SILVYA

ΚΑΙΣΑΡΙΚΗ ΜΕ ΕΠΙΣΚΛΗΡΙΔΙΟ΄Ή ΜΕ ΑΥΧΕΝΙΚΗ ΝΑΡΚΩΣΗ?

    Recommended Posts

    Καλησπέρα παιδιά!

    είμαι και εγω μία κοπέλα που για λόγους ιστορικού,ενώ ήθελα παρα παραπολύ να γεννήσω με Φ.Τ. τελικά στις 4 ιουνιου θα κάνω καισαρική τομή.

     

    Το ερώτημα πάντα παραμένει...με ολική νάρκωση ή με επισκληρίδιο??

    Για μένα είναι μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα...γιατι τα φοβάμαι και τα δύο πολύ...

     

    στην ολική νάρκωση δεν θέλω να κοιμηθώ ολόκληρη και να μην ξέρω τι μου συμβαίνει,και όταν ξυπνήσω να αργήσω πολύ να συνέλθω και το μωρό να το δώ με καθαρό το κεφάλι άπό την μέθη της νάρκωσης ύστερα από αρκετό χρονικό διάστημα:-(

     

    Στην επισκληρίδιο πάλι,φοβάμαι μήπως δεν κάνουν σωστά την ένεση, (Στο σωστό σημείο) και βρεθώ μετά με προβλήματα στους αυχένες,ή πόνους στην λάτη ή πόνους φρικτούς στα πόδια...δεν λέω έχει εξεληχθεί η μέθοδος...αλλά αν γίνει μια φορά το λάθος..???:-(

     

    από την άλλη θέλω να δω το μωράκι μου και να συμετέχω άσχετα που με φοβίζει η όλη διαδικασία...

     

    ΕΡΩΤΗΣΗ...αν και μέσα μου έχω καταλίξει σε επισκληρίδιο......αλλά επειδή έχω και τόσο άγχος για αυτό...θέλω αν μποτείτε να μου πείτε αν κάνω΄άσχημα που ανησυχω τόσο πολύ...

    και αν την στιγμή που σου κάνουν την ενεση...ΠΟΝΑΕΙ???ειναι δυνατό το τσίμπημα?πρέπει να μείνεις ακίνητη εκείνη τη στιγμή...αλλά αν με το τσίμημα τρομάξω και τιναχτώ?? θα κουνηθεί και η βελόνα από την θέση της....

     

    λίγη βοήθεια για να πάρω την απόφαση πιό ήρεμα....:roll::roll::roll:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    Καλησπέρα.Σίγουρα πρέπει να κάνεις καισαρική??.Δεν μπορείς να το αποφύγεις.Να πάρεις και μια δεύτερη γνώμη.Τόσα ακούμε για γυναικολόγους με ιδιαίτερη προτίμηση στις καισαρικές.Καλή τύχη.Η ώρα η καλή.


    Ο θηλασμός είναι μια ΥΠΕΡΟΧΗ σχέση(δεν είναι γάλα σε κονσέρβα)Η κατσικούλα θηλάζει το κατσικάκι, η γαιδουρίτσα το γαιδουράκι,η γατούλα το γατάκι, γιατί οχι και ο άνθρωπος το ανθρωπάκι...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Σίγουρα...πιό σιγουρα δεν γίνεται....

    το΄ξέρω εδώ και χρόνια το θέμα και οι πιθανότητες μου να γεννησω φυσιολογικά ήταν 50%-50%...απλά δεν το πίστευα...

     

    εξάλλου γεννάω στο νοσοκομείο τουνΡίου στην Πάτρα,και ο γιατρός ειναι απο εκείνους που το τελευταιο που θα έκαναν είναι καισαρική...άσε που στο νοσοκομείο γενικά δεν προτιμούν καισαρικές..είναι αρκετά αυστηροί στο θέμα αυτο... το έψαξα πολύ και δεν πάω στα τυφλά για καισαρική...έχω εξετάσεις και αποτελέσματα που με όδηγούν σε αυτή τη λύση...

     

    ξερει κάποια ήδη νέα μανούλα κατι παραπάνω να με ενημερώσει?:roll::cool:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Σίγουρα...πιό σιγουρα δεν γίνεται....

    το΄ξέρω εδώ και χρόνια το θέμα και οι πιθανότητες μου να γεννησω φυσιολογικά ήταν 50%-50%...απλά δεν το πίστευα...

     

    εξάλλου γεννάω στο νοσοκομείο τουνΡίου στην Πάτρα,και ο γιατρός ειναι απο εκείνους που το τελευταιο που θα έκαναν είναι καισαρική...άσε που στο νοσοκομείο γενικά δεν προτιμούν καισαρικές..είναι αρκετά αυστηροί στο θέμα αυτο... το έψαξα πολύ και δεν πάω στα τυφλά για καισαρική...έχω εξετάσεις και αποτελέσματα που με όδηγούν σε αυτή τη λύση...

     

    ξερει κάποια ήδη νέα μανούλα κατι παραπάνω να με ενημερώσει?:roll::cool:

    καλημερα και με το καλό να υποδεχθείς τον νινι σου!!

    εγω γέννησα με φυσιολογικό τοκετό τον περασμενο Οκτωβριο και εννοείται έκανα επισκληρίδιο. Φαντάζομαι και στην καισαρική την κάνουν την ενεση στο ιδιο σημειο οπο΄τε απο την δική μου εμπειρία να σου πω οτι νιωθεις ενα μικρο τσιμπηματάκι (πολυ μικρό όμως) και εγω αυτό που ένιωσα έντονα ειναι να κυλαέι το ύγρό μέσα μου, δεν ξερω πως να το περιγράψω ακριβως!σε ολη την διάρκεια που ειχα μονιμα την βελονα δεν την ενιωθα καθόλου, μην αγχώνεσαι δεν ειναι τιποτα

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    Αγαπητή ntinti , καταλαβαινω το άγχος σου πάρα πολύ. Και γω κάπως έτσι ήμουν όσο πλησίαζε ο καιρός να γεννήσω. Γέννησα με καισαρική τομή , αναγκαστικά, και δεν το μετάνιωσα καθόλου.

    Έκανα επισκληρίδιο. Όταν κάνεις ολική νάρκωση μετά πονάς πολύ περισσότερο. Ενώ εμένα τουλάχιστον τρεις μέρες που ήμουν στο νοσοκομείο (γιατί γέννησα σε κρατικό νοσοκομείο και γω) είχα την επισκληρίδιο στην πλάτη συν του ότι μου διοχεύτευαν ενέσεις ώστε να μην πονάω.

    Πέρα απο αυτό το τσίμπημα δεν το αισθάνθηκα καθόλου την ώρα εκείνη. Όταν σου κάνουν την επισκηρίδιο πρέπει να εισαι γυρισμένη στο πλάι με λυγισμένα γόνατα , όσο μπορείς βέβαια λόγω της κοιλιάς και γω είχα τεράστια κοιλιά. Και μετά από πολύ λίγο νιώθεις μούδιασμα από την κοιλιά και κάτω. Εγώ προσωπικά δεν το μετάνιωσα καθόλου διότι ενώ είσαι ξύπνια σαφώς δεν βλέπεις τί γίνεται και επιπλέον με του που θα γεννηθεί το μωράκι σου το βλέπεις αμέσως και σου το φέρνουν.

    Επίσης εγώ τουλάχιστον την καισαρική την αντιμετώπισα πάρα πολύ καλα. Τι εννοώ? Ότι δεν πονούσα τόσο μετά όσο λένε ότι πονάς. Σαφώς για μία εβδομάδα που είχα τα ράμματα δεν μπορούσα να σταθώ όρθια για πολύ και περπατούσα σκυφτή (γιατι τραβούσαν τα ράμματα) αλλά μόλις έκοψα το ράμα δεν αισθανόμουν τίποτα.

    Μην φοβάσαι και όλα θα πάνε καλά. Πάντως συζήτησε με τον γυναικολόγο σου για τον αναισθησιολόγο που θα σου κάνει την επισκληρίδιο και αν μπορείς ζήτησε του να τον γνωρίσεις πριν γεννήσεις ώστε να του πεις τις φοβίες σου και να σου εξηγήσει καλύτερα, ως ειδικός, όλη την διαδικασία και τις ενδεχόμενες επιπτώσεις.

    Α, όσο για πόνους στην μέση κλπ , δεν έχω τίποτα. Δεν ξέρω αν είναι θέμα αναισθησιολόγου αυτό ή θέμα οργανισμού.

    Με το καλό σου εύχομαι να κρατήσεις το μπεμπάκι σου στην αγκαλιά και μην φοβάσαι τίποτα!


    [sIGPIC][/sIGPIC] Η ανάσα της ζωής μου, το μωρό μου!

    :P

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Σ'ευχαριστώ πολύ Mickey μου,και τις άλλες κοπέλλες που κανατε τον κόπο να μου μεταφέρετε την εμπειρία σας! Πραγματικά ο φόβος είναι μεγάλος...

    και όπως μου είπε ο γιατρός που έκανα τις εξειδικευμένες εξετάσεις για να έχω τα αποτελέσματα που με οδήγησαν στην καισαρική..."μέσα στο χειρουργείο οι γιατροί θα κάνουν την δουλειά τους.Και φυσικά θα μιλάνε μεταξύ τους και θα λένε διάφορα και θα είναι σε εγρήγοση.Αν νομίζεις ότι το κλίμα αυτό δεν θα το αντέξεις,να μην κάνεις την επισκληρίδιο.Να πας με ολική νάρκωση."

     

    Δεν έχω κάνει ποτέ μου ούτε κάποιο χειρουργείο ούτε συνεπώς νάρκωση.Δεν ξέρω καθόλου την διαδικάσια.Και τελικά νομίζω ότι είναι στον χαρακτήρα της κάθε γυναίκας να αντιμετωπίσει ένα τέτοιο γεγονός.Αλλά όταν σου λένε όλες.."μην μασάς προχώρα"...δεν νομίζω να είναι και τόσο φοβερά όσο μπορεί το μυαλό να τα φαντάζεται...

    :roll:

    τι να πω δεν ξέρω...μένει να τα τα συζητήσω με τον γιατρό μου την ερχόμενη δευτέρα που έχω και το ραντεβού,και να κάνω και μία επαφή με τον αναισθησιολόγο.πιστεύω πως θαμου κάνει πιό καλό από όλα.Το νοσοκομείο είναι το πανεπιστημιακό του Ρίου,δεν είναι τυχαίοι οι γιατροί,ότι και να χρειαστούμε και η μπέμπα και εγώ...σε νοσοκομείο βρισκόμαστε!

     

    Είναι ο φόβος για το άγνωστο και το ότι δεν ξέρω πως θα αντιδράσει ο εαυτός μου εκείνη τη στιγμή σε κάποιο ενδεχόμενο πόνο ή ασυνήθιστο άκουσμα.:roll:

     

    Το μόνο που θέλω είναι να περάσουν όλα γρήγορα και να πάρω αγκαλίτσα την ομορφιά που κρύβεται μέσα μου.:oops::wink: νιώθω ότι μόλις την αντικρύσω και την αγκαλιάσω δεν θα σταματίζουν να τρέχουν τα δάκρυα από τα ματια μου...ανυπομονώ να την χορτάσω φιλιά...:-)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πιο φοβιτσιάρα πάντως από εμένα δεν υπάρχει! Μην ανησυχείς, δεν είσαι η μόνη. Πιστεύω όλες οι γυναίκες νιώθουν έναν φόβο μέσα τους μέχρι εκείνη την ώρα. Γιατί την ώρα που γεννάμε είναι τέτοια η ανυπονονησία μας να αντικρύσουμε τον μικρό μας θησαυρό που δεν σκεφτόμαστε τίποτε άλλο παρά μόνο αυτό.

    Το σίγουρο πάντως είναι ότι εμείς οι γυναίκες είμαστε πολύ δυνατά πλάσματα. Εκτός από ευλογημένα, γιατί αυτό το θαύμα μόνο εμείς μπορούμε να το βιώσουμε και όσο και να προσπαθούμε να το περιγράψουμε με λόγια στους συζύγους μας δεν μπορούμε να αποδώσουμε την μεγαλειότητα του θαύματος!!!!!

    Και για να μην σε κουράσω άλλο, εξάλλου ο γιατρός σου είναι ο πλέον ειδικός που θα σου μιλήσει, εξηγήσει και καθησυχάσει θα σου πω ότι όντως με την επισκληρίδιο είσαι ξύπνια, μιλάς με τους υπόλοιπους, ο αναισθησιολόγος είναι δίπλα σου και σου μιλάει όπως και οι νοσοκόμες. Εμένα η αναισθησιολόγος ήταν δίπλα μου , μου χαϊδευε το μάγουλο και με ενημέρωνε για την όλη πορεία. Γενικότερα το κλίμα μέσα στο χειρουργείο ήταν πολύ φιλικό και ευχάριστο και την στιγμή που γεννήθηκε το μωράκι μου ήμουν ξύπνια , τον είδα και τον φίλησα!!!!!!!!!

    Αυτή η στιγμή πίστεψε με δεν συγκρίνεται με τίποτα στον κόσμο!!!!!!!!!!!

    Όλα θα πάνε καλά! Μόνο σκέψου ότι σε λίγο καιρό θα σκέφτεσαι όλους τους φόβους σου και θα γελάς!:lol:


    [sIGPIC][/sIGPIC] Η ανάσα της ζωής μου, το μωρό μου!

    :P

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    και εγω γεννησα τον Οκτωβρη με προγρααμματισμενη καισαρικη και επισκληριδιο σε δημοσιο νοσοκομειο..δεν πονεσα καθολου μα καθολου 8 το πρωι ξεκινησε η διαδικασια και σε μιση ωρα ειδα το νινι μου...το απογευμα παρολο που επεσε στα 23 ο αιματοκριτης μου σηκωθηκα λιγο και καθε μερα που περνουσε ημουν και καλυτερα...ΑΝΕΤΑ ΞΑΝΑΓΕΝΝΑΩ..ΤΟΥΣ 9 ΑΤΕΛΕΙΩΤΟΥΣ ΜΗΝΕΣ ΤΗΣ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗΣ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΜΟΝΟ

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλά, εγώ δηλαδή είμαι η μόνη που φοβάμαι την επισκληρίδιο?

     

    Γέννησα με καισαρική (εξωσωματική και μωρό με ισχιακή προβολή, οπότε ο γιατρός δεν έκανε φυσιολογικό τοκετό ούτε για αστείο).

     

    Το θέμα είναι ότι ενώ είχα ξεκινήσει για επισκληρίδιο, μόλις κατάλαβα τον αναισθησιολόγο να με ακουμπάει στην σπονδυλική στήλη, τρόμαξα και δεν καθόμουν ούτε για αστείο. "Εβλεπα" αναπηρικά καροτσάκια και άλλα τέτοια. Τελικά έκανα ολική αναισθησία.

     

    Δεν είναι τόσο τραγικά βρε παιδιά. Ούτε υπερβολικοι πόνοι, ούτε τίποτα. Εβαζα τα παυσίπονα τα υπόθετα και ήμουν μια χαρά. Ειλικρινά, δεν αισθανόμουν χειρότερα από άλλες γυναίκες στον όροφο που είχαν κάνει καισαρική με επισκληρίδιο. Την άλλη μέρα το πρωί σηκώθηκα και περπάτησα και όλα καλά. Πονάς βέβαια, αλλά δεν νομίζω ότι υπάρχει διαφορά μεταξύ επισκληριδίου και ολικής.

     

    Το μόνο άσχημο είναι ότι αργείς να δεις το παιδί και όσο να' ναι έχεις αγωνία. Αυτό είναι πρόβλημα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    Το μόνο άσχημο είναι ότι αργείς να δεις το παιδί και όσο να' ναι έχεις αγωνία. Αυτό είναι πρόβλημα.

     

    Επίσης αργείς περισσότερο να ξεκινήσεις τον θηλασμό...Και οι πρώτες ώρες είναι κρίσιμες για την επιτυχία...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Οταν εκανα την καισαρικη με επισκληριδιο μπορεσα να σηκωθω μετα απο 20 ωρες!Τα ποδια μου αρχισα να τα νιωθω μετα απο 5-6ωρες και να τα κουναω σιγα σιγα μετα απο 12!

    Εσεις μετα απο ποση ωρα σηκωθηκατε?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Οταν εκανα την καισαρικη με επισκληριδιο μπορεσα να σηκωθω μετα απο 20 ωρες!Τα ποδια μου αρχισα να τα νιωθω μετα απο 5-6ωρες και να τα κουναω σιγα σιγα μετα απο 12!

    Εσεις μετα απο ποση ωρα σηκωθηκατε?

     

    Εγώ γέννησα την πρώτη φορά 08.45 και τη δεύτερη 12.15 το μεσημέρι, τα πόδια μου τα κουνούσα ήδη από την ανάνηψη και σηκώθηκα (εντάξει, για λίγο, 2-3 βήματα έκανα...) το ίδιο απόγευμα και τις 2 φορές.


    3mbap2.png7AWSp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    Αγαπητή ntinti , καταλαβαινω το άγχος σου πάρα πολύ. Και γω κάπως έτσι ήμουν όσο πλησίαζε ο καιρός να γεννήσω. Γέννησα με καισαρική τομή , αναγκαστικά, και δεν το μετάνιωσα καθόλου.

    Έκανα επισκληρίδιο. Όταν κάνεις ολική νάρκωση μετά πονάς πολύ περισσότερο. Ενώ εμένα τουλάχιστον τρεις μέρες που ήμουν στο νοσοκομείο (γιατί γέννησα σε κρατικό νοσοκομείο και γω) είχα την επισκληρίδιο στην πλάτη συν του ότι μου διοχεύτευαν ενέσεις ώστε να μην πονάω.

    Πέρα απο αυτό το τσίμπημα δεν το αισθάνθηκα καθόλου την ώρα εκείνη. Όταν σου κάνουν την επισκηρίδιο πρέπει να εισαι γυρισμένη στο πλάι με λυγισμένα γόνατα , όσο μπορείς βέβαια λόγω της κοιλιάς και γω είχα τεράστια κοιλιά. Και μετά από πολύ λίγο νιώθεις μούδιασμα από την κοιλιά και κάτω. Εγώ προσωπικά δεν το μετάνιωσα καθόλου διότι ενώ είσαι ξύπνια σαφώς δεν βλέπεις τί γίνεται και επιπλέον με του που θα γεννηθεί το μωράκι σου το βλέπεις αμέσως και σου το φέρνουν.

    Επίσης εγώ τουλάχιστον την καισαρική την αντιμετώπισα πάρα πολύ καλα. Τι εννοώ? Ότι δεν πονούσα τόσο μετά όσο λένε ότι πονάς. Σαφώς για μία εβδομάδα που είχα τα ράμματα δεν μπορούσα να σταθώ όρθια για πολύ και περπατούσα σκυφτή (γιατι τραβούσαν τα ράμματα) αλλά μόλις έκοψα το ράμα δεν αισθανόμουν τίποτα.

    Μην φοβάσαι και όλα θα πάνε καλά. Πάντως συζήτησε με τον γυναικολόγο σου για τον αναισθησιολόγο που θα σου κάνει την επισκληρίδιο και αν μπορείς ζήτησε του να τον γνωρίσεις πριν γεννήσεις ώστε να του πεις τις φοβίες σου και να σου εξηγήσει καλύτερα, ως ειδικός, όλη την διαδικασία και τις ενδεχόμενες επιπτώσεις.

    Α, όσο για πόνους στην μέση κλπ , δεν έχω τίποτα. Δεν ξέρω αν είναι θέμα αναισθησιολόγου αυτό ή θέμα οργανισμού.

    Με το καλό σου εύχομαι να κρατήσεις το μπεμπάκι σου στην αγκαλιά και μην φοβάσαι τίποτα!

     

    Καλησπέρα σε όλες! Θα μπορούσες να μας πεις εσύ ή όποια αλλη κοπέλα γνωριζει, ποιο ειναι το δημόσιο νοσοκομείο που κραταει το σωληνάκι της επισκληριδίου μετα την καισαρικη? Εκανα και εγω ραχιαία (μάλλον) στο Αλεξάνδρας αλλα δε μου το κρατησαν και είχα πολλους πόνους-ούτε και κατάφερα να σηκωθω.Ο διευθυντής των αναισθησιολόγων , μου ειπε ότι δε κρατανε ποτέ το σωληνακι παρα μονο αν η μητέρα ειναι μετα την καισαρικη στη μονάδα εντατικής φροντιδας.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα