μικροδουλειες . 

    Επεξεργάστηκαν by ninaki80
    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    1 hour ago, Έσπερος said:

    Βαφλακια με συκωτι ειδα σημερα. αλλα για να λεμε την αληθεια, αυτες που δινουν στα παιδια τους σάλτσα γκουακαμολε στο πρωινο τους, ειναι γενικα μεσα στο πακετο "συγκοιμηση-baby wearing-θηλασμος 30ωρες το 24ωρο- η μαμα δεν βγαινει απο το σπίτι χωρις τα παιδια μεχρι το προνήπιο", οποτε καπως τα προλαβαινουν ολα, αγνωστο πώς κ με τι βοηθεια. 

     

    περα απο την πλακα παντως στο σκηνικο που μου περιέγραψες, εγω πιο ευκολα θα εδινα πιπιλα στο βρεφος μετα τις 40μερες, ισως κ πριν, παρα τυρόπιτα απο το φουρνο στο νηπιο. 

    Ε εντάξει προφανώς έχουν βοήθεια, κάποιος τους καθαρίζει το σπίτι σιδερωμα κλπ και κάποιος υπάρχει για βοήθεια με τα παιδιά. Δεν γίνεται να θηλαζεις όλη μέρα και να κάνεις βαφλες συκώτι. Εκτός αν τις παραγγελνουν έτσι "ναι, κρεπερι εδώ" "ναι, γειά σας, δύο βαφλες από αλεύρι αμυγδαλου ολικής με πολτοποιημενο συκωτακι :rolleyes:"

    • Χαχαχα 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, maripoz είπε:

    Ε εντάξει προφανώς έχουν βοήθεια, κάποιος τους καθαρίζει το σπίτι σιδερωμα κλπ και κάποιος υπάρχει για βοήθεια με τα παιδιά. Δεν γίνεται να θηλαζεις όλη μέρα και να κάνεις βαφλες συκώτι. Εκτός αν τις παραγγελνουν έτσι "ναι, κρεπερι εδώ" "ναι, γειά σας, δύο βαφλες από αλεύρι αμυγδαλου ολικής με πολτοποιημενο συκωτακι :rolleyes:"

    Ε φαντάζομαι δεν θα πόλτοποιούν συκωτάκια έχοντας νεογέννητο! Αλλά τέλος πάντων, περαν του ότι όντως δεν ξέρω πόσο αληθής είναι αυτή η ιδανική καθημερινότητα που παρουσιάζεται, αυτό που θέλω να πω είναι ότι γενικά καταλαβαίνω ότι οι γονείς που είναι διατεθειμένοι να αφοσιωθούν ολοκληρωτικά στα μωρά από τις πρώτες μέρες, αποφεύγοντας λόγω ιδεολογίας τις πιπίλες, το ριλάξ, ακόμα κ το καρότσι ενδεχομένως, συνήθως συνεχίζουν αυτήν την ολοκληρωτική ενασχόληση και τα επόμενα χρόνια, επομένως δεν μπορώ να φανταστώ ότι μαμάδες που επιβίωσαν από μαραθώνιους θηλασμούς λένε δε βαριέσαι αν το μεγαλύτερο παιδί τρώει τα κατεψυγμένα σφολιατοειδή του σούπερμάρκετ. Κάπου μου φαίνονται ασύμβατα αυτά. Δεν αναφέρομαι στα κορίτσια εδώ που δείχνουν φυσιολογικές μαμάδες, αναφέρομαι σε αυτήν την εξιδανικευμένη εικόνα που παρουσιάζω χιουμοριστικά κ εγώ κ η ΑΡΓΚ.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Ε φαντάζομαι δεν θα πόλτοποιούν συκωτάκια έχοντας νεογέννητο! Αλλά τέλος πάντων, περαν του ότι όντως δεν ξέρω πόσο αληθής είναι αυτή η ιδανική καθημερινότητα που παρουσιάζεται, αυτό που θέλω να πω είναι ότι γενικά καταλαβαίνω ότι οι γονείς που είναι διατεθειμένοι να αφοσιωθούν ολοκληρωτικά στα μωρά από τις πρώτες μέρες, αποφεύγοντας λόγω ιδεολογίας τις πιπίλες, το ριλάξ, ακόμα κ το καρότσι ενδεχομένως, συνήθως συνεχίζουν αυτήν την ολοκληρωτική ενασχόληση και τα επόμενα χρόνια, επομένως δεν μπορώ να φανταστώ ότι μαμάδες που επιβίωσαν από μαραθώνιους θηλασμούς λένε δε βαριέσαι αν το μεγαλύτερο παιδί τρώει τα κατεψυγμένα σφολιατοειδή του σούπερμάρκετ. Κάπου μου φαίνονται ασύμβατα αυτά. Δεν αναφέρομαι στα κορίτσια εδώ που δείχνουν φυσιολογικές μαμάδες, αναφέρομαι σε αυτήν την εξιδανικευμένη εικόνα που παρουσιάζω χιουμοριστικά κ εγώ κ η ΑΡΓΚ.

    καλα μηv το λες εγω ξερω μαμα που με το δευτερο παιδι χαλαρωσε παρα πολυ οσο αvαφορα τηv διατροφη . εvταξει δεv εδιvε σοκολατες αλλα δεv τηv εvοιαζε vα φαvε κατι απεξω η vα δωσει πιπιλα στο vεογεvvητο αvαθεωρεις κ πολλα  

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    21 ώρες πρίν, Yovanna είπε:

    Nαι, βέβαια ο άνθρωπος είναι εξελιγμένο είδος. Γι' αυτό κυρίως διαφωνώ με την σύγκριση. Σε ένα ντοκιμαντέρ παλιότερα είχα δεί/ακούσει ότι πολλοί γονείς χιμπαντζήδες, σε συνεργασία πατέρας και μητέρα, είθισται να εξοντώνουν / κατασπαράσσουν τα μικρά τους.

    Θέλω να πώ και κάτι άλλο. Κάποιες  μανούλες εδώ ( με καλή έννοια το λέω),όπως εσύ, είστε τόσο δοσμένες, ταγμένες μάλλον στην μητρότητα, που ( θα μιλήσω για μένα προσωπικά), με κάνετε να αισθάνομαι άσχημα/ μειονεκτικά. Δηλαδή, με την κάθε ευκαιρία θα διαδώσετε/ υπερασπιστείτε τα οφέλη του αποκλειστικού και μακροχρόνιου θηλασμού, της συγκοίμησης, του  baby- wearing, του rooming - in κτλ. Και μάλιστα δείχνετε να τα απολαμβάνετε όλα αυτά. Προς θεού, δεν το κατακρίνω, ίσα ίσα υποκλίνομαι , διότι νοιώθω ότι είστε γεννημένες μανούλες. Δεν βιώνουμε όμως όλες το ίδιο την μητρότητα. Άσχετα αν αγαπάμε όλες το ίδιο τα παιδιά μας. Συχνά διαβάζοντας σας, αισθάνομαι ενοχές για όλα αυτά που πιθανώς να έχω στερήσει στο παιδί μου και πού θα είχε αν είχε πχ εσένα μαμά. Ίσως γι αυτό να μου βγήκε κάποια επιθετικότητα στο θέμα αυτό.

    Όχι κοπέλα μου μην το βλέπεις έτσι, η κάθε μανούλα εδώ πάει νομίζω σύμφωνα με τις ιδιαιτερότητες του δικού της μωρού. Κάποια μωρά πχ είναι βολικά στον ύπνο κάποια άλλα όχι. Πχ εγώ έχω 2 παιδιά. Η πρώτη μου κόρη κοιμόταν μια χαρά στην κούνια μόνη της έως 9 μηνών (μετά άρχισε να ξυπνάει τα βράδια κάθε λίγο κ λιγάκι κ δεν άντεξα κ την πήρα στο κρεβάτι για να μπορώ να κοιμηθώ). Ο δεύτερος γιος μου από μωρό με το που τον έβαζα στο κρεβάτι η άνοιγε κατευθείαν τα μάτια κ μετά άντε πάλι να τον κοιμισω η ξυπνούσε μέσα σε ένα τέταρτο. Αυτό κ το βράδυ. Τον πρώτο μήνα είχα γίνει ζόμπι ώστε βρήκα την λύση να τον κοιμιζω στην αγκαλιά μου κ να κοιμάμαι για αυτό. Έτσι σώθηκα λίγο γιατί η μέρα μόνη μου με 2 παιδιά δεν έβγαινε... Οπότε τώρα που ειναι πλέον 8 μηνών έχω καταλήξει στην συνκοιμηση... Με αυτόν τον τρόπο κοιμάμαι περισσότερο (τι να κάνω Μ αρέσει ο ύπνος.) Η @Lenia16 πχ αρνούνταν πεισματικά να πάρει την κόρη της στο κρεβάτι της κ έμενε άυπνη όλο το βράδυ... Ώσπου μετά από περίπου 2 χρόνια αγανάκτησε κ αφέθηκε!!!! :mrgreen: Εσύ μπορεί να είσαι απ' τις τυχερές στον τομέα του ύπνου του παιδιού σου η των παιδιών σου κ δεν εφαρμοσες τέτοιες τακτικές.... Αν δεν κοιμόταν όμως ίσως κ εσύ ακολουθούσες διαφορετικές μεθόδους αναγκαστικά.

    2 ώρες πρίν, Yovanna είπε:

    Εμένα πάντως, όσοι γονείς έκαναν δεύτερο ή τρίτο, μου έχουν πει ότι δεν έκαναν ούτε τα μισά από όσα έκαναν στο πρώτο, όχι γιατί τα νοιάζονταν λιγότερο, αλλά γιατί δεν γινόταν και γιατί είχαν αντιληφθεί τις υπερβολές που έκαναν στο πρώτο. Η ξαδέρφη μου, είχε τόσο ζοριστεί από τον γιό της, όλο αγκαλιά , κοίμισμα με τις ώρες και μόνο αγκαλιά κτλ. που ούτε λόγος για δεύτερο. Μερικά χρόνια μετά που με πολύ κόπο την έπεισε ο άντρας της για δεύτερο, ήρθαν δίδυμα! Της φάνηκαν λοιπόν 20 φορές πιο εύκολα από το πρώτο, διότι δεν γινόταν να κάνει όλα αυτά, και τα παιδιά προσαρμόστηκαν σε αυτά που οι γονείς μπορούσαν να κάνουν. Να φανταστείς το βράδυ, για να κοιμηθούν, τα έβαζε ο άντρας της στο αυτοκίνητο με τα φορμάκια τους, τα έκανε βόλτα, αποκοιμιόντουσαν , και τα γύρναγε πίσω κοιμισμένα :grin: !

    Εγώ το δεύτερο παιδάκι μου είναι που δεν μπορούσα να αφήσω στην κούνια γιατί ξυπνούσε, οπότε πιστεύω στο θέμα του ύπνου είναι ανάλογα το παιδί. Στο πρώτο δεν έκανα κάτι τέτοιο γιατί δεν ξυπνούσε. Οπότε ίσως κ της φίλης σου τα δίδυμα να ήταν πιο βολικά εκεί κ το πρώτο όντως να ξυπνούσε πολύ εύκολα. Εμένα ο μπέμπης δεν υπάρχει περίπτωση να κοιμηθεί πχ στο καθισματακι κ με το που τον σηκώσω να τον βάλω στο κρεβάτι να μην ξυπνήσει. Πάντως εννοείται ότι στο δεύτερο γίνονται πιο εύκολα τα πράγματα γιατί υπάρχει η εμπειρία κ όχι τόσο άγχος!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα