olir

17 μηνών - τα ζητάει όλα τ ώ ρ α. πως να την απασχολήσω?

    Recommended Posts

    (η πρωτη μου αναφορα εγινε στο θεμα ανυσηχα μωρακια)

    Καποιες μέρες αρκετές θα έλεγα ειμαι σε απογνωση.Η 17μηνη κορούλα μας δεδομένου πως υπαρχει και δευτερη 6μηνη,πιθανον ζηλευει και προσπαθει διαρκως να τραβάει την προσοχή μας .οκ αυτο το καταλαβαίνω και το θεωρώ και φυσιολογικό ως ένα βαθμό.Απο τη στιγμή που γεννήθηκε το νέο μωρό φροντισα παρα παρα πολύ να μην την αμελώ(την πρωτη μας κορη εννοω)και ο χρόνος μου εκτος απο τις στιγμές που ταιζα η και ταίζω ,θα έλεγα, ακόμη έιναι αποκλιστικά δικός της.

    ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΟΥ ειναι, πως παρολαυτα δεν μπορείνα απασχοληθει σχεδόν καθόλου μόνη της, θέλει συνέχεια αγκαλιες, είναι κολλημένη πάνω μου. και διαρκώς ζητά "ατα" κατι που γινεται,4 με 5 ώρες την ημέρα ειμαστε εξω γιατι αλλιώς δεν γίνετα.Επισης αν κατι δεν της το κάνεις αμέσως κλαιει.ΤΑ ΝΕΥΡΑ ΜΟΥ. Ενω ειναι τόσο εξυπνη και κοινωνική καλό παιδι με την γκρίνια αυτη τι κανουμέ; ΒΟΗΘΕΙΑ :!::!::!:

    επισης θελω να ρωτησω ,τι παιχνιδια μπορουμε να παιζουμε στο σπιτι σ'αυττη την ηλικια. ; Εχω στερεψει δεν ξερω με τι αλλο να την απασχολήσω .τα παιχνιδια μασ μενουν για μερες στο κουτι. Αν σας κουρασα συγνωμη αλλα ωρες ωρες ειμαι σε απογνωση :shock:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    γειά σου Olir!

     

    σου έστειλα πμ για την ομάδα της οικογενειακής δημιουργικής απασχόλησης για αυτή την ηλικία, νομίζω θα σε βοηθησει πολύ να δείς τι μπορείς να κάνεις!

     

    πάντως υπάρχουν πολλά αλλά είναι δύσκολο να τα περιγράψω με λίγες λέξεις...

     

    σίγουρα αγόρασε πάντως ένα σέτ μουσικά όργανα.... βάλε την να ανακατέψει με τα χεράκια της λάδι με αλεύρι και νερό,.. είναι τόσα πολλά...

     

    αλλά το καλύτερο είναι να τα δείς και live και θα δείς και τί κάνουν και οι άλλοι γονείς.

     

    μήν πανικοβάλλεσαι πάντως , είσαι και κοντά απο την στιγμή που γέννησες, και σίγουρα δεν είναι εύκολα για σένα τα πράγματα, ....

    Χαλάρωσε όσο μπορείς και θα δείς ότι στο σπίτι υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορείς να χρησιμοποιήσεις - ένα σεντόνι - πχ...άσε την φαντασία σου (όσο αντέχεις) να δουλέψει.

    Θυμήσου ότι τα πιό απλά πράγματα για εμάς, φαντάζουν σε ένα παιδί 17 μηνών ΦΑΝΤΑΣΜΑΓΟΡΙΚΑ!! δεν έχουν ξανα δεί ξανα ακούσει ξαναπιάσει .........πράγματα, όπως εμείς. είναι όλα καινούρια.

    Με αυτό το σκεπτικό, θα βρείς σίγουρα πράγματα να κάνεις.

     

    Πρώτα απο όλα, να νιώσεις εσύ ότι μπορείς να τα καταφέρεις!!! μπορείς!


    ...έγινα επιτέλους και εγώ μια parentholic ... 

    (If You Wanna Make The World A Better Place)

    Take A Look At Yourself And Then Make A Change

    R.I.P. Michael Jackson.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Μαρια μου σε ευχαριστώ πολύ για την ανταποκριση ,αλλα δυστυχώς ειμαστε Θεσ\νικη.Αν εχεις υποψιν σου κατι αναλογο εδώ θα μας ενδιέφερε πολύ.

    - Ομως θα ήθελα να μάθω τι κάνουμε στην περίπτωση που δεν απασχολείται το παίδι μόνο του πως μπορουμε να το μάθουμε να παίζει με τα παιχνίδια του; μηπως να τα ανανεώσουμε και τι πρέπει να είναι αυτά;

    -Επισης ζθτάει συνέχεια αγκαλια, πχ, αν με δει να μαγειρευω θέλει να την πάρω αγκαλία ,της εξηγώ πως αυτη τη στιγμή δεν γίνεται και μόλις τελείωσω θα μπορώ να την πάρω αλλά τοτε αρχίζουμε τα κλάματα......

    ΑΝ γνωριζεις κάτι πες μου σε παρακαλώ.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    νομίζω το pouch ( διαβάζεται "πάουτς") αυτό που την δένεις στην πλάτη ή στην κοιλιά θα είναι το καλύτερο για αυτές τις στιγμές όπως είπε και η euapap

    http://parents.org.gr/forum/viewtopic.php?t=266 !

     

    αν θέλει εσένα, κανένα παιχνίδι του κόσμου δεν θα μπορέσει εκείνη τη στιγμή να της αποσπάσει την προσοχή. (εκτός απο το μπαμπά της πχ :) )

     

    Σε αυτή την ηλικία δεν έχουν ακόμα μεγάλο χρόνο συγκέντρωσης σε ένα παιχνίδι.

    Μία κουζινούλα με κατσαρόλες πχ είναι κάτι που αρέσει πάρα πολύ, και θα την κρατήσεις πολύ και τα επόμενα χρόνια.

     

    Όμως είναι απαραίτητο να την απασχολήσεις εσύ κάπως... για αυτό θα σε βολέψει πολύ ένα τέτοιο pouch για όταν μαγειρεύεις.


    ...έγινα επιτέλους και εγώ μια parentholic ... 

    (If You Wanna Make The World A Better Place)

    Take A Look At Yourself And Then Make A Change

    R.I.P. Michael Jackson.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    την ομάδα της οικογενειακής δημιουργικής απασχόλησης για αυτή την ηλικία,

     

    Μαρία εάν υπάρχει κάτι τέτοιο για παιδιά παρόμοιας ηλικίας (16 μηνών) θα μπορούσες να το πεις και σε εμάς?

     

    Εμένα τουλάχιστον θα με ενδιέφερε πολύ κάτι τέτοιο!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Mariaaaa είσαι εγκυος??????? :D:D:D:D:D

    Τώρα το είδα το avatar :D:D:D

    Μπράβο, άντε με το καλό και με ένα πόνο...άντε δύο το πολύ!!! :wink:


    .png.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    2475150540041690424GXMNFL_th.jpg

    Υπάρχουν μέρες που το δικό μου κλαψουρίζει και είναι μαμά και μαμά , συνέχεια. Κάθομαι και την χαιδεύω και παίζω μαζί της. Είναι δύσκολες μέρες, αλλά όχι συχνές. Συμβαίνουν και σε εμάς αυτές οι «δυσκολες» ημέρες. Απλά, θέλει κάποιον να νοιώσει πως νοιώθεις και η ίδια η γκρίναι είναι θεραπευτική.

    Συνήθως παίζει μόνη της η δικιά μου (18 μηνών). Βλέπεις στον παιδικό είναι συνέχεια με άλλα παιδάκια και δε της λείπουνε, αντίθετα της λείπει η αίσθηση της ιδιοκτησίας και της ανοργάνωτης ώρας. Έχουμε και λέμε, έχουμε φλογέρα και ξεφυσάμε (ενίοτε την χρησιμοποιούμε για ταμπούρλο, μαρέγκες και ντέφι (αυτό δεν την εντυπωσίασε τόσο). Διαβάζει μόνη της ένα απο τα άπειρα βιβλία της (πολλές φορές όταν έρχεται να της διαβάσω, την ξαποστέλνω και λέω, πως τώρα είναι ώρα να διαβάσει μόνη της), άπειρα μπλοκ ζωγραφικής, ειδικές κερομπογιές και ξυλομπογιές, κάτι πίνακες γραφής μαγνητικούς, λέγκο και κουβαδάκια και παζλ. Τελευταία πήραμε και κάρτες με εικόνες και γράμματα. Επίσης έχουμε μια τραμπάλα- σκύλο που του κάνει διάφορα πράγματα (πχ ανεβαίνει στην πλάτη του και πηδά απο εκεί)Είχε ένα φορτηγό που το καβάλαγε αλλά έκανε σούζες και το εξαφανίσαμε.Έχει μια κούκλα που την ταίζει με το μπιμπερό της.Έχει ένα κασσετόφωνο με καραόκε και τραγουδά τα δικά της και όταν πια κουράζεται βάζουμε κανένα μισάωρο΄κάποιο ντοκυμαντερ με θάλασσα. Όλα αυτά τα κάνει μόνη της, όμως έχει προηγηθεί παιχνίδι μαζί μου, εκπαίδευση για το πως θα χειριστεί κάθε παιχνίδι και φυσικά, όσο και αν δεν είναι άμεσα αντιληπτό , το μάτι μου είναι σχεδόν συνέχει πανω της (πάλι δηλαδή προσωπικός χρόνος ζερό απο ζερό ίσον ζερό). Ψάχνει την παρουσία μου, είτε είμαι στο ίδιο δωμάτιο είτε όχι και συνεχίζει μετά το παιχνίδι. Όμως σε αυτήν την ηλικία, πάνω απο 6-8 λεπτά το παιδί δε μπορεί να κάνει το ίδιο πράγμα, άρα πρέπει να έχει κοντά του διαφορετικά πράγματα και μάλιστα, προσωπική άποψη, πρέπει να τα έχει πριν τα «χρειαστεί», δηλαδή πρέπει να τα ανακαλύψει λίγο λίγο, να μην έχει πχ προσπεράσει την ηλικία κάθε παιχνιδιού, όταν θα της το δώσουμε. Και επειδή κάθε παιδί έχει δικούς του ρυθμούς ανάπτυξης, καλό είναι να προυπάρχουν τα ερεθίσματα- παιχνίδια, του εξελικτικού σταδίου του παιδιού. Και φυσικά, δε μπορείς να περιμένεις να ασχοληθεί μόνο ένα παιδάκι σε αυτήν την ηλικία, γι απάνω απο κανένα μισάωρο. Μετά πρέπει να κάνετε κάτι μαζί.

    Της ζητάω να συμμαζεψουμε το δωμάτι ο της μαζί (πχ ρίχνουμε τα παιχνίδια μέσα στο πάρκο μαζί, ήεγώ κάνω κάτι άλλο και της ζητάω να κάνει αυτό αυτή. Θέλει βέβαια συνέχεια ενθάρρυσνη και ενεργοποίηση. Κάτι άλλο που κάνω είναι να την χρησιμοποιώ αντί για σκούπα (χο χο).

    Χτες της έδωσα μια νεραγκούλα και φυσικά την χιλιομάδησε. Έ πέρασε 1 ώρα να μαζεύσει τα πέταλα και να μου τα φέρνει, ένα ένα. Εγώ αυτή την ώρα έπλύνα πιάτα, με διακοπές, για να παίρνω τα πέταλα, ένα ένα, μετά ήπια καφέ και διάβασα και 2 σελίδες απο το βιβλίο μου. Ο «ναπολέωντας - Κάλι».

    Ευτυχώς τα πρωινά πάει στον παιδικό και εγώ στην δουλειά μου! μερικές φορές νοιώθεις να σε καννιβαλίζουν. Όμως ίσως αυτός είναι ο μόνος τρόπος επιβίωσης. Η πολική αρκούδα, μέσα στο χειμώνα τρέφει τα μικρά της και κάθε κιλό που βάζουν αυτά, αυτή χάνει τρία κιλά. φαντάζομαι ότι ο καννιβαλισμός αυτός είναι ο τρόπος της φύσης. Όσο σε καταβρωχθίζουν, τόσο πιο πολύ τα αγαπάς......αρκεί να σου μέινει κάτι δικό σου, στο τέλος της διαδικασίας!

    http://family.webshots.com/album/557496159mmgqif

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ναι,

     

    Σήμερα το σκέφτηκα, αλλά και βρήκα λίγο χρόνο να το κάνω.

     

    Σε ευχαριστώ πολύ με τις ευχές σου, αν και δυστυχώς είναι προγραμματισμένο να κάνω καισαρική λόγω της πρώτης καισαρικής!

     

    Τώρα το μόνο που ελπίζω είναι να καταφέρω να τα βγάλω πέρα με 2 αγόρια(!!). Αρκεί να μην μου βγει ο μικρός το ίδιο ζωηρός!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Για όσους είναι στην Αθήνα υπάρχει κάθε Δευτέρα μία ομάδα που έχει παιδιά απο 16 - 24 μηνών - εδώ είναι κάποιες πληροφορίες κ τηλέφωνο:

    http://parents.org.gr/news/?sid=182


    ...έγινα επιτέλους και εγώ μια parentholic ... 

    (If You Wanna Make The World A Better Place)

    Take A Look At Yourself And Then Make A Change

    R.I.P. Michael Jackson.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Με κανένα πόνο λοιπόν,ακόμα καλύτερα! :D:D

    Ελπίζω όλα να έρθουν όπως τα θες και να ειναι ένα υγιές αλλά και ήσυχο μωράκι :wink:


    .png.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Δεν νομιζω οτι φταις εσύ ...Απλα έμαθε ετσι αγκαλιες και ειναι δύσκολο να αλλαξει απο την μια στιγμη στην αλλη..προφανως της εδινες ολη την ωρα την προσοχη σου και εμαθε να μην παιζει μονη της..αυτο το παρατηρησα με τα δικα μου και οσο σκληρο και αν ακουγετε στον μανωλη δεν εκατσα ποτε να παιξω μαζι του μεχρι προσφατα .τον εμαθα να ειναι ανεξαρτητος παιζοντας μονος του και το μονο που εκανα ειναι να του δωσω απο εξαρχης τα παιχνιδια του στο παρκο , στην πορεια οταν εφυγε απο το παρκο , του εφτιαξα μια φωλιτσα στο σαλονι και εκανα και το δωματιο του ευχαριστο με εντονα χρωματα κιτρινο πορτοκαλι πρασινο τραπεζι πολυχρωμες καρεκλες και παιχνιδια με ηχους οπως φαρμα με ζωακια σπιτακια με ηχους γενικα με δραστηριοτητες που τα παταει το μικρο και κανουν ηχο η βγαζουν ζωακια κρυμμενα..8α τα βρεις στο jambo. ,και οταν βαριοταν την φωλιτσα πηγαινε εκει. Φυσικα το μυαλο μου ηταν παντα επανω του απλα δεν του το εδειξα ποτε .Αφου της ανανεωσεις τον χωρο ,η της φτιαξεις μια φωλιτσα στο χωρο που θα εισαι εσυ πχ σαλονι για να μπορει να σε βλεπει , καθε φορα που θα ερχετε κοντα σου για αγκαλια 8α την παιρνεις και θα πηγαινετε στη φωλιτσα .

    θα της λες α τι εχουμε εδω ..για να παιξεις ΕΣΥ με το με το ταδε παιχνιδι κτλ και μολις δεις οτι ξεχνιετε απομακρυνσου αν διαμαρτηρηθει που φευγεις γυρνα πίσω και πες της : εδω ειμαι ,οχι αγκαλιτσα τωρα θα παιξΕΙΣ στη φωλιτσα ,εγω εδω γυρω θα ειμαι αγαπη μου,..κατσε παλι λιγο και πανε να φυγεις..να ξερεις οτι μεχρι να το μαθει μπορει να το κανεις αυτο απειρες φορες μεχρι και καθε 1 λεπτο αλλα 8α γινει μονο μια δυο μερες μετα θα συνηθησει και θα ησυχασεις...και αν ερχετε και κολλαει επανω σου και λεει αγκαλιτσα θα της λες ναι αγαπη μου τωρα τελιωνω θα σε παρω αγκαλιτσα και κανε καποια δευτερολεπτα μην την παρεις αμεσως και μην την κρατησεις πολυ και παντε παλι στη φωλιτσα της.

    ξερω οτι ειναι δυσκολο και πολλες φορεσ δεν 8α το θελεις κιολας 8α λαχταρας να την κρατησεις αλλα πρεπει να συγκρατηθεις..

    Μετα βαλτην να συμμετασχει στην περιποιηση του μωρου πες της να κραταει το μπουκαλι μαζι με σενα η το στηθος αν θυλαζεις και βαλτην μπροστα οταν το αλλαζεις .

    πες της να σου δινει το pabers που θα το εχεις κοντα της και να κλεινει εκεινη τα αυτοκολλητα μαζι με σενα παραλληλα ...κα8ε φορα που περνεις το νινι να λες παμε (το ονομα της) να ταισουμε το μπεμπη η μπεμπα ?ή παμε να το αλλαξουμε ?ή παμε να το βαλουμε στο κρεββατακι του?ή πες να του κουναει τη κουδουνίστρα...και αν εκεινες τις στιγμες λεει αγκαλιτσα ενω κανεις κατι με το μωρο και δεν μπορεις , πες της, μολις τον ταισουμε ή αλλαξουμε θα σε παρει η μαμα αγκαλιτσα και αυτοματος απεσπασε της την προσοχη με κατι περιεργο οπως

    α τι ακουω στο παρα8υρο ηρθε μηπως ενα πουλακι πχ ,πες της,πανε να δεις εχει ενα πουλακι ?να του βαλουμε ψωμακι να φαει ,δως της κε ενα κομματι ψωμι να το βαλει στο παραθυρο μεχρι να παει εκει πεσ τησ να περιμενει λιγο μηπως ερ8ει το περιστερακι και σε εκεινο το διαστημα θα εχεις ταισει το νινι η αλλαξει .....

    Οσον αφορα τη δημιουργικη απασχοληση πολλα μπορεις να κανεις μαζι με ενα παιδι το θεμα ειναι τι θελεις ,να το μαθεις να απασχολειται μονο οταν ειναι καποιος μαζι ή να μαθει να παιζει μονο του?

    η αποψη μου ειναι πως η μερα ειναι πολυ μεγαλη και οι υποχρεωσεις με τον καιρο μεγαλωνουν και ο χρονος μικραινει οποτε καλυτερα να ειναι ανεξαρτοποιημενο και αν τα καταφερει και το μαθεις ετσι τοτε αρχισε να αφιερωνεις χρονο να παιξεις παραλληλα μαζι της.Εξαλλου ειναι και πολυ μικρη για να δημιουργησετε πραγματα τωρα πιο πολυ θα το εχει αυτο αναγκη μετα τα 2,5..Αν δεν μαθει να παιζει και μονο του δεν θα εχεις ποτε ησυχια και στο μελλον θα δυσκολευτεις παρα πολυ γιατι θα σε κυνηγαει παντα...

    Και απο την αλλη μπειτε σε ενα προγραμμα παντε μια μικρη βολτα το πρωι και οταν γυριζετε σπιτι να παιζει στην φωλιτσα της..Εμαθε η ζουζου στην βολτα (4 ωρες εξω ειναι πολλες νομιζω,λογικο να μη θελεινα γυριζει πισω η να αντιδρα περιεργα οταν επιστρεφετε ).Απο την αλλη ισως επειδη ξερει οτι η μαμα θα απασχοληθει με ενα αλλο πλασματακι και οχι με εκεινη προσκολλατε επανω σου..σε αυτο το σημειο το μωρο νιωθει ανασφαλεια για αυτο λεω πως αν αρχισει να συμμετασχει στην περιποιηση του τοτε ισως της ειναι πιο πολυ ενδιαφερον να πλησιαζει το μωρο...Και οπως καλα πρατεις δεν πρεπει να δινεις σημασια στο νινι οταν εκεινη ειναι μπροστα .τι να κανουμε αυτα εχεουν τα παιδια ολα ομως θα τα ξεπερασεις υπομονη και κουραγιο.Ελπιζω να βοηθησα λιγακι

    Ελενα

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ΣΑΣ ευχαριστώ όλους παρα παρα πολύ θα τα δοκιμάσω και να δούμε τι θα γίνει ελπίζω πως κατι θα γίνει γιατα είναι παιδί που μαθαίνει ευκολα. :D:D

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κοριτσια γεια σας,ειμαι καινουρια στην ευχαριστη παρεουλα σας!Εχω και εγω ενα ταρζανακι 16 μηνων.Οταν ηταν πιο μικρουλης ηταν παραπολυ ησυχος ,αυτο που λενε <δεν καταλαβαινεις οτι εχει μωρο>.Τα προβληματα εχουν αρχισει τουσ τελευταιουσ 5 μηνες ,απο τοτε που αρχισε να περπαταει.Το παιδι δεν συγκεντρωνεται πουθενα και σε τιποτα,το μονο που του αρεσει ειναι να περπαταει στην αυλη ,στην παραλια (τον κυνηγαμε).εχει γινει παρα πολυ γκρινιαρης.Αγορασαμε φουσκωτα ,πισινεσ,τιποτα.Ολη μερα ειμαστε στη γυρα!!11

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα